Bhuvaneśī (Nidrā-Śakti) Mantra-vidhi, Nyāsa–Āvaraṇa Worship, Padma-homa Prayogas, and the Opening of Śrī-Mahālakṣmī Upāsanā

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । कलिकल्पांतरे ब्रह्मन् ब्रह्मणोऽव्यक्तजन्मनः । लोकपद्मे तपस्थस्य सृष्ट्यर्थं संबभूवतुः ॥ १ ॥

ສະນັດກຸມາຣະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມັນ, ໃນວົງຈັກອື່ນໜຶ່ງຂອງກາລິກັລປະ, ເມື່ອພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີກຳເນີດອັນບໍ່ປາກົດ ກຳລັງບຳເພັນຕະປະ ຢູ່ເທິງດອກບົວແຫ່ງໂລກ, «ສອງພະອົງ/ສອງຫຼັກ» ກໍເກີດຂຶ້ນເພື່ອການສ້າງສັນ.

Verse 2

विष्णुकर्णमलोद्भूतावसुरौ मधुकैटभौ । तौ जातमात्रौ पयसि लोकप्रलयलक्षणे ॥ २ ॥

ຈາກມະລະ (ຄືຂີ້ຫູ) ທີ່ຫູຂອງພຣະວິສນຸ ໄດ້ເກີດອະສຸຣະສອງຕົນ ຄື ມະທຸ ແລະ ໄກຕະພະ; ແລະເມື່ອເກີດຂຶ້ນທັນທີ ພວກເຂົາກໍຢູ່ໃນນ້ຳ ໃນຍາມທີ່ໂລກປາກົດອາການແຫ່ງມະຫາປຣະລະຍະ.

Verse 3

जानुमात्रे स्थितौ दृष्ट्वा ब्रह्मणं कमलस्थितम् । प्रवृत्तावत्तुमालक्ष्य तुष्टाव जगदंबिकाम् ॥ ३ ॥

ເມື່ອເຫັນພຣະພຣະຫມາ ປະທັບຢູ່ເທິງດອກບົວ ແລະສັງເກດວ່າພຣະອົງເລີ່ມຈະກິນ (ດອກບົວນັ້ນ), ນາງຈຶ່ງສັນລະເສີນ ພຣະແມ່ແຫ່ງສາກົນ ຈະກັດອັມບິກາ (Jagadambikā).

Verse 4

ततो देवी जगत्कर्त्री शैवी शक्तिरनुत्तमा । नारायणाक्षिसंस्थाना निद्रा प्रीता बभूव ह ॥ ४ ॥

ແລ້ວຕໍ່ມາ ພຣະເທວີ—ຜູ້ສ້າງໂລກ, ພະລັງຊາຍວີ (Śaivī-śakti) ອັນສູງສຸດ—ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນດວງຕາຂອງນາຣາຍະນະ ໃນນາມ «ນິດຣາ» (ການນອນ), ກໍພໍໃຈຍິ່ງ.

Verse 5

तस्या मंत्रादिकं सर्वं कथयिष्यामि तच्छृणु । सारुणा क्रोधनी शांतिश्चंद्रालंकृतशेखरा ॥ ५ ॥

ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງ: ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ມົນຕຣາ ແລະ ພິທີກຳທີ່ເກີ່ຍວຂ້ອງທັງໝົດຂອງນາງ. ນາງແມ່ນ ສາຣຸນາ, ກໂຣທະນີ, ແລະ ຊານຕິ—ຜູ້ມີຍອດເສົາສິຣີປະດັບດ້ວຍດວງຈັນ.

Verse 6

एकाक्षरीबीज मन्त्रऋषिः शक्तिरुदाहृता । गायत्री च भवेच्छन्दो देवता भुवनेश्वरी ॥ ६ ॥

ສໍາລັບມົນຕຣາບີຈະ (bīja) ອັກສອນດຽວ ຣິຊິ (ṛṣi) ຂອງມົນຕຣາ ຖືກປະກາດວ່າແມ່ນ «ຊັກຕິ». ຉັນທະ (chandas) ແມ່ນ «ກາຍະຕຣີ», ແລະ ເທວະຕາປະທານແມ່ນ «ພຸວະເນສະວະຣີ».

Verse 7

षड्दीर्घयुक्तबीजेन कुर्यादंगानि षट् क्रमात् । संहारसृष्टिमार्गेण मातृकान्यस्तविग्रहः ॥ ७ ॥

ໃຊ້ບີຈະມົນຕຣາທີ່ປະສົມກັບສະຫຼະຍາວທັງຫົກ ຈົ່ງກະທໍາອັງກະ-ນະຍາສະ (aṅga-nyāsa) ຫົກປະການຕາມລໍາດັບ. ແລ້ວເມື່ອນະຍາສະມາຕຣິກາ (mātṛkā) ລົງໃນກາຍແລ້ວ ຈົ່ງດໍາເນີນຕາມວິທີ ສັງຫາຣະ (saṃhāra) ແລະ ສຣິດຕິ (sṛṣṭi).

