Adhyaya 52

Verse 1

शिवशर्मोवाच । मंगले श्रूयतां वाक्यं यदि पृच्छसि सांप्रतम् । यदर्थं हि त्वया पृष्टं तन्निबोध वरानने

ຊິວະຊະຣະມັນ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ມັງຄະລາ ຈົ່ງຟັງຄໍາຂອງເຮົາ ເພາະເຈົ້າຖາມໃນບັດນີ້. ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມນັ້ນ ຈົ່ງເຂົ້າໃຈເຖີດ ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ.”

Verse 2

इयं हि सांप्रतं प्राप्ता वराकी भिक्षुरूपिणी । वसुदत्तस्य विप्रस्य सुतेयं चारुलोचने

ນາງຜູ້ນ່າສົງສານນີ້ ບັດນີ້ໄດ້ມາຮອດ ໂດຍປອມຕົວເປັນຮູບຂອງຜູ້ຂໍທານ. ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາງາມ, ນາງແມ່ນບຸດສາວຂອງພຣາຫມະນ ວະສຸດັດຕະ.

Verse 3

सुदेवा नाम भद्रेयं मम जाया प्रिया सदा । केनापि कारणेनैव देशं त्यक्त्वा समागता

ໂອ ນາງຜູ້ປະເສີດ, ພັນລະຍາອັນຮັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າຊື່ ສຸເທວາ; ນາງເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າເສມອ. ແຕ່ເນື່ອງດ້ວຍເຫດບາງຢ່າງ ນາງໄດ້ລະຖິ່ນເກີດແລ້ວມາຮອດທີ່ນີ້.

Verse 4

ममदुःखेन दग्धेयं वियोगेन वरानने । मां ज्ञात्वा तु समायाता भिक्षुरूपेण ते गृहम्

ໂອ ນາງຜູ້ໜ້າງາມ, ຂ້າພະເຈົ້າຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຄວາມທຸກແລະການພັດພາກ. ແຕ່ເມື່ອເຈົ້າຈື່ຈຳຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ ເຈົ້າກໍມາຮອດເຮືອນຂອງເຈົ້າໃນຮູບຂອງພະຂໍທານ.

Verse 5

एवं ज्ञात्वा त्वया भद्रे आतिथ्यं परिशोभितम् । कर्त्तव्यं न च संदेह इच्छंत्या मम सुप्रियम्

ເມື່ອຮູ້ແລ້ວນີ້ ໂອ ນາງຜູ້ດີ, ເຈົ້າພຶງເຄົາລົບແລະປະດັບປະດາໜ້າທີ່ແຫ່ງອາຕິຖະຍະທຳໃຫ້ຖືກຕ້ອງ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ຖ້າເຈົ້າປາດຖະນາເຮັດສິ່ງທີ່ຖືກໃຈຂ້າພະເຈົ້າທີ່ສຸດ.

Verse 6

भर्तुर्वाक्यं निशम्यैव मंगला पतिदेवता । हर्षेण महताविष्टा स्वयमेव सुमंगला

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງສາມີ ນາງມັງຄະລາ—ຜູ້ຖືວ່າສາມີເປັນເທວະຂອງນາງ—ກໍຖືກຄວາມປິຕິຍິນດີອັນໃຫຍ່ຫຼວງຄອບງຳ ແລະນາງເອງກໍກາຍເປັນຜູ້ມີສິຣິມົງຄົນ.

Verse 7

स्नानाच्छादन भोज्यं च मम चक्रे वरानने । रत्नकांचनयुक्तैश्चाभरणैश्च पतिव्रता

ໂອ ນາງຜູ້ໜ້າງາມ, ນາງຜູ້ຮັກສາພັນທະຕໍ່ສາມີນັ້ນ ໄດ້ຈັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າມີການອາບນ້ຳ, ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະອາຫານ; ພ້ອມທັງເຄື່ອງປະດັບຝັງຮັດນະແລະທອງຄຳ.

Verse 8

अहं हि भूषिता भद्रे तयैव पतिकाम्यया । तयाहं भूषिता देवि मानस्नानैश्च भोजनैः

ໂອ ຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ແທ້ຈິງແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງຈາກນາງ—ສະຕີຜູ້ປາຖະໜາສາມີ. ໂອ ເທວີ, ນາງໄດ້ຍົກຍ້ອງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍການຊໍາລະໃຈ ແລະດ້ວຍການຖວາຍອາຫານ.

