Adhyaya 86

Verse 1

कुंजल उवाच । तस्यास्तु चेष्टितं वत्स दिव्या देव्या वदाम्यहम् । पूर्वजन्मकृतं सर्वं तन्मे निगदतः शृणु

ກຸນຊະລະ ກ່າວວ່າ: “ລູກເອີຍ ຂ້າຈະເລົ່າການປະພຶດຂອງເທວີຜູ້ທິບນັ້ນ. ເມື່ອຂ້າບອກເຖິງກຳທັງປວງທີ່ນາງເຄີຍເຮັດໃນຊາດກ່ອນ ຈົ່ງຟັງໃຫ້ດີ.”

Verse 2

अस्ति वाराणसी पुण्या नगरी पापनाशिनी । तस्यामास्ते महाप्राज्ञः सुवीरो नाम नामतः

ມີນະຄອນອັນສັກສິດຊື່ ວາຣານະສີ ເປັນເມືອງທີ່ທຳລາຍບາບ. ໃນນະຄອນນັ້ນມີຜູ້ຮູ້ຍິ່ງ ມະຫາປຣາຊະນະ ນາມວ່າ ສຸວີຣະ ອາໄສຢູ່.

Verse 3

वैश्यजात्यां समुत्पन्नो धनधान्यसमाकुलः । तस्य भार्या महाप्राज्ञ चित्रा नाम सुविश्रुता

ລາວເກີດໃນວັນນະ ໄວສະຍະ ແລະມີທັງຊັບສິນກັບເຂົ້າຂອງອຸດົມ. ພັນລະຍາຂອງລາວເປັນຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ນາມວ່າ ຈິຕຣາ ມີຊື່ສຽງກວ້າງໄກ.

Verse 4

कुलाचारं परित्यज्य अनाचारेण वर्तते । न मन्यते हि भर्तारं स्वैरवृत्त्या प्रवर्तते

ນາງລະທິ້ງຈາຣີດຂອງຕະກູນ ແລ້ວດຳເນີນໃນທາງອັນບໍ່ຄວນ. ນາງບໍ່ເຄົາລົບຜົວ ແຕ່ປະພຶດຕາມໃຈຕົນຢ່າງເສຣີ.

Verse 5

धर्मपुण्यविहीना तु पापमेव समाचरेत् । भर्तारं कुत्सते नित्यं नित्यं च कलहप्रिया

ເມື່ອຂາດທັງທຳມະແລະບຸນກຸສົນ ນາງຍ່ອມເຮັດແຕ່ບາບກຳ. ນາງດູໝິ່ນຜົວເປັນນິດ ແລະມັກຄວາມວິວາດຢູ່ເລື້ອຍໆ.

Verse 6

नित्यं परगृहे वासो भ्रमते सा गृहे गृहे । परच्छिद्रं समापश्येत्सदा दुष्टा च प्राणिषु

ນາງພັກອາໄສໃນເຮືອນຄົນອື່ນເປັນນິດ ພະເລີນໄປຈາກເຮືອນຫາເຮືອນ; ຄອຍຈ້ອງຫາຂໍ້ບົກພ່ອງຂອງຄົນອື່ນ ແລະມີໃຈຮ້າຍຕໍ່ສັດມີຊີວິດເສມອ.

Verse 7

साधुनिंदापरा दुष्टा सदा हास्यकरा च सा । अनाचारां महापापां ज्ञात्वा वीरेण निंदिता

ນາງເປັນຄົນຊົ່ວ ມັກນິນທາຜູ້ດີຜູ້ສຸດທິ ແລະເປັນເຫດໃຫ້ຄົນຫົວເຮາະເສມອ. ເມື່ອວີຣະບຸລຸດຮູ້ວ່ານາງປະພຶດຜິດແລະມີບາບໜັກ ຈຶ່ງຕຳນິປະນາມນາງ.

Verse 8

स तां त्यक्त्वा महाप्राज्ञ उपयेमे महामतिः । अन्य वैश्यस्य वै कन्यां तया सह प्रवर्तते

ຊາຍຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ແລະມີຄວາມຄິດສູງນັ້ນ ລະທິ້ງນາງໄປ ແລ້ວແຕ່ງງານກັບລູກສາວຂອງພໍ່ຄ້າອື່ນ ແລະດຳເນີນຊີວິດຮ່ວມກັນກັບນາງນັ້ນ.

Verse 9

धर्माचारेण पुण्यात्मा सत्यधर्ममतिः सदा । निरस्ता तेन सा चित्रा प्रचंडा भ्रमते महीम्

ດ້ວຍການປະພຶດຕາມທຳ ຜູ້ມີບຸນນັ້ນ—ຜູ້ຕັ້ງໃຈໃນສັດຈະແລະທຳເສມອ—ໄດ້ຂັບນາງອອກໄປ; ດັ່ງນັ້ນ ຈິດຣາຜູ້ນ່າພິສົດແຕ່ດຸຮ້າຍ ຈຶ່ງເລີ່ນເລື່ອນຢູ່ທົ່ວແຜ່ນດິນ.

Verse 10

दुष्टानां संगतिं प्राप्ता नराणां पापिनां सदा । दूतीकर्म चकाराथ सा तेषां पापनिश्चया

ນາງໄດ້ເຂົ້າໄປຄົບຄ້າກັບຊາຍຊົ່ວຜູ້ມີບາບເສມອ; ແລ້ວດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈໝັ້ນໃນບາບ ນາງຈຶ່ງເລີ່ມເຮັດໜ້າທີ່ເປັນຄົນກາງ ແລະຜູ້ສົ່ງສານໃຫ້ພວກເຂົາ.

Verse 11

गृहभंगं चकाराथ साधूनां पापकारिणी । साध्वीं नारीं समाहूय पापवाक्यैः सुलोभयेत्

ແລ້ວນາງຜູ້ມີບາບນັ້ນໄດ້ເລີ່ມທຳລາຍເຮືອນຊານຂອງຜູ້ມີສິນທຳ; ນາງເອີ້ນແມ່ຍິງຜູ້ຮັກພົວພັນຄວາມບໍລິສຸດມາ ແລ້ວລໍ້ລວງດ້ວຍຄຳຊົ່ວ.

Verse 12

धर्मभंगं चकाराथ वाक्यैः प्रत्ययकारकैः । साधूनां सा स्त्रियं चित्रा अन्यस्मै प्रतिपादयेत्

ຕໍ່ມາ ນາງໃຊ້ຄຳເວົ້າຊັກຈູງທີ່ເຮັດໃຫ້ເຊື່ອໃຈ ເພື່ອໃຫ້ເກີດການລະເມີດທຳມະ; ແລະນາງຈິດຣາຜູ້ນ່າພິສວງໄດ້ມອບເມຍຂອງຜູ້ມີສິນໃຫ້ແກ່ຄົນອື່ນ.

