Manvantaras and Indras; Sudharmā’s Liberation through Viṣṇu-Pradakṣiṇā; Supremacy of Hari-Bhakti

Verse 1

सनक उवाच । अतः परं प्रवक्ष्यामि विभूतिं वैष्णवीं मुने । यां श्रृण्वतां कीर्तयतां सद्यः पापक्षयो भवेत् ॥ १ ॥

ສະນະກະກ່າວວ່າ: «ຕໍ່ໄປນີ້ ໂອ ມຸນີ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍ ວິພູຕິແຫ່ງໄວສະນະວະ—ພຣະມະຫິມາຂອງພຣະວິສນຸ; ຜູ້ໃດຟັງ ແລະຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນ ບາບຈະສິ້ນໄປໃນທັນທີ»។

Verse 2

वैवस्वतेंऽतरे पूर्वं शक्रस्य च बृहस्पतेः । संवादः सुमहानासीत्तं वक्ष्यामि निशामय ॥ २ ॥

ກ່ອນຍຸກ ໄວວັສວະຕະ ມັນວັນຕະຣະ, ເຄີຍມີບົດສົນທະນາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ລະຫວ່າງ ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ແລະ ພຣະບຣິຫັສປະຕິ; ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈຈົດຈໍ່, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ຟັງບັດນີ້।

Verse 3

एकदा सर्वभोगाढ्यो विबुधैः परिवारितः । अप्सरोगणसंकीर्णो बृहस्पतिमभाषत ॥ ३ ॥

ຄັ້ງໜຶ່ງ, ຜູ້ນັ້ນອຸດົມດ້ວຍຄວາມສຸກສຳລານທຸກປະການ, ມີເທວະດາຫ້ອມລ້ອມ, ແລະຢູ່ທ່າມກາງຝູງອັບສະຣາ, ທ່ານໄດ້ກ່າວກັບ ພຣະບຣິຫັສປະຕິ।

Verse 4

इन्द्र उवाच । बृहस्पते महाभाग सर्वतत्त्वार्थकोविद । अतीतब्रह्मणः कल्पे सृष्टिः कीदृग्विधा प्रभो ॥ ४ ॥

ອິນທຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ ບຣິຫັສປະຕິ ຜູ້ມີພາກອັນຍິ່ງ, ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງນັຍແຫ່ງຕັດຕະວະທັງປວງ, ໂອ ທ່ານຜູ້ເປັນນາຍ! ໃນກັລປະກ່ອນຂອງພຣະພຣະຫມາ, ການສ້າງສັນເປັນແນວໃດ?»

Verse 5

इन्द्रस्तु कीदृशः प्रोक्तो विवुधाः कीदृशाः स्मृताः । तेषां च कीदृशं कर्म यथावद्वक्तुमर्हसि ॥ ५ ॥

ຂໍທ່ານຈົ່ງອະທິບາຍໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມລໍາດັບວ່າ ພຣະອິນທຣາເປັນສິ່ງມີຊີວິດແນວໃດ, ພວກເທວະ (vivudha) ຖືກເຂົ້າໃຈແນວໃດ, ແລະ ໜ້າທີ່ກັບການກະທໍາທີ່ກໍານົດໃຫ້ພວກເຂົາເປັນແນວໃດ.

Verse 6

बृहस्पतिरुवाच । न ज्ञायते मया शक्र पूर्वेद्युश्चरितं विधेः । वर्तमानदिनस्यापि दुर्ज्ञेयं प्रतिभाति मे ॥ ६ ॥

ພຣະບຣິຫັສປະຕິກ່າວວ່າ: ໂອ ສັກຣະ, ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ພຣະວິທາຕາ (ພຣະພຣົມ) ໄດ້ກະທໍາເມື່ອວານ; ແມ່ນແຕ່ເຫດການຂອງມື້ນີ້ກໍຍັງປາກົດວ່າຮູ້ໄດ້ຍາກສໍາລັບຂ້ອຍ.

Verse 7

मनवः समतीताश्च तान्वक्तुमपि न क्षमः । यो विजानाति तं तेऽद्य कथयामि निशामय ॥ ७ ॥

ພວກມະນຸ (Manu) ໄດ້ຜ່ານພົ້ນໄປແລ້ວ ແລະ ຂ້ອຍກໍບໍ່ສາມາດແມ່ນແຕ່ຈະເລົ່າຖຶງພວກເຂົາໄດ້. ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ຮູ້ພວກເຂົາຢ່າງແທ້ຈິງ—ມື້ນີ້ຂ້ອຍຈະກ່າວເຖິງຜູ້ນັ້ນໃຫ້ເຈົ້າ; ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈຈົດຈໍ່.

