Devapūjā-krama: Ārghya-saṃskāra, Maṇḍala–Nyāsa, Mudrā-pradarśana, Āvaraṇa-arcana, Homa, Japa, and Kṣamāpaṇa

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । अथ वक्ष्ये देवपूजां साधकाभीष्टसिद्धिदाम् । त्रिकोणं चतुरस्रं वा वामभागे प्रकल्प्य च ॥ १ ॥

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍການບູຊາເທວະ ອັນໃຫ້ຜົນສຳເລັດຕາມປາຖະນາແກ່ສາທະກະ. ກ່ອນອື່ນ ໃຫ້ຈັດຕຽມທາງດ້ານຊ້າຍ ເປັນຮູບສາມຫຼ່ຽມ ຫຼື ຮູບສີ່ຫຼ່ຽມ (ພື້ນທີ່/ຍັນຕຣາ) …

Verse 2

सम्पूज्या स्रेण संक्षाल्य हृदाधारं निधाय च । तत्राग्निमण्डलं चेद्वा पात्रं संक्षाल्य चास्रतः ॥ २ ॥

ເມື່ອໄດ້ບູຊາຢ່າງຄວນແລ້ວ ແລະລ້າງຊໍາລະສະຖານທີ່ແລະພາຊະນະຕາມລໍາດັບ ຈົ່ງສ້າງອາທາຣະໃນດວງໃຈ (ບ່ອນຮອງຮັບພາຍໃນ) ໄວ້. ຈາກນັ້ນຈົ່ງຕັ້ງວົງໄຟ (ອັກນິມັນດະລະ) ຫຼືລ້າງພາຊະນະພິທີແລ້ວດໍາເນີນຕໍ່ໄປໂດຍບໍ່ຮີບຮ້ອນ.

Verse 3

आधारे नामसं स्थाप्य तत्र चेद्रविमंडलम् । क्लिममातृका पूलमुञ्चरन्पूरपेज्जलैः ॥ ३ ॥

ໃຫ້ວາງກຸ່ມພະຍາງທີ່ເອີ້ນວ່າ “ນາມະສັມ” ໄວ້ໃນອາທາຣະ ແລ້ວຈົ່ງຕັ້ງດວງຕາເວັນເປັນວົງ (ຣະວິມັນດະລະ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຂັບຂານຊຸດມາຕຣິກາດ້ວຍ “ກລີມ” ແລ້ວປ່ອຍສາຍທາລາແຫ່ງພະລັງມົນຕຣາ ໃຫ້ເຕັມດ້ວຍນໍ້າພິທີ.

Verse 4

चत्रेंजुमंडलं प्रार्च्य तीर्थान्यावाह्य पूर्ववत् । गोमुद्रयामृतीकृत्य कवचेनावगुंठयेत् ॥ ४ ॥

ເມື່ອບູຊາຈັດເຕຣັມຈຸ-ມັນດະລະຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລ້ວອັນເຊີນຕີຣຖະອັນສັກສິດດັ່ງເກົ່າ ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ມັນເປັນອະມຣິຕະດ້ວຍ ໂກ-ມຸດຣາ ແລ້ວຄຸ້ມຄອງປິດບັງດ້ວຍ ກະວະຈະ (ມົນຕຣາປ້ອງກັນ).

Verse 5

संक्षाल्यास्रेण प्रणवं तदुपर्यष्टधा जपेत् । सामान्यार्घमिदं प्रोक्तं सर्वसिद्धिकरं नृणाम् ॥ ५ ॥

ເມື່ອລ້າງຊໍາລະດ້ວຍນໍ້າແລ້ວ ຈົ່ງຈະປະພຣະນະວະ (Oṃ) ເທິງນັ້ນ 8 ເທື່ອ. ນີ້ໄດ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນອັຣຄະຍະທົ່ວໄປ ອັນບັນດານຄວາມສໍາເລັດທຸກປະການແກ່ມະນຸດ.

Verse 6

तज्जलं र्किचिदुदूधृत्य प्रोक्षिण्या साधकोत्तमः । आत्मानं यागवस्तूनि तेन संप्रोक्षयेत्पुथक् ॥ ६ ॥

ຕັກນໍ້ານັ້ນຂຶ້ນມາເພີຍນ້ອຍດ້ວຍຊ້ອນພອກ (ໂປຣກຊິນີ) ແລ້ວ ຜູ້ປະຕິບັດອັນຍອດຢ່າງຄວນ ຈົ່ງພອກພົ່ນນໍ້ານັ້ນແຍກເປັນສ່ວນໆ ເພື່ອຊໍາລະຕົນເອງ ແລະສິ່ງຂອງທີ່ໃຊ້ໃນຍາກະ.

Verse 7

आत्मवामाग्रतः कुर्यात्षट्ट्कोणांतस्रिकोणकम् । चतुरस्रेण संवेष्ट्य संक्षाल्यार्घोदकेन च ॥ ७ ॥

ຕໍ່ໜ້າຕົນເອງ ທາງຊ້າຍ ໃຫ້ຂີດຮູບສາມຫຼ່ຽມຢູ່ໃນຮູບຫົກຫຼ່ຽມ; ແລ້ວລ້ອມດ້ວຍຮູບສີ່ຫຼ່ຽມ ແລະຊໍາລະດ້ວຍນ້ໍາອາຣຄະຍະ (ນ້ໍາຖວາຍບູຊາ).

Verse 8

ततस्तु साधकश्रेष्टः स्तंभयेच्छंखमुद्रया । आग्नेयादिषु कोणेषु हृदाद्यंगचतुष्टयम् ॥ ८ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ປະຕິບັດຜູ້ຍອດຢ່າງ ພຶງໃຊ້ມຸດຣາ «ສັງຂະ» (Śaṅkha) ເພື່ອທໍາໃຫ້ອົງມັນຕຣາຊ່ວຍ 4 ປະການ ເລີ່ມຈາກ «ຫົວໃຈ» ຢູ່ມຸມທິດອາກເນຍ (ຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້) ແລະມຸມອື່ນໆ ໃຫ້ນິ່ງສະຫງົບ.

Verse 9

नेत्रं मध्ये दिक्षु चास्रं त्रिकोणे पूजयेत्ततः । मूलखंडत्रयेनाथाधारशक्तिं तु मध्यगाम् ॥ ९ ॥

ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ບູຊາ «ເນດຣະ» (netra—ຕາ) ຢູ່ກາງ; ແລະຕາມທິດທັງຫຼາຍ ບູຊາຮູບສາມຫຼ່ຽມ ແລະ «ອັສຕຣະ» (astra—ອາວຸດມັນຕຣາ). ຕໍ່ມາ ໂດຍໃຊ້ສ່ວນຮາກ 3 ສ່ວນ ໃຫ້ບູຊາ «ອາທາຣະ-ສັກຕິ» ພະລັງຄໍ້າຈຸນ ທີ່ສະຖິດຢູ່ກາງ.

Verse 10

एवं संपूज्य विधिवदस्रंसंक्षालितं हृदा । प्रतिष्टाप्य त्रिपदिकां पूजयेन्मनुनामुना ॥ १० ॥

ດັ່ງນີ້ ເມື່ອບູຊາຄົບຖ້ວນຕາມພິທີ ແລະຊໍາລະຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດດ້ວຍຫົວໃຈ—ດ້ວຍພັກຕິ—ແລ້ວຈຶ່ງຕິດຕັ້ງ «ຕຣິປະດິກາ» (Tripadikā) ແລະບູຊາດ້ວຍມັນຕຣານີ້.

Verse 11

मं वह्निमण्डला येति ततो देशकलात्मने । अमुकार्ध्येति पात्रांते सनापहृदयोंऽतिमे ॥ ११ ॥

ໃຫ້ເວົ້າມັນຕຣາ «ມັງ» (maṃ) ແລະນໍາໄປສູ່ວົງມົນໄຟ; ຈາກນັ້ນ (ຖວາຍ) ແດ່ຫຼັກການຜູ້ຄຸ້ມຄອງແຫ່ງສະຖານທີ່ແລະເວລາ. ທີ່ປາຍພາຊະນະ ເວົ້າວ່າ «ອະມຸກ-ອາຣຄະຍະ» (ອາຣຄະຍະນີ້ເພື່ອ…) ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍຄັ້ງສຸດທ້າຍ ດ້ວຍໃຈທີ່ບໍລິສຸດຈາກການອາບນ້ໍາ.

Verse 12

चतुर्विंशतिवर्णोऽयमाधारस्यार्चने मनुः । स्वमंत्रक्षालितं शरंवं संस्याप्याय समर्चयेत् ॥ १२ ॥

ນີ້ແມ່ນມັນຕຣາ 24 ພະຍາງ ສໍາລັບການບູຊາອາທາຣະ (ຖານຮອງອັນສັກສິດ). ໃຫ້ຊໍາລະຖ້ວຍຊະຣາວະດ້ວຍມັນຕຣາຂອງຕົນ ແລ້ວວາງໃຫ້ຖືກທີ່ ແລະບູຊາອາທາຣະດ້ວຍມັນນັ້ນ।

Verse 13

तारः कार्म्ममहांस्ते तु ततो जलचराय च । वर्म फट् हृदयं पांचजन्याय हृदयं मनेः ॥ १३ ॥

ແລ້ວໃຫ້ນໍາບີຊະ “ຕາຣະ” ໃຊ້ສໍາລັບກູຣມະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ (ອະວະຕານເຕົ່າ) ແລະຕໍ່ມາໃຊ້ສໍາລັບຊະລະຈະຣະ (ຜູ້ຢູ່ໃນນໍ້າ). ຕໍ່ໄປໃຫ້ໃຊ້ຄໍາຄຸ້ມຄອງ “ວັຣມະ” ແລະພະຍາງອາວຸດ “ພະັດ”; ແລ້ວເຮັດຮຶດະຍະ-ນຍາສະ ແກ່ປາຍຈະນຍະ (ສັງຂະທິບ) ແລະຮຶດະຍະ-ນຍາສະ ແກ່ອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໃຈ (ມະນິ/ມະນັສປະຕິ).

Verse 14

तत्रार्कमण्डलायेति द्वादशांते कलारमने । अमुकार्ध्येति पात्रांते नमोंतस्त्र्यक्षिवर्णवान् ॥ १४ ॥

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອຄົບສິບສອງ (ພະຍາງ/ໜ່ວຍ) ໃຫ້ອອກສຽງ “tatrārkamaṇḍalāya” ແລ້ວຕາມດ້ວຍ “kalāramane”. ໃນທ້າຍພາຊະນະອັຣຄະຍະ (ເວລາສິ້ນສຸດການຖວາຍ) ໃຫ້ກ່າວ “amukārdhye” ແລະປິດທ້າຍດ້ວຍ “namo” ໂດຍມີລັກສະນະຕຣະຍັກຊິ (ສາມຕາ) ໃນແບບພະຍາງ/ສີສັນ.

Verse 15

सम्पूज्य तेन तत्रार्चेद्द्वादशार्ककलाः क्रमात् । ततः शुद्धजलैर्मूलं विलोममातृकां पठन् ॥ १५ ॥

ເມື່ອບູຊາໃຫ້ສົມບູນດ້ວຍນັ້ນແລ້ວ ໃຫ້ບູຊາຢູ່ທີ່ນັ້ນຕາມລໍາດັບ ກະລາ 12 ປະການຂອງພຣະອາທິດ. ຕໍ່ມາ ໃຊ້ນໍ້າບໍລິສຸດ ເຮັດພິທີ/ມັນຕຣາຮາກ ໂດຍອ່ານມາຕຣິກາ (ມັນຕຣາອັກສອນ) ໃນລໍາດັບກັບຄືນ.