Verse 13

एवं गृहशतं भग्नं चित्रया पापनिश्चयात् । संग्रामं सा महादुष्टाऽकारयत्पतिपुत्रकैः

ດັ່ງນັ້ນ ເນື່ອງຈາກຄວາມຕັ້ງໃຈເຮັດບາບຂອງຈິດຣາ ເຮືອນຮ້ອຍຫຼັງຈຶ່ງພັງພິນາດ; ແລະນາງຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍຢ່າງຫນັກນັ້ນ ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ຜົວແລະລູກຊາຍທັງຫຼາຍອອກຮົບ.

Verse 14

मनांसि चालयेत्पापा पुरुषाणां स्त्रियः प्रति । अकारयच्च संग्रामं यमग्रामविवर्धनम्

ນາງຜູ້ມີບາບນັ້ນເຮັດໃຫ້ໃຈຂອງບຸລຸດຫວັ່ນໄຫວໄປຫາແມ່ຍິງອື່ນ; ແລະນາງຍັງກໍ່ໃຫ້ເກີດສົງຄາມ—ເປັນການເພີ່ມພູນແດນຂອງຍະມະ ອານາຈັກແຫ່ງຄວາມຕາຍ.

Verse 15

एवं गृहशतं भंक्त्वा पश्चात्सा निधनं गता । शासिता यमराजेन बहुदंडैः सुनंदन

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກທຳລາຍເຮືອນຮ້ອຍຫຼັງແລ້ວ ນາງກໍໄດ້ພົບຄວາມຕາຍໃນພາຍຫຼັງ; ແລ້ວ ໂອ ລູກທີ່ຮັກ, ຍະມະຣາຊາໄດ້ລົງໂທດນາງດ້ວຍທັນທີຫຼາຍປະການ.

Verse 16

अभोजयत्सुनरकान्रौरवांस्तरणेः सुतः । पाचिता रौरवे चित्रा चित्राः पीडाः प्रदर्शिताः

ບຸດແຫ່ງຕາຣະນະ (ພະອາທິດ) ໄດ້ໃຫ້ພວກເຂົາເສວຍນະລົກອັນນ່າຢ້ານຊື່ “ຣາວະຣະ”। ໃນຣາວະຣະນັ້ນພວກເຂົາຖືກເຜົາໄໝ້ ແລະຖືກສະແດງທຸກທໍລະມານຫຼາຍປະການອັນສະພຶງກົວ।

Verse 17

यादृशं क्रियते कर्म तादृशं परिभुज्यते । तया गृहशतं भग्नं चित्रया पापनिश्चयात्

ເຮັດກຳແນວໃດ ກໍຕ້ອງເສວຍຜົນແນວນັ້ນ. ເນື່ອງຈາກຈິດຕະຣາມີຄວາມຕັ້ງໃຈໝັ້ນຄົງໄປຫາບາບ ນາງຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ເຮືອນຮ້ອຍຫຼັງພັງພິນາດ.

Verse 18

तत्तत्कर्मविपाकोऽयं तया भुक्तो द्विजोत्तम । यस्माद्गृहशतं भग्नं तस्माद्दुःखं प्रभुंजति

ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ (ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ) ນີ້ແມ່ນຜົນກຳທີ່ສຸກງອມນັ້ນທີ່ນາງໄດ້ເສວຍ. ເນື່ອງຈາກນາງເຮັດໃຫ້ເຮືອນຮ້ອຍຫຼັງພັງ ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງກຳລັງຮັບທຸກຂ໌ຢູ່ບັດນີ້.

Verse 19

विवाहसमये प्राप्ते दैवं च पाकतां गतम् । प्राप्ते विवाहसमये भर्ता मृत्युं प्रयाति च

ເມື່ອເວລາແຫ່ງການແຕ່ງງານມາຮອດ ຊະຕາກຳກໍສຸກງອມແລ້ວ. ແລະເມື່ອເວລາວິວາຫະມາຮອດ ຜົວກໍຈະໄປສູ່ຄວາມຕາຍແນ່ນອນ.

Verse 20

यथा गृहशतं भग्नं तथा वरशतं मृतम् । स्वयंवरे तदा वत्स विवाहे चैकविंशतिः

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບເຮືອນຮ້ອຍຫຼັງທີ່ພັງທະລາຍ ຜູ້ມາຂໍແຕ່ງງານຮ້ອຍຄົນກໍຖືກສັງຫານ. ໃນຄາວສະວະຍັມວະຣະນັ້ນ ໂອ ລູກເອີຍ ແລະໃນພິທີແຕ່ງງານດ້ວຍ—ມີການຕາຍຊາວເອັດ.

Verse 21

दिव्या देव्या मया ख्यातं यथा मे पृच्छितं त्वया । एतत्ते सर्वमाख्यातं तस्याः पूर्वविचेष्टितम्

ໂອ ເທວີຜູ້ທິບ, ດັ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ຖາມຂ້ອຍ ຂ້ອຍກໍໄດ້ອະທິບາຍຕາມນັ້ນ. ທັງໝົດນີ້ຂ້ອຍໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງຢ່າງຄົບຖ້ວນ—ການກະທຳແລະຄວາມປະພຶດໃນອະດີດຂອງນາງ.

Verse 22

उज्ज्वल उवाच । दिव्या देव्यास्त्वया ख्यातं यत्पूर्वं पूर्वचेष्टितम् । तथा पापं कृतं घोरं गृहभंगाख्यमेव च

ອຸຈຈະວະລະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວີຜູ້ທິບ, ເຈົ້າໄດ້ເລົ່າແລ້ວເຖິງສິ່ງທີ່ເຄີຍເຮັດໃນອະດີດ—ການກະທຳເກົ່າຂອງເຈົ້າ. ແລະຍັງເລົ່າເຖິງບາບອັນນ່າຢ້ານທີ່ໄດ້ກະທຳ ຊື່ວ່າ ‘ກຣິຫະພັງຄະ’ ຄືການທຳລາຍເຮືອນຄອບຄົວ.”

Verse 23

प्लक्षद्वीपस्य भूपस्य दिवोदासस्य वै सुता । केन पुण्यप्रभावेण तया प्राप्तं महाकुलम्

ນາງແທ້ຈິງແມ່ນທິດາຂອງ ດິໂວດາສ ກະສັດແຫ່ງປລັກສະດວີບ. ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງບຸນໃດ ນາງຈຶ່ງໄດ້ຮັບຕະກູນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະສູງສົງເຊັ່ນນັ້ນ?

Verse 24

एतन्मे संशयं तात तदेतत्प्रब्रवीतु मे । एवं पापसमाचारा कथं जाता नृपात्मजा

ນີ້ແມ່ນຄວາມສົງໄສຂອງຂ້ອຍ ທ່ານຜູ້ເປັນດັ່ງບິດາ; ຂໍໃຫ້ທ່ານອະທິບາຍໃຫ້ຂ້ອຍ. ທິດາຂອງກະສັດຈຶ່ງມີຄວາມປະພຶດບາບເຊັ່ນນັ້ນໄດ້ແນວໃດ?