Verse 8

सुधर्म इति विख्यातः कश्चिदास्ते पुरे तव । भुञ्जानो दिव्यभोगांश्च ब्रह्मलोकादिहागतः ॥ ८ ॥

ໃນນະຄອນຂອງເຈົ້າ ມີຜູ້ໜຶ່ງຊື່ດັງວ່າ ສຸທັມມະ (Sudharma); ລາວເສວຍສຸກດ້ວຍທິບພະພົບ ແລະ ໄດ້ມາຈາກພຣະພຣົມໂລກ (Brahmaloka) ສູ່ທີ່ນີ້.

Verse 9

स वा एत द्विजानाति कथयामि निशामय । एवमुक्तस्तु गुरुणा शक्रस्तेन समन्वितः ॥ ९ ॥

ຄໍາສອນນັ້ນແທ້ຈິງແລ້ວ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຈະ) ຮູ້ດີ; ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈຈົດຈໍ່. ເມື່ອອາຈານກ່າວແລ້ວ ສັກຣະກໍໄປຕໍ່ ໂດຍມີທ່ານອາຈານຮ່ວມໄປດ້ວຍ.

Verse 10

देवतागणसंकीर्णः सुधर्मनिलयं ययौ ॥ १० ॥

ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຫມູ່ເທວະດາ ພຣະອົງໄດ້ໄປສູ່ ສຸທັມມາ—ຫໍປະຊຸມເທວະສະພາອັນສັກສິດ।

Verse 11

समागतं देवपतिं बृहस्पतिसमन्वितम् । दृष्ट्वा यथार्हं देवर्षे पूजयामास सादरम् ॥ ११ ॥

ເມື່ອເຫັນຈອມເທວະດາມາຮອດ ພ້ອມດ້ວຍ ພຣະບຣິຫັດສະປະຕິ ດຸດດີພຣະລິສີເທວະກໍໄດ້ຕ້ອນຮັບຕາມຄວາມຄວນ ແລະບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 12

सुधर्मेणार्चितः शंक्रो दृष्ट्वा तच्छ्रियमुत्तमाम् । मनसा विस्मयाविष्टः प्रोवाच विनयान्वितः ॥ १२ ॥

ພຣະສັງກະຣະ ຖືກສຸທັມມາບູຊາສັກກາລະ ເມື່ອເຫັນສະຫງ່າງາມອັນສູງສຸດນັ້ນ ຈິດໃຈກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດ ແລະໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ।

Verse 13

इंद्र उवाच । अतीतब्रह्मकल्पस्य वृत्तांतं वेत्सि चेद्बुध । तदाख्याहि समायात एतत्प्रष्टुं सयाजकः ॥ १३ ॥

ອິນທຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ຮູ້ທັນ, ຖ້າເຈົ້າຮູ້ເລື່ອງລາວຂອງບຣະຫມາ-ກັລປະທີ່ຜ່ານມາ ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຟັງ. ຂ້າພະເຈົ້າມາພ້ອມກັບປະໂຣຫິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ເພື່ອຖາມເລື່ອງນີ້»។

Verse 14

गतनिद्रांश्च देवांश्च येन जानासि सुव्रत । तद्वदस्वाधिकः कस्मादस्मद्भ्योऽपि दिवि स्थितः ॥ १४ ॥

ໂອ ຜູ້ຖືພຣະວິນັຍອັນດີ, ຈົ່ງກ່າວຄວາມຈິງນັ້ນ ທີ່ເຮັດໃຫ້ເຈົ້າຮູ້ຈັກເທວະດາຜູ້ຕື່ນຈາກການຫຼັບ. ແລະຈົ່ງອະທິບາຍວ່າ: ຜູ້ໃດເປັນຜູ້ສູງສຸດ ສະຖິດຢູ່ໃນສະຫວັນ ແລະຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າພວກເຮົາອີກ?

Verse 15

तेजसायशसा कीर्त्या ज्ञानेन च परंतप । दानेन वा तपोभिर्वा कथमेतादृशः प्रभो ॥ १५ ॥

ໂອ ຜູ້ເຜົາຜານສັດຕູ! ດ້ວຍວິທີໃດ—ດ້ວຍຕະເຈສະ (ລັງສີທາງວິນຍານ), ດ້ວຍຊື່ສຽງ, ດ້ວຍກຽດຕິຍົດ, ດ້ວຍປັນຍາ, ດ້ວຍທານ, ຫຼືດ້ວຍຕະປະ—ຈຶ່ງຈະເປັນເຊັ່ນພຣະອົງ, ໂອ ພຣະເຈົ້າ?

