Adhyaya 72

Verse 1

। पिप्पल उवाच । मातलेश्च वचः श्रुत्वा स राजा नहुषात्मजः । किं चकार महाप्राज्ञस्तन्मे विस्तरतो वद

ປິບພະລະກ່າວວ່າ: “ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງມາຕະລີແລ້ວ ພະຣາຊາຜູ້ເປັນບຸດຂອງນະຫຸຩະນັ້ນ ໄດ້ເຮັດສິ່ງໃດ? ໂອ ທ່ານຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້ອຍຟັງໂດຍລະອຽດ”

Verse 2

सर्वपुण्यमयी पुण्या कथेयं पापनाशिनी । श्रोतुमिच्छाम्यहं प्राज्ञ नैव तृप्यामि सर्वदा

ໂອ ທ່ານຜູ້ມີປັນຍາ, ກະທາອັນສັກສິດນີ້ເຕັມໄປດ້ວຍບຸນທຸກປະການ ແລະທໍາລາຍບາບ. ຂ້ອຍປາຖະນາຈະຟັງ, ເພາະຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍອິ່ມໃຈເລີຍ ບໍ່ວ່າຈະຟັງກີ່ຄັ້ງກໍຕາມ.

Verse 3

सुकर्मोवाच । सर्वधर्मभृतां श्रेष्ठो ययातिर्नृपसत्तमः । तमुवाचागतं दूतं मातलिं शक्रसारथिम्

ສຸກັມມະກ່າວວ່າ: ພະຣາຊາຢະຍາຕິ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຜູ້ທີ່ທົງທໍາທຸກປະການ ແລະເປັນຍອດແຫ່ງກະສັດ ໄດ້ກ່າວກັບທູດຜູ້ມາຮອດ—ມາຕະລີ ສາຣະຖີຂອງສັກກະ (ອິນທຣາ)

Verse 4

ययातिरुवाच । शरीरं नैव त्यक्ष्यामि गमिष्ये न दिवं पुनः । शरीरेण विना दूत पार्थिवेन न संशयः

ຢະຍາຕິກ່າວວ່າ: “ຂ້ອຍຈະບໍ່ລະທິ້ງກາຍນີ້ ແລະຈະບໍ່ໄປສະຫວັນອີກ. ໂອ ທູດເອີຍ, ຖ້າບໍ່ມີກາຍ—ບໍ່ມີຮ່າງກາຍແຫ່ງໂລກນີ້—ບໍ່ຕ້ອງສົງໄສ (ຍ່ອມເຮັດບໍ່ໄດ້)”

Verse 5

यद्यप्येवं महादोषाः कायस्यैव प्रकीर्तिताः । पूर्वं चापि समाख्यातं त्वया सर्वं गुणागुणम्

ແມ່ນແທ້ວ່າ ໂທດອັນໃຫຍ່ເຫຼົ່ານີ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນຂອງກາຍເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ກ່ອນໜ້ານີ້ ທ່ານກໍໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ຂ້ອຍຟັງຢ່າງຄົບຖ້ວນ ທັງຄຸນແລະໂທດຂອງມັນແລ້ວ

Verse 6

नाहं त्यक्ष्ये शरीरं वै नागमिष्ये दिवं पुनः । इत्याचक्ष्व इतो गत्वा देवदेवं पुरंदरम्

“ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ລະທິ້ງກາຍນີ້ເດັດຂາດ ແລະຈະບໍ່ກັບໄປສະຫວັນອີກ. ຈົ່ງໄປຈາກນີ້ ແລ້ວນຳສານນີ້ໄປທູນຕໍ່ປຸຣັນດະຣາ ເທວະເທວະຜູ້ເປັນໃຫຍ່.”

Verse 7

एकाकिना हि जीवेन कायेनापि महामते । नैव सिद्धिं प्रयात्येवं सांसारिकमिहैव हि

ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາອັນໃຫຍ່ ສັດມີຊີວິດແມ່ນແມ່ນມີກາຍທີ່ສາມາດ ແຕ່ເມື່ອຢູ່ລຳພັງກໍບໍ່ອາດບັນລຸຄວາມສຳເລັດໄດ້; ໃນຊີວິດໂລກີນີ້ເອງ ກໍບໍ່ສຳເລັດດ້ວຍວິທີນັ້ນ.”

Verse 8

नैव प्राणं विना कायो जीवः कायं विना नहि । उभयोश्चापि मित्रत्वं नयिष्ये नाशमिंद्र न

ບໍ່ມີປຣານ ກາຍກໍຢູ່ບໍ່ໄດ້; ບໍ່ມີກາຍ ຊີວິດກໍຢູ່ບໍ່ໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ອິນດຣາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ນຳມິດຕະພາບຂອງທັງສອງໄປສູ່ຄວາມພິນາດ—ບໍ່ເດັດຂາດ.”

