Adhyaya 102

Verse 1

कुंजल उवाच । सर्वं वत्स प्रवक्ष्यामि यत्त्वयोक्तं ममाधुना । उभयोर्देवनं यत्तु यस्माज्जातं द्विजोत्तम

ກຸຍຊະລາກ່າວວ່າ: “ລູກເອີຍ ທຸກຢ່າງທີ່ເຈົ້າໄດ້ຖາມຂ້າພະເຈົ້າໃນບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກໃຫ້—ໂດຍສະເພາະ ‘ເທວະນະ’ ອັນສັກສິດຂອງທັງສອງ ວ່າເກີດຂຶ້ນຈາກສິ່ງໃດ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ”

Verse 2

एकदा तु महादेवी पार्वती प्रमदोत्तमा । क्रीडमाना महात्मानमीश्वरं वाक्यमब्रवीत्

ຄັ້ງໜຶ່ງ ມະຫາເທວີ ປາຣະວະຕີ ຜູ້ເລີດລ້ຳໃນຫມູ່ນາງງາມ ໃນຂະນະຫຼິ້ນຢ່າງສະໜຸກ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ແດ່ພຣະອີສະວະຣະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່।

Verse 3

ममोरसि महादेव जातं महत्सु दोहदम् । दर्शयस्व ममाग्रे त्वं काननं काननोत्तमम्

ໂອ ມະຫາເທວະ ຄວາມປາຖະໜາອັນໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນດວງໃຈຂ້າ ຂໍໃຫ້ທ່ານສະແດງຕໍ່ໜ້າຕາ ປ່າຄານະນະອັນຍອດຢ່າງ—ປ່າທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດ।

Verse 4

श्रीमहादेव उवाच । एवमस्तु महादेवि नंदनं देवसंकुलम् । दर्शयिष्यामि ते पुण्यं द्विजसिद्धनिषेवितम्

ສຣີມະຫາເທວະກ່າວວ່າ: “ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ ໂອ ມະຫາເທວີ. ເຮົາຈະສະແດງ ‘ນັນທະນະ’ ໃຫ້ເຈົ້າເຫັນ ອັນເນືອງແນ່ນດ້ວຍເທວະ ເປັນສະຖານບໍລິສຸດ ທີ່ສິດທະ ແລະ ທະວິຊະ (ພຣາຫມະນ) ຜູ້ນ່າເຄົາລົບໄດ້ເຂົ້າໄປສະເຫຼີມສະເຫຼີຍ.”

Verse 5

एवमाभाष्य तां देवीं तया सह गणैस्ततः । स गंतुमुत्सुको देवो नंदनं वनमेव तु

ເມື່ອຕັດຖ້ອຍຄຳນັ້ນແດ່ພຣະເທວີແລ້ວ ພຣະເທວະນັ້ນກໍພ້ອມດ້ວຍນາງ ແລະ ຫມູ່ຄະນະກະນະ ເກີດຄວາມຮື້ອຮົນຈະເດີນທາງໄປສູ່ ‘ນັນທະນະ’ ປ່າສະຫວັນນັ້ນເອງ।

Verse 6

सर्वगं सुंदरं दिव्यपृष्ठमाभरणैर्युतम् । घंटामालाभिसंयुक्तं किंकिणीजालमालिनम्

ງາມສະຫງ່າ ແລະ ແຜ່ໄປທົ່ວທິດ ມີຫຼັງທິບປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນ; ປະກອບດ້ວຍພວງມາລາກະດິ່ງ ແລະ ປະດັບດ້ວຍຕາຂ່າຍແຫ່ງກິ່ງກ່ອງຂອງກຳໄລຂໍ້ຕີນ।

Verse 7

चामरैः पट्टसूत्रैश्च मुक्तामालासुशोभितम् । हंसचंद्रप्रतीकाशं वृषभं चारुलक्षणम्

ຖືກປະດັບດ້ວຍພັດຫາງຈາມຣີ ສາຍໄໝ ແລະພວງມຸກອັນສ່ອງປະກາຍ ມີພະສຸພະລັກສະນະງາມ ສະຫວ່າງດັ່ງຫົງແລະດວງຈັນ.

Verse 8

समारूढो महादेवो गणकोटिसमावृतः । नंदिभृंगिमहाकालस्कंदचंडमनोहराः

ພຣະມະຫາເທວະເສດັດຂຶ້ນປະທັບໃນຂະບວນ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍກະນະ (gaṇa) ນັບໂກຕິ—ນັນດິນ, ພຶງກີ, ມະຫາການ, ສະກັນດະ, ຈັນຑະ ແລະບໍລິວານອັນນ່າຊົມ.

Verse 9

वीरभद्रो गणेशश्च पुष्पदंतो मणीश्वरः । अतिबलःसुबलो नाम मेघनादो घटावहः

ວີຣະພັດຣະ, ຄະເນຊ, ປຸສປະດັນຕະ, ມະນີອີສະວະຣະ; ອະຕິບະລະ, ຜູ້ມີນາມວ່າ ສຸບະລະ, ເມກະນາດ ແລະ ຄະຖາວະຫະ—ນາມເຫຼົ່ານີ້ຖືກກ່າວເຖິງ.

Verse 10

घंटाकर्णश्च कालिंदः पुलिंदो वीरबाहुकः । केशरी किंकरो नाम चंडहासः प्रजापतिः

ແລະຍັງມີ ຆັນຏາກັນ, ກາລິນດະ, ປຸລິນດະ, ວີຣະບາຫຸກະ; ເກສະຣີ, ຜູ້ມີນາມວ່າ ກິງກະຣະ; ອີກທັງ ຈັນຑະຫາສະ ແລະ ປຣະຊາປະຕິ ດ້ວຍ.

