The Characteristics of Devotion to Hari

Verse 1

नारद उवाच । समाख्यातानि सर्वाणि योगाङ्गानि महामुने । इदानीमपि सर्वज्ञ यत्पृच्छामि तदुच्यताम् 1. ॥ १ ॥

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ມະຫາມຸນີ ອົງປະກອບທັງໝົດຂອງໂຍຄະໄດ້ຖືກອະທິບາຍແລ້ວ. ບັດນີ້ດ້ວຍ ໂອ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ຂໍໃຫ້ກ່າວຕອບສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຖາມ»។

Verse 2

योगो भक्तिमतामेव सिध्यतीति त्वयोदितम् । यस्य तुष्यति सर्वेशस्तस्य भक्तिश्च शाश्वतम् ॥ २ ॥

ທ່ານໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ ໂຍຄະຈະສຳເລັດແກ່ຜູ້ມີພັກຕິເທົ່ານັ້ນ. ຜູ້ໃດທີ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັບພະສິ່ງພໍໃຈ ພັກຕິຂອງຜູ້ນັ້ນຈະເປັນນິລັນດອນ।

Verse 3

यथा तुष्यति सर्वेशो देवदेवो जनार्दनः । तन्ममाख्याहि सर्वज्ञ मुने कारुण्यवारिधे ॥ ३ ॥

ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ມຸນີຜູ້ເປັນມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄວາມເມດຕາ: ດ້ວຍວິທີໃດ ຈະເຮັດໃຫ້ ຈະນາຣະດະນະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັບພະສິ່ງ ແລະ ພຣະເທວະເທວະ ພໍໃຈ।

Verse 4

सनक उवाच । नारायणं परं देवं सच्चिदानन्दविग्रहम् । भज सर्वात्मना विप्र यदि मुक्तिमभीप्ससि ॥ ४ ॥

ສະນະກະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມະນະ ຖ້າເຈົ້າປາຖະໜາມຸກຕິ ຈົ່ງບູຊານາຣາຍະນະ ພຣະເທວະສູງສຸດ ຜູ້ມີຮູບອັນເປັນ ສັດ-ຈິດ-ອານັນດະ ດ້ວຍທັງດວງໃຈແລະທັງຕົວຕົນ»។

Verse 5

रिपवस्तं न हिंसन्ति न बाधन्ते ग्रहाश्च तम् । राक्षसाश्च न चेक्षन्ते नरं विष्णुपरायणम् ॥ ५ ॥

ສັດຕູບໍ່ອາດທຳຮ້າຍເຂົາໄດ້ ແລະດາວເຄາະກໍບໍ່ອາດກົດຂີ່ເຂົາ; ແມ່ນແຕ່ຣາກສະສະກໍບໍ່ກ້າເບິ່ງຊາຍຜູ້ອຸທິດຕົນແກ່ພຣະວິດສະນຸຢ່າງສິ້ນເຊີງ।

Verse 6

भक्तिर्दृढा भवेद्यस्य देवदेवे जनार्दने । श्रैयांसि तस्य सिध्यन्ति भक्तिमन्तोऽधिकास्ततः ॥ ६ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ມີພັກຕິອັນໝັ້ນຄົງຕໍ່ ຈະນາຣະດະນະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ພອນອັນສູງສົ່ງແລະຄວາມມົງຄຸນທັງຫມົດຈະສໍາເລັດ; ເພາະຜູ້ມີພັກຕິແມ່ນສູງກວ່າຜູ້ອື່ນ.

Verse 7

पादौ तौ सफलौ पुंसां यौ विष्णुगृहगामिनौ । तौ करौ सफलौ ज्ञेयौ विष्णुपूजापरौ तु यौ ॥ ७ ॥

ຕີນສອງຂ້າງຂອງຄົນ ຍ່ອມມີຜົນຢ່າງແທ້ຈິງ ເມື່ອໄປສູ່ເຮືອນ/ວັດຂອງ ພຣະວິດສະນຸ; ແລະມືສອງຂ້າງກໍຄວນຮູ້ວ່າມີຜົນ ເມື່ອອຸທິດໃນການບູຊາພຣະວິດສະນຸ.

Verse 8

ते नेत्रे सुफले पुंसां पश्यतो ये जनार्दनम् । सा जिह्वा प्रोच्यते सद्भिर्हरिनामपरा तु या ॥ ८ ॥

ດວງຕາຂອງຄົນຍ່ອມມີຜົນດີຢ່າງແທ້ ເມື່ອເຫັນ ຈະນາຣະດະນະ; ແລະລີ້ນນັ້ນ ບັນດາຜູ້ດີກ່າວວ່າເປັນລີ້ນແທ້ ຄືລີ້ນທີ່ອຸທິດໃຫ້ແກ່ພຣະນາມຂອງ ຮະຣິ.

Verse 9

सत्यं सत्यं पुनः सत्यमुद्धृत्य भुजमुच्यते । तत्त्वं गुरुसमं नास्ति न देवः केशवात्परः ॥ ९ ॥

ຄວາມຈິງ ຄວາມຈິງ ແລະອີກຄັ້ງຄວາມຈິງ—ຂ້ອຍຍົກແຂນຂຶ້ນແລ້ວປະກາດດັງໆ. ບໍ່ມີຫຼັກທັດ (ຕັດຕະວະ) ໃດສູງກວ່າ ຄູບາອາຈານ (ຄຸຣຸ), ແລະບໍ່ມີພຣະເຈົ້າໃດສູງກວ່າ ເກສະວະ (ວິດສະນຸ).

Verse 10

सत्यं वच्मि हितं वच्मि सारं वच्मि पुनःपुनः । असारेऽस्मिस्तु संसारे सत्यं हरिसमर्चनम् ॥ १० ॥

ຂ້ອຍເວົ້າຄວາມຈິງ, ຂ້ອຍເວົ້າສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດ, ແລະຂ້ອຍປະກາດແກ່ນສານຊໍ້າໆ: ໃນໂລກສັງສານອັນບໍ່ໝັ້ນຄົງນີ້ ຄວາມແທ້ຈິງຄື ການບູຊາສັກກາລະ ພຣະຮະຣິ.

