Adhyaya 69

Verse 1

मातलिरुवाच । अथ धर्माः शिवेनोक्ताः शिवधर्मागमोत्तमाः । ज्ञेया बहुविधास्ते च कर्मयोगप्रभेदतः

ມາຕະລີກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ ທັມທັງຫຼາຍທີ່ພຣະສິວະຕັດສອນ—ເປັນປະເພນີ «ສິວະທັມ» ອັນສູງສຸດ—ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າມີຫຼາຍປະເພດ ແຍກຕາມການແບ່ງຂອງກັມມະໂຍຄະຫຼາຍຢ່າງ.

Verse 2

हिंसादिदोषनिर्मुक्ताः क्लेशायासविवर्जिताः । सर्वभूतहिताः शुद्धाः सूक्ष्मायासा महत्फलाः

ພົ້ນຈາກໂທດເຊັ່ນການເບຍດບຽນ ປາດສະຈາກຄວາມທຸກທ້ອນແລະຄວາມເຫນື່ອຍລ້າ ມຸ່ງປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ ແລະບໍລິສຸດ—ການປະພຶດເຫຼົ່ານີ້ໃຊ້ຄວາມພາກເພຍງລະອຽດແຕ່ໃຫ້ຜົນໃຫຍ່.

Verse 3

अनंतशाखाकलिताः शिवमूलैकसंश्रिताः । ज्ञानध्यानसुपुष्पाढ्याः शिवधर्माः सनातनाः

ສິວະທັມອັນນິລັນດອນ ເປັນດັ່ງຕົ້ນໄມ້ທີ່ມີກິ່ງກ້ານອະນັນຕະ ອາໄສຮາກດຽວຄືພຣະສິວະ; ອຸດົມດ້ວຍດອກໄມ້ງາມແຫ່ງຍານແລະສະມາທິ.

Verse 4

धारयंति शिवं यस्माद्धार्यते शिवभाषितैः । शिवधर्माः स्मृतास्तस्मात्संसारार्णवतारकाः

ເນື່ອງຈາກທັມເຫຼົ່ານີ້ຄ້ຳຈຸນພຣະສິວະ ແລະພຣະສິວະກໍດຳລົງຢູ່ໂດຍພຣະວາຈາທີ່ພຣະສິວະຕັດ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ສິວະທັມ”—ຄຳສອນທີ່ພາຂ້າມທະເລແຫ່ງສັງສາຣະ.

Verse 5

तथाऽहि सा क्षमा सत्यं ह्रीः श्रद्धेन्द्रियसंयमः । दानमिज्यातपोदानं दशकं धर्मसाधनम्

ແທ້ຈິງແລ້ວ ມີດັ່ງນີ້: ຄວາມອະໄພ, ຄວາມສັດຈິງ, ຄວາມລະອາຍອັນງາມ, ສັດທາ ແລະການສຳຮວມອິນທຣີ; ທານ, ອິຊະຍາ (ການບູຊາດ້ວຍຈິດຍັນຍະ), ຕະປະ, ແລະທານອີກຄັ້ງ—ສິບປະການນີ້ແມ່ນເຄື່ອງສ້າງຕັ້ງທັມ.

Verse 6

अथ व्यस्तैः समस्तैर्वा शिवधर्मैरनुष्ठितैः । शिवैकरस्य संप्राप्तैर्गतिरेकैव कल्पिता

ບັດນີ້ ບໍ່ວ່າຈະປະຕິບັດໜ້າທີ່ແຫ່ງທຳຂອງພຣະສິວະແຍກໆ ຫຼືປະຕິບັດຮ່ວມກັນທັງໝົດ ສຳລັບຜູ້ສັດທາທີ່ໄດ້ບັນລຸພັກຕິອັນເອກະຕໍ່ພຣະສິວະ ຈຸດໝາຍສູງສຸດມີພຽງໜຶ່ງ—ອັນດຽວກັນນັ້ນ—ໄດ້ຖືກປະກາດໄວ້.

