Adhyaya 35

Verse 1

रंभोवाच । ब्रह्मा अव्यक्तसंभूतस्तस्माज्जज्ञे प्रजापतिः । अत्रिर्नाम स धर्मात्मा तस्य पुत्रो महामनाः

ຣັມພາ ກ່າວວ່າ: “ພຣະພຣະຫມາ ເກີດຂຶ້ນຈາກ ອະວະຍັກຕະ (ອັນບໍ່ປາກົດ); ຈາກພຣະອົງນັ້ນ ປຣະຊາປະຕິ ໄດ້ເກີດ. ຜູ້ມີຈິດທຳນັ້ນຊື່ ອະຕຣິ ແລະບຸດຂອງທ່ານແມ່ນ ມະຫາມະນາ ຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່.”

Verse 2

अंगो नाम अयं भद्रे नंदनं वनमागतः । इंद्रस्य संपदं दृष्ट्वा लीलातेजसमुत्तमाम्

ໂອ ນາງຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ບຸກຄົນນີ້ຊື່ ອັງຄະ ໄດ້ມາຮອດປ່ານັນທະນະ. ເມື່ອເຫັນຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຂອງພຣະອິນທຣ໌—ພຣະຣັດສະມີອັນສູງສຸດທີ່ປາກົດດັ່ງລີລາອັນງ່າຍດາຍ—ກໍເກີດຄວາມພິສົງຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 3

कृता स्पृहा अनेनापि इंद्रस्य सदृशे पदे । ईदृशो हि यदा पुत्रो मम स्याद्धर्मसंयुतः

ເນື່ອງຈາກເຂົານີ້ ຄວາມປາຖະໜາໃນໃຈຂ້າພະເຈົ້າກໍເກີດຂຶ້ນ ເຖິງຂັ້ນຢາກໄດ້ຕຳແໜ່ງເທົ່າພຣະອິນທຣ໌. ເພາະເມື່ອໃດຂ້າພະເຈົ້າມີບຸດແບບນັ້ນ—ຜູ້ປະກອບດ້ວຍທຳ—ເມື່ອນັ້ນຄວາມປາຖະໜາຈຶ່ງສຳເລັດ.

Verse 4

सुश्रेयो मे भवेज्जन्म यशः कीर्ति समन्वितम् । आराधितो हृषीकेशस्तपोभिर्नियमैस्तथा

ຂໍໃຫ້ການເກີດຂອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນມົງຄຸນສູງສຸດ ພ້ອມດ້ວຍຍົດແລະກຽດຕິຍົດ. ແລະຂໍໃຫ້ມີການອາຣາທະນາພຣະຫຣິສີເກດ—ດ້ວຍຕະປະ ແລະນິຍະມະອັນເຂັ້ມງວດດ້ວຍ.

Verse 5

सुप्रसन्ने हृषीकेशे वरं याचितवानयम् । इंद्रस्य सदृशं पुत्रं विष्णुतेजः पराक्रमम्

ເມື່ອພຣະຫຣິສີເກດ (ພຣະວິສນຸ) ພໍພຣະໄທຢ່າງຍິ່ງ, ຜູ້ນີ້ຈຶ່ງຂໍພອນ: ຂໍບຸດຜູ້ເທົ່າພຣະອິນທຣ໌—ປະກອບດ້ວຍວິສນຸເຕຊະ ແລະພະລັງກ້າຫານອັນກະຫານ.

Verse 6

वैष्णवं सर्वपापघ्नं देहि मे मधुसूदन । दत्तवान्स तदा पुत्रमीदृशं सर्वधारकम्

ໂອ ມະທຸສູດນາ ຂໍພຣະອົງປະທານບຸດຜູ້ສັດທາຕໍ່ພຣະວິສນຸ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ແລ້ວພຣະອົງກໍປະທານບຸດດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງທຸກຄົນ.

Verse 7

तदाप्रभृति विप्रेंद्रः पुण्यां कन्यां प्रपश्यति । यथा त्वं चारुसर्वांगी तथायं परिपश्यति

ນັບແຕ່ນັ້ນໄປ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດກໍເຝົ້າເບິ່ງນາງກຸມາຣີຜູ້ມີບຸນນັ້ນຢູ່ເລື້ອຍ; ດັ່ງທີ່ເຈົ້າງາມທຸກອະວະຍະວະ ເຂົາກໍເບິ່ງນາງດັ່ງນັ້ນ.