Verse 25

कुंजल उवाच । चित्रायाश्चेष्टितं पुण्यं तत्सर्वं प्रवदाम्यहम् । श्रूयतामुज्ज्वल सुत चित्रया यत्कृतं पुरा

ກຸນຊະລະ ກ່າວວ່າ: ຂ້ອຍຈະເລົ່າກຸສົນກຳຂອງ ຈິຕຣາ ໃຫ້ຄົບຖ້ວນ. ໂອ ບຸດຂອງອຸຈຈະວະລະ, ຈົ່ງຟັງ—ວ່າຈິຕຣາເຄີຍເຮັດຫຍັງໃນການກ່ອນ.

Verse 26

भ्रममाणो महाप्राज्ञः कश्चित्सिद्धः समागतः । कुचैलो वस्त्रहीनश्च संन्यासी स च दंडधृक्

ໃນຂະນະທີ່ພະເຂົາເດີນທາງພະເນຈອນ ມີສິດທະຜູ້ສຳເລັດ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງຄົນໜຶ່ງມາຮອດ। ທ່ານນຸ່ງຜ້າຂາດເກົ່າ ເກືອບຈະໄຮ້ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ; ເປັນສັນຍາສີ ແລະຖືດັນດະ (ໄມ້ເທົ້າ)។

Verse 27

कौपीनेन समायुक्तः पाणिपात्रो दिगंबरः । गृहद्वारं समाश्रित्य चित्रायाः परिसंश्रितः

ທ່ານນຸ່ງແຕ່ຜ້າກໍປີນ ໃຊ້ມືເປັນພາດຣະ (ພາຊະນະຮັບທານ) ໃນສະພາບດິກຳບະຣະ ແລ້ວໄປອາໄສທີ່ປະຕູເຮືອນ ຢືນໃກ້ຈິດຣາ

Verse 28

स मौनी सर्वमुंडस्तु विजितात्मा जितेंद्रियः । निराहारो जिताहारः सर्वतत्त्वार्थदर्शकः

ທ່ານເປັນມຸນີຜູ້ສງົບວາຈາ ໂກນສີສະທັງໝົດ ຊະນະຕົນແລະຊະນະອິນທຣີ ເປັນຜູ້ນິຣາຫາຣ ມີວິໄນໃນອາຫານ ແລະເຫັນນັຍແຫ່ງຕັດຕະວະທັງປວງ

Verse 29

दूराध्वानपरिश्रांत आतपाकुलमानसः । श्रमेण खिद्यमानश्च तृषाक्रांतः सुपुत्रक

ທ່ານເມື່ອຍລ້າຈາກທາງໄກ ໃຈວຸ້ນວາຍເນື່ອງຈາກແດດຮ້ອນ; ຖືກຄວາມເມື່ອຍບີບຄັ້ນ ແລະຖືກຄວາມຫິວນ້ຳຄອບງຳ ໂອ ບຸດຜູ້ດີ

Verse 30

चित्रा द्वारं समाश्रित्य च्छायामाश्रित्य संस्थितः । तया दृष्टो महात्मा स चित्रया श्रमपीडितः

ທ່ານອາໄສຢູ່ທີ່ປະຕູຂອງຈິດຣາ ແລະຢືນຢູ່ໃນຮົ່ມເງົາ। ມະຫາອາດມາຜູ້ນັ້ນ ຈິດຣາໄດ້ເຫັນ—ເມື່ອຍລ້າຖືກຄວາມເຫນື່ອຍບີບຄັ້ນ

Verse 31

सेवां चक्रे च चित्रा सा तस्यैव सुमहात्मनः । पादप्रक्षालनं कृत्वा दत्वा आसनमुत्तमम्

ຈິດຣາໄດ້ຮັບໃຊ້ພຣະມະຫາອາດມານັ້ນ; ຫຼັງຈາກລ້າງພຣະບາດແລ້ວ ນາງໄດ້ນ້ອມຖວາຍອາສນະອັນປະເສີດ។

Verse 32

आस्यतामासने तात सुखेनापि सुकोमले । क्षुधापनोदनार्थं हि भुज्यतामन्नमुत्तमम्

ໂອ້ຜູ້ຮັກ, ຂໍໃຫ້ນັ່ງລົງໃນອາສນະທີ່ນຸ່ມນວນສະດວກນີ້ດ້ວຍຄວາມຜາສຸກ; ແລະເພື່ອດັບຄວາມຫິວ ຂໍໃຫ້ຮັບປະທານອາຫານອັນປະເສີດນີ້।

Verse 33

स्वेच्छया परितुष्टश्च शीतलं सलिलं पिब । एवमुक्त्वा तथा कृत्वा देववत्पूज्य तं सुत

“ຈົ່ງດື່ມນ້ຳເຢັນຕາມໃຈປາດຖະໜາ ແລະໃຫ້ອິ່ມໃຈ” ເມື່ອກ່າວແລ້ວກໍເຮັດຕາມນັ້ນ ແລະໂອ້ລູກ, ໄດ້ບູຊາທ່ານດັ່ງບູຊາເທວະດາ।

Verse 34

अंगसंवाहनं कृत्वा नाशितश्रम एव च । तयोक्तो हि महात्मा स भुक्त्वा पीत्वा द्विजोत्तम

ເມື່ອໄດ້ນວດອວຍວະທັງປວງ ແລະຄວາມເມື່ອຍລ້າຖືກຂັບຫາຍໝົດແລ້ວ, ຕາມຄຳຂໍຂອງເຂົາທັງສອງ ມະຫາອາດມານັ້ນ—ໂອ້ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ—ໄດ້ຮັບປະທານແລະດື່ມ।

Verse 35

एवं संतोषितः सिद्धस्तया तत्त्वार्थदर्शकः । संतुष्टः सर्वधर्मात्मा किंचित्कालं स्थिरोभवत्

ດັ່ງນັ້ນ ນາງໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະຣິສີຜູ້ສຳເລັດ ຜູ້ເຫັນແຈ້ງອັດຖະແຫ່ງຕັດຕະວະ ພໍໃຈ; ທ່ານຜູ້ມີທຳທຸກປະການກໍສະຫງົບອິ່ມໃຈ ແລະດຳລົງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງຊົ່ວເວລາໜຶ່ງ।

Verse 36

स्वेच्छया स गतो विप्रो महायोगी यथागतम् । गते तस्मिन्महाभागे सिद्धे चैव महात्मनि

ພຣາຫມັນນັ້ນ—ມະຫາໂຍຄີ—ໄດ້ໄປດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຂອງຕົນ, ເຊັ່ນທີ່ມາກໍໄປເຊັ່ນນັ້ນ. ເມື່ອມະຫາພາກຜູ້ເປັນສິດທະ ແລະມະຫາອາດມານັ້ນໄດ້ຈາກໄປ…

Verse 37

सा चित्रा मरणं प्राप्ता स्वकर्मवशमागता । शासिता धर्मराजेन महादंडैः सुदुःखदैः

ນາງຈິຕຣາໄດ້ພົບຄວາມຕາຍ ເນື່ອງຈາກຖືກບັງຄັບໂດຍກຳຂອງຕົນ. ທ່ານທັມມະຣາຊາໄດ້ລົງໂທດນາງດ້ວຍມະຫາທັນດາອັນຮຸນແຮງ ແລະເຈັບປວດຫນັກ.

