Adhyaya 48

Verse 1

ब्राह्मण्युवाच । माथुरे विषये रम्ये मथुरायां नृपोत्तमः । उग्रसेनेति विख्यातो यादवः परवीरहा

ນາງພຣາຫມະນີກ່າວວ່າ: ໃນແດນມະຖຸຣາອັນງາມ ໃນນະຄອນມະຖຸຣາ ມີພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດແຫ່ງວົງຢາດະວະ ນາມວ່າ ອຸກຣະເສນ ເປັນຜູ້ປາບວີຣະຊົນຂອງສັດຕູ।

Verse 2

सर्वधर्मार्थतत्त्वज्ञो वेदज्ञः श्रुतवान्बली । दाता भोक्ता गुणग्राही सद्गुणान्वेत्ति भूपतिः

ພຣະຣາຊານັ້ນ ຮູ້ແຈ້ງຫຼັກທຳແທ້ແຫ່ງທຸກທຳ ແລະອັດຖະປະໂຫຍດໂລກີ ຮູ້ພຣະເວດ ມີປັນຍາແລະກຳລັງ; ເປັນຜູ້ໃຫ້ທານ ເສວຍຢ່າງມີຂອບເຂດ ຮັບຮູ້ຄຸນຄ່າ ແລະຈຳແນກສັດຄຸນໄດ້।

Verse 3

राज्यं चकार मेधावी प्रजा धर्मेण पालयेत् । एवं स च महातेजा उग्रसेनः प्रतापवान्

ຜູ້ມີປັນຍານັ້ນ ໄດ້ຂຶ້ນຄອງລາຊະອານາຈັກ ແລະປົກຄອງປະຊາຊົນຕາມທຳ. ດັ່ງນັ້ນ ອຸກຣະເສນຜູ້ມີເທຊະອັນໃຫຍ່ ເປັນຜູ້ມີປະຕາບແລະກຳລັງກ້າ.

Verse 4

वैदर्भे विषये पुण्ये सत्यकेतुः प्रतापवान् । तस्य कन्या महाभागा पद्माक्षी कमलानना

ໃນແດນວິດັຣພະອັນບຸນສົມບູນ ມີພຣະຣາຊາຜູ້ມີປະຕາບ ນາມວ່າ ສັດຍະເກຕຸ. ພຣະອົງມີພຣະທິດາຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ຊື່ ປັດມາກຊີ ມີນັຍນາດຸດດອກບົວ ແລະໃບໜ້າດຸດດອກບົວ।

Verse 5

नाम्ना पद्मावती नाम सत्यधर्मपरायणा । सा तु स्त्रीणां गुणैर्युक्ता द्वितीयेव समुद्रजा

ນາງມີນາມວ່າ ປັດມາວະຕີ ຜູ້ອຸທິດໃຈໃນສັດຈະ ແລະທຳ. ພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄ່າແຫ່ງນາຣີ ນາງດຸດດັ່ງ ສະມຸດຣະຊາ ພຣະລັກສະມີ ຜູ້ບັງເກີດຈາກມະຫາສະມຸດ ອີກອົງໜຶ່ງ।

Verse 6

वैदर्भी शुशुभे राजन्स्वगुणैः सत्यकारणैः । माथुर उग्रसेनस्तु उपयेमे सुलोचनाम्

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ທິດາແຫ່ງວິດັຣພະ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຄຸນທຳຂອງນາງ ອັນຕັ້ງຢູ່ໃນສັດຈະ; ແລະ ອຸກຣະເສນແຫ່ງມະຖຸຣາ ໄດ້ອະພິເສກກັບ ສຸໂລຈະນາ ນາງຜູ້ມີດວງຕາງາມ