Verse 16

इत्युक्तो देवराजेन सुधर्मा प्रहसंस्तदा । प्रोवाच विनयाविष्टः पूर्ववृत्तं यथाविधि ॥ १६ ॥

ເມື່ອຖືກກະສັດແຫ່ງເທວະດາກ່າວຖາມດັ່ງນັ້ນ ສຸດທັມມາກໍຍິ້ມ ແລະດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນເຕັມໃຈ ໄດ້ເລົ່າເຫດການເກົ່າກ່ອນຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 17

सुधर्म उवाच । चतुर्युगसहस्त्राणि ब्रह्मणो दिनमुच्यते । एकस्मिन् दिवसे शक्र मनवश्च चतुर्दश ॥ १७ ॥

ສຸດທັມມາກ່າວວ່າ: ພັນຮອບຂອງຈະຕຸຣຍຸກ ຖືກກ່າວວ່າເປັນ «ມື້ໜຶ່ງ» ຂອງພຣະພຣະຫມາ. ໂອ ສັກຣະ (ອິນທຣາ), ໃນມື້ໜຶ່ງນັ້ນມີມະນຸ 14 ອົງ.

Verse 18

इंद्राश्चतुर्दश प्रोक्ता देवाश्च विविधाः पृथक् । इंद्राणां चैव सर्वेषां मन्वादीनां च वासव ॥ १८ ॥

ອິນທຣາ 14 ອົງ ຖືກປະກາດໄວ້ ແລະເທວະດາກໍມີຫຼາຍປະເພດ ແຕ່ລະພວກແຕກຕ່າງກັນ. ແລະສຳລັບອິນທຣາທັງໝົດ ພ້ອມທັງມະນຸ ແລະອື່ນໆ—ຜູ້ເປັນປະມຸກຄື ວາສະວະ (Vāsava).

Verse 19

तुल्यता तेजसा लक्ष्म्या प्रभावेण बलेन च । तेषां नामानि वक्ष्यामि श्रृणुष्व सुसमाहितः ॥ १९ ॥

ພວກເຂົາເທົ່າທຽມກັນດ້ວຍຕະເຈສະ, ດ້ວຍລັກສະມີ (ສິຣິມົງຄຸນ), ດ້ວຍອຳນາດອິດທິພົນ, ແລະດ້ວຍກຳລັງ. ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະກ່າວຊື່ຂອງພວກເຂົາ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈທີ່ຮວບຮວມດີ.

Verse 20

स्वायंभुवो मनुः पूर्वं ततः स्वारोचिषस्तथा । उत्तमस्तामसश्चैव रैवतश्चाक्षुषस्तथा ॥ २० ॥

ແຕ່ເດີມມາ ມີ ມະນຸ ສະວາຍັມພູວ; ຕໍ່ມາມີ ສະວາໂຣຈິສະ. ຕໍ່ນັ້ນມີ ອຸດຕະມະ ແລະ ຕາມະສະ; ພ້ອມທັງ ໄຣວະຕະ ແລະ ຈາກສຸສະ ດ້ວຍ.

Verse 21

वैवस्वतो मनुश्चैव सूर्यसावर्णिरष्टमः । नवमो दक्षसावर्णिः सर्वदेवहिते रतः ॥ २१ ॥

ວາຍວະສະວະຕະ ແມ່ນມະນຸແຫ່ງຍຸກປັດຈຸບັນ; ອົງທີ 8 ແມ່ນ ສູຣະຍະສາວັນນິ; ແລະອົງທີ 9 ແມ່ນ ດັກສະສາວັນນິ ຜູ້ອຸທິດໃຈເພື່ອສະຫວັດດີພາບຂອງເທວະທັງປວງ.

Verse 22

दशमो ब्रह्मसावर्णिर्द्धर्मसावर्णिकस्ततः । ततस्तु रुद्रसावर्णी रोचमानस्ततः स्मृतः ॥ २२ ॥

ອົງທີ 10 ແມ່ນ ພຣະພຣະມະສາວັນນິ; ຕໍ່ມາແມ່ນ ທັມມະສາວັນນິກະ. ຈາກນັ້ນແມ່ນ ຣຸດຣະສາວັນນິ; ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ (ມະນຸ) ໂຣຈະມານະ.

Verse 23

भौत्यश्चतुर्दशः प्रोक्त एते हि मनवः स्मृताः । देवानिंद्रांश्च वक्ष्यामि श्रृणुष्व विबुधर्षभ ॥ २३ ॥

ບໍທະຍະ ຖືກກ່າວວ່າເປັນອົງທີ 14; ເຫຼົ່ານີ້ແທ້ແມ່ນມະນຸທີ່ຖືກຈື່ຈຳ. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງເທວະ ແລະ ອິນທຣະທັງຫຼາຍ—ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ປັນຍາອັນປະເສີດ.

