Hayagrīva-pūjā-vyākhyāna (Worship Procedure and Mantra-Siddhi of Hayagrīva)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । प्रणवो हृदयं विष्णुर्नेन्तः सुरपतिस्तथा । महाबलाय स्वाहांतो मंत्रो वसुधराक्षरः ॥ १ ॥

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ພຣະນະວະ (ໂອມ) ແມ່ນດວງໃຈແທ້ຂອງພຣະວິສນຸ; ພາຍໃນນັ້ນຍັງມີພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ. ມັນຕຣາທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ «ສວາຫາ» ເປັນຂອງພຣະອົງຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະເປັນອັກສອນຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກ।

Verse 2

मुनिरिंन्दुर्विराट् छन्दो देवता दधिवामनः । तारो बीजं तथा शक्तिर्वह्निजाया प्रकीर्तिता ॥ २ ॥

ຣິສິ (ṛṣi) ແມ່ນ ອິນດຸ; ຉັນທັສ (chandas) ແມ່ນ ວິຣາດ; ເທວະຕາປະທານ (devatā) ແມ່ນ ດະທິວາມະນະ. ບີຈະ (bīja) ແມ່ນ ຕາຣະ (ໂອມ) ແລະ ສັກຕິ (śakti) ຖືກກ່າວວ່າແມ່ນ ວັຫນິຈາຍາ—ຄູ່ຄອງຂອງໄຟ।

Verse 3

चंद्राक्षिरामबाणेंषु नेत्रसंख्यैर्मनूद्भवैः । वर्णैः षडंगं कृत्वा च मूर्ध्नि भाले च नेत्रयोः ॥ ३ ॥

ໃຊ້ອັກສອນທີ່ເກີດຈາກມັນຕຣາ—ມີຈໍານວນເທົ່າກັບດວງຕາ—ແລ້ວໃຫ້ປະກອບສະດັງກະ-ນຍາສະ (ṣaḍaṅga-nyāsa) ໂດຍວາງໄວ້ທີ່ກະຫຼອດຫົວ, ໜ້າຜາກ, ແລະຕາທັງສອງ ຕາມກຸ່ມມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ຈັນດຣາກສິ, ຣາມ, ບານາ…».

Verse 4

कर्णयोर्घ्राणयोरोष्टतालुकण्ठभुजेषु च । पृष्टे हृद्युदरे नाभौ गुह्ये चोरुस्थले पुनः ॥ ४ ॥

ທີ່ຫູທັງສອງ ແລະຮູດັງທັງສອງ; ທີ່ຮິມຝີປາກ, ເພດານປາກ, ຄໍ ແລະແຂນ; ທີ່ຫຼັງ; ທີ່ບ່ອນຫົວໃຈ ແລະທ້ອງ; ທີ່ສະດື; ທີ່ອະໄວຍະວະລັບ; ແລະອີກຄັ້ງທີ່ບ່ອນຂາອ່ອນ—ນີ້ແມ່ນຕໍາແໜ່ງທີ່ກໍານົດໄວ້।

Verse 5

जानुद्वयं जङ्घयोश्च पादयोर्विन्यसेत्क्रमात् । अष्टादशैव मंत्रोत्थास्ततो देवं विचिंन्तयेत् ॥ ५ ॥

ໃຫ້ວາງຕາມລໍາດັບທີ່ຫົວເຂົ່າທັງສອງ, ທີ່ນ່ອງ (calves) ແລະທີ່ຕີນ. ເມື່ອອັນເຊີນມັນຕຣາທັງສິບແປດໄວ້ແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນພິຈາລະນາພຣະເຈົ້າດ້ວຍສະມາທິ।

Verse 6

मुक्तागौरं रत्नभूषं चन्द्रस्थं भृङ्गसन्निभैः । अलकैर्विलसद्वक्त्रं कुम्भं शुद्धांबुपूरितम् ॥ ६ ॥

ມີຄຸມພະນ້ຳໜຶ່ງ ຂາວດັ່ງໄຂ່ມຸກ ປະດັບດ້ວຍອັນມະນີ ມີເຄື່ອງໝາຍພະຈັນ ແລະໃບໜ້າງາມດ້ວຍຜົມຫຍຸ້ງດຳດັ່ງເຜິ້ງ; ຄຸມພະນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳບໍລິສຸດ।

Verse 7

दध्यन्नपूर्णचषकं दोर्भ्यां संदधतं भजेत् । लक्षत्रयं जपेन्मन्त्रं तद्दशांशं घृतप्लुतैः ॥ ७ ॥

ຄວນນະມັດສະການບູຊາພຣະເທວະດາ ໂດຍຖືຖ້ວຍທີ່ເຕັມດ້ວຍນົມສົ້ມ(ດັດຍິ) ແລະເຂົ້າສຸກ ດ້ວຍແຂນທັງສອງ. ແລ້ວຈຶ່ງສວດມົນຕຣາສາມລັກ (300,000) ແລະຖວາຍອາຫຸຕິເປັນຈຳນວນໜຶ່ງສ່ວນສິບ ໂດຍໃຊ້ເຄື່ອງບູຊາຊຸບດ້ວຍເນີຍໃສ (ກຣິຕ).

