Adhyaya 5

Verse 1

शिवशर्मोवाच । तपसा दमशौचाभ्यांगुरुशुश्रूषया तथा । भक्त्याभावेन तुष्टोस्मि तवाद्य चसुपुत्रक

ຊິວະຊະຣະມັນກ່າວວ່າ: “ດ້ວຍຕະປະ, ການສຳລວມຕົນ ແລະຄວາມບໍລິສຸດ, ພ້ອມກັບການຮັບໃຊ້ຄູອາຈານດ້ວຍໃຈພັກຕິ, ມື້ນີ້ຂ້ອຍກໍພໍໃຈໃນເຈົ້າ, ໂອ ລູກຜູ້ດີ.”

Verse 2

त्यजामि वैकृतं रूपं मत्तः सुखमवाप्नुहि । एवमुक्वा सुतं विप्रो दर्शयामास तां तनुम्

“ຂ້ອຍຈະລະທິ້ງຮູບອັນຜິດປົກກະຕິນີ້; ຈົ່ງໄດ້ຮັບຄວາມສຸກຈາກຂ້ອຍ.” ເວົ້າແລ້ວ ພຣາຫມັນໄດ້ສະແດງກາຍແທ້ນັ້ນໃຫ້ລູກເຫັນ

Verse 3

यथापूर्वं स्थितौ तौ तु तथा स दृष्टवान्गुरू । दीप्तिमंतौ महात्मानौ सूर्यबिंबोपमावुभौ

ເຂົາເຫັນທ່ານທັງສອງຢືນຢູ່ເຫມືອນເກົ່າ ແລະເຫັນຄູອາຈານທັງສອງເປັນມະຫາຕະມະຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ ດຸດດັ່ງດວງອາທິດ

Verse 4

ननाम पादौ सद्भक्त्या उभयोस्तु महात्मनोः । ततः सुतं समामंत्र्य हर्षेण महतान्वितः

ດ້ວຍໃຈພັກຕິອັນສຸດຊື່ ເຂົາໄດ້ກົດກາບທີ່ພຣະບາດຂອງມະຫາຕະມະທັງສອງ। ແລ້ວຈຶ່ງເອີ້ນລູກເຂົ້າມາ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິອັນໃຫຍ່

Verse 5

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे देवासुरे इंद्राभिषेकोनाम पंचमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ອະທິບາຍທີ່ຫ້າ ຊື່ “ພິທີອະພິເສກພຣະອິນທຣາ” ໃນ ພູມິຂັນຑະ ແຫ່ງ ສຣີປັດມະປຸຣານະ ໃນພາກວ່າດ້ວຍ ເທວະ ແລະ ອະສຸຣະ ກໍສິ້ນສຸດລົງ

Verse 6

प्रविष्टो वैष्णवं धाम स मुनिर्दुर्लभं पदम् । नत्वन्यैः प्राप्यते पुण्यैस्तपोभिर्मुक्तिदं पदम्

ມຸນີນັ້ນໄດ້ເຂົ້າສູ່ທາມະແຫ່ງໄວສະນະວະ—ເປັນພະທະອັນຫາຍາກ ແລະບັນລຸຍາກ. ສະຖານະຜູ້ໃຫ້ໂມກສະນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ມາດ້ວຍບຸນອື່ນໆ ຫຼືຕະປະຢ່າງດຽວ.

Verse 7

विष्णोस्तु चिंतनैर्न्यासध्यानज्ञानैः स्तवैस्तथा । न दानैस्तीर्थयात्राभिर्दृश्यते मधुसूदनः

ມະທຸສູດນະ (ວິສະນຸ) ບໍ່ໄດ້ຖືກ “ເຫັນ” ຢ່າງແທ້ຈິງ ແຕ່ດ້ວຍການຄິດຮຳລຶກ, ນຍາສະ, ທຽນ, ຍານ ຫຼືບົດສັນລະເສີນ; ແລະບໍ່ແມ່ນດ້ວຍທານ ຫຼືການໄປຈາລິກທີ່ທີຣຖະເທົ່ານັ້ນ.

Verse 8

समाधिज्ञानयोगेन दृश्यते परमं पदम् । महायोगैर्यथा विप्रः प्रविष्टो वैष्णवीं तनुम्

ດ້ວຍໂຍກະແຫ່ງສະມາທິ ແລະຍານອັນແທ້ ຈຶ່ງເຫັນພະທະສູງສຸດ; ເຫມືອນພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງ ດ້ວຍອຳນາດມະຫາໂຍກະ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ກາຍອັນເປັນໄວສະນະວະ.

Verse 9

सूत उवाच । ततस्तत्र तपस्तेपे सोमशर्मा महाद्युतिः । अश्मलोष्टसमं मेने कांचनंभूषणं पुनः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ແລ້ວຕໍ່ມາ ທີ່ນັ້ນ ໂສມະຊະຣະມາຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງຍິ່ງ ໄດ້ບຳເພັນຕະປະ; ແລະເຂົາກໍເຫັນເຄື່ອງປະດັບຄຳ ເທົ່າກັບຫີນ ແລະກ້ອນດິນ.

Verse 10

जिताहारः स धर्मात्मा निद्रया परिवर्जितः । स सर्वान्विषयांस्त्यक्त्वा एकांतमपि सेवते

ຜູ້ມີທຳໃນໃຈນັ້ນ ຄວບຄຸມອາຫານ ແລະຫຼີກຫ່າງຈາກຄວາມເພີດເພີນໃນການນອນ; ລະທິ້ງອາລົມວັດຖຸທັງປວງແລ້ວ ຈຶ່ງເຂົ້າອາໄສຄວາມສະງົບໂດດດ່ຽວ.

Verse 11

योगासनसमारूढो निराशो निःपरिग्रहः । तस्य वेला सुसंप्राप्ता मृत्युकालस्य वै तदा

ລາວນັ່ງໝັ້ນຄົງໃນອາສນະໂຍຄະ ປາດສະຈາກຄວາມປາຖະໜາ ແລະບໍ່ຍຶດຖືຊັບສິນ; ເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້ກໍມາຮອດ—ແທ້ຈິງ ເວລາແຫ່ງຄວາມຕາຍໄດ້ມາເຖິງໃນຂະນະນັ້ນ।

Verse 12

आगता दानवा विप्रं सोमशर्माणमंतिके । मृत्युकाले तु संप्राप्ते प्राणयात्रा प्रवर्तिनः

ພວກດານະວະເຂົ້າມາໃກ້ພຣາຫມັນ ໂສມະຊາຣະມັນ ໃນຂະນະທີ່ມະຣະນະການມາຮອດ ແລະການເດີນທາງຂອງປຣານ—ລົມຊີວິດ—ເລີ່ມອອກສູ່ທາງສຸດທ້າຍ।

Verse 13

शालिग्रामे महाक्षेत्रे ऋषीणां मानवर्द्धने । केचिद्वदंति वै दैत्याः केचिद्वदंति दानवाः

ໃນສາລິຄຣາມ ມະຫາເຂດອັນສັກສິດ ທີ່ເພີ່ມພູນຄຸນທາງທຳແກ່ລຶສີແລະມະນຸດ—ບາງຄົນກ່າວວ່າເປັນໄທຕະຍະ ແລະບາງຄົນກ່າວວ່າເປັນດານະວະ।

