Yuga-Dharma Framework, Kali-Yuga Diagnosis, and the Hari-Nāma Remedy (Transition to Vedānta Inquiry)

Verse 1

नारद उवाच । आख्यातं भवता सर्वं मुने तत्त्वार्थ कोविद । इदानीं श्रोतुमिच्छामि युगानां स्थितिलक्षणम् ॥ १ ॥

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ມຸນີ ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງນັຍແທ້ແຫ່ງຕັດຕະວະ, ທ່ານໄດ້ອະທິບາຍທຸກຢ່າງແລ້ວ. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຟັງລັກສະນະກຳນົດ ແລະ ສະພາບການດຳລົງ (ໄລຍະເວລາ ແລະ ສະພາບ) ຂອງຍຸກທັງຫຼາຍ»។

Verse 2

सनक उवाच । साधु साधु महाप्राज्ञ मुने लोकोपकारक । युगधर्मान्प्रबक्ष्यामि सर्वलोकोपकारकान् ॥ २ ॥

ສະນະກະ ກ່າວວ່າ: «ດີແທ້ ດີແທ້, ໂອ ມຸນີຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຜູ້ເຮັດປະໂຫຍດແກ່ໂລກ. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍທຳແຫ່ງຍຸກ (ຍຸກະທັມ) ທີ່ນຳພາສະຫວັດດີແກ່ທຸກໂລກ»។

Verse 3

धर्मो विवृद्धिमायाति काले कस्मिंस्चिदुत्तम । तथा विनासमायाति धर्म्म एव महीतले ॥ ३ ॥

ໂອ ຜູ້ສູງສົ່ງ, ໃນບາງກາລະ ທຳ (ທັມມະ) ຈະເຕີບໃຫຍ່ ແລະ ຮຸ່ງເຮືອງ; ແລະໃນທຳນອງດຽວກັນ ໃນແຜ່ນດິນນີ້ ທຳກໍຖອຍຫຼັງ ແລະ ສູນສະລາຍໄປ.

Verse 4

कृतं त्रेता द्वापरं च कलिश्चेति चतुर्युगम् । दिव्यैर्द्वादशभिर्ज्ञेयं वत्सरैस्तत्र सत्तम ॥ ४ ॥

ກຣິຕະ, ເຕຣຕາ, ດວາປະຣະ, ແລະ ກະລິ—ທັງສີ່ນີ້ຮວມກັນເປັນ ຈະຕຸຣະຍຸກ. ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນຄຸນທຳ, ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ມາດຕະຖານຂອງມັນແມ່ນ ສິບສອງປີເທວະ.

Verse 5

संध्यासन्ध्यांशयुक्तानि युगानि सदृशानि वै । कालतो वेदितव्यानि इत्युक्तं तत्त्वादर्शिभिः ॥ ५ ॥

ຍຸກທັງຫຼາຍແທ້ຈິງມີໂຄງສ້າງຄ້າຍກັນ ໂດຍມີ ສັນທະຍາ (ເວລາສົມພົບ/ພົບຄ່ຳ) ແລະ ສັນທະຍາອັງສະ (ສ່ວນຂອງສັນທະຍາ) ປະກອບຢູ່. ຄວນເຂົ້າໃຈຕາມມາດຕະຖານແຫ່ງເວລາ—ດັ່ງທີ່ນັກເຫັນຄວາມຈິງໄດ້ປະກາດໄວ້.

Verse 6

आद्ये कृतयुगं प्राहुस्ततस्त्रेताविधानकम् । ततश्च द्वापरं प्राहुः कलिमंत्यं विदुः क्रमात् ॥ ६ ॥

ເຂົາກ່າວວ່າ ຕອນຕົ້ນແມ່ນກຣິຕະ (ສັດຕະຍະ) ຍຸກ; ຕໍ່ມາແມ່ນ ເຕຣຕາ ຍຸກ ທີ່ຕັ້ງຢູ່ດ້ວຍລະບຽບຂອງຕົນ; ຕໍ່ມາເວົ້າວ່າ ດວາປະຣະ; ແລະສຸດທ້າຍຕາມລຳດັບ ຮູ້ວ່າ ກະລິ ແມ່ນຍຸກສຸດທ້າຍ।

Verse 7

देवदानवगंधर्वा यक्षराक्षसपन्नगाः । नासन्कृतयुगे विप्र सर्वे देवसमाः स्मृताः ॥ ७ ॥

ໃນກຣິຕະຍຸກ ໂອ ພຣາຫມະນ, ບໍ່ມີການແບ່ງແຍກເປັນ ເທວະ, ດານະວະ, ຄັນທະຣະວະ, ຢັກ, ຣາກສະສະ, ຫຼື ພະນະກະ (ນາກ) ເລີຍ; ທຸກຜູ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າ ເທົ່າທຽມກັບເທວະ।

Verse 8

सर्वे हृष्टाश्च धर्मिष्टा न तत्र क्रयविक्रयौ । वेदानां च विभागश्च न युगे कृतसंज्ञके ॥ ८ ॥

ໃນຍຸກທີ່ເອີ້ນວ່າ ກຣິຕະ, ທຸກຄົນຊື່ນບານ ແລະ ຕັ້ງມັ່ນໃນທຳ; ບໍ່ມີການຊື້ຂາຍ ແລະ ການແບ່ງວິທະ (ເວດ) ກໍບໍ່ມີເລີຍ।

Verse 9

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राः स्वाचारतत्पराः । सदा नारायणपरास्तपोध्यानपरायणाः ॥ ९ ॥

ພຣາຫມະນ, ກະສັດຕຣິຍະ, ໄວສະຍະ, ແລະ ຊູດຣະ—ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນຈາຣິຕຂອງຕົນ—ລ້ວນແຕ່ອຸທິດໃຈແດ່ ນາຣາຍະນະ ສະເໝີ, ມຸ່ງໃນຕະປະ ແລະ ອຸທິດຕົນໃນທຽນ (ສະມາທິ)។

Verse 10

कामादिदोषनिर्मुक्ताः शमादिगुणतत्पराः । धर्मसाधनचित्ताश्च गतासूया अदांभिकाः ॥ १० ॥

ຜູ້ທີ່ພົ້ນຈາກໂທດເຊັ່ນ ກາມະ ແລະ ອື່ນໆ, ມຸ່ງໝັ້ນໃນຄຸນທຳເລີ່ມຈາກ ສະມະ (ຄວາມສະງົບ), ມີໃຈຈົ່ງໃນວິທີບຳເນັດທຳ, ປາສະຈາກຄວາມອິດສາ ແລະ ບໍ່ມີການຫຼອກລວງ—ຜູ້ນັ້ນຄວນແກ່ທາງສູງສຸດ।

Verse 11

सत्यवाक्यरताः सर्वे चतुराश्रमधर्मिणः । वेदाध्ययनसंपन्नाः सर्वशास्त्रविचक्षणाः ॥ ११ ॥

ພວກເຂົາທັງໝົດຮັກຄຳສັດຈິງ ຕັ້ງຢູ່ໃນທຳຂອງອາສຣົມທັງສີ່ ສຳເລັດການຮຽນວິທີເວດ ແລະຮູ້ແຈ້ງໃນສາດສະໜາຄຳພີທັງປວງ.

Verse 12

चतुराश्रमयुक्तेन कर्मणा कालयोनिना । अकामफलसंयोगाः प्रयांति परमां गतिम् ॥ १२ ॥

ດ້ວຍກຳທີ່ປະກອບດ້ວຍອາສຣົມທັງສີ່ ແລະຖືກຫຼ້ຽວລ້ອມໂດຍລຳດັບເວລາ ຜູ້ບໍ່ຜູກພັນກັບຜົນທີ່ເກີດຈາກຄວາມປາຖະໜາ ຍ່ອມບັນລຸສະຖານະສູງສຸດ.

Verse 13

नारायणः कृतयुगे शुक्लवर्णः सुनिर्मलः । त्रेताधर्मान्प्रवक्ष्यामि श्रृणुष्व सुसमाहितः ॥ १३ ॥

ໃນກຣິຕະຍຸກ ພຣະນາຣາຍະນະມີສີຂາວ ບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ. ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍທຳແຫ່ງເຕຣຕາຍຸກ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງມັ່ນດີ.

Verse 14

धर्मः पांडुरतां याति त्रेतायां मुनिसत्तम । हरिस्तु रक्तातां याति किंचित्क्लेशान्विता जनाः ॥ १४ ॥

ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ, ໃນເຕຣຕາຍຸກ ທຳມະກາຍເປັນສີຈາງ (ພະລັງບໍ່ເຕັມ) ແລະພຣະຫຣິມີສີແດງເລັກນ້ອຍ; ຜູ້ຄົນກໍຖືກຄວາມລຳບາກບາງສ່ວນຄອບງຳ.

Verse 15

क्रियायोगरताः सर्वे यज्ञकर्मसु निष्टिताः । सत्यव्रता ध्यानपराः सदाध्यानपरायणाः ॥ १५ ॥

ພວກເຂົາທັງໝົດພາກພຽນໃນກຣິຍາໂຍກ ໝັ້ນຄົງໃນກິດຍັດຍະ. ພວກເຂົາຖືສັດຈະວຣະຕະ ມຸ່ງໃຈສູ່ສະມາທິ ແລະອຸທິດຕົນແກ່ສະມາທິຢູ່ເສມອ.