Verse 8

पायसान्नैः प्रजुहुयाद्दध्यन्नेन यथाविधि । चन्द्रांते कल्पिते पीठे पूर्वोक्तें पूजयेच्च तम् ॥ ८ ॥

ຄວນຖວາຍອາຫຸຕິດ້ວຍເຂົ້າຫວານ (ປາຍະສະ) ແລະຕາມພິທີກໍຖວາຍດ້ວຍເຂົ້າຄົວປົນນົມສົ້ມດ້ວຍ. ແລ້ວໃນທີ່ນັ່ງ (ປີຖ) ທີ່ຈັດໄວ້ທີ່ປາຍຮູບພະຈັນຄ້າງ ດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ຈຶ່ງບູຊາພຣະເທວະດານັ້ນ।

Verse 9

संकल्पमूर्तिमूलेन संपूज्य च विधानतः । केसरेषु षडंगानि संपूज्य दिग्दलेषु च ॥ ९ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມພິທີກຳນົດ ຈຶ່ງບູຊາໃຫ້ຄົບຖ້ວນທີ່ຮາກຖານ ແດ່ພຣະອົງຜູ້ຖືກນຶກເຫັນໂດຍສັງກັລປະ (ຄຳຕັ້ງໃຈ). ຄວນບູຊາສ່ວນຫົກ (ສັດອັງກະ) ຢູ່ເສັ້ນເກສະຣະ ແລະບູຊາຢູ່ກີບທິດ (ດິກ-ດະລະ) ດ້ວຍ.

Verse 10

वासुदेवं संकर्षणं प्रद्युम्नमनिरुद्धकम् । कोणपत्रेषु शांतिं च श्रियं सरस्वतीं रतिम् ॥ १० ॥

ຄວນອັນເຊີນ/ວາງ ວາສຸເທວະ, ສັງກັຣຊະນະ, ປຣັດຍຸມນະ, ອະນິຣຸດທະ. ແລະໃນກີບມຸມຂອງຜັງພິທີ ຄວນວາງດ້ວຍ ຊານຕິ, ສຣີ, ສະຣັສວະຕີ, ແລະ ຣະຕິ.

Verse 11

ध्वजं च वैनतेयं च कौस्तुभं वनमालिकम् । शंखं चक्रं गदां शार्ङ्गं दलेष्वष्टसु पूजयेत् ॥ ११ ॥

ໃນກີບດອກບົວທັງ 8 ກີບ ຄວນບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ: ທຸງ, ວາຍນະເຕຍ (ກະຣຸດ), ແກ້ວເກົາສະຕຸບ, ວະນະມາລາ, ສັງຂະ, ຈັກຣະ, ຄະດາ, ແລະ ຄັນທະນູ ຊາຣັງກະ.

Verse 12

दलाग्रेषु केशवादीन्दिक्पालांस्तदनंतरम् । तदस्त्राणि च सम्पूज्य गजानष्टौ समर्चयेत् ॥ १२ ॥

ທີ່ປາຍກີບດອກບົວ ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນບູຊາເກສະວະ ແລະ ເທວະອື່ນໆ ພ້ອມທັງຜູ້ພິທັກທິດ (ດິກປາລະ). ເມື່ອບູຊາອາວຸດທິບຂອງພວກທ່ານແລ້ວ ຈຶ່ງນົບນ້ອມບູຊາຊ້າງທິດທັງ 8.

Verse 13

ऐरावतः पुण्डरीको वामनः कुमुदोंऽजनः । पुष्पदंतः सार्वभौमः सुप्रतीकश्च दिग्गजाः ॥ १३ ॥

ໄອຣາວະຕະ, ປຸນດະຣີກະ, ວາມະນະ, ກຸມຸດະ, ອັນຊະນະ, ປຸດສະປະດັນຕະ, ສາຣະວະເພາມະ, ແລະ ສຸປຣະຕີກະ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຊ້າງແຫ່ງທິດທັງຫຼາຍ.

Verse 14

करिण्योऽभ्रमुकपिलोपिंगलानुपमाः क्रमात् । ताम्रकर्णी शुभ्रदंती चांगना ह्यंजना वती ॥ १४ ॥

ຕາມລຳດັບ ຊ້າງເພດຍິງມີນາມວ່າ: ອັບຣະມຸຄາ, ກະປິລາ, ປິງກະລາ, ແລະ ອະນຸປະມາ; ອີກທັງ ຕາມຣະກັນນີ (“ຫູສີທອງແດງ”), ຊຸບຣະດັນຕີ (“ງາຂາວ”), ຈາງກະນາ, ແລະ ອັນຊະນະວະຕີ.