Verse 11

संसारपाशं सुदृढं महामोहप्रदायकम् । हरिभक्तिकुठारेण च्छित्त्वात्यन्तसुखी भव ॥ ११ ॥

ຈົ່ງຕັດຂາດບ່ວງບາດແຫ່ງສັງສານທີ່ແນ່ນໜາ ແລະໃຫ້ເກີດມະຫາຄວາມຫຼົງ ດ້ວຍຂວານແຫ່ງພັກຕິຕໍ່ພຣະຮະຣິ; ແລ້ວຈົ່ງເປັນຜູ້ມີສຸກສູງສຸດ।

Verse 12

तन्मनः संयुतं विष्णौ सा वाणी यत्परायणा । ते श्रोत्रे तत्कथासारपूरिते लोकवन्दिते ॥ १२ ॥

ຈິດທີ່ຜູກໄວ້ກັບພຣະວິດສະນຸ ແມ່ນຈິດອັນມີພອນ; ວາຈາທີ່ອຸທິດທັງໝົດແດ່ພຣະອົງ ແມ່ນວາຈາອັນມີພອນ. ຫູທີ່ໂລກສັນລະເສີນ ເຕັມໄປດ້ວຍແກ່ນສານແຫ່ງກະຖາອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງ ກໍມີພອນເຊັ່ນກັນ।

Verse 13

आनन्दमक्षरं शून्यमवस्थात्रितयैरपि । आकाशमध्यगं देवं भज नारद सन्ततम् ॥ १३ ॥

ໂອ ນາຣະດາ, ຈົ່ງບູຊາພຣະເທວະນັ້ນຢ່າງສະເໝີ—ຜູ້ເປັນອານັນດະເອງ, ອະກະສອນບໍ່ເສື່ອມ, ວ່າງຈາກຄຸນລັກສະນະຈຳກັດ, ບໍ່ຖືກແຕະຕ້ອງແມ່ນແຕ່ສາມສະພາວະ (ຕື່ນ–ຝັນ–ຫຼັບເລິກ), ແລະສະຖິດຢູ່ກາງອາກາດເປັນຄວາມຈິງອັນຄອບຄຸມທົ່ວໄປ।

Verse 14

स्थानं न शक्यते यस्य स्वरूपं वा कदाचन । निर्देष्टुं मुनिशार्दूल द्र ष्टुं वाप्यकृतात्मभिः ॥ १४ ॥

ໂອ ເສືອໃນຫມູ່ມຸນີ, ທີ່ສະຖິດຂອງພຣະອົງ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຮູບທີ່ແທ້ຂອງພຣະອົງ ກໍບໍ່ອາດຊີ້ບອກໃຫ້ແນ່ຊັດໄດ້ເລີຍ; ແລະຜູ້ທີ່ຈິດໃນຍັງບໍ່ບໍລິສຸດສົມບູນ ກໍບໍ່ອາດເຫັນພຣະອົງໄດ້।

Verse 15

समस्तैः करणैर्युक्तो वर्त्ततेऽसौ यदा तदा । जाग्रदित्युच्यते सद्भिरन्तर्यामी सनातनः ॥ १५ ॥

ເມື່ອອັນຕະຣະຍາມີຜູ້ເປັນນິລັນດອນ—ຜູ້ຄອບຄອງຢູ່ພາຍໃນ—ເຄື່ອນໄຫວພ້ອມດ້ວຍອິນທຣີຍະທັງປວງ (ຮັບຮູ້ແລະກະທຳ), ບັນດາສັດບຸລຸດເອີ້ນສະພາວະນັ້ນວ່າ «ຕື່ນ» (ຊາກຣັດ).

Verse 16

यदान्तःकरणैर्युक्तः स्वेच्छया विचरत्यसौ । स्वपन्नित्युच्यते ह्यात्मा यदा स्वापविवर्जितः ॥ १६ ॥

ເມື່ອອາດຕາ ຜູກພັນກັບເຄື່ອງມືພາຍໃນ (ໃຈ, ປັນຍາ, ອະຫັງກາຣ, ຄວາມຈື່) ແລ້ວເຄື່ອນໄຫວຕາມຈິດປາຖະໜາຂອງຕົນ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ «ຜູ້ຝັນຢູ່ເສມອ». ແຕ່ເມື່ອພົ້ນຈາກການນອນ ນັ້ນແມ່ນອາດຕາຜູ້ຢູ່ເຫນືອນິທຣາ.

Verse 17

न बाह्यकरणैर्युक्तो न चान्तः करणैस्तथा । अस्वरूपो यदात्मासौ पुण्यापुण्यविवर्जितः ॥ १७ ॥

ອາດຕານັ້ນ ບໍ່ຜູກພັນກັບອະວະພາຍນອກ ແລະກໍບໍ່ຜູກພັນກັບເຄື່ອງມືພາຍໃນ (ໃຈ) ເຊັ່ນກັນ. ເມື່ອອາດຕາບໍ່ຖືກຈຳກັດໃນຮູບແບບໃດໜຶ່ງ ກໍພົ້ນຈາກບຸນແລະບາບ.

Verse 18

सर्वोपाधिविनिर्मुक्तो ह्यानन्दो निर्गुणो विभुः । परब्रह्ममयो देवः सुषुप्त इति गीयते ॥ १८ ॥

ພົ້ນຈາກອຸປາທິທັງປວງ ພຣະອົງແມ່ນອານັນດາເອງ—ບໍ່ມີຄຸນລັກສະນະ ແລະແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກແຫ່ງ. ສະພາບທິບທີ່ເປັນສານແຫ່ງປະຣະພຣະພຣະຫມັນ ຖືກຂັບຮ້ອງວ່າ «ສຸສຸບຕິ» ຄືການນອນເລິກ.

Verse 19

भावनामयमेतद्वै जगत्स्थावरजङ्गमम् । विद्युद्विलोलं विप्रेन्द्र भज तस्माज्जनार्दनम् ॥ १९ ॥

ໂລກນີ້ທັງໝົດ—ທັງສິ່ງຢືນນິ່ງແລະສິ່ງເຄື່ອນໄຫວ—ແທ້ຈິງແມ່ນຖືກປັ້ນແຕ່ງດ້ວຍຄວາມຄິດປຸງແຕ່ງ. ມັນຫວັ່ນໄຫວດັ່ງຟ້າຜ່າ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງບູຊາພຣະຈະນາຣະດະນະ (Janārdana).

