Adhyaya 114

Verse 1

कुंजल उवाच । अथ ते दानवाः सर्वे हुंडस्य परिचारकाः । नहुषस्यापि संवादं रंभया तु यथाश्रुतम्

ກຸນຊະລະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ດານະວະທັງຫມົດ ຜູ້ເປັນບໍລິວານຂອງ ຫຸນຑະ ໄດ້ເລົ່າດ້ວຍ ກ່ຽວກັບບົດສົນທະນາຂອງ ນະຫຸສະ ກັບ ຣັມພາ ຕາມທີ່ໄດ້ຍິນມາຢ່າງຖືກຕ້ອງ

Verse 2

आचचक्षुश्च दैत्येंद्रं हुंडं सर्वं सुभाषितम् । तमाकर्ण्य स चुक्रोध दूतं वाक्यमथाब्रवीत्

ທູດໄດ້ກ່າວລາຍງານຕໍ່ຮຸṃḍa ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພວກໄດຕະ ຂໍ້ຄວາມທັງໝົດດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນງາມ. ເມື່ອຟັງແລ້ວ ລາວໂກດກ້າ ແລະເວົ້າກັບທູດວ່າ

Verse 3

गच्छ वीर ममादेशाज्जानीहि पुरुषं हि तम् । संभाषते तया सार्द्धं पुरुषः शिवकन्यया

“ໄປເຖີດ ຜູ້ກ້າຫານ—ຕາມຄຳສັ່ງຂອງເຮົາ—ໄປຮູ້ໃຫ້ແນ່ວ່າຊາຍຜູ້ນັ້ນແມ່ນໃຜ. ຊາຍຜູ້ນັ້ນກຳລັງສົນທະນາຢູ່ທີ່ນັ້ນກັບທິດາແຫ່ງພຣະສິວະ”

Verse 4

स्वामिनिर्देशमाकर्ण्य जगाम लघुदानवः । विविक्ते नहुषं वीरमिदं वचनमब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳສັ່ງຂອງນາຍຕົນ ດານະວະຜູ້ວ່ອງໄວກໍອອກເດີນທາງ. ໃນບ່ອນສະງົບ ລາວໄດ້ເວົ້າກັບນະຫຸṣa ວີຣະບຸລຸດວ່າ

Verse 5

रथेन साश्वसूतेन दिव्येन परितिष्ठति । धनुषा दिव्यबाणैस्तु सभायां हि भयंकरः

ລາວຢືນພ້ອມຢູ່ເທິງລົດທິບ ມີມ້າແລະສາຣະຖີຄົບຄັນ. ຖືຄັນທະນູແລະລູກສອນທິບ ໃນສະພານັ້ນລາວນ່າຢ້ານຢິ່ງ

Verse 6

कस्य केन तु कार्येण प्रेषितः केन वैभवान् । अनया रंभया तेऽद्य अन्यया शिवकन्यया

ເຈົ້າຖືກສົ່ງມາໂດຍໃຜ ແລະເພື່ອກິດອັນໃດ? ແລະໂດຍໃຜອີກ ໂອ້ຜູ້ມີກຽດສັກສີ—ມື້ນີ້ໂດຍນາງຣັມພານີ້ ຫຼືໂດຍຜູ້ອື່ນ ຄືທິດາແຫ່ງພຣະສິວະ—ສົ່ງເຈົ້າມາ?

Verse 7

किमुक्तं तत्स्फुटं सर्वं कथयस्व ममाग्रतः । हुंडस्य देवमर्दस्य न बिभेति भवान्कथम्

ຈົ່ງເວົ້າໃຫ້ຊັດເຈນຕໍ່ໜ້າຂ້າ ທຸກຢ່າງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້. ແລະເຈົ້າບໍ່ຢ້ານຫຸນຑະ ຜູ້ບົດຂະຍີເທວະ ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 8