Verse 11

एते चान्ये च बहवः सनकाद्यास्तपोबलाः । गणैश्च कोटिसंख्यातैः सशिवः परिवारितः

ເຫຼົ່ານີ້ ແລະອື່ນໆອີກຫຼາຍ—ຜູ້ມີພະລັງດ້ວຍຕະປະ ເຊັ່ນ ສະນະກະ ແລະຄະນະ—ລ້ວນມາຮ່ວມ; ແລະພຣະສິວະເອງກໍຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຝູງ gaṇa ນັບໂກຕິ.

Verse 12

नंदनं वनमेवापि सेवितं देवकिन्नरैः । प्रविवेश महादेवो गणैर्देव्यासमन्वितः

ພຣະມະຫາເທວະ ພ້ອມດ້ວຍພຣະເທວີ ແລະມີໝູ່ຄະນະກະນະ (gaṇa) ຄອຍອຸປະຖຳ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ປ່ານັນທະນະ ອັນເທວະກິນນະຣາມັກມາສະຖິດເສວາຢູ່ເປັນນິດ।

Verse 13

दर्शयामास देवेशो गिरिजायै सुशोभनम् । नानापादपसंपन्नं बहुपुष्पसमाकुलम्

ພຣະເທວະເອສະວະ (ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ) ໄດ້ສະແດງໃຫ້ພຣະນາງຄິຣິຈາເຫັນທິວທັດອັນງາມຍິ່ງ—ອຸດົມດ້ວຍໄມ້ນານາພັນ ແລະແນ່ນຂັດດ້ວຍດອກໄມ້ຫຼາຍຫຼວງ।

Verse 14

दिव्यं रंभावनाकीर्णं पुष्पवद्भिस्तु चंपकैः । मल्लिकाभिः सुपुष्पाभिर्मालतीजालसंकुलम्

ທີ່ນັ້ນເປັນອຸທະຍານທິບ ເຕັມໄປດ້ວຍຕົ້ນກ້ວຍ ປະດັບດ້ວຍຕົ້ນຈຳປາກະທີ່ອອກດອກ ແລະຖັກທໍແນ່ນດ້ວຍເຄືອມາລະຕີ ກັບພວງມະລິ (mallikā) ທີ່ບານດົກດື່ນ।

Verse 15

नित्यं पुष्पितशाखाभिः पाटलानां वनोत्तमैः । राजमानं महावृक्षैश्चंदनैश्चारुगंधिभिः

ອຸທະຍານນັ້ນຖືກປະດັບຢູ່ເປັນນິດດ້ວຍກິ່ງງ່າທີ່ອຸ້ມດອກຂອງປ່າປາຏະລາອັນປະເສີດ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງງາມດ້ວຍຕົ້ນຈັນທະນາໃຫຍ່ໆ ທີ່ຫອມລະມຸນ।

Verse 16

देवदारुवनैर्जुष्टं तुंगवृक्षैः समाकुलम् । सरलैर्नालिकेरैश्च तद्वत्पूगीफलद्रुमैः

ທີ່ນັ້ນງາມດ້ວຍປ່າເດໂອດາ (deodar) ແລະແນ່ນຂັດດ້ວຍໄມ້ສູງຕະຫຼອດ; ເຕັມໄປດ້ວຍຕົ້ນສະນົມ (ສະຫຼອດ/ສະນ) ແລະຕົ້ນໝາກພ້າວ ພ້ອມທັງຕົ້ນປູກີ (ໝາກຫມາກ/ຫມາກພິນາງ) ທີ່ອອກຜົນດົກດື່ນດ້ວຍ।

Verse 17

खर्जूरपनसैर्दिव्यैः फलभारावनामितैः । परिमलोद्गारसंयुक्तैर्गुरुवृक्षसमाकुलम्

ສະຖານນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຕົ້ນອິນທະພານແລະຕົ້ນໝາກຂະນຸນອັນທິບ; ກິ່ງງ່າໂນ້ມຕ່ຳເນື່ອງຈາກນ້ຳໜັກໝາກ ແລະໜາແນ້ນດ້ວຍໄມ້ໃຫຍ່ສູງສົ່ງທີ່ອົບອວນກິ່ນຫອມລຶກຊຶ້ງ.

Verse 18

अग्नितेजः समाभासैः सप्तपर्णैः सुशोभितम् । राजवृक्षैः कदंबैश्च पुष्पशोभान्वितं सदा

ທີ່ນັ້ນງາມສະຫງ່າດ້ວຍຕົ້ນສັບຕະປັນນະທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດຸດເດດແຫ່ງໄຟ ແລະຍັງປະດັບດ້ວຍໄມ້ຣາຊະວຶກສະ ແລະຕົ້ນກະດຳພະ ອັນມີຄວາມງາມຂອງດອກໄມ້ຢູ່ເສມອ.

Verse 19

जंबूनिंबमहावृक्षैर्मातुलिगैः समाकुलम् । नारंगैः सिंधुवारैश्च प्रियालैः शालतिंदुकैः

ບ່ອນນັ້ນໜາແນ້ນດ້ວຍຕົ້ນຈັມບູ ແລະຕົ້ນນີມຂະໜາດໃຫຍ່ ພ້ອມດ້ວຍຕົ້ນມາຕຸລິງຄະ (ຊິດຣອນ); ຍັງມີສົ້ມ, ພຸ່ມສິນທຸວາຣະ, ຕົ້ນປຣິຍາລະ, ແລະຕົ້ນສາລະກັບຕິນທຸກະອີກດ້ວຍ.

Verse 20

उदुंबरैः कपित्थैश्च जंबूपादपशोभितम् । लकुचैः पुष्पसौगंधैः स्फुटनागैः समाकुलम्

ບ່ອນນັ້ນປະດັບດ້ວຍຕົ້ນອຸດຸມພະຣະ ແລະຕົ້ນກະປິດຖະ ງາມຂຶ້ນອີກດ້ວຍຕົ້ນຈັມບູ; ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຕົ້ນລະກຸຈະທີ່ຫອມດ້ວຍດອກ ພ້ອມທັງໜາແນ້ນດ້ວຍຕົ້ນນາຄະທີ່ກຳລັງບານ.

