The Greatness of Viṣṇu (Viṣṇor Māhātmya)

Verse 1

सनक उवाच । भूयः शृणुष्व विप्रेन्द्र माहात्म्यं परमेष्ठिनः । सर्वपापहरं पुण्यं भुक्तिमुक्तिप्रदं नृणाम् 1. ॥ १ ॥

ສະນະກະກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາພຣາຫມະນ, ຈົ່ງຟັງອີກເທື່ອໜຶ່ງເຖິງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງປະຣະເມດຖິນ; ມັນເປັນບຸນອັນບໍລິສຸດ ລ້າງບາບທັງປວງ ແລະປະທານທັງພົບພາບແຫ່ງຄວາມສຸກໂລກີຍະ ແລະໂມກສະແກ່ມະນຸດ।

Verse 2

अहो हरिकथालोके पापघ्न पुण्यदायिनी । शृण्वतां वदतां चैव तद्भक्तानां विशेषतः ॥ २ ॥

ໂອ້! ໃນໂລກນີ້ ການເລົ່າພຣະກະຖາຂອງພຣະຫຣິ (Harikathā) ທຳລາຍບາບ ແລະປະທານບຸນ; ໂດຍພິເສດແກ່ຜູ້ບັກຕະທີ່ຟັງ ແລະເວົ້າມັນ।

Verse 3

हरिभक्तिरसास्वादमुदिता ये नरोत्तमाः । नमस्करोम्यहं तेभ्यो यत्सङ्गान्मुक्तिभाग्नरः ॥ ३ ॥

ຂ້ອຍຂໍນົບນ້ອມແກ່ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ຍິນດີໃນການຊິມລົດອັນເຫມືອນນ້ຳອະມຣິດ ແຫ່ງພັກຕິຕໍ່ພຣະຫຣິ; ເພາະດ້ວຍສັງຄົມຂອງພວກເຂົາ ຄົນຈຶ່ງໄດ້ຮ່ວມສ່ວນໃນມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 4

हरिभक्तिपरा ये तु हरिनामपरायणाः । दुर्वृत्ता वा सुवृत्ता वा तेभ्यो नित्यं नमो नमः ॥ ४ ॥

ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ຕັ້ງໃຈໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະຫຣິ ແລະອຸທິດຕົນຢ່າງໝົດໃຈໃນນາມພຣະຫຣິ—ຈະປະພຶດຊົ່ວຫຼືດີກໍຕາມ—ຂ້ອຍຂໍນົບນ້ອມແກ່ພວກເຂົາຕະຫຼອດໄປ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ।

Verse 5

संसारसागरं तर्तुं य इच्छेन्मुनिपुङ्गव । स भजेद्धरिभक्तानां भक्तान्वै पापहारिणः ॥ ५ ॥

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ! ຜູ້ໃດປາດຖະນາຈະຂ້າມທະເລແຫ່ງສັງສານ ຄວນນັບຖື ແລະຮັບໃຊ້ບັກຕະຂອງພຣະຫຣິ—ບັກຕະເຫຼົ່ານັ້ນຜູ້ກຳຈັດບາບແທ້ໆ।

Verse 6

दृष्टः स्मृतः पूजितो वा ध्यातः प्रणमितोऽपि वा । समुद्धरति गोविन्दो दुस्तराद्भवसागरात् ॥ ६ ॥

ຈະເຫັນກໍດີ ຈະລະລຶກກໍດີ ຈະບູຊາກໍດີ ຈະພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິກໍດີ ຫຼືແມ່ນແຕ່ການນົບນ້ອມ—ພຣະໂກວິນດາ (Govinda) ຍົກຊ່ວຍຄົນໃຫ້ພົ້ນຈາກທະເລແຫ່ງພົບພາວະທີ່ຂ້າມຍາກ।

Verse 7

स्वपन् भुञ्जन् व्रजंस्तिष्ठन्नतिष्ठंश्च वदंस्तथा । चिन्तयेद्यो हरेर्नाम तस्मै नित्यं नमो नमः ॥ ७ ॥

ບໍ່ວ່າຈະນອນ ຫຼືກິນ ຈະເດີນ ຫຼືຢືນ ຈະພັກ ຫຼືເວົ້າ—ຜູ້ໃດທີ່ຄິດຄໍານຶງພຣະນາມ «ຮະຣິ» ຢູ່ເສມໍ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ຜູ້ນັ້ນ ຕະຫຼອດໄປ ຊໍ້າແລ້ວຊໍ້າອີກ।

Verse 8

अहो भाग्यमहो भाग्यं विष्णुभक्तिरतात्मनाम् । येषां मुक्तिः करस्थैव योगिनामपि दुर्लभा ॥ ८ ॥

ໂອ້ ບຸນວາສະນາເຫຼືອເກີນ—ບຸນວາສະນາແທ້ໆ—ຂອງຜູ້ທີ່ຈິດໃຈທັງໝົດຫຼົງຮັກໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະວິດສະນຸ; ເພາະຄວາມຫຼຸດພົ້ນຢູ່ເຫມືອນຢູ່ໃນຝາມືຂອງເຂົາ ແມ່ນແຕ່ຍາກຕໍ່ການໄດ້ຮັບຂອງພວກໂຍຄີກໍຕາມ।

Verse 9

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् । वदतां शृण्वतां चैव सर्वपापप्रणाशनम् ॥ ९ ॥