Verse 14

एवंविधो महाशब्दः कर्णरंध्रं गतस्तदा । तस्यैव विप्रवर्यस्य सुचिरात्सोमशर्मणः

ໃນຂະນະນັ້ນ ສຽງອັນໃຫຍ່ຫຼວງແບບນັ້ນ ໄດ້ເຂົ້າໄປສູ່ຮູຫູຂອງພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ຄື ໂສມະຊາຣະມັນ ຫຼັງຈາກເນິ່ງນານ।

Verse 15

ज्ञानध्यानविलग्नस्य प्रविष्टं दैत्यजं भयम् । तेन ध्यानेन तस्यापि दैत्यभीत्यैव वै तदा

ສຳລັບຜູ້ທີ່ຈົມຢູ່ໃນຍານແລະທຽນ ຄວາມຢ້ານທີ່ເກີດຈາກອະສູຣະໄດ້ເຂົ້າສູ່ໃຈ; ແຕ່ໂດຍທຽນນັ້ນເອງ ໃນຂະນະນັ້ນ ຄວາມຢ້ານກໍເຫຼືອແຕ່ຄວາມຢ້ານຕໍ່ອະສູຣະ ບໍ່ອາດຄອບງຳລາວໄດ້।

Verse 16

सत्वरं चैव तत्प्राणा गतास्तस्य महात्मनः । दैत्यभयेन संयुक्तः स हि मृत्युवशं गतः

ໃນທັນທີ ລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດຂອງມະຫາອາດມານັ້ນກໍຈາກໄປ; ເພາະຖືກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ພວກໄດຕະຍາຄອບງຳ ລາວຈຶ່ງຕົກຢູ່ໃຕ້ອຳນາດແຫ່ງພະຍົມະຣາດແທ້ໆ।

Verse 17

तस्माद्दैत्यगृहे जातो हिरण्यकशिपोः सुतः । देवासुरे महायुद्धे निहतश्चक्रपाणिना

ດັ່ງນັ້ນ ໃນເຮືອນວົງສາໄດຕະຍາ ບຸດຂອງຫິຣັນຍະກະຊິປຸ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ; ແລະໃນສົງຄາມໃຫຍ່ລະຫວ່າງເທວະກັບອະສຸຣະ ລາວຖືກຜູ້ຖືຈັກຣາສັງຫານ।

Verse 18

युद्ध्यमानेन तेनापि प्रह्लादेन महात्मना । सुदृष्टं वासुदेवत्वं विश्वरूपसमन्वितम्

ແມ່ນແຕ່ໃນຂະນະທີ່ກຳລັງຮົບ ມະຫາອາດມາ ປຣະຫລາດ ກໍໄດ້ເຫັນຢ່າງແຈ້ງຊັດເຖິງພາວະແຫ່ງວາສຸເທວະ ອັນປະກອບດ້ວຍວິສະວະຣູປ—ຮູບສາກົນ।

Verse 19

योगाभ्यासेन पूर्वेण ज्ञानमासीन्महात्मनः । सस्मार पूर्वकं सर्वं चरितं शिवशर्मणः

ດ້ວຍການຝຶກໂຍຄະໃນອະດີດ ປັນຍາຮູ້ແຈ້ງໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນມະຫາອາດມານັ້ນ; ແລະລາວໄດ້ລະລຶກໄດ້ຄົບຖ້ວນເຖິງເລື່ອງລາວເກົ່າທັງໝົດຂອງ ສິວະຊະຣະມັນ।

Verse 20

प्रागहं सोमशर्माख्यः प्रविष्टो दानवीं तनुम् । अस्मात्कायात्कदा पुण्यं केवलं धाम उत्तमम्

ໃນອະດີດ ຂ້າພະເຈົ້າມີນາມວ່າ ໂສມະຊະຣະມັນ ແຕ່ໄດ້ເຂົ້າໄປສູ່ກາຍຂອງດານະວະ. ຈາກກາຍນີ້ ເມື່ອໃດໜໍ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຈະໄດ້ບັນລຸແຕ່ພຽງທີ່ພຳນັກອັນບໍລິສຸດ ສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້—ໂລກອັນສູງສຸດນັ້ນ?

Verse 21

प्रयास्यामि महापुण्यैर्ज्ञानाख्यैर्मोक्षदायकम् । समरे म्रियमाणेन प्रह्लादेन महात्मना

ຂ້າພະເຈົ້າຈະດຳເນີນກ່າວຄຳສອນອັນປະທານໂມກສະ ທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ “ຍານ/ຍານະ” ແລະມີບຸນອັນຍິ່ງ—ດັ່ງທີ່ມະຫາອາດມາ ປຣະຫລາດ ໄດ້ກ່າວໃນຍາມໃກ້ດັບຊີວິດໃນສະໜາມຮົບ।

Verse 22

एवं चिंता कृता पूर्वं श्रूयतां द्विजसत्तमाः । एवं तु च समाख्यातं सर्वसंदेहनाशनम्

ດັ່ງນີ້ ໄດ້ຄິດໄຕ່ຕອງໄວ້ກ່ອນແລ້ວ—ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ. ດ້ວຍປະການນີ້ໄດ້ອະທິບາຍໄວ້ ເປັນສິ່ງທີ່ທຳລາຍຄວາມສົງໄສທັງປວງ।

Verse 23

सूत उवाच । प्रह्लादे निहते संख्ये देवदेवेन चक्रिणा । रुरुदे कमला सा तु हतपुत्रा च कामिनी

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອປຣະຫລາດຖືກປະຫານໃນສົງຄາມໂດຍເທວະເທວະ ຜູ້ຖືຈັກຣະ ນາງກະມະລາ—ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຜູ້ສູນເສຍບຸດ—ກໍຮ້ອງໄຫ້ຄຳຄວນຢ່າງໜັກ।

Verse 24

प्रह्लादस्य तु या माता हिरण्यकशिपोः प्रिया । प्रह्लादस्य महाशोकैर्दिवारात्रौ प्रशोचति

ແຕ່ແມ່ຂອງປຣະຫລາດ—ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຫິຣັນຍະກະຊິປຸ—ກໍໂສກເສົ້າຄຳຄວນທັງກາງວັນກາງຄືນ ດ້ວຍຄວາມໂສກອັນໃຫຍ່ຫຼວງເພາະປຣະຫລາດ।

Verse 25

पतिव्रता महाभागा कमला नाम तत्प्रिया । रोदमानां दिवारात्रौ नारदस्तामुवाच ह

ນາງຜູ້ເປັນພັນລະຍາອັນເປັນທີ່ຮັກ ນາມກະມະລາ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ແລະເປັນປະຕິວຣະຕາ (ສັດຊື່ຕໍ່ສາມີ) ຮ້ອງໄຫ້ທັງກາງວັນກາງຄືນ; ແລ້ວນາຣະດະຈຶ່ງກ່າວກັບນາງ।

Verse 26

मा शुचस्त्वं महाभागे पुत्रार्थं पुण्यभागिनि । निहतो वासुदेवेन तव पुत्रः समेष्यति

ໂອ ນາງຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ ແລະ ມີສິລິມົງຄຸນ, ຢ່າໂສກເສົ້າເພາະລູກຊາຍເລີຍ. ແມ່ນແຕ່ຖືກວາສຸເທວະປະຫານ ລູກຂອງເຈົ້າຈະກັບຄືນມາຫາເຈົ້າອີກ.

Verse 27

भूयः स्वलक्षणोपेतस्त्वत्सुतश्च महामतिः । प्रह्लादेति च वै नाम पुनरस्य भविष्यति

ອີກຄັ້ງ ລູກຊາຍຂອງເຈົ້າຈະເກີດມາພ້ອມລັກສະນະມົງຄຸນ ແລະ ປັນຍາອັນຍິ່ງ; ແລະແນ່ນອນ ນາມຂອງເຂົາຈະເປັນ “ປຣະຫລາດ” ອີກເທື່ອ.