Verse 9

यस्य प्रसादभावाद्वै सुखमश्नाति केवलम् । शरीरस्याप्ययं प्राणो भोगानन्यान्मनोनुगान्

ໂດຍພຣະກະຣຸນາປະສາດຂອງຜູ້ໃດເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ຊິມລົດແຫ່ງຄວາມສຸກ; ແລະໂດຍພຣະປະສາດດຽວກັນນັ້ນ ປຣານໃນກາຍນີ້ກໍເສວຍພອນບໍລິໂພກອື່ນໆ ຕາມຄວາມປາຖະໜາຂອງໃຈ.”

Verse 10

एवं ज्ञात्वा स्वर्गभोग्यं न भोज्यं देवदूतक । संभवंति महादुष्टा व्याधयो दुःखदायकाः

ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ ທູດແຫ່ງເທວະທັງປວງ ສິ່ງທີ່ຄວນເສວຍໃນສະຫວັນ ບໍ່ຄວນນຳມາເສວຍຢູ່ນີ້; ບໍ່ຊັ້ນນັ້ນ ໂຣກພະຍາດອັນຮ້າຍແຮງຈະເກີດຂຶ້ນ ແລະນຳທຸກຂ໌ມາໃຫ້.”

Verse 11

मातले किल्बिषाच्चैव जरादोषात्प्रजायते । पश्य मे पुण्यसंयुक्तं कायं षोडशवार्षिकम्

ໂອ ມາຕະລີ, ຄວາມຊະລາເປັນໂທດເກີດຈາກບາບແທ້. ຈົ່ງເບິ່ງ ກາຍຂ້ອຍປະກອບດ້ວຍບຸນ ດັ່ງວັຍ 16 ປີ.

Verse 12

जन्मप्रभृति मे कायः शतार्धाब्दं प्रयाति च । तथापि नूतनो भावः कायस्यापि प्रजायते

ນັບແຕ່ເກີດມາ ກາຍນີ້ຂອງຂ້ອຍໄດ້ຜ່ານໄປ 150 ປີ; ແຕ່ກໍຍັງມີສະພາບໃໝ່ສົດຊື່ນເກີດຂຶ້ນຊ້ຳໆໃນກາຍ

Verse 13

मम कालो गतो दूत अब्दा प्रनंत्यमनुत्तमम् । यथा षोडशवर्षस्य कायः पुंसः प्रशोभते

ໂອ ຜູ້ນຳສານ, ເວລາຂອງຂ້ອຍຜ່ານໄປແລ້ວ ປີທັງຫຼາຍກໍລື່ນຜ່ານ; ແຕ່ໃນນັຍອັນສູງສຸດ ກາຍຍັງສ່ອງສະຫວ່າງ ດັ່ງກາຍຊາຍວັຍ 16 ປີ

Verse 14

तथा मे शोभते देहो बलवीर्यसमन्वितः । नैव ग्लानिर्न मे हानिर्न श्रमो व्याधयो जरा

ດັ່ງນັ້ນ ກາຍຂອງຂ້ອຍງາມສະຫວ່າງ ພ້ອມດ້ວຍກຳລັງແລະພະລັງ; ບໍ່ມີຄວາມເຫນື່ອຍອ່ອນ ບໍ່ມີຄວາມເສື່ອມ—ບໍ່ມີຄວາມເມື່ອຍ ບໍ່ມີໂລກາ ບໍ່ມີຄວາມຊະລາ

Verse 15

मातले मम कायेपि धर्मोत्साहेन वर्द्धते । सर्वामृतमयं दिव्यमौषधं परमौषधम्

ໂອ ມາຕະລີ, ແມ່ນແຕ່ໃນກາຍຂອງຂ້ອຍກໍຍັງເພີ່ມພູນດ້ວຍຄວາມຮຸ່ງເຮືອງໃນທຳມະ—ໂອສົດທິບອັນເປັນອະມຣິຕະທົ່ວສາກົນ ເປັນຢາສູງສຸດ

Verse 16

पापव्याधिप्रणाशार्थं धर्माख्यं हि कृतम्पुरा । तेन मे शोधितः कायो गतदोषस्तु जायते

ໃນການກ່ອນ ເພື່ອທຳລາຍບາບແລະໂລກໄພ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະກອບພິທີທີ່ເອີ້ນວ່າ “ທັມມະ”។ ດ້ວຍນັ້ນ ກາຍຂ້າພະເຈົ້າຖືກຊຳລະ ແລະພົ້ນຈາກໂທດມົນທິນທັງປວງ។