Verse 16

द्विपादो वर्तते धर्मो द्वापरे च मुनीश्वर । हरिः पीतत्वमायाति वेदश्चापि विभज्यते ॥ १६ ॥

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ໃນຍຸກດວາປະຣະ ທັມມະຢືນໄດ້ພຽງສອງຂາ; ພຣະຫຣິມີສີເຫຼືອງ ແລະ ວິດາກໍຖືກແບ່ງອອກ.

Verse 17

असत्यनिरताश्चापि केचित्तत्र द्विजोत्तमाः । ब्राह्मणाद्याश्च वर्णाः स्युः केचिद्रागादिदुर्गुणाः ॥ १७ ॥

ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ໃນຍຸກນັ້ນກໍມີບາງຄົນຫມົດໃຈກັບຄວາມບໍ່ຈິງ; ແລະໃນວັນນະທີ່ເລີ່ມຈາກພຣາຫມັນ ກໍມີບາງຄົນຖືກຄອບງຳໂດຍຣາກະ ແລະ ອຸບາຍຊົ່ວອື່ນໆ.

Verse 18

केचित्स्वर्गापवर्गार्थं विप्रयज्ञान्प्रकुर्वते । केचिद्धनादिकामाश्च केचित्कल्मषचेतसः ॥ १८ ॥

ບາງຄົນປະກອບຍັດຍະຂອງພຣາຫມັນເພື່ອສະຫວັນ ຫຼື ອະປະວັກ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ); ບາງຄົນເຮັດເພາະປາຖະໜາຊັບສິນແລະຜົນປະໂຫຍດ; ບາງຄົນມີໃຈມົນທິນ ເຮັດດ້ວຍເຈດຕະນາບໍ່ບໍລິສຸດ.

Verse 19

धर्माधर्मौ समौ स्यातां द्वापरे विप्रसत्तम । अधर्मस्य प्रभावेण क्षीयंते च प्रजास्तथा ॥ १९ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ໃນຍຸກດວາປະຣະ ທັມມະ ແລະ ອະທັມມະ ຈະເທົ່າທຽມກັນ; ແລະໂດຍອຳນາດຂອງອະທັມມະ ປະຊາຊົນກໍຊຸດໂຊມ ແລະ ເສື່ອມຖອຍ.

Verse 20

अल्पायुषो भविष्यंति केचिञ्चापि मुनीश्वर । केचित्पुण्यरतान् दृष्ट्वा असूयां विप्र कुर्वते ॥ २० ॥

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ບາງຄົນຈະມີອາຍຸສັ້ນ; ແລະບາງຄົນເມື່ອເຫັນຜູ້ທີ່ມຸ່ງໝັ້ນໃນບຸນກຸສົນ, ໂອ ພຣາຫມັນ, ຈະເກີດຄວາມອິດສາ ແລະ ການຈັບຜິດ.

Verse 21

कलिस्थितिं प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व समाहितः । धर्मः कलियुगे प्राप्ते पादेनैकेन वर्तते ॥ २१ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າຈະພະຍາກອນສະພາບແຫ່ງກາລີຍຸກ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈສະຫງົບຮວບຮວມ. ເມື່ອກາລີຍຸກມາຮອດ ທັມມະຈະຢືນໄດ້ພຽງຂາດຽວ (ໜຶ່ງສ່ວນສີ່ຂອງພະລັງເຕັມ)។

Verse 22

तामसं युगमासाद्य हरिः कृष्णत्वमेति च । यः कश्चिदपि धर्मात्मा यज्ञाचारान्करोति च ॥ २२ ॥

ເມື່ອຍຸກຕາມະສະ (ກາລີ) ມາຮອດ ພຣະຫຣິຈະຮັບຮູບເປັນພຣະກຣິດສະນະແທ້. ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ມີໃຈທັມ ຍັງປະພຶດພິທີຍັດຍະ (yajña) ຕາມຄຳສອນ ຍ່ອມຕັ້ງຢູ່ໃນທັມມະ.

Verse 23

यः कश्चिदपि पुण्यात्मा क्रियायोगरतो भवेत् । नरं धर्मरतं दृष्ट्वा सर्वेऽसूयां प्रकुर्वते ॥ २३ ॥

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ມີບຸນຈິດ ແລະຫມັ້ນໃນກຣິຍາໂຍກ ເມື່ອເຫັນຊາຍຜູ້ຕັ້ງຫມັ້ນໃນທັມມະ ຄົນທັງຫຼາຍກໍມັກຈະເກີດອະສູຍາ ອິດສາ ແລະຈັບຜິດ.

Verse 24

व्रताचाराः प्रणश्यंति ज्ञानयज्ञादयस्तथा । उपद्रवा भविष्यंति ह्यधर्मस्य प्रवतनात् ॥ २४ ॥

ເນື່ອງຈາກອະທັມມະແຜ່ຂະຫຍາຍ ວຣະຕະ ແລະຈັນຍາບັນອັນຖືກຕ້ອງຈະສູນສະລາຍ; ຍັດຍະທີ່ອາໄສປັນຍາ (ຍານະ-ຍັດຍະ) ແລະພິທີສັກສິດອື່ນໆກໍຈະຖອຍຖອນ ແລະໄພພິບັດຈະເກີດຂຶ້ນ.

Verse 25

असूयानिरताः सर्वे दंभाचारपरायणाः । प्रजाश्चाल्पायुषः सर्वा भविष्यंति कलौ युगे ॥ २५ ॥

ໃນກາລີຍຸກ ຄົນທັງຫຼາຍຈະຈົມຢູ່ໃນອະສູຍາ ແລະອິດສາ ພ້ອມທັງຍຶດຖືການປະພຶດຫລອກລວງ; ສັດທັງປວງຈະມີອາຍຸສັ້ນ.

Verse 26

नारद उवाच । युगधर्माः समाख्यातास्त्वया संक्षेपतो मुने । कलिं विस्तरतो ब्रूहि त्वं हि धर्मविदां वरः ॥ २६ ॥

ນາຣະດາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ມຸນີ, ທ່ານໄດ້ອະທິບາຍທຳມະຂອງຍຸກຕ່າງໆ ແບບຫຍໍ້ແລ້ວ. ບັດນີ້ ຂໍໃຫ້ທ່ານກ່າວເຖິງກະລິຍຸກໂດຍລະອຽດ, ເພາະທ່ານເປັນຜູ້ຮູ້ທຳມະທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່»។

Verse 27

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चमुनिसत्तम । किमाहाराः किमाचाराः भविष्यंति कलौ युगे ॥ २७ ॥

ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ, ໃນກະລິຍຸກ ພຣາຫມັນ, ກະສັດຕຣິຍະ, ໄວສະຍະ ແລະ ຊູດຣະ ຈະກິນອາຫານແນວໃດ ແລະ ຈະປະພຶດຢ່າງໃດ?

Verse 28

सनक उवाच । श्रृणुष्व मुनिशार्दूल सर्वलोकोपकारक । कलिधर्मान्प्रवक्ष्यामि विस्तरेण यथातथम् ॥ २८ ॥

ສະນະກະ ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ເສືອໃນຫມູ່ມຸນິ, ຜູ້ເປັນປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງປວງ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍທຳມະໃນກະລິຍຸກ ຢ່າງລະອຽດ ແລະ ຖືກຕ້ອງຕາມຄວາມເປັນຈິງ»។

Verse 29

सर्वे धर्मा विनश्यंति कृष्णे कृष्णत्वमागते । तस्मात्कलिर्महाघोरः सर्वपातकसंकरः ॥ २९ ॥

ເມື່ອພຣະກຣິດສະນະ ກັບຄືນໄປສູ່ສະພາບທິບພະອັນເປັນຂອງພຣະອົງ (ຈາກໂລກນີ້ໄປ) ທຳມະທັງປວງກໍເສື່ອມສູນ. ດັ່ງນັ້ນ ກະລິຈຶ່ງນ່າຢ້ານຢິ່ງ, ເປັນການປົນປົວທີ່ກໍໃຫ້ເກີດບາບທຸກປະເພດ.

Verse 30

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्रा धर्मपराङ्मुखाः । घोरे कलियुगे प्राप्ते द्विजा वेदपराङ्मुखाः ॥ ३० ॥

ເມື່ອກະລິຍຸກອັນນ່າຢ້ານມາຮອດ, ພຣາຫມັນ, ກະສັດຕຣິຍະ, ໄວສະຍະ ແລະ ຊູດຣະ ທັງໝົດຈະຫັນຫນີຈາກທຳມະ; ແລະ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຊະ) ຈະຫັນຫນີຈາກເວດະ.

Verse 31

व्याजधर्मरताः सर्वे असूयानिरतास्तथा । वृथाहंकारदुष्टाश्च सत्यहीनाश्च पंडिताः ॥ ३१ ॥

ທຸກຄົນພາກັນຫຼົງໃນທຳທີ່ເປັນພຽງການສະແດງ ແລະຫມົກມຸ່ນໃນການຈັບຜິດຄົນອື່ນ. ຖືກອະຫັງການຫວ່າງເປົ່າທຳໃຫ້ເສື່ອມ ແມ່ນແຕ່ຖືກເອີ້ນວ່າ “ນັກຮູ້” ກໍຂາດຄວາມສັດຈິງ.