Verse 28

विहीनश्चासुरैर्भावैर्देवत्वेन समन्वितः । इंद्रत्वे मोदते भद्रे सर्वदेवैर्नमस्कृतः

ພົ້ນຈາກນິໄສອະສຸຣ ແລະ ປະກອບດ້ວຍທຳມະຊາດແຫ່ງເທວະ, ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ເຂົາຍິນດີໃນຕຳແໜ່ງພຣະອິນທຣ໌ ແລະ ໄດ້ຮັບການນົບນ້ອມຈາກເທວະທັງປວງ.

Verse 29

सुखीभवमहाभागेतेनपुत्रेणवैसदा । न प्रकाश्या त्वया देवि सुवार्तेयं च कस्यचित्

ໂອ ຜູ້ມີສິລິມົງຄຸນຍິ່ງ, ຈົ່ງເປັນສຸກເສມອເນື່ອງຈາກລູກນັ້ນ. ແລະ ໂອ ເທວີ, ຂ່າວດີນີ້ຢ່າເປີດເຜີຍໃຫ້ໃຜເລີຍ.

Verse 30

कर्त्तव्यमज्ञानभावैः सुगोप्यं कुरु त्वं सदा । एवमुक्त्वा गतो विप्रो नारदो मुनिसत्तमः

“ຈົ່ງເຮັດສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດ; ແລະຈົ່ງປົກປິດໄວ້ໃຫ້ດີເສມອຈາກຜູ້ມີໃຈອະວິຊາ” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣາຫມັນນາຣະດ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ມຸນີ ກໍໄດ້ຈາກໄປ.

Verse 31

कमलायाश्चोदरे तु जन्मा स्यानुत्तमं पुनः । प्रह्लादेति च वै नाम तस्याख्यानं महात्मनः

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ໃນຄັນຂອງ ກະມະລາ ຈະມີການເກີດອັນປະເສີດຍິ່ງ; ແລະນາມຂອງມະຫາອາດມານັ້ນແທ້ຄື “ປຣະຫລາດ”—ນີ້ແມ່ນຕຳນານຂອງທ່ານ.

Verse 32

बाल्यं भावं गतो विप्राः कृष्णमेव व्यचिंतयत् । नरसिंहप्रसादेन देवराजो भवेद्दिवि

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ເມື່ອເຖິງວັຍເດັກ ລາວໄດ້ພິຈາລະນາແຕ່ພຣະກຣິດສະນາເທົ່ານັ້ນ; ໂດຍພຣະປຣະສາດແຫ່ງນະຣະສິງຫະ ລາວໄດ້ເປັນເທວະຣາຊໃນສະຫວັນ

Verse 33

देवत्वं लभ्य चैवासावैंद्रं पदमनुत्तमम् । मोक्षं यास्यति ज्ञानात्मा वैष्णवं धाम चोत्तमम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບພາວະເທວະແລ້ວ ລາວຍ່ອມເຖິງຕຳແໜ່ງອັນສູງສຸດຂອງພຣະອິນທຣ໌; ແລະເປັນຜູ້ມີຍານເປັນແກ່ນ ລາວຍ່ອມໄປສູ່ໂມກສະ ແລະສູ່ທາມອັນສູງສຸດຂອງພຣະວິສະນຸ

Verse 34

असंख्याता महाभागाः सृष्टेर्भावा ह्यनेकशः । मोह एवं न कर्त्तव्यो ज्ञानवद्भिर्महात्मभिः

ໂອ ຜູ້ມີພາກດີ ສະພາບແລະຮູບຮ່າງໃນສັນສ້າງນີ້ມີຫຼາຍຢ່າງ ແລະນັບບໍ່ຖ້ວນ; ດັ່ງນັ້ນ ມະຫາອາດມາຜູ້ມີຍານ ບໍ່ພຶງຕົກໃນຄວາມຫຼົງແບບນີ້

Verse 35

एतद्वः सर्वमाख्यातं यथापृष्टं द्विजोत्तमाः । अन्यं पृच्छ महाभाग संदेहं ते भिनद्म्यहम्

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທະວິຊະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າທັງໝົດຕາມທີ່ທ່ານຖາມແລ້ວ; ໂອ ຜູ້ມີພາກດີ ຈົ່ງຖາມອື່ນອີກ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະຂັດຄວາມສົງໄສຂອງທ່ານ

Verse 36

विजयं देवतानां तु दानवानां महत्क्षयम् । कृतं हि देवदेवेन स्थापितं भुवनत्रयम्

ພຣະເທວະເທວາ ໄດ້ປະທານໄຊຊະນະແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະທຳລາຍດານະວະຢ່າງຍິ່ງໃຫຍ່; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງສະຖາປະນາສາມໂລກໃຫ້ໝັ້ນຄົງ.

Verse 37

ऋषय ऊचुः । इन्द्रत्वं कस्य संजातं देवानां शब्दधारकम् । केन दत्तं त्वमाचक्ष्व विस्तराद्द्विजसत्तम

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: “ຄວາມເປັນອິນທຣະ—ຕຳແໜ່ງທີ່ຖືນາມນັ້ນໃນໝູ່ເທວະ—ເກີດຈາກໃຜ? ໃຜເປັນຜູ້ປະທານໃຫ້ທ່ານ? ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງເລົ່າໂດຍລະອຽດ”

Verse 38

सूत उवाच । विस्तरेण प्रवक्ष्यामि इन्द्रत्वे येन सत्तमः । प्राप्त एष महाभागो यथा पुण्यतमेन च

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍໂດຍລະອຽດວ່າ ຜູ້ປະເສີດຜູ້ມີສິຣິນີ້ ໄດ້ບັນລຸຄວາມເປັນອິນທຣະແນວໃດ—ແລະໄດ້ຮັບມາດ້ວຍບຸນອັນບໍລິສຸດຍິ່ງແນວໃດ”

Verse 39

हतेषु तेषु दैत्येषु समस्तेषुमहाहवे । अतिनष्टेषु पापेषु गोविंदेन महात्मना

ເມື່ອດາຍຕະທັງປວງນັ້ນຖືກສັງຫານໃນມະຫາສົງຄາມ ແລະເມື່ອບາບທັງຫຼາຍຖືກທຳລາຍຈົນສິ້ນໂດຍພຣະໂຄວິນທະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່,

Verse 40

ततो देवाः सगंधर्वा नागा विद्याधरास्तथा । संप्रोचुर्माधवं सर्वे बद्धप्रांजलयस्ततः

ຕໍ່ມາ ເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມດ້ວຍຄັນທັບພະ, ນາກ ແລະວິທຍາທະຣະ ທັງປວງ ໄດ້ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວກ່າວຖວາຍຕໍ່ພຣະມາທະວະໃນຂະນະນັ້ນ

Verse 41

भगवन्देवदेवेश हृषीकेश नमोस्तु ते । विज्ञापयामहे त्वां वै तत्सर्वमवधार्यताम्

ໂອ ພຣະພະຄະວານ ພຣະເທວະເທວະເອດ ໂອ ຫຣິສີເກດ ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ. ບັດນີ້ພວກເຮົາຂໍທູນຄໍາວິນຍາບ; ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຊົງຟັງແລະພິຈາລະນາໃຫ້ຄົບຖ້ວນ.