Verse 16

शङ्खमापूरयेत्तस्मिन्पूजयेन्मनुनामुना । ॐ सोममण्डलायेति षोडशांते कलात्मने ॥ १६ ॥

ໃຫ້ເຕີມນໍ້າອັນສັກສິດໃສ່ສັງຂະ ແລ້ວບູຊາດ້ວຍມັນຕຣານີ້: “ໂອມ ໂສມະມັນດະລາຍ ນະມະ, ແກ່ຜູ້ມີສະພາບເປັນກະລາ 16 ປະການ.”

Verse 17

अमुकार्ध्यामृतायेति हृन्मनुश्चार्ध्यपूजने । तत्र षोडशसंख्याका यजेञ्चंद्रमसः कलाः ॥ १७ ॥

ໃນພິທີບູຊາອາຣະຄະຍະ (arghya) ຈົ່ງໃຊ້ມັນຕຣາແຫ່ງດວງໃຈ (hṛnmanu) ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «amukārghyāmṛtāya». ທີ່ນັ້ນ ຈົ່ງບູຊາກະລາ 16 ປະການຂອງພຣະຈັນ.

Verse 18

ततस्तु तीर्थान्यावाह्य गङ्गे चेत्यादिपूर्ववत् । गोमुद्रयामृतीकृत्याच्छादयेन्मत्स्ममुद्रया ॥ १८ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງເຊີນເທວະດາແຫ່ງຕີຣະຖານສັກສິດ ໂດຍມັນຕຣາ «ໂອ ຄັງຄາ…» ແລະອື່ນໆ ຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ. ຈົ່ງທຳ Go-mudrā ເພື່ອໃຫ້ເປັນອະມຣິຕ ແລ້ວຈຶ່ງປົກຄຸມແລະປະທັບດ້ວຍ Matsya-mudrā.

Verse 19

कवचेनावगुंठ्याथ रक्षेदस्त्रेण तत्पुनः । चिंतयित्वेष्टदेवं च ततो मुद्राः प्रदर्शयेत् ॥ १९ ॥

ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງປົກຄຸມດ້ວຍກະວະຈະ (kavaca) ເປັນເກາະປ້ອງກັນ ແລະຈົ່ງປົກປ້ອງອີກຄັ້ງດ້ວຍມັນຕຣາອັສຕຣະ (astra). ເມື່ອພິຈາລະນາພຣະເທວະທີ່ຕົນນັບຖື (iṣṭa-deva) ແລ້ວ ຈຶ່ງສະແດງມຸດຣາທັງຫຼາຍ.

Verse 20

शङ्खमौशलचकाख्याः परमीकरणं ततः । महामुद्रां योनिमुद्रां दर्शयेत्क्रमतः सुधीः ॥ २० ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ທັນຈົ່ງສະແດງຕາມລຳດັບ ມຸດຣາທີ່ເອີ້ນວ່າ Śaṅkha, Mauśala ແລະ Cakā. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຈົ່ງປະກອບ «Paramīkaraṇa» ແລະຕໍ່ມາຈົ່ງສະແດງ Mahā-mudrā ແລະ Yoni-mudrā ຕາມລຳດັບ.

Verse 21

गारुडी गालिनी चैव मुख्ये मुद्रे प्रकीर्तिते । गन्धपुष्पादिभिस्तत्र पूजयेद्देवतां स्मरन् ॥ २१ ॥

ມຸດຣາຫຼັກສອງຢ່າງ ຖືກກ່າວວ່າແມ່ນ Gāruḍī ແລະ Gālinī. ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອລະລຶກເຖິງເທວະດາ ຈົ່ງບູຊາດ້ວຍຈັນທະນະ, ດອກໄມ້ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ.

Verse 22

अष्टकृत्वो जपेन्मूलं प्रणवं चाष्टधा तथा । शंखाद्दक्षिणदिग्भागे प्रोक्षणीपात्रमादिशेत् ॥ २२ ॥

ຄວນສວດມົນຕະມູນ 8 ເທື່ອ ແລະສວດພຣະນະວະ «ໂອມ» 8 ເທື່ອເຊັ່ນກັນ. ແລ້ວໃຫ້ວາງພາຊະນະພຣົກຊະນີ (prokṣaṇī-pātra) ສໍາລັບພິທີຊໍາລະ ໄວ້ທາງທິດໃຕ້ຂອງສັງຂ໌.

Verse 23

प्रोक्षण्यां तज्जलं किंचित्कृत्वात्मानं त्रिधा ततः । आत्मतत्त्वात्मने हृञ्च विद्यातत्त्वात्मने नमः ॥ २३ ॥

ໃຫ້ໃສ່ນ້ໍານັ້ນເພີຍນ້ອຍໃນພາຊະນະພຣົກຊະນີ ແລ້ວຈຶ່ງປະກອບນະຍາສະ (nyāsa) ສາມປະການໃຫ້ແກ່ຕົນ. (ສວດວ່າ) «ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນອາດຕະຕັດຕະວະແຫ່ງອາດຕະ; ແລະນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນວິທະຍາຕັດຕະວະ»។

Verse 24

शिवतत्त्वात्मने हृञ्च इत्येतैर्मनुभिस्त्रिभिः । प्रोक्षेत्पुष्पाक्षतैश्चापि मण्डलं विधिवत्सुधीः ॥ २४ ॥

ດ້ວຍມົນຕະສາມບົດນີ້—«śiva-tattvātmane» ແລະ «hṛñ» (ແລະອື່ນໆ)—ນັກປະຕິບັດຜູ້ຮູ້ຄວນພຣົກຊະ (ປະພອຍນ້ໍາສັກສິດ) ມັນດະລະດ້ວຍດອກໄມ້ ແລະເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ (akṣata) ຕາມພິທີ.

Verse 25

अथवा मूलगायत्र्या पूजाद्रव्याणि प्रोक्षयेत् । पाद्यार्ध्याचमनूयार्थं मधुपर्कार्थमप्युत ॥ २५ ॥

ຫຼືອີກທາງໜຶ່ງ ໃຫ້ພຣົກຊະສິ່ງຂອງບູຊາດ້ວຍການສວດມູນຄາຍະຕຣີ (root Gāyatrī). ເພື່ອກະກຽມສໍາລັບການຖວາຍນ້ໍາລ້າງຕີນ (pādya), ອາຣະຄະຍະ (arghya), ນ້ໍາສໍາລັບຈິບ (ācamanīya) ແລະການຖວາຍ madhuparka ດ້ວຍ.

Verse 26

पात्राण्याधारयुक्तानि स्थापयेद्विधिना पुरः । पाद्यं श्यामाकदूर्वाब्जविष्णुक्रांतजलैः स्मृतम् ॥ २६ ॥

ຕາມພິທີກໍານົດ ໃຫ້ວາງພາຊະນະທີ່ມີຖານຮອງໄວ້ຂ້າງໜ້າ. ນ້ໍາສໍາລັບລ້າງຕີນ (pādya) ຖືກສອນວ່າເປັນນ້ໍາທີ່ປະສົມເມັດ śyāmāka, ຫຍ້າ dūrvā, ດອກບົວ ແລະ viṣṇu-krāntā.

Verse 27

अर्ध्यं पुष्पाक्षतयवैः कुशाग्रतिलसर्षपैः । गंधदूर्वादलैः प्रोक्तं ततश्चाचमनीयकम् ॥ २७ ॥

ອາຣຄະຍະ (ນ້ຳຖວາຍດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ) ກໍານົດໃຫ້ຈັດດ້ວຍດອກໄມ້, ອັກຊະຕະ (ເຂົ້າບໍ່ແຕກ), ບາເລ, ປາຍຫຍ້າກຸຊະ, ງາ ແລະ ມັດສະຕາ, ພ້ອມກິ່ນຫອມ ແລະ ໃບຫຍ້າດູຣວາ; ຫຼັງຈາກນັ້ນໃຫ້ເຮັດ ອາຈະມະນະ (ຈິບນ້ຳຊໍາລະ)។

Verse 28

जातीफलं च कंकोलं लवंगं च जलान्वितम् । क्षौद्राज्यदधिसंमिश्रं मधुपर्कसमीरितम् ॥ २८ ॥

ຈາຕີຟະລະ (ໝາກນັດເມັກ), ກັງໂກລະ (ຄິວເບບ) ແລະ ລະວັງກະ (ກະລູບ) ໃຫ້ຊຸ່ມນ້ຳ ແລ້ວປະສົມກັບນ້ຳເຜິ້ງ, ກີ (ghee) ແລະ ດະທິ (ນົມສົ້ມ); ນີ້ແມ່ນຖືກກ່າວວ່າເປັນມະທຸປັກກະ (madhuparka) ສໍາລັບຖວາຍ.

Verse 29

एकस्मिन्नथवा पात्रे पाद्यादीनि प्रकल्पयेत् । शंकरार्कार्चने शंखमयेनैव प्रशस्यते ॥ २९ ॥

ອາດຈັດຖວາຍປາດຍະ (ນ້ຳລ້າງຕີນ) ແລະ ຂອງຖວາຍອື່ນໆ ໃນພາຊະນະດຽວ ຫຼື ແຍກເປັນຫຼາຍພາຊະນະກໍໄດ້. ແຕ່ໃນການບູຊາຊັງກະຣະ (Śiva) ແລະ ອາຣກະ (ພະອາທິດ) ພາຊະນະທີ່ເຮັດດ້ວຍຫອຍສັງຂ໌ ຖືກສັນລະເສີນເປັນພິເສດ.

Verse 30

श्वेताकृष्णारुणापीताश्यामारक्तासितासिताः । रक्तांबराभयकराध्येयास्स्पुः पीठशक्तयः ॥ ३० ॥

ພີຖະ-ຊັກຕິ (Pīṭha-Śaktis) ຖືກພັນລະນາວ່າມີຫຼາຍສີ—ຂາວ, ດໍາ, ອາຣຸນ (ແດງນ້ຳຕານ), ເຫຼືອງ, ຟ້າເຂັ້ມ, ແດງ, ແລະ ດໍາເຂັ້ມຫນັກ. ນຸ່ງຜ້າສີແດງ ແລະ ສະແດງມຸດຣາອະພະຍະ (ທ່າປອດໄພ/ບໍ່ຢ້ານ) ເພື່ອໃຫ້ພິຈາລະນາໃນສະມາທິ.

Verse 31

स्वर्णादिलिखिते यंत्रे शालग्रामे मणौ तथा । विधिना स्थापितायां वा प्रतिमायां प्रपूजयेत् ॥ ३१ ॥

ຄວນບູຊາຕາມພິທີໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແກ່ຍັນຕຣະທີ່ຈາລຶກໃນຄໍາ (ຫຼື ໂລຫະອື່ນ), ແກ່ຫີນຊາລະກຣາມ (Śālagrāma), ແກ່ມະນີອັນສັກສິດ, ຫຼື ແກ່ປະຕິມາ (ຮູບບູຊາ) ທີ່ຕິດຕັ້ງໄວ້ຕາມພິທີກໍາອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 32

अंगुष्टादिवितस्त्यंतमाना स्वर्णादिधातुभिः । निर्मिता शुभदा गेहे पूजनाय दिने दिने ॥ ३२ ॥

ສ້າງດ້ວຍຄຳ ແລະໂລຫະອື່ນໆ ກຳນົດຂະໜາດຈາກຄວາມຍາວນິ້ວໂປ້ງ ຫາ ວິຕັສຕິ (ຊ່ວງຝາມື) ຈຶ່ງເປັນສິ່ງມົງຄຸນປະທານສຸກໃນເຮືອນ ຄວນແກ່ການບູຊາທຸກມື້।

Verse 33

वक्रां दग्धां खंडितां च भिन्नमूर्द्धदृशं पुनः । स्पष्टां वाप्यन्त्यजाद्यैश्च प्रतिमां नैव पूजयेत् ॥ ३३ ॥

ບໍ່ຄວນບູຊາຮູບພຣະທີ່ຄົດງໍ້, ໄໝ້, ແຕກ, ຫຼືຂາດເປັນຊິ້ນ; ທັງຮູບທີ່ສ່ວນຫົວ ຫຼືສາຍຕາເສຍຫາຍກໍບໍ່ຄວນ. ອີກທັງຮູບທີ່ບໍ່ສຳເລັດດີ ຫຼືຖືກເປື້ອນດ້ວຍຕຳໜິຕ່າງໆ ບໍ່ຄວນບູຊາ.