Verse 9

भर्त्राहं मानिता देवि जातं दुःखमनंतकम् । ममोरसि महातीव्रं सर्वप्राणविनाशनम्

ໂອ ເທວີ, ແມ່ນແທ້ວ່າສາມີໄດ້ໃຫ້ກຽດຂ້າພະເຈົ້າ ແຕ່ຄວາມໂສກອັນບໍ່ມີທ້າຍກໍເກີດຂຶ້ນ. ໃນອົກຂ້າພະເຈົ້າມີຄວາມເຈັບປວດຮຸນແຮງຍິ່ງ ດັ່ງຈະທໍາລາຍລົມຫາຍໃຈທັງປວງ.

Verse 10

तस्या मानो मया दृष्टो दुःखमात्मगतं तथा । चिंता मे दारुणा जाता यया प्राणा व्रजंति मे

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຄວາມພູມໃຈທີ່ຖືກບາດເຈັບຂອງນາງ ແລະຄວາມໂສກທີ່ເຂົ້າສູ່ໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າເຊັ່ນກັນ. ຄວາມກັງວົນອັນນ່າຢ້ານໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ຈົນຮູ້ສຶກດັ່ງວ່າລົມຫາຍໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍາລັງຈາກໄປ.

Verse 11

कदापि वचनं दत्तं न मया पापया शुभम् । अस्यैव विप्रवर्यस्य आचरंत्या च दुष्कृतम्

ຂ້າພະເຈົ້າ—ຍິງຜູ້ມີບາບ—ບໍ່ເຄີຍເວົ້າຄໍາມົງຄຸນແມ່ນແຕ່ຄໍາດຽວ. ກັບກັນ ໃນການປະພຶດຕໍ່ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກະທໍາຜິດບາບ.

Verse 12

पादप्रक्षालनं नैव अंगसंवाहनं नहि । एकांतं न मया दत्तं तस्यैव हि महात्मनः

ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ລ້າງຕີນຂອງທ່ານ ແລະບໍ່ໄດ້ນວດອະວັຍວະຂອງທ່ານ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ໃຫ້ໂອກາດພົບກັນແບບສ່ວນຕົວແກ່ມະຫາຕະມະນັ້ນເລີຍ.

Verse 13

संभाषां कथमस्यैव करिष्ये पापनिश्चया । रात्रौ चैव तदा तत्र पतिता दुःखसागरे

ຂ້ອຍຈະກ່າວສົນທະນາກັບເຂົາໄດ້ແນວໃດ—ເມື່ອຂ້ອຍຕັ້ງໃຈແນ່ນອນໃນບາບ? ແລະໃນຄືນນັ້ນເອງ ທີ່ນັ້ນຂ້ອຍຕົກລົງໃນທະເລແຫ່ງຄວາມໂສກເສົ້າ।

Verse 14

एवं हि चिंतमानायाः स्फुटितं हृदयं मम । गताः प्राणास्तदा कायं परित्यज्य वरानने

ເມື່ອຂ້ອຍຄິດຢ່າງນັ້ນ ຫົວໃຈຂ້ອຍກໍແຕກສະລາຍ; ແລ້ວລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດກໍຈາກໄປ ປະລະກາຍໄວ້, ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ।

Verse 15

तत्र दूताः समायाता धर्मराजस्य वै तदा । वीराश्च दारुणाः क्रूरा गदाचक्रासिधारिणः

ແລ້ວທູດຂອງພະທັມມະຣາຊາກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ—ກ້າຫານ ນ່າຢ້ານ ແລະດຸຮ້າຍ—ຖືຄ້ອນໃຫຍ່ ຈັກຣາວຸດ ແລະດາບ।

Verse 16

तैस्तु बद्धा महाभागे शृंखलैर्दृढबंधनैः । नीता यमपुरं तैस्तु रुदमाना सुदुःखिता

ແຕ່ທູດເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ມັດນາງ, ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ດ້ວຍໂສ້ແລະພັນທະອັນແນ່ນອນ; ແລ້ວນຳນາງໄປຍັງຍະມະປຸຣະ ໃນຂະນະທີ່ນາງຮ້ອງໄຫ້ ຖືກຄວາມໂສກທ່ວມທັບ।

Verse 17

मुद्गरैस्ताड्यमानाहं दुर्गमार्गेण पीडिता । भर्त्स्यमाना यमस्याग्रे तैस्तत्राहं प्रवेशिता