Verse 32

अहमेवाधिक इति सर्वेऽपि विवदंति च । अधर्मलोलुपाः सर्वे तथा वैतंहिका नराः ॥ ३२ ॥

ທຸກຄົນພາກັນໂຕ້ຖຽງວ່າ «ຂ້ອຍເທົ່ານັ້ນສູງສຸດ». ທຸກຄົນໂລບໃນອະທຳ; ຄົນເຊັ່ນນັ້ນຍັງເປັນຜູ້ຫຼອກລວງ ແລະຫນ້າຊື່ໃຈຄົດ.

Verse 33

अतः स्वल्पायुषः सर्वे भविष्यंति कलौ युगे । अल्पायुष्ट्वान्मनुष्याणां न विद्याग्रहणं द्विज ॥ ३३ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໃນຍຸກກະລິ ທຸກຄົນຈະມີອາຍຸສັ້ນ. ເນື່ອງຈາກອາຍຸມະນຸດນ້ອຍ, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຈຶ່ງບໍ່ມີການຮັບຮູ້ວິຊາອັນສັກສິດຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 34

विद्याग्रहणशून्यत्वादधर्मो वर्तते पुनः । युत्क्रमेण प्रजाः सर्वा म्रियंते पापतत्पराः ॥ ३४ ॥

ເນື່ອງຈາກຂາດການຮັບເອົາ ແລະຝຶກຝົນປັນຍາທີ່ແທ້, ອະທຳຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນອີກ. ແລະຕາມລຳດັບເວລາ ສັດທັງປວງພາກັນພິນາດ—ເພາະມຸ່ງໝັ້ນໃນບາບ.

Verse 35

ब्राह्मणाद्यास्तथा वर्णाः संकीर्यंते परस्परम् । कामक्रोधपरा मूढा वृथासंतापपीडिताः ॥ ३५ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ວັນນະທັງຫຼາຍເລີ່ມຈາກພຣາຫມັນ ຈະປົນປົວກັນໄປມາ. ຜູ້ຄົນຖືກກາມະແລະໂກຣດະຂັບດັນ ຈະຫຼົງມົວ ແລະຖືກທຸກຂ໌ທີ່ບໍ່ຈຳເປັນບີບຄັ້ນ.

Verse 36

शूद्रतुल्या भविष्यंति सर्वे वर्णा कलौ युगे । उत्तमा नीचतां यांति नीचाश्चोत्तमतां तथा ॥ ३६ ॥

ໃນຍຸກກະລິ ວັນນະທັງປວງຈະເປັນເຫມືອນຊູດຣະ; ຜູ້ສູງສົ່ງຈະຕົກຕ່ຳ ແລະຜູ້ຕ່ຳກໍຈະຂຶ້ນສູງເຊັ່ນກັນ।

Verse 37

राजनो द्रव्यनिरतास्तथा ह्यन्यायवर्त्तिनः । पीडयंति प्रजाश्चैव करैरत्यर्थयोजितैः ॥ ३७ ॥

ກະສັດທັງຫຼາຍຈະຫມົກມຸ່ນໃນຊັບສິນ ແລະເດີນຕາມທາງອະຍຸດຕິທຳ; ພວກເຂົາຈະກົດຂີ່ປະຊາຊົນດ້ວຍພາສີອັນໜັກເກີນໄປ।

Verse 38

शववाहाभविष्यंति शूद्राणां च द्विजातयः । धर्मस्त्रीष्वपि गच्छंति पतयो जारधर्मिणः ॥ ३८ ॥

ໃນການຂ້າງໜ້າ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຈະເປັນຜູ້ແບກສົບໃຫ້ຊູດຣະ; ຄວາມທຳດີຈະໄປຢູ່ແມ່ຍິງ ແຕ່ສາມີຈະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຈັນຍາຂອງຜູ້ລ່ວງປະເວນີ।

Verse 39

द्विषंति पितरं पुत्रा भर्तारं च स्त्रियोऽखिलाः । परिस्त्रीनिरतः सर्वे परद्रव्यपरायणाः ॥ ३९ ॥

ລູກຊາຍຈະຊັງພໍ່ ແລະເມຍທັງປວງຈະດູໝິ່ນສາມີ; ທຸກຄົນຈະຫມົກມຸ່ນໃນເມຍຂອງຄົນອື່ນ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນຊັບຂອງຄົນອື່ນ।

Verse 40

मत्स्यामिषेण जीवंति दुहंतश्चाप्यजीविकाम् । घोरे कलियुगे विप्र सर्वे पापरता जनाः ॥ ४० ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ໃນຍຸກກະລິອັນນ່າຢ້ານ ຜູ້ຄົນຈະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍປາແລະເນື້ອ; ແມ່ນແຕ່ການບີບນົມສັດກໍເຮັດເປັນອາຊີບ; ຜູ້ຄົນທັງປວງຈະຫມົກມຸ່ນໃນບາບ।

Verse 41

सतामसूयानिरतां उपहासं प्रकुर्वते । सरित्तीरेषु कुद्दालैर्वापयिष्यंति चौषधीः ॥ ४१ ॥

ພວກເຂົາຈະຍິນດີໃນຄວາມອິດສາຕໍ່ຜູ້ດີ ແລະຈະເຢາະເຢີ້ຍພວກເຂົາ; ຕາມຝັ່ງແມ່ນ້ຳຈະຂຸດດ້ວຍຈອບ ແລະປູກພືດຢາສະຫມຸນໄພ।

Verse 42

पृथ्वी निष्फलतां याति बीजं पुष्पं विनश्यति । वेश्यालावंयशीलेषु स्पृहा कुर्वंति योषितः ॥ ४२ ॥

ແຜ່ນດິນຈະກາຍເປັນບໍ່ອອກຜົນ; ເມັດພັນ ແລະດອກໄມ້ຈະພິນາດ. ແມ່ຍິງຈະເກີດຄວາມຢາກໃນຄວາມງາມ ແລະວິທີທາງຂອງນາງຄ້າກາຍ.

Verse 43

धर्मविक्रयिणो विप्राः स्त्रियश्च भगविक्रयाः । वेदविक्रयकाश्चान्ये शूद्राचाररता द्विजाः ॥ ४३ ॥

ພຣາຫມັນຈະກາຍເປັນຜູ້ຂາຍທຳມະ; ແມ່ຍິງຈະກາຍເປັນຜູ້ຂາຍກາຍ; ຄົນອື່ນຈະຂາຍພຣະເວດ; ແລະຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຈະຫຼົງໃນຈະລິຍາຂອງຊູດຣະ.

Verse 44

साधूनां विधवानां च वित्तान्यपहरंति च । न व्रतानि चरिष्यन्ति ब्राह्मणा द्रव्यलोलुपाः ॥ ४४ ॥

ພວກເຂົາຈະຊິງເອົາຊັບສິນຂອງຜູ້ດີ ແລະຂອງແມ່ຫມ້າຍດ້ວຍ; ແລະພຣາຫມັນຜູ້ໂລບຊັບຈະບໍ່ປະພຶດວຣະຕະ (ພິທີຖືສິນ) ອີກຕໍ່ໄປ.

Verse 45

धर्माचारं परित्यज्य वृथावादैर्विषज्जिताः । द्विजाः कुर्वंति दंभार्थं पितृश्राद्धादिकाः क्रियाः ॥ ४५ ॥

ເຂົາຈະລະທິ້ງຈະລິຍາທຳມະ ແລະຖືກເປື້ອນໂດຍຄຳເວົ້າຫວ່າງເປົ່າ; ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງບາງຄົນຈະປະກອບພິທີຢ່າງສຣາດທະ (śrāddha) ແກ່ບັນພະບຸລຸດ ເພື່ອອວດອ້າງແລະຫຼອກລວງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 46

अपात्रेष्वेव दानानि प्रयच्छंति नराधमाः । दुग्धलोभनिमित्तेन गोषु प्रीतिं च कुर्वते ॥ ४६ ॥

ຄົນຕໍ່າຊ້າທີ່ສຸດ ໃຫ້ທານແຕ່ແກ່ຜູ້ບໍ່ຄວນຮັບ; ແລະສະແດງຄວາມຮັກຕໍ່ງົວ ເພາະຄວາມໂລບນ້ຳນົມເທົ່ານັ້ນ।

Verse 47

न कुर्वंति तथा विप्राः स्नानशौचादिकाः क्रियाः । अपात्रेष्वेव दानानि प्रयच्छंति नराधमाः ॥ ४७ ॥

ພຣາຫມັນຢ່າງນັ້ນ ບໍ່ປະຕິບັດພິທີກຳນົດເຊັ່ນ ອາບນ້ຳ ແລະຄວາມບໍລິສຸດ; ແລະຄົນຕໍ່າຊ້າໃຫ້ທານແຕ່ແກ່ຜູ້ບໍ່ຄວນຮັບ।

