Adhyaya 11

Verse 1

ऋषय ऊचुः । सर्वज्ञेन त्वया प्रोक्तं दैत्यदानवसंगरम् । इदानीं श्रोतुमिच्छामः सुव्रतस्य महात्मनः

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ! ທ່ານໄດ້ເລົ່າເຖິງສົງຄາມລະຫວ່າງໄທຕະຍະ ແລະ ດານະວະໃຫ້ພວກເຮົາຟັງແລ້ວ. ບັດນີ້ພວກເຮົາປາຖະໜາຈະຟັງເລື່ອງຂອງສຸວຣະຕະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່”

Verse 2

कस्य पुत्रो महाप्राज्ञः कस्य गोत्रसमुद्भवः । किं तपस्तस्य विप्रस्य कथमाराधितो हरिः

ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງນັ້ນເປັນບຸດຂອງໃຜ ແລະເກີດຈາກໂຄຕຣະ (ສາຍຕະກູນ) ໃດ? ພຣາຫມະນະນັ້ນໄດ້ບໍາເນີນຕະປະຢ່າງໃດ ແລະໄດ້ທໍາໃຫ້ພຣະຫຣິ (ພຣະວິດສະນຸ) ພໍພຣະໄທແນວໃດ

Verse 3

सूत उवाच । कथा प्रज्ञाप्रभावेण पूर्वमेव यथा श्रुता । तथा विप्राः प्रवक्ष्यामि सुव्रतस्य महात्मनः

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ພວກພຣາຫມະນະ! ດັ່ງທີ່ເລື່ອງນີ້ເຄີຍຖືກຟັງມາແຕ່ກ່ອນ ໂດຍອໍານາດແຫ່ງປັນຍາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າຄືນໃຫ້ທ່ານທັງຫຼາຍຟັງ ເລື່ອງຂອງສຸວຣະຕະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່”

Verse 4

चरितं पावनं दिव्यं वैष्णवं श्रेयआवहम् । भवतामग्रतः सर्वं विष्णोश्चैव प्रसादतः

ເລື່ອງລາວອັນບໍລິສຸດ ແລະ ທິບທິມນີ້ ເປັນຈະຣິດແຫ່ງໄວສະນະວະ ນຳມາຊຶ່ງມົງຄຸນສູງສຸດ ຈະຖືກເລົ່າທັງໝົດຕໍ່ໜ້າທ່ານທັງຫຼາຍ ໂດຍພຣະກະລຸນາແຫ່ງພຣະວິດສະນຸເທົ່ານັ້ນ

Verse 5

पूर्वकल्पे महाभागाः सुक्षेत्रे पापनाशने । रेवातीरे सुपुण्ये च तीर्थे वामनसंज्ञके

ໃນກັລປະກ່ອນການ ໂອ ທ່ານຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ ໃນແດນອັນປະເສີດທີ່ທຳລາຍບາບນັ້ນ—ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳເຣວາອັນບໍລິສຸດ—ທີ່ທີຣຖະອັນເປັນບຸນຍິ່ງ ຊື່ “ວາມນ-ຕີຣຖະ”…

Verse 6

कौशिकस्य कुले जातः सोमशर्मा द्विजोत्तमः । स तु पुत्रविहीनस्तु बहुदुःखसमन्वितः

ໃນສາຍຕະກູນເກົາສິກະ ມີຜູ້ເກີດຊື່ ໂສມະຊັຣມາ ເປັນພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ແຕ່ທ່ານນັ້ນໄຮ້ບຸດ ແລະ ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍທຸກຂ໌ຫຼາຍປະການ

Verse 7

दारिद्रेण स दुःखेन सर्वदैवप्रपीडितः । पुत्रोपायं धनस्यापि दिवारात्रौ प्रचिंतयेत्

ດ້ວຍທຸກຂ໌ແຫ່ງຄວາມທຸກຍາກ ທ່ານຖືກບີບຄັ້ນຢູ່ເສມອ ແລະ ຄິດຄົ້ນທັງກາງວັນກາງຄືນ ເຖິງວິທີໄດ້ບຸດ ພ້ອມທັງວິທີໄດ້ຊັບສິນ