Verse 20

अहिंसा सत्यमस्तेयं ब्रह्मचर्यापरिग्रहौ । वर्तन्ते यस्य तस्यैव तुष्यते जगतां पतिः ॥ २० ॥

ຜູ້ໃດທີ່ອະຫິງສາ, ຄວາມຈິງ, ບໍ່ລັກ, ພຣະຫມະຈັຣຍະ (ຄວາມພິສຸດ), ແລະບໍ່ຍຶດຕິດການຄອບຄອງ ຕັ້ງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ—ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງຈຶ່ງພໍພຣະໄທຕໍ່ຜູ້ນັ້ນແຕ່ຜູ້ດຽວ.

Verse 21

सर्वभूतदयायुक्तो विप्रपूजा परायणः । तस्य तुष्टो जगन्नाथो मधुकैटभमर्दनः ॥ २१ ॥

ຜູ້ມີເມດຕາກະລຸນາຕໍ່ສັດທັງປວງ ແລະອຸທິດໃຈໃນການບູຊາພຣາຫມະນ; ພຣະຈັກກະນາຖາ—ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ, ຜູ້ປະຫານມະທຸ ແລະ ໄກຕະພະ—ຍ່ອມພໍພຣະໄທ.

Verse 22

सत्कथायां च रमते सत्कथां च करोति यः । सत्सङ्गो निरहङ्कारस्तस्य प्रीतो रमापतिः ॥ २२ ॥

ຜູ້ໃດຍິນດີໃນສັດກະຖາ ແລະຍັງເຮັດໃຫ້ສັດກະຖາເກີດຂຶ້ນ, ຜູ້ມີສັດສັງຄົມ ແລະປາສຈາກອະຫັງການ; ຕໍ່ຜູ້ນັ້ນ ຣາມາປະຕິ (ພຣະວິສນຸ ອົງພຣະສາມີຂອງລັກສະມີ) ຍ່ອມພໍພຣະໄທ.

Verse 23

नामसङ्कीर्त्तनं विष्णोः क्षुत्तृट्प्रस्खलितादिषु । करोति सततं यस्तु तस्य प्रीतो ह्यधोक्षजः ॥ २३ ॥

ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມຫິວ ຍາມຫົວກະຫາຍ ຫຼືຍາມສະດຸດລົ້ມ ແລະອື່ນໆ, ຜູ້ໃດຍັງສະເໝີຮ້ອງສັນລະເສີນນາມພຣະວິສນຸ; ຕໍ່ຜູ້ນັ້ນ ອະໂທກຊະຈະ (ອົງພຣະເຈົ້າເຫນືອປະສາດສຳຜັດ) ຍ່ອມພໍພຣະໄທ.

Verse 24

या तु नारी पतिप्राणा पतिपूजापरायणा । तस्यास्तुष्टो जगन्नाथो ददाति स्वपदं मुने ॥ २४ ॥

ແຕ່ສະຕຣີຜູ້ໃດທີ່ຖືຜົວເປັນຊີວິດ ແລະອຸທິດຕົນທັງໝົດໃນການບູຊາແລະຮັບໃຊ້ຜົວ; ເມື່ອພຣະຈັກກະນາຖາ—ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ—ພໍພຣະໄທແລ້ວ, ພຣະອົງຈະປະທານພຣະປະທານສະຖານອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງໃຫ້ນາງ, ໂອ ມຸນີ.

Verse 25

असूयारहिता ये तु ह्यहङ्कारविवर्जिताः । देवपूजापराश्चैव तेषां तुष्यति केशवः ॥ २५ ॥

ແຕ່ຜູ້ທີ່ປາສຈາກຄວາມອິດສາ ແລະປາສຈາກອະຫັງການ, ພ້ອມທັງອຸທິດໃຈໃນການບູຊາເທວະ; ພຣະເກສະວະ (Keśava) ຍ່ອມພໍພຣະໄທຕໍ່ພວກເຂົາ.

Verse 26

तस्माच्छृणुष्व देवर्षे भजस्व सततं हरिम् । मा कुरुष्व ह्यहङ्कारं विद्युल्लोलश्रिया वृथा ॥ २६ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວະຣິສີ ຈົ່ງຟັງໃຫ້ດີ ແລະ ບູຊາພຣະຮາຣິ ຢ່າງສະເໝີ. ຢ່າເຮັດອະຫັງການ ເພາະສິຣີລາບໂລກີ ຜັນຜວນດັ່ງຟ້າຜ່າ ແລະ ການພາກເພຍດ້ວຍຄວາມຫຍິ້ງຍະໂຫຍ່ ເປັນສິ່ງໄຮ້ປະໂຫຍດ.

Verse 27

शरीरं मृत्युसंयुक्तं जीवनं चाति चञ्चलम् । राजादिभिर्धनं बाध्यं सम्पदः क्षणभङ्गुराः ॥ २७ ॥

ຮ່າງກາຍນີ້ຜູກພັນກັບຄວາມຕາຍ ແລະ ຊີວິດກໍຜັນຜວນຢ່າງຍິ່ງ. ຊັບສິນຖືກຍຶດໄດ້ໂດຍກະສັດແລະອື່ນໆ; ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທັງປວງແຕກສະລາຍໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ.

Verse 28

किं न पश्यसि देवर्षे ह्यायुषार्द्धं तु निद्र या । हतं च भोजनाद्यैश्च कियदायुः समाहृतम् ॥ २८ ॥

ໂອ ເທວະດູດຜູ້ເຫັນທິບ ເຈົ້າບໍ່ເຫັນບໍ່ວ່າ ອາຍຸຄົນເກືອບຄື່ງໜຶ່ງຖືກທຳລາຍໂດຍການນອນ? ແລະ ໂດຍການກິນແລະສິ່ງອື່ນໆອີກ—ແລ້ວຊີວິດທີ່ເຫຼືອເພື່ອຈຸດໝາຍອັນສູງສົ່ງ ຈະມີນ້ອຍພຽງໃດ!