Verse 21

चूतैश्च फलराजाद्यैर्नीलैश्चैव घनोपमैः । नीलैः शालवनैर्दिव्यैर्जालानां तु वनैस्ततः

ທີ່ນັ້ນມີຕົ້ນຈູຕະ (ໝາກມ່ວງ) ແລະໄມ້ຜົນອື່ນໆດຸດດັ່ງ “ຣາຊາແຫ່ງຜົນ”; ຍັງມີພົງໄມ້ສີນ້ຳເງິນເຂັ້ມດຸດເມກ. ຕໍ່ມາມີປ່າສາລະອັນທິບທີ່ມີສີເຂັ້ມເຊັ່ນກັນ ພ້ອມທັງປ່າເຄືອໄມ້ທີ່ສານເປັນຕາຂ່າຍ ແລະພຸ່ມພົງໜາແນ້ນເປັນກຸ່ມໆ.

Verse 22

तमालैस्तु विशालैश्च सेवितं तपनोपमैः । शोभितं नंदनं पुण्यं शिवेन परिदर्शितम्

ປ່ານັນດະນະອັນສັກສິດ ຖືກປະດັບດ້ວຍຕົ້ນຕະມາລາໃຫຍ່ໆ ແລະມີຜູ້ຮັບໃຊ້ສ່ອງສະຫວ່າງດຸດດວງຕາເວັນ; ພຣະສິວະໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມງາມນັ້ນ.

Verse 23

शोभितं च द्रुमैश्चान्यैः सर्वैर्नीलवनोपमैः । सर्वकामफलोपेतैः कल्याणफलदायकैः

ແລະຍັງປະດັບດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ອື່ນໆຫຼາຍຊະນິດ—ທັງໝົດຄ້າຍປ່ານີລະວະນະ—ມີໝາກທີ່ສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາທຸກຢ່າງ ແລະໃຫ້ຜົນອັນເປັນມົງຄຸນ.

Verse 24

कल्पद्रुमैर्महापुण्यैः शोभितं नंदनं वनम् । नानापक्षिनिनादैश्च संकुलं मधुरस्वरैः

ປ່ານັນດະນະນັ້ນງາມດ້ວຍຕົ້ນກັລປະດຣຸມະອັນມີບຸນຍິ່ງ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍສຽງຮ້ອງອັນຫວານຂອງນົກນານາຊະນິດ.

Verse 25

कोकिलानां रुतैः पुण्यैरुद्घुष्टं मधुकारिभिः । मकरंदविलुब्धानां पक्षिणां रुतनादितम्

ທີ່ນັ້ນກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງຮ້ອງອັນບໍລິສຸດຂອງນົກຄູກິລາ ຄຶກຄື້ນດ້ວຍສຽງຫຶ່ງຂອງເຜິ້ງ ແລະດັງຂຶ້ນດ້ວຍສຽງນົກທີ່ຫຼົງໃນນ້ຳຫວານມະກະຣັນດະ.

Verse 26

नानवृक्षैः समाकीर्णं नानामृगगणायुतम् । वृक्षेभ्यो विविधैः पुष्पैस्सौगंधैः पतितैर्भुवि

ທີ່ນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ນານາຊະນິດ ແລະຄຶກຄື້ນດ້ວຍຝູງສັດປ່າຫຼາຍພວກ; ດິນກໍຖືກໂປຣຍດ້ວຍດອກໄມ້ຫອມນານາພັນທີ່ຫຼົ່ນຈາກຕົ້ນໄມ້.

Verse 27

सा च भू राजते पुत्र पूजिते वसुगंधिभिः । तत्र वाप्यो महापुण्याः पद्मसौगंधनिर्मलाः

ລູກເອີຍ ແຜ່ນດິນນັ້ນສ່ອງສະຫວ່າງ ໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກຜູ້ມີກິ່ນຫອມດຸດດັ່ງເຫຼົ່າວະສຸ. ທີ່ນັ້ນມີບໍ່ນ້ຳຂັ້ນບັນໄດອັນເປັນມະຫາບຸນ ບໍລິສຸດດ້ວຍກິ່ນຫອມດອກບົວ.

Verse 28

तोयैस्ताः पूरिताः पुत्र हंसकारंडसेविताः । तडागैः सागरप्रख्यैस्तोयसौगंधपूजितैः

ລູກເອີຍ ບ່ອນນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳ ແລະມີຫົງກັບນົກກາຣັນດະມາສະເຫຼີມສະເຫຼີຍ. ງາມດ້ວຍສະຫຼອງນ້ຳໃຫຍ່ດຸດດັ່ງທະເລ ແລະໄດ້ຮັບການບູຊາເນື່ອງຈາກກິ່ນຫອມຂອງນ້ຳ.

Verse 29

नंदनं भाति सर्वत्र गणैरप्सरसां महत् । विमानैः कलशैः शुभ्रैर्हेमदंडैः सुशोभनैः

ທົ່ວທຸກແຫ່ງ ນັນດະນະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສ່ອງສະຫວ່າງ ເຕັມໄປດ້ວຍຫມູ່ອັບສະຣາ. ປະດັບດ້ວຍວິມານອັນງາມ ຍອດກະລະສະຂາວສະຫວ່າງ ແລະເສົາຄຳອັນວິຈິດ.

Verse 30

नंदनो वनराजस्तु प्रासादैस्तु सुधान्वितैः । यत्र तत्र प्रभात्येव किन्नराणां महागणैः

ນັນດະນະ ພະຣາຊາແຫ່ງປ່າໄມ້ ປະດັບດ້ວຍປາສາດທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍສະຫວ່າງທິບດຸດດັ່ງອະມຣິຕ. ທຸກແຫ່ງຍາມອະຮຸນຂຶ້ນກໍສ່ອງປະກາຍ ເມື່ອຫມູ່ກິນນະຣາອັນໃຫຍ່ມາຊຸມນຸມ.