Verse 38

सा चित्रा नरकं प्राप्ता वेदना व्रातदायकम् । भुंक्ते दुःखं महाराज सा वै युगसहस्रकम्

ນາງຈິຕຣາໄດ້ເຖິງນະຣົກ ບ່ອນທີ່ມີຫມູ່ແຫ່ງຄວາມເຈັບປວດຖືກປະທານ. ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ນາງທົນທຸກຢູ່ຄົບໜຶ່ງພັນຍຸກ.

Verse 39

भोगांते तु पुनर्जन्म संप्राप्तं मानुषस्य च । पूर्वं संपूजितः सिद्धस्तया पुण्यवतां वरः

ແຕ່ເມື່ອການເສວຍຜົນກຳສິ້ນສຸດ ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ກຳເນີດໃໝ່ອີກ. ແລະຜູ້ເປັນສິດທະທີ່ນາງເຄີຍບູຊາຕາມພິທີນັ້ນ ກາຍເປັນຜູ້ຍິ່ງໃນຫມູ່ຜູ້ມີບຸນ.

Verse 40

तस्य कर्मविपाकोयं प्राप्ता पुण्यवतां कुले । क्षत्रियाणां महाराज्ञो दिवोदासस्य वै गृहे

ນີ້ແມ່ນວິບາກແຫ່ງກຳຂອງລາວ: ລາວເກີດໃນຕະກູນຜູ້ມີບຸນ—ໂອ ມະຫາຣາຊາ—ໃນເຮືອນຂອງພຣະຣາຊາກະສັດກະສັດຕຣິຍະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ດິໂວດາສາ.

Verse 41

दिव्यादेवी च तन्नाम जातं तस्या नरोत्तम । सा हि दत्तवती चान्नं पानं पुण्यं महात्मने

ໂອ ນະໂຣຕະມະ, ນາມຂອງນາງໄດ້ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ “ດິວຍາເທວີ”. ເພາະນາງໄດ້ຖວາຍອາຫານແລະນ້ຳດື່ມ ເປັນທານບຸນ ແດ່ມະຫາອາດມາຜູ້ໃຈໃຫຍ່.

Verse 42

तस्य दानस्य सा भुंक्ते महत्पुण्यफलोदयम् । पिबते शीतलं तोयं मिष्टान्नं च भुनक्ति वै

ດ້ວຍຜົນແຫ່ງທານນັ້ນ ນາງໄດ້ສຸກສົມກັບການເກີດຂຶ້ນຂອງຜົນບຸນອັນໃຫຍ່; ນາງດື່ມນ້ຳເຢັນ ແລະກິນອາຫານຫວານແທ້ໆ.

Verse 43

दिव्यान्भोगान्प्रभुंजाना वर्तते पितृमंदिरे । सिद्धस्यास्य प्रभावाच्च राजकन्या व्यजायत

ເມື່ອສຸກສົມກັບບົວທິບ ນາງພັກອາໄສໃນເຮືອນຂອງບັນພະບຸລຸດ; ແລະດ້ວຍອຳນາດຂອງຜູ້ສຳເລັດນັ້ນ ຈຶ່ງເກີດເປັນທິດາກະສັດ.

Verse 44

पापकर्मप्रभावाच्च गृहभंगान्महीपते । विधवात्वं भुंजते सा दिव्यादेवी सुपुत्रक

ໂອ ມະຫີປະຕິ, ເນື່ອງຈາກອິດທິພົນແຫ່ງກຳບາບ ແລະການແຕກພັງຂອງເຮືອນເຮືອນ, ນາງຜູ້ສະຫວ່າງໄສນັ້ນ—ແມ່ນແຕ່ເປັນທິບ—ກໍຕ້ອງທົນທຸກຄວາມເປັນແມ່ໝ້າຍ, ໂອ ບຸດດີ.

Verse 45

एतत्ते सर्वमाख्यातं दिव्यादेव्या विचेष्टितम् । अन्यत्किन्ते प्रवक्ष्यामि यत्त्वं पृच्छसि मामिह

ທັງໝົດນີ້ ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວ ກ່ຽວກັບການກະທຳອັນອັດສະຈັນຂອງ ດິວຍາເທວີ. ບັດນີ້ ຂ້າຈະເວົ້າອັນໃດອື່ນອີກ ຕາມທີ່ເຈົ້າຖາມຂ້າຢູ່ນີ້?

Verse 46

उज्ज्वल उवाच । कथं सा मुच्यते शोकान्महादुःखाद्वदस्व मे । सास्याच्च कीदृशी बाला महादुःखेन पीडिता

ອຸຈຈະວະລະ ກ່າວວ່າ: “ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າ—ນາງຈະພົ້ນຈາກຄວາມໂສກ ແລະທຸກຂ໌ໃຫຍ່ໄດ້ແນວໃດ? ແລະເດັກຍິງນັ້ນເປັນຜູ້ໃດ ທີ່ຖືກທຸກຂ໌ອັນໃຫຍ່ຫຼວງບີບຄັ້ນ?”

Verse 47

तत्सुखं कीदृशं तस्माद्विपाकश्च भविष्यति । एतन्मे संशयं तात सांप्रतं छेत्तुमर्हसि

ຄວາມສຸກນັ້ນເປັນແນວໃດ ແລະວິປາກະ—ຜົນສຸກງອມແຫ່ງກຳ—ຈະເກີດຂຶ້ນແນວໃດ? ໂອ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ບັດນີ້ທ່ານຄວນຂາດຄວາມສົງໄສນີ້ຂອງຂ້າ

Verse 48

कथं सा लभते मोक्षं तंचोपायं वदस्व मे । एकाकिनी महाभागा महारण्ये प्ररोदिति

ນາງຈະໄດ້ຮັບໂມກະແນວໃດ? ຂໍຈົ່ງບອກອຸປາຍ—ວິທີການ—ໃຫ້ຂ້າດ້ວຍ. ນາງຜູ້ມີບຸນນັ້ນ ຢູ່ຜູ້ດຽວ ຮ້ອງໄຫ້ໃນປ່າໃຫຍ່

Verse 49

विष्णुरुवाच । पुत्रवाक्यं महच्छ्रुत्वा क्षणमेकं विचिंत्य सः । प्रत्युवाच महाप्राज्ञः कुंजलः पुत्रकं प्रति