Verse 8

एकदा तु प्रिया तस्य सुमना नाम सुव्रता । भर्तारं चिंतयोपेतमधोमुखमलक्षयत्

ຄັ້ງໜຶ່ງ ພັນລະຍາຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງລາວ ຊື່ ສຸມະນາ ຜູ້ຖືພຣະວຣະຕະອັນດີ ໄດ້ເຫັນສາມີນັ່ງກົ້ມໜ້າ ຖືກຄວາມຄິດກັງວົນຫ້ອມລ້ອມ

Verse 9

समालोक्य तदा कांतं तमुवाच तपस्विनी । दुःखजालैरसंख्यैस्तु तव चित्तं प्रधर्षितम्

ເມື່ອນັ້ນ ນາງຜູ້ຖືຕະປະໄດ້ເຫັນຄູ່ຮັກ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ຈິດຂອງທ່ານຖືກຕາຂ່າຍແຫ່ງຄວາມໂສກນັບບໍ່ຖ້ວນຮຸກຮານ”

Verse 10

व्यामोहेन प्रमूढोसि त्यज चिंतां महामते । मम दुःखं समाचक्ष्व स्वस्थो भव सुखं व्रज

ທ່ານຫຼົງມົວເນື່ອງຈາກໂມຫະ; ໂອ ຜູ້ໃຈກວ້າງ ຈົ່ງລະຄວາມກັງວົນ. ຈົ່ງເລົ່າທຸກຂອງຂ້າໃຫ້ຂ້າຟັງ; ຈົ່ງຕັ້ງຈິດໃຫ້ສະຫງົບ ແລະໄປດ້ວຍສັນຕິສຸກ

Verse 11

नास्ति चिंतासमं दुःखं कायशोषणमेव हि । यश्चिंतां त्यज्य वर्तेत स सुखेन प्रमोदते

ບໍ່ມີທຸກໃດເທົ່າກັບຄວາມກັງວົນ; ມັນເອງເຮັດໃຫ້ກາຍແຫ້ງເຫຼືອດ. ແຕ່ຜູ້ໃດລະຄວາມກັງວົນແລ້ວດຳລົງຊີວິດ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊື່ນບານໃນຄວາມສຸກ

Verse 12

चिंतायाः कारणं विप्र कथयस्व ममाग्रतः । प्रियावाक्यं समाकर्ण्य सोमशर्माब्रवीत्प्रियाम्

“ໂອ ວິປຣາ (ພຣາຫມັນ) ຈົ່ງບອກຂ້າຢ່າງແຈ້ງຊັດ ຕໍ່ໜ້າຂ້ານີ້ ວ່າເຫດໃດເປັນມູນແຫ່ງຄວາມກັງວົນຂອງທ່ານ” ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳອັນອ່ອນໂຍນນັ້ນ ໂສມະຊັຣມາຈຶ່ງເວົ້າກັບນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ

Verse 13

सोमशर्मोवाच । इच्छया चिंतितं भद्रे चिंता दुःखस्य कारणम् । तत्सर्वं तु प्रवक्ष्यामि श्रुत्वा चैवावधार्यताम्

ໂສມະຊັຣມາກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ດີງາມ ຄວາມກັງວົນທີ່ເກີດຈາກຄວາມປາຖະໜາ ເປັນເຫດແຫ່ງທຸກ. ຂ້າຈະອະທິບາຍທັງໝົດ—ຈົ່ງຟັງ ແລະຈົ່ງຈື່ຈຳໃຫ້ແນ່ນອນ”

Verse 14

न जाने केन पापेन धनहीनोस्मि सुव्रते । तथा पुत्रविहीनश्च एतद्दुःखस्य कारणम्

ໂອ ຜູ້ຖືພຣະວິນັຍອັນດີ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ວ່າເພາະບາບໃດຈຶ່ງກາຍເປັນຄົນຂາດຊັບ; ແລະຍັງບໍ່ມີບຸດ—ນີ້ແມ່ນເຫດແຫ່ງຄວາມໂສກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 15

सुमनोवाच । श्रूयतामभिधास्यामि सर्वसंदेहनाशनम् । स्वरूपमुपदेशस्य सर्वविज्ञानदर्शनम्

ສຸມະນາກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍຄຳສອນທີ່ທຳລາຍຄວາມສົງໄສທັງປວງ—ສະພາບແທ້ແຫ່ງອຸປເທດ ທີ່ນຳໄປສູ່ທັດສະນະແຫ່ງຄວາມຮູ້ທັງມວນ”

Verse 16

लोभः पापस्य बीजं हि मोहो मूलं च तस्य हि । असत्यं तस्य वै स्कंधो माया शाखा सुविस्तरा

