Yamapatha (The Road of Yama), Dāna-Phala, and the Imperishable Fruition of Karma

Verse 1

नारद उवाच । कथितो भवता सम्यग्वर्णाश्रमविधिर्मुने । इदानीं श्रोतुमिच्छामि यममार्गं सुदुर्गमम् ॥ १ ॥

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: «ໂອ ມຸນີ, ທ່ານໄດ້ອະທິບາຍຢ່າງຖືກຕ້ອງແຈ້ງຊັດເຖິງວິທີວັນນະ-ອາສຣະມະ. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາຟັງເລື່ອງເສັ້ນທາງຂອງຍະມະ—ທາງທີ່ຍາກຢ່າງຍິ່ງ»।

Verse 2

सनक उवाच । श्रृणु विप्र प्रवक्ष्यामि यममार्गं सुदुर्गमम् । सुखदं पुण्यशीलानां पापिनां भयदायकम् ॥ २ ॥

ສະນະກະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມະນະ, ຟັງເຖີດ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍເສັ້ນທາງຂອງຍະມະ ທີ່ຍາກຢ່າງຍິ່ງ. ມັນໃຫ້ຄວາມສຸກແກ່ຜູ້ມີຄຸນຄວາມດີ ແຕ່ເປັນເຫດໃຫ້ຄວາມຢ້ານກົວແກ່ຄົນບາບ»។

Verse 3

षडशीतिसहस्त्राणि योजनार्निनि मुनीश्वर । यममार्गस्य विस्तारः कथितः पूर्वसूरिभिः ॥ ३ ॥

ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມຸນີ, ຄວາມຍາວກວ້າງຂອງເສັ້ນທາງຍະມະ ຖືກກ່າວໄວ້ໂດຍລິສີໂບຮານວ່າ ມີ 86,000 ໂຍຊະນະ।

Verse 4

ये नरा दानशीलास्तु ते यांति सुखिनो द्विज । धर्मशून्या नरा यांति दुःखेन भृशमर्दिताः ॥ ४ ॥

ໂອ ທະວິຊະ, ຜູ້ຄົນທີ່ມີນິໄສໃຫ້ທານ ຍ່ອມໄປດ້ວຍຄວາມສຸກ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ຂາດທຳມະ ຍ່ອມໄປດ້ວຍຄວາມທຸກ ຖືກບີບຄັ້ນຢ່າງໜັກໜ່ວງ।

Verse 5

अतिभीता विवश्त्राश्च शुष्ककंठौष्ठतालुकाः । क्रदंतो विस्तरं दीनाः पापिनो यांति तत्पथि ॥ ५ ॥

ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງຫນັກ ແລະຂາດການຄວບຄຸມຕົນ ຄໍ, ປາກ ແລະເພດານປາກແຫ້ງຜາກ ພວກຄົນບາບຮ້ອງໄຫ້ດັງໆ ຢ່າງທຸກທ້ອນ ແລ້ວໄປຕາມທາງນັ້ນ។

Verse 6

हन्यमाना यमभटैः प्रतोदाद्यैस्तथायुधैः ॥ ६ ॥

ພວກເຂົາຖືກຍົມະພັດ (ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະຍົມ) ຕີທຸບ ແລະຖືກຈິ້ມດ້ວຍໄມ້ກະຕຸ້ນ ແລະອາວຸດອື່ນໆ ຈົນຖືກທໍລະມານ।

Verse 7

इतस्ततः प्रधावंतो यांति दुःखेन तत्पथि । क्वचित्पंकः क्वचिदूह्निः क्वचित्सेतप्तसैकतम् । क्वचिद्वै दावरुपेणः तीक्ष्णधाराः शिलाः क्वचित् ॥ ७ ॥

ພວກເຂົາວິ່ງວຸ່ນໄປມາ ແລ້ວເດີນຕໍ່ດ້ວຍຄວາມລໍາບາກຕາມທາງນັ້ນ: ບາງແຫ່ງເປັນຕົມ, ບາງແຫ່ງເປັນທາງຊັນຊື່ນ, ບາງແຫ່ງເປັນຊາຍຮ້ອນແຜດ; ບາງແຫ່ງມີໄຟໄໝ້ປ່າ, ແລະບາງແຫ່ງມີຫີນຄົມຂອບແຫຼມ।