ພຣະວິສນຸ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳອັນຫນັກແນ່ນຂອງລູກ ລາວຄິດພິຈາລະນາຊົ່ວຂະນະໜຶ່ງ; ແລ້ວກຸນຊະລະຜູ້ປັນຍາຍິ່ງ ຈຶ່ງຕອບລູກຂອງຕົນ

Verse 50

शृणु वत्स महाभाग सत्यमेतद्वदाम्यहम् । पापयोनिं तु संप्राप्य पूर्वकर्मसमुद्भवाम्

ຟັງເຖີດ ວັດສະ ຜູ້ມີວາສນາດີ ຂ້າຈະກ່າວຄວາມຈິງ. ເມື່ອໄດ້ເກີດໃນຍົນີອັນເປັນບາບ ອັນເກີດຈາກກຳເກົ່າ (ສັດຍ່ອມເສວຍຜົນຕາມນັ້ນ)

Verse 51

तिर्यक्त्वेन च मे ज्ञानं नष्टं संप्रति पुत्रक । अस्य वृक्षस्य संगाच्च प्रयतस्य महात्मनः

ລູກຮັກເອີຍ ເນື່ອງຈາກຂ້າໄດ້ເກີດເປັນສັດເດຣັດສານ ບັດນີ້ປັນຍາຄວາມຮູ້ຂອງຂ້າໄດ້ສູນໄປ; ແລະເນື່ອງຈາກການຄົບຄ່າກັບຕົ້ນໄມ້ນີ້—ອັນສືບພັນກັບມະຫາຕະມະຜູ້ມີວິໄນ—ຄວາມຮູ້ນັ້ນກໍລົ້ນຫາຍໄປດ້ວຍ

Verse 52

रेवायाश्च प्रसादेन विष्णोश्चैव प्रसादतः । येन सा लभते ज्ञानं मोक्षस्थानं निवर्तते

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງ ເຣວາ ແລະດ້ວຍພຣະປະສາດຂອງ ພຣະວິສນຸ ນາງໄດ້ຮັບປັນຍານັ້ນ ທີ່ເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນຫັນກັບຈາກການຍຶດຕິດໃນ “ສະຖານທີ່ແຫ່ງໂມກສະ” ແລະພົ້ນຈາກຄວາມຄິດຕາຍຕົວເຖິງການຫຼຸດພົ້ນ

Verse 53

उपदेशं प्रवक्ष्यामि मोक्षमार्गमनुत्तमम् । यास्यते कल्मषान्मुक्ता यथा हेम हुताशनात्

ຂ້າຈະສອນມັກຄາແຫ່ງໂມກສະອັນສູງສຸດ; ດ້ວຍມັກຄານັ້ນ ຜູ້ຄົນພົ້ນຈາກມົນທິນ ເຫມືອນຄໍາຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍໄຟ

Verse 54

शुद्धं च जायते वत्स संगाद्वह्नेः स्वरूपवत् । हरेर्ध्यानान्महाप्राज्ञ शीघ्रं तस्य महात्मनः

ລູກເອີຍ ລາວຍ່ອມບໍລິສຸດ ເຫມືອນສິ່ງໃດສຳຜັດໄຟແລ້ວກໍເປັນດຸດໄຟນັ້ນ. ໂອ້ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ດ້ວຍການເພ່ງພິຈາລະນາພຣະຫຣິ ມະຫາຕະມະຜູ້ນັ້ນຍ່ອມບໍລິສຸດໄວ

Verse 55

जपहोमव्रतात्पापं नाशं याति हि पापिनाम् । मदं त्यजेद्यथा नागो भयात्सिंहस्य सर्वदा

ດ້ວຍຈະປະ (ການສວດມົນ), ໂຫມະ (ການບູຊາໄຟ) ແລະວຣະຕະ (ສິນວັດ) ບາບຂອງຄົນບາບກໍແນ່ນອນວ່າສູນສິ້ນ; ເຫມືອນຊ້າງຢ້ານສິງແລ້ວລະທິດທິມານະຂອງຕົນເສມອ

Verse 56

नामोच्चारेण कृष्णस्य तत्प्रयाति हि किल्बिषम् । तेजसा वैनतेयस्य विषहीना इवोरगाः

ພຽງແຕ່ເອີ້ນອອກພຣະນາມພຣະກຣິດສະນະ ບາບກໍຈາກໄປແທ້; ດັ່ງຮັດສະມີຂອງ ໄວນເຕຍະ (ກະຣຸດ) ເຮັດໃຫ້ງູທັງຫຼາຍປານດັ່ງໄຮ້ພິດ

Verse 57

ब्रह्महत्यादिकाः पापाः प्रलयं यांति नान्यथा । नामोच्चारेण तस्यापि चक्रपाणेः प्रयांति ते

ບາບເຊັ່ນ ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ ແລະອື່ນໆ ຍ່ອມຖືກທຳລາຍຈົນສິ້ນ—ບໍ່ມີທາງອື່ນ; ດ້ວຍການເອີ້ນພຣະນາມຂອງ ຈັກຣະປານີ (ພຣະວິດສະນຸ) ບາບເຫຼົ່ານັ້ນກໍດັບສູນ

Verse 58

यदा नामशतं पुण्यमघराशिविनाशनम् । सा जपेत स्थिरा भूत्वा कामक्रोधविवर्जिता

ເມື່ອໃດນາງສວດຈະປະນາມອັນບຸນສູງ ຄົບໜຶ່ງຮ້ອຍນາມ ຜູ້ທຳລາຍກອງບາບ ນາງພຶງສວດດ້ວຍຄວາມໝັ້ນຄົງ ປາດສະຈາກຕັນຫາແລະໂທສະ

Verse 59

सर्वेंद्रियाणि संयम्य आत्मज्ञानेन गोपयेत् । तस्य ध्यानप्रविष्टा सा एकभूता समाहिता

ເມື່ອສຳລວມອິນຊີທັງປວງແລ້ວ ພຶງປົກປ້ອງມັນດ້ວຍປັນຍາຮູ້ຕົນ; ແລ້ວສະພາວະນັ້ນເຂົ້າສູ່ສະມາທິ ກາຍເປັນເອກະຈິດ ແລະຕັ້ງມັ້ນສົມບູນ

Verse 60

सा जपेत्परमं ज्ञानं तदा मोक्षं प्रयाति च । तन्मनास्तत्पदे लीना योगयुक्ता यदा भवेत्

ນາງສວດຈະປະປັນຍາອັນສູງສຸດ ແລ້ວຈຶ່ງບັນລຸໂມກສະ; ເມື່ອໃຈນາງຕັ້ງຢູ່ໃນ “ຕັດ” ນັ້ນ ລະລາຍໃນພະສະຖານນັ້ນ ນາງກໍເປັນຜູ້ປະກອບດ້ວຍໂຍຄະ

