Adhyaya 79

Verse 1

विशालोवाच । शर्मिष्ठा यस्य वै भार्या देवयानी वरानना । सौभाग्यं तत्र वै दृष्टमन्यथा नास्ति भूपते

ວິຊາລາກ່າວວ່າ: “ຜູ້ໃດມີຊະຣມິດຖາເປັນພັນລະຍາ ແລະມີເທວະຍານີຜູ້ໜ້າງາມດ້ວຍ—ໂອ ພະຣາຊາ, ຄວາມໂຊກດີປາກົດຢູ່ແຕ່ທີ່ນັ້ນ; ນອກນັ້ນບໍ່ແມ່ນ”

Verse 2

तत्कथं त्वं महाभाग अस्याः कार्यवशो भवेः । सपत्नजेन भावेन भवान्भर्ता प्रतिष्ठितः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ເຈົ້າຈະຕົກຢູ່ໃຕ້ອຳນາດນາງ ແລະເຮັດຕາມຄຳສັ່ງນາງໄດ້ແນວໃດ, ໃນເມື່ອເຈົ້າຕັ້ງມັ່ນເປັນຜົວດ້ວຍອຳນາດແລະກຽດສັກສີ ໃນພາວະມີສະປັດນີ?

Verse 3

ससर्पोसि महाराज भूतले चंदनं यथा । सर्पैश्च वेष्टितो राजन्महाचंदन एव हि

ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ເຈົ້າເປັນດັ່ງໄມ້ຈັນທະນາຢູ່ເທິງພື້ນດິນ; ແມ່ນແຕ່ຖືກງູຫໍ້ລ້ອມ ໂອ ຣາຊັນ, ເຈົ້າກໍຍັງເປັນຈັນທະນາອັນຍິ່ງແທ້ນັ້ນເອງ.

Verse 4

तथा त्वं वेष्टितः सर्पैः सपत्नीनामसंज्ञकैः । वरमग्निप्रवेशश्च शिखाग्रात्पतनं वरम्

ດັ່ງນັ້ນເອງ ເຈົ້າຖືກງູພັນຮັດ ທີ່ມີນາມວ່າ ‘ສະປັດນີ’ ຄືເມຍຄູ່ແຂ່ງ. ເຂົ້າໄປໃນໄຟຍັງດີກວ່າ; ແລະຕົກຈາກຍອດພູຍິ່ງດີກວ່ານັ້ນອີກ.

Verse 5

रूपतेजः समायुक्तं सपत्नीसहितं प्रियम् । न वरं तादृशं कांतं सपत्नीविषसंयुतम्

ແມ່ນແຕ່ຜົວຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ມີຮູບງາມແລະຣັດສະຫມີພ້ອມ ຖ້າມີສະປັດນີຮ່ວມດ້ວຍ ກໍບໍ່ແມ່ນພອນ; ຄູ່ຄອງທີ່ປົນກັບ ‘ພິດ’ ແຫ່ງຄວາມອິດສາຈາກສະປັດນີ ບໍ່ແມ່ນພອນແທ້.

Verse 6

तस्मान्न मन्यते कांतं भवंतं गुणसागरम् । राजोवाच । देवयान्या न मे कार्यं शर्मिष्ठया वरानने

ດັ່ງນັ້ນ ນາງຈຶ່ງບໍ່ຍອມຮັບເຈົ້າ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ແມ່ນແຕ່ເຈົ້າເປັນດັ່ງທະເລແຫ່ງຄຸນຄວາມດີ. ກະສັດກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ, ຂ້າບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງມີ ເທວະຍານີ; ການຂອງຂ້າແມ່ນກັບ ສາຣະມິດຖາ.”