Verse 31

गंधर्वैरप्सरोभिश्च सुरूपाभिर्द्विजोत्तम । देवतानां विनोदैश्च मुनिवृंदैः सुयोगिभिः

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ທີ່ນັ້ນມີຄັນທະຣະວະ ແລະອັບສະຣາຜູ້ງາມຍິ່ງ; ມີການລະເລີນອັນຊື່ນບານຂອງເທວະ; ແລະມີຫມູ່ມຸນີຜູ້ເປັນໂຍຄີອັນດີເລີດ.

Verse 32

सर्वत्र शुशुभे पुण्यसंस्थानं नंदनस्य च

ທົ່ວທຸກແຫ່ງ ບໍລິເວນອັນສັກສິດກໍສ່ອງປະກາຍສະຫວ່າງໄສ ຄຽງຄູ່ກັບນັນດະນາດ້ວຍ

Verse 33

एवं समालोक्य महानुभावो भवः सुदेव्यासहितो महात्मा । श्रीनंदनं पुण्यवतां निवासं सुखाकरं शांतिगुणोपपन्नम्

ເມື່ອທອດພິຈາລະນາດັ່ງນັ້ນ ພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ພ້ອມດ້ວຍເທວີສຸເທວີຜູ້ມີຄຸນທຳ ໄດ້ເຫັນສຣີນັນດະນາ—ທີ່ພັກຂອງຜູ້ມີບຸນ ແຫຼ່ງແຫ່ງຄວາມສຸກ ແລະພ້ອມດ້ວຍຄຸນແຫ່ງຄວາມສະງົບ

Verse 34

आदित्यतेजः समतेजसां गणैः प्रभाति वै रश्मिभिर्जातरूपः । पुष्पैः फलैः कामगुणोपपन्नः कल्पद्रुमो नंदनकाननेपि

ຊາຕະຣູປະສ່ອງປະກາຍດຸດດວງອາທິດ ແລະດ້ວຍລຳແສງຂອງຕົນ ຍັງເຫນືອກວ່າຫມູ່ຜູ້ມີຕະເຈດເທົ່າກັນ; ພ້ອມດ້ວຍດອກໄມ້ແລະຜົນໄມ້ອັນສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາທຸກປະການ ໃນປ່ານັນດະນາກໍດຸດກັບກັນດັ່ງກັລປະດຣຸມ ຕົ້ນໄມ້ປະທານພອນ

Verse 35

एवंविधं पादपराजमेव संवीक्ष्य देवी च शिवं बभाषे । अस्याभिधानं कथयस्व नाथ सर्वस्य पुण्यस्य नगस्य पुण्यम्

ເມື່ອເຫັນເຄື່ອງປະດັບພຣະບາດອັນນ່າອັດສະຈັນແບບນັ້ນ ເທວີໄດ້ກ່າວກັບພຣະສິວະວ່າ: “ຂ້າແຕ່ນາຖ ຂໍໂປດບອກນາມຂອງມັນ—ອັນເປັນມົງຄຸນສູງສຸດ ‘ບຸນໃນບຸນ’ ແລະເປັນສິຣິມົງຄຸນໃນຫມູ່ຂຸມຊັບອັນປະເສີດ”

Verse 36

तेजस्विनां सूर्यवरः समंतात्स देव देवीं च शिवो बभाषे । शिव उवाच । अस्य प्रतिष्ठा महती शुभाख्या देवेषु मुख्यो मधुसूदनश्च

ແລ້ວພຣະສິວະຜູ້ມີຕະເຈດດຸດສຸຣິຍະອັນປະເສີດ ໄດ້ຕຣັດກັບເທວີຈາກທຸກທິດ. ພຣະສິວະຕຣັດວ່າ: “ພິທີສະຖາປະນາຂອງສິ່ງນີ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັກ ແລະມີນາມອັນເປັນມົງຄຸນ; ແລະໃນຫມູ່ເທວະທັງຫຼາຍ ມະທຸສູທະນະ (ພຣະວິສນຸ) ເປັນຜູ້ປະທານ”

Verse 37

नदीषु मुख्या सुरनिम्नगापि विसृष्टिकर्त्तापि यथैव धाता । सुखावहानां च यथा सुचंद्रो भूतेषु मुख्या च यथैव पृथ्वी

ໃນບັນດາແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍ ແມ່ນ້ຳຄົງຄາອັນເປັນທິບແມ່ນປະທານ; ໃນບັນດາຜູ້ສ້າງ ທ່ານທາຕຣິ (ພຣະພຣົມ) ແມ່ນປະທານ. ໃນບັນດາຜູ້ໃຫ້ຄວາມສຸກ ດວງຈັນອັນງາມແມ່ນປະທານ; ແລະໃນບັນດາພູດະທາດ ແຜ່ນດິນແມ່ນປະທານ.

Verse 38

नगेंद्रराजो हि यथा नगानां जलाशयेष्वेव यथा समुद्रः । महौषधीनामिव देवि चान्नं महीधराणां हिमवान्यथैव

ດັ່ງທີ່ລາຊາແຫ່ງພູເຂົາເປັນປະທານໃນບັນດາພູເຂົາ ແລະດັ່ງທີ່ມະຫາສະໝຸດເປັນປະທານໃນບັນດາແຫຼ່ງນ້ຳ; ໂອ ເທວີ, ດັ່ງທີ່ອາຫານເປັນປະທານໃນບັນດາຢາອັນຍິ່ງໃຫຍ່—ສັນນັ້ນ ຫິມະວານເປັນປະທານໃນບັນດາຜູ້ທົງພູເຂົາ.