ໃນນີ້ດ້ວຍ ທ່ານທັງຫຼາຍໄດ້ຍົກອ້າງປະຫວັດສາດອັນບູຮານອັນສັກສິດນີ້; ສໍາລັບຜູ້ທີ່ສວດກ່າວ ແລະຜູ້ທີ່ຟັງ ມັນເປັນຜູ້ທໍາລາຍບາບທັງປວງ।

Verse 10

आसीत् पुरा महीपालः सोमवंशसमुद्भवः । जयध्वज इति ख्यातो नारायणपरायणः ॥ १० ॥

ໃນການກ່ອນກ່ອນ ມີກະສັດຜູ້ປົກປ້ອງແຜ່ນດິນ ເກີດຈາກວົງຈັນທຣະ (ສົມະວົງ) ມີນາມລືຊາວ່າ «ຊະຍະທະວະຊະ» ແລະເປັນຜູ້ອຸທິດຕົນແດ່ພຣະນາຣາຍະນະຢ່າງສິ້ນເຊີງ।

Verse 11

विष्णोर्देवालये नित्यं सम्मार्जनपरायणः । दीपदानरतश्चैव सर्वभूतदयापरः ॥ ११ ॥

ລາວອຸທິດຕົນຢ່າງສະເໝີໃນການກວາດຖູວິຫານພຣະວິດສະນຸ, ຍິນດີໃນການຖວາຍດວງໄຟ, ແລະມີເມດຕາກະລຸນາຕໍ່ສັດທັງປວງ—ຜູ້ນັ້ນຕັ້ງມັ່ນໃນພັກຕິອັນຖືກທໍານອງ।

Verse 12

स कदाचिन्महीपालो रेवातीरे मनोरमे । विचित्रकुसुमोपेतं कृतवान्विष्णुमन्दिरम् ॥ १२ ॥

ຄັ້ງໜຶ່ງ ພະມະຫາກະສັດນັ້ນໄດ້ສ້າງວິຫານພຣະວິສນຸ ຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳເຣວາອັນງາມ ແລະປະດັບດ້ວຍດອກໄມ້ນານາພັນ।

Verse 13

स तत्र नृपशार्दूलः सदा सम्मार्जने रतः । दीपदानपरश्चैव विशेषेण हरिप्रियः ॥ १३ ॥

ທີ່ນັ້ນ ພະຣາຊາຜູ້ກ້າຫານ—ດັ່ງເສືອໃນຫມູ່ກະສັດ—ເຄີຍຂະຫຍັນສະເໝີໃນການກວາດຖູສະຖານສັກສິດ ແລະອຸທິດໃຈໃນການຖວາຍປະທີບ; ໂດຍພິເສດແລ້ວ ທ່ານເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະຮະຣິ (ວິສນຸ).

Verse 14

हरिनामपरो नित्यं हरिसंसक्तमानसः । हरिप्रणामनिरतो हरिभक्तजनप्रियः ॥ १४ ॥

ທ່ານເປັນຜູ້ອຸທິດຕົນຕໍ່ນາມພຣະຮະຣິຢ່າງສະເໝີ ໃຈຜູກພັນຢູ່ໃນພຣະຮະຣິບໍ່ຂາດ; ຂະຫຍັນໃນການກ້ມກາບພຣະຮະຣິ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງຫມູ່ຊົນຜູ້ພັກຕິຂອງພຣະຮະຣິ.

Verse 15

वीतिहोत्र इति ख्यातो ह्यासीत्तस्य पुरोहितः । जयध्वजस्य चरितं दृष्ट्वा विस्मयमागतः ॥ १५ ॥

ວີຕິໂຫຕຣ ແມ່ນນາມທີ່ໂດ່ງດັງ ເປັນປຸໂຣຫິດຂອງທ່ານ. ເມື່ອເຫັນຈະຣິດແລະການກະທຳຂອງ ຊະຍະທະວະຊະ ກໍເກີດຄວາມພິສົດອັນໃຫຍ່ຫຼວງ.

Verse 16

कदाचिदुपविष्टं तं राजानं विष्णुतत्परम् । अपृच्छद्वीतिहोत्रस्तु वेदवेदाङ्गपारगः ॥ १६ ॥

ຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອພະຣາຊາຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນພຣະວິສນຸ ນັ່ງຢູ່, ວີຕິໂຫຕຣ ຜູ້ຊໍານານໃນພຣະເວດ ແລະ ເວດາງຄະ ໄດ້ທູນຖາມພະອົງ.

Verse 17

वीतिहोत्र उवाच । राजन्परमधर्मज्ञ हरिभक्तिपरायण । विष्णुभक्तिमतां पुंसां श्रेष्ठोऽसि भरतर्षभ ॥ १७ ॥

ວີຕິໂຫຕຣາ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພະຣາຊາ, ຜູ້ຮູ້ທຳອັນສູງສຸດ, ຜູ້ອຸທິດຕົນແດ່ ພຣະຫຣິ ຢ່າງໝົດໃຈ; ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງພຣະພາຣະຕະ, ທ່ານແມ່ນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນບັນດາຜູ້ມີພັກດີຕໍ່ ພຣະວິສນຸ.

Verse 18

सम्मार्जनपरो नित्यं दीपदानरतस्तथा । तन्मे वद महाभाग किं त्वया विदितं फलम् ॥ १८ ॥

ທ່ານມຸ່ງໝັ້ນກວາດຖູສະຖານທີ່ສັກສິດຢູ່ເປັນນິດ ແລະຍັງຂະຫຍັນໃນການຖວາຍປະທີບ (ຖວາຍໂຄມໄຟ) ດ້ວຍ; ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ຈົ່ງບອກຂ້ອຍເຖີດ ວ່າທ່ານໄດ້ຮູ້ຜົນອັນໃດຈາກການນີ້.