Verse 7

तया सह महाभाग सुखं रेमे प्रतापवान् । अतिप्रीतो गुणैस्तस्यास्तया सह सुखीभवेत्

ຂ້າແຕ່ຜູ້ມີພາກຍິ່ງ ວິລະບຸລຸດຜູ້ມີອຳນາດໄດ້ຮ່ວມສຸກສະໜານກັບນາງ; ຍິນດີຢ່າງຫຼາຍໃນຄຸນທຳຂອງນາງ ແລະຢູ່ຢ່າງຜາສຸກໃນສັງຄົມຂອງນາງ

Verse 8

तस्याः स्नेहेन प्रीत्या च संमुग्धो माथुरेश्वरः । पद्मावती महाभागा तस्य प्राणप्रियाभवत्

ດ້ວຍຄວາມສະໜິດສະໜົມແລະຄວາມຮັກຂອງນາງ ພະນາຖແຫ່ງມະຖຸຣາຈຶ່ງຖືກມົນສະເໝີດໃຈ; ປັດມາວະຕີຜູ້ມີພາກຍິ່ງ ກາຍເປັນທີ່ຮັກດຸດດັ່ງລົມຫາຍໃຈຂອງພຣະອົງ

Verse 9

तया विना न बुभुजे तया सह प्रक्रीडयेत् । तया विना न सेवेत परमं सुखमेव सः

ບໍ່ມີນາງ ລາວບໍ່ໄດ້ເສບສຸກອັນໃດ; ມີນາງຈຶ່ງຫຼິ້ນສະໜານ. ບໍ່ມີນາງ ລາວບໍ່ໄດ້ພຶ່ງພາສິ່ງໃດ—ນາງເທົ່ານັ້ນແມ່ນສຸກສູງສຸດຂອງລາວ

Verse 10

एवं प्रीतिकरौ जातौ परस्परमनुत्तमौ । स्नेहवंतौ द्विजश्रेष्ठ सुखसंप्रीतिदायकौ

ດັ່ງນັ້ນ ທັງສອງຈຶ່ງເປັນຜູ້ນຳພາຄວາມປີຕິໃຫ້ແກ່ກັນແລະກັນ ຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້. ຂ້າແຕ່ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ ທັງຄູ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສະໜິດສະໜົມ ແລະເປັນຜູ້ປະທານສຸກກັບຄວາມອິ່ມໃຈອັນເລິກຊຶ້ງ

Verse 11

सत्यकेतुश्च राजेंद्रः सस्मार स पद्मावतीम् । स्वसुतां तां महाभागो माता तस्याः सुदुःखिता

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ພະເຈົ້າສັດຍະເກຕຸໄດ້ລະລຶກເຖິງ ປັດມາວະຕີ—ທິດາຂອງພະອົງເອງ. ພະອົງຜູ້ມີບຸນກໍຍັງລະລຶກນາງ, ແຕ່ແມ່ຂອງນາງຈົມຢູ່ໃນຄວາມໂສກອັນເລິກລ້ຳ.

Verse 12

स दूतान्प्रेषयामास वैदर्भो मथुरां प्रति । उग्रसेनं नृवीरेंद्रं सादरेण द्विजोत्तम

ໂອ ພະພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ກະສັດແຫ່ງວິດັຣພະໄດ້ສົ່ງທູດໄປຫາມະຖຸຣາ ເພື່ອເຊີນພະເຈົ້າອຸກຣະເສນ ຜູ້ເປັນຍອດໃນຫມູ່ກະສັດນັກຮົບ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 13

उग्रसेनं महाराजं स दूतो वाक्यमब्रवीत् । विदर्भाधिपतिर्वीरो भक्त्या स्नेहेन नंदयन्

ທູດນັ້ນໄດ້ກ່າວຕໍ່ພະມະຫາຣາຊາອຸກຣະເສນວ່າ: “ອະທິປະຕິແຫ່ງວິດັຣພະຜູ້ກ້າຫານ ກຳລັງເຮັດໃຫ້ພະອົງຊື່ນບານດ້ວຍພັກຕິ ແລະຄວາມຮັກ…”

Verse 14

आत्मनः कुशलं ब्रूते भवतां परिपृच्छति । सत्यकेतुर्महाराज त्वामेवं परिपृष्टवान्

ເຂົາໄດ້ແຈ້ງຄວາມສຸກສະບາຍຂອງຕົນ ແລະຖາມເຖິງຄວາມເກສົມຂອງພະອົງ. ໂອ ພະມະຫາຣາຊາ, ສັດຍະເກຕຸໄດ້ຖາມພະອົງແບບນີ້.