Verse 8

मन्त्रन्यासं ततः कुर्याद्देवताभावसिद्धये । हृल्लेखां मूर्ध्नि वदने गगनां हृदयांबुजे ॥ ८ ॥

ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງກະທໍາມົນຕຣາ-ນະຍາສະ (mantra-nyāsa) ເພື່ອໃຫ້ສໍາເລັດພາວະແຫ່ງການປະຈັກພຣະເທວະຕາ (devatā-bhāva). ຈົ່ງວາງ «ຮຣິລເລຂາ» ໄວ້ທີ່ສີສະ ແລະ ໃບໜ້າ, ແລະວາງ «ກະກະນາ» ໄວ້ທີ່ດອກບົວແຫ່ງດວງໃຈ.

Verse 9

रक्तां करालिकां गुह्ये महोच्छुष्मां पदद्वये । ऊर्द्ध्वप्राग्दक्षिणोदीच्यपश्चिमेषूत्तरेऽपि च ॥ ९ ॥

ຈົ່ງວາງພະພະລັງງານເທວະນີ້: «ຣັກຕາ» ຜູ້ແດງ ແລະ «ກະຣາລິກາ» ໄວ້ທີ່ສ່ວນລັບ (guhya); «ມະໂຫຈຸສະມາ» ໄວ້ທີ່ຕີນທັງສອງ. ແລະຈົ່ງຈັດວາງອີກໃນສ່ວນເທິງ ແລະຕາມທິດ—ຕາເວັນອອກ, ໃຕ້, ເໜືອ, ຕາເວັນຕົກ, ແລະທິດເໜືອອັນສູງສຸດດ້ວຍ.

Verse 10

सद्यादिह्रस्वबीजाद्यान्वस्तव्या भूतसप्रभाः । अंगानि विन्यसेत्पश्चाज्जातियुक्तानि षट् क्रमात् ॥ १० ॥

ພຶງປະກອບນະຍາສະ ວາງພະຍາງຄ໌ເມັດສັ້ນໆ ເລີ່ມຈາກ «sadya» ແລະມັນຕຣາອັນສະຫວ່າງທີ່ສຳພັນກັບທາດ; ແລ້ວຈຶ່ງຈັດວາງອັງຄະ 6 ຕາມລຳດັບ ພ້ອມ jāti ທີ່ຖືກຕ້ອງ.

Verse 11

ब्रह्माणं विन्यसेद्भाले गायत्र्या सह संयुतम् । सावित्र्या सहितं विष्णुं कपोले दक्षिणे न्यसेत् ॥ ११ ॥

ພຶງວາງພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກ ພ້ອມກັບຄາຍະຕຣີ (Gāyatrī); ແລະພຶງວາງພຣະວິສະນຸ (Viṣṇu) ທີ່ແກ້ມຂວາ ພ້ອມກັບສາວິຕຣີ (Sāvitrī).

Verse 12

वागीश्वर्या समायुक्तं वामगंडे महेश्वरम् । श्रिया धनपतिं न्यस्य वामकर्णाग्रके पुनः ॥ १२ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງວາງມະເຫສະວະຣະ (Mahādeva) ຜູ້ປະດັບດ້ວຍພະລັງແຫ່ງວາຈາ (Vāgīśvarī) ໄວ້ທີ່ແກ້ມຊ້າຍ; ແລະພ້ອມກັບສຣີ (Śrī) ພຶງວາງທະນະປະຕິ (Dhanapati/Kubera) ທີ່ປາຍຫູຊ້າຍອີກຄັ້ງ.

Verse 13

रत्या स्मरं मुखे न्यस्य पुण्यागणपतिं न्यसेत् । सव्यकर्णोपरि निधाकर्णगंडांतरालयोः ॥ १३ ॥

ເມື່ອວາງມັນຕຣາຂອງສະມະຣະ (Smara/Kāma) ໄວ້ທີ່ປາກແລ້ວ, ຈຶ່ງວາງມັນຕຣາຂອງຄະນະປະຕິ (Gaṇapati) ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ໄວ້ເທິງສ່ວນສູງຂອງຫູຊ້າຍ ແລະໃນບ່ອນກາງລະຫວ່າງຫູກັບແກ້ມ.

Verse 14

न्यस्तव्यं वदने मूलं भूपश्चैत्रांस्ततो न्यसेत् । कण्ठमूले स्तनद्वंद्वे वामांसे हृदयांबुजे ॥ १४ ॥

ພຶງວາງມູລະມັນຕຣາ (Mūla) ໄວ້ທີ່ປາກ; ແລ້ວຈຶ່ງວາງອັກສອນ/ມັນຕຣາ ເລີ່ມຈາກ «bhūpa» ແລະ «caitrā» ໄວ້ທີ່ໂຄນຄໍ, ທີ່ອົກຄູ່, ທີ່ບ່າຊ້າຍ, ແລະເທິງດອກບົວແຫ່ງຫົວໃຈ.