Verse 19

संपादनेन वर्त्तीनां तैल संपादनेन च । संयुक्तोऽसि सदा भद्र यद्विष्णोर्गृहमार्जने ॥ १९ ॥

ໂອ ຜູ້ດີ, ທ່ານມັກຈະຂະຫຍັນຈັດເຮັດໄສ້ປະທີບ ແລະຈັດຫານ້ຳມັນຢູ່ເປັນນິດ, ພ້ອມທັງກວາດຖູເຮືອນຂອງ ພຣະວິສນຸ ຢູ່ເສມອ.

Verse 20

कर्माण्यन्यानि सन्त्येव विष्णोः प्रीतिकराणि च । तथापि किं महाभाग एतयोः सततोद्यतः ॥ २० ॥

ຍັງມີກິດອື່ນໆອີກຫຼາຍທີ່ເຮັດໃຫ້ ພຣະວິສນຸ ພໍພຣະໄທ. ແຕ່ກະນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງມຸ່ງໝັ້ນຢູ່ເປັນນິດຕໍ່ສອງປະການນີ້ແຕ່ຢ່າງດຽວ?

Verse 21

सर्वात्मना महापुण्यं नरेश विदितं च यत् । तद् ब्रूहि मे गुह्यतमं प्रीतिर्मयि तवास्ति चेत् ॥ २१ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ຄວາມຈິງອັນມີບຸນຍິ່ງທີ່ທ່ານຮູ້ດ້ວຍທັງດວງໃຈແລະທັງຊີວິດ, ຈົ່ງກ່າວໃຫ້ຂ້ອຍຟັງເຖີດ—ເປັນຄຳສອນລັບລຶກທີ່ສຸດ—ຖ້າທ່ານມີຄວາມເມດຕາຕໍ່ຂ້ອຍແທ້.

Verse 22

पुरोधसैवमुक्तस्तु प्रहसन्स जयध्वजः । विनयावनतो भूत्वा प्रोवाचेदं कृताञ्जलि ॥ २२ ॥

ເມື່ອຖືກປຸໂຣຫິດຫຼວງກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າໄຊຍະທະວະຊະຍິ້ມຢ່າງອ່ອນໂຍນ; ແລ້ວກໍໂຄ້ງກາຍດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລະປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ກ່າວຄໍາເຫຼົ່ານີ້ອອກມາ।

Verse 23

जयध्वज उवाच । शृणुष्व विप्रशार्दूल मयैवाचरितं पुरा । जातिस्मरत्वाज्जानामि श्रोतॄणां विस्मयप्रदम् ॥ २३ ॥

ໄຊຍະທະວະຊະກ່າວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ເປັນດັ່ງເສືອໃນຫມູ່ພຣາຫມັນ, ເລື່ອງທີ່ຂ້າເຄີຍປະພຶດໃນການກ່ອນ. ເນື່ອງຈາກຂ້າມີຄວາມຈໍາໄດ້ແຫ່ງຊາດກ່ອນ ຂ້າຈຶ່ງຮູ້—ເປັນເລື່ອງຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ຟັງພິສົດໃຈ.”

Verse 24

आसीत्पुरा कृतयुगे ब्रह्मन्स्वारोचिषेऽन्तरे । रैवतो नाम विप्रेन्द्रो वेदवेदाङ्गपारगः ॥ २४ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ໃນການກ່ອນອັນໄກ ໃນຍຸກກຣິຕະ ແລະໃນມັນວັນຕະຣະສະວາໂຣຈິສະ, ມີພຣາຫມັນຜູ້ເລີດນາມວ່າ ໄຣວະຕະ ຜູ້ຊໍານານໃນພຣະເວດ ແລະເວດາງຄະທັງປວງ।

Verse 25

अयाज्ययाजकश्चैव सदैव ग्रामयाजकः । पिशुनो निष्ठुरश्चैव ह्यपण्यानां च विक्रयी ॥ २५ ॥

ຜູ້ທີ່ຄວນຖືກຕໍານິຄື: ຜູ້ເຮັດຍັດຍະໃຫ້ແກ່ຜູ້ບໍ່ຄວນຮັບຍັດຍະ, ຜູ້ເປັນປຸໂຣຫິດບ້ານເພື່ອຄ່າຈ້າງເປັນນິດ, ຜູ້ນິນທາແລະໂຫດຮ້າຍ, ແລະຜູ້ຂາຍຂອງທີ່ບໍ່ຄວນຂາຍ।

Verse 26

निषिद्धकर्माचरणात्परित्यक्तः स बन्धुभिः । दरिद्रो दुःखितश्चैव शीर्णाङ्गो व्याधितोऽभवत् ॥ २६ ॥

ເນື່ອງຈາກການປະພຶດກຳທີ່ຖືກຫ້າມ ລາວຖືກຍາດພີ່ນ້ອງລະທິ້ງ; ລາວກາຍເປັນຄົນທຸກຍາກ ແລະເສົ້າໝອງ, ຮ່າງກາຍຊຸດໂຊມ ແລະເຈັບໄຂ້ດ້ວຍໂຣຄາ।

Verse 27

स कदाचिद्धनार्थं तु पृथिव्यां पर्यटन् द्विजः । ममार नर्मदातीरे श्वासकासप्रपीडितः ॥ २७ ॥