Verse 7

इत्यर्थं पश्य मे कोशं सत्वधर्मसमन्वितम् । अश्रुबिंदुमत्युवाच । अहं राज्यस्य भोक्त्री च तव कायस्य भूपते

ອັສຣຸບິນດຸມະຕີ ກ່າວວ່າ: “ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເບິ່ງຄັງສົມບັດຂອງຂ້າ ອັນປະກອບດ້ວຍສັດຕະວະ ແລະ ທຳມະ. ໂອ ພຣະພູປະຕິ, ຂ້າເປັນຜູ້ເສວຍຜົນແຫ່ງລາຊະອານາຈັກ ແລະ ເປັນຜູ້ຄອບຄອງກາຍຂອງພຣະອົງດ້ວຍ.”

Verse 8

यद्यद्वदाम्यहं भूप तत्तत्कार्यं त्वया ध्रुवम् । इत्यर्थे मम देहि स्वं करं त्वं धर्मवत्सल

ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ, ສິ່ງໃດທີ່ຂ້າເວົ້າ ກິດທັງນັ້ນພຣະອົງຈະຕ້ອງເຮັດໃຫ້ສຳເລັດແນ່ນອນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ຮັກທຳມະ, ຂໍພຣະອົງມອບມືຂອງພຣະອົງໃຫ້ຂ້າ (ເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຄວາມຍິນຍອມ).

Verse 9

बहुधर्मसमोपेतं चारुलक्षणसंयुतम् । राजोवाच । अन्य भार्यां न विंदामि त्वां विना वरवर्णिनि

ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາງຜິວພັນງາມຜ່ອງ, ຜູ້ປະກອບດ້ວຍຄຸນທຳຫຼາຍປະການ ແລະ ລັກສະນະມົງຄຸນອັນງາມ, ນອກຈາກເຈົ້າແລ້ວ ຂ້າບໍ່ປາດຖະນາມະເຫສີອື່ນໃດ.”

Verse 10

राज्यं च सकलामुर्वीं मम कायं वरानने । सकोशं भुंक्ष्व चार्वंगि एष दत्तः करस्तव

ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ, ຈົ່ງເສວຍລາຊະອານາຈັກ ແລະ ແຜ່ນດິນທັງປວງ—ພ້ອມທັງກາຍຂອງຂ້າເອງ—ພ້ອມຄັງສົມບັດ. ໂອ ຜູ້ມີອະວະຍະງາມ, ມືນີ້ຂອງຂ້າ ໄດ້ມອບໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ (ເພື່ອພິທີວິວາຫະ).

Verse 11

यदेव भाषसे भद्रे तदेवं तु करोम्यहम् । अश्रुबिंदुमत्युवाच । अनेनापि महाभाग तव भार्या भवाम्यहम्

“ໂອ ນາງຜູ້ດີ, ເຈົ້າເວົ້າຢ່າງໃດ ຂ້າຈະເຮັດຢ່າງນັ້ນ.” ອັສຣຸບິນດຸມະຕີ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຂໍ້ນີ້ ຂ້າກໍຈະເປັນພຣະມະເຫສີຂອງທ່ານ.”

Verse 12

एवमाकर्ण्य राजेंद्रो हर्षव्याकुललोचनः । गांधर्वेण विवाहेन ययातिः पृथिवीपतिः

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ພະຣາຊາເຈົ້າເຫນືອກະສັດທັງປວງ ດວງຕາສັ່ນໄຫວດ້ວຍປິຕິ ກໍຮັບພຣະຍະຍາຕິ ຈອມແຜ່ນດິນ ດ້ວຍພິທີແຕ່ງງານແບບຄັນທັຣວະ।

Verse 13

उपयेमे सुतां पुण्यां मन्मथस्य नरोत्तम । तया सार्द्धं महात्मा वै रमते नृपनंदनः

ນະໂຣຕະມະຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ໄດ້ແຕ່ງງານກັບທິດາຜູ້ມີບຸນຂອງພຣະມັນມະຖະ; ແລະຢູ່ກັບນາງ ພຣະຣາຊະກຸມານຜູ້ໃຈຍິ່ງ ກໍຊື່ນບານແທ້ໆ।