Verse 42

शास्ता गोप्ता च पुण्यात्मा अस्माकं कुरु केशव । राजानं पुण्यधर्माणं त्वमिंद्रं लोकशासनम्

ໂອ ເກສະວະ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເປັນຜູ້ປົກຄອງອັນຊອບທໍາ ແລະຜູ້ຄຸ້ມຄອງພວກເຮົາ. ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະທານໃຫ້ເຂົາເປັນກະສັດຜູ້ຍຶດຫມັ້ນໃນທໍາອັນສັກສິດ—ດຸຈພຣະອິນທຣາ ຜູ້ປົກຄອງໂລກທັງຫຼາຍ.

Verse 43

त्रैलोक्यस्य प्रजा देव यमाश्रित्य सुखं लभेत् । वासुदेव उवाच । मम लोके महाभागा वैष्णवेन समन्वितः

ໂອ ພຣະເທວະ ປະຊາໃນສາມໂລກ ເມື່ອອາໄສພຶ່ງພາຍະມະ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມສຸກສະຫງົບ. ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ໃນໂລກຂອງເຮົາ (ຜູ້ນັ້ນ) ດໍາລົງຢູ່ພ້ອມດ້ວຍພັກຕິແຫ່ງໄວສະນະວະ.”

Verse 44

तेजसा ब्राह्मणश्रेष्ठश्चिरकालं निवासितः । तस्य कालः प्रपूर्णश्च मम लोके महात्मनः

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ໂດຍອໍານາດແຫ່ງຮັດສະມີທາງຈິດວິນຍານ ເຂົາໄດ້ພໍານັກຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນເວລາດົນ; ແລະເວລາທີ່ກໍານົດໄວ້ຂອງມະຫາອາດມາຜູ້ນັ້ນໃນໂລກຂອງເຮົາ ກໍຄົບຖ້ວນສົມບູນ.

Verse 45

वसतस्तस्य विप्रस्य मद्भक्तस्य सुरोत्तमाः । तेजसा वैष्णवेनैव भवतां पालको हि सः

ໂອ ພຣະເທວະຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ ພຣາຫມັນຜູ້ນັ້ນ—ຜູ້ພໍານັກຢູ່ໃນຖານະເປັນຜູ້ພັກຕິຂອງເຮົາ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ໂດຍຮັດສະມີໄວສະນະວະຂອງເຂົາເອງ ເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງພວກເຈົ້າທັງປວງ.

Verse 46

भविष्यति स धर्मात्मा स च धर्मानुरंजकः । पालको धारकश्चैव स च ब्राह्मणसत्तमः

ທ່ານນັ້ນຈະເປັນຜູ້ມີທຳໃນໃຈ ແລະເປັນຜູ້ສົ່ງເສີມທຳ; ເປັນທັງຜູ້ປົກປ້ອງ ແລະຜູ້ຄ້ຳຈຸນ—ແທ້ຈິງເປັນພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດຍິ່ງ.

Verse 47

भविष्यति स धर्मात्मा भवतां त्राणकारणात् । अदित्यास्तनयश्चैव सुव्रताख्यो महामनाः

ເນື່ອງຈາກພວກທ່ານເປັນເຫດແຫ່ງການຊ່ວຍໃຫ້ລອດພົ້ນຂອງເຂົາ ເຂົາຈຶ່ງຈະເປັນຜູ້ມີຈິດເປັນທຳ; ແລະຈະເກີດເປັນບຸດຂອງອະດິຕິ—ຜູ້ໃຈໃຫຍ່ນາມ “ສຸວຣະຕະ”.

Verse 48

महाबलो महावीर्यः स व इंद्रो भविष्यति । सूत उवाच । एवं वरान्स देवेशो दत्वा देवेभ्य उत्तमम्

ເຂົາຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ແລະວິລະກຳອັນສູງ ຈະເປັນອິນທຣາແທ້. ສູຕະກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະໄດ້ປະທານພອນອັນປະເສີດແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ ແລ້ວ (ຈຶ່ງດຳເນີນຕໍ່ໄປ).

Verse 49

देवा विजयिनः सर्वे विष्णुना सह सत्तमाः । कश्यपं पितरं दृष्टुं मातरं च ततो गताः

ຕໍ່ມາ ເທວະທັງປວງ—ຜູ້ມີໄຊຊະນະ ແລະຜູ້ປະເສີດ—ພ້ອມກັບພຣະວິສນຸ ໄດ້ໄປເພື່ອເຂົ້າເຝົ້າພໍ່ຂອງຕົນ ຄັສຍະປະ ແລະແມ່ຂອງຕົນ.

Verse 50

प्रणेमुस्ते महात्मान उभावेतौ सुखासनौ । ऊचुः प्रांजलयः सर्वे हर्षेण महतान्विताः

ມະຫາຕະມະທັງສອງນັ້ນນັ່ງຢູ່ເທິງອາສນະອັນຜາສຸກ; ທຸກອົງປະນົມມື ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິ່ງ ກໍໄດ້ກາບນົບນ້ອມ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຂຶ້ນ.

Verse 51

युवयोश्च प्रसादेन देवत्वं हि गता वयम् । हर्षेण महताविष्टो देवान्वाक्यमुवाच सः

ໂດຍພຣະກະລຸນາແລະປະສາດຂອງທ່ານທັງສອງ ພວກເຮົາໄດ້ບັນລຸຄວາມເປັນເທວະແທ້ໆ. ເມື່ອຖືກປິຕິອັນໃຫຍ່ຫຸ້ມຫໍ້ ລາວຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 52

कश्यप उवाच । यूयं वै सत्यधर्मेण वर्तमानाः सदैव हि । आवयोश्च प्रसादेन तपसश्च प्रभावतः

ກັດຊະປະກ່າວວ່າ: ພວກເຈົ້າຕັ້ງຢູ່ໃນທຳແຫ່ງສັດຈະເສມອ. ແລະໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພວກເຮົາທັງສອງ ພ້ອມດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງຕະປະ ຈຶ່ງສຳເລັດເປັນໄປດັ່ງນີ້.

Verse 53

प्राप्तवंतो भवंतस्तु देवत्वं चाक्षयं पदम् । वरमेव ददाम्येषां बहुप्रीतिसमन्विताः

ພວກເຈົ້າໄດ້ບັນລຸຄວາມເປັນເທວະ ແລະຕຳແໜ່ງອັນບໍ່ເສື່ອມສູນຢ່າງແທ້ຈິງ. ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິ່ງ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງປະທານພອນໜຶ່ງໃຫ້ເຂົາເຈົ້າແນ່ນອນ.

Verse 54

अमरा निर्जराश्चैव अक्षयाश्च भविष्यथ । सर्वकामसमृद्धार्थाः सर्वसिद्धिसमन्विताः

ພວກເຈົ້າຈະເປັນອະມະຣະ ບໍ່ຕາຍ, ເປັນນິຣະຈະຣະ ບໍ່ແກ່, ແລະເປັນອັກສະຍະ ບໍ່ເສື່ອມສູນ. ພ້ອມດ້ວຍການສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ ອຸດົມໃນທຸກເປົ້າໝາຍ ແລະຄົບຖ້ວນດ້ວຍສິດທິທັງຫຼາຍ.