Verse 48

साधुनिंदापराश्चैव विप्रनिंदापरास्तथा । न कस्यापि मनो विप्र विष्णुभक्तिपरं भवेत् ॥ ४८ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ຜູ້ທີ່ຫມົດໃຈໃນການນິນທາຄົນດີ ແລະຜູ້ທີ່ມຸ່ງນິນທາພຣາຫມັນ—ໃນກໍລະນີນັ້ນ ຈິດໃຈຂອງໃຜໆ ບໍ່ເອີ້ນໄປສູ່ພັກຕິຕໍ່ພຣະວິສນຸເລີຍ।

Verse 49

यज्विनश्च द्विजानैव धनार्थराजकिंकराः । ताडयंति द्विजान्दुष्टाः कृष्णे कृष्णत्वमागते ॥ ४९ ॥

ເມື່ອພຣະກຣິສນະ ສະເດັດມາໃນຮູບອັນດຳຂອງພຣະອົງເອງ, ຂ້າຮັບໃຊ້ຊົ່ວຂອງກະສັດ ຜູ້ໂລບຊັບ ກໍກັບຕີແມ່ນກະທັ້ງພຣາຫມັນທະວິຊ ແລະຜູ້ປະກອບຍັດຍະ।

Verse 50

दानहीना नराः सर्वे घोरे कलियुगे मुने । प्रतिग्रहं प्रकुर्वंति पतितानामपि द्विजाः ॥ ५० ॥

ໂອ ມຸນີ, ໃນກະລິຍຸກອັນນ່າຢ້ານນີ້ ມະນຸດທັງປວງຂາດການໃຫ້ທານ; ແມ່ນແຕ່ພຣາຫມັນທະວິຊກໍຍັງຮັບຂອງກຳນັນໂດຍບໍ່ເລືອກ ແມ່ນກະທັ້ງຈາກຜູ້ຕົກຕ່ຳ।

Verse 51

कलेः प्रथमपादेऽपि विंनिंदंति हरिं नराः । युगान्ते च हरेर्नाम नैवकश्चिद्वदिष्यति ॥ ५१ ॥

ແມ່ນແຕ່ໃນຕອນທໍາອິດຂອງກະລິຍຸກ ມະນຸດກໍຍັງດ່າທໍາລາຍພຣະຮະຣິ; ແລະໃນທ້າຍຍຸກ ບໍ່ມີໃຜເວົ້າແມ່ນແຕ່ພຣະນາມຂອງພຣະຮະຣິເລີຍ।

Verse 52

शूद्रस्त्रीसंगनिरता विधवासंगलोलुपाः । शूद्रान्नभोगनिरता भविष्यंति कलौ द्विजाः ॥ ५२ ॥

ໃນກະລິຍຸກ ພວກທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຈະຫມົກມຸ່ນໃນການຄົບຫາກັບແມ່ຍິງຊູດຣະ, ຢາກສະຫມັກສະໝານກັບແມ່ຍິງໝ້າຍ, ແລະພອໃຈກັບອາຫານທີ່ໄດ້ມາຈາກຊູດຣະ।

Verse 53

विहाय वेदसन्मार्गं कुपथाचारसंगताः । पाषंडाश्चभविशष्यंतिचतुराश्रमनिंदकाः ॥ ५३ ॥

ເຂົາຈະລະທິ້ງທາງອັນສຸດທິຂອງເວດ ແລະຄົບຫາກັບການປະພຶດເສື່ອມໃນທາງຜິດ; ເຂົາຈະກາຍເປັນພາສັນດະ (ຜູ້ນອກທາງ) ແລະຈະດ່າທໍາລາຍລະບົບອາສຣົມສີ່ປະການ।

Verse 54

न चद्विजा तिशुश्रूषां कुर्वंति चरणोद्भवाः । द्विजातिधर्मान्गृह्णन्ति पाखण्डलिङ्गिनोऽधमाः ॥ ५४ ॥

ແລະຜູ້ທີ່ເກີດຈາກຕີນຈະບໍ່ຮັບໃຊ້ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ; ແຕ່ຄົນຕໍ່າຊ້າທີ່ສວມເຄື່ອງໝາຍຂອງລັດທິນອກທາງ ຈະຍຶດເອົາໜ້າທີ່ແລະພິທີຂອງຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງໄປເຮັດເອງ।

Verse 55

काषायपरिवीताश्च जटिला भस्मधूलिताः । शूद्राधर्मान्प्रवक्ष्यंती कूटयुक्तपरायणाः ॥ ५५ ॥

ເຂົາຈະນຸ່ງຜ້າກາສາຍະ, ປະດັບຜົມເປັນຈະຕາ, ທາຕົວດ້ວຍຂີ້ເທົ່າແລະຝຸ່ນ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ຍຶດຖືການຫລອກລວງແລະກົນອຸບາຍ ຈະປະກາດທຳມະທີ່ເໝາະສໍາລັບຊູດຣະເທົ່ານັ້ນ।

Verse 56

द्विजाःस्वाचारमुत्स्सृज्यचपरपाकान्नभोजिनः । भविष्यंतिदुरात्मानः शूद्राः प्रव्रजितास्तथा ॥ ५६ ॥

ພວກທະວິຊະ ຈະລະທິ້ມຈາຣິດຂອງຕົນ ແລ້ວກິນອາຫານທີ່ຄົນອື່ນປຸງ; ຈິດໃຈຈະກາຍເປັນຊົ່ວ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຊູດຣະກໍຈະເຂົ້າສູ່ຊີວິດນັກບວດຜູ້ສະຫຼະໂລກ.

Verse 57

उत्कोचजीविनस्तत्र भविष्यंति कलौ मुने । धर्मटीनास्तु पाषंडा कापाला भिक्षवोऽधमाः ॥ ५७ ॥

ໂອ ມຸນີ, ໃນຍຸກກາລີ ຈະມີຜູ້ຫາລ້ຽງຊີບດ້ວຍສິນບົນ. ແລະຈະມີພວກປາສັນດະຜູ້ປອມແປງທຳ ສວມຮູບແບບຂອງທຳ—ພວກກາປາລະຖືກະໂຫຼກ ແລະພິກຂຸຜູ້ຕ່ຳຊ້າ.

Verse 58

धर्मविध्वंसशीलानां द्विजानां द्विजसत्तम । शूद्रा धर्मान्प्रवक्ष्यंतिह्यधिरुह्योत्तमासनम् ॥ ५८ ॥

ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນພວກທະວິຊະ, ເມື່ອທະວິຊະມີໃຈມຸ່ງທຳລາຍທຳ, ພວກຊູດຣະຈະຂຶ້ນນັ່ງເທິງອາສນະສູງສຸດ ແລ້ວເລີ່ມອະທິບາຍທຳ.

Verse 59

एते चान्येच बहवो नग्नरक्तपटादिकाः । पाषंडाः प्रचारिष्यंति प्रायो वेदविदूषकाः ॥ ५९ ॥

ພວກນີ້ ແລະອື່ນໆອີກຫຼາຍ—ຜູ້ມີເຄື່ອງໝາຍເຊັ່ນ ໂປ່ເປືອຍ, ນຸ່ງຜ້າສີແດງ ແລະອື່ນໆ—ຈະແຜ່ຂະຫຍາຍເປັນພວກປາສັນດະ; ແລະໂດຍສ່ວນໃຫຍ່ຈະເຮັດໃຫ້ເວດະເສື່ອມແລະປົ່ນເປື້ອນ.

Verse 60

गीतवादित्रकुशलाः क्षुद्रधर्मसमाश्रयाः । भविष्यंतिकलौ प्रायो धर्मविध्वंसका नराः ॥ ६० ॥

ໃນຍຸກກາລີ ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ຈະຊຳນານໃນການຮ້ອງເພງ ແລະການບັນເລງດົນຕີ; ແຕ່ຈະພຶ່ງພາທຳນ້ອຍໆທີ່ຕື້ນໆ ແລະດັ່ງນັ້ນຈະກາຍເປັນຜູ້ທຳລາຍທຳອັນແທ້.

Verse 61

अल्पद्रव्या वृथालिंगा वृथाहंकारदूषिताः । हर्तारं परवित्तानां भवितारो नराधमाः ॥ ६१ ॥

ຜູ້ມີຊັບນ້ອຍ ແຕ່ສວມເຄື່ອງໝາຍພາຍນອກຢ່າງໄຮ້ຄ່າ ແລະຖືກປົ່ນເປື້ອນດ້ວຍອະຫັງການຫວ່າງເປົ່າ—ຄົນຕໍ່າຊ້າເຫຼົ່ານັ້ນຈະເປັນໂຈນ ລັກຊັບຂອງຜູ້ອື່ນ।

Verse 62

प्रतिग्रहपरा नित्यं जगदुन्मार्गशीलिनः । आत्मस्तुतिपराः सर्वे परनिंदापरास्तथा ॥ ६२ ॥

ເຂົາເຈົ້າມຸ່ງໝັ້ນຮັບຂອງຖວາຍຢູ່ເສມອ ແລະມີນິໄສນຳໂລກໄປສູ່ທາງຜິດ; ທຸກຄົນຫມົດໃຈກັບການຍົກຍ້ອງຕົນ ແລະກໍຫມົດໃຈກັບການນິນທາຜູ້ອື່ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 63

विश्वस्तघातिनः क्रूरा दयाधर्मविवर्जिताः । भविष्यंति नरा विप्र कलौ चाधर्मबांधवाः ॥ ६३ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ! ໃນຍຸກກະລິ ມະນຸດຈະເປັນຄົນທໍລະຍົດ ທຳຮ້າຍຜູ້ທີ່ໄວ້ໃຈ; ໂຫດຮ້າຍ ແລະປາດສະຈາກເມດຕາກະຣຸນາກັບທັມມະ. ແທ້ຈິງໃນກະລິ ເຂົາເຈົ້າຈະເປັນມິດ ແລະຍາດຂອງອະທັມມະ।

Verse 64

परमायुश्च भविता तदा वर्षाणि षोडश । घोरे कलियुगे विप्र पंचवर्षा प्रसूयते ॥ ६४ ॥

ໃນເວລານັ້ນ ອາຍຸສູງສຸດຈະມີພຽງ 16 ປີ. ໂອ ພຣາຫມັນ! ໃນກະລິຍຸກອັນນ່າຢ້ານ ເດັກຍິງຈະຄອດລູກໃນວັຍ 5 ປີ.