Verse 61

उज्ज्वल उवाच । वद तात परं ज्ञानं परमं मम सांप्रतम् । पश्चाद्ध्यान व्रतं पुण्यं नाम्नां शतमिहैव च

ອຸຈຈະວະລະ ກ່າວວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພໍ່ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຂໍໃຫ້ບອກຄວາມຮູ້ອັນສູງສຸດແກ່ຂ້າໃນບັດນີ້. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຂໍໃຫ້ກ່າວເຖິງພຣະວັດແຫ່ງສະມາທິ ແລະພຣະນາມສັກສິດຮ້ອຍນາມຢູ່ນີ້ດ້ວຍ”

Verse 62

कुंजल उवाच । परं ज्ञानं प्रवक्ष्यामि यन्न दृष्टं तु केनचित् । श्रूयतां पुत्र कैवल्यं केवलं मलवर्जितम्

ກຸຍຊະລະ ກ່າວວ່າ: “ຂ້ອຍຈະປະກາດຄວາມຮູ້ອັນສູງສຸດ ທີ່ບໍ່ເຄີຍມີໃຜເຫັນ. ຟັງເຖີດລູກເອີຍ—ນັ້ນແມ່ນ ‘ໄກວັນຍະ’ ຄວາມໂດດດ່ຽວອັນບໍລິສຸດ ປາດສະຈາກມົນທິນທັງປວງ”

Verse 63

सूत उवाच । यथा दीपो निवातस्थो निश्चलो वायुवर्जितः । प्रज्वलन्नाशयेत्सर्वमंधकारं महामते

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: “ດັ່ງປະທີບທີ່ຕັ້ງໃນບ່ອນບໍ່ມີລົມ ນິ່ງສະຫງົບ ປາດສະຈາກລົມພັດ; ເມື່ອມັນລຸກໄຫມ້ສະຫວ່າງ ກໍທຳລາຍຄວາມມືດທັງປວງ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່”

Verse 64

तद्वद्दोषविहीनात्मा भवत्येव निराश्रयः । निराशो निर्मलो वत्स न मित्रं न रिपुः कदा

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຜູ້ທີ່ອາດຕະມັນພາຍໃນປາດສະຈາກຂໍ້ດ່າງພ້ອຍ ຍ່ອມເປັນຜູ້ບໍ່ພຶ່ງພາສິ່ງໃດໂດຍແທ້ ໂອ ລູກເອີຍ ເມື່ອປາດສະຈາກຄວາມຫວັງແລະຄວາມຄາດໝາຍ ແລະບໍລິສຸດ ກໍບໍ່ເຄີຍຖືຜູ້ໃດເປັນມິດຫຼືສັດຕູ

Verse 65

न शोको न च हर्षश्च न लोभो न च मत्सरः । एको विषादहर्षैश्च सुखदुःखैर्विमुच्यते

ບໍ່ມີໂສກ ບໍ່ມີຫັດສາ ບໍ່ມີໂລບ ບໍ່ມີອິດສາ; ຜູ້ເປັນໜຶ່ງ (ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມໂດດດ່ຽວພາຍໃນ) ຍ່ອມພົ້ນຈາກຄວາມຫົດຫູ່ແລະຄວາມຮື້ນເຮີງ ແລະພົ້ນຈາກສຸກກັບທຸກຂ໌

Verse 66

विषयैश्चापि सर्वैश्च इंद्रियाणि स संहरेत् । तदा स केवलो जातः केवलत्वं प्रजायते

ພຶງຖອນອິນທຣີທັງຫມົດອອກຈາກອາຣົມທັງປວງ. ແລ້ວຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ຢູ່ໂດຍລໍາພັງໃນອາດມັນ; ຈາກນັ້ນເກີດພາວະເອກະ—ອິດສະລະພາບສົມບູນ.

Verse 67

अग्निकर्मप्रसंगेन दीपस्तैलं प्रशोषयेत् । वर्त्याधारेण राजेंद्र निःसंगो वायुवर्जितः

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເມື່ອນໍາໄຟມາໃຊ້ ປະທີບຍ່ອມກິນນ້ໍາມັນໃຫ້ແຫ້ງ. ອາໄສແຕ່ໄສ້ເປັນຖານ ຈຶ່ງຢູ່ຢ່າງນິສັງ ແລະພົ້ນຈາກລົມ.

Verse 68

कज्जलं वमते पश्चात्तैलस्यापि महामते । कृष्णासौ दृश्यते रेखा दीपस्याग्रे महामते

ຕໍ່ມາ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ປະທີບຍ່ອມພົ່ນເຂມ່າອອກ; ແມ່ນແຕ່ຈາກນ້ໍາມັນດ້ວຍ. ທີ່ປາຍປະທີບປາກົດເປັນເສັ້ນດໍາ, ໂອ ຜູ້ຮູ້ຍິ່ງ.

Verse 69

स्वयमाकृष्यते तैलं तेजसा निर्मलो भवेत् । कायवर्तिस्थितस्तद्वत्कर्मतैलं प्रशोषयेत्

ນ້ໍາມັນຖືກດຶງຂຶ້ນມາໂດຍຕົນເອງ; ດ້ວຍຄວາມຮ້ອນຈຶ່ງບໍລິສຸດ. ດັ່ງນັ້ນເມື່ອກາຍເປັນໄສ້ປະທີບ ກໍພຶງເຜົາຜານນ້ໍາມັນແຫ່ງກັມໃຫ້ແຫ້ງ.

Verse 70

विषयान्कज्जलीकृत्य प्रत्यक्षं संप्रदर्शयेत् । जनयेन्निर्मलोभूत्वा स्वयमेव प्रकाशयेत्

ເມື່ອເຮັດໃຫ້ອາຣົມທັງຫມົດເປັນດຸດເຂມ່າ (ໄຮ້ຄ່າ) ແລ້ວ ພຶງເຮັດໃຫ້ສັດຈະປາກົດແຈ້ງຕໍ່ໜ້າ. ເມື່ອບໍ່ມີມົນທິນ ແລະປຸກໃຫ້ຕື່ນ ມັນຈະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຕົນເອງ.

Verse 71

क्रोधादिभिः क्लेशसंज्ञैर्वायुभिः परिवर्जितः । निःस्पृहो निश्चलो भूत्वा तेजसा स्वयमुज्ज्वलेत्

ເມື່ອພົ້ນຈາກລົມແຫ່ງຄວາມທຸກທໍລະມານ ເຊັ່ນ ໂກດແຄ້ນເປັນຕົ້ນ ຈົ່ງເປັນຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຢາກ ແລະ ໝັ້ນຄົງ; ແລ້ວດ້ວຍແສງຕະຈະພາຍໃນຂອງຕົນ ຈຶ່ງສ່ອງສະຫວ່າງຂຶ້ນເອງ.