Verse 15

सव्यांसे पार्श्वयुगले नाभिदेशे च देशिकः । भालांश्च पार्श्वजठरे पार्श्वांसापरके हृदि ॥ १५ ॥

ພຣະອາຈານ (ເທສິກະ) ຄວນວາງໄວ້ທີ່ບ່າຊ້າຍ, ທີ່ຂ້າງທັງສອງ ແລະ ບ່ອນສະດື; ອຳນາດ «ພາລາ» ວາງທີ່ຂ້າງແລະທ້ອງ; ສ່ວນ «ປາຣສວາມສ» ວາງໃນດວງໃຈອີກຂ້າງໜຶ່ງ।

Verse 16

ब्रह्माण्याद्यास्तनौ न्यस्य विधिना प्रोक्तलक्षणाः । मूलेन व्यापकं देहे न्यस्य देवीं विचिंतयेत् ॥ १६ ॥

ໃຫ້ວາງ (ມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ) «ພຣະຫມານີ» ແລະອື່ນໆ ໄວ້ເທິງອົງອົບທັງສອງ ຕາມພິທີທີ່ກຳນົດແລະເຄື່ອງໝາຍທີ່ກ່າວໄວ້; ແລ້ວໃຊ້ມູລະມັນຕຣາ ອັນແຜ່ຊຶມທົ່ວກາຍ ແລະ ພິຈາລະນາດ້ວຍຈິດແນ່ວແນ່ໃນພຣະເທວີ।

Verse 17

उद्यद्दिवाकरनिभां तुंगोरोजां त्रिलोचनाम् । स्मरास्यामिंदुमुकुटां वरपाशांकुशाभयाम् ॥ १७ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າຈະພິຈາລະນານາງ—ສະຫວ່າງໄສດັ່ງຕາເວັນຍາມຮຸ່ງ, ອົງອົບສູງ, ມີສາມຕາ; ໃບໜ້າຊ່າງຊວນໃຈ; ສວມດວງຈັນເປັນມົກກຸດ, ແລະພຣະຫັດອັນປະເສີດຖືບ່ວງ (ປາຊະ), ຂໍ (ອັງກຸຊະ) ແລະ ມຸດຣາແຫ່ງອະໄພ।

Verse 18

रदलक्षं जपेन्मंत्रं त्रिमध्वक्तैर्हुनेत्ततः । अष्टद्रव्यैर्दशांशेन ब्रह्मवृक्षसमिद्वरैः ॥ १८ ॥

ຄວນສວດຈະປະມັນຕຣາໃຫ້ຄົບໜຶ່ງແສນຄັ້ງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໃຫ້ຖວາຍຮົມໄຟດ້ວຍສ່ວນຜະສົມຂອງຂອງຫວານສາມຢ່າງແລະນ້ຳມັນເນີຍ (ghee); ໃຊ້ວັດຖຸພິທີ 8 ຢ່າງ ແລະຖວາຍເປັນຈຳນວນໜຶ່ງສ່ວນສິບຂອງຈຳນວນຈະປະ, ພ້ອມໄມ້ຟືນອັນດີຈາກຕົ້ນ «ພຣະຫມາວຣຶກສະ».

Verse 19

द्राक्षाखर्जूरवातादशर्करानालिकेरकम् । तन्दुलाज्यतिलं विप्र द्रव्याष्टकमुदाहृतम् ॥ १९ ॥

ອະງຸ່ນ, ໝາກອິນທະພານ (dates), ອາລະມອນ, ນ້ຳຕານ, ໝາກພ້າວ, ເຂົ້າ, ນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ແລະ ງາ—ໂອ ພຣາຫມະນະ—ນີ້ແມ່ນວັດຖຸພິທີ 8 ຢ່າງທີ່ປະກາດໄວ້।

Verse 20

दद्यादर्ध्यं दिनेशाय तत्र संचिन्त्य पार्वतीम् । पद्ममष्टदलं बाह्ये वृत्तं षोडशभिर्द्दलैः ॥ २० ॥

ໃຫ້ຖວາຍອາຣະຄະຍະ (ນ້ຳບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ) ແດ່ພຣະສຸລິຍະ ໃນຂະນະທີ່ພິຈາລະນາພຣະນາງປາຣະວະຕີ. ແລ້ວຈຶ່ງສ້າງດອກບົວ 8 ກີບ ແລະດ້ານນອກເຮັດວົງກົມລ້ອມດ້ວຍ 16 ກີບ.