Verse 24

यामा इति समाख्याता देवाः स्वायंभुवेंऽतरे । शचीपतिः समाख्यातस्तेषामिंद्रो महापतिः ॥ २४ ॥

ໃນມັນວັນຕະຣະຂອງ ສະວາຍັມພູວ ເທວະທັງຫຼາຍຖືກເອີ້ນວ່າ “ຢາມາ”. ແລະ “ສະຈີປະຕິ” ຜູ້ເປັນອົງຄູ່ຂອງສະຈີ ໄດ້ຮັບການຮູ້ຈັກເປັນອິນທຣະຂອງພວກເຂົາ ເປັນຫົວໜ້າອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 25

पारावताश्च तुषिता देवाः स्वारोचिषेंऽतरे । विपश्चिन्नाम देवेन्द्रं सर्वसंपत्समन्वितः ॥ २५ ॥

ໃນມັນວັນຕະຣະ ສະວາໂຣຈິສະ ພວກເທວະເຈົ້າແມ່ນ ປາຣາວະຕາ ແລະ ຕຸສິຕາ; ອິນທຣະ ຈອມເທວະ ຊື່ ວິປັດຊິດ ພ້ອມດ້ວຍສົມບັດທຸກປະການ।

Verse 26

सुधामानस्तथा सत्याः शिवाश्चाय प्रर्तदनाः । तेषामिंद्रः सुशांतिश्च तृतीये परिकीर्तितः ॥ २६ ॥

ອີກທັງມີກຸ່ມ ສຸທາມານະ, ສັດຍະ, ສິວະ ແລະ ປຣາຣຕະດະນະ; ໃນພວກນັ້ນ ອິນທຣະ ຄື ສຸສານຕິ ທີ່ກ່າວໄວ້ສໍາລັບກຸ່ມທີສາມ।

Verse 27

सुताः पाराहराश्चैव सुत्याश्चासुधियस्तथा । तेषामिंद्रः शिवः प्रोक्तः शक्रस्तामसकेंऽतरे । विभानामा देवपतिः पञ्चमः परिकीर्तितः ॥ २७ ॥

ມີພວກ ສຸຕາ, ປາຣາຫາຣາ, ສຸຕຍາ ແລະ ອະສຸທິຍະ; ໃນພວກນັ້ນ ອິນທຣະ ຖືກກ່າວວ່າແມ່ນ «ສິວະ»; ແລະໃນຊ່ວງມັນວັນຕະຣະ ຕາມະສະ ທ່ານຖືກເອີ້ນວ່າ «ສັກຣະ». ຈອມເທວະນາມ «ວິພາ» ຖືກປະກາດເປັນອັນທີຫ້າ।

Verse 28

अमिताभादयो देवाः षष्ठेऽपि च तथा श्रृणु । आर्याद्या विबुधाः प्रोक्तास्तेषामिंद्रो मनोजवः ॥ २८ ॥

ຈົ່ງຟັງເຖິງອັນທີຫົກດ້ວຍ: ພວກເທວະເຈົ້າເລີ່ມດ້ວຍ ອະມິຕາພະ. ພວກວິບຸດທະເລີ່ມດ້ວຍ ອາຣຍະ ຖືກປະກາດ; ໃນພວກນັ້ນ ອິນທຣະ ແມ່ນ ມະໂນຊະວະ।

Verse 29

आदित्यवसुरुद्राद्या देवा वैवस्वतंऽतरे । इन्द्रः पुरंदरः प्रोक्तः सर्वकामसमन्वितः ॥ २९ ॥

ໃນມັນວັນຕະຣະ ໄວວັສວະຕະ ພວກເທວະເຈົ້າແມ່ນ ອາທິຕຍະ, ວະສຸ, ຣຸດຣະ ແລະອື່ນໆ; ແລະ ອິນທຣະ ຖືກກ່າວວ່າແມ່ນ ປຸຣັນດະຣະ ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍການສໍາເລັດທຸກຄວາມປາຖະໜາ।

Verse 30

अप्रमेयाश्च विबुधाः सुतपाद्याः प्रकीर्तिताः । विष्णुपूजाप्रभावेण तेषामिंद्रो बलिः स्मृतः ॥ ३० ॥

ເທວະທັງຫຼາຍອັນຫາກວັດບໍ່ໄດ້ ເລີ່ມແຕ່ ສຸຕະປາ ຖືກສັນລະເສີນ. ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງການບູຊາພຣະວິດສະນຸ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ ບະລິ ເປັນອິນທຣະ (ຈອມເທວະ) ຂອງເຂົາເຈົ້າ.