Verse 7

यथा भूः सर्वभूतानां स्थानं साधारणं स्मृतम् । तत्तथा शिवभक्तानां तुल्यं शिवपुरंस्मृतम्

ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ແຜ່ນດິນໂລກຖືກລະລຶກວ່າເປັນທີ່ພັກອາໄສຮ່ວມຂອງສັດທັງປວງ ສິວະປຸຣະກໍຖືກລະລຶກວ່າເປັນທີ່ພັກຮ່ວມອັນເທົ່າທຽມຂອງຜູ້ພັກຕິພຣະສິວະເຊັ່ນກັນ.

Verse 8

यथेह सर्वभूतानां भोगाः सातिशयाः स्मृताः । नानापुण्यविशेषेण भोगाः शिवपुरे तथा

ເຊັ່ນດຽວກັບໃນໂລກນີ້ ຄວາມສຸກແຫ່ງການເສວຍຂອງສັດທັງປວງຖືກກ່າວວ່າມີຄວາມຍິ່ງຫຼາຍນ້ອຍຕ່າງກັນ ສິວະປຸຣະກໍເຊັ່ນກັນ ຄວາມສຸກເສວຍຈະແຕກຕ່າງຕາມຄຸນບຸນທີ່ສະເພາະແຕ່ລະຢ່າງ.

Verse 9

शुभाशुभफलं चापि भुज्यते सर्वदेहिभिः । शिवधर्मस्य चैकस्य फलं तत्रोपभुज्यते

ສັດຜູ້ມີກາຍທັງປວງຍ່ອມເສວຍຜົນແຫ່ງກຳທັງດີແລະຊົ່ວ; ແຕ່ທີ່ນັ້ນ ຜົນຂອງຫນທາງດຽວ—ຄື ທຳຂອງພຣະສິວະ—ເທົ່ານັ້ນທີ່ຖືກເສວຍເປັນຜົນຈຳເພາະ.

Verse 10

यस्य यादृग्भवेत्पुण्यं श्रद्धापात्रविशेषतः । भोगाः शिवपुरे तस्य ज्ञेयाः सातिशयाः शुभाः

ບຸນຂອງຜູ້ໃດຈະເປັນແນວໃດ—ໂດຍສະເພາະຂຶ້ນກັບຄຸນຄ່າຂອງຜູ້ຮັບແລະສັດທາຂອງຜູ້ໃຫ້—ຄວາມສຸກເສວຍອັນມົງຄຸນຂອງຜູ້ນັ້ນໃນສິວະປຸຣະກໍຄວນເຂົ້າໃຈວ່າຍິ່ງຍວດ ແລະອຸດົມຫຼາຍຕາມນັ້ນ.

Verse 11

स्थानप्राप्तिः परं तुल्या भोगाः शांतिमयाः स्थिताः । कुर्यात्पुण्यं महत्तस्मान्महाभोगजिगीषया

ສໍາລັບຜູ້ມີທຳ ການບັນລຸສະຖານະສູງສຸດແມ່ນປະເສີດຍິ່ງ; ຄວາມສຸກທັງຫຼາຍໃນນັ້ນກໍດໍາລົງຢູ່ໃນຄວາມສະຫງົບ. ດັ່ງນັ້ນພຶງເຮັດບຸນໃຫຍ່ ເພື່ອມຸ່ງຊະນະຄວາມສຸກອັນສູງສຸດ.

Verse 12

सर्वातिशयमेवैकं भावितं च सुरोत्तमैः । आत्मभोगाधिपत्यं स्याच्छिवः सर्वजगत्पतिः

ສິ່ງນີ້ຢ່າງດຽວແມ່ນຍອດຢ່າງສູງສຸດ ແລະໄດ້ຮັບການຢືນຢັນໂດຍເທວະຜູ້ປະເສີດ. ພຣະສິວະເປັນເຈົ້າແຫ່ງທຸກໂລກ ແລະມີອຳນາດອິດສະຫຼະເຫນືອຄວາມສຸກຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 13

केचित्तत्रैव मुच्यंते ज्ञानयोगरता नराः । आवर्तंते पुनश्चान्ये संसारे भोगतत्पराः

ບາງຄົນຜູ້ອຸທິດໃນຍະໂຍກະແຫ່ງປັນຍາ ຍ່ອມພົ້ນໄດ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ; ແຕ່ຄົນອື່ນທີ່ຫມົກມຸ່ນໃນຄວາມສຸກ ຍ່ອມຫວນກັບເຂົ້າສູ່ສັງສາຣະອີກ.