Verse 21

विलिखेत्कर्णिकामध्ये षट्कोणमतिसुन्दरम् । ततः संपूजयेत्पीठं नवशक्तिसमन्वितम् ॥ २१ ॥

ໃນກາງກົກດອກບົວ ໃຫ້ຂຽນຮູບຫົກຫຼ່ຽມທີ່ງາມຍິ່ງ. ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາພີຖະ (ບັນລັງອັນສັກສິດ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ທີ່ປະກອບດ້ວຍສັກຕິ 9 ປະການ.

Verse 22

जयाख्या विजया पश्चादजिताह्वापराजिता । नित्या विलासिनी गोग्धीत्यघोरा मंगला नव ॥ २२ ॥

ຕໍ່ໄປແມ່ນນາມມົງຄຸນ 9 ປະການ: ຈະຍາຂະຍາ, ວິຈະຍາ; ຕໍ່ມາ ອະຈິຕາຫວາ ແລະ ອະປະຣາຈິຕາ; ນິຕະຍາ, ວິລາສິນີ, ໂກກະທີ; ແລະຍັງມີ ອະໂຄຣາ ແລະ ມັງຄະລາ.

Verse 23

बीजाढ्यमासनं दत्त्वा मूर्तिं तेनैव कल्पयेत् । तस्यां संपूजयेद्देवीमावाह्यावरणैः क्रमात् ॥ २३ ॥

ເມື່ອຖວາຍອາສະນະ (ບ່ອນນັ່ງ) ທີ່ອຸດົມດ້ວຍບີຊະມັນຕຣະ ແລ້ວ ໃຫ້ປັ້ນຮູບມູຣຕິຂອງເທວະຕາຕາມນັ້ນ. ຈາກນັ້ນ ເຊີນພຣະເທວີເຂົ້າສູ່ຮູບນັ້ນ ແລະບູຊາພຣະນາງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ຕາມລຳດັບ ພ້ອມອາວະຣະນະ (ວົງປົກປ້ອງ) ທີ່ສືບຕໍ່ກັນ.

Verse 24

मध्यपाग्याम्यसौम्येषु पूजयेदंगदेवताः । षट्कोणेषु यजेन्मंत्री पश्चान्मिथुनदेवताः ॥ २४ ॥

ໃນບ່ອນກາງ ແລະໃນທິດມົງຄຸນ (ທິດຕາເວັນອອກ ແລະ ທິດເໜືອ) ໃຫ້ບູຊາເທວະຕາປະຈຳອະວະຍະ (aṅga-devatā). ໃນສ່ວນຫົກຫຼ່ຽມ (ṣaṭkoṇa) ໃຫ້ຜູ້ປະກອບພິທີຜູ້ຮູ້ມັນຕຣະ ປະກອບການບູຊາ; ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ບູຊາເທວະຕາເປັນຄູ່ (mithuna-devatā).

Verse 25

इन्द्रकोणं लसद्दंडकुंडिकाक्षगुणाभयाम् । गायत्रीं पूजयेन्मन्त्री ब्रह्माणमपि तादृशम् ॥ २५ ॥

ໃນທິດອິນທຣະ (ທິດຕາເວັນອອກ) ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາພຶງບູຊາ ພຣະນາງກາຍະຕຣີ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ ຖືຄັນທອນ ແລະ ຄຸນດິກາ (ຄົວນ້ຳ) ຖືມາລາ ສະແດງມຸດຣາສອນ ແລະ ປະທານອະໄພ; ແລະພຶງບູຊາ ພຣະພຣະຫມາ ໃນຮູບລັກສະນະດຽວກັນ.

Verse 26

रक्षः कोणे शंखचक्रगदापंकजधारिणीम् । सावित्रीं पीतवसनां यजेद्विणुं च तादृशम् ॥ २६ ॥

ໃນມຸມຣັກສະ (ມຸມປົກປ້ອງ) ພຶງບູຊາ ພຣະນາງສາວິຕຣີ ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣະ ຄະດາ ແລະ ດອກບົວ; ແລະພຶງບູຊາ ພຣະວິສະນຸ ໃນຮູບດຽວກັນ.

Verse 27

वायुकोणे परश्वक्षमाला भयवरान्विताम् । यजेत्सरस्वतीमच्छां रुद्रं तादृशलक्षणम् ॥ २७ ॥

ໃນມຸມວາຍຸ (ທິດຕາເວັນຕົກຄ່ຳ-ເໜືອ) ພຶງບູຊາ ພຣະນາງສະຣັສວະຕີ ຜູ້ບໍລິສຸດ ຖືຂວານ ແລະ ມາລາ ສະແດງມຸດຣາອະໄພ ແລະ ມຸດຣາປະທານພອນ; ແລະພຶງບູຊາ ພຣະຣຸທຣະ ດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍດຽວກັນ.