Verse 72

त्रैलोक्यं पश्यते सर्वं स्वस्थानस्थः स्वतेजसा । केवलज्ञानरूपोऽयं मया ते परिकीर्तितः

ຢູ່ປະຈໍາໃນຖານະຂອງຕົນ ດ້ວຍແສງຂອງຕົນເອງ ຍ່ອມເຫັນຕະຫຼອດທັງສາມໂລກ. ຜູ້ນີ້ມີສະພາບເປັນຄວາມຮູ້ບໍລິສຸດລ້ວນ; ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າແລ້ວດັ່ງນີ້.

Verse 73

ध्यानं तस्य प्रवक्ष्यामि द्विविधं तस्य चक्रिणः । केवलज्ञानरूपेण दृश्यते ज्ञानचक्षुषा

ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍການພິຈາລະນາພຣະອົງ ຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືຈັກຣາ; ມີສອງປະເພດ. ດ້ວຍຕາແຫ່ງປັນຍາ ພຣະອົງປາກົດເປັນສະພາບ “ຄວາມຮູ້ບໍລິສຸດ” ແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ.

Verse 74

योगयुक्ता महात्मानः परमार्थपरायणाः । यं पश्यंति विनिद्रास्तु यत्तपः सर्वदर्शकम्

ມະຫາຕະມະຜູ້ຝຶກໂຍຄະ ແລະ ອຸທິດໃຈໃຫ້ແກ່ສັດຈະສູງສຸດ ຍ່ອມຕື່ນຮູ້ບໍ່ຫຼັບ ແລະ ເຫັນພຣະອົງ—ດ້ວຍຕະປະນັ້ນທີ່ໃຫ້ທັດສະນະເຫັນໄດ້ທົ່ວທຸກສິ່ງ.

Verse 75

हस्तपादविहीनं च सर्वत्र परिगच्छति । सर्वं गृह्णाति त्रैलोक्यं स्थावरं जंगमं सुत

ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີມືແລະຕີນ ກໍຍັງໄປໄດ້ທົ່ວທຸກບ່ອນ; ໂອ ລູກເອີຍ ພຣະອົງຮວບຮວມທັງສາມໂລກ ທັງສິ່ງຢູ່ນິ່ງແລະສິ່ງເຄື່ອນໄຫວໄວ້ທັງໝົດ.

Verse 76

नासामुखविहीनस्तु घ्राति जक्षिति पुत्रक । अकर्णः शृणुते सर्वं सर्वसाक्षी जगत्पतिः

ລູກເອີຍ ແມ່ນບໍ່ມີດັງແລະປາກ ພຣະອົງກໍຍັງດົມກິ່ນແລະເສວຍໄດ້; ແມ່ນບໍ່ມີຫູ ພຣະອົງກໍຍັງຟັງທຸກສິ່ງ—ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ຜູ້ເປັນພະຍານທົ່ວສັບພະສິ່ງ.

Verse 77

अरूपो रूपसंबद्धः पंचवर्गवशंगतः । सर्वलोकस्य यः प्राणः पूजितः स चराचरैः

ແມ່ນບໍ່ມີຮູບ ແຕ່ພຣະອົງກໍຜູກພັນກັບຮູບ ແລະປານດັ່ງຢູ່ໃຕ້ອຳນາດແຫ່ງຫມວດຫ້າ. ຜູ້ໃດເປັນລົມຫາຍໃຈແຫ່ງທຸກໂລກ ຜູ້ນັ້ນຖືກບູຊາໂດຍສັດທັງປວງ ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ.

Verse 78

अजिह्वो वदते सर्वं वेदशास्त्रानुगं सुत । अत्वचः स्पर्शनं चापि सर्वेषामेव जायते

ລູກເອີຍ ແມ່ນບໍ່ມີລີ້ນ ກໍຍັງກ່າວທຸກສິ່ງໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບພຣະເວດແລະສາດສະຕຣາ; ແລະແມ່ນບໍ່ມີຜິວໜັງ ກໍຍັງຮູ້ສຶກການສຳຜັດໄດ້—ເຊັ່ນນີ້ເກີດຂຶ້ນແກ່ທຸກສິ່ງ.

Verse 79

सदानंदो विरक्तात्मा एकरूपो निराश्रयः । निर्जरो निर्ममो न्यायी सगुणो निर्ममोमलः

ພຣະອົງເປັນອານັນດານິລັນດອນ ມີໃຈຫຼຸດພົ້ນຈາກຄວາມຍຶດຕິດ ເປັນໜຶ່ງດຽວບໍ່ແປປ່ຽນ ແລະບໍ່ອາໄສສິ່ງໃດ. ອະມະຕະ ບໍ່ມີຄວາມຫວງຫ້າມ ທຽງທຳ; ພ້ອມດ້ວຍຄຸນອັນມົງຄຸນ ແລະບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ.

Verse 80

अवश्यः सर्ववश्यात्मा सर्वदः सर्ववित्तमः । तस्य धाता न चैवास्ति स वै सर्वमयो विभुः

ພຣະອົງເປັນຜູ້ຕ້ານທານບໍ່ໄດ້ ແລະເປັນອາດມັນພາຍໃນຜູ້ນຳທຸກສິ່ງໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດ; ເປັນຜູ້ປະທານທຸກຢ່າງ ແລະເປັນຜູ້ຮູ້ສູງສຸດ. ພຣະອົງບໍ່ມີຜູ້ສ້າງ; ພຣະອົງແມ່ນວິພູຜູ້ແຜ່ຊ່ອນທົ່ວ ແລະທຸກສິ່ງລ້ວນເປັນພຣະອົງ.

Verse 81

एवं सर्वमयं ध्यानं पश्यते यो महात्मनः । स याति परमं स्थानममूर्तममृतोपमम्

ໂອ ມະຫາຕະມະ, ຜູ້ໃດເຫັນທຽນນີ້ວ່າແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ ຜູ້ນັ້ນຈະເຖິງປະມະສະຖານ—ໄຮ້ຮູບ ແລະດຸຈອະມຣິຕ (ອະມະຕະ)។

Verse 82

द्वितीयं तु प्रवक्ष्यामि अस्य ध्यानं महात्मनः । मूर्ताकारं तु साकारं निराकारं निरामयम्

ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງທຽນປະການທີສອງຂອງມະຫາຕະມະນັ້ນ—ມີຮູບແລະສັນຖານໃຫ້ເຫັນ ແຕ່ກໍເປັນທັງສາການແລະນິຣາການ ແລະພົ້ນຈາກທຸກຄວາມເຈັບໄຂ້.

Verse 83

ब्रह्माण्डं सर्वमतुलं वासितं यस्य वासना । स तस्माद्वासुदेवेति उच्यते मम नंदन

ຜູ້ທີ່ວາສະນາ (ພະສະພາບອັນແຜ່ຊຶມ) ຂອງພຣະອົງ ແຜ່ຊຶມແລະປານດັ່ງປຸງກິ່ນຫອມໃຫ້ແກ່ຈັກກະວານອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ວາສຸເທວະ” ໂອ ລູກຂອງຂ້າ.