Verse 55

देवा नागाश्च गंधर्वा मत्प्रसादान्महासुराः । विष्णुरुवाच । वरं वरय भद्रं ते देवमातर्यशस्विनि

ໂດຍປະສາດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ເທວະ, ນາກ, ຄັນທັຣວະ ແລະແມ່ນແຕ່ອະສຸຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ກໍໄດ້ຮັບອະນຸເຄາະ. ພຣະວິດສະນຸກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງເລືອກພອນໜຶ່ງ—ຂໍໃຫ້ຄວາມສະຫວັດດີມີແກ່ທ່ານ ໂອ ມານດາແຫ່ງເທວະຜູ້ມີກຽດສັກສີ”

Verse 56

मनसा चेप्सितं सर्वं तत्ते दद्मि सुनिश्चितम् । अदितिरुवाच । पूर्वं पुत्रवती भूता प्रसादात्तव माधव

“ສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາໃນໃຈ ຂ້າຈະປະທານໃຫ້ເຈົ້າທັງໝົດແນ່ນອນ।” ອະດິຕິກ່າວວ່າ: “ແຕ່ກ່ອນ ໂອ ມາທະວະ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂ້າໄດ້ເປັນຜູ້ມີບຸດ ແລະໄດ້ຮັບພອນ।”

Verse 57

अमरा निर्जराः सर्वे अक्षयाः पुण्यवत्सलाः । अमी पुत्रा मया लब्धाः श्रूयतां मधुसूदन

ເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດແມ່ນອະມະຣະ—ບໍ່ແກ່ ບໍ່ສູນສະລາຍ ແລະຮັກບຸນຄຸນຄວາມດີ। ບຸດເຫຼົ່ານີ້ຂ້າໄດ້ຮັບແລ້ວ; ຂໍພຣະອົງຈົ່ງຟັງ ໂອ ມະທຸສູດະນະ।

Verse 58

सुतरां त्वं च गोविंद सर्वकामसमृद्धिदः । मम गर्भे वसंश्चैव भवांश्च मम नंदनः

ແທ້ຈິງ ໂອ ໂກວິນດະ ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ປະທານຄວາມສົມບູນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ। ຂໍພຣະອົງຈົ່ງພັກພິງໃນຄັນຂອງຂ້າ ແລະເປັນບຸດຂອງຂ້າເຖີດ।

Verse 59

त्वया पुत्रेण नित्यं च यथा नंदामि केशव । एवं महोदयं नाथ पूरयस्व मनोरथम्

ໂອ ເກສະວະ ດັ່ງທີ່ພຣະອົງເປັນບຸດແລ້ວເຮັດໃຫ້ຂ້າຊື່ນບານຢູ່ເສມອ ສັນໃດ ໂອ ນາຖະຜູ້ມີພຣະກຸສົນຍິ່ງ ຂໍຈົ່ງເຕີມເຕັມຄວາມປາຖະໜາຂອງຂ້າສັນນັ້ນເຖີດ।

Verse 60

वासुदेव उवाच । भवत्या देवकार्यार्थं गंतव्यं मानुषीं तनुम् । तदाहं तव गर्भे वै वासं यास्यामि निश्चितम्

ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: “ເພື່ອກິດຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ເຈົ້າຈຳເປັນຕ້ອງໄປແລະຮັບຮ່າງກາຍມະນຸດ। ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າຈະເຂົ້າໄປພັກພິງໃນຄັນຂອງເຈົ້າແນ່ນອນ।”

Verse 61

युगे द्वादशके प्राप्ते भूभारहरणाय वै । जमदग्निसुतो देवि रामो नाम द्विजोत्तमः

ເມື່ອຍຸກທີ່ສິບສອງມາຮອດ ເພື່ອຂົນບາລະຂອງແຜ່ນດິນອອກ ໂອ ເທວີ ບຸດຂອງຊະມະດັກນີ ປາກົດຂຶ້ນ ຊື່ວ່າ ຣາມະ ເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນຫມູ່ທະວິຊະ।

Verse 62

प्रतापतेजसायुक्तः सर्वक्षत्रवधाय च । तव पुत्रो भविष्यामि सर्वशस्त्रभृतां वरः

ມີອຳນາດບາລະມີ ແລະປະກາຍເຕຊະດຸດໄຟ ເພື່ອທຳລາຍກະສັດນັກຮົບ (ກະສັດຕຣິຍະ) ທັງປວງ ຂ້າຈະເປັນບຸດຂອງເຈົ້າ ເປັນຜູ້ຍອດໃນຫມູ່ຜູ້ຖືອາວຸດທັງຫມົດ।

Verse 63

सप्तविंशतिके प्राप्ते त्रेताख्ये तु तथा युगे । रामो नाम भविष्यामि तव पुत्रः पतिव्रते

ເມື່ອວົງຈອນທີ່ຊາວເຈັດມາຮອດ ແລະໃນຍຸກທີ່ເອີ້ນວ່າ ເຕຣຕາ ເຊັ່ນດຽວກັນ ໂອ ນາງຜູ້ຮັກສາພັນທະຕໍ່ສາມີ ຂ້າຈະເກີດເປັນບຸດຂອງເຈົ້າ ຊື່ວ່າ ຣາມະ।

Verse 64

पुनः पुत्रो भविष्यामि तवैव शृणु पुण्यधेः । अष्टाविंशतिके प्राप्ते द्वापरांते युगे तदा

ຂ້າຈະເປັນບຸດຂອງເຈົ້າອີກຄັ້ງ ຈົ່ງຟັງ ໂອ ຄັງແຫ່ງບຸນ ເມື່ອວົງຈອນທີ່ຊາວແປດມາຮອດ ໃນການສິ້ນສຸດແຫ່ງຍຸກທະວາປະ ໃນເວລານັ້ນ…

Verse 65

सर्वदैत्यविनाशार्थे भूभारहरणाय च । वासुदेवाख्यस्ते पुत्रो भविष्यामि न संशयः

ເພື່ອທຳລາຍໄທຕະຍະທັງປວງ ແລະເພື່ອຂົນບາລະຂອງແຜ່ນດິນອອກ ຂ້າຈະເປັນບຸດຂອງເຈົ້າ ຊື່ວ່າ ວາສຸເທວະ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສແຕ່ຢ່າງໃດ।

Verse 66

इदानीं कुरु कल्याणि मद्वाक्यं धर्मसंयुतम् । सर्वलक्षणसंपन्नं सत्यधर्मसमन्वितम्

ບັດນີ້ ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ ຈົ່ງປະຕິບັດຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາອັນປະກອບດ້ວຍທຳ ພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະອັນດີທຸກປະການ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນສັດຈະແລະທຳອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 67

सर्वज्ञं सर्वदे देवि पुत्रमुत्पाद्य सुंदरम् । इंद्रत्वं तस्य दास्यामि इंद्रः सोपि भविष्यति

ໂອ ເທວີ ຜູ້ປະທານທຸກສິ່ງ ເມື່ອເຈົ້າໃຫ້ກໍ່ກໍາເນີດບຸດຜູ້ງາມ ແລະຮູ້ທຸກຢ່າງແລ້ວ ເຮົາຈະປະທານຕໍາແໜ່ງຄວາມເປັນພະອິນທຣໃຫ້ເຂົາ; ເຂົາກໍຈະເປັນພະອິນທຣເຊັ່ນກັນ.

Verse 68

एवं संभाषितं श्रुत्वा महाहर्षसमन्विता । देवदेवप्रसादेन इंद्रः पुत्रो भविष्यति

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ນາງກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິ່ງ. ໂດຍພຣະກະລຸນາແຫ່ງເທວະເທວາ ພະອິນທຣຈະເກີດເປັນບຸດຂອງນາງ.

Verse 69

एवमस्तु महाभाग तव वाक्यं करोम्यहम् । ततस्ता देवताः सर्वा जग्मुः स्वस्थानमेव हि

“ຂໍໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ ເຮົາຈະເຮັດຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງທ່ານ” ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເທວະທັງປວງກໍໄດ້ໄປຍັງຖິ່ນພໍ່ມີຂອງຕົນແທ້ໆ.