Verse 28

वह्निकोणे यजेद्रत्नकुंभं मणिकरंडकम् । कराभ्यां बिभ्रतीं पीतां तुंदिलं धनदायकम् ॥ २८ ॥

ໃນມຸມວັຫນິ (ທິດຕາເວັນອອກສ່ຽງໃຕ້) ພຶງບູຊາຜູ້ຖືຄຸ້ມພະລັດນະ ແລະ ຫີບມະນີ—ມີສີເຫຼືອງ ທ້ອງອຸ້ມ ເປັນຜູ້ປະທານຊັບ ຖືດ້ວຍມືທັງສອງ.

Verse 29

आलिंग्य सव्यहस्तेन वामे तांबूलधारिणीम् । धनदांकसमारूढां महालक्ष्मीं प्रपूजयेत् ॥ २९ ॥

ໂດຍອ້ອມກອດນາງດ້ວຍແຂນຊ້າຍ ພຶງບູຊາ ພຣະນາງມະຫາລັກສະມີ ຢ່າງຄວນຄ່າ—ນາງຖືຕາມບູນ (ໃບໝາກ) ໃນມືຊ້າຍ ແລະ ປະທັບນັ່ງເທິງຕັກຂອງ ທະນະດາ (ກຸເບຣະ).

Verse 30

पश्चिमे मदनं बाणपाशांकुशशरासनाम् । धारयंतं जपारक्तं पूजयेद्रक्तभूषणम् ॥ ३० ॥

ໃນທິດຕາເວັນຕົກ ຄວນບູຊາມະດະນະ (ກາມ) ຜູ້ຖືລູກສອນ ບ່ວງບາດ ອັງກຸສ ແລະ ຄັນທະນູ; ແດງດັ່ງດອກຊະປາ ແລະ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບສີແດງ।

Verse 31

सव्येन पतिमाश्लिष्य वामेनोत्पलधारिणीम् । पाणिना रमणांकस्थां रतिं सम्यक्समर्चयेत् ॥ ३१ ॥

ນາງໃຊ້ດ້ານຊ້າຍກອດສາມີ ແລະ ຖືດອກບົວດ້ວຍມືຊ້າຍ; ຄວນບູຊານາງຣະຕິ ຜູ້ນັ່ງເທິງຕັກຂອງຜູ້ຮັກ ດ້ວຍມືຂວາຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 32

ऐशान्ये पूजयेत्सम्यक् विघ्नराजं प्रियान्वितम् । सृणिपाशधरं कांतं वरांगासृक्कलांगुलिम् ॥ ३२ ॥

ໃນທິດອີສານ ຄວນບູຊາວິຄນະຣາຊາ (ຄະເນຊະ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພ້ອມດ້ວຍຄູ່ຄອງອັນເປັນທີ່ຮັກ; ງາມສະງ່າ ຖືອັງກຸສ ແລະ ບ່ວງບາດ ແລະ ມີອະວະອັນເປັນມົງຄຸນ ພ້ອມລັກສະນະແດງອ່ອນ।

Verse 33

माध्वीपूर्णकपालाढ्यं विघ्नराजं दिगंबरम् । पुष्करे विगलद्रत्नस्फुरच्चषकधारिणम् ॥ ३३ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າພິຈາລະນາວິຄນະຣາຊາ (ຄະເນຊະ) ຜູ້ນຸ່ງຟ້າ (ເປືອຍ) ຜູ້ອຸດົມດ້ວຍກະໂຫຼກຖ້ວຍເຕັມນ້ຳເຫຼົ້າຫວານ; ແລະ ຖືຈອກສ່ອງປະກາຍດ້ວຍແກ້ວມະນີ ທີ່ຢອດລົງໃນມືດອກບົວ।

Verse 34

सिंदूरसदृशाकारामुद्दाममदविभ्रमाम् । धृतरक्तोत्पलामन्यपाणिना तु ध्वजस्पृशाम् ॥ ३४ ॥

ນາງປາກົດກາຍດ້ວຍຮູບຮ່າງດັ່ງສິນດູຣາ (ຜົງແດງ) ໂອ້ອຍອິ່ງດ້ວຍຄວາມງາມອັນເມົາມົນບໍ່ມີຂອບ; ຖືດອກບົວແດງ ແລະ ອີກມືໜຶ່ງແຕະທຸງ (ທະວັດ)។

Verse 35

आश्लिष्टकांतामरुणां पुष्टिमर्चेद्दिगंबराम् । कर्णिकायां निधी पूज्यौ षट्कोणस्याथ पार्श्वयोः ॥ ३५ ॥

ຄວນບູຊາ ປຸດຕິ (Puṣṭi) ຜູ້ມີສີແດງອ່ອນ ນຸ່ງອາກາດ (ເປົ່າກາຍ) ແລະກອດຄູ່ຮັກຢ່າງແນບຊິດ. ໃນກາງກັນນິກາ (ກາງຜັງ) ໃຫ້ບູຊານິທິສອງອົງ ແລ້ວຈຶ່ງວາງໄວ້ທີ່ສອງຂ້າງຂອງຫົກຫຼ່ຽມ.