Verse 14

सागरस्य च तीरेषु वनेषूपवनेषु च । पर्वतेषु च रम्येषु सरित्सु च तया सह

ຕາມຝັ່ງທະເລ ໃນປ່າແລະສວນ ບນພູເຂົາອັນງາມ ແລະຕາມຝັ່ງແມ່ນ້ຳດ້ວຍ—ພຣະອົງຢູ່ຮ່ວມກັບນາງເທົ່ານັ້ນ।

Verse 15

रमते राजराजेंद्रस्तारुण्येन महीपतिः । एवं विंशत्सहस्राणि गतानि निरतस्य च

ພຣະຣາຊາເຫນືອກະສັດທັງປວງ ຈອມແຜ່ນດິນ ຊື່ນບານໃນພະລັງແຫ່ງວັຍໜຸ່ມ; ແລະເມື່ອພຣະອົງນິ່ງຈົມໃນຄວາມສຳລານ ການເວລາກໍຜ່ານໄປສອງໝື່ນ (ປີ)។

Verse 16

भूपस्य तस्य राजेंद्र ययातेस्तु महात्मनः । विष्णुरुवाच । एवं तया महाराजो ययातिर्मोहितस्तदा

ໂອ ກະສັດເຫນືອກະສັດທັງປວງ ກ່ຽວກັບຈອມກະສັດຜູ້ໃຈຍິ່ງ ພຣະຍະຍາຕິນັ້ນ—ພຣະວິສນຸຕຣັດວ່າ: ໃນເວລານັ້ນ ມະຫາຣາຊາຍະຍາຕິ ຖືກນາງເຮັດໃຫ້ຫຼົງມົວເມົາ।

Verse 17

कंदर्पस्य प्रपंचेन इंद्रस्यार्थे महामते । सुकर्मोवाच । एवं पिप्पल राजासौ ययातिः पृथिवीपतिः

ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ໂດຍກົນອຸບາຍຂອງ ກັນດັຣປະ (ພຣະກາມເທວ) ເພື່ອຈຸດປະສົງຂອງ ພຣະອິນທຣາ—ສຸກັມມາ ກ່າວວ່າ—ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຍະຍາຕິ ກະສັດປິບພະລະ ເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ ຈຶ່ງຖືກພັນນາ.

Verse 18

तस्या मोहनकामेन रतेन ललितेन च । न जानाति दिनं रात्रिं मुग्धः कामस्य कन्यया

ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາອັນຊັກຊວນ ດ້ວຍຄວາມສຸກແຫ່ງຣະຕິ ແລະການຢອກຢ້າອັນອ່ອນຫວານ, ລາວຜູ້ຖືກທິດາຂອງພຣະກາມເທວທຳໃຫ້ຫຼົງ ຈົນບໍ່ຮູ້ວ່າເປັນກາງວັນຫຼືກາງຄືນ.

Verse 19

एकदा मोहितं भूपं ययातिं कामनंदिनी । उवाच प्रणतं नम्रं वशगं चारुलोचना

ຄັ້ງໜຶ່ງ ກາມນັນທິນີ ຜູ້ມີດວງຕາງາມ ໄດ້ເວົ້າກັບ ພຣະຍະຍາຕິ ກະສັດຜູ້ຖືກຄວາມຫຼົງຄອບງຳ; ພຣະອົງຢືນກົ້ມກາບຢ່າງນອບນ້ອມ ແລະຢູ່ໃນອຳນາດນາງໂດຍສິ້ນເຊີງ.

Verse 20

अश्रुबिंदुमत्युवाच । संजातं दोहदं कांत तन्मे कुरु मनोरथम् । अश्वमेधमखश्रेष्ठं यजस्व पृथिवीपते

ອັສຣຸບິນທຸມະຕີ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຄູ່ຮັກ, ໃນຂ້າໄດ້ເກີດ ໂດຫະດ (ຄວາມປາຖະໜາແຫ່ງການຖືພາ) —ຂໍໃຫ້ທ່ານສຳເລັດມະໂນຣົດນີ້ໃຫ້ຂ້າ. ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ, ຈົ່ງປະກອບ ອັສວະເມທະຍັດ ອັນປະເສີດສຸດໃນບັນດາຍັດທັງປວງ.”