Verse 65

सप्तवर्षाष्टवर्षाश्च युवानोऽतः परे जरा । स्वकर्मत्यागिनः सर्वे कृतघ्नाभिन्नवृत्तयः ॥ ६५ ॥

ບາງຄົນມີອາຍຸ 7 ຫຼື 8 ປີ; ບາງຄົນເປັນໜຸ່ມສາວ ແລ້ວຕໍ່ຈາກນັ້ນກໍເຖົ້າໄວ. ທຸກຄົນລະທິ້ງໜ້າທີ່ອັນຄວນຂອງຕົນ; ເປັນຄົນອະກະຕັນຍູ ແລະຄວາມປະພຶດແຕກແຍກ ບໍ່ສະໝໍ້ສະເໝີ.

Verse 66

याचकाश्चद्विजा नित्यं भविष्यंति कलौ युगे । परावमाननिरताः प्रहृष्टाः परवेश्मनि ॥ ६६ ॥

ໃນຍຸກກະລິ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງກໍຈະເປັນຄົນຂໍທານເປັນນິດ ມຸ່ງໝັ້ນໃນການດູຖູກຜູ້ອື່ນ ແລະຍິນດີຢູ່ໃນເຮືອນຄົນແປກໜ້າ।

Verse 67

तत्रैव निंदानिरता वृथाविश्रंभिणो जनाः । निदां कुर्वंति सततं पितृमातृसुतेषु च ॥ ६७ ॥

ທີ່ນັ້ນເອງ ຜູ້ຄົນຈະຈົມຢູ່ໃນການຈັບຜິດ ແລະໄວ້ໃຈຄົນອື່ນໂດຍບໍ່ພິຈາລະນາ; ພວກເຂົາຈະນິນທາຢູ່ເປັນນິດ ແມ່ນແຕ່ຕໍ່ພໍ່ແມ່ ແລະລູກຫຼານຂອງຕົນ।

Verse 68

वदंति वाचा धर्मांश्च चेतसा पापलोलुपाः । धनविद्यावयोमत्ताः सर्वदुःखपरायणाः ॥ ६८ ॥

ພວກເຂົາເວົ້າເຖິງທຳມະດ້ວຍປາກ ແຕ່ໃນໃຈກັບໂລບຫາບາບ. ເມົາມົນດ້ວຍຊັບສິນ ຄວາມຮູ້ ແລະວັຍໜຸ່ມ ພວກເຂົາຈະຍຶດຕິດແຕ່ທຸກຂ໌ທຸກປະເພດ।

Verse 69

व्याधितस्करदुर्भिक्षैः पीडिता अतिमांयिनः । प्रपुष्यंति वृथैवामी न विचार्य च दुष्कृतम् ॥ ६९ ॥

ຖືກທຸກທໍລະມານໂດຍໂລກໄພ ໂຈນ ແລະຄວາມອຶດຫິວ ຜູ້ຫຼົງຫຼາຍກໍຍັງດິ້ນຮົນໄປໂດຍເປົ່າປະໂຫຍດ ບໍ່ພິຈາລະນາການກະທຳຊົ່ວຂອງຕົນເລີຍ।

Verse 70

धर्ममार्गप्रणेतारं तिरस्कुर्वंति पापिनः । धर्मकार्ये रतं चैव वृथाविश्रंभिणो जनाः ॥ ७० ॥

ຄົນບາບຈະດູຖູກຜູ້ນຳທາງແຫ່ງທຳມະ; ແລະຜູ້ຄົນທີ່ໄວ້ໃຈຢ່າງເປົ່າປະໂຫຍດ ກໍຈະເຢາະເຍີ້ຍຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນໃນການກະທຳທີ່ຊອບທຳດ້ວຍ।

Verse 71

भविष्यंति कलौ प्राप्ते राजानो म्लेच्छजातयः । शूद्रा भैक्ष्यरताश्चैव तेषां शुश्रूषणे द्विजाः ॥ ७१ ॥

ເມື່ອຍຸກກະລີມາຮອດ ກະສັດຈະເກີດຈາກສາຍພັນມເລັດຈະ (ຕ່າງຊາດ/ອະທຳ) ແລະຊູດຣະຈະຫມົດໃຈໃນການຂໍທານ; ສ່ວນດວິຊະ (ເກີດສອງຄັ້ງ) ຈະຕ້ອງຮັບໃຊ້ພວກເຂົາ।

Verse 72

न शिष्यो न गुरुः कश्चिन्न पुत्रो न पिता तथा । न भार्या न पतिश्चैव भवितारोऽत्र संकरे ॥ ७२ ॥

ໃນຄວາມປົນເປື້ອນແລະຄວາມສັບສົນນີ້ ຈະບໍ່ມີສິດສະຫຼຸບທີ່ແທ້ ແລະບໍ່ມີຄູອາຈານທີ່ແທ້; ເຊັ່ນດຽວກັນ ຈະບໍ່ມີລູກທີ່ແທ້ ແລະບໍ່ມີພໍ່ທີ່ແທ້. ພັນລະຍາແລະສາມີກໍຈະບໍ່ດຳລົງຄວາມເປັນຄູ່ຢ່າງແທ້ໃນຄວາມວຸ່ນວາຍນີ້।

Verse 73

कलौ गते भविष्यंति धनाढ्या अपि याचकाः । रस विक्रयिणश्चापि भविष्यंति द्विजातयः ॥ ७३ ॥

ເມື່ອຍຸກກະລີກ້າວໜ້າ ແມ່ນແຕ່ຄົນຮັ່ງມີກໍຈະກາຍເປັນຄົນຂໍທານ; ແລະດວິຊະກໍຈະກາຍເປັນຜູ້ຂາຍລົດຊາດແລະຄວາມເພີດເພີນທາງໂລກ।

Verse 74

धर्मकंचुकसंवीता मुनिवेषधरा द्विजाः । अपण्यविक्रयरता अगम्यागामिनस्तथा ॥ ७४ ॥

ດວິຊະຜູ້ຫໍ່ກາຍດ້ວຍເສື້ອຄຸມແຫ່ງ ‘ທຳ’ ແລະນຸ່ງຫົ່ມຮູບພາບດັ່ງມຸນີ; ແຕ່ກັບຫມົດໃຈໃນການຊື້ຂາຍສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນຄ້າ ແລະໄປຫາຜູ້ຍິງທີ່ບໍ່ຄວນເຂົ້າໃກ້।

Verse 75

वेदनिंदापराश्चैव धर्मशास्त्रविनिंदुकाः । शूद्रवृत्त्यैव जीवंति नरकार्हा द्विजा मुने ॥ ७५ ॥

ດວິຊະຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນການດ່າທໍ້ວິເທດ ແລະດູໝິ່ນທຳມະສາດ; ດຳລົງຊີວິດແຕ່ດ້ວຍອາຊີບທີ່ນັບວ່າເໝາະແກ່ຊູດຣະເທົ່ານັ້ນ—ໂອ ມຸນີ—ຄວນແກ່ນະລົກ।

Verse 76

अनावृष्टभयं प्राप्ता गगनासक्तदृष्टयः । भविष्यंति कलौ मर्त्यासर्वे क्षुद्भयकातराः ॥ ७६ ॥

ໃນຍຸກກາລິ ມະນຸດຈະຖືກຄວາມຢ້ານກົວໄພແຫ້ງແລ້ງຄອບງຳ; ສາຍຕາຈະຈ້ອງຟ້າຢູ່ເທິງ ແລະທຸກຄົນຈະທຸກທ້ອນດ້ວຍຄວາມຢ້ານຫິວໂຫຍ.

Verse 77

कंदपर्णफलाहारास्तापंसा इव मानवाः । आत्मानं तारयिष्यंति अनावृष्ट्यातिदुखिताः ॥ ७७ ॥

ເພາະທຸກທ້ອນຢ່າງຫນັກຈາກໄພແຫ້ງແລ້ງ ຜູ້ຄົນຈະດຳລົງຊີວິດ ແລະຊ່ວຍຕົນເອງໂດຍກິນຮາກ ໃບ ແລະໝາກໄມ້ ດັ່ງນັກຕະປະສີຜູ້ປະຕິບັດຕະປະ.