ຄັ້ງໜຶ່ງ ພຣະດວິຊະນັ້ນ ພາຍໄປທົ່ວແຜ່ນດິນເພື່ອຊອກຫາຊັບສິນ ແລ້ວໄດ້ຕາຍຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳນະມະດາ ຖືກທຸກທໍລະມານດ້ວຍຫາຍໃຈຂັດແລະໄອ।

Verse 28

तस्मिन्मृते तस्य भार्या नाम्ना बन्धुमती मुने । कामचारपरा सा तु परित्यक्ता च बन्धुभिः ॥ २८ ॥

ເມື່ອເຂົາຕາຍແລ້ວ ໂອ ມຸນີ, ພັນລະຍາຂອງເຂົາຊື່ ບັນທຸມະຕີ ໄດ້ໝັ້ນໃນການດຳເນີນຊີວິດຕາມໃຈຕົນ ແລະຖືກຍາດພີ່ນ້ອງຂອງນາງທອດທິ້ງ।

Verse 29

तस्यां जातोऽस्मि चण्डालो दण्डकेतुरिति श्रुतः । महापापरतो नित्यं ब्रह्मद्वेषपरायणः ॥ २९ ॥

ໃນນາງນັ້ນ ຂ້ອຍເກີດເປັນຈັນດາລາ ມີນາມວ່າ ດັນດະເກຕຸ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຍິນກັນ. ຂ້ອຍໝັ້ນໃນບາບໃຫຍ່ຢູ່ເສມອ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນຄວາມກຽດຊັງຕໍ່ພຣາຫມະນະ ແລະລະບຽບພຣາຫມະນະ।

Verse 30

परदारपरद्र व्यलोलुपो जन्तुहिंसकः । गावश्च विप्रा बहवो निहता मृगपक्षिणः ॥ ३० ॥

ໂລບຢາກໄດ້ເມຍຂອງຄົນອື່ນ ແລະຊັບຂອງຄົນອື່ນ ເຂົາກາຍເປັນຜູ້ຂ້າສັດມີຊີວິດ; ງົວຫຼາຍໂຕ ແລະພຣາຫມະນະຫຼາຍຄົນຖືກຂ້າ ພ້ອມທັງກວາງແລະນົກນັບບໍ່ຖ້ວນ।

Verse 31

मेरुतुल्यसुवर्णानि बहून्यपहृतानि च । मद्यपानरतो नित्यं बहुशो मार्गरोधकृत् ॥ ३१ ॥

ຄຳຈຳນວນຫຼາຍ—ໃຫຍ່ດັ່ງພູເມຣຸ—ກໍຖືກລັກໄປຫຼາຍ. ເຂົາໝັ້ນໃນການດື່ມເຫຼົ້າຢູ່ເສມອ ແລະເຮັດການກັ້ນຂວາງທາງສາທາລະນະຊ້ຳໆ।

Verse 32

पशुपक्षिमृगादीनां जन्तूनामन्तकोपमः । कदाचित्कामसन्तप्तो गन्तुकामो रतिं स्त्रियः ॥ ३२ ॥

ລາວເປັນດັ່ງພະຍົມມະຣາດຕໍ່ສັດມີຊີວິດ—ງົວ, ນົກ, ກວາງ ແລະອື່ນໆ. ແຕ່ຄັ້ງໜຶ່ງ ຖືກໄຟແຫ່ງກາມຕັນຫາເຜົາໄໝ້ ລາວຈຶ່ງອອກເດີນທາງ ປາຖະໜາຫາຄວາມສຸກກາມກັບຍິງສາວ।

Verse 33

शून्यं विष्णुगृहं दृष्ट्वा प्रविष्टश्च स्त्रिया सह । निशि रामोपभोगार्थं शयितं तत्र कामिना ॥ ३३ ॥

ເມື່ອເຫັນວ່າວິຫານຂອງພຣະວິສນຸວ່າງເປົ່າ ຊາຍຜູ້ຫຼົງກາມກໍເຂົ້າໄປພ້ອມກັບຍິງຄົນໜຶ່ງ. ຍາມຄ່ຳ ເພື່ອຈະເສບສຸກກາມ ລາວໄດ້ນອນຢູ່ທີ່ນັ້ນ।

Verse 34

ब्रह्मन्स्ववस्त्रप्रान्तेन कियद्देशः प्रमार्जितः । यावन्त्यः पांशुकणिकास्तत्र सम्मार्जिता द्विज ॥ ३४ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ດ້ວຍຂອບເສື້ອຜ້າຂອງທ່ານເອງ ທ່ານໄດ້ຖູກວາດພື້ນດິນໄດ້ຫຼາຍເທົ່າໃດ? ແລະມີເມັດຝຸ່ນນ້ອຍໆ ຈຳນວນເທົ່າໃດທີ່ຖືກກວາດຮວບຢູ່ນັ້ນ, ໂອ ທ່ານຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ?

Verse 35

तावज्जन्मकृतं पापं तदैव क्षयमागतम् । प्रदीपः स्थापितस्तत्र सुरतार्थं द्विजोत्तम ॥ ३५ ॥

ບາບທີ່ສະສົມມາແຕ່ເກີດ ທັງໝົດກໍສິ້ນສູນໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ເມື່ອໄດ້ຕັ້ງປະທີບ (ໂຄມໄຟ) ໄວ້ທີ່ນັ້ນ ເພື່ອການບູຊາພຣະເທວະ.