Verse 15

दर्शनाय प्रेषयस्व सुतां पद्मावतीं मम । यदि त्वं मन्यसे नाथ प्रीतिस्नेहं हितस्य च

ເພື່ອໃຫ້ຂ້າໄດ້ເຫັນນາງ ຂໍໃຫ້ພະອົງສົ່ງທິດາຂອງພະອົງ ປັດມາວະຕີ ມາຫາຂ້າ. ໂອ ນາຖ, ຖ້າພະອົງເຫັນວ່າມີຄວາມຮັກ ຄວາມເອັນດູ ແລະໄມຕຣີຈິດຕໍ່ຂ້າ.

Verse 16

प्रेषयस्व महाभागां प्रियां प्रीतिकरां तव । औत्कण्ठ्येन महाराज स सोत्कंठेन वर्तते

ໂອ ມະຫາຣາຊາ ຂໍໃຫ້ສົ່ງນາງຜູ້ມີບຸນອັນສູງ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ—ຜູ້ນຳຄວາມປິຕິໃຫ້ແກ່ທ່ານ—ໄປເຖີດ। ເນື່ອງຈາກຄວາມຄິດຮອດ ເຂົາຍັງຢູ່ໃນພາວະຄອຍຖ້າດ້ວຍຄວາມອາວອນອັນແຮງກ້າ।

Verse 17

समाकर्ण्य ततो वाक्यमुग्रसेनो नृपोत्तमः । प्रीत्या स्नेहेन तस्यापि सत्यकेतोर्महात्मनः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ພະຣາຊາອຸກຣະເສນ—ຜູ້ເປັນເລີດໃນຫມູ່ກະສັດ—ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະຍັງເກີດຄວາມຮັກແລະເມດຕາຕໍ່ສັດຍະເກຕຸ ຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ດ້ວຍ।

Verse 18

दाक्षिण्येन च विप्रेंद्र प्रेषयामास भूपतिः । पद्मावतीं प्रियां भार्यामुग्रसेनः प्रतापवान्

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ດ້ວຍຄວາມອ່ອນໂຍນແລະຄວາມສຸພາບ ພະຣາຊາອຸກຣະເສນຜູ້ກ້າຫານ ໄດ້ສົ່ງນາງປັດມາວະຕີ ພະມະເຫສີອັນເປັນທີ່ຮັກ ໄປດ້ວຍການເຄົາລົບ।

Verse 19

प्रेषितानेन राजेंद्र गता पद्मावती स्वकम् । पूर्वं गृहं सती सा तु महाहर्षेण संकुला

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ເປັນໃຫຍ່ ເມື່ອຖືກສົ່ງໂດຍພະອົງນັ້ນ ນາງປັດມາວະຕີຜູ້ມີສິນ ໄດ້ໄປຫາເຮືອນເກົ່າຂອງນາງ—ທີ່ພັກຂອງນາງເອງ—ດ້ວຍຄວາມຍິນດີອັນໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 20

पितृपूर्वं कुटुंबं तु ददृशे चारुमंगला । पितुः पादौ ननामाथ शिरसा सत्यतत्परा

ຕໍ່ມາ ຈາຣຸມັງກະລາ ໄດ້ເຫັນວົງຕະກູນທີ່ມີບິດາເປັນປະມຸກ. ນາງຜູ້ຍຶດຫມັ້ນໃນສັດຈະ ໄດ້ກົ້ມສີສະ ແລະກຣາບດັນດະວັດທີ່ພຣະບາດຂອງບິດາ.