Verse 21

राजोवाच । एवमस्तु महाभागे करोमि तव सुप्रियम् । समाहूय सुतश्रेष्ठं राज्यभोगे विनिःस्पृहम्

ກະສັດກ່າວວ່າ: “ໃຫ້ເປັນໄປຕາມນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ; ຂ້າຈະເຮັດສິ່ງທີ່ເຈົ້າພໍໃຈທີ່ສຸດ. ຂ້າຈະເອີ້ນບຸດຜູ້ປະເສີດຂອງຂ້າ, ຜູ້ບໍ່ຢາກໄດ້ໃນຄວາມສຸກແຫ່ງລາຊະສົມບັດ.”

Verse 22

समाहूतः समायातो भक्त्यानमितकंधरः । बद्धांजलिपुटो भूत्वा प्रणाममकरोत्तदा

ເມື່ອຖືກເອີ້ນ ອະມິຕະກັນທະຣະ ກໍມາທັນທີດ້ວຍພັກຕິ; ປະນົມມືເປັນອັນຊະລີ ແລ້ວກໍກົ້ມກາບປະນາມໃນຂະນະນັ້ນ

Verse 23

तस्याः पादौ ननामाथ भक्त्या नमितकंधरः । आदेशो दीयतां राजन्येनाहूतः समागतः

ແລ້ວ ອະມິຕະກັນທະຣະ ກໍກ້ອມຄໍດ້ວຍພັກຕິ ກາບທີ່ພຣະບາດຂອງນາງ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະມະເຫສີ ຂໍປະທານພຣະບັນຊາ; ຂ້າພະອົງມາແລ້ວຕາມການເອີ້ນ”

Verse 24

किं करोमि महाभाग दासस्ते प्रणतोस्मि च । राजोवाच । अश्वमेधस्य यज्ञस्य संभारं कुरु पुत्रक

“ຂ້າພະອົງຄວນເຮັດຫຍັງ ໂອ ຜູ້ມີພາກດີຍິ່ງ? ຂ້າພະອົງເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານ ແລະຂໍກ້ອມກາບ” ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ລູກເອີຍ ຈົ່ງຈັດຕຽມສິ່ງສຳລັບຍັຊະນາ ອັສວະເມທ”

Verse 25

समाहूय द्विजान्पुण्यानृत्विजो भूमिपालकान् । एवमुक्तो महातेजाः पूरुः परमधार्मिकः

ເມື່ອໄດ້ເອີ້ນດວິຊະຜູ້ມີບຸນ, ພຣະປຸໂຣຫິດຜູ້ເປັນຣິຕວິຊ, ແລະບັນດາຜູ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນແລ້ວ ປູຣຸຜູ້ມີຣັດສະມີຍິ່ງ ແລະທຣັງທຳສູງສຸດ ຖືກກ່າວດັ່ງນີ້

Verse 26

सर्वं चकार संपूर्णं यथोक्तं तु महात्मना । तया सार्धं स जग्राह सुदीक्षां कामकन्यया

ເຂົາໄດ້ປະຕິບັດທຸກຢ່າງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ຕາມທີ່ມະຫາຕະມາໄດ້ກ່າວໄວ້; ແລະພ້ອມກັບນາງກາມະ-ກັນຍາ ເຂົາໄດ້ຮັບສຸດີກຊາອັນປະເສີດ

Verse 27

अश्वमेधयज्ञवाटे दत्वा दानान्यनेकधा । ब्राह्मणेभ्यो महाराज भूरिदानमनंतकम्

ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ໃນບໍລິເວນພິທີອັສວເມທະຍັດ ພຣະອົງໄດ້ຖວາຍທານນານາປະເພດແກ່ພຣາຫມະນະ ແລະບຳເນີນທານອັນຫຼາຍລົ້ນ ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ.