Verse 36

अंगानि केसरेष्वेताः पश्चात्पत्रेषु पूजयेत् । अनंगकुसुमा पश्चाद्द्वितीयानंगमेखला ॥ ३६ ॥

ໃຫ້ບູຊາອົງປະກອບ (ອັງກະເທວະຕາ) ເຫຼົ່ານີ້ກ່ອນໃນເກສະຣະ (ເສັ້ນກີບດອກ) ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາໃນກີບດອກ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນ ອະນັງກຸສຸມາ (Anaṅgakusumā) ແລະຕໍ່ໄປແມ່ນ ອະນັງເມຄະລາ ອົງທີສອງ (Anaṅgamekhalā).

Verse 37

अनंगगमना तद्वदनंगमदनातुरा । भुवनपाला गगनवेगा षष्ठी चैव ततः परम् ॥ ३७ ॥

ອະນັງກະມະນາ (Anaṅgamanā) ແລະດັ່ງນັ້ນ ອະນັງມະດະນາຕຸຣາ (Anaṅgamadanāturā); ບຸວະນະປາລາ (Bhuvanapālā); ກະກະນະເວກາ (Gaganavegā) — ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນນາມ. ແລ້ວຕໍ່ຈາກນັ້ນຈຶ່ງເຖິງອົງທີຫົກໃນລຳດັບ.

Verse 38

शशिलेखा गगनलेखा चेत्यष्टौ यत्र शक्तयः । खङ्गखेटकधारिण्यः श्यामाः पूज्याश्च मातरः ॥ ३८ ॥

ໃນສະຖານອັນສັກສິດນັ້ນ ມີພະລັງສັກຕິ (Śakti) ຈຳນວນແປດ—ເຊັ່ນ ສະສິເລຄາ (Śaśilekhā) ແລະ ກະກະນະເລຄາ (Gaganalekhā). ພຣະແມ່ທັງຫຼາຍມີສີຄ່ຳ ຄວນແກ່ການບູຊາ ແລະຖືດາບກັບໂລ່.

Verse 39

पद्माद्बहिः समभ्यर्च्याः शक्तयः परिचारिकाः । प्रथमानंगद्वयास्यादनंगमदना ततः ॥ ३९ ॥

ນອກຈາກດອກບົວ (ບັນລັງ/ແຜນຜັງ) ໃຫ້ບູຊາສັກຕິຜູ້ຮັບໃຊ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ອົງທຳອິດແມ່ນ ອະນັງກະດວະຍາສະຍາ (Anaṅgadvayāsyā); ຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນ ອະນັງມະດະນາ (Anaṅgamadanā).

Verse 40

मदनातुरा भवनवेगा ततो भुवनपालिका । स्यात्सर्वशिशिरानंगवेदनानंगमेखला ॥ ४० ॥

ແລ້ວນາງຖືກກາມະ (ຄວາມຮັກປາຖະໜາ) ຮົບກວນ ການເຄື່ອນໄຫວກໍໄວຂຶ້ນ; ຜູ້ປົກປ້ອງໂລກທັງປວງ ດຸດດັ່ງຄາດດ້ວຍຣາຄະ ແລະຮັບຮູ້ຄວາມເຈັບປວດແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາ ຕະຫຼອດລະດູໜາວທັງໝົດ।

Verse 41

चषकं तालवृंतं च तांबूलं छत्रमुज्ज्वलम् । चामरे चांशुकं पुष्पं बिभ्राणाः करपंकजैः ॥ ४१ ॥

ພວກເຂົາຖືໄວ້ໃນຝາມືດຸດດັ່ງດອກບົວ ມີຈອກນ້ຳດື່ມ, ພັດໃບຕານ, ຕາມບູນ (ໃບໝາກ), ຮົ່ມສະຫວ່າງ, ພັດຫາງຈາມະຣະ, ເຄື່ອງນຸ່ງ ແລະດອກໄມ້; ຢືນຖືເປັນເຄື່ອງບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 42

सर्वाभरणसंदीप्तान् लोकपालान्बहिर्यजेत् । वज्रादीन्यपि तद्बाह्ये देवीमित्थं प्रपूजयेत् ॥ ४२ ॥

ພາຍນອກຈາກມັນດະລາພາຍໃນ ຄວນບູຊາພວກໂລກະປາລະ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທັງປວງ; ແລະພາຍນອກຈາກນັ້ນອີກ ຄວນວາງແລະບູຊາວັຊຣະ ແລະອາວຸດທິພະອື່ນໆ. ດ້ວຍວິທີນີ້ ຄວນບູຊາເທວີໃຫ້ຖືກຕ້ອງ।

Verse 43

मंत्री त्रिमधुरोपेतैर्हुत्वाश्वत्थसमिद्वरैः । ब्राह्मणान्वशयेच्छीघ्रं पार्थिवान्पद्महोमतः ॥ ४३ ॥