Verse 34

बाणादिलिंगे वाभ्यर्चेत्सर्वलक्षणलक्षिते । मूलेन मूर्तिं संकल्प्य ध्यात्वा देवं यथोदितम् ॥ ३४ ॥

ຄວນບູຊາບານະ-ລິງຄະ (ຫຼືລິງຄະອັນສັກສິດອື່ນ) ທີ່ມີລັກສະນະມົງຄຸນຄົບຖ້ວນ. ໂດຍໃຊ້ມູລະມັນຕຣາ ໃຫ້ສ້າງຮູບພຣະໃນໃຈ ແລ້ວພິຈາລະນາພຣະເຈົ້າຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ ແລ້ວຈຶ່ງປະກອບການບູຊາ.

Verse 35

आवाहा पूजयेतस्यां परिवारगणैः सह । शालग्रामे स्थापितायां नावाहनविसर्जने ॥ ३५ ॥

ເມື່ອໄດ້ອາວາຫະນະ (ເຊີນພຣະ) ແລ້ວ ຄວນບູຊາພຣະອົງນັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານແລະຄະນະຜູ້ຕິດຕາມ. ແຕ່ເມື່ອພຣະອົງປະດິດສະຖານໃນຊາລະກຣາມ ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງມີອາວາຫະນະ ຫຼືວິສັດຊະນະ (ສົ່ງຄືນ).

Verse 36

पुष्पांजलिं समादाय ध्यात्वा मंत्रमुदीरयेत् ॥ ३६ ॥

ໃຫ້ຖືດອກໄມ້ເປັນອັນຈະລີໜຶ່ງກຳ ແລ້ວພິຈາລະນາ ຈາກນັ້ນຈຶ່ງຂັບຂານມັນຕຣາ.

Verse 37

आत्मसंस्थमजं शुद्धं त्वामहं परमेश्वर । अरण्यामिव हव्याशं मूर्तावावाहयाम्यहम् ॥ ३७ ॥

ໂອ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ສະຖິດໃນອາດຕະ ບໍ່ເກີດ ແລະບໍລິສຸດ—ຂ້າພະເຈົ້າອັນເຊີນພຣະອົງເຂົ້າສູ່ຮູບບູຊານີ້ ເຫມືອນໄຟທີ່ຖືກຈຸດໃນປ່າແລ້ວປາກົດອອກມາ।

Verse 38

तवेयं हि महामूर्तिस्तस्यां त्वां सर्वगं प्रभो । भक्तिरेवहसमाकृष्टं दीपवत्स्थापयाम्यहम् ॥ ३८ ॥

ຮູບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ແທ້ຈິງເປັນຂອງພຣະອົງ; ໂອ ພຣະຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ, ຂ້າພະເຈົ້າສະຖາປະນາພຣະອົງໃນນັ້ນ—ຖືກດຶງເຂົ້າໃກ້ໂດຍພັກຕິລ້ວນໆ—ເຫມືອນຈຸດຕະກຽງໃຫ້ຢູ່ທີ່ຂອງມັນ।

Verse 39

सर्वांतर्यामिणे देवं सर्वबीजमय शुभम् । रवात्मस्थाय परं शुद्धमासनं कल्पयाव्यहम् ॥ ३९ ॥

ທຸກມື້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຈັດຕຽມອາສນະອັນບໍລິສຸດສູງສຸດ ໃຫ້ແກ່ພຣະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ຜູ້ສະຖິດເປັນອິນເນີຄອນໂທຣລເລີ (ອັນຕະຣະຍາມີ) ໃນທຸກສັດ, ເປັນເມັດພັນຕົ້ນກໍ່ຂອງທຸກສິ່ງ, ແລະສະຖິດໃນອາດຕະແຫ່ງຕາເວັນອັນສະຫວ່າງໄສ।

Verse 40

अनन्या तव देवेश मूर्तिशक्तिरियं प्रभो । सांनिध्यं कुरु तस्यां त्वं भक्तानुग्राहकारक ॥ ४० ॥

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ, ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນນາຍ—ພະລັງງານແຫ່ງຮູບບູຊານີ້ແມ່ນພະລັງງານອັນບໍ່ແຍກຈາກພຣະອົງ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະທັບຢູ່ໃນນັ້ນ, ເພາະພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ຜູ້ມີພັກຕິ।

Verse 41

अज्ञानाजुच मत्तत्त्वाद्वैकल्यात्साधनस्य च । यद्यपूर्णं भवेत्कल्पं कतथाप्यभिमुखो भव ॥ ४१ ॥

ເນື່ອງຈາກອະວິດຍາ, ຈາກການຈັບຕ້ອງຕັດຕະວະທີ່ແທ້ຜິດພາດ, ແລະຈາກຄວາມບົກພ່ອງໃນວິທີປະຕິບັດ—ຖ້າພິທີຫຼືວັດຕະປະຕິບັດໃດໜຶ່ງບໍ່ສົມບູນ, ຢ່າງໃດກໍຕາມ ຂໍໃຫ້ໃຈຫັນໜ້າເຂົ້າຫາພຣະເຈົ້າ.

Verse 42

दृशा पूयूषवर्षिण्या पूरयन्यज्ञविष्टरे । मूर्तौ वा यज्ञसंपूर्त्यै स्थितो भव महेश्वर ॥ ४२ ॥

ດ້ວຍສາຍຕາທີ່ຫຼົ່ນອະມຣິຕະເປັນຝົນ ເຕີມເຕັມພື້ນທີ່ແຫ່ງຍັດຍະ ໂອ້ ມະເຫສະວະຣະ ຂໍໃຫ້ປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະປາກົດເປັນຮູບກໍດີ ຫຼືບໍ່ປາກົດກໍດີ ເພື່ອໃຫ້ຍັດຍະສຳເລັດສົມບູນ।

Verse 43

अभक्तवाङ्मनश्चक्षुः श्रोत्रदूरायितद्युते । स्वतेजः पंजरेणाशु वेष्टितो भव सर्वतः ॥ ४३ ॥

ໂອ້ ຜູ້ສ່ອງແສງຮຸ່ງເຮືອງ ຂໍໃຫ້ຄຳເວົ້າ ໃຈ ແລະຕາຂອງຜູ້ບໍ່ມີພັກຕິ ກາຍເປັນອ່ອນແຮງ ແລະໃຫ້ການໄດ້ຍິນຂອງເຂົາເຈົ້າຖືກຜັກໄກ; ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຫໍ້ຫຸ້ມພຣະອົງທຸກດ້ານດ້ວຍກົງແຫ່ງລັດສະມີຂອງພຣະອົງໂດຍໄວ।

Verse 44

यस्य दर्शनामिच्छंति देवाः स्वाभीष्टसिद्धये । तस्मै ते परमेशाय स्वागतं स्वागतं च मे ॥ ४४ ॥

ຜູ້ທີ່ເທວະທັງຫຼາຍຍັງປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນ ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາອັນຮັກຂອງຕົນ—ແດ່ພຣະເຈົ້າສູງສຸດນັ້ນ ແດ່ພຣະອົງ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖວາຍຄຳຕ້ອນຮັບ: ຍິນດີຕ້ອນຮັບ, ຍິນດີຕ້ອນຮັບແທ້ໆຈາກຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 45

कृतार्थोऽनुगृहीतोऽस्मि सफलं जीवितं मम । आगतो देवदेवेशः सुखागतमिदं पुनः ॥ ४५ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສຳເລັດຈຸດໝາຍ ແລະໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາ; ຊີວິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າກາຍເປັນມີຜົນ. ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງໄດ້ເສດັດມາ—ຍິນດີຕ້ອນຮັບ, ແລະຍິນດີຕ້ອນຮັບອີກຄັ້ງ!

Verse 46

यद्भक्तिलेप्तसंपर्कात्परमानंदसंभवः । तस्मै मे परणाब्जाय पाद्यं शुद्धाय कल्प्यते ॥ ४६ ॥

ຈາກການສຳຜັດທີ່ຖືກຊຸມຊາບດ້ວຍພັກຕິ ຄວາມປິຕິອັນສູງສຸດເກີດຂຶ້ນ; ດັ່ງນັ້ນ ສຳລັບພຣະເຈົ້າສູງສຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ບໍລິສຸດ ຜູ້ມີພຣະບາດດັ່ງດອກບົວ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຈັດເຕັມນ້ຳບໍລິສຸດສຳລັບລ້າງພຣະບາດ (ປາດຍະ)।

Verse 47

वेदानामपि वेदाय देवानां देवतात्मने । आचामं कल्पयामीश शुद्धानां शुद्धिहेतवे ॥ ४७ ॥

ໂອ ພຣະເຈົ້າ ຜູ້ເປັນເວດາແຫ່ງເວດາທັງປວງ ແລະເປັນເທວະພາຍໃນຂອງເທວະທັງຫມົດ ຂ້າພະເຈົ້າຈັດທຳອາຈະມະນະ ເພື່ອເຫດແຫ່ງການຊຳລະຄວາມບໍລິສຸດ ຂອງຜູ້ບໍລິສຸດແລ້ວ।

Verse 48

तापत्रयहर दिव्यं परमानन्दलक्षणम् । तापत्रयविनिर्मुक्त्यै तवार्घ्यं कल्पयाम्यहम् ॥ ४८ ॥

ໂອ ຜູ້ທິບພະ ຜູ້ກຳຈັດທຸກຂ໌ສາມປະການ ຜູ້ມີສະພາບເປັນຄວາມສຸກສູງສຸດ ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າພົ້ນຈາກທຸກຂ໌ສາມປະການ ຂ້າພະເຈົ້າຈັດຖວາຍອາຣະຄະຍະແດ່ພຣະອົງ।

Verse 49

सर्वकालुष्यहीनाय परिपूर्णसुखात्मने । मधुपर्कमिदं देव कल्पयामि प्रसीद मे ॥ ४९ ॥

ໂອ ເທວະ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນໃດໆ ແລະຜູ້ມີສະພາບເປັນຄວາມສຸກອັນເຕັມພ້ອມ ຂ້າພະເຈົ້າຈັດຖວາຍມະທຸປາຣະກະນີ້ ຂໍພຣະອົງໂປດເມດຕາຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ।

Verse 50

अवच्छिष्टोऽप्यशुचिर्वापि यस्य स्मरणमात्रतः । शुद्धिमाप्नोति तस्मै ते पुनराचमनीयकम् ॥ ५० ॥

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ມີເສດອາຫານຕິດກາຍ ຫຼືຢູ່ໃນຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດ ເພີຍແຕ່ລະລຶກເຖິງພຣະອົງກໍໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດ; ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອເຫດນັ້ນ ຈົ່ງທຳອາຈະມະນະອີກຄັ້ງໜຶ່ງ।

Verse 51

स्नेहं गृहाण स्नेहेन लोकनाथ महाशय । सर्वलोकेषु शुद्धात्मन्ददामि स्नेहमुत्तमम् ॥ ५१ ॥

ໂອ ຈອມໂລກນາຖ ຜູ້ໃຈກວ້າງໃຫຍ່ ຂໍພຣະອົງຮັບຄວາມຮັກດ້ວຍຄວາມຮັກ. ໂອ ຜູ້ມີຈິດບໍລິສຸດ ໃນທົ່ວທຸກໂລກ ຂ້າພະເຈົ້າຖວາຍຄວາມຮັກອັນສູງສຸດແດ່ພຣະອົງ।

Verse 52

परमानंदबोधाब्धिनिमग्ननिजमूर्तये । सांगोपांगमिदं स्नानं कल्पयाम्यहमीश ते । सहस्रं वा शतं वापि यथाशक्त्यादरेण च ॥ ५२ ॥

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ທີ່ພຣະຮູບຂອງພຣະອົງຈົມຢູ່ໃນມະຫາສະມຸດແຫ່ງອານັນດະສູງສຸດ ແລະປັນຍາອັນຕື່ນຮູ້—ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຈັດຖວາຍພິທີອາບນ້ຳບູຊານີ້ ພ້ອມອົງປະກອບທັງປວງ ໃຫ້ແກ່ພຣະອົງ; ຈະເປັນພັນເທື່ອ ຫຼືຮ້ອຍເທື່ອ ຕາມກຳລັງ ແລະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງລະມັດລະວັງ.