Verse 39

विद्यासु मध्ये च यथात्मविद्या लोकेषु सर्वेषु यथा नरेंद्रः । तथैव मुख्यस्तरुराज एष सर्वातिथिर्देवपतेः प्रियोयम्

ດັ່ງທີ່ໃນບັນດາວິຊາທັງຫຼາຍ ອາຕະມະວິທະຍາ (ວິຊາຮູ້ຕົນ) ເປັນປະທານ ແລະດັ່ງທີ່ໃນທຸກໂລກ ກະສັດ (ນເຣນດຣະ) ເປັນປະທານໃນບັນດາຊົນ; ສັນນັ້ນ ລາຊາແຫ່ງຕົ້ນໄມ້ນີ້ກໍເປັນສູງສຸດ—ຕ້ອນຮັບແຂກທຸກຄົນ—ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 40

श्रीपार्वत्युवाच । गुणान्नु शंभो मम कीर्त्तयस्व वृक्षाधिपस्यास्य शुभान्सुपुण्यान् । आकर्ण्य देवो वचनं बभाषे देव्यास्तु सर्वं सुतरोर्हि तस्य

ສຣີ ປາຣະວະຕີ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຊັມພູ, ຂໍໃຫ້ທ່ານສັນລະເສີນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າເຖິງຄຸນຄວາມດີອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະເປັນບຸນອັນຍິ່ງຂອງອະທິປະຕິແຫ່ງຕົ້ນໄມ້ນີ້.” ເມື່ອເທວະໄດ້ຟັງວາຈາຂອງເທວີແລ້ວ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວີ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າທຸກຢ່າງກ່ຽວກັບຕົ້ນໄມ້ອັນປະເສີດນັ້ນ.”

Verse 41

यं यं कल्पयंति सुपुण्यदेवा देवोपमा देववराश्च कांते । तं तं हि तेभ्यः प्रददाति वृक्षः कल्पद्रुमो नाम वरिष्ठ एषः

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເທວະຜູ້ເປັນບຸນອັນຍິ່ງ—ທັງຜູ້ເສມືອນເທວະ ແລະເທວະຜູ້ປະເສີດ—ປາຖະໜາ, ຕົ້ນໄມ້ນີ້ຍ່ອມປະທານສິ່ງນັ້ນໃຫ້ແກ່ເຂົາທັງຫຼາຍ. ຕົ້ນໄມ້ອັນສູງສຸດນີ້ມີນາມວ່າ “ກັນປະດຣຸມ” ຜູ້ບັນດານຄວາມປາຖະໜາ.

Verse 42

अस्माच्च सर्वे प्रभवंति पुण्या दुःप्राप्यमत्रैव तपोधिकास्ते । जीवाधिकं रत्नमयं सुदिव्यं देवास्तु भुंजंति महाप्रधानाः

ຈາກສະຖານທີ່ສັກສິດນີ້ ຜົນບຸນທັງປວງຍ່ອມເກີດຂຶ້ນ. ຢູ່ນີ້ເອງ ຜົນແຫ່ງຕະບະທີ່ຫາຍາກ ກໍໄດ້ຮັບຢ່າງອຸດົມ. ຄຸນຄ່າທິບດັ່ງຮັດຕະນະ ເຫນືອກວ່າຊີວິດ ຖືກເທວະຜູ້ສູງສຸດເສວຍ.

Verse 43

शुश्राव देवी वचनं शिवस्य आश्चर्यभूतं मनसा विचिंत्य । तस्यानुमत्या परिकल्पितं च स्त्रीरत्नमेकं सुगुणं सुरूपम्

ເທວີໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງພຣະສິວະ ແລ້ວຄິດໃນໃຈວ່າເປັນສິ່ງອັດສະຈັນ. ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພຣະອົງ ນາງຈຶ່ງຈັດສ້າງ “ຮັດຕະນະແຫ່ງສະຕຣີ” ໜຶ່ງດຽວ ພ້ອມຄຸນງາມແລະຮູບງາມ.

Verse 44

सर्वांगरूपां सगुणां सुरूपां तस्मात्सुवृक्षाद्गिरिजा प्रलेभे । विश्वस्य मोहाय यथोपविष्टा साहाय्यरूपा मकरध्वजस्य

ຈາກຕົ້ນໄມ້ອັນປະເສີດນັ້ນ ຄິຣິຈາໄດ້ຮັບຮ່າງງາມ ພ້ອມອະວະຍະວະທຸກສ່ວນ ແລະຄຸນງາມຄວາມດີ. ເມື່ອນາງນັ່ງຢູ່ນັ້ນ ນາງກໍເປັນຜູ້ຊ່ວຍຂອງມະກະຣະທະວະຊະ (ກາມະ) ເພື່ອໃຫ້ໂລກຫຼົງໄຫຼ.

Verse 45

क्रीडानिधानं सुखसिद्धिरूपं सर्वोपपन्ना कमलायताक्षी । पद्मानना पद्मकरा सुपद्मा चामीकरस्यापि यथा सुमूर्तिः

ນາງເປັນຄັງແຫ່ງຄວາມສະໜຸກ ເປັນຮູບແຫ່ງສຸກທີ່ສຳເລັດສົມບູນ ພ້ອມດ້ວຍຄຸນວິເສດທັງປວງ ມີດວງຕາຍາວດັ່ງດອກບົວ. ໜ້າດອກບົວ ມືດອກບົວ ມົງຄົນຍິ່ງດັ່ງບົວ; ດຸດັ່ງຮູບທອງຄຳບໍລິສຸດທີ່ງາມໄຮ້ຕຳໜິ.

Verse 46

प्रभासु तद्वद्विमला सुतेजा लीला सुतेजाश्च सुकुंचितास्ते । प्रलंबकेशाः परिसूक्ष्मबद्धाः पुष्पैः सुगंधैः परिलेपिताश्च

ທີ່ປຣະພາສະກໍມີສະຕຣີທີ່ບໍລິສຸດແລະສ່ອງສະຫວ່າງເຊັ່ນນັ້ນ—ມີລີລາແລະເປັນປະກາຍ. ຮ່າງກາຍອ່ອນຊ້ອຍໂຄ້ງງາມ ຜົມຍາວຖັກມັດຢ່າງລະອຽດ ແລະຊະໂລມດ້ວຍດອກໄມ້ຫອມ.