Verse 15

एवमाराधितो मंत्री दद्यादिष्टानि मंत्रिणे । श्रीकामः पायसाज्येन सहस्रं जुहुयात्सुधीः ॥ १५ ॥

ເມື່ອຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາໄດ້ອາຣາທະນາພຣະເທວະແຫ່ງມັນຕຣາຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຄວນມອບເຄື່ອງບູຊາຕາມກຳນົດແກ່ພຣາຫມະນ໌ຜູ້ປະກອບພິທີ. ຜູ້ປາຖະໜາສິຣີມົງຄຸນ ພຶງເປັນຜູ້ຮູ້ ຖວາຍອາຫຸຕິ 1,000 ຄັ້ງ ດ້ວຍຂ້າວນົມ (ປາຍະສະ) ປົນນ້ຳມັນເນີຍ (ກີ).

Verse 16

महतीं श्रियमाप्नोति धान्याप्तिर्धान्य होमतः । शतपुष्पासमुत्थैश्च बीजैर्हुत्वा सहस्रतः ॥ १६ ॥

ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສິຣີອັນໃຫຍ່; ໂດຍທຳ ທານຍະ-ໂຮມະ (ບູຊາໄຟດ້ວຍເຂົ້າທັນຍາຫານ) ຈະໄດ້ທັນຍາຫານອຸດົມ. ເມື່ອບູຊາເມັດພັນທີ່ເກີດຈາກພືດ ສະຕະປຸສປາ ເປັນອາຫຸຕິ ພັນເທື່ອ ຜົນນັ້ນຈະບັງເກີດ।

Verse 17

महाभयं नाशयेद्धि नात्र कार्या विचारणा । दद्ध्योदनेन शुद्धेन हुत्वा मुच्यते दुर्गतेः ॥ १७ ॥

ມັນທຳລາຍຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ແນ່ນອນ—ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົງໄສ. ເມື່ອບູຊາໄຟດ້ວຍເຂົ້າສຸກອັນບໍລິສຸດທີ່ຄົວກັບນົມສົ້ມ (ດັດຍໂອດະນະ) ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກເຄາະຮ້າຍ ແລະຊະຕາກຳອັນຊົ່ວ.

Verse 18

ध्यात्वा त्रैविक्रमं रूपं जपेन्मंत्रं समाहितः । कारागृहाद्भवन्मुक्तो बद्धो मंत्रप्रभावतः ॥ १८ ॥

ເມື່ອພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງຮູບ ຕຣິວິກຣະມະ (ພຣະວິສນຸຜູ້ກ້າວສາມກ້າວ) ແລ້ວຈຶ່ງສວດມັນຕຣະດ້ວຍໃຈທີ່ຮວບຮວມ. ໂດຍອຳນາດຂອງມັນຕຣະ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຖືກຜູກມັດກໍພົ້ນຈາກຄຸກຄັງໄດ້.

Verse 19

भित्तौ संपाद्य देवेशं फलके वा प्रपूजयेत् । नित्यं सुगंधकुसुमैर्महतीं श्रियमाप्नुयात् ॥ १९ ॥

ເມື່ອຈັດເຮັດພຣະເທວະເອສະ (ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ) ໄວ້ເທິງຝາ ຫຼືໃນແຜ່ນໄມ້ ແລ້ວບູຊາພຣະອົງຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ຜູ້ບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ຫອມທຸກມື້ ຈະໄດ້ຮັບສິຣີອັນໃຫຍ່.

Verse 20

हुत्वा रक्तोत्पलैर्मंत्री वशयेत्सकलं जगत् । अन्नाज्यैर्जुहुयान्नित्यमष्टाविंशतिसंख्यया ॥ २० ॥

ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣະ ເມື່ອບູຊາດອກບົວແດງເປັນອາຫຸຕິ ຍ່ອມສາມາດເຮັດໃຫ້ໂລກທັງປວງຢູ່ໃນອຳນາດຂອງຕົນ. ແລະຄວນຈຸຫຸຍານທຸກມື້ດ້ວຍເຂົ້າສຸກແລະເນີຍໃສ (ghee) ໃຫ້ຄົບ 28 ອາຫຸຕິ.

Verse 21

सिताज्यान्नं च विधिवत्प्राप्नुयादन्नमक्षयम् । अपूपैः षड्रसोपेतैर्हुनेद्वसुसहस्रकम् ॥ २१ ॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບເຂົ້າທີ່ປຸງດ້ວຍນ້ຳຕານ ແລະ ກີ (ghee) ຕາມພິທີທີ່ຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມໄດ້ອາຫານບໍ່ຮູ້ຈົບ. ແລະຄວນຖວາຍບູຊາໃນໄຟສັກສິດ ດ້ວຍເຄັກຫວານ (apūpa) ທີ່ຄົບຫົກລົດ ຈຳນວນໜຶ່ງພັນຄັ້ງ.