Verse 29

कियदायुर्बालभावाद् वृद्धभावात्कियद् बृथा । कियद्विषयभोगैश्च कदा धर्मान्करिष्यति ॥ २९ ॥

ອາຍຸຈະສູນເສຍເທົ່າໃດໃນວັຍເດັກ, ເທົ່າໃດໃນວັຍເຖົ້າ, ແລະ ເທົ່າໃດຖືກເສຍໄປຢ່າງໄຮ້ຄ່າ? ແລະ ເທົ່າໃດໃຊ້ໄປກັບການເສບສົມອາລົມ—ແລ້ວເມື່ອໃດຈຶ່ງຈະປະພຶດທຳມະ?

Verse 30

बालभावे च वार्द्धक्ये न घटेताच्युतार्चनम् । वयस्येव ततो धर्मान्कुरु त्वमनहङ्कृतः ॥ ३० ॥

ໃນວັຍເດັກ ແລະ ວັຍເຖົ້າ ການບູຊາອະຈຸຕະ (ພຣະວິສນຸ) ບໍ່ອາດເຮັດໄດ້ຢ່າງສົມບູນ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນວັຍໜຸ່ມ ຈົ່ງປະພຶດທຳມະຂອງເຈົ້າ ໂດຍບໍ່ມີອະຫັງການ.

Verse 31

मा विनाशं व्रज मुने मग्नः संसारगह्वरे । वपुर्विनाशनिलयमापदां परमं पदम् ॥ ३१ ॥

ໂອ ມຸນີ, ຢ່າໄປສູ່ຄວາມພິນາດ ເຖິງແມ່ນຈະຈົມຢູ່ໃນຫວ່າງເລິກແຫ່ງສັງສາຣ. ກາຍນີ້ເປັນທີ່ຢູ່ແຫ່ງການເນົ່າເປື່ອຍ ແລະເປັນບ່ອນສູງສຸດຂອງໄພພິບັດ.

Verse 32

शरीरं भोगनिलयं मलाद्यैः परिदूषितम् । किमर्थं शाश्वतधिया कुर्यात्पापं नरो वृथा ॥ ३२ ॥

ກາຍນີ້ເປັນບ່ອນຢູ່ຂອງຄວາມເພີດເພີນ ແລະຖືກປົ່ນເປື້ອນດ້ວຍຂີ້ເຫຍື້ອແລະອື່ນໆ. ເຫດໃດຄົນຜູ້ມີປັນຍາເຫັນຄວາມນິລັນດອນ ຈຶ່ງຈະເຮັດບາບໂດຍປ່າວ?

Verse 33

असारभूते संसारे नानादुःखसमन्विते । विश्वासो नात्र कर्त्तव्यो निश्चितं मृत्युसङ्कुले ॥ ३३ ॥

ໃນສັງສາຣທີ່ບໍ່ມີແກ່ນສານນີ້ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍທຸກຂ໌ຫຼາຍປະເພດ ບໍ່ຄວນໄວ້ໃຈເລີຍ; ເພາະມັນແນ່ນອນວ່າແອດແນ້ນດ້ວຍຄວາມຕາຍ.

Verse 34

तस्माच्छृणुष्व विप्रेन्द्र सत्यमेतद् ब्रवीम्यहम् । देहयोगनिवृत्यर्थं सद्य एव जनार्दनम् ॥ ३४ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງຟັງ: ຂ້ອຍກ່າວຄວາມຈິງນີ້—ຖ້າເຈົ້າປາດຖະໜາໃຫ້ການຜູກພັນກັບກາຍສິ້ນສຸດໃນທັນທີ ຈົ່ງເຂົ້າພຶ່ງພາ Janārdana ໃນບັດນີ້.

Verse 35

मानं त्यक्त्वा तथा लोभं कामक्रोधविवर्जितः । भजस्व सततं विष्णुं मानुष्यमतिदुर्लभम् ॥ ३५ ॥

ຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມຖືຕົນ ແລະຄວາມໂລບ; ໃຫ້ພົ້ນຈາກກາມ ແລະໂກຣດ. ຈົ່ງນະມັດສະການພຣະວິສນຸຢ່າງສະເໝີ ເພາະການໄດ້ເກີດເປັນມະນຸດນັ້ນຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 36

कोटिजन्मसहस्रेषु स्थावरादिषु सत्तम । सम्भ्रान्तस्य तु मानुष्यं कथञ्चित्परिलभ्यते ॥ ३६ ॥

ໂອ ຜູ້ດີທີ່ສຸດ, ຫຼັງຈາກການເກີດຫຼາຍພັນ—ແມ່ນກະທັ້ງຫຼາຍລ້ານ—ໃນພວກສັດຢືນນິ່ງແລະຮູບຊີວິດອື່ນໆ, ການເກີດເປັນມະນຸດໄດ້ມາຢ່າງຫາຍາກ, ແລະໄດ້ມາແຕ່ຜູ້ທີ່ໃຈຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນທາງທຳ.

Verse 37

तत्रापि देवताबुद्धिर्दानबुद्धिश्च सत्तम । भोगबुद्धिस्तथा नॄणां जन्मान्तरतपः फलम् ॥ ३७ ॥

ໂອ ຜູ້ດີທີ່ສຸດ, ໃນຄວາມເປັນມະນຸດນັ້ນແມ່ນຍັງມີ: ປັນຍາເຄົາລົບບູຊາເທວະ, ຈິດໃຈຢາກໃຫ້ທານ, ແລະຄວາມໂນ້ມໃຈໄປຫາຄວາມເພີດເພີນ; ທັງໝົດນີ້ແມ່ນຜົນຂອງຕະປະທີ່ເຮັດໄວ້ໃນຊາດກ່ອນ.