Verse 14

तस्माद्विमुक्तिमिच्छंस्तु भोगासक्तिं च वर्जयेत् । विरक्तः शांतचित्तात्मा शिवज्ञानमवाप्नुयात्

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປາດຖະໜາມົກສະ ຄວນລະຄວາມຕິດພັນໃນກາມສຸກ. ເມື່ອມີຄວາມວາງວຽງ ຈິດແລະຕົນສະຫງົບ ຍ່ອມໄດ້ຮັບສິວະຍານ.

Verse 15

ये चापीशान्यहृदया यजंतीशं प्रसंगतः । तेषामपि ददातीशः स्थानं भावानुरूपतः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ໃຈບໍ່ໄດ້ອຸທິດແດ່ອີສະ ແຕ່ບູຊາພຣະເຈົ້າເພາະການຄົບຄ່າຫຼືໂອກາດ—ອີສະກໍຍັງປະທານສະຖານະໃຫ້ຕາມຄວາມໂນ້ມໃນໃຈຂອງເຂົາເອງ.

Verse 16

तत्रार्चयंति ये रुद्रं सकृदुच्छिन्नकल्मषाः । तेषां पिशाचलोकेषु भोगानीशः प्रयच्छति

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ໃດບູຊາພຣະຣຸດຣະ ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ບາບກໍຖືກຕັດຂາດ; ພຣະເຈົ້າປະທານຄວາມເພີດເພີນໃນໂລກຂອງປິສາຈໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ

Verse 17

संतप्ता दुःखभारेण म्रियंते सर्वदेहिनः । अन्नदः पुण्यदः प्रोक्तः प्राणदश्चापि सर्वदः

ສັດທັງປວງຜູ້ມີກາຍ ຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍພາລະແຫ່ງທຸກຂ໌ ຍ່ອມຕາຍໄປ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃຫ້ອາຫານ ຖືກກ່າວວ່າເປັນຜູ້ໃຫ້ບຸນ; ແທ້ຈິງ ຜູ້ໃຫ້ອາຫານກໍເປັນຜູ້ໃຫ້ຊີວິດ—ຜູ້ໃຫ້ທຸກສິ່ງ

Verse 18

तस्मादन्नप्रदानेन सर्वदानफलं लभेत् । त्रैलोक्ये यानि रत्नानि भोगस्त्रीवाहनानि च

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍການໃຫ້ທານເປັນອາຫານ ຍ່ອມໄດ້ຜົນແຫ່ງທານທັງປວງ—ທັງອັນມະນີຮັດຕະນະໃນໄຕໂລກ ແລະຄວາມເພີດເພີນ ນາງ ແລະພາຫະນະດ້ວຍ

Verse 19

अन्नदानप्रदः सर्वमिहामुत्र फलं लभेत् । यस्यान्नपानपुष्टांगः कुरुते पुण्यसंचयम्

ຜູ້ໃຫ້ອາຫານ ຍ່ອມໄດ້ຜົນທຸກປະການ ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ; ເພາະຜູ້ທີ່ອວັຍວະຖືກຫຼໍ່ລ້ຽງດ້ວຍອາຫານແລະນ້ຳ ຍ່ອມສະສົມບຸນ

Verse 20

अन्नप्रदातुस्तस्यार्धं कर्तुश्चार्धं न संशयः । धर्मार्थकाममोक्षाणां देहः परमसाधनम्

ບຸນຄື່ງໜຶ່ງເປັນຂອງຜູ້ໃຫ້ອາຫານ ແລະອີກຄື່ງໜຶ່ງເປັນຂອງຜູ້ທຳໃຫ້ເກີດການໃຫ້—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ກາຍນີ້ແມ່ນເຄື່ອງມືອັນສູງສຸດເພື່ອບັນລຸ ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ ແລະ ໂມກຂະ