ຄວາມໂລບແມ່ນເມັດພັນແຫ່ງບາບ; ຄວາມຫຼົງ (ໂມຫະ) ແມ່ນຮາກຂອງມັນ. ຄວາມເທັດແມ່ນລຳຕົ້ນ ແລະ ມາຍາແມ່ນກິ່ງກ້ານທີ່ແຜ່ກວ້າງ

Verse 17

चिंतामोहौ परित्यज्य अनुवर्तस्व च द्विज । संसारे नास्ति संबंधः केन सार्धं महामते

ໂອ ດວິຊະ, ຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມກັງວົນແລະຄວາມຫຼົງ ແລ້ວກ້າວໄປຂ້າງໜ້າ. ໃນສັງສາຣາບໍ່ມີສາຍສຳພັນທີ່ຖາວອນ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່, ຈະມີຄູ່ຄອງແທ້ກັບໃຜໄດ້?

Verse 18

छद्मपाखंडशौर्येर्ष्याः क्रूराः कूटाश्च पापिनः । पक्षिणो मोहवृक्षस्य मायाशाखा समाश्रिताः

ໂຫດຮ້າຍແລະເປັນຄົນບາບ—ຫມົກມຸ່ນໃນການເສແສງຫຼອກລວງ, ປາຄັນດະ (ຄວາມເຊື່ອຜິດປອມ), ການອວດອ້າງ “ຄວາມກ້າຫານ”, ແລະຄວາມອິດສາ—ພວກເຂົາເປັນຄົນຄົດໂກງ. ເຫມືອນນົກໃນຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງໂມຫະ, ພວກເຂົາອາໄສຢູ່ໃນກິ່ງກ້ານແຫ່ງມາຍາ

Verse 19

अज्ञानं सुफलं तस्य रसोऽधर्मः फलस्य हि । तृष्णोदकेन संवृद्धाऽश्रद्धा तस्य द्रवः प्रिय

ອະວິຊາແມ່ນໝາກທີ່ເບິ່ງງາມຂອງມັນ; ນ້ຳຫວານແທ້ຂອງໝາກນັ້ນແມ່ນອະທັມ. ຖືກຫຼ້ຽງດ້ວຍນ້ຳແຫ່ງຕັນຫາ ຄວາມບໍ່ມີສັດທາກໍເປັນຢາງໄຫຼທີ່ມັນຮັກ.

Verse 20

अधर्मः सुरसस्तस्य उत्कटो मधुरायते । यादृशैश्च फलैश्चैव सुफलो लोभपादपः

ສຳລັບເຂົາ ອະທັມມີລົດຊາດຫວານຊື່ນ; ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ຮຸນແຮງກໍດູຫວານ. ແລະຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງຄວາມໂລບອອກໝາກດົກ—ເຂົາປາດຖະນາໝາກແນວໃດ ກໍໄດ້ແນວນັ້ນ

Verse 21

अस्यच्छायां समाश्रित्य यो नरः परितुष्यते । फलानि तस्य चाश्नाति सुपक्वानि दिनेदिने

ຜູ້ໃດອາໄສຮົ່ມເງົາຂອງມັນແລ້ວພໍໃຈ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມກິນໝາກຂອງມັນ—ສຸກງອມດີ ມື້ແລ້ວມື້ເລົ່າ

Verse 22

फलानां तु रसेनापि अधर्मेण तु पालितः । स संतुष्टो भवेन्मर्त्यः पतनायाभिगच्छति

ແມ່ນແຕ່ມະນຸດຈະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍນ້ຳຫວານຂອງໝາກໄມ້ເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຖ້າການຫາກິນນັ້ນຖືກຫຼ້ຽງດ້ວຍອະທັມ ລາວອາດຈະພໍໃຈ—ແຕ່ກໍມຸ່ງໄປສູ່ຄວາມຕົກຕ່ຳ

Verse 23

तस्माच्चिंतां परित्यज्य पुमांल्लोभं न कारयेत् । धनपुत्रकलत्राणां चिंतामेकां न कारयेत्

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມກັງວົນ ແລະບຸລຸດບໍ່ຄວນໃຫ້ຄວາມໂລບເກີດຂຶ້ນ. ບໍ່ຄວນຮັກສາຄວາມຫ່ວງໃຍແບບເອກະຈິດຕໍ່ຊັບສິນ ລູກ ແລະເມຍ

Verse 24

यो हि विद्वान्भवेत्कांत मूर्खाणां पथमेति हि । मूर्खश्चिंतयते नित्यं कथमर्थं ममैव हि

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ແມ່ນແຕ່ຄົນມີປັນຍາ ກໍຍັງຖືກນັບເປັນຄົນໂງ່ອັນດັບທໍາອິດ; ເພາະຄົນໂງ່ຄິດຢູ່ເທົ່ານັ້ນວ່າ “ຈະເຮັດແນວໃດໃຫ້ຊັບສົມບັດເປັນຂອງຂ້ອຍຜູ້ດຽວ?”