Verse 70

हरिणा सह ते सर्वे निरातंका मुदान्विताः । सूत उवाच । अदितिः कश्यपं प्राह ऋतुं प्राप्य मनस्विनी

ພວກເຂົາທັງໝົດພ້ອມກັບຫຣິ (ພຣະວິສນຸ) ປອດໄພຈາກຄວາມຢ້ານ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີ. ສູຕະກ່າວວ່າ: ອະດິຕິຜູ້ມີໃຈແນ່ວແນ່ ເມື່ອຮອດລະດູການອັນເໝາະສົມ ຈຶ່ງໄດ້ກ່າວກັບກັດຊະຍະປະ.

Verse 71

भगवन्दीयतां पुत्रः सुरेंद्रपदभोजकः । चिंतयित्वा क्षणं विप्रस्तामुवाच मनस्विनीम्

ໂອ ນາງຜູ້ຄວນເຄົາລົບ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າໄດ້ບຸດຜູ້ໜຶ່ງ—ຜູ້ຈະໄດ້ບັນລຸດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງຈອມເທວະ. ຄິດໄຕ່ຕອງຊົ່ວຄາວ ພຣາຫມັນຈຶ່ງກ່າວກັບນາງຜູ້ໃຈແນ່ວແນ່ນັ້ນດັ່ງນີ້.

Verse 72

एवमस्तु महाभागे तव पुत्रो भविष्यति । त्रैलोक्यस्यापि कर्ता स यज्ञभोक्ता स एव च

ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາດີ—ແທ້ຈິງເຈົ້າຈະໄດ້ບຸດ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ກໍ່ການແລະປົກຄອງໄຕຣໂລກ ແລະເປັນຜູ້ຮັບພາກແຫ່ງຍັດຍະແຕ່ຜູ້ດຽວ.

Verse 73

तस्याः शिरसि सन्यस्य स्वहस्तं च द्विजोत्तमः । तपश्चचार तेजस्वी सत्यधर्मसमन्वितः

ເມື່ອວາງມືຂອງຕົນໄວ້ເທິງສີສະນາງ ດວິໂຈດຕະມະຜູ້ສູງສຸດ—ຜູ້ມີຣັດສະມີ ແລະພ້ອມດ້ວຍສັດຈະແລະທຳ—ກໍເລີ່ມບຳເພັນຕະບະ.

Verse 74

सुव्रतो नाम तेजस्वी विष्णुलोके वसेत्सदा । तस्य पुण्यक्षये जाते विष्णुलोकाद्द्विजोत्तमाः

ຜູ້ມີຣັດສະມີນາມ ສຸວຣະຕະ ພຳນັກຢູ່ໃນວິສນຸໂລກເປັນນິດ ແຕ່ເມື່ອບຸນທີ່ສະສົມຂອງເຂົາສິ້ນລົງ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ເຂົາກໍ (ຈາກໄປ) ຈາກວິສນຸໂລກ…

Verse 75

पतनं कर्मवशतस्ततस्तस्य द्विजोत्तमाः । पुण्यगर्भं गतो विप्र अदित्यास्तु महातपाः

ໂອ ດວິໂຈດຕະມະ ການຕົກຕ່ຳຂອງເຂົາເກີດຈາກອຳນາດແຫ່ງກຳ ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໂອ ວິປຣະ ບັນດານັກຕະບະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຄື ພວກອາທິຕະຍະ ໄດ້ບັນລຸສະພາບທີ່ເອີ້ນວ່າ «ປຸນຍະຄັນພະ»

Verse 76

इंद्रत्वं भोक्तुकामार्थं सत्यपुण्येन कर्मणा । गर्भं दधार सा देवी पुण्येन तपसा किल

ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະເສວຍສະຖານະແຫ່ງພະອິນທຣ໌ ເທວີນັ້ນໂດຍກຳອັນສັດຈິງແລະເປັນບຸນ ໄດ້ຖືພາແທ້ ດ້ວຍອານິສົງແຫ່ງຕະປະອັນບໍລິສຸດຂອງນາງ।

Verse 77

तपस्तेपे निरालस्या वनवासं गता सती । दिव्यं वर्षशतं यातं तपंत्यां देवमातरि

ໂດຍບໍ່ມີຄວາມເກີດຄວາມຂີ້ຄ້ານ ນາງຜູ້ມີສິນນັ້ນໄດ້ໄປຢູ່ປ່າ ແລະບຳເນັດຕະປະ ໃນຂະນະທີ່ແມ່ແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍກຳລັງບຳເນັດຢູ່ ກໍມີເວລາທິບພະໜຶ່ງຮ້ອຍປີຜ່ານໄປ।

Verse 78

तपंत्यथ तपस्तीव्रं दुष्करं देवतासुरैः । ततः सा तपसा तेन तेजसा च प्रभान्विता

ຕໍ່ມານາງໄດ້ບຳເນັດຕະປະອັນເຂັ້ມຂົນ ຊຶ່ງຍາກແມ່ນແຕ່ສຳລັບເທວະແລະອະສຸຣ ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໂດຍຕະປະນັ້ນແລະຕະເຈດທາງວິນຍານ ນາງຈຶ່ງມີປະພາສະຫວ່າງໄສ।

Verse 79

सूर्यतेजः प्रतीकाशा द्वितीय इव भास्करः । शुशुभे सा यथा दीप्ता परमं ध्यानमास्थिता

ນາງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍປະພາດັ່ງຕະເຈດແຫ່ງດວງອາທິດ ປານດັ່ງດວງອາທິດດວງທີສອງ ແລະຮຸ່ງໂຮງຢ່າງຍິ່ງ ເມື່ອດຳລົງຢູ່ໃນສະມາທິອັນສູງສຸດ।

Verse 80

रूपेणाधिकतां याता तपसस्तेजसा तदा । तपोध्यानपरा सा च वायुभक्षा तपस्विनी

ໃນເວລານັ້ນ ໂດຍອຳນາດປະພາແຫ່ງຕະປະ ຄວາມງາມຂອງນາງຍິ່ງເພີ່ມພູນ ແລະນາງຜູ້ບຳເນັດຕະປະຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນຕະປະແລະສະມາທິ ດຳລົງຊີວິດໂດຍກິນພຽງແຕ່ລົມເທົ່ານັ້ນ।

Verse 81

अधिकं शुशुभे देवी दक्षस्य तनया तदा । सिद्धाश्च ऋषयः सर्वे देवाश्चापि महौजसः

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະເທວີ—ທິດາຂອງທັກສະ—ສ່ອງສະຫວ່າງຍິ່ງຂຶ້ນ; ແລະບັນດາສິດທະ ຣິຊິທັງປວງ ພ້ອມທັງເທວະຜູ້ມີຮັດສະມີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ກໍມາປະຊຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນ។

Verse 82

स्तुवंति तां महाभागां रक्षंति च सुतत्पराः । पूर्णे वर्षशते तस्या विष्णुस्तत्र समागतः

ເຂົາທັງຫຼາຍສັນລະເສີນນາງຜູ້ມີພາກດີອັນຍິ່ງ ແລະປົກປ້ອງນາງດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ. ເມື່ອຄົບຮ້ອຍປີຂອງນາງ ພຣະວິສະນຸກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ.