Verse 21

स्थितिस्तस्यान्नपानाभ्यामतस्तत्सर्वसाधनम् । अन्नं प्रजापतिः साक्षादन्नं विष्णुः शिवः स्वयम्

ການດຳລົງຢູ່ອາໄສອາຫານແລະນ້ຳດື່ມ; ດັ່ງນັ້ນອາຫານນັ້ນແມ່ນເຄື່ອງສຳເລັດກິດທຸກຢ່າງ. ອາຫານແມ່ນປຣະຊາປະຕິໂດຍແທ້; ອາຫານແມ່ນພຣະວິສນຸ; ແລະອາຫານແມ່ນພຣະສິວະເອງ.

Verse 22

तस्मादन्नसमं दानं न भूतं न भविष्यति । त्रयाणामपि लोकानामुदकं जीवनं स्मृतम्

ດັ່ງນັ້ນ ທານໃດໆບໍ່ເຄີຍມີ ແລະຈະບໍ່ມີ ເທົ່າທຽມທານແຫ່ງອາຫານ. ສຳລັບສາມໂລກ ນ້ຳຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຊີວິດເອງ.

Verse 23

पवित्रमुदकं दिव्यं शुद्धं सर्वरसायनम् । अन्नपानाश्व गो वस्त्र शय्या सूत्रासनानि च

ນ້ຳອັນບໍລິສຸດ—ທິບ ແລະສະອາດ, ເປັນຢາບຳລຸງສາກົນ—ຄວນຖວາຍ; ພ້ອມທັງອາຫານແລະນ້ຳດື່ມ, ມ້າ, ງົວ, ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ, ທີ່ນອນ, ແລະອາສນະທີ່ຖັກທໍດ້ວຍເຊືອກ.

Verse 24

प्रेतलोके प्रशस्तानि दानान्यष्टौ विशेषतः । एवं दानविशेषेण धर्मराजपुरं नरः

ໃນໂລກແຫ່ງປຣະເຕະ (Preta-loka) ທານ 8 ປະເພດໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນເປັນພິເສດ. ໂດຍທານອັນວິເສດນີ້ ມະນຸດຍ່ອມໄປເຖິງນະຄອນຂອງທັມມະຣາຊາ (ຍະມະ).

Verse 25

यस्माद्याति सुखेनैव तस्माद्धर्मं समाचरेत् । ये पुनः क्रूरकर्माणः पापादानविवर्जिताः

ເນື່ອງຈາກດ້ວຍສິ່ງນີ້ ຄົນຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມຜາສຸກໂດຍງ່າຍ; ດັ່ງນັ້ນຄວນປະພຶດທັມ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ກະທຳຢ່າງໂຫດຮ້າຍ—ປາສະຈາກທານ ແລະຈົມຢູ່ໃນບາບ—ບໍ່ເດີນຕາມທາງນີ້.

Verse 26

भुंजते दारुणं दुःखं नरके नृपनंदन । तथा सुखं प्रभुंजंति दानकर्तार एव तु

ໂອ ເຈົ້າຊາຍ, ພວກເຂົາຕ້ອງຮັບທຸກຂ໌ອັນນ່າຢ້ານໃນນະລົກ; ແລະແທ້ຈິງ ມີແຕ່ຜູ້ໃຫ້ທານເທົ່ານັ້ນທີ່ໄດ້ຊົມຊື່ນສຸກຢ່າງເຕັມທີ່.

Verse 27

तेषां तु संभवेत्सौख्यं कर्मयोगरतात्मनाम् । अप्रमेयगुणैर्दिव्यैर्विमानैः सर्वकामकैः

ແທ້ຈິງ ຄວາມສຸກເກີດຂຶ້ນແກ່ຜູ້ທີ່ຈິດໃຈອຸທິດໃນກັມມະໂຍກະ; ໂດຍວິມານທິບທີ່ມີຄຸນຄ່າຫາປະມານບໍ່ໄດ້ ແລະບັນດານໄດ້ທຸກປາຖະໜາ.