Verse 47

प्रबद्धकुंता दृढकेशबंधैर्विभाति सा रूपवरेण बाला । सीमंतमार्गे च मुक्ताफलानां माला विभात्येव यथा तरूणाम्

ດ້ວຍປອຍຜົມຫຍິກທີ່ຈັດໃຫ້ເປັນລະບຽບດ້ວຍສາຍມັດຜົມອັນແນ່ນຫນາ ນາງສາວນ້ອຍນັ້ນສ່ອງປະກາຍດ້ວຍຄວາມງາມອັນປະເສີດ. ຕາມແນວແສກຜົມ ພວງໄຂ່ມຸກສຸກໃສດຸດຍອດອ່ອນຂອງຕົ້ນໄມ້ໜຸ່ມ.

Verse 48

सीमंतमूले तिलकं सुदेव्या यथोदितो दैत्यगुरुः सतेजाः । भालेषु पद्मे मृगनाभिपद्म समुत्थतेजः प्रकरैर्विभाति

ທີ່ໂຄນແສກຜົມເທິງໜ້າຜາກຂອງສຸເທວີ ຕິລະກະສ່ອງປະກາຍ ດັ່ງຄູອາຈານແຫ່ງໄທຕະຍະຜູ້ມີເຕຊະທີ່ຖືກພັນລະນາ. ເທິງໜ້າຜາກດຸດດອກບົວ ຮອຍດອກບົວດັ່ງກິ່ນມຸສກ໌ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລຳແສງທີ່ກຳລັງເກີດຂຶ້ນແຜ່ກວ້າງ.

Verse 49

सीमंतमूले तिलकस्य तेजः प्रकाशयेद्रूपश्रियं सुलोके । केशेषु मुक्ताफलके च भाले तस्याः सुशोभां विकरोति नित्यम्

ທີ່ໂຄນແສກຜົມ ຄວາມສະຫວ່າງຂອງຕິລະກະເປີດເຜີຍແລະເພີ່ມພູນສິຣິແຫ່ງຄວາມງາມຂອງນາງໃຫ້ປາກົດໃນໂລກ. ແລະໃນຜົມກັບເທິງໜ້າຜາກ ເຄື່ອງປະດັບໄຂ່ມຸກກໍແຜ່ຄວາມງາມອັນປະນີດຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 50

यथा सुचंद्रः परिभाति भासा सा रम्यचेष्टेव विभाति तद्वत् । संपूर्णचंद्रोपि यथा विभाति ज्योत्स्नावितानेन हिमांशुजालः

ດັ່ງດວງຈັນອັນງາມທີ່ສ່ອງດ້ວຍຄວາມສະຫວ່າງຂອງຕົນ ນາງກໍສ່ອງປະກາຍດັ່ງນັ້ນ—ດຸດຜູ້ມີອາການເຄື່ອນໄຫວອ່ອນຊ້ອຍ. ແລະດັ່ງດວງຈັນເຕັມດວງທີ່ຮຸ່ງເຮືອງ ພຣະຈັນທຣາເຈົ້າແຫ່ງລຳແສງເຢັນກໍແຜ່ຂ່າຍແສງຢູ່ໃຕ້ວິຕານແຫ່ງແສງຈັນ.

Verse 51

तस्यास्तु वक्त्रं परिभाति तद्वच्छोभाकरं विश्वविशारदं च । हिमांशुरेवापि कलंकयुक्तः संक्षीयते नित्यकलाविहीनः

ໃບໜ້າຂອງນາງສ່ອງປະກາຍດັ່ງນັ້ນ—ເປັນບໍ່ເກີດແຫ່ງຄວາມງາມ ສ່ອງແສງໃຫ້ໂລກ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍປັນຍາອັນລຶກຊຶ້ງ. ແຕ່ດວງຈັນແມ່ນແມ່ນຈະສະຫວ່າງ ກໍຍັງມີດ່າງ ແລະຫຼຸດຖອຍຢູ່ເປັນນິດ ບໍ່ເຄີຍຄົງຄວາມເຕັມພ້ອມໃນທຸກຂັ້ນຂອງກາລາ.

Verse 52

संपूर्णमस्त्येव सदैव हृष्टं तस्यास्तु वक्त्रं परिनिष्कलंकम् । गंधं विकाशं कमले स्वकीयं ततः समालोक्य सुखं न लेभे

ໃບໜ້າຂອງນາງນັ້ນສົມບູນແທ້—ຊື່ນບານຢູ່ເສມອ ແລະບໍ່ມີມົນທິນໃດໆ. ແຕ່ເມື່ອໄດ້ເຫັນກິ່ນຫອມແລະການບານເຕັມທີ່ຂອງດອກບົວ ນາງກໍບໍ່ໄດ້ພົບຄວາມສຸກອີກເລີຍ.

Verse 53

पद्मानना सर्वगुणोपपन्ना मदीयभावैः परिनिर्मितेयम् । गंधं स्वकीयं तु विपश्य पद्मं तस्या मुखाद्वाति जगत्समीरः

ນາງຜູ້ມີໃບໜ້າດຸດດອກບົວ ແລະພ້ອມດ້ວຍຄຸນທຳທຸກປະການ ຖືກປັ້ນຂຶ້ນຈາກແກ່ນໃນໃຈຂອງຂ້າເອງ. ໂອ ປັດມະຊະ (ພຣະພຣົມ) ຈົ່ງເບິ່ງ—ກິ່ນຫອມເປັນຂອງນາງເອງ; ແຕ່ຈາກປາກນາງ ລົມແຫ່ງໂລກກໍພັດກະຈາຍໄປທົ່ວສາກົນ.