Verse 22

अलक्ष्मीं च पराभूय महतीं श्रियमाप्नुयात् । जुहुयादयुतं मंत्री दध्यन्नं च सितान्वितम् ॥ २२ ॥

ເມື່ອຂັບໄລ່ອະລັກສະມີ (ຄວາມອັບໂຊກ) ອອກໄປ ຍ່ອມບັນລຸສິຣີ (Śrī) ອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາຄວນຖວາຍບູຊາໃນໄຟ ຈຳນວນໜຶ່ງໝື່ນຄັ້ງ ໂດຍໃຊ້ເຂົ້າຫຸງກັບນົມສົ້ມ (curd) ປົນນ້ຳຕານ.

Verse 23

यत्र यत्र वसेत्सोऽपि तत्रान्नगिरिमाप्नुयात् । पद्माक्षरैर्युतं बिल्वांतिकस्थो जुहुयान्नरः ॥ २३ ॥

ບໍ່ວ່າຜູ້ນັ້ນຈະອາໄສຢູ່ແຫ່ງໃດ ທີ່ນັ້ນເອງຍ່ອມໄດ້ “ພູເຂົາແຫ່ງອາຫານ” ຄືຄວາມອຸດົມສົມບູນ. ຊາຍຜູ້ຢືນໃກ້ຕົ້ນບິລວາ (bilva) ຄວນຖວາຍບູຊາໃນໄຟ ໂດຍໃຊ້ພະຍາງຄ໌ອັນດຸດດັ່ງດອກບົວ ຄືພະຍາງຄ໌ມັນຕຣາອັນສັກສິດ.

Verse 24

महालक्ष्मीं स लभते तत्र तत्र न संशयः । जुहुयात्पायसैर्लक्षं वाचस्पतिसमो भवेत् ॥ २४ ॥

ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ມະຫາລັກສະມີ ໃນທີ່ນັ້ນແລະໃນເວລານັ້ນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ຖ້າຖວາຍບູຊາໃນໄຟ ດ້ວຍຂ້າວນົມ (pāyasa) ໜຶ່ງແສນຄັ້ງ ຈະເປັນດັ່ງພຣະບຣິຫັດສະປະຕິ (Bṛhaspati) ຈ້າວແຫ່ງວາຈາອັນສັກສິດ.

Verse 25

लक्षं जप्त्वा तद्दशांशं पुत्रजीवफलैर्हुनेत् । तत्काष्टैरेधिते वह्नौ श्रेष्टं पुत्रमवाप्नुयात् ॥ २५ ॥

ເມື່ອຈົບການສວດຈັບມັນຕຣາ ໜຶ່ງລັກ (ໜຶ່ງແສນ) ແລ້ວ ຄວນຖວາຍບູຊາໃນໄຟ ເປັນຈຳນວນໜຶ່ງສ່ວນສິບຂອງນັ້ນ ໂດຍໃຊ້ຜົນໄມ້ຈາກຕົ້ນປຸດຕຣະຊີວະ (putrajīva). ເມື່ອໄຟຖືກຈຸດດ້ວຍໄມ້ຂອງມັນເອງ ຍ່ອມໄດ້ບຸດຊາຍອັນປະເສີດ.

Verse 26

ससाध्यतारं विलसत्कर्णिकं च सुवर्णकैः । विलसत्केसरं मंत्राक्षरद्वंद्वाष्टपत्रकम् ॥ २६ ॥

ຄວນພິຈາລະນາເຫັນດອກບົວອັນສະຫວ່າງໄສ: ໃຈກາງດອກບົວສ່ອງປະກາຍ ມີເຄື່ອງໝາຍສາທະຍະຕາຣາ (ດາວບັນດານຄວາມສຳເລັດ), ເກສອນສີຄຳວິບວັບ ແລະກີບ 8 ກີບເກີດຈາກຄູ່ອັກສອນຂອງມັນຕຣາ.

Verse 27

शेषयुग्मार्णांत्यपत्रं द्वादशाक्षरवेष्टितम् । तद्बहिर्मातृकावर्णैर्यंत्रं सम्पत्प्रदं नृणाम् ॥ २७ ॥

ກີບນອກສຸດທີ່ເກີດຈາກອັກສອນທ້າຍຂອງຄູ່ອັກສອນທີ່ເຫຼືອ ຄວນໃຫ້ມັນຖືກລ້ອມດ້ວຍມັນຕຣາ 12 ພະຍາງ. ນອກອອກໄປອີກ ໃຫ້ຈັດວາງຢັນຕຣາດ້ວຍອັກສອນມາຕຣິກາ (ອັກສອນສັນສະກຣິດ) ເພື່ອປະທານຄວາມຮັ່ງມີແກ່ຊົນຊາດ.