ຂ້ອຍຖືກຕີດ້ວຍຄ້ອນໃຫຍ່ ແລະຖືກທໍລະມານຕາມທາງອັນນ່າຢ້ານ; ຕໍ່ໜ້າພະຍະມະ ຂ້ອຍຖືກດຸດ່າ ແລະຖືກພວກເຂົາບັງຄັບໃຫ້ເຂົ້າໄປທີ່ນັ້ນ।

Verse 18

दृष्टाहं यमराजेन सक्रोधेन महात्मना । अंगारसंचये क्षिप्ता क्षिप्ता नरकसंचये

ຂ້າຖືກພະຍົມຣາຊ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ເຫັນດ້ວຍຄວາມໂກດ; ແລ້ວຂ້າຖືກໂຍນລົງໃນກອງຖ່ານໄຟ—ໃນຄວາມສະຫວັນສະຫວັນຂອງນະລົກທີ່ສຸມຮວມ।

Verse 19

लोहस्य पुरुषं कृत्वा अग्निना परितापितः । ममोरसि समुत्क्षिप्तो निजभर्तुश्च वंचनात्

ເຂົາເຮັດຮູບຄົນຈາກເຫຼັກ ແລ້ວເຜົາໃຫ້ຮ້ອນດ້ວຍໄຟ; ຈາກນັ້ນກໍໂຍນທັບລົງເທິງອົກຂ້າ—ເນື່ອງຈາກການຫລອກລວງຂອງຜົວຂ້າເອງ।

Verse 20

नानापीडातिसंतप्ता नरकाग्निप्रतापिता । तैलद्रोण्यां परिक्षिप्ता करम्भवालुकोपरि

ຖືກເຜົາຜານດ້ວຍທຸກຂ໌ທໍລະມານຫຼາຍຢ່າງ ແລະຖືກໄຟນະລົກແຜດເຜົາ, ເຂົາຖືກໂຍນລົງໃນຮາງນ້ຳມັນ—ເທິງຖານຂອງເຂົ້າຕົ້ມຂົນໜາ ແລະຊາຍຮ້ອນ।

Verse 21

असिपत्रैश्च संच्छिन्ना जलमंत्रेण वाहिता । कूटशाल्मलिवृक्षेषु क्षिप्ता तेन महात्मना

ຖືກໃບໄມ້ຄົມດຸດດາບຕັດຂາດ ແລະຖືກກະແສນ້ຳທີ່ມີພະລັງດ້ວຍມົນຕຣານ້ຳພັດພາ; ມະຫາຕະມະຜູ້ນັ້ນໂຍນເຂົາໄປໃສ່ຕົ້ນສານມະລີອັນຫລອກລວງ।

Verse 22

पूयशोणितविष्ठायां पतिता कृमिसंकुले । सर्वेषु नरकेष्वेवं क्षिप्ताहं नृपनंदिनि

“ຂ້າຕົກລົງໃນນ້ຳໜອງ ເລືອດ ແລະອາຈົມ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍໜອນ; ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ໂອ ທິດາແຫ່ງກະສັດ, ຂ້າຖືກໂຍນລົງໃນນະລົກທັງປວງ.”

Verse 23

पीडायुक्तेषु तीव्रेषु तेनैवापि महात्मना । करपत्रैः पाटिताहं शक्तिभिस्ताडिता भृशम्

ໃນຄວາມທຸກທໍລະມານອັນຮຸນແຮງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຖືກມະຫາອາດມະຈິດຜູ້ນັ້ນເຮັດໃຫ້ທົນທຸກ—ຖືກຟັນດ້ວຍຄົມດັ່ງມີດ ແລະຖືກຫອກຕີກະໜ່ຳຊ້ຳໆຢ່າງຮຸນແຮງ।

Verse 24

अन्येष्वेव नरकेषु पातिता नृपनंदिनि । योनिगर्तेषु क्षिप्तास्मि पतिता दुःखसंकटे

ໂອ ພຣະທິດາແຫ່ງກະສັດ, ຂ້າພະເຈົ້າຖືກໂຍນລົງໃນນະລົກອື່ນໆອີກ; ຖືກຂວ້າງລົງໃນຫຼຸມແຫ່ງຄັນ (ການເກີດໃໝ່) ແລະຕົກສູ່ຫ້ວຍເຫວແຫ່ງທຸກຂ໌ອັນສາຫັດ।