Verse 84

वर्षमाणस्य मेघस्य यद्वर्णं तस्य तद्भवेत् । सूर्यतेजःप्रतीकाशं चतुर्बाहुं सुरेश्वरम्

ເມກທີ່ກຳລັງຕົກຝົນມີສີໃດ ພຣະອົງກໍຊົງຮັບສີນັ້ນ—ສ່ອງສະຫວ່າງດຸດແສງຕະວັນ ມີສີ່ພຣະຫັດ ເປັນຈອມແຫ່ງເທວະທັງປວງ

Verse 85

दक्षिणे शोभते शंखो हेमरत्नविभूषितः । सूर्यबिंबसमाकारं चक्रं पद्मप्रतिष्ठितम्

ທາງຂວາສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສັງຂ໌ ປະດັບດ້ວຍຄຳແລະແກ້ວມະນີ; ແລະມີຈັກຣະຮູບດຸດດວງຕະວັນ ປະດິດສະຖານເທິງດອກບົວ

Verse 86

कौमोदकी गदा तस्य महासुरविनाशिनी । वामे च शोभते वत्स हस्ते तस्य महात्मनः

ໃນພະຫັດຊ້າຍຂອງພຣະມະຫາອາດມານັ້ນ ຄະທາ «ເກົາໂມດະກີ» ຜູ້ທຳລາຍອະສຸຣາໃຫຍ່ ສ່ອງປະກາຍງາມ ໂອ ລູກທີ່ຮັກ।

Verse 87

महापद्मं सुगंधाढ्यं तस्य दक्षिणहस्तगम् । शोभमानः सदैवास्ते सायुधः कमलाप्रियः

ໃນພະຫັດຂວາຂອງພຣະອົງ ຖືດອກບົວໃຫຍ່ທີ່ຫອມຫວນ; ພຣະຜູ້ຮັກດອກບົວ ສະຖິດຢູ່ເສມອ ສ່ອງສະຫວ່າງ ພ້ອມອາວຸດທິບ।

Verse 88

कंबुग्रीवं वृत्तमास्यं पद्मपत्रनिभेक्षणम् । राजमानं हृषीकेशं दशनै रत्नसन्निभैः

ພຣະຫຣິສີເກດ ມີຄໍດັ່ງສັງຂ໌ ໃບໜ້າກົມ ແລະດວງຕາດັ່ງກີບດອກບົວ; ພຣະທັນຕະດັ່ງຮັດຕະນະ ສ່ອງປະກາຍຮຸ່ງເຮືອງ।

Verse 89

गुडाकेशाः सन्ति यस्य अधरो विद्रुमाकृतिः । शोभते पुंडरीकाक्षः किरीटेनापि पुत्रक

ພຣະອົງຜູ້ມີພຣະເກສາດຳມັນງາມ ແລະພຣະໂອສຖ໌ລຸ່ມດັ່ງປະກາລັງ; ພຣະປຸນຑະຣີກາກສະ ຍັງສ່ອງປະກາຍແມ່ນແຕ່ສວມມົງກຸດ ໂອ ລູກທີ່ຮັກ।

Verse 90

विशालेनापि रूपेण केशवस्तु सुवर्चसा । कौस्तुभेनांकितेनैव राजमानो जनार्दनः

ແມ່ນແຕ່ມີພຣະຮູບອັນກວ້າງໃຫຍ່ ພຣະເກສະວະກໍຍັງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຣັດສະມີອັນງາມ; ພຣະຊະນາຣະດະນະ ຮຸ່ງເຮືອງໂດຍຖືກໝາຍໄວ້ດ້ວຍແກ້ວເກົາສະຕຸພະ।

Verse 91

सूर्यतेजः प्रतीकाश कुंडलाभ्यां प्रभाति च । श्रीवत्सांकेन पुण्येन सर्वदा राजते हरिः

ພຣະຫຣິສ່ອງສະຫວ່າງເສມືອນຣັດສະມີແຫ່ງຕາເວັນ; ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍຕຸ້ມຫູ ແລະຮຸ່ງເຮືອງນິລັນດອນດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍສັກສິດ «ສຣີວັດສະ» ທີ່ອົງອຸລາ.

Verse 92

केयूरकंकणैर्हारैर्मौक्तिकैरृक्षसन्निभैः । वपुषा भ्राजमानस्तु विजयो जयतां वरः

ປະດັບດ້ວຍສາຍຮັດແຂນ ກຳໄລ ສາຍຄໍ ແລະແກ້ວມຸກຄ້າຍດາວທີ່ສ່ອງປະກາຍ; «ໄຊຊະນະ» ຜູ້ມີຮູບກາຍສະຫວ່າງ ເປັນຍອດໃນບັນດາຜູ້ມີໄຊທັງປວງ.

Verse 93

भ्राजते सोपि गोविंदो हेमवर्णेन वाससा । मुद्रिकारत्नयुक्ताभिरंगुलीभिर्विराजते

ພຣະໂຄວິນດະນັ້ນກໍສ່ອງສະຫວ່າງ ນຸ່ງຜ້າສີຄຳ ແລະຍິ່ງງາມດ້ວຍນິ້ວມືທີ່ປະດັບແຫວນຝັງອັນມະນີ.

Verse 94

सर्वायुधैः सुसंपूर्णैर्दिव्यैराभरणैर्हरिः । वैनतेयसमारूढो लोककर्ता जगत्पतिः

ພຣະຫຣິ—ພ້ອມສົມບູນດ້ວຍອາວຸດທຸກປະການ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທິບ—ປະທັບເທິງໄວນເຕຍະ (ກະຣຸດ) ຜູ້ເປັນຜູ້ສ້າງໂລກທັງປວງ ແລະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ.

Verse 95

एवंतं ध्यायते नित्यमनन्यमनसा नरः । मुच्यते सर्वपापेभ्यो विष्णुलोकं स गच्छति

ຜູ້ໃດທີ່ພິຈາລະນາພຣະອົງເປັນນິດ ດ້ວຍຈິດໃຈອັນບໍ່ແບ່ງສອງ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄປຮອດ «ວິສນຸໂລກ».

Verse 96

एतत्ते सर्वमाख्यातं ध्यानमेव जगत्पतेः । व्रतं चैव प्रवक्ष्यामि सर्वपापनिवारणम्

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນໂລກ! ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ທ່ານຟັງຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວເຖິງການພິຈາລະນາ (ທະຍານ) ຕໍ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ບັດນີ້ຂ້າຈະກ່າວເຖິງວຣະຕະ (ພຣົດ) ທີ່ກຳຈັດບາບທັງປວງ.