Verse 53

गन्धपुष्पादिकैरीश मनुनां चाभिषिंचेत् ॥ ५३ ॥

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຄວນກະທຳພິທີອະພິເສກ (ອາບນ້ຳສັກສິດ) ແກ່ພຣະມະນຸທັງຫຼາຍ ໂດຍໃຊ້ກິ່ນຫອມ, ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ ດ້ວຍ.

Verse 54

मायाचि त्रपटच्छन्ननिजगुह्योरुतेजसे । निरावरणविज्ञान वासस्ते कल्पयाम्यहम् ॥ ५४ ॥

ສຳລັບພຣະອົງ—ຜູ້ມີລັງສີອັນແຮງກ້າ ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍມາຍາສາມຊັ້ນ ແລະດ້ວຍຄວາມອາຍທີ່ປິດບັງສ່ວນລັບ—ຂ້າພະເຈົ້າຂໍປັ້ນແຕ່ງເຄື່ອງນຸ່ງແຫ່ງປັນຍາອັນບໍ່ຖືກກັ້ນຂວາງ ເພື່ອຖວາຍແດ່ພຣະອົງ.

Verse 55

यमाश्रित्य म हामाया जगत्संमोहिनी सदा । तस्मै ते परमेशाय कल्पयाम्युत्तरीयकम् ॥ ५५ ॥

ເມື່ອອາໄສຢູ່ໃນຍະມະ, ມາຍາອັນໃຫຍ່—ຜູ້ຫຼອກລວງໂລກຢູ່ເສມອ—ຈຶ່ງເຮັດວຽກ. ດັ່ງນັ້ນ ແດ່ພຣະປະເມສະ (ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ) ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຈັດຖວາຍຜ້າຄຸມທ່ອນເທິງ (uttarīya) ນີ້ໃຫ້ພຣະອົງ.

Verse 56

रक्तं शक्त्यर्कविघ्नेषु पीतंविष्णौ सितं शिवे । तैलादिदूषितं जीर्णं सच्छिद्रं मलिनं त्यजेत् ॥ ५६ ॥

ສີແດງ ກຳນົດໃຫ້ແກ່ ສັກຕິ, ພຣະອາທິດ ແລະການຂັບໄລ່ອຸປະສັກ; ສີເຫຼືອງ ແກ່ ພຣະວິດສະນຸ; ສີຂາວ ແກ່ ພຣະຊິວະ. ສິ່ງໃດທີ່ເປື້ອນນ້ຳມັນແລະອື່ນໆ, ເກົ່າຊຳຮຸດ, ມີຮູຮ່ອງ, ຫຼືສົກປົກ ຄວນຖິ້ມເສຍ.

Verse 57

यस्य शक्तित्रयेणदं संप्रीतमखिलं जगत् । यज्ञसूत्राय तस्मै ते यज्ञसूत्रं प्रकल्पये ॥ ५७ ॥

ແດ່ພຣະອົງຜູ້ທີ່ດ້ວຍພະລັງສາມປະການ ຊົງຄ້ຳຈຸນແລະເຮັດໃຫ້ຈັກກະວານທັງປວງຊື່ນບານ—ແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນສາຍຍັດຍະສູດເອງ—ຂ້າພະເຈົ້າຂໍສວມສາຍຍັດຍະ (yajñopavīta) ໃຫ້ແກ່ທ່ານຕາມພິທີ.

Verse 58

स्वभावसुन्दरांगाय नानाशक्त्याश्रयाय ते । भूषणानि विचित्राणि कल्पयाम्यमरार्चित ॥ ५८ ॥

ສຳລັບພຣະອົງຜູ້ມີອະວະຍະວະງາມດ້ວຍທຳມະຊາດ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງອາໄສຂອງພະລັງຫຼາຍປະການ—ໂອ ຜູ້ທີ່ເທວະດາບູຊາ—ຂ້າພະເຈົ້າຂໍປະດິດເຄື່ອງປະດັບອັນພິສົດຫຼາກຫຼາຍໃຫ້ພຣະອົງ.

Verse 59

परमानन्दसौरभ्यपरिपूर्णदिगंतरम् । गृहाण परम गंध कृपया परमेश्वर ॥ ५९ ॥

ໂອ ພຣະປະເມສະວະຣະ, ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂໍຈົ່ງຮັບເອົາກິ່ນຫອມອັນສູງສຸດນີ້—ກິ່ນແຫ່ງຄວາມປິຕິສູງສຸດ ທີ່ເຕັມລົ້ນໄປທົ່ວຂອບຟ້າທຸກທິດ.

Verse 60

तुरीयवनसंभूतं नानागुणमनोहरम् । अमंदसौरभपुष्पं गृह्यतामिदमुत्तमम् । जपाक्षतार्कधत्तूरान्विष्णौ नैवार्पयेत्क्वचित् ॥ ६० ॥

ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຮັບເອົາດອກໄມ້ອັນດີເລີດນີ້—ເກີດຈາກປ່າຕູຣີຍະ, ງາມນ່າຊົມດ້ວຍຄຸນຫຼາຍປະການ ແລະມີກິ່ນຫອມແຮງບໍ່ຈາງ. ແຕ່ດອກຈະປາ (japā/hibiscus), ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ (akṣata), ອາຣກະ (arka) ແລະ ດັດຕູຣາ (dhattūra) ບໍ່ຄວນນຳໄປຖວາຍແດ່ພຣະວິສະນຸ ໃນເວລາໃດໆ.

Verse 61

केतकीं कुटजं कुंदं बंधूकं केसरं जपाम् । मालतीपुष्पक चैव नार्पयेत्तु महेश्वरे ॥ ६१ ॥

ດອກເກຕະກີ, ກຸຕະຈະ, ກຸນດະ, ບັນດູກະ, ເກສະຣະ, ຈະປາ ແລະ ດອກມາລະຕີ—ບໍ່ຄວນນຳໄປຖວາຍແດ່ມະເຫສະວະຣະ (ພຣະສິວະ).

Verse 62

मातुलिंगं च तगरं रवौ नैवार्पयेत्क्वचित् । शक्तौ दूर्वार्कमंदारान् गणेशे तुलसीं त्यजेत् ॥ ६२ ॥

ຢ່າໄດ້ນໍາ «ມາຕຸລິງກະ» (citron) ແລະດອກ «ຕະກະຣະ» ໄປຖວາຍແດ່ພຣະອາທິດ ໃນເວລາໃດໆ. ສໍາລັບພຣະແມ່ພະລັງ (Śakti) ຄວນຖວາຍຫຍ້າດູຣວາ, ອາຣກະ (arka) ແລະດອກມັນດາຣາ (mandāra); ໃນການບູຊາພຣະຄະເນຊະ ຄວນຫຼີກລ້ຽງບໍ່ຖວາຍຕຸລະສີ (tulasī).

Verse 63

सरोजिनीदमनकौ तथा मरुबकः कुशः । विष्णुक्रांता नागवल्ली दूर्वापामार्गदाडिमौ ॥ ६३ ॥

ຍັງມີ «ສະໂຣຊິນີ» ແລະ «ດະມະນະກະ», ພ້ອມທັງ «ມະຣຸບະກະ» ແລະຫຍ້າ «ກຸຊະ». ອີກທັງ «ວິສນຸກຣານຕາ», «ນາຄະວັນລີ», ຫຍ້າດູຣວາ, «ອະປາມາຣກະ» ແລະຕົ້ນທັບທິມ (pomegranate) ດ້ວຍ.

Verse 64

धात्री मुनियुतानां च पत्रैर्देवार्चनं चरेत् । कदली बदरी धात्री तिंतिणी बीजपूरकम् ॥ ६४ ॥

ຄວນປະກອບການບູຊາເທວະດາ ໂດຍໃຊ້ໃບ «ດາດຣີ» ແລະໃບພືດທີ່ກ່ຽວພັນກັບພວກມຸນີ. ໃບທີ່ເໝາະສົມມີ: ກ້ວຍ, badarī (jujube), dhātrī (āmalakī), ມະຂາມ (tamarind) ແລະ bījapūraka (citron).

Verse 65

आम्रदाडिमजंबीरजंबूपनसभूरुहाः । एतेषां तु फलैः कुर्याद्देवतापूजनं बुधः ॥ ६५ ॥

ຜູ້ຮູ້ຄວນບູຊາເທວະດາ ດ້ວຍຜົນໄມ້ຈາກມ່ວງ, ທັບທິມ, ຊິດຣອນ (citron), ຈັມບູ (jambu), ໝາກຂະໜຸນ (jackfruit) ແລະຕົ້ນໄມ້ອອກຜົນອື່ນໆ.

Verse 66

शुष्कैस्तु नार्चयेद्देवं पत्रैः पुष्पैः फलैरपि ॥ ६६ ॥

ແຕ່ບໍ່ຄວນບູຊາພຣະເທວະດ້ວຍຂອງທີ່ແຫ້ງເຫຼືອງ—ຈະເປັນໃບ, ດອກໄມ້, ຫຼືແມ່ນຜົນໄມ້ກໍຕາມ.

Verse 67

धात्री खदिरबित्वानां तमालस्य दलानि च । छिन्नभिन्नान्यपि मुने न दूष्याणि जगुर्बुधाः ॥ ६७ ॥

ໂອ ມຸນີ! ບັນດາຜູ້ຮູ້ໄດ້ກ່າວວ່າ ໝາກຂອງ ທາດຣີ, ຄະດິຣ, ບິດວານາ ແລະ ໃບຕາມາລາ ແມ່ນແມ່ນຖືກຕັດຫຼືແຕກຫັກ ກໍບໍ່ຄວນນັບວ່າບໍ່ບໍລິສຸດ ຫຼືບົກພ້ອງເລີຍ।

Verse 68

पद्ममामलकं तिष्टेच्छुद्धं चैव दिनत्रयम् । सर्वदा तुलसी शुद्धा बिल्वपत्राणि वै तथा ॥ ६८ ॥

ດອກບົວ ແລະ ໝາກອາມະລະກະ (ອາມລາ) ຍັງຄົງບໍລິສຸດຕາມພິທີໄດ້ສາມມື້। ຕຸລະສີ ບໍລິສຸດຢູ່ເສມອ ແລະ ໃບບິລະວະ ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 69

पलाशकाशकुसुमैस्तमालतुलसीदलैः । छात्रीदलैश्च दूर्वाभिर्नार्चयेज्जगदंबिकाम् ॥ ६९ ॥

ບໍ່ຄວນບູຊາ ຈະກະດຳບິກາ (ແມ່ໂລກ) ດ້ວຍດອກປະລາຊາ ແລະ ກາຊາ; ບໍ່ຄວນດ້ວຍໃບຕາມາລາ ແລະ ຕຸລະສີ; ບໍ່ຄວນດ້ວຍໃບຊາຕຣີ; ແລະບໍ່ຄວນດ້ວຍຫຍ້າດູຣະວາ ເລີຍ।

Verse 70

नार्पयेत्कुसुमं पत्रं फलं देवे ह्यधोमुखम् । पुष्पपत्रादिकं विप्र यथोत्पन्नं तथार्पयेत् ॥ ७० ॥

ບໍ່ຄວນນໍາດອກໄມ້ ໃບ ຫຼື ໝາກ ໄປຖວາຍແດ່ພຣະເທວະ ໃນສະພາບທີ່ຫົວກົງລົງ. ໂອ ພຣາຫມະນ! ຄວນຖວາຍດອກໄມ້ ໃບ ແລະອື່ນໆ ຕາມທີ່ມັນເກີດຂຶ້ນຕາມທໍາມະຊາດ.