Verse 28

रक्तं त्रिविक्रमं ध्यात्वा प्रसूनै रक्तवर्णकैः । जुहुयादयुतं मंत्री सर्वत्र विजयी भवेत् ॥ २८ ॥

ເມື່ອພິຈາລະນາພຣະຕຣິວິກຣະມະ (ພຣະວິສະນຸ) ໃນຮູບສີແດງ ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາຄວນຖວາຍຮອມ 10,000 ຄັ້ງ ດ້ວຍດອກໄມ້ສີແດງ; ດ້ວຍນັ້ນຈະເປັນຜູ້ຊະນະໃນທຸກສະຖານທີ່.

Verse 29

ध्यायेञ्चंद्रासनगतं पद्मानामयुतं हुनेत् । लभेदकंटकं राज्यं सर्वलक्षणसंयुतम् ॥ २९ ॥

ເມື່ອພິຈາລະນາເທວະຕາຜູ້ປະທັບນັ່ງເທິງອາສນະແຫ່ງດວງຈັນ ຄວນຖວາຍດອກບົວ 10,000 ດອກເປັນຮອມໃນໄຟ; ດ້ວຍນັ້ນຈະໄດ້ຮັບອານາຈັກທີ່ປາສຈາກໜາມ (ບໍ່ມີອຸປະສັກ) ພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທັງປວງ.

Verse 30

हुत्वा लवंगैर्मध्वाक्तैरपामार्गदलैस्तु वा । अयुतं साध्यनामाढ्यं स वश्यो जायते ध्रुवम् ॥ ३० ॥

ເມື່ອຖວາຍຮອມໃນໄຟ 10,000 ຄັ້ງ ດ້ວຍກະວານ (clove) ທານ້ຳເຜິ້ງ ຫຼືບໍ່ກໍ່ດ້ວຍໃບອະປາມາຣກະ (apāmārga) ໂດຍໃຫ້ແຕ່ລະຄັ້ງພ້ອມກັບການເອີ້ນນາມຂອງຜູ້ທີ່ຈະໃຫ້ເຂົາຢູ່ໃນອຳນາດ—ຜູ້ນັ້ນຈະຖືກເຮັດໃຫ້ວ່າງ່າຍແນ່ນອນ.

Verse 31

अष्टोत्तरशतं हुत्वा ह्यपामार्गदलैः शुभैः । तावज्जप्त्वा च सप्ताहान्महारोगात्प्रमुच्यते ॥ ३१ ॥

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍອາຫຸຕິ 108 ຄັ້ງ ດ້ວຍໃບອະປາມາຣກະອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະສວດຈະປະໃຫ້ຄົບຕາມນັ້ນຕະຫຼອດ 7 ຄືນ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກໂລກະພະຍາດຮ້າຍແຮງ।

Verse 32

उहिरत्पदमाभाष्य प्रणवोहीय शब्दतः । सर्ववार्गीश्वरेत्यंते प्रवदेदीश्वरेत्यथ ॥ ३२ ॥

ເມື່ອເວົ້າຄໍາ “uhirat” ແລ້ວ ຈຶ່ງສວດພຣະນະວະ (Oṁ) ຕາມຮູບແບບສຽງທີ່ກໍານົດ। ທ້າຍສຸດໃຫ້ອອກສຽງ “sarva-vārgīśvara” ແລ້ວຕໍ່ມາຈຶ່ງກ່າວວ່າ “Īśvara”.

Verse 33

सर्ववेदमयाचिंत्यपदान्ते सर्वमीरयेत् । बोधयद्वितवांतोऽयं मन्त्रस्तारादिरीरितः ॥ ३३ ॥

ໃນທ້າຍຂອງຄໍາທີ່ຄວນພິຈາລະນາ ແລະປະກອບດ້ວຍວິດທັງປວງ ໃຫ້ອອກສຽງ “ທັງໝົດ” ແມ່ນສູດຄົບຖ້ວນ. ມັນຕຣານີ້ເລີ່ມດ້ວຍຕາຣາ (Oṁ) ແລະຖືກສອນວ່າຈົບດ້ວຍພະຍາງ “dvi/ta”, ເປັນມັນຕຣາທີ່ປຸກປັນຍາໃຫ້ຕື່ນຮູ້।

Verse 34

ऋषिर्ब्रह्मास्य निर्दिष्टश्छंदोऽनुष्टुबुदाहृतम् । देवता स्याद्धयग्रीवो वागैश्वर्यप्रदो विभुः ॥ ३४ ॥

ສໍາລັບມັນຕຣານີ້ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ຖືກກໍານົດເປັນຣິສິ (ṛṣi) ແລະສັນທະ (chandas) ຖືກກ່າວວ່າເປັນອະນຸສຕຸບ (Anuṣṭubh). ເທວະຕາປະທານແມ່ນຫຍະກຣີວ (Hayagrīva) ພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວໄປ ຜູ້ປະທານອໍານາດແລະຄວາມເປັນເຈົ້າໃນວາຈາ।