Verse 83

तामुवाच महाभागामदितिं तपसान्विताम् । देवि गर्भः सुसंपूर्णः सूतिकालः प्रवर्तते

ພຣະອົງໄດ້ກ່າວກັບອະດິຕິຜູ້ມີພາກດີ ແລະປະກອບດ້ວຍຕະປະວ່າ: “ໂອ ເທວີ, ຄັນທ້ອງນີ້ສົມບູນແລ້ວ; ການຄອດກໍກຳລັງເລີ່ມຂຶ້ນ.”

Verse 84

तवैव तपसा पुष्टस्तेजसा च प्रवर्द्धितः । अद्यैव गर्भमेतं त्वं मुंच मुंच यशस्विनि

ມັນໄດ້ຮັບການຫຼ້ຽງດູດ້ວຍຕະປະຂອງເຈົ້າເອງ ແລະເຕີບໃຫຍ່ດ້ວຍຮັດສະມີອັນສະຫວ່າງຂອງເຈົ້າ. ໂອ ຜູ້ມີກຽດສັກສີ, ຈົ່ງປ່ອຍຄັນນີ້ໃນມື້ນີ້ເທີດ—ປ່ອຍເຖີດ.

Verse 85

एवमाभाष्य देवेशः स जगाम स्वकं गृहम् । असूत पुत्रं सा देवी काले प्राप्ते महोदये

ເມື່ອຕັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງກໍເສດັດກັບໄປຍັງພຣະທີ່ປະທັບຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອເຖິງການອັນຄວນ ໃນຍາມມະຫາມົງຄຸນ ເທວີນັ້ນກໍໄດ້ປະສູດບຸດຊາຍຜູ້ໜຶ່ງ.

Verse 86

सा पुत्रं दीप्तिसंयुक्तं द्वितीयमिव भास्करम् । सुभगं चारुसर्वांगं सर्वलक्षणसंयुतम्

ນາງໄດ້ເຫັນລູກຊາຍຂອງນາງ—ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຣັດສະມີ ດັ່ງພະອາທິດດວງທີສອງ; ງາມສົງ່າ ອະໄວຍະວະງາມ ແລະພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທັງປວງ.

Verse 87

चतुर्बाहुं महाकायं लोकपालं सुरेश्वरम् । तेजोज्वालासमाकीर्णं चक्रपद्मसुहस्तकम्

ມີສີ່ພະຫັດ ພະວະກາຍໃຫຍ່ ເປັນຜູ້ພິທັກໂລກ ແລະເປັນຈອມແຫ່ງເທວະ—ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍໄຟແຫ່ງຣັດສະມີ ຖືຈັກຣາ ແລະດອກບົວໃນພະຫັດ

Verse 88

चंद्रबिंबानुकारेण वदनेन महामतिः । राजमानं महाप्राज्ञं तेजसा वैष्णवेन च

ດ້ວຍໃບໜ້າຄ້າຍວົງຈັນ ຜູ້ມີໃຈກວ້າງໃຫຍ່ ແລະປັນຍາສູງສຸດນັ້ນ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຣັດສະມີແຫ່ງໄວສະນະວະ

Verse 89

अन्यैश्च लक्षणैर्दिव्यैर्दिव्यभावैरलंकृतम् । सर्वलक्षणसंपूर्णं चंद्रास्यं कमलेक्षणम्

ປະດັບດ້ວຍລັກສະນະທິບອື່ນໆ ແລະຄຸນທຳອັນສູງສົ່ງ—ພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທັງປວງ; ໜ້າດັ່ງຈັນ ແລະຕາດັ່ງດອກບົວ

Verse 90

आजग्मुस्ते त्रयो देवा ऋषयो वेदपारगाः । गंधर्वाश्च ततो नागाः सिद्धाविद्याधरास्तथा

ຕໍ່ມາ ເທວະທັງສາມໄດ້ມາຮອດ ພ້ອມດ້ວຍຣິສີຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນພຣະເວດ; ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພວກຄັນທັຣວະ ນາກ ພ້ອມທັງສິດທະ ແລະວິທະຍາທອນ ກໍຕາມມາ

Verse 91

ऋषयः सप्त ते दिव्याः पूर्वापरमहौजसः । अन्ये च मुनयः पुण्याः पुण्यमंगलदायिनः

ຣິສີທັງເຈັດນັ້ນເປັນທິບພະ ມີເດດອຳນາດສູງສຸດທັງໃນການກ່ອນແລະການຫຼັງ; ຍັງມີມຸນີຜູ້ບໍລິສຸດອື່ນໆ ຜູ້ປະທານບຸນແລະມົງຄຸນ.

Verse 92

आजग्मुस्ते महात्मानो हर्षनिर्भरमानसाः । तस्मिञ्जाते महाभागे भगवंतो महौजसि

ມະຫາອາດມາເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ມາຮອດ ດ້ວຍໃຈທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ, ເມື່ອພຣະພະຄະວານຜູ້ມີພາກຍິ່ງ ມີເດດອຳນາດໃຫຍ່ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງ ໄດ້ປະສູດ.

Verse 93

आजग्मुर्देवताः सर्वे पर्वतास्तु तपस्विनः । क्षीराद्याः सागराः सर्वे नद्यश्चैव तथामलाः

ເທວະທັງປວງໄດ້ມາຮອດ ແລະພູເຂົາຜູ້ບຳເນັດຕະປະກໍມາ; ມະຫາສະໝຸດທັງຫຼາຍ ເລີ່ມແຕ່ສະໝຸດນ້ຳນົມ ກໍມາພ້ອມ, ແລະແມ່ນ້ຳອັນບໍລິສຸດທັງຫຼາຍກໍເຊັ່ນກັນ.

Verse 94

प्रीतिमंतस्ततः सर्वे ये चान्ये हि चराचराः । मंगलैस्तु महोत्साहं चक्रुः सर्वे सुरेश्वराः

ແລ້ວທຸກຜູ້ທຸກນາມກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ—ທັງສັດທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ; ແລະສຸເຣສະວອນທັງປວງໄດ້ປະກອບພິທີມົງຄຸນ ປຸກໃຫ້ເກີດອຸດສາຫະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແຫ່ງການສະເຫຼີມສະຫຼອງແລະຄວາມມຸ່ງໝັ້ນ.

Verse 95

ननृतुश्चाप्सराः संघा गंधर्वा ललितं जगुः । वेदमंत्रैस्ततो देवा ब्राह्मणा वेदपारगाः

ຝູງອັບສະຣາໄດ້ຟ້ອນລຳ ແລະຄັນທັຣວະໄດ້ຂັບຮ້ອງບົດເພງອ່ອນຫວານ; ຈາກນັ້ນເທວະທັງຫຼາຍ ແລະພຣາຫມະນຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນເວທ ໄດ້ສະທາຍະມົນຕຣາເວທ.

Verse 96

स्तुवंति तं महात्मानं सुतं वै कश्यपस्य च । ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च वेदाश्चैव समागताः

ພວກເຂົາໄດ້ສັນລະເສີນມະຫາອາດມານັ້ນ ຜູ້ເປັນບຸດຂອງກັສຍະປະ. ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ພຣະຣຸທຣະ ແລະ ພຣະເວດທັງຫມົດ ກໍມາຊຸມນຸມຢູ່ນັ້ນ.