Verse 8

एनं गच्छ वरारोहे अस्मात्पुत्रो भविष्यति । पुण्यात्मा पुण्यधर्मज्ञो विष्णुतेजः पराक्रमः

ໄປຫາເຂົາເຖີດ ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ; ຈາກເຂົາ ເຈົ້າຈະໄດ້ບຸດຜູ້ມີຈິດໃຈບຸນ ຮູ້ທັນທຳແຫ່ງກຸສົນ ມີລັດສະໝີແຫ່ງພຣະວິສນຸ ແລະກ້າຫານມີພະລັງ.

Verse 9

एतत्ते सर्वमाख्यातं तथाहं पृच्छिता त्वया । अयं भर्ता भवत्यर्हो भवेदेव न संशयः

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງທຸກຢ່າງ ຕາມທີ່ເຈົ້າໄດ້ຖາມ. ຊາຍຜູ້ນີ້ສົມຄວນເປັນສາມີຂອງເຈົ້າແນ່ນອນ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 10

सुशंखस्यापि यः शापो वृथा सोऽपि भविष्यति । अस्माज्जाते महाभागे पुत्रे धर्मप्रचारिणि

ແມ່ນແຕ່ຄຳສາບຂອງ ສຸສັງຄະ ກໍຈະກາຍເປັນສິ່ງໄຮ້ຜົນ ເມື່ອບຸດຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງນັ້ນເກີດຈາກພວກເຮົາ ຜູ້ຈະເຜີຍແຜ່ທຳມະ.

Verse 11

भविष्यसि सुखी भद्रे सत्यं सत्यं वदाम्यहम् । सुक्षेत्रे कृषिकारस्तु बीजं वपति तत्परः

ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ເຈົ້າຈະໄດ້ຄວາມສຸກ—ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ, ຄວາມຈິງຂ້ອຍກ່າວ. ດັ່ງຊາວນາຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນ ຫວ່ານເມັດໃນນາທີ່ກຽມໄວ້ດີ.

Verse 12

स तथा भुंजते देवि यथा बीजं तथा फलम् । अन्यथा नैव जायेत तत्सर्वं सदृशं भवेत्

ໂອ ເທວີ, ດັ່ງເມັດພັນຢ່າງໃດ ຜົນກໍຢ່າງນັ້ນ; ສັດທັງຫຼາຍຍ່ອມເສວຍຜົນຕາມເຫດທີ່ຕົນຫວ່ານໄວ້. ບໍ່ຊັ້ນກໍບໍ່ເກີດ; ທຸກສິ່ງຍ່ອມຄ້າຍເຫດຂອງຕົນ

Verse 13

अयमेष महाभागस्तपस्वी पुण्यवीर्यवान् । अस्य वीर्यात्समुत्पन्नो अस्यैवगुणसंपदा

ຜູ້ນີ້ແຫຼະເປັນມະຫາພາກະ ນັກບຳເພັນຕະປະ ມີພະລັງບຸນອັນບໍລິສຸດ. ຈາກເດດຂອງລາວ ໄດ້ເກີດຜູ້ໜຶ່ງ ຜູ້ມີຊັບແຫ່ງຄຸນທຳເຫມືອນລາວ

Verse 14

युक्तः पुत्रो महातेजाःसर्वदेहभृतां वरः । भविष्यति महाभाग्यो युक्तात्मा योगतत्ववित्

ບຸດຜູ້ມີວິໄນ ມີມະຫາເດດ—ປະເສີດສຸດໃນຫມູ່ຜູ້ມີກາຍທັງປວງ—ຈະເກີດຂຶ້ນ. ລາວຈະເປັນຜູ້ມີມະຫາພາກດີ ສຳລວມຕົນ ແລະຮູ້ແຈ້ງຫຼັກທັດແທ້ແຫ່ງໂຍຄະ

Verse 15

एवं हि वाक्यं तु निशम्य बाला रंभाप्रियोक्तं शिवदायकं तत् । विचिंत्य बुद्ध्येह सुनीथया तदा तत्त्वार्थमेतत्परिसत्यमेव हि

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳນັ້ນ—ທີ່ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຣັມພາໄດ້ກ່າວ ແລະເປັນຄຳອັນປະທານມົງຄຸນແຫ່ງພຣະສິວະ—ນາງສຸນີຖາຈຶ່ງຄິດໄຕ່ຕອງດ້ວຍປັນຍາ ແລະສະຫຼຸບວ່າ: “ແກ່ນຄວາມໝາຍນີ້ ແທ້ຈິງແລ້ວເປັນຄວາມຈິງຢ່າງສົມບູນ”

Verse 35

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडेवेनोपाख्याने पंचत्रिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ບົດທີ 35 ໃນ ພູມິຂັນຑະ ແຫ່ງ ສີຣີປັດມະປຸຣານະ ຕອນ ເວນະອຸປາຂະຍານະ ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.