Verse 25

धर्मराजेन तेनाहं नरकेषु निपातिता । वल्गुनीयोनिमासाद्य भुक्तं दुःखं सुदारुणम्

ໂດຍທ່ານທຳມະຣາຊາ (ຍົມ) ຜູ້ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກປາລົງໃນນະລົກທັງຫຼາຍ; ແລະເມື່ອໄດ້ຮັບຄັນຂອງວັນກຸນີ ຂ້າພະເຈົ້າກໍທົນທຸກອັນນ່າສະພຶງກົວຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 26

गताहं क्रौष्टुकीं योनिं शुनीयोनिं पुनर्गता । सकुक्कुटीं च मार्जारीमाखुयोनिं गता ह्यहम्

ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍໄປສູ່ຄັນຂອງໝາໄນ; ແລ້ວກໍກັບໄປສູ່ຄັນຂອງໝາເພດແມ່ອີກ. ຂ້າພະເຈົ້າຍັງເຄີຍເປັນແມ່ໄກ່, ເປັນແມ່ແມວ, ແລະແທ້ຈິງໄປສູ່ຄັນຂອງໜູດ້ວຍ।

Verse 27

एवं योनिविशेषेषु पापयोनिषु तेन च । क्षिप्तास्मि धर्मराजेन पीडिता सर्वयोनिषु

ດັ່ງນີ້ ໃນຄັນຫຼາຍປະເພດ—ແມ່ນການເກີດອັນເປັນບາບ—ຂ້າພະເຈົ້າຖືກທ່ານທຳມະຣາຊາໂຍນລົງ ແລະຖືກທຸກທໍລະມານໃນທຸກໆການເກີດ।

Verse 28

तेनैवाहं कृता भूमौ शूकरी नृपनंदिनि । तवहस्ते महाभागे संति तीर्थान्यनेकशः

ໂດຍຜູ້ນັ້ນແຕ່ຜູ້ດຽວ, ໂອ ທິດາແຫ່ງກະສັດ, ຂ້າຖືກເຮັດໃຫ້ເກີດໃນແຜ່ນດິນເປັນແມ່ໝູ. ໂອ ຜູ້ມີພາກດີ, ໃນມືຂອງເຈົ້າມີຕີຣຖະອັນສັກສິດຫຼາຍປະການ.

Verse 29

तेनोदकेन सिक्तास्मि त्वयैव वरवर्णिनि । मम पापं गतं देवि प्रसादात्तव सुंदरि

ໂອ ນາງຜູ້ຜິວຜ່ອງງາມຍິ່ງ, ເຈົ້າເອງໄດ້ປະພອມຂ້າດ້ວຍນ້ຳນັ້ນ. ໂອ ເທວີ, ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຈົ້າ ບາບຂອງຂ້າໄດ້ຫາຍໄປ, ໂອ ຜູ້ງາມ.

Verse 30

तवैव तेजःपुण्येन जातं ज्ञानं वरानने । इदानीं मामुद्धरस्व पतितां नरकसंकटे

ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ, ຄວາມຮູ້ນີ້ເກີດຂຶ້ນໂດຍເດດແລະບຸນຂອງເຈົ້າແທ້ໆ. ບັດນີ້ຂໍໃຫ້ກູ້ຂ້າ—ຜູ້ຕົກຢູ່ໃນອັນຕະລາຍແຫ່ງນະລົກ.

Verse 31

यदा नोद्धरसे देवि पुनर्यास्यामि दारुणम् । नरकं च महाभागे त्राहि मां दुःखभागिनीम्

ຖ້າເຈົ້າບໍ່ກູ້ຂ້າ, ໂອ ເທວີ, ຂ້າຈະກັບໄປສູ່ນະລົກອັນນ່າຢ້ານອີກ. ໂອ ຜູ້ມີພາກດີ, ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າ—ຜູ້ຮ່ວມສ່ວນໃນຄວາມທຸກ.

Verse 32

गताहं पापभावेन दीनाहं च निराश्रया । सुदेवोवाच । किं कृतं हि मया भद्रे सुकृतं पुण्यसंभवम्

“ຂ້າຕົກຕ່ຳເນື່ອງຈາກຈິດບາບ; ຂ້າທຸກຍາກ ແລະ ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ.” ສຸເທວະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າໄດ້ເຮັດກຸສົນໃດ—ບຸນໃດທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດບຸນ?”