Verse 97

सांगोपांगैश्च संयुक्तास्तस्मिञ्जाते महौजसि । त्रैलोक्ये यानि सत्वानि पुण्ययुक्तानि सत्तम

ເມື່ອຜູ້ມີອໍານາດແລະຮັດສະຫມີອັນຍິ່ງນັ້ນເກີດຂຶ້ນ ສັດທັງຫມົດໃນໄຕໂລກ—ພ້ອມດ້ວຍອະວັຍະວະ ແລະ ສ່ວນປະກອບ—ກໍຖືກຜູກພັນດ້ວຍບຸນ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຄົນດີ

Verse 98

समागतानि तत्रैव तस्मिञ्जाते महौजसि । मंगलं चक्रिरे सर्वे गीतपुण्यैर्महोत्सवैः

ທີ່ນັ້ນເອງ ທຸກຜູ້ກໍມາຊຸມນຸມພ້ອມກັນ; ແລະເມື່ອຜູ້ມີອໍານາດອັນຍິ່ງນັ້ນເກີດ ທຸກຄົນກໍປະກອບພິທີມົງຄຸນ ແລະສະເຫຼີມສະຫຼອງມະໂຫດສະວະດ້ວຍເພງສັກສິດອັນເປັນບຸນ

Verse 99

हर्षेण निर्भराः सर्वे पूजयंतो महौजसः । ब्रह्माद्याश्च त्रयो देवाः कश्यपोथ बृहस्पतिः

ທຸກຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ພາກັນບູຊາຜູ້ມີອໍານາດອັນຍິ່ງນັ້ນ—ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະສາມອົງເປັນຕົ້ນ ພ້ອມທັງກັສຍະປະ ແລະ ພຣະພຶຫັດສະປະຕິ

Verse 100

चक्रिरे नामकर्माणि तस्यैव हि महात्मनः । वसुदत्तेति विख्यातो वसुदेति पुनस्तव

ພວກເຂົາໄດ້ປະກອບພິທີຕັ້ງນາມໃຫ້ແກ່ມະຫາອາດມານັ້ນ. ທ່ານໂດງດັງດ້ວຍນາມ “ວະສຸດັດຕະ” ແລະຍັງຖືກເອີ້ນອີກວ່າ “ວະສຸເທວະ” ໂອ ທ່ານ

Verse 101

आखंडलेति तन्नाम मरुत्वान्नाम ते पुनः । मघवांश्च बिडौजास्त्वं पाकशासन इत्यपि

ນາມຂອງທ່ານແມ່ນ ‘ອາຂັນຑະລະ’; ແລະຍັງຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ມະຣຸດວານ’ ອີກ. ທ່ານຍັງເປັນ ‘ມະຆະວານ’ ‘ບິຑົວຈາສ’ ແລະ ‘ປາກະຊາສະນະ’ ດ້ວຍ.

Verse 102

शक्रश्चैव हि विख्यात इंद्रश्चैवेति ते सुतः । इत्येतानि च नामानि तस्यैव च महात्मनः

ໂອ ລູກເອີຍ ທ່ານນັ້ນໂດງດັງວ່າ ‘ສັກຣະ’ ແລະຍັງຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ອິນທຣະ’ ດ້ວຍ. ນາມເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນນາມຂອງມະຫາອາດມານັ້ນເອງ

Verse 103

चक्रुश्च देवताः सर्वाः संतुष्टा हृष्टमानसाः । स्नानं तु कारयामासुः संस्काराणि महासुरः

ເທວະທັງປວງພໍໃຈ ແລະຊື່ນບານໃນໃຈ ຈຶ່ງປະກອບພິທີທັງຫຼາຍໃຫ້ສຳເລັດ. ຕໍ່ມາ ອະສຸຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ໃຫ້ຈັດພິທີອາບນ້ຳສັກສິດ ແລະພິທີສັງສະການ

Verse 104

विश्वकर्माणमाहूय ददुराभरणानि च । तानि पुण्यानि दिव्यानि तस्मै ते तु महात्मने

ເຂົາທັງຫຼາຍໄດ້ເຊີນ ‘ວິສະວະກັມມັນ’ ແລ້ວຖວາຍເຄື່ອງປະດັບດ້ວຍ—ເປັນອາພອນທິບອັນເປັນບຸນ—ແດ່ມະຫາອາດມານັ້ນ

Verse 105

जाते तस्मिन्महाभागे देवराजे महात्मनि । एवं मुदं ततः प्रापुः सर्वे देवा महौजसः

ເມື່ອທ່ານເທວະຣາຊຜູ້ມີພາກະຍິ່ງ ແລະເປັນມະຫາອາດມານັ້ນ ໄດ້ປະສູດ ເທວະຜູ້ມີ຤ິດທັງປວງກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ

Verse 106

पुण्ये तिथौ तथा ऋक्षे सुमुहूर्ते महात्मभिः । इंद्रत्वे स्थापितो देवैरभिषिक्तः सुमंगलैः

ໃນວັນຕິຖີອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະພາຍໃຕ້ນັກສັດທີ່ເກື້ອກູນ ໃນມູຫູຣຕະອັນຍອດຢ່າງ, ບັນດາມະຫາຕະມະໄດ້ສະຖາປະນາເຂົາໃຫ້ດຳລົງຕຳແໜ່ງອິນທຣ; ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ອະພິເສກເຂົາດ້ວຍພິທີມົງຄຸນຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 107

प्राप्तमैंद्रपदं तेन प्रसादात्तस्य चक्रिणः । तपश्चकार तेजस्वी वसुदत्तः सुरेश्वरः

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງຜູ້ຖືຈັກຣ, ເຂົາໄດ້ຮັບຕຳແໜ່ງອິນທຣ; ແລ້ວວະສຸດັດຕະຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນຫມູ່ເທວະ ໄດ້ເລີ່ມບຳເພັນຕະປະ (ຕະປັດ) ຢ່າງເຂັ້ມງວດ.

Verse 108

उग्रेण तेजसा युक्तो वज्रपाशांकुशायुधः

ມີເດດອັນດຸຮ້າຍປະກອບຢູ່, ເຂົາໄດ້ຖືວັຊຣະ, ປາຊະ (ບ່ວງເຊືອກ) ແລະ ອັງກຸສ (ຂໍຊ້າງ) ເປັນອາວຸດ.

Verse 109

सूत उवाच । उग्रं समस्तं तपसः प्रभावं विलोक्य शुक्रो निजगाद गाथाम् । लोकेषु कोन्यो न भविष्यतीति यथा हि चायं च सुदर्शनीयः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນອຳນາດອັນດຸຮ້າຍ ແລະຄົບຖ້ວນຂອງຕະປະນັ້ນ, ສຸກຣະໄດ້ຂັບຄາຖາວ່າ “ໃນໂລກທັງຫຼາຍ ຈະມີໃຜອື່ນອີກ? ເພາະແທ້ຈິງ ຜູ້ນີ້ງາມນ່າເບິ່ງຢ່າງຍິ່ງ”

Verse 110

विष्णोः प्रसादान्न परो महात्मा संप्राप्तमैश्वर्यमिहैव दिव्यम्

ດ້ວຍພຣະປະສາດຂອງພຣະວິດສະນຸ, ບໍ່ມີໃຜຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າມະຫາຕະມະນັ້ນ; ໃນທີ່ນີ້ເອງ ເຂົາໄດ້ຮັບອິດສະວະຣະຍະອັນທິບ.

Verse 111

अनेन तुल्यो न भविष्यतीति लोकेषु चान्यस्तपसोग्रवीर्यः

ໃນໂລກທັງຫຼາຍ ຈະບໍ່ມີຜູ້ອື່ນໃດເທົ່າທຽມລາວ; ບໍ່ມີໃຜສະເໝີດ້ວຍພະລັງຕະປະອັນຮຸນແຮງຂອງລາວ.