Verse 21

आगतायां महाराजा पद्मावत्यां द्विजोत्तम । हर्षेण महताविष्टो विदर्भाधिपतिर्नृपः

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ! ເມື່ອນາງປັດມາວະຕີມາຮອດ ພຣະມະຫາກະສັດ ເຈົ້າແຫ່ງວິດັຣພະ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີອັນໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 22

वर्द्धिता दानमानैश्च वस्त्रालंकारभूषणैः । पद्मावती सुखेनापि पितुर्गेहे प्रवर्तते

ໄດ້ຮັບການບຳລຸງດ້ວຍທານແລະກຽດຕິຍົດ ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ເຄື່ອງປະດັບ ແລະອາພອນ ນາງປັດມາວະຕີຢູ່ຢ່າງສຸກສະບາຍ ຍັງຄົງພຳນັກໃນເຮືອນບິດາ।

Verse 23

सखीभिः सहिता सा तु निःशंका परिवर्तते । रमते सा तदा तत्र यथापूर्वं तथैव च

ນາງຢູ່ກັບໝູ່ສະຫາຍຍິງ ແລ້ວເດີນໄປມາໂດຍບໍ່ຫວາດກົວ; ແລະທີ່ນັ້ນນາງກໍຊື່ນບານດັ່ງເກົ່າ ເຫມືອນເກົ່າທຸກປະການ।

Verse 24

गृहे वने तडागेषु प्रासादे च तथैव सा । पुनर्बालेव भूता सा निर्लज्जा संप्रवर्तते

ທັງໃນເຮືອນ ໃນປ່າ ຂ້າງສະນ້ຳ ແລະໃນພຣະຮາຊວັງ ນາງກໍກັບເປັນດັ່ງສາວນ້ອຍອີກຄັ້ງ; ໄຮ້ຄວາມອາຍ ເດີນໄປມາຢ່າງເສຣີ।

Verse 25

निःशंका वर्तते विप्र सखीभिः सह सर्वदा । पतिव्रता महाभागा हर्षेण महतान्विता

ໂອ ວິປຣະ (ພຣາຫມັນ)! ນາງຢູ່ຢ່າງບໍ່ຫວາດກົວເສມອ ພ້ອມກັບໝູ່ສະຫາຍ; ເປັນພັນລະຍາຜູ້ສັດຊື່ຕໍ່ສາມີ ມີວາສະນາດີ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິອັນໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 26

सुखं तु पितृगेहस्य दुर्लभं श्वशुरे गृहे । एवं ज्ञात्वा तदा रेमे कदा ईदृग्भविष्यति

ຄວາມສຸກດັ່ງຢູ່ເຮືອນພໍ່ແມ່ ຫາໄດ້ຍາກໃນເຮືອນພໍ່ຜົວ. ຮູ້ແລ້ວນາງຈຶ່ງສະຫງົບໃຈ ແລະຄິດວ່າ “ເຫດການແບບນີ້ຈະເກີດອີກເມື່ອໃດ?”

Verse 27

अनेन मोहभावेन क्रीडालुब्धा वरानना । सखीभिः सहिता नित्यं वनेषूपवने तदा

ດ້ວຍອາການແຫ່ງຄວາມຫຼົງນີ້ ນາງຜູ້ໜ້າງາມ ຜູ້ຫຼົງໃນການຫຼິ້ນ ຈຶ່ງເດີນທ່ຽວເປັນນິດພ້ອມສະຫາຍສາວ ໃນປ່າແລະສວນພັກຜ່ອນທັງຫຼາຍ

Verse 48

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रेऽष्टचत्वारिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສີຣີປັດມະປຸຣານະ ພາກພູມິຂັນຑະ ໃນຕອນວີໂນປາຂະຍານະ ບົດ “ປະຫວັດສຸກະລາ” ບົດທີ 48 ກໍສິ້ນສຸດລົງ