Verse 54

लज्जाभियुक्तः सहसा बभूव जलं समाश्रित्य सदैव तिष्ठति । कतिमतिनियतबुद्ध्यासौ धियो वदंति सुमदननृपतेः कोशं समुद्र कलाभिः

ຖືກຄວາມອາຍຄອບງຳ ເຂົາກໍເກີດເປັນເຊັ່ນນັ້ນທັນທີ; ອາໄສນ້ຳເປັນທີ່ພຶ່ງ ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນເສມອ. ຜູ້ມີປັນຍາອັນມີວິໄນກ່າວວ່າ ຄັງສົມບັດຂອງພຣະຣາຊາສຸມະດະນະ ກວ້າງໃຫຍ່ແລະຫຼາກຫຼາຍ ດຸດສ່ວນຕ່າງໆ ຂອງມະຫາສະໝຸດ.

Verse 55

सुवरदशनरत्नैर्हास्यलीलाभियुक्ता अरुणअधरबिंबंशोभमानस्तु आस्यः

ໃບໜ້ານາງປະດັບດ້ວຍຟັນງາມດຸດອັນມະນີ ແລະມີລີລາແຫ່ງຮອຍຍິ້ມອັນຫວານ; ຄວາມງາມນັ້ນສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຮິມຝີປາກແດງດຸດຜົນບິມບະ.

Verse 56

सुभ्रूः सुनासिका तस्याः सुकर्णौ रत्नभूषितौ । हेमकांतिसमोपेतौ कपोलौ दीप्तिसंयुतौ

ຄິ້ວຂອງນາງງາມ, ດັ່ງຈົມູກກໍຮູບງາມ, ແລະຫູອັນອ່ອນງາມປະດັບດ້ວຍອັນມະນີ. ແກ້ມຂອງນາງອາບດ້ວຍປະກາຍຄຳ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຣັດສະມີ.

Verse 57

रेखात्रयं प्रशोभेत ग्रीवायां परिसंस्थितम् । सौभाग्यशीलशृंगारैस्तिस्रो रेखा इहैव हि

ເສັ້ນສາມເສັ້ນທີ່ງາມສະຫງ່າມຕັ້ງຢູ່ທີ່ຄໍ ໃນທີ່ນີ້ເອງ ຖືກນັບເປັນໝາຍແຫ່ງສິຣິມົງຄຸນ ຄຸນຄວາມດີ ແລະການປະດັບອັນອ່ອນຊ້ອຍ.

Verse 58

सुस्तनौ कठिनौ पीनौ वर्तुलाकारसन्निभौ । तस्याः कंदर्पकलशावभिषेकाय कल्पितौ

ນົມຂອງນາງຮູບງາມ ແນ່ນ ເຕັມ ແລະກົມ; ປານດັ່ງຖືກປັ້ນເປັນກະລັດພິທີຄູ່ຂອງກາມເທວ ເພື່ອຕຽມສຳລັບອະພິເສກ.

Verse 59

अंसावतीव शोभेते सुसमौ मानसान्वितौ । सुभुजौ वर्तुलौ श्लक्ष्णौ सुवर्णौ लक्षणान्वितौ

ບ່າທັງສອງຂອງທ່ານງາມສະຫງ່າມຍິ່ງ—ສົມສ່ວນ ແລະມີຄວາມສຸກຸມ. ແຂນທັງສອງງາມ ກົມມົນ ລຽບນຸ່ມ ດຸດທອງ ແລະມີໝາຍມົງຄຸນ.

Verse 60

सुसमौ करपद्मौ तु पद्मवर्णौ सुशीतलौ । दिव्यलक्षणसंपन्नौ पद्मस्वस्तिकसंयुतौ

ມືແລະຕີນຂອງທ່ານດຸດດອກບົວ ສົມສ່ວນຢ່າງຍິ່ງ—ມີສີດັ່ງບົວ ແລະເຢັນສະບາຍ; ພ້ອມດ້ວຍໝາຍທິບ ແລະມີເຄື່ອງໝາຍມົງຄຸນ ຄືດອກບົວ ແລະສະວັສຕິກະ.

Verse 61

सरलाः पद्मसंयुक्ता अंगुल्यस्तु नखान्विताः । नखानि च सुतीक्ष्णानि जलबिंदुनिभानि च

ນິ້ວມືຂອງນາງຕົງ ດຸດດອກບົວ ແລະມີເລັບປະກອບ; ເລັບນັ້ນແຫຼມຄົມຢ່າງຍິ່ງ ຄ້າຍຫຍອດນ້ຳ.

Verse 62

पद्मगर्भप्रतीकाशो वर्णस्तदंगसंभवः । पद्मगंधा च सर्वांगे पद्मेव भाति भामिनी

ຜິວພັນຂອງນາງສ່ອງປະກາຍດັ່ງໃຈກາງດອກບົວ ປານວ່າເກີດຈາກສານະຂອງອະວັຍະວະນາງເອງ. ທັ້ງກາຍຫອມດອກບົວ ແລະນາງຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງນັ້ນປານດອກບົວເອງ.

Verse 63

सर्वलक्षणसंपन्ना नगकन्या सुशोभना । रक्तोत्पलनिभौ पादौ सुश्लक्ष्णौ चातिशोभनौ

ນາງທິດາແຫ່ງພູເຂົານັ້ນພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທັ້ງປວງ ແລະງາມຫຼາຍ. ຕີນທັງສອງດັ່ງດອກບົວແດງ ນຸ່ມເນີຍແລະງາມຍິ່ງ.

Verse 64

रत्नज्योतिः समाकारा नखाः पादाग्रसंभवाः । यथोद्दिष्टं च शास्त्रेषु तथा चांगेषु दृश्यते

ເລັບທີ່ເກີດຢູ່ປາຍຕີນມີຮູບພາບສ່ອງປະກາຍດັ່ງຮັດສະມີແຫ່ງອັນມະນີ. ແລະດັ່ງທີ່ຄຳພີຊາສະຕຣາກ່າວໄວ້ ກໍປາກົດໃນອະວັຍະວະຂອງນາງເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 65

सर्वाभरणशोभांगी हारकंकणनूपुरा । मेखलाकटिसूत्रेण कांचीनादेन राजते

ອະວັຍະວະຂອງນາງສ່ອງງາມດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທຸກຢ່າງ—ສາຍຄໍ ກຳໄລ ແລະກຳໄລຕີນ. ດ້ວຍເມຂະລາປະດັບອັນມະນີ ແລະສາຍຄາດແອວ ນາງຍິ່ງສະຫງ່າພ້ອມສຽງກັງວານຂອງຂັດແອວ.