एतन्मे सर्वमाचक्ष्व यदि जीवितुमिच्छसि । सत्वरं गच्छ मा तिष्ठ दुःसहो दानवाधिपः

ຖ້າເຈົ້າປາດຖະນາຈະມີຊີວິດ ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້າຟັງທັງໝົດ. ໄປໃຫ້ໄວ—ຢ່າຢືນຢັນ; ຈອມແຫ່ງດານະວະນັ້ນທົນຕໍ່ການປະຈັນໜ້າບໍ່ໄດ້

Verse 9

नहुष उवाच । योऽसावायुर्बली राजा सप्तद्वीपाधिपः प्रभुः । तस्य मां तनयं विद्धि सर्वदैत्यविनाशनम्

ນະຫຸສະກ່າວວ່າ: “ກະສັດອາຍຸຣະບະລີຜູ້ມີພະລັງ, ຜູ້ເປັນເຈົ້າເຫນືອດິນແດນເຈັດທະວີບ—ຈົ່ງຮູ້ວ່າຂ້າແມ່ນບຸດຂອງທ່ານ, ຜູ້ທຳລາຍໄທຕະຍະທັງປວງ”

Verse 10

नहुषं नाम विख्यातं देवब्राह्मणपूजकम् । हुंडेनापहृतं बाल्ये स्वामिना तव दानव

ມີຜູ້ໜຶ່ງມີນາມວ່າ ນະຫຸສະ ເປັນຜູ້ໂດງດັງ ແລະເຄົາລົບບູຊາເທວະກັບພຣາຫມະນ. ໃນວັຍເດັກ ລາວຖືກຫຸນຑະ—ນາຍຂອງເຈົ້າ ໂອ ດານະວະ—ລັກພາໄປ

Verse 11

सेयं कन्या शिवस्यापि दैत्येनापहृता पुरा । घोरं तपश्चरत्येषा हुंडस्यापि वधाय च

ນາງສາວນີ້ແຫຼະ—ຜູ້ເປັນຂອງພຣະສິວະດ້ວຍ—ເຄີຍຖືກອະສຸຣະລັກພາໄປ. ບັດນີ້ນາງບຳເພັນຕະປະອັນຮຸນແຮງ ແລະນັ້ນກໍເພື່ອຂ້າຫຸນຑະດ້ວຍ

Verse 12

योहमादौ हृतो बालस्त्वया यः सूतिकागृहात् । दास्या अपि करे दत्तः सूदस्यापि दुरात्मना

ຂ້າແມ່ນເດັກນ້ອຍຄົນນັ້ນເອງ ທີ່ເຈົ້າໄດ້ລັກພາໄປແຕ່ແຮກຈາກເຮືອນຢູ່ໄຟ; ແລ້ວຄົນຊົ່ວນັ້ນກໍມອບຂ້າໃຫ້ແກ່ມືນາງທາດ ແມ່ນກະທັ້ງໃຫ້ແກ່ມືພໍ່ຄົວດ້ວຍ।

Verse 13

वधार्थं श्रूयतां पाप सोहमद्य समागतः । अस्यापि हुंडदैत्यस्य दुष्टस्य पापकर्मणः

ຟັງເຖີດ ໂອ້ຜູ້ມີບາບ! ມື້ນີ້ຂ້າມາທີ່ນີ້ເພື່ອຂ້າອະສູນຫຸນດານີ້ດ້ວຍ—ຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍທີ່ກຳກັບດ້ວຍກຳບາບ।

Verse 14

अन्यांश्च दानवान्घोरान्नयिष्ये यमसादनम् । मामेवं विद्धि पापिष्ठ एवं कथय दानवम्

ແລະອະສູນດານະວະອັນນ່າຢ້ານອື່ນໆ ຂ້າຈະນຳໄປສູ່ສຳນັກຂອງພຣະຍົມ. ຈົ່ງຮູ້ຂ້າເຊັ່ນນີ້ ໂອ້ຜູ້ບາບຫນັກ—ໄປແຈ້ງຄຳນີ້ແກ່ດານະວະນັ້ນ।

Verse 15

एवमाकर्ण्य तत्सर्वं नहुषस्य महात्मनः । गत्वा हुंडं स दुष्टात्मा आचचक्षेऽस्य भाषितम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຳທັງໝົດຂອງນະຫຸຊະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ແລ້ວ ຜູ້ໃຈຊົ່ວນັ້ນກໍໄປຫາຫຸນດາ ແລະລາຍງານຖ້ອຍຄຳຂອງນະຫຸຊະໃຫ້ລາວຟັງ।