Verse 38

मानुष्यं दुर्लभं प्राप्य यो हरिं नार्चयेत्सकृत् । मूर्खः कोऽस्ति परस्तस्माज्जडबुद्धिरचेतनः ॥ ३८ ॥

ໄດ້ຮັບຄວາມເປັນມະນຸດອັນຫາຍາກແລ້ວ, ຜູ້ໃດບໍ່ບູຊາພຣະຫຣິ (Hari) ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ—ຈະມີໃຜໂງ່ກວ່ານັ້ນອີກ? ເປັນຄົນປັນຍາທຶບ ແລະຂາດວິເວກ.

Verse 39

दुर्लभं प्राप्य मानुष्यं नार्चयन्ति च ये हरिम् । तेषामतीव मूर्खाणां विवेकः कुत्र तिष्ठति ॥ ३९ ॥

ໄດ້ຮັບການເກີດເປັນມະນຸດອັນຫາຍາກແລ້ວ, ແຕ່ຜູ້ທີ່ຍັງບໍ່ບູຊາພຣະຫຣິ (Hari)—ໃນຄົນທີ່ໂງ່ຢ່າງຫນັກນັ້ນ ວິເວກຈະຢູ່ທີ່ໃດແທ້?

Verse 40

आराधितो जगन्नाथो ददात्यभिमतं फलम् । कस्तं न पूजयेद्विप्र संसाराग्निप्रदीपितः ॥ ४० ॥

ເມື່ອບູຊາແລ້ວ ພຣະຈັກກະນາຖ (Jagannātha) ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ ຍ່ອມປະທານຜົນຕາມທີ່ປາຖະໜາ. ໂອ ພຣາຫມະນ, ຜູ້ຖືກໄຟແຫ່ງສັງສານເຜົາໄໝ້ ຈະມີໃຜບໍ່ບູຊາພຣະອົງ?

Verse 41

चण्डालोऽपि मुनिश्रेष्ठ विष्णुभक्तो द्विजाधिकः । विष्णुभक्तिविहीनश्च द्विजोऽपि श्वपचाधमः ॥ ४१ ॥

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ! ແມ່ນແຕ່ຈັນດາລາ ຖ້າມີພັກຕິຕໍ່ພຣະວິສນຸ ກໍສູງກວ່າດວິຊະ; ແຕ່ດວິຊະທີ່ບໍ່ມີພັກຕິຕໍ່ພຣະວິສນຸ ແທ້ໆແລ້ວຕໍ່າສຸດ ດັ່ງຜູ້ຕົ້ມໝາ।

Verse 42

तस्मात्कामादिकं त्यक्त्वा भजेत हरिमव्ययम् । यस्मिंस्तुष्टेऽखिलं तुष्येद्यतः सर्वगतो हरिः ॥ ४२ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງລະທິ້ງກາມະ ແລະຄວາມຜິດພາດທີ່ຕິດຕາມ ແລ້ວນະມັດສະການພຣະຫຣິ ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ; ເມື່ອພຣະອົງພໍໃຈ ທຸກສິ່ງກໍພໍໃຈ ເພາະຫຣິສະຖິດທົ່ວທຸກແຫ່ງ।

Verse 43

यथा हस्तिपदे सर्वं पदमात्रं प्रलीयते । तथा चराचरं विश्वं विष्णावेव प्रलीयते ॥ ४३ ॥

ເຫມືອນຮອຍຕີນອື່ນໆທັງໝົດ ຖືກຮວບຮວມຢູ່ໃນຮອຍຕີນຊ້າງ, ສັນໃດກໍສັນນັ້ນ ຈັກກະວານທັງໝົດ ທັງຈອນແລະຢຸດ ສຸດທ້າຍຍ່ອມລະລາຍເຂົ້າສູ່ພຣະວິສນຸແຕ່ຜູ້ດຽວ।

Verse 44

आकाशेन यथा व्याप्तं जगत्स्थावरजङ्गमम् । तथैव हरिणा व्याप्तं विश्वमेतच्चराचरम् ॥ ४४ ॥

ເຫມືອນອາກາດປົກຄຸມໂລກທັງໝົດ ທັງຢຸດແລະຈອນ, ສັນໃດກໍສັນນັ້ນ ຈັກກະວານນີ້ທັງໝົດ ທັງຈອນແລະຢຸດ ຖືກພຣະຫຣິປົກຄຸມພາຍໃນທົ່ວໝົດ।

Verse 45

जन्मनो मरणं नॄणां जन्म वै मृत्युसाधनम् । उभे ते निकटे विद्धि तन्नाशो हरिसेवया ॥ ४५ ॥

ສໍາລັບມະນຸດ ຄວາມຕາຍຕາມຫຼັງການເກີດ, ແລະການເກີດເອງກໍເປັນເຫດນໍາໄປສູ່ຄວາມຕາຍ. ຈົ່ງຮູ້ວ່າທັງສອງນີ້ຢູ່ໃກ້ກັນຫຼາຍ; ການທໍາລາຍມັນສໍາເລັດໄດ້ດ້ວຍການຮັບໃຊ້ພຣະຫຣິ।

Verse 46

ध्यातः स्मृतः पूजितो वा प्रणतो वा जनार्दनः । संसारपाशविच्छेदी कस्तं न प्रतिपूजयेत् ॥ ४६ ॥

ບໍ່ວ່າຈະເພັ່ງພິຈາລະນາ ລະລຶກນຶກເຖິງ ບູຊາ ຫຼືກົດກົງກາບ—ພຣະຈະນາຣະດະນະ (Janārdana) ຕັດຂາດບ່ວງພັນແຫ່ງສັງສາຣ; ດັ່ງນັ້ນ ໃຜຈະບໍ່ບູຊາພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 47

यन्नामोच्चारणादेव महापातकनाशनम् । यं समभ्यर्च्य विप्रर्षे मोक्षभागी भवेन्नरः ॥ ४७ ॥

ໂອ ພຣາຫມະນະຣິສີຜູ້ປະເສີດ! ແຕ່ພຽງອອກສຽງພຣະນາມຂອງພຣະອົງ ບາບໃຫຍ່ຫນັກກໍຖືກທຳລາຍ; ແລະເມື່ອບູຊາພຣະອົງ ມະນຸດຍ່ອມເປັນຜູ້ມີສ່ວນໃນໂມກສະ.