Verse 35

तारेण पादैर्मंत्रस्य पञ्चांगानि प्रकल्पयेत् । तुषाराद्रिसमच्छायं तुलसीदामभूषितम् ॥ ३५ ॥

ໃຊ້ພາດ (pādas) ຂອງມັນຕຣາຕາຣາ ໃຫ້ຈັດວາງນະຍາສະຫ້າອົງ (pañcāṅga-nyāsa) ຂອງມັນຕຣາ. ແລ້ວຈຶ່ງພິຈາລະນາພຣະເທວະຕາໃຫ້ຂາວສະຫວ່າງດັ່ງຍອດພູຫິມາລະຍະທີ່ປົກຄຸມດ້ວຍຫິມະ ແລະປະດັບດ້ວຍພວງດອກຕຸລະສີ.

Verse 36

तुरंगवदनं वंदे तुंगसारस्वतः पदम् । ध्यात्वैवं प्रजपेन्मंत्रमयुतं तद्दशांशतः ॥ ३६ ॥

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມບູຊາພຣະສາຣັສວະຕະອັນສູງສົ່ງ ຜູ້ມີໃບໜ້າດັ່ງມ້າ. ເມື່ອພິຈາລະນາສະມາທິແລ້ວ ຈົ່ງສວດມັນຕຣາ 10,000 ເທື່ອ ແລະປະຕິບັດພິທີສຸດທ້າຍໃນສັດສ່ວນ 1/10 ຂອງນັ້ນ.

Verse 37

मध्वक्तैः पायसैर्हुत्वा विमलादिसमन्विते । पूजयेद्वेष्णवे पीठे मूर्तिं संकल्प्य मूलतः ॥ ३७ ॥

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍໄຟບູຊາດ້ວຍນ້ຳເຜິ້ງປະສົມ ແລະເຂົ້ານົມຫວານ (ປາຍະສະ) ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາອັນບໍລິສຸດເລີ່ມຈາກ “ວິມະລາ” ແລ້ວ ຈົ່ງບູຊາຢູ່ເທິງອາສນະໄວສະນະວະ ໂດຍຕັ້ງສັງກັລປະໃຫ້ໝັ້ນ ແລະເຊີນຮູບພຣະອົງຈາກຮາກຖານແຕ່ເດີມ.

Verse 38

कर्णिकायां चतुर्दिक्षु यजेत्पूर्वादितः क्रमात् । सनंदनं च सनकं श्रियं च पृथिवीं तथा ॥ ३८ ॥

ໃນສີ່ທິດຮອບກາງດອກບົວ (ກັນນິກາ) ຈົ່ງບູຊາໂດຍເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກຕາມລຳດັບ: ສະນັນດະນະ, ສະນະກະ, ສຣີ (ລັກສະມີ) ແລະ ປຣຶຖິວີ (ແມ່ແຜ່ນດິນ).

Verse 39

तद्वहिर्दिक्षु वेदाश्च षट्कोणेषु ततोऽर्चयेत् । निरुक्तं ज्योतिषं पश्चाद्यजेद्व्याकरणं ततः ॥ ३९ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ທາງນອກຕາມທິດທັງຫຼາຍ ຈົ່ງບູຊາພຣະເວດາໃນຊ່ອງຮູບຫົກຫຼ່ຽມ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຈົ່ງບູຊາ ນິຣຸກຕະ ແລະ ໂຈຕິສະ ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາ ວະຍາກະຣະນະ ຕໍ່ໄປ.

Verse 40

कल्पं शिक्षां च छंदांसि वेदांगानि त्विमानि वै । ततोऽष्टदलमूले तु मातरोऽष्टौ समर्चयेत् ॥ ४० ॥

ເຫຼົ່ານີ້ແທ້ໆແມ່ນເວດາງຄະ: ກັລປະ, ສິກສາ, ແລະ ຈັນທັດ (ຉັນທະສ). ຈາກນັ້ນ ທີ່ຖານຂອງດອກບົວແປດກີບ ຈົ່ງບູຊາແມ່ທັງແປດ (ມາຕາ) ຢ່າງຄວນຄ່າ.