Verse 31

पाराद्या नवमे देवा इन्द्रश्चाद्भुत उच्यते । सुवासनाद्या विबुधा दशमे परिकीर्तिताः ॥ ३१ ॥

ໃນກຸ່ມທີ 9 ມີເທວະເລີ່ມຈາກ ປາຣາ ແລະອິນທຣະຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ອັດພຸຕະ’ (ອັນນ່າພິສົດ). ໃນກຸ່ມທີ 10 ວິບຸດະເລີ່ມຈາກ ສຸວາສະນາ ຖືກປະກາດໄວ້.

Verse 32

शांतिर्नाम च तत्रेंद्रः सर्वभोगसमन्वितः । विहंगॄमाद्या देवाश्च तेषामिंद्रो वृषः स्मृतः ॥ ३२ ॥

ທີ່ນັ້ນ ອິນທຣະ (ຈອມເທວະ) ມີນາມວ່າ ‘ຊານຕິ’ ແລະພ້ອມດ້ວຍຄວາມສຸກສົມບູນທຸກປະການ. ເທວະເລີ່ມຈາກ ວິຫັງກະ (ນົກສະຫວັນ) ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງທ່ານ; ແລະອິນທຣະຂອງເຂົາເຈົ້າຖືກຈື່ຈຳວ່າ ‘ວຶຣະສະ’.

Verse 33

एकादशे द्वादशे तु निबोधकथायामि ते । ऋभुनामा च देवेंद्रो हरिनाभास्तथा सुराः ॥ ३३ ॥

ບັດນີ້ ກ່ຽວກັບກຸ່ມທີ 11 ແລະ 12 ຈົ່ງຟັງເມື່ອຂ້ອຍອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າ: ມີເທວະເອນທຣະນາມ ‘ຣຶພຸ’ ແລະຍັງມີເທວະທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ຫະຣິນາພະ’ ດ້ວຍ.

Verse 34

सुत्रामाद्यास्तथा देवास्त्रयोदशतमेऽन्तरे । दिवस्पतिर्महावीर्यस्तेषामिंद्रः प्रकीर्तितः ॥ ३४ ॥

ເຊັ່ນດຽວກັນ ໃນມັນວັນຕະຣະທີ 13 ມີເທວະເລີ່ມຈາກ ສຸຕຣາມານ ຖືກກ່າວເຖິງ; ແລະ ດິວັສປະຕິ ຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງ ຖືກສັນລະເສີນເປັນອິນທຣະຂອງເຂົາເຈົ້າ.

Verse 35

चतुर्दशे चाक्षुपाद्या देवा इन्द्रः शुचिः स्मृतः । एवं ते मनवः प्रोक्ता इंद्रा देवाश्च तत्त्वतः ॥ ३५ ॥

ໃນມັນວັນຕະຣະທີ 14 ບັນດາເທວະຖືກເອີ້ນວ່າ «ຈາກສຸປາ» ແລະ «ສຸຈິ» ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນພຣະອິນທຣາ. ດັ່ງນັ້ນ ຕາມຄວາມຈິງ ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າເຖິງມະນຸ, ອິນທຣາ ແລະຫມູ່ເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 36

एकस्मिन्ब्रह्यदिवसे स्वाधिकारं प्रभुंजते ॥ ३६ ॥

ໃນມື້ດຽວຂອງພຣະພຣະຫມາ ພວກເຂົາຍ່ອມເພີດເພີນ ແລະໃຊ້ອຳນາດທີ່ຖືກແບ່ງສັນໃຫ້ຕາມຕຳແໜ່ງແລະເຂດໜ້າທີ່ຂອງຕົນ।

Verse 37

लेकेषु सर्वसर्गेषु सृष्टिरेकविधा स्मृता । कर्त्तारो बहवः संति तत्संख्यां वेत्ति कोविदः ॥ ३७ ॥

ໃນໂລກທັງຫຼາຍ ແລະໃນວົງຈອນການສ້າງທຸກຄັ້ງ ການສ້າງຖືກຈື່ຈຳວ່າມີສະພາບສານະສຳຄັນຢ່າງດຽວ. ແຕ່ຜູ້ກະທຳການສ້າງມີຫຼາຍ—ໃຜໜໍຈະຮູ້ຈຳນວນທັງໝົດຂອງເຂົາ?