Verse 48

अहो चित्रमहो चित्रमहो चित्रमिदं द्विज । हरिनाम्नि स्थिते लोकः संसारे परिवर्त्तते ॥ ४८ ॥

ໂອ ນ່າອັດສະຈັນ—ນ່າອັດສະຈັນແທ້ໆ ໂອ ທະວິຊະ! ເມື່ອພຣະນາມຂອງຮະຣິ (Hari) ດຳລົງຢູ່ ໂລກກໍຖືກແປງປ່ຽນໃນວົງວຽນສັງສາຣ.

Verse 49

भूयो भूयोऽपि वक्ष्यामि सत्यमेतत्तपोधन । नीयमानो यमभटैरशक्तो धर्मसाधनैः ॥ ४९ ॥

ຂ້ອຍຈະກ່າວອີກເທື່ອແລ້ວອີກເທື່ອ—ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ ໂອ ຜູ້ເປັນຂຸມຊັບແຫ່ງຕະປະ. ເມື່ອຖືກພວກທະຫານຂອງຍະມະລາກລາກໄປ ມະນຸດຍ່ອມບໍ່ມີກຳລັງຈະປະຕິບັດວິທີແຫ່ງທັມມະ.

Verse 50

यावन्नेन्द्रि यवैकल्यं यावद्व्याधिर्न बाधते । तावदेवार्चयेद्विष्णुं यदि मुक्तिमभीप्सति ॥ ५० ॥

ຕາບໃດທີ່ອິນທຣີຍະຍັງບໍ່ເສື່ອມ ແລະຕາບໃດທີ່ໂຣກາຍັງບໍ່ລົບກວນ—ຄວນບູຊາພຣະວິສນຸ (Viṣṇu) ໂດຍບໍ່ຊັກຊ້າ ຖ້າປາຖະໜາໂມກສະຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 51

मातुर्गर्भाद्विनिष्क्रान्तो यदा जन्तुस्तदैव हि । मृत्युः संनिहितो भूयात्तस्माद्धर्मपरो भवेत् ॥ ५१ ॥

ນັບແຕ່ຂະນະທີ່ສັດມີຊີວິດອອກຈາກຄອບມານດາ ຄວາມຕາຍກໍຢູ່ໃກ້ຊິດ; ດັ່ງນັ້ນຄວນເປັນຜູ້ອຸທິດໃຈແກ່ທຳມະ.

Verse 52

अहो कष्टमहो कष्टमहोकष्टमिदं वपुः । विनश्वरं समाज्ञाय धर्मं नैवाचरत्ययम् ॥ ५२ ॥

ໂອ້! ນ່າສົງສານແທ້—ນ່າສົງສານແທ້—ຮ່າງກາຍນີ້! ຮູ້ຊັດວ່າມັນເປັນຂອງເສື່ອມສະລາຍ ແຕ່ຄົນກໍຍັງບໍ່ປະພຶດທຳມະ.

Verse 53

सत्यं सत्यं पुनःसत्यमुद्धृत्य भुजमुच्यते । दम्भाचारं परित्यज्य वासुदेवं समर्चयेत् ॥ ५३ ॥

ຄວາມຈິງ—ຄວາມຈິງ—ອີກຄັ້ງ ຄວາມຈິງ: ຍົກແຂນຂຶ້ນແລ້ວປະກາດດັ່ງນີ້. ລະທິ້ງການປະພຶດຫຼອກລວງ ແລ້ວບູຊາ ວາສຸເດວ (Vāsudeva) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສູງສຸດ.

Verse 54

भूयो भूयो हितं वच्मि भुजमुद्धृत्य नारद । विष्णुः सर्वात्मना पूज्यस्त्याज्यासूया तथानृतम् ॥ ५४ ॥

ຂ້ອຍເວົ້າຄຳທີ່ເປັນປະໂຫຍດແທ້ ຊ້ຳໆ—ຍົກແຂນຂຶ້ນເນັ້ນຄຳ—ໂອ້ ນາຣະດະ (Nārada): ຄວນບູຊາ ວິດສະນຸ (Viṣṇu) ດ້ວຍທັງກາຍໃຈ; ແລະຄວນລະທິ້ງຄວາມອິດສາກັບຄຳບໍ່ຈິງ.

Verse 55

क्रोधमूलो मनस्तापः क्रोधः संसारबन्धनम् । धर्मक्षयकरः क्रोधस्तस्मात्तं परिवर्जयेत् ॥ ५५ ॥

ຄວາມຮ້ອນໃຈທຸກຂ໌ມີຮາກມາຈາກຄວາມໂກດ; ຄວາມໂກດແມ່ນເຊືອກຜູກໃນສັງສານ. ຄວາມໂກດທຳລາຍທຳມະ; ດັ່ງນັ້ນຄວນລະທິ້ງມັນໃຫ້ໝົດສິ້ນ.

Verse 56

काममूलमिदं जन्म कामः पापस्य कारणम् । यशःक्षयकरः कामस्तस्मात्तं परिवर्जयेत् ॥ ५६ ॥

ການເກີດມີກາຍນີ້ມີຮາກຖານຈາກກາມຕັນຫາ. ກາມເປັນເຫດໃຫ້ເກີດບາບ ແລະທໍາໃຫ້ກຽດຊື່ດີເສື່ອມ. ດັ່ງນັ້ນຄວນລະທິ້ງມັນ.

Verse 57

समस्तदुःखजालानां मात्सर्यं कारणं स्मृतम् । नरकाणां साधनं च तस्मात्तदपि सन्त्यजेत् ॥ ५७ ॥

ມັດສະຣະຍະ (ຄວາມອິດສາ) ຖືກກ່າວວ່າເປັນເຫດໃຫ້ເກີດເຄືອຂ່າຍແຫ່ງທຸກຂ໌ທັງປວງ ແລະເປັນທາງນໍາໄປສູ່ນະລົກ. ດັ່ງນັ້ນຄວນລະທິ້ງມັນໃຫ້ໝົດສິ້ນ.