Verse 36

तेनापि मम दुष्कर्म निःशेषं क्षयमागतम् । एवं स्थिते विष्णुगृहे ह्यागताः पुरपालकाः ॥ ३६ ॥

ໂດຍການກະທຳນັ້ນເອງ ກຳຊົ່ວຂອງຂ້ອຍກໍຖືກທຳລາຍໝົດສິ້ນ. ໃນຂະນະທີ່ສະພາບຢູ່ໃນເຮືອນພຣະວິສນຸເປັນຢ່າງນັ້ນ ພວກຍາມເມືອງກໍມາຮອດ.

Verse 37

जारोऽयमिति मां तां च हतवन्तः प्रसह्य वै । आवां निहत्य ते सर्वे निवृत्ताः पुररक्षकाः ॥ ३७ ॥

ຮ້ອງວ່າ “ຜູ້ນີ້ແມ່ນຊາຍຊູ້!” ພວກຍາມເມືອງໄດ້ຂ້າຂ້ອຍແລະນາງດ້ວຍຄວາມຮຸນແຮງ. ຫຼັງຈາກຂ້າພວກເຮົາແລ້ວ ຜູ້ປົກປ້ອງເມືອງທັງໝົດກໍຖອນກັບໄປ.

Verse 38

यदा तदैव सम्प्राप्ता विष्णुदूताश्चतुर्भुजाः । किरीटकुण्डलधरा वनमालाविभूषिताः ॥ ३८ ॥

ໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ທູດຂອງພຣະວິດສະນຸກໍມາຮອດ—ມີສີ່ແຂນ ສວມມົງກຸດແລະຕຸ້ມຫູ ແລະປະດັບດ້ວຍພວງດອກໄມ້ປ່າ.

Verse 39

तैस्तु स्रंपेरितावावां विष्णुदूतैरकल्मषैः । दिव्यं विमानमारुह्य सर्वभोगसमन्वितम् ॥ ३९ ॥

ໂດຍການຊັກຊວນຂອງທູດພຣະວິດສະນຸຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ພວກເຮົາສອງຄົນໄດ້ຂຶ້ນສູ່ວິມານທິບ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມສຸກສະບາຍສະຫວັນທຸກປະການ.

Verse 40

दिव्यदेहधरौ भूत्वा विष्णुलोकमुपागतौ । तत्र स्थित्वा ब्रह्मकल्पशतं साग्रं द्विजोत्तम ॥ ४० ॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບຮ່າງກາຍທິບແລ້ວ ພວກເຮົາສອງຄົນໄດ້ເຖິງໂລກຂອງພຣະວິດສະນຸ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ພວກເຮົາພັກຢູ່ເກີນຮ້ອຍກັລປະຂອງພຣະພຣະຫມານ້ອຍໜຶ່ງ.

Verse 41

दिव्यभोगसमायुक्तौ तावत्कालं दिवि स्थितौ । ततश्च भूभिभागेषु देवयोगेषु वै क्रमात् ॥ ४१ ॥

ພ້ອມດ້ວຍຄວາມສຸກທິບ ພວກເຮົາຢູ່ໃນສະຫວັນຕາມເວລານັ້ນ. ຕໍ່ມາ ຕາມລຳດັບ ພວກເຮົາໄດ້ໄປສູ່ພາກສ່ວນຕ່າງໆຂອງແຜ່ນດິນ ຜ່ານການເຊື່ອມໂຍງ (ໂຢກະ) ທີ່ຖືກກຳນົດໂດຍເທວະ.

Verse 42

तेन पुण्यप्रभावेण यदूनां वंशसंभवः । तेनैव मेऽच्युता संपत्तथा राज्यमकण्टकम् ॥ ४२ ॥

ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງບຸນນັ້ນ ວົງສາຍະດຸໄດ້ເກີດຂຶ້ນ; ແລະດ້ວຍບຸນດຽວກັນນັ້ນ ໂອ ອະຈຸຕະ ຂ້ອຍໄດ້ຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງບໍ່ຂາດ ແລະອານາຈັກທີ່ປອດຈາກອຸປະສັກແລະສັດຕູ।

Verse 43

ब्रह्मन्कृत्वोपभोगार्थमेवं श्रेयो ह्यवाप्तवान् । भक्त्या कुर्वन्ति ये सन्तस्तेषां पुण्यं न वेद्म्यहम् ॥ ४३ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ການກະທຳແບບນີ້ເພື່ອຄວາມເພີດເພີນໃນໂລກ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມດີງາມບາງສ່ວນ. ແຕ່ສຳລັບຜູ້ດີຜູ້ສົງົບທີ່ກະທຳດ້ວຍພັກຕິ ບຸນຂອງເຂົາເຈົ້ານັ້ນ ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ຂອບເຂດເລີຍ।

Verse 44

तस्मात्संमार्जने नित्यं दीपदाने च सत्तम । यतिष्ये परया भक्त्या ह्यहं जातिस्मरो यतः ॥ ४४ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ດີຍິ່ງ, ຂ້ອຍຈະພາກພຽນເປັນນິດ ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ໃນການກວາດຖູສະຖານທີ່ສັກສິດເປັນປະຈຳ ແລະໃນການຖວາຍປະທີບ. ເພາະດ້ວຍການປະຕິບັດນີ້ ຂ້ອຍໄດ້ເປັນຜູ້ລະລຶກຊາດເກົ່າໄດ້।

Verse 45

यः पूजयेज्जगन्नाथमेकाकी विगतस्पृहः । सर्वपापविनिर्मुक्तः प्रयाति परमं पदम् ॥ ४५ ॥

ຜູ້ໃດບູຊາ ຈະກັນນາຖະ ຢູ່ຜູ້ດຽວ ໂດຍປາດຈາກຄວາມຢາກ, ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄປຮອດພະທີ່ສູງສຸດ (ປະຣະມະປະດະ).