Verse 71

वनस्पतिरसं दिव्यं गंधाढ्यं सुमनोहरम् । आघ्रेयं देवदेवेश धूपं भक्त्या गृहाम मे ॥ ७१ ॥

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເຈົ້າທັງປວງ, ຂໍພຣະອົງຮັບເອົາດ້ວຍພັກຕິ ທູບອັນທິບນີ້ຈາກຂ້າພະເຈົ້າ—ກໍາເນີດຈາກສານະສໍາຄັນຂອງພືດປ່າ, ຫອມຫຼາຍ ແລະ ຊື່ນໃຈຢ່າງຍິ່ງ, ຄວນແກ່ການສູດດົມເປັນເຄື່ອງຖວາຍ.

Verse 72

सुप्रकाशं महादीपं सर्वदा तिमिरापहम् । घृतवर्तिसमायुक्तं गृहाण मम सत्कृतम् ॥ ७२ ॥

ຂໍພຣະອົງຮັບເອົາຈາກຂ້າພະເຈົ້າ ບູຊາອັນຄວນເຄົາລົບນີ້: ໂຄມໄຟໃຫຍ່ສ່ອງສະຫວ່າງ ຂັບໄລ່ຄວາມມືດທຸກເວລາ ມີໄສ້ຊຸບນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ພ້ອມ.

Verse 73

अन्नं चतुर्विधं स्वादु रसैः षड्भिः समन्वितम् । भक्त्या गृहाण मे देव नैवेद्यंतुष्टिदंसदा ॥ ७३ ॥

ອາຫານຫວານສີ່ປະເພດນີ້ ພ້ອມດ້ວຍລົດຊາດຫົກຢ່າງ—ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ—ຂໍພຣະອົງຮັບເອົານາຍເວດຍະ (naivedya) ຂອງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍພັກຕິ; ໃຫ້ນາຍເວດຍະນີ້ປະທານຄວາມພໍໃຈເປັນນິດ.

Verse 74

नागवल्लीदलं श्रेष्टं पूगखदिरचूर्णयुक् । कर्पूरादिसुगंधाढ्यं यद्दत्तं तद्गृहाण मे ॥ ७४ ॥

ຂໍພຣະອົງຮັບເອົາຈາກຂ້າພະເຈົ້າ ໃບນາກະວັນລີ (betel) ອັນປະເສີດນີ້ ປຸງດ້ວຍໝາກພູກ (areca) ແລະຜົງຂະດິຣ (catechu) ພ້ອມກິ່ນຫອມຫນາແນ່ນດ້ວຍກາຟູນ ແລະອື່ນໆ—ເປັນບູຊາທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖວາຍ.

Verse 75

दद्यात्पुष्पाञ्जलिं पश्चात्कुर्यादावरणार्चनम् ॥ ७५ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນຖວາຍດອກໄມ້ໜຶ່ງກຳມື; ແລ້ວຈຶ່ງປະກອບອາວະຣະນະ-ອາຣະຈະນາ (āvaraṇa-arcana) ຄືການບູຊາເທວະດາຜູ້ລ້ອມຮອບ.

Verse 76

यदाशाभिमुखो भूत्वा पूजनं तु समाचरेत् । सैव प्राची तु विज्ञेया ततोऽन्या विदिशो दश ॥ ७६ ॥

ເມື່ອໃດທີ່ຜູ້ບູຊາຫັນໜ້າໄປທາງໃດແລ້ວປະກອບພິທີບູຊາ ທາງນັ້ນເອງຄວນຮູ້ວ່າເປັນທິດຕາເວັນອອກ; ຈາກນັ້ນຈຶ່ງກຳນົດທິດຍ່ອຍອື່ນໆອີກສິບທິດ.

Verse 77

केशरेष्वग्निकोणादि हृदयादीनि पूजयेत् । नेत्रमग्रे दिक्षु चास्त्रं अंगमंत्रैर्यथाक्रमम् ॥ ७७ ॥

ເທິງກີບດອກບົວ ພຶງບູຊາເທວະດາເລີ່ມຈາກມຸມອັກນິ ແລະບູຊາມັນຕຣາອັງກະຫົກປະການເລີ່ມຈາກຫົວໃຈ. ດ້ານໜ້າບູຊາມັນຕຣາຕາ ແລະຕາມທິດທັງຫມົດບູຊາມັນຕຣາອາສຕຣາ ຕາມລຳດັບກັບມັນຕຣາອັງກະ.

Verse 78

शुक्लश्वेतसितश्यामकृष्णरक्तार्चिषः क्रमात् । वराभयकरा ध्येयाः स्वस्वदिक्ष्वं गशक्तयः ॥ ७८ ॥

ຕາມລຳດັບ ລັດສະໝີຂອງພວກນາງແມ່ນ ຂາວ, ຂາວສະຫວ່າງ, ຂາວຈາງ, ຟ້າເຂັ້ມ, ດຳ, ແດງ. ຖືມຸດຣາໃຫ້ພອນແລະອະໄພ ສັກຕິແຫ່ງອັງກະເຫຼົ່ານີ້ພຶງພິຈາລະນາໃນທິດຂອງຕົນແຕ່ລະທິດ.

Verse 79

अमुकावरणांते तु देवता इति संवदेत् । सालंकारास्ततः पश्चात्सांगाः सपरिचारिकाः ॥ ७९ ॥

ໃນທ້າຍພິທີອາວະຣະນະ (ການຫໍ້ຫຸ້ມ/ລ້ອມຮອບ) ທີ່ກຳນົດ ພຶງເວົ້າວ່າ “ນີ້ແມ່ນເທວະດາ”. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພຶງພິຈາລະນາພຣະອົງວ່າປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບ ພ້ອມອັງກະ ແລະມີນາງບໍລິວານຮັບໃຊ້ຕິດຕາມ.

Verse 80

सवाहनाः सायुधाश्च ततः सर्वो पचारकैः । संपूजितास्तर्पिताश्च वरदाः संत्विदं पठेत् ॥ ८० ॥

ຈາກນັ້ນ ພ້ອມທັງພາຫະນະແລະອາວຸດ ພຶງບູຊາພຣະເທວະດາດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາທຸກຢ່າງ. ເມື່ອໄດ້ຖວາຍການນະມັດສະການຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະໃຫ້ອິ່ມໃຈດ້ວຍການຕັຣປະນະ (ຫຼັ່ງນ້ຳບູຊາ) ຂໍໃຫ້ຜູ້ປະທານພອນເຫຼົ່ານັ້ນເມດຕາ. ດັ່ງນີ້ພຶງສະດຸດອ່ານບົດນີ້.

Verse 81

मूलांते च समुञ्चार्य दिवतायै निवेदयेत् । अभीष्टसिद्धिं मे देहि शरणागतवत्सल ॥ ८१ ॥

ເມື່ອສະດຸດອ່ານໃຫ້ຊັດໃນທ້າຍມູລະມັນຕຣາ ພຶງນໍາໄປຖວາຍແດ່ພຣະເທວະດາວ່າ: “ໂອ້ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ຂໍພຶ່ງພາ ຂໍປະທານໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າສຳເລັດສິ່ງທີ່ປາຖະໜາ.”

Verse 82

भक्तया समर्पये तुभ्यममुकावरणार्चनम् । इत्युञ्चार्य क्षिपेत्पुष्पाञ्जलिं देवस्य मस्तके ॥ ८२ ॥

“ດ້ວຍພັກຕິ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖວາຍການອາຣະຈະນາອາວະຣະນະ (ວົງປົກປ້ອງ) ນີ້ແດ່ພຣະອົງ” ແລ້ວກ່າວຄໍານີ້ ຈຶ່ງວາງກໍາດອກໄມ້ໄວ້ເທິງພຣະເທວະຮູບ.

Verse 83

ततस्त्वभ्यर्च्यनीयाः स्युः कल्पोक्ताश्चावृतीः क्रमात् । सायुधांस्तत इंद्राद्यान्स्वस्वदिक्षु प्रपूजयेत् ॥ ८३ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງບູຊາອາວະຣະນະທັງຫຼາຍຕາມລໍາດັບ ດັ່ງທີ່ຄຳພີກັລປະກ່າວໄວ້; ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາພຣະອິນທຣະ ແລະເທວະອື່ນໆ ຜູ້ຖືອາວຸດ ໃນທິດຂອງຕົນໆ.

Verse 84

इद्रो वह्निर्यमो रक्षो वरुणः पवनो विधुः । ईशानोऽथ विधिश्चैवमधस्तात्पन्न गाधिपः ॥ ८४ ॥

ອິນທຣະ, ອັກນິ, ຍະມະ, ຣັກສະ (ຜູ້ພິທັກທິດ), ວະຣຸນະ, ວາຍຸ ແລະ ຈັນທຣະ; ຕໍ່ມາ ອີສານະ ແລະ ພຣະພຣະຫມາ (ຜູ້ຈັດລະບຽບ). ອີກທັງ ຂ້າງລຸ່ມມີ ນາຄາທິປະຕິ ເຈົ້າແຫ່ງນາຄາ ຜູ້ຄອງນໍ້າໃຕ້ດິນ.

Verse 85

ऐरावतस्तथा मेषो महिषः प्रेतस्तिमिर्मृगः । वाजी वृषो हंसकूर्मौ वाहनानि विदुर्बुधाः ॥ ८५ ॥

ໄອຣາວະຕະ ແລະ ແກະຜູ້, ຄວາຍ, ເປຣຕະ, ຕິມິ ແລະ ກວາງ; ອີກທັງ ມ້າ, ງົວຜູ້, ຫົງ ແລະ ເຕົ່າ—ນັກຮູ້ກ່າວວ່າ ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນວາຫະນະ (ພາຫະນະ) ຂອງເທວະ.

Verse 86

वज्रं शक्तिं दंडखङ्गौ पाशां कुशगदा अपि । त्रिशूलं पद्मचक्रे च क्रमादिंद्रादिहेतयः ॥ ८६ ॥

ວັດຊຣະ (ສາຍຟ້າ), ຊັກຕິ (ຫອກ), ດັນດະ ແລະ ຂັດຄະ (ຄອນ ແລະ ດາບ), ປາຊະ (ບ່ວງບາດ), ອັງກຸສ ແລະ ຄະດາ; ອີກທັງ ຕຣິຊູລ, ປັດມະ ແລະ ຈັກຣະ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນອາວຸດຂອງອິນທຣະ ແລະເທວະອື່ນໆ ຕາມລໍາດັບ.

Verse 87

समाप्यावरणार्चां तु देवतारार्तिकं चरेत् । शंखतोयं परिक्षिप्योद्वाहुर्नृत्यन् पतेत्क्षितौ ॥ ८७ ॥

ເມື່ອສໍາເລັດການບູຊາດວງເທວະດາຮອບນອກ (ອາວະຣະນະ) ແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນເຮັດອາຣະຕີແດ່ພຣະເທວະດາ. ພອຍພອຍນ້ໍາສັງຂ໌ໄປຮອບໆ ແລ້ວ ຜູ້ບູຊາຍົກແຂນ ເຕັ້ນດ້ວຍພັກຕິ ແລະສຸດທ້າຍກໍກົ້ມກາບລົງກັບພື້ນດິນ.