Verse 8

क्वचित्कंटकवृक्षाश्च दुःखारोहशिला नगाः । गाढांधकाराश्च गुहाः कंटकावरणं महत् ॥ ८ ॥

ບາງແຫ່ງມີຕົ້ນໄມ້ມີໜາມ; ບາງແຫ່ງເປັນພູທີ່ມີຫີນຊັນ ປີນຂຶ້ນແລ້ວເຈັບປວດ. ຍັງມີຖໍ້າທີ່ຈົມຢູ່ໃນຄວາມມືດໜາ ແລະພື້ນທີ່ກວ້າງໃຫຍ່ທີ່ຖືກໜາມປົກຄຸມທົ່ວໄປ।

Verse 9

वप्राग्रारोहणं चैव कन्दरस्य प्रवेशनम् । शर्कराश्च तथा लोष्टाः सूचीतुल्याश्च कण्टकाः ॥ ९ ॥

ການປີນຂຶ້ນເຖິງສັນຄັນດິນສູງ ແລະການເຂົ້າໄປໃນຫ້ວຍລຶກ; ການສະດຸດກັບກ້ອນກະດອນ ແລະກ້ອນດິນ; ແລະໜາມຄົມດັ່ງເຂັມທີ່ທິ່ມທອງ—ນີ້ແມ່ນຄວາມລໍາບາກໃນທາງນັ້ນ।

Verse 10

शैवालं च क्वचिन्मार्गे क्वचित्कीचकपंक्तयः । क्वचिव्द्याव्राश्च गर्जंते वर्धंते च क्वचिज्ज्वराः ॥ १० ॥

ຢູ່ບາງບ່ອນຕາມເສັ້ນທາງມີເທົາທີ່ມື່ນ; ຢູ່ບ່ອນອື່ນມີແຖວຕົ້ນອໍ້. ຢູ່ບາງບ່ອນສັດປ່າຮ້ອງຄຳລາມ, ແລະ ຢູ່ບາງບ່ອນໄຂ້ປ່າກໍ່ຮຸນແຮງຂຶ້ນ.

Verse 11

एवं बहुविधक्लेशाः पापिनो यांति नारद । क्रोशंतश्च रुदन्तश्च म्लायंतश्चैव पापिनः ॥ ११ ॥

ດັ່ງນັ້ນ, ດ້ວຍຄວາມທຸກທໍລະມານຫຼາຍປະການ, ຜູ້ກະທຳບາບຈຶ່ງເດີນຕໍ່ໄປ, ໂອ ພຣະນານາດາ ເອີຍ - ຮ້ອງໄຫ້, ຄຳຄວນ ແລະ ຫ່ຽວແຫ້ງໄປຢ່າງສິ້ນເຊີງ.

Verse 12

पाशेन यंत्रिताः केचित्कृष्यमाणास्तथांकुशैः । शास्त्रास्त्रैस्ताड्यमानाश्च पृष्टतो यांति पापिनः ॥ १२ ॥

ຜູ້ກະທຳບາບຈຳນວນໜຶ່ງ, ຖືກມັດແໜ້ນດ້ວຍບ້ວງ, ຖືກລາກໄປດ້ວຍຂໍສັບ; ຖືກຕີຈາກທາງຫຼັງດ້ວຍອາວຸດ, ຄົນຊົ່ວຖືກຂັບໄລ່ໃຫ້ໄປທາງໜ້າ.

Verse 13

नासाग्रपाशकृष्टाश्च केचिदंत्रैश्च बधिताः । वहंतश्चायसां भारं शिश्राग्रेण प्रयांति वै ॥ १३ ॥

ບາງຄົນຖືກລາກໄປທາງໜ້າດ້ວຍບ້ວງທີ່ມັດໃສ່ປາຍດັງ; ຄົນອື່ນໆຖືກມັດດ້ວຍລຳໄສ້ຂອງຕົນເອງ. ແບກຫາບເຫຼັກໜັກ, ພວກເຂົາຖືກບັງຄັບໃຫ້ຍ່າງຕໍ່ໄປ, ຖືກດຶງດ້ວຍປາຍອະໄວຍະວະເພດ.