Verse 46

अवशेनापि यत्कर्म कृत्वेमां श्रियमागतः । भक्तिमद्भिः प्रशान्तैश्च किं पुनः सम्यगर्चनात् ॥ ४६ ॥

ຖ້າແມ່ນແຕ່ເຮັດກຳບາງຢ່າງໂດຍບໍ່ຕັ້ງໃຈ ຍັງໄດ້ຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງນີ້, ແລ້ວຈະກ່າວຢ່າງໃດເຖິງຜົນຂອງການບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ທີ່ກະທຳໂດຍຜູ້ມີພັກຕິ ແລະຈິດໃຈສົງົບ?

Verse 47

इति भूपवचः श्रुत्वा वीतिहोत्रो द्विजोत्तमः । अनन्ततुष्टिमापन्नो हरिपूजापरोऽभवत् ॥ ४७ ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພະຣາຊາ ວີຕິໂຫຕຣາ ພຣາຫມັນຜູ້ສູງສຸດ ກໍເກີດຄວາມປິຕິອັນບໍ່ມີຂອບເຂດ ແລະກາຍເປັນຜູ້ອຸທິດໃຈໃນການບູຊາພຣະຫຣິ (ວິສນຸ)។

Verse 48

तस्माच्छृणुष्व विप्रेन्द्र देवो नारायणोऽव्ययः । ज्ञानतोऽज्ञानतो वापि पूजकानां विमुक्तिदः ॥ ४८ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງຟັງ: ພຣະນາຣາຍະນະ ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ປະທານຄວາມພົ້ນທຸກໃຫ້ແກ່ຜູ້ບູຊາພຣະອົງ ຈະບູຊາດ້ວຍຄວາມຮູ້ ຫຼືບໍ່ຮູ້ກໍຕາມ।

Verse 49

अनित्या बान्धवाः सर्वे विभवो नैव शाश्वतः । नित्यं सन्निहितो मृत्युः कर्तव्यो धर्मसङ्ग्रहः ॥ ४९ ॥

ຍາດພີ່ນ້ອງທັງປວງບໍ່ຖາວອນ ແລະຄວາມຮັ່ງມີກໍບໍ່ຍືນຍົງ. ຄວາມຕາຍຢູ່ໃກ້ຊິດຢູ່ເສມອ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຄວນສະສົມ ແລະປະພຶດທຳມະຢ່າງສະໝໍ້ເສມ.

Verse 50

अज्ञो लोको वृथा गर्वं करिष्यति महोद्धतः । कायः सन्निहितापायो धनादीनां किमुच्यते ॥ ५० ॥

ໂລກຜູ້ບໍ່ຮູ້ ຈະຫຼົງມານ ແລະອວດອ້າງຢ່າງໄຮ້ປະໂຫຍດ. ເມື່ອກາຍນີ້ເອງຢູ່ໃນພາວະຈະສູນສະລາຍຢູ່ເສມອ ຈະຕ້ອງເວົ້າເຖິງຊັບສິນ ແລະອື່ນໆ ໄປເພື່ອຫຍັງ?

Verse 51

जन्मकोटिसहस्रेषु पुण्यं यैः समुपार्जितम् । तेषां भक्तिर्भवेच्छुद्धा देवदेवे जनार्दने ॥ ५१ ॥

ໃນບັນດາຜູ້ທີ່ສະສົມບຸນກຸສົນມາຕະຫຼອດການເກີດຫຼາຍພັນໂກຕິ ຈະເກີດພັກຕິອັນບໍລິສຸດຕໍ່ ຈະນາຣະດະນະ ພຣະເທວະເທວະ.

Verse 52

सुलभं जाह्नवीस्नानं तथैवातिथिपूजनम् । सुलभाः सर्वयज्ञाश्च विष्णुभक्तिः सुदुर्लभा ॥ ५२ ॥

ການອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳຈາຫນະວີ (ຄົງຄາ) ເປັນສິ່ງຫາໄດ້ງ່າຍ ແລະການນະມັດສະການຕ້ອນຮັບແຂກກໍງ່າຍ. ແມ່ນແຕ່ການປະກອບຍັດຍະທັງປວງກໍພໍເຮັດໄດ້; ແຕ່ພຣະພັກຕິຕໍ່ພຣະວິສນຸ ກັບຫາໄດ້ຍາກຍິ່ງນັກ.

Verse 53

दुर्लभा तुलसीसेवा दुर्लभः सङ्गमः सताम् । सर्वभूतदया वापि सुलभा यस्य कस्यचित् ॥ ५३ ॥

ການຮັບໃຊ້ທຸລະສີ (Tulasi) ແມ່ນຫາໄດ້ຍາກ; ການໄດ້ຄົບຄົນດີ (ສັດຕະມ) ກໍຫາໄດ້ຍາກ. ແຕ່ຄວາມເມດຕາກະລຸນາຕໍ່ສັດທັງປວງ ສຳລັບບາງຄົນກໍພໍຈະເຮັດໄດ້ງ່າຍກວ່າ.