Verse 25

सुभार्यामिह विंदामि कथं पुत्रानहं लभे । एवं चिंतयते नित्यं दिवारात्रौ विमोहितः

“ຢູ່ນີ້ຂ້ອຍໄດ້ພົບເມຍດີແລ້ວ—ຂ້ອຍຈະໄດ້ລູກຊາຍແນວໃດ?” ດັ່ງນັ້ນຜູ້ຖືກມົວເມົາດ້ວຍມໍຫະ ຈຶ່ງກັງວົນຢູ່ເລື້ອຍໆ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ

Verse 26

क्षणमेकं प्रपश्येत चिंतामध्ये महत्सुखम् । पुनश्चैतन्यमायाति महादुःखेन पीड्यते

ໃນກາງຄວາມກັງວົນ ອາດເຫັນຄວາມສຸກອັນໃຫຍ່ໄດ້ພຽງຊົ່ວຂະນະ; ແຕ່ເມື່ອສະຕິກັບຄືນມາ ກໍຖືກທຸກຂ໌ອັນໃຫຍ່ຫຼວງບີບຄັ້ນ

Verse 28

मित्राश्च बांधवाः पुत्राः पितृमातृसभृत्यकाः । संबंधिनो भवंत्येव कलत्राणि तथैव च

ມິດສະຫາຍ ຍາດພີ່ນ້ອງ ລູກ ພໍ່ແມ່ ພ້ອມທັງຜູ້ຮັບໃຊ້—ລ້ວນເປັນຜູ້ກ່ຽວພັນ; ແລະຄູ່ຄອງກໍເຊັ່ນດຽວກັນ

Verse 29

सोमशर्मोवाच । संबंधः कीदृशो भद्रे तथा विस्तरतो वद । येन संबंधिनः सर्वे धनपुत्रादिबांधवाः

ໂສມະຊະຣະມາ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ປະເສີດ, ຄວາມສຳພັນມີສະພາບແນວໃດ? ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍໂດຍລະອຽດ—ເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າໃຈຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ຍາດພີ່ນ້ອງ’ ທັງຫມົດ ເຊັ່ນ ຊັບສົມບັດ ລູກ ແລະຍາດອື່ນໆ”

Verse 30

सुमनोवाच । ऋणसंबंधिनः केचित्केचिन्न्यासापहारकाः । लाभप्रदा भवंत्येके उदासीनास्तथापरे

ສຸມະນາກ່າວວ່າ: ບາງຄົນຜູກພັນກັນດ້ວຍໜີ້ສິນ; ບາງຄົນເປັນຜູ້ຍັກຍອກຂອງຝາກ (ນະຍາສ). ບາງຄົນເປັນຜູ້ໃຫ້ລາບຜົນ ແຕ່ບາງຄົນກໍຢູ່ຢ່າງເຉື່ອຍເຉື່ອຍບໍ່ໃສ່ໃຈ.

Verse 31

भेदैश्चतुर्भिर्जायंते पुत्रमित्रस्त्रियस्तथा । भार्या पिता च माता च भृत्याः स्वजनबांधवाः

ດ້ວຍຄວາມແຕກຕ່າງສີ່ປະການ ຈຶ່ງເກີດເປັນລູກຊາຍ ມິດສະຫາຍ ແລະສະຕຣີ; ທັງພັນລະຍາ ບິດາ ແລະມານດາ; ພ້ອມທັງຜູ້ຮັບໃຊ້ ຄົນຂອງຕົນ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງ.