Verse 17

हृषीकेशस्य संध्यानं नामोच्चारणमुत्तमम् । एतद्रसायनं दूत नित्यमेवं करोम्यहम्

ໃນຍາມສັນທະຍາ ຂ້າພະເຈົ້າພິຈາລະນາພຣະຫຣິສີເກດ ແລະອອກສຽງພຣະນາມອັນປະເສີດ—ໂອ ທູດເອີຍ ນີ້ແມ່ນຣະສາຍະນະ (ນ້ຳຢາຟື້ນຊີວິດ) ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ຂ້າພະເຈົ້າເຮັດເຊັ່ນນີ້ທຸກມື້।

Verse 18

तेन मे व्याधयो दोषाः पापाद्याः प्रलयं गताः । विद्यमाने हि संसारे कृष्णनाम्नि महौषधे

ດ້ວຍອຳນາດນັ້ນ ໂລກໄພ ໂທດມົນທິນ ແລະບາບທັງປວງຂອງຂ້າພະເຈົ້າລ້ວນສູນສະຫາຍ; ເພາະໃນໂລກນີ້ມີມະຫາອຸສະທະ ຄື “ນາມພຣະກຣິດສະນະ”។

Verse 19

मानवा मरणं यांति पापव्याधि प्रपीडिताः । न पिबंति महामूढाः कृष्ण नाम रसायनम्

ມະນຸດຜູ້ຖືກໂລກແຫ່ງບາບບີບຄັ້ນ ຍ່ອມໄປສູ່ຄວາມຕາຍ; ພວກຄົນໂງ່ຢ່າງຫນັກນັ້ນບໍ່ຍອມດື່ມຣະສາຍະນະ ຄືນາມພຣະກຣິດສະນະ।

Verse 20

तेन ध्यानेन ज्ञानेन पूजाभावेन मातले । सत्येन दानपुण्येन मम कायो निरामयः

ດ້ວຍການພິຈາລະນານັ້ນ ດ້ວຍປັນຍານັ້ນ ແລະດ້ວຍໃຈບູຊານັ້ນ ໂອ ມາຕະລີ—ດ້ວຍຄວາມສັດຈິງ ແລະບຸນແຫ່ງທານ—ກາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງນິຣາມະຍະ ປອດໂລກໄພ।

Verse 21

पापर्द्धेरामयाः पीडाः प्रभवंति शरीरिणः । पीडाभ्यो जायते मृत्युः प्राणिनां नात्र संशयः

ຈາກການສະສົມບາບ ເກີດໂລກໄພແລະຄວາມທຸກທໍລະມານແກ່ຜູ້ມີກາຍ; ຈາກຄວາມທຸກນັ້ນ ຄວາມຕາຍຍ່ອມມາຮອດສັດທັງຫຼາຍ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 22

तस्माद्धर्मः प्रकर्तव्यः पुण्यसत्याश्रयैर्नरैः । पंचभूतात्मकः कायः शिरासंधिविजर्जरः

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຊາຍຜູ້ອາໄສບຸນແລະສັດຈະ ພຶງປະພຶດທຳ; ເພາະກາຍນີ້ປະກອບດ້ວຍທາດທັງຫ້າ ແລະຍ່ອມຊຳຮຸດ ເສັ້ນເລືອດແລະຂໍ້ຕໍ່ກໍອ່ອນແຮງລົງ.

Verse 23

एवं संधीकृतो मर्त्यो हेमकारीव टंकणैः । तत्र भाति महानग्निर्द्धातुरेव चरः सदा

ດັ່ງນັ້ນ ມະຕະຍະຜູ້ຖືກຂັດເກົາດີ ເຫມືອນຊ່າງຄຳໃຊ້ທັງກະນ (ບໍແຣັກ) ຊຳລະໂລຫະ ຍ່ອມສ່ອງສະຫວ່າງ; ເພາະພາຍໃນມີໄຟອັນໃຫຍ່ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ເສມອ ເຫມືອນໃນແຮ່ໂລຫະ.

Verse 24

शतखंडमये विप्र यः संधत्ते सबुद्धिमान् । हरेर्नाम्ना च दिव्येन सौभाग्येनापि पिप्पल

ໂອ ພຣາຫມັນ, ຜູ້ມີປັນຍາຜູ້ປະສານການຈັດຕັ້ງອັນເປັນຮ້ອຍສ່ວນນັ້ນ ແລະກະທຳດ້ວຍນາມທິບຂອງພຣະຫຣິ ຍ່ອມໄດ້ບຸນກຸສົນດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງສຸພາບຊະຕາດ້ວຍ.