Verse 38

मयि स्थिते ब्रह्मलोके ब्रह्माणां बहवो गताः । तेषां संख्या न संख्यातु शक्तोऽस्म्यद्य द्विजोत्तम ॥ ३८ ॥

ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະຫມະໂລກ ພຣະພຣະຫມາຫຼາຍອົງໄດ້ລ່ວງຜ່ານໄປ. ແມ່ນແຕ່ມື້ນີ້ ໂອ ທະວິຊະໂອດຕະມະ ຂ້ອຍກໍບໍ່ສາມາດນັບຈຳນວນຂອງພວກເຂົາໄດ້।

Verse 39

स्वर्गलोकमपि प्राप्य यावत्कालं श्रृणुष्व मे । चत्वारो मनवोऽतीता मम श्रीश्चातिविस्तरा ॥ ३९ ॥

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ບັນລຸສະຫວັນໂລກ ກໍຈົ່ງຟັງຂ້ອຍຕາມເວລາທີ່ອະນຸຍາດ. ມະນຸສີ່ອົງໄດ້ຜ່ານໄປແລ້ວ ແລະສິຣີ (Śrī) ຂອງຂ້ອຍກໍແຜ່ກວ້າງຢ່າງຫຼາຍຫຼວງ.

Verse 40

स्थातव्यं च मयात्रैव युगकोटिशतं प्रभो । ततः परं गमिष्यामि कर्मभूमिं श्रृणुष्व मे ॥ ४० ॥

ຂ້າແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂ້ານ້ອຍຕ້ອງຢູ່ທີ່ນີ້ເປັນເວລາຮ້ອຍໂກດຍຸກ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ຂ້ານ້ອຍຈະໄປສູ່ແດນແຫ່ງການກະທຳ. ຂໍຈົ່ງຟັງຂ້ານ້ອຍເທີ້ນ.

Verse 41

मया कृतं पुरा कर्म वक्ष्यामि तव सुव्रत । वदतां श्रृण्वतां चैव सर्वपापप्रणाशनम् ॥ ४१ ॥

ດູກ່ອນຜູ້ມີສິນອັນປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເຖິງການກະທຳທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຮັດມາດົນນານແລ້ວ - ເຊິ່ງທຳລາຍບາບທັງປວງຂອງຜູ້ທີ່ເລົ່າແລະຜູ້ທີ່ຟັງ.

Verse 42

अहमांस पुरा शक्र गृध्रः पापो विशेषतः । स्थितश्च भूमिभागे वै अमेध्यामिषभोजनः ॥ ४२ ॥

ແຕ່ກ່ອນ, ໂອ ພຣະອິນ, ຂ້ານ້ອຍເປັນນົກແຮ້ງ - ຜູ້ມີບາບໜາ - ອາໄສຢູ່ພື້ນດິນ ແລະ ກິນຊີ້ນທີ່ບໍ່ສະອາດເປັນອາຫານ.

Verse 43

एकदाहं विष्णुगृहे प्राकारे संस्थितः प्रभो । पतितो व्याधशस्त्रेण सायं विष्णोर्गृहांगणे ॥ ४३ ॥

ຂ້າແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຄັ້ງໜຶ່ງ, ຂະນະທີ່ຂ້ານ້ອຍຢືນຢູ່ເທິງກຳແພງວັດພຣະວິຊະນຸ, ໃນຕອນຄ່ຳ ຂ້ານ້ອຍຖືກອາວຸດຂອງນາຍພານຍິງຕົກລົງໄປໃນເດີ່ນວິຫານຂອງພຣະວິຊະນຸ.

Verse 44

मयि कंठगतप्राणे भषणो मांसलोलुपः । जग्राह मां स्ववक्रेण श्वभिरन्यैश्चरन्द्रुतः ॥ ४४ ॥

ເມື່ອລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດຂອງຂ້ານ້ອຍຂຶ້ນມາຮອດຄໍຫອຍ, ໝາຊື່ ພາສະນະ - ຜູ້ຕະກລະໃນຊີ້ນ - ໄດ້ງັບຂ້ານ້ອຍດ້ວຍຄາງກະໄຕຂອງມັນ, ໃນຂະນະທີ່ໝາໂຕອື່ນໆກໍຮຸມກັດຂ້ານ້ອຍເຊັ່ນກັນ.

Verse 45

वहन्मां स्वमुखेनैव भीतोऽन्यैर्भषणैस्तथा । गतः प्रदक्षिणा कारं विष्णोस्तन्मंदिरं प्रभो ॥ ४५ ॥

ເຂົາໄດ້ອຸ້ມຂ້ອຍໄວ້ໃນປາກຂອງຕົນເອງ ແລະດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຈາກການຂູ່ຂວັນ ແລະການເຢາະເຍີ້ຍຂອງຄົນອື່ນ ເຂົາໄດ້ເດີນວຽນຮອບພຣະວິຫານຂອງພຣະວິສນຸ ເພື່ອປະດັກຊິນາ, ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ.

Verse 46

तेनैव तुष्टिमापन्नो ह्यंतरात्मा जगन्मयः । मम चापि शुनश्चापि दत्तावन्परमं पदम् ॥ ४६ ॥

ດ້ວຍການກະທຳນັ້ນເອງ ພຣະອັນຕະຣາດມາ—ຜູ້ແຜ່ຊຶມໄປທົ່ວສາກົນ—ໄດ້ພໍໃຈ ແລະປະທານສະຖານະອັນສູງສຸດໃຫ້ແກ່ຂ້ອຍ ແລະໃຫ້ແກ່ໝານັ້ນດ້ວຍ.