Verse 88

दंडवञ्चाप्यथोत्थाय प्रार्थयित्वा निजेश्वरम् । दक्षिणे स्थंडिलं कृत्वा तत्र संस्कारमाचरेत् ॥ ८८ ॥

ເມື່ອໄດ້ກົ້ມກາບແບບດັນດະວັດ (ກາບຮາບດັ່ງໄມ້ທ່ອນ) ແລ້ວ ຈຶ່ງລຸກຂຶ້ນ ແລະອະທິຖານຕໍ່ພຣະເຈົ້າຂອງຕົນ. ຈາກນັ້ນ ທາງຂວາໃຫ້ຈັດເຮັດສະຖັນດິລະ (ພື້ນພິທີ) ແລະປະກອບສັງສະກາຣະຕາມພິທີຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 89

मूलेनेक्षणमस्त्रेण प्रोक्षणं ताडनं पुनः । कुशैस्तद्वर्मणाभ्युक्ष्य पूज्य तत्र न्यसेद्वसुम् ॥ ८९ ॥

ດ້ວຍມູລະມັນຕຣະ ແລະມັນຕຣະ ‘ເບິ່ງເຫັນ’ ກັບ ‘ອາວຸດ’ ໃຫ້ພອຍນ້ໍາຊໍາລະ (ໂປຣກຊະນະ) ແລ້ວຕີຂັບອຸປະສັກອີກຄັ້ງ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຊ້ຫຍ້າກຸຊະ ພອຍນ້ໍາພ້ອມການຄຸ້ມຄອງດ້ວຍມັນຕຣະເກາະກໍາບັງ (ວັຣມະນະ) ແລ້ວບູຊາ ແລະວາງວະສຸ/ເຄື່ອງຖວາຍໄວ້ທີ່ນັ້ນຕາມຄວາມຄວນ.

Verse 90

प्रदाप्य तत्र जुहुयाद्ध्यात्वा चैवेष्टदेवताम् । महाव्याहृतिभिर्यस्तु समस्ताभिश्चतुष्टयम् ॥ ९० ॥

ເມື່ອຈຸດໄຟໃນທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຄວນຖວາຍອາຫຸຕິ (ບູຊາໄຟ) ໂດຍພິຈາລະນາພຣະເທວະດາທີ່ຕົນເລືອກ (ອິດຕະເທວະຕາ). ຜູ້ນັ້ນຄວນປະກອບການຖວາຍດ້ວຍມະຫາວະຍາຫຣິຕິ ໂດຍໃຊ້ຊຸດສີ່ຢ່າງຄົບຖ້ວນພ້ອມກັນ.

Verse 91

जुहुयात्सर्पिषा भक्तैस्तिलैर्वा पायसेन वा । सघृतैः साधकश्रेष्टः पञ्चविंशतिसंख्यया ॥ ९१ ॥

ຜູ້ປະຕິບັດຜູ້ຍອດຢ່າງຄວນຖວາຍອາຫຸຕິ ດ້ວຍນ້ໍາມັນເນີຍ (ghee) ພ້ອມເຄື່ອງຖວາຍອັນເກີດຈາກພັກຕິ, ຫຼືດ້ວຍເມັດງາ, ຫຼືດ້ວຍຂ້າວນົມ (pāyasa) —ທຸກຢ່າງປຸງດ້ວຍ ghee—ໃຫ້ຄົບຈໍານວນ 25 ຄັ້ງ.

Verse 92

पुनर्व्याहृतिभिघिर्हुत्वा गंधाद्यैः पुनरर्चयेत् । देवं संयोजयेन्मूर्तौ ततो वह्निं विसर्जयेत् ॥ ९२ ॥

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍຮົມອີກຄັ້ງພ້ອມດ້ວຍວະຍາຫຣິຕິ (vyāhṛti) ອັນສັກສິດ ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາອີກຄັ້ງດ້ວຍນ້ຳຫອມ ແລະອື່ນໆ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ອັນເຊີນພຣະເທວະໃຫ້ປະທັບໃນມູຣຕິ (ຮູບບູຊາ) ແລ້ວຈຶ່ງປະກາດສົ່ງອັກນິ (ໄຟບູຊາ) ກັບຄືນຕາມພິທີ.

Verse 93

भो भो वह्ने महाशक्ते सर्वकर्मप्रसाधक । कर्मांतरेऽपि संप्राप्ते सान्निध्यं कुरु सादरम् ॥ ९३ ॥

ໂອ ໄຟອັກນິ ໂອ ພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ສຳເລັດພິທີກຳທັງປວງ; ເມື່ອມີພິທີອື່ນເກີດຂຶ້ນອີກ ຂໍໃຫ້ທ່ານປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຢ່າໃຫ້ຂາດເລີຍ.

Verse 94

विसृज्याग्निदेवतायै दद्यादाचमनीयकम् । अवशिष्टेन हविषा गंधपुष्पाक्षतान्वितम् ॥ ९४ ॥

ເມື່ອສົ່ງພິທີກັບຄືນແລ້ວ ຄວນຖວາຍນ້ຳອາຈະມະນະ (ācamana) ແດ່ເທວະແຫ່ງໄຟ; ແລະໃຊ້ຮະວິສ (havis) ທີ່ເຫຼືອ ຖວາຍພ້ອມນ້ຳຫອມ ດອກໄມ້ ແລະອັກຊະຕະ (ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ).

Verse 95

देवतापार्षदेभ्योऽपि पूर्वोक्तेभ्यो बलिं ददेत् । ये रौद्रा रौद्रकर्माणो रौद्रस्थाननिवासिनः ॥ ९५ ॥

ຄວນຖວາຍບະລິ (bali) ແກ່ບໍລິວານ/ຜູ້ຕິດຕາມຂອງເທວະທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນດ້ວຍ—ຜູ້ມີອາການດຸຮ້າຍ, ຜູ້ກະທຳກິດດຸຮ້າຍ, ແລະຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນສະຖານທີ່ດຸຮ້າຍອັນເກີ່ຍວກັບຣຸດຣະ (Rudra).

Verse 96

योगिन्यो ह्युग्ररूपाश्च गणानामधिपास्च ये । विघ्नभूतास्तथा चान्ये दिग्विदिक्षु समाश्रिताःग ॥ ९६ ॥

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຍົກິນີ (Yoginī) ຜູ້ມີຮູບອັນດຸຮ້າຍ, ແລະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ (gaṇa) ທັງຫຼາຍ, ພ້ອມທັງສັດຕະພາບອື່ນໆທີ່ເປັນອຸປະສັກ—ລ້ວນອາໄສຢູ່ຕາມທິດ ແລະທິດຍ່ອຍທັງປວງ.

Verse 97

सर्वे ते प्रीतमनसः प्रतिगृह्णंत्विमं बलिम् । इत्यष्टदिक्षु दत्वा च पुनर्भूतबलिं चरेत् ॥ ९७ ॥

“ຂໍໃຫ້ທ່ານທັງປວງຮັບບະລິນີ້ດ້ວຍໃຈຍິນດີ” ເມື່ອຖວາຍບະລິໃຫ້ທິດທັງແປດແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນອອກໄປຖວາຍບະລິອີກຄັ້ງແກ່ພູຕະ (ສັດທາດ)।

Verse 98

पानीयममृतीकृत्य मुद्रया धेनुसंज्ञया । देवतायाः करे दद्यात्पुनश्चाचमनीयकम् ॥ ९८ ॥

ເຮັດໃຫ້ນ້ຳດື່ມເປັນດັ່ງອະມຣິຕະ ໂດຍມຸດຣາ “ເທນຸ” (ຮູບງົວ) ແລ້ວ ຈຶ່ງວາງໃສ່ມືຂອງເທວະຕາ; ແລ້ວຖວາຍນ້ຳອາຈະມະນີຍະ (ນ້ຳຈິບຊຳລະ) ອີກຄັ້ງ।

Verse 99

देवमुद्वास्य मूर्तिस्थं पुनस्तत्रैव योजयेत् । नैवेद्यं च ततो दद्यात्तत्तदुच्छिष्टभोजिने ॥ ९९ ॥

ເມື່ອປິດພິທີເຊີນເທວະຕາ ແລະສົ່ງກັບຕາມພິທີແລ້ວ ຄວນຕັ້ງເທວະຕາໃຫ້ສະຖິດໃນມູຣຕິອີກຄັ້ງ ຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່າເດີມ. ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍໄນເວດຍະ (ອາຫານບູຊາ) ແກ່ຜູ້ທີ່ບໍລິໂພກເສດທີ່ເຫຼືອຈາກໄນເວດຍະນັ້ນ.

Verse 100

महेश्वरस्य चंडेशो विष्वक्सेनस्तथा हरेः । चंडांशुस्तरणेर्वक्ततुंडश्चापि गणेशितुः । शक्तेरुच्छिष्टचांडाली प्रोक्ता उच्छिष्टभोजिनः ॥ १०० ॥

ຈັນເດຊະ ເປັນຜູ້ຕິດຕາມຂອງມະເຫສວະຣະ; ວິສວັກເສນະ ເປັນຂອງຮະຣິ. ຈັນດາມຊຸ ເປັນຂອງພຣະອາທິດ (ຕະຣະນິ) ແລະ ວັກຕະຕຸນດະ ກໍເປັນຂອງຄະເນຊະ. ສໍາລັບຊັກຕິ ມີຜູ້ຕິດຕາມຊື່ “ອຸຈຊິດຈັນດາລີ” ຖືກກ່າວໄວ້—ພວກນີ້ເອີ້ນວ່າ “ອຸຈຊິດພໂພຊິນ” ຜູ້ບໍລິໂພກເສດທີ່ເຫຼືອ.

Verse 101

ततो ऋष्यादिकं स्मृत्वा कृत्वा मूलषडंगकम् । जप्त्वा मंत्रं यथाशक्ति देवतायै निवेदयेत् ॥ १०१ ॥

ຈາກນັ້ນ ເມື່ອລະລຶກເຖິງຣິສິ ແລະລາຍລະອຽດອື່ນໆຂອງມັນຕຣາ ພ້ອມທັງເຮັດພິທີປະກອບຫົກປະການ (ສັດອັງຄະ) ຂອງມັນຕຣາຮາກ ຈຶ່ງຄວນສວດຈັບມັນຕຣາຕາມກໍາລັງ ແລະນໍາໄປຖວາຍແກ່ເທວະຕາຜູ້ປົກຄອງ.

Verse 102

गुह्यातिगुह्यगोप्ता त्वं गृहाणास्मत्कृतं जपम् । सिद्धिर्भवतु मे देव त्वत्प्रसादात्त्वयि स्थिता ॥ १०२ ॥

ໂອ ຜູ້ປົກປ້ອງຄວາມລັບອັນລັບຍິ່ງ ຂໍພຣະອົງຮັບເອົາຈະປະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສວດ. ໂອ ພຣະເຈົ້າ ຂໍໃຫ້ຄວາມສໍາເລັດເກີດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ແລະໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຕັ້ງມັ່ນຢູ່ໃນພຣະອົງ।

Verse 103

ततः पराङ्मुखं चार्घं कृत्वा पुष्पैः प्रपूजयेत् । दोर्भ्यां पभ्द्यां च जानुभ्यामुरसा शिरसादृशा । मनसा वचसा चेति प्रणामोऽष्टांग ईरितः ॥ १०३ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ຫັນໜ້າອອກໄປດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ເມື່ອຖວາຍອາຣະຄະຍະ (arghya) ແລ້ວ ຈຶ່ງບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້. ດ້ວຍແຂນສອງ ຕີນສອງ ຫົວເຂົ່າສອງ ອົກ ຫົວ ແລະສາຍຕາ—ພ້ອມທັງໃຈແລະວາຈາ—ນີ້ເອີ້ນວ່າ ການກົ້ມກາບແປດອົງ (aṣṭāṅga-praṇāma).