Verse 14

अयोभारद्वयं केचिन्नासाग्रेण तथापरे । कर्णाभ्यां च तथा केचिद्वहंतो यांति पापिनः ॥ १४ ॥

ຜູ້ກະທຳບາບຈຳນວນໜຶ່ງຍ່າງແບກຫາບເຫຼັກຄູ່ໜຶ່ງດ້ວຍປາຍດັງ; ຜູ້ອື່ນໆກໍ່ແບກຫາບເຊັ່ນດຽວກັນ. ແລະ ບາງຄົນ, ແບກຫາບດ້ວຍຫູທັງສອງຂ້າງ, ກໍ່ເດີນຕໍ່ໄປ.

Verse 15

केचिच्च स्खलिता यांति ताड्यमानास्तथापरे । अत्यर्थोच्ङ्वसिताः केचित्केचिदाच्छत्रलोचनाः ॥ १५ ॥

ບາງຄົນສະດຸດລົ້ມແລ້ວຍັງໄປຕໍ່, ບາງຄົນຖືກຕີຂະນະທີ່ເດີນໄປ. ບາງຄົນຫາຍໃຈຫນັກດ້ວຍຄວາມທຸກ, ແລະບາງຄົນມີຕາຄືຖືກປິດບັງ.

Verse 16

छायाजलविहीने तु पथि यांत्यतिदुःखिताः । शोचन्तः स्वानि कर्मणि ज्ञानाज्ञानकृतानि च ॥ १६ ॥

ແຕ່ໃນທາງທີ່ບໍ່ມີເງົາແລະບໍ່ມີນ້ຳ ພວກເຂົາເດີນໄປດ້ວຍຄວາມທຸກທໍລະມານຢ່າງຫນັກ ພ້ອມທັງຮ້ອງໄຫ້ເສຍໃຈຕໍ່ກຳຂອງຕົນ ທັງທີ່ເຮັດດ້ວຍຮູ້ແລະດ້ວຍບໍ່ຮູ້.

Verse 17

ये तु नारद धर्मिष्ठा दानशीला सुबुद्धयः । अतीव सुखसंपन्नास्ते यांति धर्ममंदिरम् ॥ १७ ॥

ແຕ່ຜູ້ໃດ ໂອ ນາຣະດະ ທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນທຳມະຢ່າງໝັ້ນຄົງ ມີໃຈບຸນໃນການໃຫ້ທານ ແລະມີປັນຍາດີ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມສຸກອຸດົມ ພວກນັ້ນຍ່ອມໄປສູ່ວິຫານແຫ່ງທຳມະ.

Verse 18

अन्नदास्तु मुनुश्रेष्ट भुंजंतः स्वादु यांति वै । नीरदा यांति सुखिनः पिबंतः क्षीरमुत्तममम् । तक्रदा दधिदाश्चैव तत्तद्भोगं लभंति वै । घृतदा मधुदाश्चैव क्षीरदाश्च द्विजोत्तम ॥ १८ ॥

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ໃຫ້ອາຫານຍ່ອມໄປເຖິງທີ່ທີ່ໄດ້ກິນອາຫານຫວານອັນໂອຊາ. ຜູ້ໃຫ້ນ້ຳຍ່ອມໄປດ້ວຍຄວາມສຸກ ໄດ້ດື່ມນົມຊັ້ນດີ. ຜູ້ໃຫ້ນ້ຳຫມາກ(ຕັກຣະ) ແລະຜູ້ໃຫ້ນົມສົ້ມ(ດະທິ) ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມເພີດເພີນຕາມຂອງທີ່ໃຫ້. ເຊັ່ນດຽວກັນ, ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ໃຫ້ເນີຍໃສ(ຄຣິຕະ), ຜູ້ໃຫ້ນ້ຳເຜິ້ງ, ແລະຜູ້ໃຫ້ນົມ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນເພີດເພີນສົມກັບທານຂອງຕົນ.