Verse 54

सत्सङ्गस्तुलसीसेवा हरिभक्तिश्च दुर्लभा ॥ ५४ ॥

ສັດສັງກະ (ການຄົບຄົນດີ), ການຮັບໃຊ້ທຸລະສີ, ແລະພຣະພັກຕິຕໍ່ພຣະຫະຣິ—ທັງໝົດນີ້ຫາໄດ້ຍາກ.

Verse 55

दुर्लभं प्राप्य मानुष्यं न तथा गमयेद् बुधः । अर्चयेद्धि जगन्नाथं सारमेतद् द्विजोत्तम ॥ ५५ ॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບກຳເນີດເປັນມະນຸດອັນຫາໄດ້ຍາກແລ້ວ ບັນດິດບໍ່ຄວນໃຫ້ມັນຜ່ານໄປໂດຍເປົ່າປະໂຫຍດ. ຄວນນະມັດສະການບູຊາພຣະຈະກັນນາຖ (ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ). ນີ້ແທ້ແມ່ນສານະສຳຄັນ, ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ.

Verse 56

तर्त्तुं यदीच्छति जनो दुस्तरं भवसागरम् । हरिभक्तिपरो भूयादेतदेव रसायनम् ॥ ५६ ॥

ຖ້າຜູ້ໃດປາດຖະນາຈະຂ້າມພົ້ນທະເລແຫ່ງສັງສານອັນຂ້າມຍາກ ຂໍໃຫ້ເຂົາເປັນຜູ້ມີພຣະພັກຕິຕໍ່ພຣະຫະຣິ. ນີ້ເທົ່ານັ້ນແມ່ນຣະສາຍະນະ—ນ້ຳອະມະຕະອັນແທ້ຈິງ.

Verse 57

भ्रातराश्रय गोविन्दं मा विलम्बं कुरु प्रिय । आसन्नमेव नगरं कृतान्तस्य हि दृश्यते ॥ ५७ ॥

ອ້າຍນ້ອງເອີຍ ຈົ່ງພຶ່ງພາພຣະໂກວິນດາ—ຢ່າຊັກຊ້າ ຜູ້ຮັກ. ເພາະນະຄອນຂອງກຣິຕານຕະ (ຄວາມຕາຍ) ປາກົດວ່າໃກ້ຫຼາຍ.

Verse 58

नारायणं जगद्योनिं सर्वकारणकारणम् । समर्चयस्व विप्रेन्द्र यदि मुक्तिमभीप्ससि ॥ ५८ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຖ້າປາຖະໜາມຸກຕິ ຈົ່ງບູຊານາຣາຍະນະ—ຄັນທະກໍາເນີດຂອງຈັກກະວານ, ເຫດແຫ່ງເຫດທັງປວງ.

Verse 59

सर्वाधारं सर्वयोनिं सर्वान्तर्यामिणं विभुम् । ये प्रपन्ना महात्मानस्ते कृतार्था न संशयः ॥ ५९ ॥

ບັນດາມະຫາອາດມາທີ່ໄດ້ພຶ່ງພາພຣະຜູ້ເປັນທີ່ຮອງຮັບທຸກສິ່ງ—ແຫຼ່ງກໍາເນີດທັງປວງ, ຜູ້ຄອງຄວບພາຍໃນທຸກດວງໃຈ, ຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກທີ່—ຍ່ອມສໍາເລັດເປົ້າໝາຍຊີວິດແທ້ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 60

ते वन्द्यास्ते प्रपूज्याश्च नमस्कार्या विशेषतः । येऽचयन्ति महाविष्णुं प्रणतार्तिप्रणाशनम् ॥ ६० ॥

ເຂົາເຈົ້າເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການນົບນ້ອມ, ຄວນແກ່ການບູຊາ, ແລະຄວນແກ່ການກ່າວນະມັດສະການເປັນພິເສດ—ຜູ້ທີ່ບູຊາພຣະມະຫາວິສນຸ, ຜູ້ທໍາລາຍຄວາມທຸກຂອງຜູ້ກົ້ມກາບ.

Verse 61

ये विष्णुभक्ता निष्कामा यजन्ति परमेश्वरम् । त्रिःसप्तकुलसंयुक्तास्ते यान्ति हरिमन्दिरम् ॥ ६१ ॥

ຜູ້ເປັນສາວົກຂອງວິສນຸຜູ້ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາເພື່ອຕົນ ບູຊາພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ພ້ອມກັບວົງຕະກູນສາມເທື່ອເຈັດ (ຄື 21 ຊົນລຸ້ນ)—ຍ່ອມໄປຮອດພຣະວິຫານຂອງຮະຣິ.

Verse 62

विष्णुभक्ताय यो दद्यान्निष्कामाय महात्मने । पानीयं वा फलं वापि स एव भगवत्प्रियः ॥ ६२ ॥

ຜູ້ໃດຖວາຍ—ແມ່ນແຕ່ນ້ຳ ຫຼື ໝາກໄມ້—ແດ່ມະຫາວິນຍານ ຜູ້ເປັນພະສາວົກຂອງພຣະວິສນຸ ແລະບໍ່ຫວັງຜົນຕອບແທນ ຜູ້ນັ້ນແທ້ໆແມ່ນຜູ້ທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຮັກພໍໃຈ।

Verse 63

विष्णुभक्तिपराणां तु शुश्रूषां कुर्वते तु ये । ते यान्ति विष्णुभुवनं यावदाभूतसंप्लवम् ॥ ६३ ॥

ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ປະຕິບັດການຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ (śuśrūṣā) ແກ່ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນທັງໝົດໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະວິສນຸ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດພຣະວິສນຸພູວະນະ ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນຈົນກວ່າການລະລາຍໃຫຍ່ຂອງທາດທັງຫຼາຍ।

Verse 64

ये यजन्ति स्पृहाशून्या हरिभक्तान् हरिं तथा । त एव भुवनं सर्वं पुनन्ति स्वाङिघ्रपांशुना ॥ ६४ ॥

ຜູ້ໃດບໍ່ມີຄວາມຢາກໄດ້ ແລະນະມັດສະການທັງພະສາວົກຂອງຮະຣິ ແລະພຣະຮະຣິເອງ ຜູ້ນັ້ນເທົ່ານັ້ນທີ່ຊຳລະລ້າງໂລກທັງປວງ ດ້ວຍຝຸ່ນຈາກຕີນຂອງຕົນ।

Verse 65

देवपूजापरो यस्य गृहे वसति सर्वदा । तत्रैव सर्वदेवाश्च तिष्ठन्ति श्रीहरिस्तथा ॥ ६५ ॥

ໃນເຮືອນຂອງຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນຢູ່ເທິງການບູຊາພຣະເທວະຮູບຢ່າງສະເໝີ ທີ່ນັ້ນເທວະທັງປວງຢູ່ພ້ອມ ແລະພຣະສຣີຮະຣິກໍປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 66

पूज्यमाना च तुलसी यस्य तिष्ठति वेश्मनि । तत्र सर्वाणि श्रेयांसि वर्द्धन्त्यहरहर्द्विज ॥ ६६ ॥

ໂອ ທະວິຊະ, ໃນເຮືອນທີ່ຕຸລະສີສະຖິດຢູ່ ແລະໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຄວາມສິຣິມົງຄຸນ ແລະຄວາມຈະເລີນອັນດີງາມທັງປວງ ຈະເພີ່ມພູນຂຶ້ນທຸກມື້ທຸກວັນ।

Verse 67

शालग्रामशिलारूपी यत्र तिष्ठति केशवः । न बाधन्ते ग्रहास्तत्र भूतवेतालकादयः ॥ ६७ ॥

ບ່ອນໃດທີ່ພຣະເກສະວະປະທັບຢູ່ໃນຮູບຂອງຫີນສາລະກຣາມ ບ່ອນນັ້ນອິດທິພົນດາວຮ້າຍບໍ່ອາດລົບກວນໄດ້ ແລະວິນຍານ, ເວຕາລ ແລະອື່ນໆກໍບໍ່ອາດເຮັດອັນຕະລາຍໄດ້។

Verse 68

शालग्रामशिला यत्र तत्तीर्थं तत्तपोवनम् । यतः सन्निहितस्तत्र भगवान्मधुसूदनः ॥ ६८ ॥

ບ່ອນໃດທີ່ມີຫີນສັກສິດ ສາລະກຣາມ ບ່ອນນັ້ນແທ້ຈິງແມ່ນຕີຣຖະ ແລະເປັນຕະໂປວະນະ ເພາະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ມະທຸສູດະນະ (ວິດສະນຸ) ປະທັບຢູ່ໃກ້ຊິດທີ່ນັ້ນ.

Verse 69

यद् गृहे नास्ति देवर्षे शालग्रामशिलार्चनम् । श्मशानसदृशं विद्यात्तद् गृहं शुभवर्जितम् ॥ ६९ ॥

ໂອ ທ່ານດີວະຣິຊິ ບ້ານໃດທີ່ບໍ່ມີການບູຊາຫີນສາລະກຣາມ ພຶງຮູ້ວ່າຄ້າຍປ່າຊ້າ; ເຮືອນນັ້ນປາສະຈາກຄວາມມົງຄຸນ.

Verse 70

पुराणन्यायमीमांसाधर्मशास्राणि च द्विज । साङ्गा वेदास्तथा सर्वे विष्णो रूपं प्रकीर्तितम् ॥ ७० ॥

ໂອ ທ່ານທະວິຊະ, ປຸຣານະ, ນະຍາຍະ, ມີມາງສາ ແລະ ທັມມະສາດຣະ ທັງຫມົດ; ພ້ອມທັງວີດະທັງປວງກັບອົງປະກອບຂອງມັນ ຖືກປະກາດວ່າເປັນຮູບປະກົດຂອງພຣະວິດສະນຸ.

Verse 71

भक्त्या कुर्वन्ति ये विष्णोः प्रदक्षिणचतुष्टयम् । तेऽपि यान्ति परं स्थानं सर्वकर्मनिबर्हणम् ॥ ७१ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ດ້ວຍພັກຕິ ເຮັດປະທັກສິນາຮອບພຣະວິດສະນຸ 4 ຮອບ ເຂົາເຈົ້າຍ່ອມໄດ້ໄປຮອດສະຖານສູງສຸດ ອັນກຳຈັດເສດກຳທັງປວງ.

Verse 72

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे प्रथमपादे विष्णुमाहात्म्यंनामैकोनचत्वारिंशोऽध्यायः ॥ ३९ ॥

ດັ່ງນີ້ ບົດທີ 39 ຊື່ວ່າ «ມະຫິມາແຫ່ງພຣະວິສນຸ» ໃນປາດທຳອິດ ຂອງພາກປູຣະວະ ໃນ «ສຣີ ບຣິຫັນນາຣະດີຍະປູຣານະ» ຈົບລົງແລ້ວ।