Verse 25

पंचात्मका हि ये खंडाः शतसंधिविजर्जराः । तेन संधारिताः सर्वे कायो धातुसमो भवेत्

ເພາະວ່າ ສ່ວນຕ່າງໆຂອງກາຍນີ້ ປະກອບດ້ວຍທາດທັງຫ້າ ແລະຖືກສຶກຫຼໍ່ດ້ວຍຂໍ້ຕໍ່ນັບຮ້ອຍ; ເມື່ອທັງໝົດໄດ້ຮັບການຄ້ຳຈຸນຢ່າງຖືກຕ້ອງໂດຍສິ່ງນັ້ນ ກາຍຍ່ອມໝັ້ນຄົງດຸດໂລຫະ.

Verse 26

हरेः पूजोपचारेण ध्यानेन नियमेन च । सत्यभावेन दानेन नूत्नः कायो विजायते

ດ້ວຍການບູຊາພຣະຫຣິຕາມພິທີ, ດ້ວຍການພາວະນາແລະການຮັກສາວິນັຍ, ແລະດ້ວຍທານທີ່ຖວາຍດ້ວຍໃຈສັດຈິງ, ກາຍໃໝ່ອັນບໍລິສຸດຍ່ອມເກີດຂຶ້ນ.

Verse 27

दोषा नश्यंति कायस्य व्याधयः शृणु मातले । बाह्याभ्यंतरशौचं हि दुर्गंधिर्नैव जायते

ໂອ ມາຕະລີ ຈົ່ງຟັງ—ຄວາມບົກພ່ອງແລະໂລກໄພຂອງກາຍຖືກທຳລາຍ. ແທ້ຈິງ ເມື່ອມີຄວາມສະອາດທັງນອກແລະໃນ ກິ່ນເໝັນບໍ່ເກີດເລີຍ.

Verse 28

शुचिस्ततो भवेत्सूत प्रसादात्तस्य चक्रिणः । नाहं स्वर्गं गमिष्यामि स्वर्गमत्र करोम्यहम्

ຈາກນັ້ນ ໂອ ສູຕ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງອົງຜູ້ຖືຈັກຣາ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມບໍລິສຸດ. ຂ້າຈະບໍ່ໄປສະຫວັນ; ຂ້າຈະສ້າງສະຫວັນໃນນີ້ເອງ.

Verse 29

तपसा चैव भावेन स्वधर्मेण महीतलम् । स्वर्गरूपं करिष्यामि प्रसादात्तस्य चक्रिणः

ດ້ວຍຕະປະ, ດ້ວຍໃຈຕັ້ງມັ່ນອັນບໍລິສຸດ, ແລະດ້ວຍການຮັກສາສະວະທຳຂອງຕົນ ຂ້າຈະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນນີ້ເປັນດັ່ງສະຫວັນ—ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງອົງຜູ້ຖືຈັກຣາ.

Verse 30

एवं ज्ञात्वा प्रयाहि त्वं कथयस्व पुरंदरम् । सुकर्मोवाच । समाकर्ण्य ततः सूतो नृपतेः परिभाषितम्

“ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ເຈົ້າຈົ່ງໄປ ແລະແຈ້ງແກ່ ປຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣາ) ເຖີດ।” ສຸກັມມະ ກ່າວ. ຈາກນັ້ນ ສູຕ ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະຣາຊາ ແລ້ວຈຶ່ງສືບຕໍ່ການນິທານ.

Verse 31

आशीर्भिरभिनंद्याथ आमंत्र्य नृपतिं गतः । सर्वं निवेदयामास इंद्राय च महात्मने

ແລ້ວເຂົາໄດ້ອວຍພອນຊື່ນຊົມ ແລະຂໍລາພະຣາຊາ ຈາກນັ້ນກໍອອກເດີນທາງ; ແລະໄດ້ທູນລາຍງານທຸກສິ່ງຢ່າງຢ່າງຄົບຖ້ວນແດ່ພຣະອິນທຣາຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່।

Verse 32

समाकर्ण्य सहस्राक्षो ययातेस्तु महात्मनः । तस्याथ चिंतयामासानयनार्थं दिवं प्रति

ເມື່ອໄດ້ຍິນເລື່ອງຂອງຍະຍາຕິຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ພຣະອິນທຣາຜູ້ມີພັນຕາກໍເລີ່ມຄິດວ່າ ຈະນຳເຂົາຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນແນວໃດ।

Verse 72

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने मातापितृतीर्थवर्णने ययाति । चरिते द्विसप्ततितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ ສຣີປັດມະປຸຣານ ພູມິຂັນຑະ ໃນເວໂນປາຂະຍານ—ໃນຂະນະພັນນາຕີຣຖະອັນສັກສິດຂອງແມ່ແລະພໍ່ ໃນເລື່ອງຂອງຍະຍາຕິ—ບົດທີ 72 ກໍສິ້ນສຸດລົງ।