Verse 58

मन एव मनुष्याणां कारणं बन्धमोक्षयोः । तस्मात्तदभिसंयोज्य परात्मनि सुखी भवेत् ॥ ५८ ॥

ໃຈແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນເຫດໃຫ້ມະນຸດຖືກຜູກມັດ ແລະພົ້ນຫຼຸດ. ດັ່ງນັ້ນໃຫ້ນໍາໃຈນັ້ນໄປຜູກຮ່ວມກັບພຣະອາດຕະມາສູງສຸດ (ປະຣາມາດຕະມາ) ແລ້ວຈຶ່ງເປັນສຸກ.

Verse 59

अहो धैर्यमहो धैर्यमहो धैर्यमहो नृणाम् । विष्णौ स्थिते जगन्नाथे न भजन्ति मदोद्धताः ॥ ५९ ॥

ໂອ! ຄວາມກ້າຫານອັນນ່າພິສົດ—ນ່າພິສົດ—ນ່າພິສົດ ຂອງມະນຸດ! ເຖິງແມ່ນພຣະວິດສະນຸ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ (ຈະກັນນາຖ) ສະຖິດຢູ່ ແຕ່ຜູ້ມຶນເມົາດ້ວຍຄວາມຍິ່ງທະນົງກໍບໍ່ນະມັດສະການ.

Verse 60

अनाराध्य जगन्नाथं सर्वधातारमच्युतम् । संसारसागरे मग्नाः कथं पारं प्रयान्ति हि ॥ ६० ॥

ບໍ່ໄດ້ນະມັດສະການຈະກັນນາຖ—ອະຈຸຕະ ຜູ້ບໍ່ເຄີຍຜິດພາດ ແລະເປັນຜູ້ອຸ້ມຊູທຸກສິ່ງ—ຜູ້ທີ່ຈົມຢູ່ໃນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງສັງສາຣາ ຈະຂ້າມໄປຝັ່ງອື່ນໄດ້ແນວໃດ?

Verse 61

अच्युतानन्तगोविन्दनामोच्चारणभेषजात् । नश्यन्ति सकला रोगाः सत्यं सत्यं वदाम्यहम् ॥ ६१ ॥

ດ້ວຍຢາອັນເປັນການເອີ້ນນາມ ອະຈຸຕະ, ອະນັນຕະ, ໂຄວິນດະ ພະຍາດທັງປວງຖືກທຳລາຍ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ—ຄວາມຈິງແທ້—ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວ.

Verse 62

नारायण जगन्नाथ वासुदेव जनार्दन । इतीरयन्ति ये नित्यं ते वै सर्वत्र वन्दिताः ॥ ६२ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ເອີ້ນນາມ «ນາຣາຍະນະ, ຈະກັນນາຖະ, ວາສຸເທວະ, ຈະນາຣະດະນະ» ທຸກມື້ຢ່າງສະເໝີ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບການນົບນ້ອມທົ່ວທຸກແຫ່ງ.

Verse 63

अद्यापि च मुनिश्रेष्ठ ब्रह्माद्या अपि देवताः । यत्प्रभावं न जानन्ति तं याहि शरणं मुने ॥ ६३ ॥

ຈົນທຸກມື້ນີ້ ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ, ແມ່ນແຕ່ເທວະດາທີ່ເລີ່ມຈາກພຣະພຣະຫມາ ກໍຍັງບໍ່ຮູ້ອຳນາດຂອງພຣະອົງຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມຸນິ, ຈົ່ງໄປຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງ.

Verse 64

अहो मौर्ख्यमहो मौर्ख्यमहो मौर्ख्यं दुरात्मनाम् । हृत्पद्मसंस्थितं विष्णुं न विजानन्ति नारद ॥ ६४ ॥

ໂອ້—ຄວາມໂງ່, ຄວາມໂງ່, ຄວາມໂງ່ຢ່າງຫນັກຂອງຜູ້ໃຈຊົ່ວ! ແມ່ນແຕ່ພຣະວິສນຸຜູ້ສະຖິດໃນດອກບົວແຫ່ງດວງໃຈ ພວກເຂົາກໍບໍ່ຮູ້ຈັກ, ໂອ ນາຣະດະ.

Verse 65

शृणुष्व मुनिशार्दूल भूयो भूयो वदाम्यहम् । हरिः श्रद्धावतां तुष्येन्न धनैर्न च बान्धवैः ॥ ६५ ॥

ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ມຸນິຜູ້ດຸດັ່ງເສືອ; ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວຊ້ຳໆ: ພຣະຫຣິພໍໃຈຜູ້ມີສັດທາ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຊັບສິນ ແລະບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຍາດພີ່ນ້ອງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 66

बन्धुमत्वं धनाढ्यत्वं पुत्रवत्त्वं च सत्तम । विष्णुभक्तिमतां नॄणां भवेज्जन्मनि जन्मनि ॥ ६६ ॥

ໂອ ຜູ້ດີຍິ່ງ, ສໍາລັບຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ພຣະວິສນຸ ຈະເກີດຂຶ້ນ—ເກີດຊາດແລ້ວເກີດຊາດອີກ—ຍາດພີ່ນ້ອງຫຼາຍ, ຊັບສິນອຸດົມ, ແລະພອນແຫ່ງລູກຫຼານ.

Verse 67

पापमूलमयं देहः पापकर्मरतस्तथा । एतद्विदित्वा सततं पूजनीयो जनार्दनः ॥ ६७ ॥

ກາຍນີ້ມີຮາກຖານແຫ່ງບາບ ແລະຜູ້ຄົນກໍມັກເອົາໃຈໄປຫາກຳບາບ. ຮູ້ແລ້ວດັ່ງນີ້ ຈຶ່ງຄວນນະມັດສະການພຣະຈະນາຣະດະນະ ຢ່າງສະເໝີ.