Verse 104

बाहुभ्यां च सजानुभ्यां शिरसा वचसापि वा । पंचांगकः प्रणामः स्यात्पूजायां प्रवरावुभौ ॥ १०४ ॥

ໃນການບູຊາ ການຄໍານົບທີ່ປະເສີດແມ່ນ ການກົ້ມກາບຫ້າອົງ (pañcāṅga-praṇāma): ດ້ວຍແຂນ ດ້ວຍຫົວເຂົ່າ ດ້ວຍຫົວ ແລະດ້ວຍວາຈາດ້ວຍ. ທັງກາຍກະທໍາແລະຄໍາຄາລະວະ ລ້ວນນ່າສັນລະເສີນ.

Verse 105

नत्वा च दंडवन्मंत्री ततः कुर्यात्प्रदक्षिणाः । विष्णुसोमार्कविघ्नानां वेदार्धेंद्वद्रिवह्नयः ॥ १०५ ॥

ເມື່ອກົ້ມກາບແບບດັ່ງດັນດະວັດ (daṇḍavat) ແລ້ວ ຜູ້ສວດມັນຕຣາຄວນເຮັດປະທັກສິນາ (pradakṣiṇā) ຕໍ່ໄປ. ຈໍານວນຮອບທີ່ກໍານົດ ຖືກຊີ້ດ້ວຍຄໍາລະຫັດ: ສໍາລັບ ວິດສະນຸ (Viṣṇu), ໂສມະ (Soma), ອາຣກະ (Arka) ແລະ ວິກນະ (Vighna) ຜູ້ກໍາຈັດອຸປະສັກ ແມ່ນຕາມລໍາດັບ ‘ເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງເວດາ’, ‘ດວງຈັນ’, ‘ພູເຂົາ’, ແລະ ‘ໄຟ’.

Verse 106

ततः स्तोत्रादिकं मंत्री प्रपठेद्भक्तिपूर्वकम् । इतः पूर्णं प्राणबुद्धिदेहधर्माधिकारतः ॥ १०६ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາຄວນສວດສະໂຕຕຣະ ແລະຄໍາອະທິຖານອື່ນໆ ດ້ວຍພັກຕິ. ໂດຍສິ່ງນີ້ ພິທີຈຶ່ງສໍາເລັດຄົບຖ້ວນ—ຕາມກໍາລັງຊີວິດ ປັນຍາ ຄວາມສາມາດຂອງຮ່າງກາຍ ແລະໜ້າທີ່ທາງທຳຂອງຕົນ.

Verse 107

जाग्रत्स्वप्नसुषुप्त्यंतेऽवस्थासु मनसा वदेत् । वाचा हस्ताभ्यां च पद्भ्यामुदरेण ततः परम् ॥ १०७ ॥

ໃນທ້າຍຂອງສະພາບຕື່ນ, ຝັນ, ແລະຫຼັບເລິກ ຄວນ “ເວົ້າ” ດ້ວຍໃຈ; ຕໍ່ມາເວົ້າດ້ວຍຄໍາ, ດ້ວຍມື, ດ້ວຍຕີນ, ແລະຕໍ່ໄປດ້ວຍທ້ອງ (ການເຄື່ອນໄຫວຂອງກາຍ)។

Verse 108

शिष्णांते यत्स्मृतं पश्चाद्यदुक्तं यत्कृतं ततः । तत्सर्वं च ततो ब्रह्मर्पणं भवतु ठद्वयम् ॥ १०८ ॥

ສິ່ງໃດທີ່ໄດ້ລະລຶກພາຍຫຼັງ, ສິ່ງໃດທີ່ໄດ້ເວົ້າ, ແລະສິ່ງໃດທີ່ໄດ້ເຮັດຕໍ່ມາ—ຂໍໃຫ້ທັງໝົດນັ້ນ ຈາກນີ້ໄປ ເປັນການບູຊາແດ່ພຣະພຣະຫມັນ (Brahman); ໃຫ້ສົມບູນທັງສອງດ້ານ.

Verse 109

मां मदीयं च सकलं विष्णवे च समर्पये । तारं तत्सदतो ब्रह्मर्पणमस्तु मनुर्मतः ॥ १०९ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖວາຍຕົນເອງ ແລະທຸກສິ່ງທີ່ເປັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແດ່ພຣະວິສນຸ (Viṣṇu). ດ້ວຍພະຍາງສັກສິດ ຕາຣະ (Oṁ) ພ້ອມກັບ “tat-sat” ຂໍໃຫ້ນີ້ເປັນການບູຊາແດ່ພຣະພຣະຫມັນ ຕາມທີ່ສາຍມັນຕຣາສອນໄວ້.

Verse 110

प्रणवाद्योऽष्टवस्वर्णो ह्यनेनात्मानमर्पयेत् । अज्ञानाद्वा प्रमादाद्वा वैकल्यात्साधनस्य च ॥ ११० ॥

ເລີ່ມດ້ວຍພຣະນາມ Oṁ ແລະປະກອບດ້ວຍສຽງພະຍາງ 8 ປະການ, ດ້ວຍສິ່ງນີ້ຄວນຖວາຍ (ມອບຕົນ) ແກ່ພຣະເຈົ້າ—ຈະເປັນເພາະອະວິຊາ, ເພາະຄວາມປະມາດ, ຫຼືເພາະຄວາມບົກພ່ອງໃນສາທະນາກໍຕາມ.

Verse 111

यन्न्यूनमतिरिक्तं वा तत्सर्वं क्षन्तुमर्हसि । द्रव्यहीनं क्रियाहीनं मंत्रहीनं मयान्यथा ॥ १११ ॥

ສິ່ງໃດທີ່ຂາດໄປ ຫຼືເກີນໄປ ຂໍພຣະອົງໂປດອະໄພທັງໝົດ. ສິ່ງໃດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຮັດຜິດຈາກທີ່ກໍານົດ—ຂາດເຄື່ອງບູຊາ, ຂາດພິທີກຳ, ຫຼືຂາດມັນຕຣາ—ຂໍໂປດອະໄພ.

Verse 112

कृतं यत्तत्क्षमस्वेश कृपया त्वं दयानिधे । यन्मया क्रियते कर्म जाग्रत्स्वप्रसुषुप्तिषु ॥ ११२ ॥

ໂອ ພຣະເຈົ້າ ຜູ້ເປັນມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄວາມເມດຕາ ຂໍພຣະອົງອະໄພດ້ວຍກະລຸນາ ຕໍ່ສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຮັດຜິດ. ກຳທັງຫມົດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຮັດໃນຍາມຕື່ນ ຍາມຝັນ ແລະຍາມຫຼັບເລິກ ຂໍພຣະອົງອະໄພທັງປວງ.

Verse 113

तत्सर्वं तावकी पूजा भूयाद्भूत्यै च मे प्रभो । भूमौ स्खलितपादानां भूमिरेवावलंबनम् ॥ ११३ ॥

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂໍໃຫ້ທຸກສິ່ງນີ້ເປັນການບູຊາຖວາຍແດ່ພຣະອົງ ແລະໃຫ້ເປັນເຫດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຄວາມສຸກສະຫວັດດີ ແລະຄວາມຈະເລີນ. ເພາະຜູ້ທີ່ຕີນລື່ນຢູ່ເທິງດິນ ດິນນັ້ນເອງແມ່ນທີ່ພຶ່ງພາ.

Verse 114

त्वयि जातापराधानां त्वमेव शरणं प्रभो । अन्यथा शरणं नास्ति त्वमेव शरणं मम ॥ ११४ ॥

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ສຳລັບຜູ້ທີ່ໄດ້ກໍ່ຄວາມຜິດຕໍ່ພຣະອົງ ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນທີ່ພຶ່ງ. ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງອື່ນໃດ; ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນທີ່ພຶ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 115

तस्मात्कारुण्यभावेन क्षमस्व परमेश्वर । अपराधसहस्राणि क्रियंतेऽहर्न्निशं मया ॥ ११५ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຂໍພຣະອົງອະໄພຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍພຣະກະລຸນາ. ເພາະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກໍ່ຄວາມຜິດນັບພັນ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ.

Verse 116

दासोऽयमिति मां मत्वा क्षमस्व जगतां पते । आवाहनं न जानामि न जानामि विसर्जनम् ॥ ११६ ॥

ຂໍພຣະອົງເຫັນຂ້າພະເຈົ້າເປັນພຽງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັບພະໂລກ ແລະຂໍພຣະອົງອະໄພ. ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ວິທີອັນຖືກຕ້ອງໃນການເຊີນອັນເຊີນ ແລະບໍ່ຮູ້ວິທີສົ່ງສະເດັດກັບ.

Verse 117

पूजां चैव न जानामि त्वं गतिः परमेश्वर । संप्रार्थ्यैवं ततो मंत्री मूलांते श्लोकमुञ्चरेत् ॥ ११७ ॥

«ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ແມ່ນແຕ່ວິທີບູຊາ; ໂອ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ, ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນທີ່ພຶ່ງຂອງຂ້ອຍ»។ ເມື່ອອະທິຖານແລ້ວ ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາຄວນສະຫຼອງສະໂລກທ້າຍມູນມັນຕຣາເປັນຄໍາປິດທ້າຍ។

Verse 118

गच्छ गच्छ परं स्थानं जगदीश जगन्मय । यन्न ब्रह्मादयो देवा जानंति च सदाशिवः ॥ ११८ ॥

ໄປເຖີດ ໄປເຖີດ ສູ່ສະຖານທີ່ສູງສຸດ, ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ, ໂອ ຜູ້ເປັນທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ; ດິນແດນນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆກໍບໍ່ຮູ້, ແມ່ນແຕ່ສະດາຊິວະກໍບໍ່ຮູ້.

Verse 119

इति पुष्पांजलिं दत्वा ततः संहारमुद्रया । निधाय देवं सांगं च स्वीयदृत्सरसीरुहे ॥ ११९ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖວາຍດອກໄມ້ເປັນກໍາມື (ພຸດສະປານຊະລິ) ແລ້ວ, ຕໍ່ຈາກນັ້ນໃຊ້ມຸດຣາສັງຫາຣະ (ມຸດຣາປິດ/ຖອນກັບ) ແລະວາງພຣະເທວະດາ ພ້ອມດ້ວຍອົງປະກອບ ແລະບໍລິວານທັງປວງ ໄວ້ໃນດອກບົວແຫ່ງທະເລສາບຫົວໃຈຂອງຕົນ ໂດຍສະມາທິ.

Verse 120

सुषुम्णावर्त्मना पुष्पमाघ्रायोद्वासयेद् बुधः । शंखचक्रशिलालिंगविघ्नसूर्यद्वयं तथा ॥ १२० ॥

ຜູ້ຮູ້ຄວນສູດດົມກິ່ນດອກໄມ້ຜ່ານທາງສຸສຸມນາ (suṣumṇā) ແລ້ວຈຶ່ງຜ່ອນລົມອອກຢ່າງອ່ອນໂຍນ. ໃນທໍານອງດຽວກັນ ຄວນພິຈາລະນາ: ສັງຂະ (ຫອຍສັງ), ຈັກກະ (ຈັກຣາ), ສິລາອັນສັກສິດ (śilā), ລິງຄະ, ຜູ້ກໍາຈັດອຸປະສັກ (ວິກະນະ/ຄະເນຊະ), ແລະດວງອາທິດຄູ່.

Verse 121

शक्तित्रयं न चैकत्र पूजयेद्दुःखकारणम् । अकालमृत्युहरणं सर्वव्याधिविनाशन् ॥ १२१ ॥

ບໍ່ຄວນບູຊາຊັກຕິສາມປະການຮ່ວມກັນໃນບ່ອນດຽວ ເພາະຈະເປັນເຫດໃຫ້ເກີດທຸກຂ໌. ການບູຊາທີ່ຖືກຕ້ອງຈະກໍາຈັດຄວາມຕາຍກ່ອນເວລາ ແລະທໍາລາຍໂລກພະຍາດທັງປວງ.