Verse 28

दीनेषु च विशेषेण ययातिः पृथिवीपतिः । यज्ञांते च महाराजस्तामुवाच वराननाम्

ແລະໂດຍພິເສດໃນຫມູ່ຜູ້ທຸກຍາກ ພຣະຣາຊາຢະຍາຕິ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນ ເປັນຜູ້ເລີດກ່ອນ. ເມື່ອຍັດສິ້ນສຸດ ມະຫາຣາຊາໄດ້ກ່າວກັບນາງຜູ້ມີໃບໜ້າງາມນັ້ນ.

Verse 29

अन्यत्ते सुप्रियं बाले किं करोमि वदस्व मे । तत्सर्वं देवि कर्तास्मि साध्यासाध्यं वरानने

ໂອ ນາງນ້ອຍຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງ, ຈົ່ງບອກຂ້າວ່າ ອັນໃດອີກຈຶ່ງຈະເປັນທີ່ພໍໃຈທ່ານທີ່ສຸດ—ຂ້າຄວນເຮັດຫຍັງ? ໂອ ເທວີ, ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ບໍ່ວ່າຈະງ່າຍຫຼືຍາກ ຂ້າຈະເຮັດໃຫ້ຄົບທັງໝົດ.

Verse 30

सुकर्मोवाच । इत्युक्ता तेन सा राज्ञा भूपालं प्रत्युवाच ह । जातो मे दोहदो राजंस्तत्कुरुष्व ममानघ

ສຸກັມມາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກພຣະຣາຊາກ່າວດັ່ງນັ້ນ ນາງໄດ້ຕອບແກ່ຜູ້ຄອງແຜ່ນດິນວ່າ “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຄວາມປາຖະໜາໜຶ່ງໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າ—ຂໍຈົ່ງເຮັດໃຫ້ສຳເລັດ, ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີບາບ.”

Verse 31

इंद्रलोकं ब्रह्मलोकं शिवलोकं तथैव च । विष्णुलोकं महाराज द्रष्टुमिच्छामि सुप्रियम्

ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ຂ້າປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນ ອິນທຣະໂລກ, ພຣະຫມະໂລກ, ສິວະໂລກ ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ ວິສນຸໂລກ ດ້ວຍ, ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າ.

Verse 32

दर्शयस्व महाभाग यदहं सुप्रिया तव । एवमुक्तस्तयाराजातामुवाचससुप्रियाम्

ໂອ ຜູ້ມີພາກວາສະນາຍິ່ງ ຂໍໃຫ້ສະແດງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນ ເພາະຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ຮັກຍິ່ງຂອງທ່ານ. ເມື່ອນາງກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພະຣາຊາຈຶ່ງຕອບກັບນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ។

Verse 33

साधुसाधुवरारोहेपुण्यमेवप्रभाषसे । स्त्रीस्वभावाच्चचापल्यात्कौतुकाच्चवरानने

ດີແທ້ ດີແທ້! ໂອ ນາງຜູ້ສູງສົງ ຜູ້ກ້າວຍ່າງງາມ ເຈົ້າເວົ້າແຕ່ຖ້ອຍຄໍາອັນເປັນບຸນ. ແຕ່ໂອ ນາງໜ້າງາມ ເນື່ອງຈາກທໍາມະຊາດຂອງສະຕຣີ—ດ້ວຍຄວາມຈິດຜັນຜວນ ແລະດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ພຽງເທົ່ານັ້ນ—(ຈຶ່ງເປັນດັ່ງນີ້)

Verse 34

यत्तवोक्तं महाभागे तदसाध्यं विभाति मे । तत्साध्यं पुण्यदानेन यज्ञेन तपसापि च

ໂອ ມະຫາພາກາ ສິ່ງທີ່ເຈົ້າເວົ້ານັ້ນ ດູເຫມືອນຈະບໍ່ສາມາດສໍາເລັດໄດ້ສໍາລັບຂ້າພະເຈົ້າ. ແຕ່ມັນສາມາດບັນລຸໄດ້ດ້ວຍທານອັນເປັນບຸນ ດ້ວຍຍັດຍະ ແລະດ້ວຍຕະປະດ້ວຍ.