Verse 47

प्रदक्षिणा कारतया गतस्यापीदृशं फलम् । संप्राप्तं विबुधश्रेष्ट किं पुनः सम्यगर्चनात् ॥ ४७ ॥

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ເດີນວຽນຮອບແບບພຽງແຕ່ຕາມທ່ານິຍົມ ກໍຍັງໄດ້ຜົນເຊັ່ນນີ້, ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ; ແລ້ວຜົນຂອງການບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງຈະຍິ່ງໃຫຍ່ພຽງໃດ!

Verse 48

इत्युक्तो देवराजस्तु सुधर्मेण महात्मना । मनसा प्रीतिमापन्नो हरिपूजा रतोऽभवत् ॥ ४८ ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນໂດຍສຸທັມມະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່, ພຣະຣາຊາແຫ່ງເທວະກໍເກີດຄວາມປິຕິໃນໃຈ ແລະໄດ້ອຸທິດຕົນໃນການບູຊາພຣະຫຣິ (ວິສນຸ).

Verse 49

तथापि निर्जराः सर्वे भारते जन्मलिप्सवः । समर्चयंति देवेशं नारायणमनामयम् । तानर्चयन्ति सततं ब्रह्माद्या देवतागणाः ॥ ४९ ॥

ແມ່ນແຕ່ຢ່າງນັ້ນ ເທວະຜູ້ອະມະຕະທັງຫມົດ ຜູ້ປາຖະໜາຈະໄດ້ເກີດໃນພາຣະຕະ (Bhārata) ກໍບູຊາພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ—ນາຣາຍະນະ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະປອດພະຍາດ. ແລະເທວະເຫຼົ່ານັ້ນເອງ ຖືກຫມູ່ເທວະທີ່ເລີ່ມຈາກພຣະພຣະຫມາ ບູຊານົບນ້ອມຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 50

नारायणानुस्मरणोद्यतानां महात्मनां त्यक्तपरिग्रहणाम् । कथं भवत्युग्रभवस्य बंधस्तत्सङ्गलुब्धा यदि मुक्तिभाजः ॥ ५० ॥

ສໍາລັບມະຫາຕະມາຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນລະລຶກພຣະນາຣາຍະນະຢູ່ເສມອ ແລະລະທິ້ງຄວາມຍຶດຖືຄອບຄອງ ຈະມີພັນທະຈາກພົບພາວະໂລກອັນດຸຮ້າຍໄດ້ແນວໃດ? ແມ່ນແຕ່ຖືກດຶງເຂົ້າໄປໃນສັງຄົມນັ້ນ ພວກເຂົາກໍຍັງເປັນຜູ້ຮ່ວມມອກສະຢູ່ດີ.

Verse 51

ये मानवाः प्रतिदिनं परिमुक्तसङ्गा नारायणं गरुडवाहनमर्चयंति । ते सर्वपापनिकरैः परितो विमुक्ता विष्णोः पदं शुभतरं प्रतियांति हृष्टाः ॥ ५१ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ທຸກມື້ ປອດຈາກຄວາມຕິດພັນໂລກີ ບູຊາພຣະນາຣາຍະນະ ຜູ້ປະທັບພາຫະນະຄືກະຣຸດ ຜູ້ນັ້ນຖືກປົດປ່ອຍຈາກກອງບາບທັງປວງ ແລະດ້ວຍຄວາມປິຕິ ຍ່າງເຂົ້າສູ່ພະບາດອັນມົງຄຸນສູງສຸດຂອງພຣະວິດສະນຸ.

Verse 52

ये मानवा विगतरागपरावरज्ञा नारायणं सुरगुरुं सततं स्मरंति । ध्यानेन तेन हतकिल्बिषचेतनास्ते मातुः पयोधररसं न पुनः पिबंति ॥ ५२ ॥

ມະນຸດຜູ້ປອດຈາກຄວາມຫຼົງຕິດ ແລະຮູ້ແຈ້ງທັງສິ່ງສູງແລະສິ່ງຕໍ່າ ຍ່ອມລະລຶກພຣະນາຣາຍະນະ ຄູອາຈານແຫ່ງເທວະ ຢູ່ເສມອ. ດ້ວຍສະມາທິນັ້ນ ຈິດໃຈຂອງເຂົາຖືກຊໍາລະບາບ ແລະບໍ່ກັບໄປດື່ມນ້ໍານົມຈາກອົກແມ່ອີກ (ບໍ່ເກີດໃໝ່).