Verse 78

कामार्ता ह्रस्वदेहाश्च लुब्धा श्चाधर्मतत्पराः । कलौ सर्वे भविष्यंति स्वल्पभाग्या बहुप्रजाः ॥ ७८ ॥

ໃນຍຸກກາລິ ທຸກຄົນຈະຖືກກາມຕັນຫາຜະລິດໄຟເຜົາ; ຮ່າງກາຍຈະສັ້ນນ້ອຍ ໂລບຫຼາຍ ແລະເອົາໃຈໃສ່ອະທຳ; ມີວາສະນານ້ອຍ ແຕ່ມີລູກຫຼາຍ.

Verse 79

स्त्रियः स्वपोषणपरा वेश्या लावण्यशीलिकाः । पतिवाक्यमनादृत्य सदान्यगृहतत्पराः ॥ ७९ ॥

ແມ່ຍິງຈະມຸ່ງແຕ່ການລ້ຽງຊີບຕົນ; ມີນາງຄ້າບໍລິການ ແລະຜູ້ມີສະເໜ່ຫຼິ້ນຫຼອກ. ບໍ່ເຄົາລົບຄຳຜົວ ແລະມັກຈະໝັ້ນໃຈໃນເຮືອນຂອງຊາຍອື່ນ.

Verse 80

दुःशीला दुष्टशीलेषु करिष्यिंति सदा स्पृहाम् । असद्वृत्ता भविष्यंति पुरुषेषु कुलांगनाः ॥ ८० ॥

ແມ່ຍິງຜູ້ມີນິໄສຊົ່ວ ຈະປາຖະໜາຫາຊາຍຜູ້ມີຄຸນນະທຳຊົ່ວຢູ່ເສມອ; ບັນດາແມ່ຍິງຕະກູນດີກໍຈະກາຍເປັນຜູ້ປະພຶດບໍ່ສົມຄວນໃນຫມູ່ຊາຍ.

Verse 81

चौरादिभयभीताश्च काष्टयंत्राणि कुर्वते । दुर्भिक्षकरपीडाभिरतीवोपद्रुता जनाः ॥ ८१ ॥

ເນື່ອງຈາກຢ້ານກົວໂຈນ ແລະອັນຕະລາຍອື່ນໆ ຜູ້ຄົນຈຶ່ງສ້າງເຄື່ອງປ້ອງກັນດ້ວຍໄມ້. ຖືກທຸກຍາກໂດຍທຸກຂ໌ອົດຢາກ ແລະພາສີກົດຂີ່ ປະຊາຊົນທຸກທ້ອນຫນັກ.

Verse 82

गोधूमान्नयवान्नाढ्ये देशे यास्यंति दुःखिताः । निधाय हृद्यकर्मणि प्रेरयंति वचः शुभम् ॥ ८२ ॥

ຜູ້ທຸກທ້ອນໄປຫາດິນແດນທີ່ອຸດົມດ້ວຍອາຫານຈາກເຂົ້າສາລີ ແລະເຂົ້າບາເລ. ຕັ້ງໃຈໄວ້ໃນການກະທຳທີ່ດີຕໍ່ໃຈ ແລະເວົ້າຖ້ອຍຄຳມົງຄຸນຊື່ນຊົມ.

Verse 83

स्वकार्यसिद्धिपर्यंतं बंधुतां कुर्वते जनाः । भिक्षवश्चाव मित्रादिस्नेहसंबंधयंत्रिताः ॥ ८३ ॥

ຜູ້ຄົນຮັກສາຄວາມເປັນຍາດພີ່ນ້ອງແຕ່ຈົນກວ່າວຽກຂອງຕົນຈະສຳເລັດ. ແມ່ນແຕ່ພະບິນທະບາດກໍອາດຖືກຜູກມັດໂດຍຄວາມຮັກແລະສາຍສຳພັນເຊັ່ນມິດຕະພາບ.

Verse 84

अन्नोपाधिनिमित्तेन शिष्यान्गृह्णंति भिक्षवः ॥ ८४ ॥

ໂດຍອ້າງເຫດເປັນອາຫານ ພະບິນທະບາດຈຶ່ງຮັບເອົາສິດສະຫຼຸກເປັນລູກສິດ.

Verse 85

उभाभ्यामथ पाणिभ्यां शिरःकंडूयनं स्त्रियः । कुर्वंत्यो गुरुभर्तॄणामाज्ञामुल्लंघयंति च ॥ ८५ ॥

ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຜູ້ຍິງທີ່ເກົາຫົວດ້ວຍມືທັງສອງ ກໍລ່ວງລະເມີດຄຳສັ່ງຂອງຜູ້ເຖົ້າແກ່ ແລະຂອງສາມີ.

Verse 86

पाषंडालापनिरताः पाषंडजनसंगिनः । यदा द्विजा भविष्यंति तदा वृद्धिं कलिर्व्रजेत् ॥ ८६ ॥

ເມື່ອພວກທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຫມົດໃຈໃນການສົນທະນາກັບພວກປາສັນດາ (ຜູ້ຫຼົງທາງ) ແລະຄົບຄົນປາສັນດາ ເມື່ອນັ້ນຍຸກກະລິ (Kali) ຈະເຕີບໃຫຍ່ ແລະມີພະລັງຫນັກຂຶ້ນ।

Verse 87

यदा प्रजा न यक्ष्यंति न होष्यंति द्विजातयः । तदैव तु कलेर्वृद्धिरनुमेया विचक्षणैः ॥ ८७ ॥

ເມື່ອປະຊາຊົນບໍ່ປະກອບຍັດຍະ (yajña) ອີກ ແລະພວກທະວິຊະບໍ່ຮັກສາໄຟສັກສິດ ເມື່ອນັ້ນຜູ້ຮູ້ທັນຄວນເຂົ້າໃຈວ່າ ອຳນາດຂອງກະລິໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນແນ່ນອນ।

Verse 88

अधर्मवृद्धिर्भविता बासमृत्युरपि द्विजा । सर्वधर्मेषु नष्टेषु याति निःश्रीकतां जगत् ॥ ८८ ॥

ໂອ ພວກທະວິຊະ, ອະທັມມະ (ຄວາມບໍ່ຖືກທຳ) ຈະເພີ່ມພູນ ແລະການຕາຍກ່ອນເວລາກໍຈະເກີດຂຶ້ນ; ເມື່ອທຳມະທັງປວງຖືກທຳລາຍ ໂລກຈະຕົກສູ່ສະພາບຂາດສິຣີ ແລະມງຄົນ.

Verse 89

एवं कलेः स्वरूपं ते कथितं विप्रसत्तम । हरिभक्तिपरानेष न कलिर्बाधते क्वचित् ॥ ८९ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ວິປຣະສັດຕະມະ (ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ), ຮູບລັກຂອງກະລິໄດ້ຖືກກ່າວໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວ. ແຕ່ກະລິບໍ່ອາດລົບກວນຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນທັງໝົດໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະຫຣິ (ວິສນຸ) ໄດ້ເລີຍ।

Verse 90

ततः परं कृतयुगे त्रेतायुगे त्रेतायां ध्यानमेव च । द्वापरे यज्ञमेवाहुर्दानमेकं कलौ युगे ॥ ९० ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ທ່ານທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ ໃນກຣິຕະຍຸກ ການປະຕິບັດຫຼັກແມ່ນ ທຽນ (dhyāna) ແລະໃນເຕຣຕາຍຸກ ກໍແມ່ນທຽນນັ້ນເອງ. ໃນດວາປະຣະຍຸກ ເຂົາກ່າວວ່າ ຍັດຍະ (yajña) ແມ່ນທາງຫຼັກ; ແຕ່ໃນກະລິຍຸກ ການໃຫ້ທານ (dāna) ເທົ່ານັ້ນແມ່ນທຳມະປະທານ।

Verse 91

यत्कृते दशभिर्वर्षैस्त्रेतायां शरदा च यत् । द्वापरे यञ्च मासेन ह्यहोरात्रेण तत्कलौ ॥ ९१ ॥

ຜົນທາງວິນຍານທີ່ໄດ້ໃນກຣິຕະຍຸກ ໂດຍປະຕິບັດສິບປີ; ໃນເຕຣຕາຍຸກ ໂດຍລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນໜຶ່ງລະດູ; ໃນດວາປະຣະຍຸກ ໂດຍໜຶ່ງເດືອນ—ຜົນດຽວກັນນັ້ນ ໃນກະລິຍຸກ ໄດ້ໃນໜຶ່ງມື້ໜຶ່ງຄືນ.

Verse 92

ध्यायन्कृते जयन्यज्ञैस्त्रेतायां द्वापरेऽर्चयन् । यदाप्नोति तदाप्नोति कलौ संकीर्त्य केशवम् ॥ ९२ ॥

ສິ່ງທີ່ຜູ້ຄົນໄດ້ຮັບໃນກຣິຕະຍຸກ ໂດຍການພິຈາລະນາສະມາທິ, ໃນເຕຣຕາຍຸກ ໂດຍຍັດຍະແຫ່ງໄຊຊະນະ, ໃນດວາປະຣະຍຸກ ໂດຍການບູຊາ—ສິ່ງດຽວກັນນັ້ນ ໃນກະລິຍຸກ ໄດ້ໂດຍການສັງກີຣຕະນະ ຮ້ອງສັນລະເສີນນາມ “ເກສະວະ” ຮ່ວມກັນ.