Verse 19

सुधापानं प्रकुर्वंतो यांति वै धर्ममंदिरम् । शाकदाः पायसं भुंजंन्दीपदो ज्वलयन्दिशः ॥ १९ ॥

ຜູ້ທີ່ຖວາຍນ້ຳດື່ມດຸດອະມຣິຕະ ຍ່ອມໄປສູ່ວິຫານແຫ່ງທຳມະແທ້. ຜູ້ໃຫ້ຜັກຍ່ອມໄດ້ກິນຂ້າວຫວານປາຍາສະ, ແລະຜູ້ໃຫ້ປະທີບ(ໂຄມໄຟ) ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ທິດທັງປວງສ່ອງສະຫວ່າງ.

Verse 20

वस्त्रदो मुनुशार्दूल याति दिव्याम्बरावृतः । पुराकरप्रदो याति स्तूयमानोऽमरैः पथि ॥ २० ॥

ໂອ ຜູ້ເປັນເສືອໃນຫມູ່ມະນຸດ, ຜູ້ໃຫ້ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ຍ່າງໄປຂ້າງໜ້າ ດ້ວຍຜ້າທິບຫຸ້ມກາຍ. ຜູ້ໃຫ້ «ປູຣາ-ກະຣະ» (ສ່ວນສ່ວຍ/ຊັບສິນ) ດຳເນີນຕາມທາງ ທີ່ເທວະອະມະຣະສັນລະເສີນ.

Verse 21

गोदानेन नरो याति सर्वसौख्यसमन्वितः । भूमिदो गृहदश्चैव विमाने सर्वसंपदि ॥ २१ ॥

ດ້ວຍການຖວາຍງົວ, ມະນຸດຍ່າງຈາກໄປ (ສູ່ໂລກໜ້າ) ພ້ອມດ້ວຍຄວາມສຸກທຸກປະການ. ຜູ້ໃຫ້ທີ່ດິນ ຫຼືໃຫ້ເຮືອນ ກໍໄດ້ຮັບວິມານ (vimāna) ພ້ອມດ້ວຍຄວາມຮັ່ງມີທັງປວງ.

Verse 22

अप्सरोगणसंकीर्णे क्रीडन्याति वृषालयम् । हयदो यानदश्चापि गजदश्च द्विजोत्तम ॥ २२ ॥

ໃນລານຫຼິ້ນທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຝູງອັບສະຣາ, ລາວໄປຮອດຖິ່ນພຳນັກຂອງພຣະວຶສະ (ພຣະສິວະ). ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ໃຫ້ມ້າ, ຜູ້ໃຫ້ພາຫະນະ, ແລະຜູ້ໃຫ້ຊ້າງ ກໍໄດ້ຜົນເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 23

धर्मालयं विमानेन याति भोगान्वितेन वै । अनडुद्दो मुनिश्रेष्ट यानारुढः प्रयाति वै ॥ २३ ॥

ແທ້ຈິງ, ຜູ້ໃຫ້ງົວຜູ້ ຍ່າງໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກແຫ່ງທັມມະ ໂດຍວິມານທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເພີດເພີນ. ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ, ລາວຂຶ້ນພາຫະນະແລ້ວອອກເດີນທາງ.

Verse 24

फलदः पुष्पदश्चापि याति संतोषसंयुतः । तांबूलदो नरो याति प्रहृष्टो धर्ममंदिरम् ॥ २४ ॥

ຜູ້ໃຫ້ຜົນໄມ້ ແລະຜູ້ໃຫ້ດອກໄມ້ ຍ່າງໄປພ້ອມຄວາມພໍໃຈ. ຜູ້ໃຫ້ຕາມບູລະ (ໝາກພູຊາ/ໃບພູຊາ) ຍ່າງໄປດ້ວຍໃຈຊື່ນບານ ສູ່ວິຫານແຫ່ງທັມມະ.