ມັນຕຣິນ (ຜູ້ຊ່ຽວຊານພິທີ) ຖວາຍຮຸຕະໃນໄຟ ດ້ວຍໄມ້ອັດສະວັດຖະອັນດີເລີດ ພ້ອມດ້ວຍ “ຄວາມຫວານສາມປະການ”; ໂດຍພິທີປັດມະ-ໂຫມະ (ການຖວາຍດອກບົວໃນໄຟ) ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ພຣາຫມະນະ ແລະກະສັດ ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດໄດ້ໄວ।

Verse 44

पलाशपुष्पैस्तत्पत्नीं मंत्रिणः कुसुदैरपि । पंचविंशतिधा जप्तैर्जलैः स्नानं दिने दिने ॥ ४४ ॥

ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣະ (ມັນຕຣິນ) ຄວນໃຫ້ພັນລະຍາຂອງຕົນອາບນ້ຳທຸກມື້ ໂດຍໃຊ້ນ້ຳທີ່ສວດມັນຕຣະ 25 ເທື່ອ ແລະໃຊ້ດອກປະລາຊະ ພ້ອມທັງດອກກຸສະດ້ວຍ।

Verse 45

आत्मानमभिषिंचेद्यः सर्वसौभाग्यवान्भवेत् । पंचविंशतिधा जप्तं जलं प्रातः पिबेन्नरः ॥ ४५ ॥

ຜູ້ໃດທຳພິທີພອຍນ້ຳຊຳລະຕົນເອງ ຈະໄດ້ຮັບສິລິມົງຄຸນທຸກປະການ. ຕອນເຊົ້າ ຄວນດື່ມນ້ຳທີ່ສວດມັນຕຣາ 25 ຄັ້ງແລ້ວ.

Verse 46

अवाप्य महतीं प्रज्ञां कवीनामग्रणीर्भवेत् । कर्पूरागरुसंयुक्तकुंकुमं साधु साधितम् ॥ ४६ ॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບປັນຍາອັນໃຫຍ່ ຈະເປັນຜູ້ນຳອັນເລີດໃນຫມູ່ກະວີ. (ສຳເລັດໄດ້ໂດຍ) ຄຸ້ງຄຸມທີ່ປຸງດີ ຜະສົມກັບການບູນ ແລະ ໄມ້ອາກາຣູ.

Verse 47

गृहीत्वा तिलकं कुर्याद्राजवश्यमनुत्तमम् । शालिपिष्टमयीं कृत्वा पुत्तलीं मधुरान्विताम् ॥ ४७ ॥

ເອົາສານຕິລະກະມາ ແລ້ວທາເພື່ອບັນລຸອຳນາດອັນຍິ່ງເຫນືອກະສັດ. ຄວນປັ້ນຮູບນ້ອຍໜຶ່ງຈາກແປ້ງເຂົ້າເຈົ້າ ແລະໃສ່ຂອງຫວານເປັນເຄື່ອງບູຊາ.

Verse 48

जप्तां प्रतिष्ठितप्राणां भक्षयेद्रविवासरे । वशं नयति राजानं नारीं वा नरमेव च ॥ ४८ ॥

ໃນວັນອາທິດ ຖ້າກິນສິ່ງທີ່ໄດ້ສວດຈະປາ ແລະໄດ້ປະດິດຕັ້ງພຣານຕາມພິທີແລ້ວ ຈະນຳໃຫ້ກະສັດ—ຫຼືຍິງ ຫຼືຊາຍ—ຢູ່ໃນອຳນາດ.

Verse 49

कण्ठमात्रोदके स्थित्वा वीक्ष्य तोयोद्गतं रविम् । त्रिसहस्रं जपेन्मंत्रं कन्यामिष्टां लभेत्ततः ॥ ४९ ॥

ຢືນໃນນ້ຳຈົນເຖິງຄໍ ແລະເບິ່ງພຣະອາທິດທີ່ຜຸດຂຶ້ນຈາກນ້ຳ ແລ້ວສວດມັນຕຣາ 3,000 ຄັ້ງ; ຈາກນັ້ນຈະໄດ້ຮັບກັນຍາທີ່ປາດຖະໜາ (ເປັນຄູ່ຄວນ).

Verse 50

अन्नं तन्मंत्रितं मंत्री भुंजीत श्रीप्रसिद्धये । लिखितां भस्मना मायां ससाध्यां फलकादिषु ॥ ५० ॥

ເພື່ອຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ແລະ ຊື່ສຽງອັນດີ ຜູ້ປະຕິບັດຄວນກິນອາຫານທີ່ໄດ້ປະພອມດ້ວຍມົນຕຣານັ້ນ. ອີກທັງຄວນຂຽນ «ມາຍາ» ຂອງມົນຕຣາ—ພ້ອມອົງປະກອບທີ່ກຳນົດ—ໂດຍໃຊ້ຂີ້ເທົ່າ ລົງໃນໝາກໄມ້ ແລະ ສິ່ງອື່ນໆທຳນອງນັ້ນ.