Verse 68

पुत्रमित्रकलत्राद्या बहवः स्युश्च संपदः । हरिपूजारतानां तु भवन्त्येव न संशयः ॥ ६८ ॥

ລູກຫຼານ, ໝູ່ມິດ, ຄູ່ຄອງ ແລະຄວາມຮັ່ງມີຫຼາຍປະເພດ ອາດເກີດຂຶ້ນໄດ້. ແຕ່ສໍາລັບຜູ້ທີ່ອຸທິດໃຈໃນການບູຊາພຣະຫຣິ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຍ່ອມເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 69

इहामुत्र सुखप्रेप्सुः पूजयेत्सततं हरिम् । इहामुत्रासुखप्रेप्सुः परनिन्दापरो भवेत् ॥ ६९ ॥

ຜູ້ໃດປາຖະໜາຄວາມສຸກທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ ຄວນບູຊາພຣະຫຣິຢ່າງສະເໝີ. ແຕ່ຜູ້ໃດປາຖະໜາຄວາມທຸກທັງນີ້ແລະໜ້າ ຍ່ອມໝົດໃຈໃນການນິນທາຜູ້ອື່ນ.

Verse 70

धिग्जन्म भक्तिहीनानां देवदेवे जनार्दने । सत्पात्रदानशून्यं यत्तद्धनं धिक्पुनः पुनः ॥ ७० ॥

ຂໍໃຫ້ຄໍາສາບແຊ່ງຕົກແກ່ການເກີດຂອງຜູ້ທີ່ຂາດພັກຕິຕໍ່ພຣະຈະນາຣະດະນະ ຜູ້ເປັນເທວະເທວະ. ແລະຊັບສິນທີ່ບໍ່ໄດ້ໃຊ້ເພື່ອທານແກ່ຜູ້ຄວນຮັບ ກໍຄວນຖືກຕໍາໜິຊໍ້າໆ.

Verse 71

न नमेद्विष्णवे यस्य शरीरं कर्मभेदिने । पापानामाकरं तद्वै विज्ञेयं मुनिसत्तम ॥ ७१ ॥

ຜູ້ໃດບໍ່ກົ້ມນົບພຣະວິສນຸ ຜູ້ຈັດແບ່ງສັດທັງຫຼາຍຕາມກຳ—ຜູ້ນັ້ນ ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງຮູ້ວ່າເປັນແຫຼ່ງບາບທັງປວງແທ້.

Verse 72

सत्पात्रदानरहितं यद्द्र व्यं येन रक्षितम् । चौर्येण रक्षितमिव विद्धि लोकेषु निश्चितम् ॥ ७२ ॥

ຊັບສິນໃດທີ່ຄົນໜຶ່ງຮັກສາໄວ້ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ໃຫ້ທານແກ່ຜູ້ຄວນຮັບ (ສັດປາດຣະ) ຈົ່ງຮູ້ໃຫ້ແນ່ນອນໃນໂລກທັງຫຼາຍວ່າ ມັນເຫມືອນຖືກຮັກສາໄວ້ດ້ວຍການລັກ.

Verse 73

तडिल्लोलश्रिया मत्ताः क्षणभङ्गुरशालिनः । नाराधयन्ति विश्वेशं पशुपाशविमोचकम् ॥ ७३ ॥

ເຂົາທັງຫຼາຍເມົາມົນດ້ວຍສິຣີທີ່ວິບວັບດັ່ງຟ້າຜ່າ ແລະມີຊັບສິນທີ່ແຕກສະລາຍໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ; ເຂົາຈຶ່ງບໍ່ນະມັດສະການພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ—ຜູ້ປົດປ່ອຍສັດທັງຫຼາຍຈາກບ່ວງບາດແຫ່ງໂລກີ.

Verse 74

सृष्टिस्तु विविधा प्रोक्ता देवासुरविभेदतः । हरिभक्तियुता दैवी तद्धीना ह्यासुरी महा ॥ ७४ ॥

ການສ້າງສັນຖືກກ່າວວ່າມີຫຼາຍຢ່າງ ແບ່ງເປັນເທວະ ແລະ ອະສຸຣະ. ສິ່ງໃດມີພັກຕິຕໍ່ພຣະຫຣິ (Hari) ນັ້ນແມ່ນເທວີ; ສິ່ງໃດຂາດພັກຕິນັ້ນແມ່ນອາສຸຣີຢ່າງໃຫຍ່.

Verse 75

तस्माच्छृणुष्व विप्रेन्द्र हरिभक्तिपरायणाः । श्रेष्ठाः सर्वत्र विख्याता यतो भक्तिः सुदुर्लभा ॥ ७५ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ວິປເຣນດຣະ ຈົ່ງຟັງ: ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນທັງໝົດແກ່ພັກຕິຕໍ່ພຣະຫຣິ ແມ່ນຜູ້ປະເສີດສຸດ ແລະໂດງດັງທົ່ວທຸກບ່ອນ, ເພາະພັກຕິແທ້ນັ້ນຫາໄດ້ຍາກຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 76

असूयारहिता ये च विप्रत्राणपरायणाः । कामादिरहिता ये च तेषां तुष्यति केशवः ॥ ७६ ॥

ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີຄວາມອິດສາ ມຸ່ງໝັ້ນປົກປ້ອງພຣະພຣາຫມັນ ແລະປາສຈາກກາມຕັນຫາກັບກິເລດອື່ນໆ—ພຣະເກສະວະພໍໃຈຕໍ່ເຂົາເຈົ້າ।

Verse 77

सम्मार्जनादिना ये तु विष्णुशुश्रूषणे रताः । सत्पात्रदाननिरताः प्रयान्ति परमं पदम् ॥ ७७ ॥

ແຕ່ຜູ້ທີ່ຍິນດີໃນການຮັບໃຊ້ພຣະວິດສະນຸ ໂດຍການກວາດ ແລະທຳຄວາມສະອາດ ແລະຜູ້ທີ່ມຸ່ງໝັ້ນໃນການໃຫ້ທານແກ່ຜູ້ຄວນຮັບ—ຍ່ອມໄປຮອດພຣະບົດສູງສຸດ।

Verse 78

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे प्रथमपादे हरिभक्ति लक्षणं नामचतुस्त्रिंशोऽध्यायः ॥ ३४ ॥

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 34 ຊື່ «ລັກສະນະແຫ່ງພັກຕິຕໍ່ພຣະຫຣິ» ໃນພາດທຳອິດ ແຫ່ງພາກຕົ້ນ (Pūrva-bhāga) ຂອງ ສີຣີ ບຣິຫັນ-ນາຣະດີຍະ ປຸຣານະ।