Verse 25

मातापित्रोश्च शुश्रूषां कृतवान्यो नरोत्तमः । स याति परितुष्टात्मा पूज्यमानो दिविस्थितैः ॥ २५ ॥

ຜູ້ຊາຍຜູ້ປະເສີດທີ່ໄດ້ຮັບໃຊ້ມານດາບິດາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຍ່ອມໄປຂ້າງໜ້າດ້ວຍໃຈອິ່ມເຕັມ ແລະຖືກຊາວສະຫວັນຍົກຍ້ອງບູຊາ।

Verse 26

शुश्रूषां कुरुते यस्तु यतीनां व्रतचारिणाम् । द्विजाग्र्यब्राह्मणानां च स यात्यतिसुखान्वितः ॥ २६ ॥

ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແກ່ຍະຕີນັກບວດຜູ້ຖືວຣະຕະ ແລະແກ່ພຣາຫມະນະຜູ້ສູງສຸດ ຍ່ອມບັນລຸສະພາບທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສຸກອັນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 27

सर्वभूतदयायुक्तः पूज्यमानोऽमरैर्द्विजः । सर्वभोगान्वितेनासौ विमानेन प्रयाति च ॥ २७ ॥

ດ້ວຍຄວາມເມດຕາກະລຸນາຕໍ່ສັດທັງປວງ ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຜູ້ນັ້ນ ເມື່ອຖືກອະມະຣະທັງຫຼາຍຍົກຍ້ອງ ຍ່ອມເດີນທາງອອກໄປໃນວິມານສະຫວັນທີ່ພ້ອມດ້ວຍຄວາມສຸກທຸກປະການ।

Verse 28

विद्यादानरतो याति पूज्यमानोऽब्जसूनुभिः । पुराणपठको याति स्तूयमानो मुनीश्वरैः ॥ २८ ॥

ຜູ້ທີ່ຍິນດີໃນການໃຫ້ທານແຫ່ງວິຊາຄວາມຮູ້ ຍ່ອມໄປສູ່ໂລກສູງ ໂດຍຖືກບຸດທັງຫຼາຍຂອງຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ) ຍົກຍ້ອງບູຊາ. ແຕ່ຜູ້ສວດອ່ານພຸຣານະ ຍ່ອມໄປໂດຍຖືກມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າສັນລະເສີນ।

Verse 29

एवं धर्मपरा यांति सुखं धर्मस्य मंदिरम् । यमश्चतुर्मुखो भूत्वा शंखचक्रगदासिभृत् ॥ २९ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນໃນທຳມະ ຍ່ອມໄປດ້ວຍຄວາມສຸກສູ່ສຳນັກແຫ່ງທຳມະ. ແລະພຣະຍະມະເອງ ກໍ່ກາຍເປັນສີ່ໜ້າ ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣະ ຄະດາ ແລະດາບ ປາກົດເປັນຮູບທິບພະ।

Verse 30

पुण्यकर्मरतं सम्यक्स्नेहान्मित्रमिवार्चति । भो भो बुद्धिमतां श्रेष्ठानरकक्लेषभीरवः ॥ ३० ॥

ດ້ວຍຄວາມຮັກແທ້ ລາວຍົກຍ້ອງຜູ້ຂະຫຍັນໃນກຸສົນກຳ ເຫມືອນຍົກຍ້ອງມິດ—ໂອ ຜູ້ຮູ້ປັນຍາຜູ້ປະເສີດ—ເພາະຢ້ານທຸກທໍລະມານໃນນະລົກ।

Verse 31

युष्माभिः साधितं पुण्यमत्रामुत्रसुखावहम् । मनुष्य जन्म यः प्राप्य सुकृतं न करोति च ॥ ३१ ॥

ກຸສົນທີ່ພວກເຈົ້າສ້າງໄວ້ ນຳຄວາມສຸກທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ. ແຕ່ຜູ້ໃດໄດ້ເກີດເປັນມະນຸດແລ້ວ ບໍ່ກະທຳກຸສົນ ກໍເສຍໂອກາດອັນຫາຍາກນັ້ນ.

Verse 32

स एव पापिनां श्रेष्ट आत्मघातं करोति च । अनित्यं प्राप्य मानुष्यं नित्यं यस्तु न साधयेत् ॥ ३२ ॥

ໃນບັນດາຄົນບາບ ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຜູ້ເລວຮ້າຍທີ່ສຸດ—ແທ້ຈິງແລ້ວເປັນການຂ້າຕົນເອງ—ຜູ້ໄດ້ຊີວິດມະນຸດອັນບໍ່ຖາວອນ ແຕ່ບໍ່ພາຍາຍາມບັນລຸຄວາມນິລັນດອນ.