Verse 93

अहोरात्रं हरेर्नाम कीर्तयंति च ये नराः । कुर्वंति हरिपूजां वा न कलिर्बाधते च तान् ॥ ९३ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ຮ້ອງສັນລະເສີນນາມຂອງຮະຣິ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ, ຫຼືປະກອບພິທີບູຊາຮະຣິ—ອິດທິພົນຂອງກະລິບໍ່ອາດລົບກວນເຂົາໄດ້.

Verse 94

नमो नारायणायेति कीर्तयंति च ये नराः । निष्कामा वा सकामा वा न कलिर्बाधते च तान् ॥ ९४ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ຮ້ອງວ່າ “ນະໂມ ນາຣາຍະນາຍະ” ຢ່າງສັນລະເສີນ—ຈະເປັນຜູ້ບໍ່ຫວັງຜົນ ຫຼືຍັງມີຄວາມປາຖະໜາກໍຕາມ—ກະລິ (ຍຸກແຫ່ງການຂັດແຍ່ງ) ບໍ່ອາດລົບກວນເຂົາໄດ້.

Verse 95

हरिनामपरा ये तु घोरे कलियुगे द्विज । त एव कृतकृत्याश्च न कलिर्बाधते हि तान् ॥ ९५ ॥

ໂອ ດວິຈະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ເອີຍ, ຜູ້ໃດທີ່ອຸທິດຕົນທັງໝົດແກ່ນາມຂອງຮະຣິ ໃນກະລິຍຸກອັນນ່າຢ້ານນີ້—ມີແຕ່ເຂົາເທົ່ານັ້ນທີ່ສຳເລັດພັນທະຢ່າງແທ້ຈິງ; ກະລິບໍ່ອາດລົບກວນເຂົາໄດ້.

Verse 96

हरिपूजापरा ये च हरिनामपरायणाः । त एव शिवतुल्याश्च नात्र कार्या विचारणा ॥ ९६ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ອຸທິດໃຈໃນການບູຊາພຣະຫຣິ ແລະຕັ້ງໝັ້ນໃນການສະດຸດີພຣະນາມຫຣິ—ຜູ້ນັ້ນເທົ່າທຽມພຣະສິວະ; ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາອື່ນໃດອີກ।

Verse 97

समस्तजगदाधारं परमार्थस्वरुपिणम् । घोरे कलियुगे प्राप्ते विष्णुं ध्यायन्न सीदति ॥ ९७ ॥

ເມື່ອກະລິຍຸກອັນນ່າຢ້ານກົວມາຮອດ, ຜູ້ໃດທີ່ພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງພຣະວິສນຸ—ຜູ້ຄ້ຳຈຸນສັບພະໂລກ ແລະມີສະພາບເປັນສັດຈະສູງສຸດ—ຍ່ອມບໍ່ຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກ.

Verse 98

अहो अति सुभाग्यास्ते सकृद्वै केशवार्चकाः । घोरें कलियुगे प्राप्ते सर्वधर्मविवर्जिते ॥ ९८ ॥

ໂອ້! ຜູ້ທີ່ບູຊາເກສະວະແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ຊ່າງເປັນຜູ້ມີວາສະນາຢ່າງຍິ່ງ—ໂດຍສະເພາະໃນຍາມກະລິຍຸກອັນນ່າຢ້ານກົວມາຮອດ ແລະທຸກທຳມະຖືກລະທິ້ງ.

Verse 99

न्यूनातिरिक्तदोषाणां कलौ वेदोक्तकर्मणाम् । हरिस्मरणमेवात्र संपूर्णत्वविधायकम् ॥ ९९ ॥

ໃນກະລິຍຸກ, ພິທີກຳຕາມພຣະເວດມັກຖືກບົກພ່ອງດ້ວຍໂທດແຫ່ງຄວາມຂາດ ແລະຄວາມເກີນ; ໃນນີ້ ການລະລຶກເຖິງພຣະຫຣິແຕ່ຜູ້ດຽວ ເປັນຜູ້ໃຫ້ຄວາມສົມບູນແລະຜົນສົມບູນ.

Verse 100

हरे केशव गोविंद वासुदेव जगन्मय । इतीरयंति ये नित्यं नहि तान्बाधते कलिः ॥ १०० ॥

ຜູ້ທີ່ເວົ້າອອກມາເປັນນິດວ່າ «ຮເຣ, ເກສະວະ, ໂກວິນດະ, ວາສຸເທວະ, ຈະກັນມະຍະ»—ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວສັບພະໂລກ—ກະລິຍ່ອມບໍ່ອາດລົບກວນເຂົາໄດ້.

Verse 101

शिव शंकर रुद्रेश नीलकंठ त्रिलोचन । इति जल्पंति ये वापि कलिस्तान्नापि बाधते ॥ १ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ສວດຊ້ຳໆວ່າ «ສິວະ, ສັງກະຣະ, ຣຸດເຣສະ, ນີລະກັນຖະ, ຕຣິໂລຈະນະ»—ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຖືກກະທົບໂດຍກາລີ ແລະອິດທິພົນຂອງມັນເລີຍ.

Verse 102

महादेव विरूपाक्ष गंगाधर मृडाव्यय । इत्थं वदंति ये विप्र ते कृतार्था न संशयः ॥ २ ॥

ໂອ ພຣາຫມະນະ, ຜູ້ໃດກ່າວສັນລະເສີນວ່າ «ມະຫາເທວະ, ວິຣູປາກສະ, ຄັງຄາທະຣະ, ມຣິດະ, ອະວະຍະ»—ຜູ້ນັ້ນສຳເລັດປະໂຫຍດແຫ່ງຊີວິດແທ້ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 103

जनार्दन जगन्नात पीतांबरधराच्युत । इति वाप्युञ्चरंतीह न च तेषां कलेर्भयम् ॥ ३ ॥

ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ໃດທີ່ແມ່ນແຕ່ອອກນາມພຣະເຈົ້າວ່າ «ຊະນາຣະດະນະ, ຊະຄັນນາຖະ, ອະຈຸຕະ, ຜູ້ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ»—ສຳລັບພວກເຂົາ ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຍຸກກາລີ.

Verse 104

संसारे सुलभाः पुंसां पुत्रदारधनादयः । घोरे कलियुगे विप्र हरिभक्तस्तु दुर्लभा ॥ ४ ॥

ໃນສັງສານ ລູກ, ເມຍ, ຊັບສິນ ແລະອື່ນໆ ເປັນຂອງທີ່ຫາໄດ້ງ່າຍສຳລັບມະນຸດ; ແຕ່ໃນກາລີຍຸກອັນນ່າຢ້ານ ໂອ ພຣາຫມະນະ, ຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ພຣະຫຣິ ແທ້ໆ ນັ້ນຫາຍາກຍິ່ງ.

Verse 105

कर्मश्रद्धाविहीना ये पाषंडा वेदनिंदकाः । अधर्मनिरता नैव नरकार्हा हरिस्मृतेः ॥ ५ ॥

ພວກນອກສາສະໜາທີ່ຂາດສັດທາໃນກຳແລະທຳ, ຜູ້ດ່າທໍາລາຍພຣະເວດ, ແລະຜູ້ຫມົກມຸ່ນໃນອະທຳ—ໂດຍການລະລຶກເຖິງພຣະຫຣິ ພວກເຂົາບໍ່ຄວນແກ່ນະຣົກ (ຖືກປົດປ່ອຍຈາກຊະຕານັ້ນ).

Verse 106

वेदमार्गबहिष्टानां जनानां पापकर्मणाम् । मनः शुद्धिविहीनानां हरिनाम्नैव निष्कृतिः ॥ ६ ॥

ສໍາລັບຜູ້ຢູ່ນອກເສັ້ນທາງເວດ ຜູ້ກະທໍາບາບ ແລະຜູ້ຂາດຄວາມບໍລິສຸດໃນໃຈ ການຊໍາລະບາບສໍາເລັດໄດ້ດ້ວຍພຣະນາມຂອງຮະຣິ (Hari) ເທົ່ານັ້ນ।

Verse 107

दैवाधीनं जगत्सर्वमिदं स्थावरजंगमम् । यथाप्रेरितमेतेन तथैव कुरुतें द्विज ॥ ७ ॥

ຈັກກະວານທັງໝົດນີ້—ທັງສິ່ງຢືນຢູ່ແລະສິ່ງເຄື່ອນໄຫວ—ຂຶ້ນກັບພຣະປະສົງແຫ່ງເທວະ. ໂອ ທະວິຊະ, ສັດທັງຫຼາຍກະທໍາຕາມທີ່ພຣະອົງນັ້ນດົນໃຈໃຫ້ເຮັດ.