Verse 28

असंख्यैस्तत्पुरं व्याप्तं प्राणिनामुपकारकैः । सहस्रसोमदिव्यं वा सूर्यतेजः समप्रभम्

ນະຄອນນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍສັດມີຊີວິດນັບບໍ່ຖ້ວນ ຜູ້ເປັນຜູ້ເກື້ອກູນແກ່ສັດທັງປວງ; ມັນສ່ອງສະຫວ່າງເທົ່າກັບເດດສຸລິຍະ ດຸດດັ່ງແສງທິບຂອງພັນຈັນ.

Verse 29

रुद्रलोकमिति प्रोक्तमशेषगुणसंयुतम् । सर्वेषां शिवभक्तानां तत्पुरं परिकीर्तितम्

ສະຖານນັ້ນເອີ້ນວ່າ ‘ຣຸດຣະໂລກ’ ອັນພ້ອມດ້ວຍຄຸນວິເສດທັງປວງ; ເປັນນະຄອນທີ່ຖືກສັນລະເສີນວ່າເປັນທີ່ພຳນັກຂອງຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະທັງຫມົດ.

Verse 30

रुद्रक्षेत्रे मृतानां च जंगमस्थावरात्मनाम् । अप्येकदिवसं भक्त्या यः पूजयति शंकरम्

ແມ່ນແຕ່ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຕາຍໃນຣຸດຣະເກດສະຕຣະ—ທັງສັດທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະທີ່ຢູ່ນິ່ງ—ຜູ້ໃດບູຊາພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ທີ່ນັ້ນດ້ວຍສັດທາ ແມ່ນແຕ່ພຽງໜຶ່ງມື້ ກໍໄດ້ບຸນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 31

सोपि याति शिवस्थानं किं पुनर्बहुशोर्चयन् । वैष्णवा विष्णुभक्ताश्च विष्णुध्यानपरायणाः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ນັ້ນກໍຍັງໄດ້ບັນລຸສະຖານຂອງພຣະສິວະ—ແລ້ວຜູ້ທີ່ບູຊາອັຣຈະນາຊໍ້າໆ ຈະຍິ່ງປະເສີດປານໃດ! ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ ພວກໄວສະນະວະ ຜູ້ເປັນພັກຕະແຫ່ງພຣະວິສນຸ ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນການພິຈາລະນາ-ສະມາທິຕໍ່ພຣະວິສນຸ ຍ່ອມໄດ້ຮອດຄະຕິສູງສຸດແນ່ນອນ.

Verse 32

तेपि गच्छंति वैकुंठे समीपं देवचक्रिणः । ब्रह्मवादी च धर्मात्मा ब्रह्मलोकं प्रयाति सः

ພວກເຂົາກໍໄປຫາໄວກຸນຖະ ເຂົ້າສູ່ສະນິດຊິດໃນພຣະພັກຂອງພຣະອົງຜູ້ຖືຈັກຣາທິບ. ແລະຜູ້ມີທຳເປັນອາດມາ ຜູ້ກ່າວສອນພຣະພຣະຫມັນ ແລະເປັນຄູແຫ່ງພຣະຫມະວິທະຍາ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸພຣະຫມະໂລກ ໂລກຂອງພຣະພຣະຫມາ.

Verse 33

पुण्यकर्ता सुपुण्येन पुण्यलोकं प्रयाति च । तस्मादीशे सदा भक्तिं भावयेदात्मनात्मनि

ຜູ້ກະທຳບຸນ ດ້ວຍບຸນອັນປະເສີດ ຍ່ອມໄດ້ໄປສູ່ໂລກແຫ່ງບຸນ. ດັ່ງນັ້ນຄວນປູກຝັງພັກຕິຕໍ່ພຣະເຈົ້າເປັນນິດ—ໃນຕົນເອງ ໂດຍຕົນເອງ.