Verse 16

निशम्य तन्मुखात्तूर्णं चुक्रोध दितिजेश्वरः । कस्मात्सूदेन पापेन तया दास्या न घातितः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຈາກປາກຂອງລາວທັນທີ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພວກໄທຕະຍະກໍໂກດກະຫນັກວ່າ: “ເປັນຫຍັງສາລະທີຜູ້ມີບາບນັ້ນ ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ຂ້ານາງທາດນັ້ນ?”

Verse 17

सोयं वृद्धिं समायातो मया व्याधिरुपेक्षितः । अथैनं घातयिष्यामि अनया शिवकन्यया

ໂລກນີ້ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍປະມາດປ່ອຍໄວ້ ບັດນີ້ເຕີບໃຫຍ່ແຂງກ້າແລ້ວ; ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະທຳລາຍມັນໂດຍອາໄສທິດາແຫ່ງພຣະສິວະນີ້.

Verse 18

आयोः पुत्रं खलं युद्धे बाणैरेभिः शिलाशितैः । एवं सचिंतयित्वा तु सारथिं वाक्यमब्रवीत्

“ໃນສົງຄາມ ດ້ວຍລູກສອນປາຍຫີນເຫຼົ່ານີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຈົມຕີບຸດຜູ້ຊົ່ວຂອງອາຍຸ” ຄິດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທ່ານຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳແກ່ສາຣະຖີ.

Verse 19

स्यंदनं योजयस्व त्वं तुरगैः साधुभिः शिवैः । सेनाध्यक्षं समाहूय इत्युवाच समातुरः

“ຈົ່ງເທືອກລົດສົງຄາມດ້ວຍມ້າດີ ແລະເປັນມງຄົລ; ຈົ່ງເຊີນແມ່ທັບໃຫຍ່ມາ” ທ່ານກ່າວດ້ວຍໃຈຖືກທຸກຂ໌ກົດທັບ.

Verse 20

सज्जतां मम सैन्यं त्वं शूरान्नागान्प्रकल्पय । सारोहैस्तुरगान्योधान्पताकाच्छत्रचामरैः

ເຈົ້າຈົ່ງຈັດກອງທັບຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ພ້ອມ; ຈັດວີຣະນັກຮົບ ແລະຊ້າງສົງຄາມໃຫ້ເປັນລຳດັບ; ຈັດທັບມ້າພ້ອມນັກຮົບ ມີທຸງ ມີສະຫຼາດສະຫຼອງ ແລະພັດຫາງຈາມຣີ.

Verse 21

चतुरंगबलं मेऽद्य योजयस्व हि सत्वरम् । एवमाकर्ण्य तत्तस्य हुंडस्यापि ततो लघुः

“ມື້ນີ້ຈົ່ງຈັດກອງທັບສີ່ຫມວດຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ພ້ອມໂດຍໄວ!” ເມື່ອຫຸນດາໄດ້ຍິນແລ້ວ ກໍຮີບຮ້ອນລົງມື ແລະເຄື່ອນໄປທັນທີ.

Verse 22

सेनाध्यक्षो महाप्राज्ञः सर्वं चक्रे यथाविधि । चतुरंगेन तेनासौ बलेन महता वृतः

ແມ່ທັບຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ໄດ້ຈັດການທຸກຢ່າງຕາມພິທີວິທີ; ແລະຜູ້ນັ້ນຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍກອງທັບຈະຕຸຣັງຄະອັນໃຫຍ່ຫຼວງ.

Verse 23

जगाम नहुषं वीरं चापबाणधरं रणे । इंद्रस्य स्यंदने युक्तं सर्वशस्त्रभृतां वरम्

ລາວໄດ້ໄປຫານະຫຸສະ ວິລະຊົນຜູ້ຖືຄັນທະນູແລະລູກສອນໃນສົງຄາມ—ຂຶ້ນຂັບລົດສົງຄາມຂອງພຣະອິນທຣ໌—ເປັນຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ຜູ້ຖືອາວຸດທັງປວງ.