Verse 108

शक्तितः सर्वकर्माणि वेदोक्तानि विधाय च । समर्पयेन्महाविष्णौ नारायणपरायणः ॥ ८ ॥

ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດກຳທັງຫຼາຍທີ່ເວດະບັນຍັດໄວ້ ຕາມກໍາລັງຂອງຕົນແລ້ວ ຜູ້ທີ່ອຸທິດໃຈແດ່ນາຣາຍະນະ ຄວນນໍາທຸກຢ່າງໄປຖວາຍແດ່ມະຫາວິສນຸ।

Verse 109

समर्पितानि कर्माणि महविष्णौ परात्मनि । संपूर्णतां प्रयांत्येव हरिस्मरणमात्रतः ॥ ९ ॥

ກຳທີ່ໄດ້ຖວາຍແດ່ມະຫາວິສນຸ ຜູ້ເປັນອາດຕະມາສູງສຸດ ຍ່ອມບັນລຸຄວາມສົມບູນ—ແມ່ນແທ້ ແຕ່ດ້ວຍການລະລຶກເຖິງຮະຣິເທົ່ານັ້ນ।

Verse 110

हरिभक्तिरतानां च पापबंधो न जायते । अतोऽतिदुर्लभा लोके हरिभक्तिर्दुरात्मनाम् ॥ १० ॥

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຫມົດໃຈໃນພັກຕິຕໍ່ຮະຣິ ພັນທະແຫ່ງບາບບໍ່ເກີດຂຶ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນໂລກນີ້ ພັກຕິຕໍ່ຮະຣິ ຈຶ່ງຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງສໍາລັບຜູ້ໃຈຊົ່ວ.

Verse 111

अहो हरिपरा ये तु कलौ घोरे भयंकरे । ते सुभाग्या महात्मानः सत्संगर हिता अपि ॥ ११ ॥

ໂອ້! ຜູ້ໃດທີ່ມີພັກຕິຕໍ່ພຣະຫຣິ ແມ່ນແມ່ນໃນຍຸກກະລິອັນນ່າຢ້ານ—ຜູ້ນັ້ນເປັນຜູ້ມີວາສະນາແທ້ ເປັນມະຫາອາດຕະມາ ແລະໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກສັດສັງກະ (ການຄົບຄົນດີ) ດ້ວຍ।

Verse 112

हरिस्मरणनिष्टानां शिवनामरतात्मनाम् । सत्यं समस्तकर्माणि यांति संपूर्णतां द्विज ॥ १२ ॥

ໂອ ພຣາຫມະນະ! ຜູ້ທີ່ໝັ້ນຄົງໃນການລະລຶກພຣະຫຣິ ແລະຜູ້ທີ່ຈິດໃຈທັ້ງໝົດຊື່ນບານໃນນາມພຣະສິວະ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ກິດທຸກຢ່າງຂອງເຂົາຈະສຳເລັດສົມບູນ.

Verse 113

अहो भाग्यमहो भाग्यं हरिनाम रतात्मनाम् । त्रिदर्शेरपि ते पूज्याः किमन्यैर्बहुभाषितैः ॥ १३ ॥

ໂອ້ ວາສະນາ! ວາສະນາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແທ້ ຂອງຜູ້ທີ່ຈິດໃຈຊື່ນບານໃນນາມອັນສັກສິດຂອງພຣະຫຣິ. ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍຍັງເຄົາລົບບູຊາເຂົາ; ຈະຕ້ອງເວົ້າຫຼາຍອີກເພື່ອຫຍັງ?

Verse 114

तस्मात्समस्तलोकानां हितमेव मयोच्यते । हरिनामपरान्मर्त्यान्न कलिर्बाधर्तक्वचित् ॥ १४ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍປະກາດສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດແທ້ແກ່ທຸກໂລກ: ມະນຸດຜູ້ອຸທິດຕົນໃຫ້ນາມພຣະຫຣິ ຈະບໍ່ຖືກກະລິລົບກວນເລີຍ ໃນເວລາໃດກໍຕາມ.

Verse 115

हरेर्नामैव नामैव नामैव मम जीवनम् । कलौ नास्त्येव नास्त्येव गतिरन्यथा ॥ १५ ॥

ນາມຂອງພຣະຫຣິແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ—ແຕ່ນາມເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ນາມເທົ່ານັ້ນ—ແມ່ນຊີວິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ໃນຍຸກກະລິ ບໍ່ມີທາງອື່ນເລີຍ, ບໍ່ມີທາງອື່ນເລີຍ—ບໍ່ມີເສັ້ນທາງອື່ນສູ່ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 116

सूत उवाच । एवं स नारदो विप्राः सनकेन प्रबोधितः । परां निर्वृत्तिमापन्नः पुनरेतदुवाच ह ॥ १६ ॥

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ດັ່ງນັ້ນແລ, ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ນາຣະດະ—ໄດ້ຮັບການຊີ້ນໍາຈາກສະນະກະ—ໄດ້ບັນລຸຄວາມຫຼຸດພົ້ນແລະຄວາມສະຫງົບອັນສູງສຸດ, ແລ້ວຈຶ່ງເວົ້າຄໍານີ້ອີກຄັ້ງ.

Verse 117

नारद उवाच । भगवन्सर्वशास्त्रज्ञ स्वयातिकरुणात्मना । प्रकाशितं जगज्ज्योतिः परं ब्रह्म सनातनम् ॥ १७ ॥

ນາຣະດະເວົ້າວ່າ: ໂອ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ, ຜູ້ຮູ້ຊາສະຕຣາທັງປວງ, ໂດຍຄວາມເມດຕາກະລຸນາອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງເອງ, ພຣະອົງໄດ້ເປີດເຜີຍແສງສະຫວ່າງແຫ່ງຈັກກະວານ: ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດອັນນິລັນດອນ.

Verse 118

एतदेव परं पुण्यमेतदेव परं तपः । यः स्मरेत्पुंडरीकाक्षं सर्वपापविनाशनम् ॥ १८ ॥

ນີ້ແຕ່ອັນດຽວເທົ່ານັ້ນແມ່ນບຸນອັນສູງສຸດ; ນີ້ແຕ່ອັນດຽວເທົ່ານັ້ນແມ່ນຕະປະອັນສູງສຸດ: ການລະລຶກເຖິງ ປຸນຑະຣີກາກສະ (ພຣະວິສະນຸ, ພຣະຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ) ຜູ້ທໍາລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 119

ब्रह्मन्नानाजगञ्चैतदेकचित्संप्रकाशितम् । त्वयोक्तं तत्प्रतीयेऽहं कथं दृष्टांतमंतरा ॥ १९ ॥

ໂອ ພຣະພຣະຫມັນ, ພຣະອົງໄດ້ກ່າວວ່າ ຈັກກະວານອັນຫຼາກຫຼາຍນີ້ ຖືກສ່ອງສະຫວ່າງໂດຍຈິດຮູ້ອັນດຽວເທົ່ານັ້ນ. ຂ້ອຍຍອມຮັບຄໍານັ້ນ, ແຕ່ບໍ່ມີຕົວຢ່າງ ຈະເຂົ້າໃຈໄດ້ແນວໃດ?

Verse 120

तस्माद्येन यथा ब्रह्म प्रतीतं बोधितेन तु । तदाख्याहि यथा चित्तं सीदत्स्थितिमवाप्नुयात् ॥ २० ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະອົງຈົ່ງບອກຂ້ອຍວ່າ ພຣະພຣະຫມັນຖືກຮູ້ແຈ້ງແນວໃດ ດັ່ງທີ່ຄູອາຈານຜູ້ຕື່ນຮູ້ໄດ້ເຂົ້າໃຈ. ຈົ່ງອະທິບາຍເພື່ອໃຫ້ໃຈຂອງຂ້ອຍທີ່ກໍາລັງຈົມລົງ ໄດ້ກັບຄືນສູ່ຄວາມໝັ້ນຄົງແລະຄວາມສະຫງົບ.

Verse 121

एतच्छ्रुत्वा वचो विप्रा नारदस्य महात्मनः । सनकः प्रत्युवाचेदं स्मरन्नारायणं परम् ॥ २१ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງນາຣະດະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ບັນດາພຣະພຣາຫມັນ຤ິສີ ແລະສະນະກະ ໄດ້ລະລຶກພຣະນາຣາຍະນະສູງສຸດ ແລ້ວຕອບດັ່ງນີ້।

Verse 122

सनक उवाच । ब्रह्मन्नहं ध्यानपरो भवेयं सनंदनं पृच्छ यथाभिलाषम् । वेदांतशास्त्रे कुशलस्तवायं निवर्तयेद्वा परमार्यवंद्यः ॥ २२ ॥

ສະນະກະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະຢູ່ໃນການພິຈາລະນາສະມາທິ. ທ່ານປາດຖະນາຖາມສິ່ງໃດ ຈົ່ງຖາມສະນັນດະນະ; ທ່ານນັ້ນຊໍານານໃນເວດານຕະ ແລະເປັນຜູ້ທີ່ອາຣະຍະຊົນນັບຖື, ຈະແກ້ຄວາມສົງໄສໃຫ້ທ່ານ»។

Verse 123

इतीरितं समाकर्ण्य सनकस्य स नारदः । सनंदनं मोक्षधर्मान्प्रष्टुं समुपचक्रमे ॥ २३ ॥

ເມື່ອນາຣະດະໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາທີ່ສະນະກະກ່າວໄວ້ແລ້ວ ທ່ານກໍເລີ່ມຖາມສະນັນດະນະ ກ່ຽວກັບທໍາແຫ່ງມົກສະ ແລະຫຼັກການແຫ່ງການຫຼຸດພົ້ນ।