Verse 33

स याति नरकं घोरं कोऽन्यस्तस्मादचेतनः । शरीरं यातनारुपं मलाद्यैः परिदूषितम् ॥ ३३ ॥

ລາວໄປສູ່ນະລົກອັນນ່າຢ້ານ—ຈະມີໃຜໂງ່ກວ່ານັ້ນອີກ? ເພາະລາວຍຶດຕິດກັບຮ່າງກາຍອັນເປັນຮູບແບບແຫ່ງການທໍລະມານ ທີ່ຖືກປົ່ນເປື້ອນດ້ວຍຂີ້ເຫຍື້ອແລະມົນທິນອື່ນໆ.

Verse 34

तस्मिन्यो याति विश्वासं तं विद्यादात्मघातकम् । सर्वेषु प्राणिनः श्रेष्टास्तेषु वै बुद्धिजीविनः ॥ ३४ ॥

ຜູ້ໃດວາງໃຈໃນສິ່ງນັ້ນ (ອັນບໍ່ຄວນເຊື່ອ) ຈົ່ງຮູ້ວ່າເປັນຜູ້ຂ້າຕົນເອງ. ໃນບັນດາສັດມີຊີວິດທັງປວງ ມະນຸດແມ່ນປະເສີດສຸດ; ແລະໃນມະນຸດນັ້ນ ຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍປັນຍາອັນຖືກຕ້ອງ ແມ່ນປະເສີດຢ່າງແທ້.

Verse 35

बुद्धिमस्तु नराः श्रेष्टा नरेषु ब्राह्मणास्तथा । ब्राह्मणेषु च विद्वांसो विद्वत्सु कृतबुद्धयः ॥ ३५ ॥

ໃນບັນດາມະນຸດ ຜູ້ມີປັນຍາແມ່ນດີທີ່ສຸດ; ໃນຄົນທັງຫຼາຍ ພຣະພຣາຫມັນເປັນຜູ້ນໍາ. ໃນພຣະພຣາຫມັນ ຜູ້ຮູ້ຮຽນເດັ່ນ; ແລະໃນຜູ້ຮູ້ຮຽນ ຜູ້ທີ່ປັນຍາຖືກຝຶກຝົນດີ ແມ່ນສູງສຸດ.

Verse 36

कृतबुद्धिषु कर्त्तारः कर्तृषु ब्रह्मवादिनः । ब्रह्मवादिष्वपि तथा श्रेष्टो निर्मम उच्यते ॥ ३६ ॥

ໃນຜູ້ທີ່ປັນຍາຖືກຝຶກຝົນດີ ຜູ້ກະທໍາແມ່ນເດັ່ນທີ່ສຸດ; ໃນຜູ້ກະທໍາ ຜູ້ກ່າວສອນພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ແມ່ນເດັ່ນ. ແລະໃນຜູ້ກ່າວສອນນັ້ນ ຜູ້ບໍ່ຍຶດຕິດຄວາມເປັນເຈົ້າຂອງ ຖືກກ່າວວ່າດີທີ່ສຸດ.

Verse 37

एतेभ्योऽपि परो ज्ञेयो नित्यं ध्यानपरायणः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कर्त्तव्यो धर्मसंग्रहः ॥ ३७ ॥

ຍິ່ງກວ່າທັງໝົດນີ້ ຄວນຮູ້ວ່າ ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນໃນການພິຈາລະນາ-ສະມາທິ (ທຽນ) ຢ່າງສະເໝີ ແມ່ນສູງກວ່າ. ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກຢ່າງ ຄວນຮວບຮວມ ແລະຮັກສາ ຄັງທຳແຫ່ງທັມມະ (dharma) ໃຫ້ມັ່ນຄົງ.

Verse 38

सर्वत्र पूज्यते जंतुर्धर्मवान्नात्र संशयः । गच्छ स्वपुण्यैर्मत्स्थानं सर्वभोगसमन्वितम् ॥ ३८ ॥

ສັດມີຊີວິດຜູ້ມີທັມມະ ຖືກນັບຖືບູຊາທຸກແຫ່ງ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ຈົ່ງໄປ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງບຸນຂອງເຈົ້າ ເຖິງຖິ່ນພຳນັກຂອງຂ້າ ອັນພ້ອມດ້ວຍຄວາມສຸກສົມບູນທຸກປະການ.

