ໃນບົດສົນທະນາລະຫວ່າງ ວະສຸ–ໂມຫິນີ, ໂມຫິນີຍົກຍ້ອງການສະດຸດີ/ອ່ານຣາມາຍະນະກ່ອນໜ້າວ່າ ທຳລາຍບາບ ແລະເພີ່ມພຸນຍະ, ແລ້ວຂໍໃຫ້ເລົ່າມະຫິມາອັນສູງສຸດຂອງ ເສຕຸ. ວະສຸກ່າວວ່າ ພຽງແຕ່ໄດ້ດາຣະຊະນະເສຕຸ ກໍຂ້າມພົ້ນທະເລແຫ່ງສັງສາຣາໄດ້ ເນື່ອງຈາກພຣະຣາເມສະວະຣະປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ການບູຊາດ້ວຍໃຈມີວິໄນ ນຳໄປສູ່ສະຖານະສູງສຸດ. ຈາກນັ້ນບົດນີ້ລຽງລາຍຊື່ຕີຣຖະຂອງເສຕຸ—ຈັກຣະ-ຕີຣຖະ, ຕາລາ-ຕີຣຖະ, ສີຕາກຸນດະ, ມັງຄະລະ-ຕີຣຖະ, ອະມຣິຕະ-ວາປີ, ພຣະຫມ-ກຸນດະ, ລັກສະມະນະ-ຕີຣຖະ, ຈະຕາ-ຕີຣຖະ, ຫນຸມັດ-ກຸນດະ, ອະກັສຕະຍະ-ຕີຣຖະ, ຣາມະ-ກຸນດະ, ລັກສະມີ-ຕີຣຖະ, ອັກນິ-ຕີຣຖະ, ສິວະ-ຕີຣຖະ, ສັງຄະ-ຕີຣຖະ, ໂກຕິຕີຣຖະ, ສາດຫຍາມຣິຕະ, ສະຣະວະຕີຣຖະ, ທະນຸສໂກຕິ, ກສີຣະ-ກຸນດະ, ກະປິ-ຕີຣຖະ, ກາຍະຕຣີ ແລະ ສະຣະສະວະຕີ ຕີຣຖະ, ແລະ ຣິນະໂມຈະນະ—ພ້ອມຜົນບຸນແຕກຕ່າງ (ອະມະຕະ, ພຣະຫມໂລກ, ສິວະໂລກ, ຍົກຄະຄະຕິ, ສຸຂະພາບ, ໄຊຊະນະ, ລູກຫຼານ/ຊັບສິນ, ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ/ຄວາມງາມ, ພົ້ນຈາກພັນທະ/ໜີ້, ຫຼີກພົ້ນການເກີດໃໝ່ອັນຊົ່ວ). ທ້າຍສຸດກ່າວວ່າ ການອ່ານ ຫຼື ຟັງ ມະຫາຕມະຕີຣຖະເສຕຸ ທຳລາຍບາບທັງປວງ.
No shlokas available for this adhyaya yet.
Darśana is presented as immediately purifying, but disciplined worship and correctly performed snāna-rites are framed as the higher, intentional means that mature purification into stable attainment—yogic gati, desired aims, and ascent to specific lokas.
The phalas range from pāpa-kṣaya and inexhaustible merit to specific worldly and trans-worldly outcomes: health, victory, progeny, wealth, prosperity/beauty, avoidance of evil rebirth, release from debts and bondage, and attainment of Brahmaloka, Śivaloka, Sādhya-loka, or Rāma-sāyujya/sālokya-type residence.
It operates like an indexed directory: each named tīrtha is a node with a clear ritual action (primarily snāna, plus dāna/japa/homa) and an explicit result, enabling pilgrims and readers to navigate Setu as a structured soteriological landscape.