Verse 32

स्वेनस्वेन हि जायंते संबंधेन महीतले । न्यासापहारभावेन यस्य येन कृतं भुवि

ໃນໂລກພື້ນດິນ ສັດທັງຫຼາຍຍ່ອມເກີດຂຶ້ນຕາມສາຍສຳພັນແລະເຫດປັດໃຈຂອງຕົນ. ແລະໃນໂລກນີ້ ສິ່ງໃດທີ່ຜູ້ໃດໄດ້ເຮັດ—ດ້ວຍໃຈຮັກສາຂອງຝາກ (ນະຍາສ) ຫຼືດ້ວຍໃຈຍັກຍອກ—ກໍຍ່ອມກັບເປັນຜົນແກ່ຜູ້ກະທຳນັ້ນເອງ.

Verse 33

न्यासस्वामी भवेत्पुत्रो गुणवान्रूपवान्भुवि । येनैवापह्रतं न्यासं तस्य गेहे न संशयः

ໃນໂລກນີ້ ລູກຊາຍຍ່ອມເປັນເຈົ້າຂອງໂດຍຊອບທຳແຫ່ງຂອງຝາກ (ນະຍາສ) ເປັນຜູ້ມີຄຸນທຳ ແລະຮູບງາມ. ແລະຜູ້ໃດທີ່ໄດ້ລັກເອົານະຍາສນັ້ນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ຂອງນັ້ນຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຜູ້ນັ້ນເອງ.

Verse 34

न्यासापहरणाद्दुःखं स दत्वा दारुणं गतः । न्यासस्वामी सुपुत्रोभून्न्यासापहारकस्य च

ເນື່ອງຈາກການຍັກຍອກຂອງຝາກ (ນະຍາສ) ລາວໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດທຸກຂ໌ອັນຮ້າຍແຮງ ແລະໄປສູ່ຈຸດຈົບອັນນ່າຢ້ານ. ສ່ວນເຈົ້າຂອງນະຍາສໄດ້ລູກຊາຍຜູ້ດີ; ແລະຜູ້ຍັກຍອກນະຍາສນັ້ນກໍໄດ້ (ລູກ) ເຊັ່ນກັນ.

Verse 35

गुणवान्रूपवांश्चैव सर्वलक्षणसंयुतः । भक्तिं तु दर्शयंस्तस्य पुत्रो भूत्वा दिनेदिने

ຜູ້ມີຄຸນຄ່າແລະຄວາມງາມ ພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທັງປວງ ລາວໄດ້ເກີດເປັນບຸດຂອງທ່ານ ແລະສະແດງພັກຕິຕໍ່ທ່ານທຸກມື້ບໍ່ຂາດ

Verse 36

प्रियवाङ्मधुरो रोगी बहुस्नेहं विदर्शयन् । स्वीयं द्रव्यं समुद्गृह्य प्रीतिमुत्पाद्य चोत्तमाम्

ຜູ້ເຈັບໄຂ້ນັ້ນເວົ້າວາຈາອ່ອນຫວານນ່າຟັງ ສະແດງຄວາມຮັກໃຫຍ່ ແລ້ວຮວບຮວມຊັບສິນຂອງຕົນ ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມປິຕິອັນປະເສີດໃນຜູ້ອື່ນ

Verse 37

यथा येन प्रदत्तं स्यान्न्यासस्य हरणात्पुरा । दुःखमेव महाभाग दारुणं प्राणनाशनम्

ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ! ຖ້ານະຍາສ (ອະມານັດ/ຂອງຝາກໄວ້) ທີ່ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງວາງໄວ້ ຖືກລັກເອົາອອກຈາກບ່ອນນັ້ນ ຜົນຍ່ອມເປັນແຕ່ຄວາມທຸກ—ທຸກອັນຮ້າຍແຮງຈົນອາດທຳລາຍຊີວິດ

Verse 38

तादृशं तस्य सौहृद्यात्पुत्रो भूत्वा महागुणैः । अल्पायुषस्तथा भूत्वा मरणं चोपगच्छति

ດ້ວຍຄວາມສະໜິດສະໜົມແບບນັ້ນ ລາວໄດ້ເກີດເປັນບຸດຂອງທ່ານ ພ້ອມຄຸນທຳອັນໃຫຍ່; ແຕ່ເມື່ອມີອາຍຸສັ້ນ ກໍຕ້ອງເຂົ້າສູ່ຄວາມຕາຍ