Verse 24

उद्यंतं समरे वीरं दुरापं देवदानवैः । पश्यंति गगने देवा विमानस्था महौजसः

ເທວະທັງຫຼາຍຜູ້ມີອຳນາດແຫ່ງຮັດສະມີ ນັ່ງຢູ່ໃນວິມານ ເບິ່ງເຫັນໃນຟ້າວ່າ ວິລະຊົນນັ້ນຜົງາດຂຶ້ນໃນສົງຄາມ—ຜູ້ຍາກຈະປະຫານໄດ້ ແມ່ນແຕ່ເທວະແລະດານະວະ.

Verse 25

तेजोज्वालासमाकीर्णं द्वितीयमिव भास्करम् । सूत उवाच । अथ ते दानवाः सर्वे ववृषुस्तं शरोत्तमैः

ເຂົາເຈົ້າສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍປາກໄຟແຫ່ງຮັດສະມີ ດັ່ງພຣະອາທິດດວງທີສອງ. ສູຕະກ່າວວ່າ: ແລ້ວດານະວະທັງປວງກໍພາກັນຫວ່ານຝົນລູກສອນອັນປະເສີດໃສ່ເຂົາ.

Verse 26

खड्गैः पाशैर्महाशूलैः शक्तिभिस्तु परश्वधैः । युयुधुः संयुगे तेन नहुषेण महात्मना

ດ້ວຍດາບ ບ່ວງບາດ ຕຣີສູນໃຫຍ່ ຫອກ ແລະຂວານສົງຄາມ ພວກເຂົາໄດ້ຕໍ່ສູ້ໃນສະໜາມຮົບກັບນະຫຸສະຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ.

Verse 27

संरब्धा गर्जमानास्ते यथा मेघा गिरौ तथा । तद्विक्रमं समालोक्य आयुपुत्रः प्रतापवान्

ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ ພວກເຂົາຮ້ອງຄໍາຮາມດັ່ງເມກຟ້າຮ້ອງເທິງພູ. ເຫັນວິກຣະມະນັ້ນ ບຸດແຫ່ງອາຍຸຜູ້ມີເດດຊານກໍພ້ອມຕອບໂຕ້.

Verse 28

इंद्रायुधसमं चापं विस्फार्य स गुणस्वरम् । वज्रस्फोटसमः शब्दश्चापस्यापि महात्मनः

ລາວງ້າງຄັນທະນູດັ່ງສາຍຮຸ້ງແຫ່ງພຣະອິນທຣ໌ ສາຍທະນູສົ່ງສຽງກັງວານ. ສຽງຄັນທະນູຂອງມະຫາຕະມະນັ້ນກໍດັ່ງວັຊຣະຟາດຜ່າ.

Verse 29

नहुषेण कृतो विप्रा दानवानां भयप्रदः । महता तेन घोषेण दानवाः प्रचकंपिरे

ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ, ນະຫຸສະໄດ້ປ່ອຍສຽງຮ້ອງຄໍາຮາມອັນໃຫຍ່ ເຮັດໃຫ້ດານະວະຫວາດຫວັນ. ດ້ວຍສຽງກອງກັງວານນັ້ນ ດານະວະກໍສັ່ນສະທ້ານ.

Verse 30

कश्मलाविष्टहृदया भग्नसत्वा महाहवे

ໃນກາງມະຫາສົງຄາມ ຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາຖືກຄວາມຫມົດຫວັງຄອບງໍາ ແລະຄວາມກ້າຫານກໍແຕກສະລາຍ

Verse 114

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रे नहुषाख्याने चतुर्दशाधिकशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ ສຣີປັດມະປຸຣານະ ພາກພູມິຂັນຑະ—ໃນເລື່ອງເວນະ, ມະຫາຕະມະຍະແຫ່ງຄຸຣຸຕີຣຖະ, ປະຫວັດຈະວະນະ ແລະຕອນນະຫຸສະ—ບົດທີ 114 ສິ້ນສຸດລົງ.