Verse 35

अन्यथा न भवेत्साध्यं यत्त्वयोक्तं वरानने । असाध्यं तु भवत्या वै भाषितं पुण्यमिश्रितम्

ໂອ ນາງໜ້າງາມ ສິ່ງທີ່ເຈົ້າເວົ້ານັ້ນ ບໍ່ອາດສໍາເລັດໄດ້ດ້ວຍວິທີອື່ນ. ແຕ່ຖ້ອຍຄໍາຂອງເຈົ້າ—ແມ່ນແຕ່ຈະເຫັນວ່າບໍ່ເປັນໄປໄດ້—ກໍແທ້ຈິງປົນດ້ວຍບຸນ ແລະມີອໍານາດມົງຄຸນ.

Verse 36

मर्त्यलोकाच्छरीरेण अनेनापि च मानवः । श्रुतो दृष्टो न मेद्यापि गतः स्वर्गं सुपुण्यकृत्

ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຮ່າງກາຍມະນຸດນີ້ຈາກໂລກມະຕະ ຈົນຮອດມື້ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນ ຫຼືໄດ້ເຫັນວ່າ ມີຜູ້ໃດ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທໍາບຸນຫຼາຍ—ໄດ້ໄປສະຫວັນ.

Verse 37

ततोऽसाध्यं वरारोहे यत्त्वया भाषितं मम । अन्यदेव करिष्यामि प्रियं ते तद्वद प्रिये

ແລ້ວໃນການນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ສິ່ງທີ່ເຈົ້າເວົ້າແກ່ຂ້ານັ້ນ ບໍ່ອາດສຳເລັດໄດ້. ຂ້າຈະເຮັດຢ່າງອື່ນທີ່ຈະໃຫ້ເຈົ້າປິຕິ—ໂອ ຄົນຮັກ ຈົ່ງບອກວ່າສິ່ງນັ້ນແມ່ນຫຍັງ

Verse 38

देव्युवाच । अन्यैश्च मानुषै राजन्न साध्यं स्यान्न संशयः । त्वयि साध्यं महाराज सत्यंसत्यं वदाम्यहम्

ເທວີກ່າວວ່າ: “ໂອ ພະຣາຊາ ໂດຍມະນຸດອື່ນໆ ຍ່ອມບໍ່ອາດສຳເລັດໄດ້—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແຕ່ໂດຍພະອົງ ຈະສຳເລັດໄດ້ ໂອ ມະຫາຣາຊາ; ຂ້າກ່າວຄວາມຈິງ ຈິງແທ້”

Verse 39

तपसा यशसा क्षात्रै र्दानैर्यज्ञैश्च भूपते । नास्ति भवादृशश्चान्यो मर्त्यलोके च मानवः

ໂອ ພະຣາຊາ ໂດຍຕະປະ ຊື່ສຽງ ວິລະກຳແຫ່ງກະສັດ ທານ ແລະ ຍັດຍະ—ໃນໂລກມະນຸດອັນເປັນມະຕະນີ້ ບໍ່ມີມະນຸດໃດເຫມືອນພະອົງ

Verse 40

क्षात्रं बलं सुतेजश्च त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् । तस्मादेवं प्रकर्तव्यं मत्प्रियं नहुषात्मज

ອຳນາດແຫ່ງກະສັດ ກຳລັງ ແລະ ຣັດສະຫມີອັນສູງສົ່ງ—ທັງໝົດຕັ້ງມັ່ນຢູ່ໃນພະອົງ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ບຸດແຫ່ງນະຫຸຩະ ຈົ່ງກະທຳຕາມນີ້ ເພາະເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າ

Verse 79

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने मातापितृतीर्थवर्णने ययातिचरित्रे एकोनाशीतितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ ບົດທີ 79 ແຫ່ງ ສີຣີ ປັດມະປຸຣານະ ໃນ ພູມິຂັນຑະ—ພາຍໃນເລື່ອງເວນະ ການພັນນາຕີຣຖະອັນສັກສິດຂອງແມ່ແລະພໍ່ ແລະ ຈະຣິຕະຂອງຍະຍາຕິ—ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