Verse 39

दुःखं दत्वा प्रयात्येवं भूत्वाभूत्वा पुनःपुनः । यदा हा पुत्रपुत्रेति प्रलापं हि करोति सः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໃຫ້ຄວາມທຸກແລ້ວ ລາວກໍຈາກໄປ—ເກີດແລ້ວດັບ ເກີດແລ້ວດັບ ຊ້ຳໆ. ແລະເມື່ອລາວຮ້ອງຄຳຄວນວ່າ ‘ອ້າຍ, ລູກຂ້າ! ຫຼານຂ້າ!’ ນັ້ນແທ້ຈິງແມ່ນການຄຳຄວນເທົ່ານັ້ນ

Verse 40

तदा हास्यं करोत्येव कस्य पुत्रो हि कः पिता । अनेनापहृतं न्यासं मदीयस्योपकारणम्

ໃນເວລານັ້ນ ລາວພຽງແຕ່ຫົວເຮາະວ່າ “ທ້າຍທີ່ສຸດ ໃຜເປັນລູກຂອງໃຜ ໃຜເປັນພໍ່ຂອງໃຜ?” ແລ້ວອ້າງເຫດນີ້ ຍຶດເອົາຊັບທີ່ຝາກໄວ້ເປັນນຍາສະ ໂດຍກ່າວວ່າເພື່ອ “ປະໂຫຍດຂອງຂ້າ” ເອງ.

Verse 41

द्रव्यापहरणेनापि न मे प्राणा गताः किल । दुःखेन महता चैव असह्येन च वै पुरा

ແມ່ນແຕ່ຖືກປົ້ນຊັບ ລົມຫາຍໃຈຊີວິດຂອງຂ້າກໍບໍ່ໄດ້ຈາກໄປ; ແຕ່ໃນການກ່ອນ ດ້ວຍຄວາມທຸກໃຫຍ່ອັນທົນບໍ່ໄດ້ ມັນເກືອບຈະພາຊີວິດຂ້າໄປ.

Verse 42

तथा दुःखं प्रदत्वाहं द्रव्यमुद्गृह्य चोत्तमम् । गंतास्मि सुभृशं चाद्य कस्याहं सुत ईदृशः

ເມື່ອໄດ້ໃຫ້ຄວາມທຸກແບບນັ້ນ ແລະຍົກເອົາຊັບອັນປະເສີດທີ່ສຸດໄປ ບັດນີ້ຂ້າຈະຈາກໄປໄກຫຼາຍ. ຂ້າເປັນລູກຂອງໃຜ ຈຶ່ງກາຍເປັນແບບນີ້?

Verse 43

न चैष मे पिता पुत्रः पूर्वमेव न कस्यचित् । पिशाचत्वं मया दत्तमस्यैवेति दुरात्मनः

ລາວບໍ່ແມ່ນພໍ່ຂອງຂ້າ ແລະບໍ່ແມ່ນລູກຂອງຂ້າ; ແຕ່ເດີມມາກໍບໍ່ເຄີຍເປັນຂອງໃຜ. ຕໍ່ຄົນຊົ່ວຜູ້ນີ້ແຫຼະ ຂ້າໄດ້ປະທານສະພາບເປັນປິສາຈ (piśāca) ໃຫ້.

Verse 44

एवमुक्त्वा प्रयात्येवं तं प्रहस्य पुनःपुनः । प्रयात्यनेन मार्गेण दुःखं दत्वा सुदारुणम्

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ລາວກໍຈາກໄປຕາມນັ້ນ ພ້ອມກັບຫົວເຮາະເຢາະເຢີ້ຍລາວຊ້ຳໆ; ແລະຕາມເສັ້ນທາງນີ້ເອງ ລາວດຳເນີນໄປພ້ອມກັບການໃຫ້ຄວາມທຸກອັນໂຫດຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 45

एवं न्यासं समुद्धर्तुः पुत्राः कांत भवंति वै । संसारे दुःखबहुला दृश्यंते यत्रतत्र च

ດັ່ງນັ້ນ ລູກຊາຍຂອງຜູ້ທີ່ຍັກຍອກອາມານັດ (ຂອງຝາກ) ຈະເປັນຜູ້ນ່າສົງສານແທ້; ໃນໂລກນີ້ກໍເຫັນເຂົາຢູ່ທົ່ວໆ ເຕັມໄປດ້ວຍທຸກຂ໌ຫຼາຍປະການ।

Verse 46

ऋणसंबंधिनः पुत्रान्प्रवक्ष्यामि तवाग्रतः

ບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າຟັງ ຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ ເຖິງລູກຊາຍທີ່ກ່ຽວພັນກັບ (ການຊໍາລະ) ຫນີ້ສິນ।