Verse 33

येनाहमुद्धरे त्वां वै तन्मे त्वं वद सांप्रतम् । शूकर्युवाच । अयं राजा महाभाग इक्ष्वाकुर्मनुनंदनः

“ບັດນີ້ຈົ່ງບອກຂ້າເຖີດ ດ້ວຍວິທີໃດຂ້າຈຶ່ງຈະກູ້ຊ່ວຍເຈົ້າໄດ້ແທ້?” ຊູກະຣີກ່າວວ່າ “ນີ້ແມ່ນພະຣາຊາຜູ້ມີມະຫາພາກດີ—ອິກສະວາກຸ ຄວາມປິຕິແຫ່ງວົງມະນູ”

Verse 34

विष्णुरेष महाप्राज्ञो भवती श्रीर्हि नान्यथा । पतिव्रता महाभागा पतिव्रतपरायणा

ພຣະອົງນັ້ນແມ່ນພຣະວິສະນຸ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ; ແລະເຈົ້າແມ່ນພຣະສຣີ (ລັກສະມີ) ແທ້—ບໍ່ແມ່ນອື່ນໃດ. ໂອ ຜູ້ມີພາກດີຍິ່ງ, ເຈົ້າເປັນປະຕິວຣະຕາ ອຸທິດຕົນທັງໝົດໃນພຣະວຣະຕ໌ແຫ່ງຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ສາມີ

Verse 35

त्वं सती सर्वदा भद्रे सर्वतीर्थमयी प्रिया । देवि सर्वमयी नित्यं सर्वदेवमयी सदा

ໂອ ຜູ້ມີມົງຄຸນ, ເຈົ້າເປັນສະຕີຢູ່ເສມອ, ເປັນທີ່ຮັກຢູ່ເສມອ—ເປັນຮູບສະທ້ອນແຫ່ງຕີຣະຖະທັງປວງ. ໂອ ເທວີ, ເຈົ້າເປັນສານະສຳຄັນຂອງສັບພະສິ່ງໂດຍນິດ; ແລະເປັນຮູບມູນຂອງເທວະທັງປວງຢູ່ເສມອ

Verse 36

महापतिव्रता लोक एका त्वं नृपतेः प्रिया । यया शुश्रूषितो भर्ता भवत्या हि अहर्निशम्

ໂອ ພຣະມະເຫສີ, ໃນໂລກນີ້ມີແຕ່ເຈົ້າຜູ້ດຽວເປັນມະຫາປະຕິວຣະຕາ ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະຣາຊາ; ເພາະໂດຍເຈົ້າ ສາມີຂອງເຈົ້າໄດ້ຮັບການປະນິບັດຮັບໃຊ້ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນໂດຍແທ້

Verse 37

एकस्य दिवसस्यापि पुण्यं देहि वरानने । पति शुश्रूषितस्यापि यदि मे कुरुषे प्रियम्

ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າມອບບຸນແມ່ນແຕ່ວັນດຽວໃຫ້ຂ້າ—ຖ້າເຈົ້າຈະເຮັດໃຫ້ຂ້າພໍໃຈ—ຄືບຸນຂອງຜູ້ທີ່ສັດຊື່ປະນິບັດສາມີ

Verse 38

मम माता पिता त्वं वै त्वं मे गुरुः सनातनः । अहं पापा दुराचारा असत्या ज्ञानवर्जिता

ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນເປັນແມ່ແລະພໍ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ພຣະອົງເປັນຄູບາອາຈານນິລັນດອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຄົນມີບາບ ປະພຶດຊົ່ວ ເວົ້າບໍ່ຈິງ ແລະຂາດປັນຍາແທ້.

Verse 39

मामुद्धर महाभागे भीताहं यमताडनैः । सुकलोवाच । एवं श्रुत्वा तया प्रोक्तं समालोक्य नृपं तदा

“ໂອ ຜູ້ມີພາກດີຍິ່ງ, ຂໍຈົ່ງຊ່ວຍກູ້ຂ້າພະເຈົ້າ; ຂ້າພະເຈົ້າຢ້ານກົວການຕີຂອງທູດຍົມະ.” ສຸກະລາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຄໍານາງແລ້ວ ລາວຈຶ່ງເບິ່ງໄປຫາພຣະຣາຊາໃນເວລານັ້ນ.