Verse 41

वक्रतुंडादिकानष्टो दलमध्ये प्रपूजयेत् । दलाग्रेष्यर्चयेत्पश्चात्साधकश्चाष्टभैरवान् ॥ ४१ ॥

ເມື່ອໄດ້ບູຊາເທວະທັງ 8 ເລີ່ມຈາກ ວັກຣະຕຸນຑະ ຢູ່ກາງການຈັດຮູບກົດດອກບົວແລ້ວ ຜູ້ປະຕິບັດຄວນບູຊາ ໄພຣະວະ 8 ຢູ່ປາຍກີບດອກບົວຕາມລຳດັບ।

Verse 42

असितांगं रुरुं चैव भीषणं रक्तकनेत्रकम् । बटुकं कालदमनं दंतुरं विकटं तथा ॥ ४२ ॥

ອີກທັງຄວນເອີ້ນນາມ/ສະດຸດສະຫຼອງ: ອະສິຕາງກະ, ຣຸຣຸ, ພີສະນະ (ນ່າຢ້ານ), ຣັກຕະກະເນດຣະກະ (ຕາແດງ), ບະຕຸກະ, ກາລະດະມະນະ (ຜູ້ປາບເວລາ/ມະຣະນະ), ດັນຕຸຣະ (ມີຂຽວ), ແລະ ວິກະຕະ (ອົງອັນດຸຮ້າຍ) ດ້ວຍ.

Verse 43

तद्बहिः षोडशदलेष्ववतारान्हरेर्दश । शंखं चक्रं गदां पद्मं नंदकं शार्ङ्गमेव च ॥ ४३ ॥

ນອກອອກໄປນັ້ນ ຢູ່ເທິງກີບດອກບົວ 16 ກີບ ຄວນປະດິດຖານອະວະຕາຣ 10 ປາງຂອງ ຮະຣິ ແລະວາງເຄື່ອງໝາຍຂອງພຣະອົງດ້ວຍ: ສັງຂະ, ຈັກຣະ, ຄະດາ, ປັດມະ, ດາບ ນັນດະກະ ແລະ ຄັນທະນູ ຊາຣັງກະ.

Verse 44

तद्बहिर्भूगृहे शक्रमुखान्दश दिगीश्वरान् । वज्राद्यांस्तद्बहिश्चेष्ट्वाद्वारेषु च ततः क्रमात् ॥ ४४ ॥

ນອກຈາກສະຖານສັກສິດພາຍໃນ ໃນຂອບເຂດລ້ອມຮອບ ຄວນຈັດວາງ ອິນທຣະ ແລະເຈົ້າແຫ່ງທິດທັງ 10 ອົງ; ແລ້ວນອກອອກໄປອີກ ຈຶ່ງວາງ ວັດຊຣະ ແລະເຄື່ອງໝາຍ/ອາວຸດອື່ນໆ ຕາມລຳດັບ ທີ່ປະຕູທັງຫຼາຍ.

Verse 45

महागणपतिं दुर्गां क्षेत्रेशं बटुकं तथा । समस्तप्रकटाद्याश्च योगिन्यस्तद्बहिर्भवेत् ॥ ४५ ॥

ຄວນບູຊາອີກດ້ວຍ: ມະຫາຄະນະປະຕິ, ທຸຣຄາ, ກະເສຕຣະເອສະ (ເຈົ້າແຫ່ງເຂດສັກສິດ), ແລະ ບະຕຸກະ; ພ້ອມທັງ ໂຍຄິນີ ທັງປວງ ເລີ່ມຈາກ ປຣະກະຕາ ໃຫ້ຢູ່ພາຍນອກຂອບເຂດມັນດະລະ/ພິທີນັ້ນ.

Verse 46

तद्बहिः सप्त नद्यश्च तद्बाह्ये तु ग्रहान्नव । तद्बाह्ये पर्वतानष्टौ नक्षत्राणि च तद्बहिः ॥ ४६ ॥

ພາຍນອກນັ້ນມີແມ່ນ້ຳ 7 ສາຍ; ເກີນໄປຈາກນັ້ນມີ ກຣາຫະ 9 (ອິດທິພົນແຫ່ງຟ້າ/ດາວເຄາະ). ເກີນໄປອີກມີພູ 8 ລູກ; ແລະພາຍນອກອີກຄື ນັກສັດຕຣາ (ເຮືອນຈັນ/ກຸ່ມດາວ).

Verse 47

एवं पंचदशावृत्त्या संपूज्य तुरगाननम् । वागीश्वरसमो वाचि धनैर्धनपतिर्भवेत् ॥ ४७ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອບູຊາ ທຸຣະການະນະ (Turagānana) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໃນວົງຈອນ 15 ຄັ້ງ ຜູ້ນັ້ນຈະເທົ່າທຽມພຣະເຈົ້າແຫ່ງວາຈາໃນຄວາມຄົມຄາຍ ແລະໃນຊັບສິນຈະເຫມືອນອົງທ່ານແຫ່ງຄວາມຮັ່ງມີ.

Verse 48

एवं सिद्धे मनौ मंत्री प्रयोगान्कर्तुमर्हति । अष्टोत्तरसहस्रं तु शुद्धं वार्यभिमंत्रितम् ॥ ४८ ॥

ເມື່ອມັນຕຣາສຳເລັດສິດທິແລ້ວ ຜູ້ປະຕິບັດຍ່ອມເໝາະສົມທີ່ຈະເຮັດການນຳໃຊ້ພິທີກຳຕ່າງໆ. ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງປະພອຍນ້ຳບໍລິສຸດ ໂດຍສວດມັນຕຣາ 1008 ຄັ້ງ.