Verse 51

तत्कालं दर्शयेद्यंत्रं सुखं सूयेत गर्भिणी । भुवनेशीयमाख्याता सहस्रभुजसंभवा ॥ ५१ ॥

ໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ຄວນນຳຍັນຕຣາໃຫ້ນາງເຫັນ; ແມ່ຍິງຖືພາຈະຄອດລູກໄດ້ຢ່າງສະດວກ. ຍັນຕຣານີ້ເອີ້ນວ່າ «ພູວະເນຊີ» ເກີດຈາກພະລັງຂອງເທວີຜູ້ມີພັນມື.

Verse 52

भुक्तिमुक्तिप्रदा नॄणां स्मर्तॄणां द्विजसत्तम । ततः कल्पांतरे विप्र कदाचिन्महिषासुरः ॥ ५२ ॥

ໂອ ດວິຈະຜູ້ປະເສີດ, ມັນປະທານທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ ແກ່ຜູ້ທີ່ລະລຶກຖຶງມັນ. ຕໍ່ມາໃນກັລປະອື່ນໜຶ່ງ, ໂອ ພຣາຫມະນ, ເຄີຍມີອະສຸຣະຊື່ ມະຫິສາສຸຣະ ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 53

बभूव लोकपालांस्तु जित्वा भुंक्ते जगत्त्रयम् । ततस्त्पीडिता देवा वैकुंठं शरणं ययुः ॥ ५३ ॥

ເມື່ອໄດ້ຊະນະລົກະປາລະ ຜູ້ພິທັກໂລກທັງຫຼາຍ ແລ້ວ, ມັນກໍໄດ້ຄອບຄອງ ແລະ ເສວຍອຳນາດເຫນືອໂລກທັງສາມ. ເທວະທັງຫຼາຍຖືກກົດຂີ່ ຈຶ່ງໄປຫາ ໄວກຸນຖະ (Vaikuṇṭha) ເພື່ອຂໍພຶ່ງພາ.

Verse 54

ततो देवी महालक्ष्मीश्चक्राद्यांगोत्थतेजसा । श्रीर्बभूवमुनिश्रेष्ठ मूर्ता व्याप्तजगत्त्रया ॥ ५४ ॥

ແລ້ວເທວີ ມະຫາລັກສະມີ—ພຣະສຣີ ເອງ—ໄດ້ປາກົດເປັນຮູບກາຍ, ເກີດຈາກຄວາມສະຫວ່າງແຜ່ວພຸ່ງອອກຈາກອົງທິບພະອະວະຍະ ເລີ່ມຈາກຈັກຣະ. ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ, ນາງແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມໂລກທັງສາມ.

Verse 55

स्वयं सा महिषादींस्तु निहत्य जगदीश्वरी । अरविंदवनं प्राप्ता भजतामिष्टदायिनी ॥ ५५ ॥

ນາງຈະກະດີສະວະຣີ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ໄດ້ປະຫານມະຫິສະ ແລະອື່ນໆ ດ້ວຍພຣະອົງເອງ; ແລ້ວໄດ້ເຖິງອະຣະວິນດະວະນະ ປ່າດອກບົວ ເປັນຜູ້ປະທານພອນຕາມປາດຖະນາແກ່ຜູ້ບູຊານາງ।

Verse 56

तस्याः समर्चनं वक्ष्ये संक्षेपेण श्रृणु द्विज । मृत्युक्रोधेन गुरुणा बिंदुभूषितमस्तका ॥ ५६ ॥

ບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະກ່າວເຖິງການບູຊານາງໂດຍຫຍໍ້—ຈົ່ງຟັງ ໂອ ທະວິຊະ. ນາງມີພຣະອາການສົມບູນແລະນ່າກົວ ດ້ວຍຄວາມໂກດດຸດັ່ງມະຫາມະຣະນະ; ແລະສີສະຖືກປະດັບດ້ວຍບິນດຸອັນສັກສິດ.

Verse 57

बीजमन्त्रः श्रियः प्रोक्तो भजतामिष्टदायकः । ऋषिर्भृगुर्निवृच्छंदो देवता श्रीः समीरिता ॥ ५७ ॥

ບີຊະມັນຕຣະຂອງພຣະສຣີ ໄດ້ຖືກປະກາດແລ້ວ ເປັນຜູ້ປະທານສິ່ງທີ່ປາດຖະນາແກ່ຜູ້ບູຊາ. ຣິຊິແມ່ນ ພຣຶກຸ; ຉັນທະ (ສັນທະ) ແມ່ນ ນິວຣຶດ; ແລະເທວະຕາປະທານແມ່ນ ພຣະສຣີ (ລັກສະມີ) ດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້.