Verse 40

किं करोमि महाराज एषा किं वदते पशुः । इक्ष्वाकुरुवाच । एनां दुःखां वराकीं वै पापयोनिं गतां शुभे

“ຂ້າແຕ່ມະຫາຣາຊາ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດແນວໃດ? ສັດນີ້ກ່າວຫຍັງ?” ອິກສະວາກູກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ນາງທຸກທ້ອນນ່າສົງສານ ແລະຕົກໄປສູ່ກໍາເນີດອັນມີບາບ.”

Verse 41

समुद्धरस्व पुण्यैस्त्वं महच्छ्रेयो भविष्यति । एवमुक्ता वरा नारी सुदेवा चारुमंगला

“ຈົ່ງຍົກຕົນຂຶ້ນດ້ວຍບຸນກຸສົນ; ຄວາມຜາສຸກອັນໃຫຍ່ ແລະປະໂຫຍດສູງສຸດ ຈະບັງເກີດແກ່ເຈົ້າ.” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ນາງຜູ້ປະເສີດ—ສຸເທວາ ຜູ້ມີມົງຄຸນງາມ—ກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 42

उवाचैकाब्दपुण्यं ते मया दत्तं वरानने । एवमुक्तेन वाक्येन तया देव्या हि तत्क्षणात्

ນາງກ່າວວ່າ “ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະທານບຸນຄົບໜຶ່ງປີໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ.” ເມື່ອກ່າວຄໍານີ້ແລ້ວ ພຣະເທວີນັ້ນໃນທັນທີ…

Verse 43

रूपयौवनसंपन्ना दिव्यमालाविभूषिता । दिव्यदेहा च संभूता तेजोज्वालासमावृता

ພ້ອມດ້ວຍຄວາມງາມແລະວັຍໜຸ່ມ ປະດັບດ້ວຍພວງມາລາທິບ ນາງປາກົດດ້ວຍກາຍທິບ—ຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍແສງໄຟອັນໂຊຕິຊ່ວງ.

Verse 44

सर्वभूषणशोभाढ्या नानारत्नैश्च शोभिता । संजाता दिव्यरूपा सा दिव्यगंधानुलेपना

ງາມສະຫງ່າດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທຸກຢ່າງ ແລະສະຫວ່າງໄສດ້ວຍອັນມະນີນານາ ນາງບັງເກີດເປັນຮູບທິບ ຊະໂລມດ້ວຍກິ່ນຫອມທິບ.

Verse 45

दिव्यं विमानमारूढा अंतरिक्षं गता सती । तामुवाच ततो राज्ञीं प्रणतानतकंधरा

ເມື່ອນາງຜູ້ມີສິນຂຶ້ນຂີ່ວິມານທິບ ກໍໄປສູ່ອາກາດ. ຕໍ່ມານາງກໍກົ້ມຄໍດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ພຣະຣາຊິນີ.

Verse 46

स्वस्त्यस्तु ते महाभागे प्रसादात्तव सुंदरि । व्रजामि पातकान्मुक्ता स्वर्गं पुण्यतमं शुभम्

ຂໍຄວາມສະຫວັດດີຈົ່ງມີແດ່ທ່ານ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ. ໂອ້ຜູ້ງາມ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປ—ພົ້ນຈາກບາບ—ສູ່ສະຫວັນອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະເປັນແດນບຸນສູງສຸດ.

Verse 47

प्रणम्यैवं गता स्वर्गं सुदेवा शृणु सत्तम । एतत्ते सर्वमाख्यातं सुकलाया निवेदितम्

ເມື່ອນາງນົບນ້ອມກາບແລ້ວ ນາງສຸເທວາກໍໄປສູ່ສະຫວັນ. ໂອ້ ສຸເທວາ ຈົ່ງຟັງ ໂອ້ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ສັດດີ; ເລື່ອງທັງໝົດນີ້ໄດ້ຖືກເລົ່າໃຫ້ທ່ານຢ່າງຄົບຖ້ວນ ຕາມທີ່ສຸກະລາໄດ້ນຳສະເໜີ.

Verse 52

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रे सुदेवास्वर्गारोहणंनाम द्विपंचाशत्तमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສີຣີປັດມະປຸຣານ ພູມິຂັນດະ ພາຍໃນນິທານເວນະ ແລະປະຫວັດຂອງສຸກະລາ ບົດທີ 52 ຊື່ “ສຸເທວະຂຶ້ນສະຫວັນ” ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.