Verse 66

नीलेन पट्टवस्त्रेण परां शोभां गता शुभा । कंचुकेनापि दिव्येन सुरक्तेन गुणान्विता

ນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນໄດ້ນຸ່ງຜ້າໄໝສີນ້ຳເງິນ ແລະບັນລຸຄວາມງາມສູງສຸດ. ອີກທັງສວມກັນຈຸກະອັນທິບສີແດງເຂັ້ມ ຈຶ່ງເປັນຜູ້ພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄ່າອັນດີເລີດ.

Verse 67

पार्वती कल्पिताद्भावाद्गुणं प्राप्ता महोदयम् । कल्पद्रुमान्मुदं लेभे शंकरं वाक्यमब्रवीत्

ດ້ວຍພາວະທີ່ນາງປາຣະວະຕີໄດ້ປັ້ນແຕ່ງໃນໃຈ ນາງໄດ້ບັນລຸຄຸນທຳອັນສູງສົ່ງ. ຍິນດີຕໍ່ກັລປະດຣຸມາ ນາງໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ແດ່ພຣະສັງກະຣາ.

Verse 68

यथोक्तं तु त्वया देव तथा दृष्टो मया द्रुमः । यादृशं कल्प्यते भावस्तादृशं परिदृश्यते

ໂອ ເທວະ! ດັ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວໄວ້ ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ເຫັນຕົ້ນໄມ້ນັ້ນດັ່ງນັ້ນແທ້. ພາວະທີ່ໃຈຄິດຄຳນຶງເປັນແນວໃດ ກໍປາກົດໃນການຮັບຮູ້ເປັນແນວນັ້ນ.

Verse 69

सूत उवाच । अथ सा चारुसर्वांगी तयोः पार्श्वं समेत्य च । पादांबुजं ननामाथ सा भक्त्या भवयोस्तदा

ສູຕະກ່າວວ່າ: ແລ້ວນາງຜູ້ງາມ ມີອະວະຍະວະສົມສ່ວນນັ້ນ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ຂ້າງທັງສອງ ແລະໃນຂະນະນັ້ນ ນາງໄດ້ນົບນ້ອມດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງທ່ານທັງສອງ.

Verse 70

उवाच वचनं स्निग्धं हृद्यं हारि च सा तदा । कस्मात्सृष्टा त्वया नाथ मातर्वद स्वकारणम्

ແລ້ວນາງໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳອ່ອນໂຍນ ຊື່ນໃຈ ແລະນ່າຫຼົງໃຫຼວ່າ: “ໂອ ນາຖະ! ທ່ານສ້າງຂ້າພະເຈົ້າເພື່ອການໃດ? ຂໍຈົ່ງບອກເຫດຜົນແທ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ດັ່ງແມ່ບອກລູກ”

Verse 71

श्रीदेव्युवाच । वृक्षस्य कौतुकाद्भावान्मया वै प्रत्ययः कृतः । सद्यः प्राप्तं फलं भद्रे भवती रूपसंपदा

ສຣີເທວີກ່າວວ່າ: “ເນື່ອງຈາກຄວາມຢາກຮູ້ໃນສະພາບຂອງຕົ້ນໄມ້ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ທົດລອງມັນ. ແລະໃນທັນທີ ໂອ ຜູ້ດີງາມ ຜົນກໍປາກົດ—ແມ່ນຄວາມງາມແລະລັດສະຫມີຂອງເຈົ້າ”

Verse 72

अशोकसुंदरी नाम्ना लोके ख्यातिं प्रयास्यसि । सर्वसौभाग्यसंपन्ना मम पुत्री न संशयः

ເຈົ້າຈະໂດ່ງດັງໃນໂລກດ້ວຍນາມ ‘ອະໂສກະສຸນດະຣີ’। ພ້ອມດ້ວຍສິຣິມົງຄຸນທຸກປະການ ເຈົ້າແມ່ນບຸດສາວຂອງເຮົາ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ។

Verse 73

सोमवंशेषु विख्यातो यथा देवः पुरंदरः । नहुषोनाम राजेंद्रस्तव नाथो भविष्यति

ດັ່ງທີ່ເທວະປຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣາ) ໂດ່ງດັງໃນວົງສາໂສມະ (ວົງຈັນ) ຉັນໃດ ໂອ ຣາເຈນທຣະ ກະສັດນາມ ‘ນະຫຸສະ’ ຈະເປັນນາຖ (ຜົວ/ຜູ້ຄຸ້ມຄອງ) ຂອງເຈົ້າ ຉັນນັ້ນ।

Verse 74

एवं दत्वा वरं तस्यै जगाम गिरिजा गिरिम् । कैलासं शंकरेणापि मुदा परमया युता

ເມື່ອປະທານພອນໃຫ້ນາງແລ້ວ ຄິຣິຈາກໍໄປສູ່ພູເຂົາ—ໄກລາສ—ພ້ອມພຣະສັງກະຣະ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີອັນສູງສຸດ।

Verse 102

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रे द्व्यधिकशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ອັດທະຍາຍທີ່ 102 ໃນ ສຣີປັດມະປຸຣານະ ພາກບູມິຂັນຑະ ໃນເລື່ອງເວນະ ໃນການສັນລະເສີນຄຸນຂອງ ຄຸຣຸຕີຣຖະ ແລະໃນຈະຣິດຂອງ ຈະວະນະ ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।