Verse 34

हरौ वापि महाराज युक्तात्मा ज्ञानवान्स्वयम् । तस्मात्सर्वविचारेण भावदोषविचारतः

ໂອ ມະຫາຣາຊາ ແມ່ນແຕ່ໃນເລື່ອງຂອງພຣະຫຣິ ກໍຄວນເປັນຜູ້ມີຈິດຕັ້ງມັ່ນ (ຢຸກຕາດມາ) ມີວິນັຍ ແລະມີປັນຍາແທ້. ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຄວນພິຈາລະນາທຸກຢ່າງຢ່າງລະອຽດ—ໂດຍສະເພາະການກວດສອບຂໍ້ບົກພ່ອງແຫ່ງນິໄສໃນໃຈ—ແລ້ວຈຶ່ງດຳເນີນໃຫ້ຖືກທາງ.

Verse 35

एवं विष्णुप्रभावेण विशिष्टेनापि कर्मणा । नरः स्थानमवाप्येतदेशभावानुरूपतः

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍອຳນາດພຣະວິສນຸ—ແລະແມ່ນແຕ່ດ້ວຍກຳບຸນອັນວິເສດ—ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ຮັບສະຖານະທີ່ກຳນົດໄວ້ ຕາມສະພາບນິໄສແລະແນວໃຈທີ່ຖືກຫຼໍ່ຫຼອມຈາກຖິ່ນຖານນັ້ນ.

Verse 36

इत्येतदपरं प्रोक्तं श्रीमच्छिवपुरं महत् । देहिनां कर्मनिष्ठानां पुनरावर्त्तकं स्मृतम्

ດັ່ງນີ້ໄດ້ກ່າວເຖິງເລື່ອງອື່ນນີ້ແລ້ວ—ຊິວະປຸຣະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະສົງ່າງາມ। ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນສະຖານທີ່ທຳໃຫ້ສັດຜູ້ມີກາຍ ຜູ້ຍຶດໝັ້ນໃນກຳແລະພິທີ ກັບມາເກີດໃນໂລກອີກເທື່ອ।

Verse 37

ऊर्ध्वं शिवपुराज्ज्ञेयं वैष्णवं लोकमुत्तमम् । वैष्णवा मानवा यांति विष्णुध्यानपरायणाः

ເທິງຂຶ້ນໄປຈາກຊິວະປຸຣະ ພຶງຮູ້ວ່າເປັນໂລກໄວສະນະວະອັນສູງສຸດ ຄືໂລກຂອງພຣະວິດສະນຸ। ມະນຸດໄວສະນະວະຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນການພິຈາລະນາພຣະວິດສະນຸ ຍ່ອມໄປຮອດທີ່ນັ້ນ।

Verse 38

ब्राह्मणा ब्रह्मलोकं तु सदाचारा नरोत्तमाः । प्रयांति यज्विनः सर्वे पुरीं तां तत्त्वकोविदाः

ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ—ນະໂຣຕະມະຜູ້ມີສະດາຈາຣະ—ຜູ້ປະກອບຍັດຍະທັງປວງ ແລະເປັນຜູ້ຮູ້ຕັດຕະວະ ຍ່ອມໄປຮອດພຣະພົມໂລກ ເຖິງນະຄອນນັ້ນແທ້ໆ।

Verse 39

ऐंद्रं लोकं तथा यांति क्षत्रिया युद्धशालिनः । अन्ये च पुण्यकर्त्तारः पुण्यलोकान्प्रयांति ते

ກະສັດຕະຣິຍະຜູ້ກ້າຫານ ແລະຊ່ຽວຊານໃນສົງຄາມ ກໍໄປຮອດໂລກຂອງພຣະອິນທຣະເຊັ່ນກັນ। ແລະຜູ້ອື່ນໆຜູ້ເຮັດບຸນກຸສົນ ຍ່ອມໄປສູ່ໂລກແຫ່ງບຸນທັງຫຼາຍ।

Verse 69

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने पितृतीर्थे ययाति । चरिते एकोनसप्ततितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ «ສີຣີປັດມະປຸຣານະ» ພາກ «ພູມິຂັນຑະ» ໃນນິທານກ່ຽວກັບເວນະ—ໃນຕອນ «ປິຕຣຕີຣຖະ» ແລະປະຫວັດຂອງພຣະຣາຊາຍະຍາຕິ—ບົດທີ 69 ຈົບລົງແລ້ວ।