Verse 49

बीजेन मासमात्रं यः पिबेद्धीमान् जितेन्द्रियः । जन्ममूकोऽपि स नरो वाक्सिद्धिं लभते ध्रुवम् ॥ ४९ ॥

ຜູ້ມີປັນຍາ ແລະຊະນະອິນທຣີຍະ ຜູ້ດື່ມສິ່ງທີ່ປະສົມກັບບີຊະ ຕະຫຼອດໜຶ່ງເດືອນເຕັມ—ແມ່ນແຕ່ເກີດມາເປັນຄົນໃບ້—ກໍຈະໄດ້ຮັບວາກສິດທິ (ຄວາມສຳເລັດໃນຄຳເວົ້າ) ຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 50

वियद्भुगुस्थमर्धीराबिंदुमद्बीजमीरितम् । चंद्रसूर्योपरागे तु पात्रे रुक्ममये क्षिपेत् ॥ ५० ॥

ບີຊະ-ມັນຕຣາ ທີ່ກ່າວວ່າຈັດວາງພະຍາງໃນ «ຟ້າ» ແລະໃນ «ພຣຶກຸ» ພ້ອມໝາຍ «ອັດທີຣາ» ແລະ ບິນດຸ (bindu) ນັ້ນ ຄວນຝາກໄວ້ໃນພາຊະນະຄຳ ໃນເວລາຈັນທຣະຄາດ ຫຼື ສຸຣະຄາດ (ຄຣາສ).

Verse 51

दुग्धं वचां ततो मंत्री कंठमात्रोदके स्थितः । स्पर्शाद्विमोक्षपर्यंतं प्रजपेन्मंत्रमादरात् ॥ ५१ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາ ຢືນຢູ່ໃນນ້ຳຈົນເຖິງຄໍ ແລ້ວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຄວນສວດມັນຕຣາຕັ້ງແຕ່ຂະນະສຳຜັດພິທີ ຈົນເຖິງການປ່ອຍສິ້ນສຸດພິທີ।

Verse 52

पिबेत्तत्सर्वमचिरात्तस्य सारस्वतं भवेत् । ज्योतिष्मतीलताबीजं दिनेष्वेकैकवर्द्धितम् ॥ ५२ ॥

ໃຫ້ລາວດື່ມທັງໝົດນັ້ນ; ບໍ່ດົນກໍຈະໄດ້ຮັບ “ສາຣັສວະຕະ” ຄືພອນແຫ່ງວາຈາແລະວິຊາ. (ກະທຳໂດຍ) ເມັດເຄືອຈໂຢຕິສະມະຕີ ແລະເພີ່ມຈຳນວນຂຶ້ນວັນລະໜຶ່ງ.

Verse 53

अष्टोत्तरशतं यावद्भक्षयेदभिमंत्रितम् । सरस्वत्यवतारोऽसौ सत्यं स्याद्भुवि मानवः ॥ ५३ ॥

ຖ້າຜູ້ໃດກິນ (ເຄື່ອງບູຊາ) ທີ່ໄດ້ອະພິມັນຕຣາແລ້ວ ຈົນຄົບ 108 (ເທື່ອ/ຫນ່ວຍ) ຜູ້ນັ້ນໃນໂລກນີ້ ຈະເປັນອະວະຕານຂອງນາງສາຣັສວະຕີ ຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 54

किं बहूक्तेन विप्रेंद्र मनोरस्य प्रसादतः । सर्ववेदागमादीनां व्याख्याता ज्ञानवान् भवेत् ॥ ५४ ॥

ຈະກ່າວຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ, ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນບຣາຫມັນ? ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ມາໂນຣາ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ຮູ້ປັນຍາ ແລະເປັນຜູ້ອະທິບາຍວິທີຄຳສອນແຫ່ງວິເທດ, ອາຄະມະ ແລະຄຳພີທີ່ກ່ຽວຂ້ອງທັງປວງ.

Verse 55

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने सनत्कुमारविभागे तृतीयपादे हयग्रीवोपासनानिरूपणं नाम द्विसप्ततितमोऽध्यायः ॥ ७२ ॥

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 72 ຊື່ວ່າ «ການອະທິບາຍການບູຊາພຣະຫະຍະຄຣີວະ» ໃນ ສຣີ ບຣິຫັນນາຣະດີຍະປຸຣານະ ພາກຕົ້ນ (ປູຣະວະ-ພາກ) ໃນເລື່ອງໃຫຍ່ (ບຣິຫັດອຸປາຂະຍານະ) ໃນພາກສະນັດກຸມາຣະ ແລະໃນປາດທີ 3.