Verse 53

ये मानवा हरिकथाश्रवणास्तदोषाः कृष्णांघ्रपद्मभजने रतचेतनास्च । ते वै पुंनति च जगंति शरीरसंगात् संभाषणादपि ततो हरिरेव पूज्यः ॥ ५३ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ຄວາມຜິດພາດຖືກຊໍາລະໂດຍການຟັງຮາຣິກະຖາ ແລະຈິດໃຈຫມົດໄປກັບການບູຊາພະບາດດອກບົວຂອງພຣະກຣິດສະນະ ຄົນເຊັ່ນນັ້ນຍ່ອມຊໍາລະໂລກໃຫ້ບໍລິສຸດແທ້. ແມ່ນແຕ່ການຄົບຫາ ແລະການສົນທະນາກັບເຂົາກໍທໍາໃຫ້ຄົນອື່ນບໍລິສຸດ; ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຮາຣິເທົ່ານັ້ນຄວນແກ່ການບູຊາ.

Verse 54

हरिपूजापरा यत्र महांतः शुद्धबुद्धयः । तत्रैव सकलं भद्रं यथा निम्ने जलं द्विज ॥ ५४ ॥

ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ບ່ອນໃດທີ່ມະຫາຕະມາຜູ້ມີປັນຍາບໍລິສຸດ ອຸທິດຕົນໃນການບູຊາພຣະຮາຣິ ທີ່ນັ້ນແຫຼະຄວາມມົງຄຸນທັງປວງຈະມາຊຸມນຸມ—ເຫມືອນນ້ໍາທີ່ຍ່ອມໄຫຼໄປຮວມຢູ່ບ່ອນຕໍ່າ.

Verse 55

हरिरेव परो बन्धुर्हरिरेव परा गतिः । हरिरेव ततः पूज्यो यतश्चेतन्यकारणम् ॥ ५५ ॥

ພຣະຫຣິເທົ່ານັ້ນແມ່ນຍາດສູງສຸດ; ພຣະຫຣິເທົ່ານັ້ນແມ່ນທີ່ພຶ່ງ ແລະ ເປົ້າໝາຍສູງສຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນບູຊາພຣະຫຣິເທົ່ານັ້ນ ເພາະພຣະອົງເປັນເຫດແຫ່ງຈິດຮູ້.

Verse 56

स्वर्गापवर्गफलदं सदानंदं निरामयम् । पृज्यस्य मुनिश्रेष्ठ परं श्रेयो भविष्यति ॥ ५६ ॥

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ສໍາລັບຜູ້ຄວນແກ່ການນົບນ້ອມ ຄໍາສອນ/ການປະພຶດນີ້ຈະເປັນຄຸນຄ່າສູງສຸດ—ໃຫ້ຜົນແຫ່ງສະຫວັນ ແລະ ອະປະວັກ (ຫຼຸດພົ້ນ), ດໍາລົງໃນອານັນດານິລັນດອນ ແລະ ປອດໄພຈາກທຸກຂ໌.

Verse 57

पूजयंति हरिं ये तु निष्कामाः शुद्धमानसाः । तेषां विष्णुः प्रसन्नात्मा सर्वान्कामान् प्रयच्छति ॥ ५७ ॥

ຜູ້ໃດບູຊາພຣະຫຣິ ດ້ວຍໃຈບໍ່ຫວັງຜົນ ແລະ ຈິດໃສບໍລິສຸດ, ພຣະວິດສະນຸຜູ້ມີພຣະຫົວໃຈປິຕິຍິນດີ ຈະປະທານຄວາມສໍາເລັດອັນຄວນຄ່າທຸກປະການໃຫ້ແກ່ເຂົາເຈົ້າ.

Verse 58

यस्त्वेतच्छृणुयाद्वापि पठेद्वा सुसमाहितः । स प्राप्नोत्यश्वमेधस्य फलं मुनिवरोत्तम ॥ ५८ ॥

ຜູ້ໃດຟັງຫຼືສວດທ່ອງຂໍ້ນີ້ ດ້ວຍຈິດຕັ້ງໝັ້ນສະຫງົບ—ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນເທົ່າກັບພິທີອັດສະວະເມດ (Aśvamedha).

Verse 59

इत्येतत्ते समाख्यातं हरिपूजाफलं द्विज । संकोचविस्तराभ्यां तु किमन्यत्कथयामि ते ॥ ५९ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ), ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍແກ່ເຈົ້າແລ້ວເຖິງຜົນແຫ່ງການບູຊາພຣະຫຣິ. ຈະກ່າວແບບຫຍໍ້ຫຼືຂະຫຍາຍ ຂ້າຈະມີຫຍັງອື່ນອີກໃຫ້ເຈົ້າຟັງ?