Verse 122

सर्वपापक्षयकरं विष्णुपादोदकं शुभम् ॥ १२२ ॥

ນ້ຳອັນເປັນມງຄົດ ທີ່ໄດ້ອາບພຣະບາດຂອງພຣະວິສນຸ ຊ່ວຍທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 123

तत्तद्भक्तैर्गृही तव्यं तन्नैवेद्यनिवेदितम् । अग्राह्यं शिवनिर्माल्यं पत्रं पुष्पं फलं जलम् ॥ १२३ ॥

ຂອງທີ່ຖວາຍເປັນນໄວເທຍ (ອາຫານບູຊາ) ຄວນໃຫ້ແຕ່ຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ເທວະນັ້ນເທົ່ານັ້ນຮັບ. ແຕ່ໃບໄມ້ ດອກໄມ້ ໝາກ ແລະນ້ຳ ທີ່ເປັນນິຣມາລະຍະຂອງພຣະສິວະ ບໍ່ຄວນໃຫ້ຜູ້ອື່ນຮັບ.

Verse 124

शालग्रामशिलास्पर्शात्सर्वं याति पवित्रताम् । पूजा पंचविधा तत्र कथिता नारदाखिलैः ॥ १२४ ॥

ແຕ່ພຽງແຕ່ສຳຜັດຫີນສາລະຄຣາມ ທຸກສິ່ງກໍໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດ. ໃນບົດນັ້ນ ນາຣະດະໄດ້ສອນວິທີບູຊາຫ້າປະການຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 125

आतुरी सौतिकी त्रासी साधना भाविनी तथा । दौर्बोधी च क्रमादासां लक्षणानि श्रृणुष्व मे ॥ १२५ ॥

“ອາຕຸຣີ, ສາວຕິກີ, ຕຣາສີ, ສາທະນາ, ພາວິນີ, ແລະ ເດົາຣໂບທີ—ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້ອຍຕາມລຳດັບ ລັກສະນະຈຳແນກຂອງພວກນີ້.”

Verse 126

रोगादियुक्तो न स्रायान्न जपेन्न च पूजयेत् । विलोक्य पूजां देवस्य मूर्तिं वा सूर्य्यमंडलम् ॥ १२६ ॥

ຜູ້ທີ່ຖືກທຸກທ້ອນດ້ວຍໂລກໄພແລະອື່ນໆ ບໍ່ຄວນອາບນ້ຳ, ບໍ່ຄວນສວດມົນ, ແລະບໍ່ຄວນປະກອບພິທີບູຊາ. ແຕ່ໃຫ້ພຽງແຕ່ເບິ່ງການບູຊາຂອງພຣະເຈົ້າ ຫຼືຮູບພຣະເທວະ ຫຼືວົງພຣະອາທິດ ແລ້ວພໍໃຈ.

Verse 127

प्रणम्याथ स्मरन्मंत्रमर्पयेत्कुमांजलिम् । रोगे निवृत्ते स्नात्वाथ नत्वा संपूञ्चेद्गुरुम् ॥ १२७ ॥

ແລ້ວຈຶ່ງກາບນົບ ແລະລະລຶກມົນຕຣາ ຄວນຖວາຍດອກໄມ້ໜຶ່ງກຳມືດ້ວຍອັນຊະລີ. ເມື່ອໂລກໄພເບົາລົງ ຄວນອາບນ້ຳ ແລ້ວກາບອີກຄັ້ງ ເພື່ອຂໍລາຈາກຄູບາອາຈານດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 128

त्वत्प्रसादाज्जगन्नाथ जगत्पूज्य दयानिधे । पूजाविच्छेददोषो मे मास्त्विति प्रार्थयेच्च तम् ॥ १२८ ॥

ໂດຍພຣະກຸສົນຂອງພຣະອົງ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ (ຈະກັນນາຖ) ຜູ້ທີ່ໂລກທັງປວງນົບນ້ອມບູຊາ ໂອ ມະຫາສະມຸດແຫ່ງເມດຕາ—ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າອ້ອນວອນວ່າ “ຂໍຢ່າໃຫ້ຄວາມຜິດແຫ່ງການຂາດຕອນການບູຊາເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າເລີຍ”

Verse 129

द्विजानपि च संपूज्य यथाशक्त्या प्रतोष्य च । तेभ्यश्चाशिषमादाय देवं प्राग्वत्ततोऽर्चयेत् ॥ १२९ ॥

ເມື່ອໄດ້ນົບນ້ອມບູຊາພວກທະວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ຕາມກຳລັງ ແລະເຮັດໃຫ້ທ່ານທັງຫຼາຍພໍໃຈຕາມຄວາມສາມາດ ພ້ອມຮັບພອນຈາກພວກທ່ານແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນບູຊາພຣະເທວະດາດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນນັ້ນ.

Verse 130

आतुरी कथिता ह्येषा सोतिक्यथ निगद्यते । सूतकं द्विविधं प्रोक्तं जाताख्यं मृतसंज्ञकम् ॥ १३० ॥

ສະພາບອະສຸຈິນີ້ ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ວ່າ “ອາຕຸຣີ” ແລະຍັງເອີ້ນວ່າ “ໂສຕິກາ” ອີກດ້ວຍ. ສູຕະກະ (ອະສຸຈິພິທີ) ຖືກປະກາດວ່າມີສອງປະເພດ: ອະສຸຈິເນື່ອງຈາກການເກີດ ແລະອະສຸຈິເນື່ອງຈາກການຕາຍ.

Verse 131

तत्र स्नात्वा मानसीं तु कृत्वा संध्यां समाहितः । मनसैव यजेद्देवं मनसैव जपेन्मनुम् ॥ १३१ ॥

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ໃຫ້ເຮັດສັນທະຍາໃນໃຈ (ມານະສີ) ດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໝັ້ນ. ຄວນບູຊາພຣະເທວະດາດ້ວຍໃຈຢ່າງດຽວ ແລະສວດຈັບມົນຕຣາອັນສັກສິດດ້ວຍໃຈຢ່າງດຽວ.

Verse 132

निवृत्ते सूतके प्राग्वत्संपूज्य च गुरुं द्विजान् । तेभ्यश्चाशिषमादाय ततो नित्यक्रमं चरेत् ॥ १३२ ॥

ເມື່ອໄລຍະສູຕະກະ (ຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດຫຼັງເກີດ ຫຼື ຫຼັງຕາຍ) ສິ້ນສຸດແລ້ວ ຄວນນະມັດສະການບູຊາອາຈານ ແລະ ດວິຊະຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່ດັ່ງເກົ່າ; ຮັບພອນຈາກພວກທ່ານແລ້ວ ຈຶ່ງກັບໄປປະຕິບັດກິດປະຈໍາວັນຕາມລໍາດັບ।

Verse 133

एषा तु सौतिकी प्रोक्ता त्रासी चाथ निगद्यते । दुष्टेभ्यस्त्रासमापन्नो यथालब्धोपचारंकैः ॥ १३३ ॥

ພິທີນີ້ຖືກກ່າວວ່າ “ສາວຕິກີ” ແລະຍັງເອີ້ນວ່າ “ຕຣາສີ” ອີກດ້ວຍ. ເມື່ອຖືກຄົນຊົ່ວເຮັດໃຫ້ຕົກໃນຄວາມຢ້ານ ກໍໃຫ້ນໍາໃຊ້ຕາມວິທີແກ້ໄຂທີ່ພໍມີໃນເວລານັ້ນ।

Verse 134

मानसैर्वै यजेद्देवं त्रासी सा परिकीर्तिता । पूजासाधनवस्तूनाम सामर्थ्ये तु सर्वतः ॥ १३४ ॥

ຄວນນະມັດສະການບູຊາພຣະເຈົ້າດ້ວຍໃຈ; ນີ້ແມ່ນທີ່ຖືກປະກາດວ່າ “ຕຣາສີ”. ມັນໃຊ້ໄດ້ທຸກສະພາບການ ບໍ່ວ່າຈະມີກໍາລັງຈັດຫາຂອງບູຊາຫຼືບໍ່ກໍຕາມ।

Verse 135

पुष्पैः पत्रैः फलैर्वापि मनसा वा यजेद्विभुम् । साधनाभाविनी ह्येषा दौर्बोधीं श्रृणु नारद ॥ १३५ ॥

ຜູ້ໃດກໍສາມາດບູຊາພຣະຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກສິ່ງ ດ້ວຍດອກໄມ້ ໃບໄມ້ ຫຼື ໝາກໄມ້; ຫຼືຈະບູຊາດ້ວຍໃຈລ້ວນໆກໍໄດ້. ເພາະວິທີນີ້ບໍ່ພຶ່ງພາອຸປະກອນພາຍນອກ; ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ນາຣະດະ ຄໍາສອນອັນລະອຽດນີ້।

Verse 136

स्त्रियो वृद्धास्तथा बाला मूर्खास्तैस्तु यथाक्रमम् । यथाज्ञानकृता सा तु दौर्बोधीति प्रकीर्तिता ॥ १३६ ॥

ແມ່ຍິງ ຄົນເຖົ້າ ເດັກນ້ອຍ ແລະຜູ້ບໍ່ຮຽນຮູ້—ແຕ່ລະຄົນຕາມລໍາດັບ—ໃຊ້ຖ້ອຍຄໍາຕາມລະດັບຄວາມຮູ້ຂອງຕົນ. ດັ່ງນັ້ນການໃຊ້ນັ້ນຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ “ດູຣໂບທີ” ຄື “ເຂົ້າໃຈຍາກ”.

Verse 137

एवं यथाकथंचित्तु पूजां कुर्याद्धि साधकः । देवपूजाविहीनो यः स गच्छेन्नरकं ध्रुवम् ॥ १३७ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຈະພໍທຳໄດ້ແນວໃດກໍຕາມ ຜູ້ປະຕິບັດທາງທຳຄວນບູຊາພຣະເທວະໃຫ້ແນ່ນອນ. ຜູ້ໃດຂາດການບູຊາພຣະເທວະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປນະລົກແນ່ນອນ.

Verse 138

वैश्वदेवादिकं कृत्वा भोजयेद्द्विजसत्तमान् । देवे निवेदितं पश्चाद्भुंमजीत स्वगणैः स्वयम् ॥ १३८ ॥

ເມື່ອໄດ້ເຮັດ Vaiśvadeva ແລະການຖວາຍເບື້ອງຕົ້ນອື່ນໆແລ້ວ ຈຶ່ງໃຫ້ອາຫານແກ່ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ. ຫຼັງຈາກຖວາຍອາຫານແດ່ພຣະເທວະແລ້ວ ຈຶ່ງຄ່ອຍກິນເອງ ພ້ອມກັບຜູ້ຕິດຕາມຂອງຕົນ.

Verse 139

आचम्याननशुद्धिं च कृत्वा तिष्टेत् कियत्क्षणम् । पुराणमितिहासं च श्रृणुयात्स्वजनैः सह ॥ १३९ ॥

ເມື່ອໄດ້ເຮັດອາຈະມະນະ ແລະຊຳລະປາກໃຫ້ບໍລິສຸດແລ້ວ ຄວນຢືນຫຼືນັ່ງຢ່າງສະຫງົບຊົ່ວຄາວ. ຈາກນັ້ນ ພ້ອມກັບຄົນຂອງຕົນ ຄວນຟັງປຸຣານະ ແລະ ອິຕິຫາສະ.

Verse 140

समर्थः सर्वकल्पेषु योऽनुकल्पं समाचरेत् । न सांगशयिकं तस्य दुर्मतेर्जायते फलम् ॥ १४० ॥

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດມີຄວາມສາມາດໃນພິທີຕາມກົດກະລະປະກອບ (kalpa) ທັງຫມົດ ແຕ່ກັບເລືອກປະຕິບັດແຕ່ວິທີທົດແທນ (anukalpa) ດ້ວຍໃຈຫຼົງຜິດ ຜົນອັນຄົບຖ້ວນພ້ອມອົງປະກອບຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນແກ່ຜູ້ນັ້ນ.