Verse 39

अस्ति चेद्दुष्कृतं किंचित्पश्चादत्रैव भोक्ष्यसे । एवं यमस्तमभ्यर्च्य प्रापयित्वा च सद्गतिम् ॥ ३९ ॥

“ຖ້າຍັງມີກຳຊົ່ວ (duṣkṛta) ເຫຼືອຢູ່ແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ ພາຍຫຼັງເຈົ້າຈະຕ້ອງເສບຜົນຂອງມັນຢູ່ທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ.” ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຍະມະ (Yama) ໄດ້ນັບຖືບູຊາເຂົາ ແລະນໍາສົ່ງໄປຂ້າງໜ້າ ໃຫ້ເຖິງຄວາມໄປດີ (sadgati).

Verse 40

आहूय पापिनश्चैव कालदंडेन तर्जयेत् । प्रलयांबुदनिर्घोषो ह्यंजनाद्रिसमप्रभः ॥ ४० ॥

ພຣະອົງເອີ້ນບັນດາຄົນບາບມາ ແລ້ວຂູ່ຂົນ ແລະລົງໂທດດ້ວຍຄັນທອນແຫ່ງກາລະ. ສຽງຄໍາຮ້ອງຂອງພຣະອົງດັ່ງຟ້າຮ້ອງໃນເມກເວລາມະຫາປະລະຍະ ແລະຮັດສະຫມີດັ່ງພູອັນຈະນະ.

Verse 41

विद्युत्प्र भायुर्घोर्भीमो द्वात्रिंशद्भुजसंयुतः । योजनत्रयविस्तारो रक्ताक्षो दीर्घनासिकः ॥ ४१ ॥

ນ່າຢ້ານກົວ ແລະດຸຮ້າຍ ມີຮັດສະຫມີດັ່ງຟ້າຜ່າ; ມີແຂນສາມສິບສອງ. ຮ່າງກາຍກວ້າງສາມໂຍຊະນະ ມີຕາແດງ ແລະດັ່ງຍາວ.

Verse 42

दंष्ट्राकरालवदनो वापीतुल्योग्रलोचनः । मृत्युज्वरादिभिर्युक्तश्चित्रगुत्पोऽपि भीषणः ॥ ४२ ॥

ປາກນ່າຢ້ານດ້ວຍຂຽວຟັນທີ່ຍື່ນອອກ ແລະຕາດຸດັ່ງຫຼຸມເລິກ. ແມ່ນແຕ່ຈິຕຣະກຸບຕະກໍດູນ່າສະພຶງກົວ ເມື່ອມີຄວາມຕາຍ ໄຂ້ ແລະທຸກຂ໌ອື່ນໆຕິດຕາມ.

Verse 43

सर्वे दूताश्च गर्जंति यमतुल्यविभीषणाः । ततो ब्रवीति तान्सर्वान्कंपमानांश्च पापिनः ॥ ४३ ॥

ບັນດາທູດທັງໝົດຮ້ອງຄໍາຮ້ອງ ນ່າຢ້ານດັ່ງພຣະຍະມະ. ແລ້ວພຣະອົງຈຶ່ງເວົ້າກັບຄົນບາບທັງຫມົດທີ່ກໍາລັງສັ່ນກົວ.

Verse 44

शोचन्तः स्वानि कर्माणि चित्रगुत्पो यमाज्ञया । भो भो पापा दुराचारा अहंकारप्रदूषिताः ॥ ४४ ॥

ພວກເຂົາໂສກເສົ້າຕໍ່ກຳຂອງຕົນ. ຈິຕຣະກຸບຕະ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະຍະມະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ໂອ້ ຄົນບາບ ຜູ້ປະພຶດຊົ່ວ ຜູ້ຖືຕົນຈົນເປື້ອນ!”

Verse 45

किमर्थमर्जितं पापं युष्माभिरविवेकिभिः । कामक्तोधादिदृष्टेन सगर्वेण तु चेतसा ॥ ४५ ॥

ເພາະຫຍັງພວກເຈົ້າຜູ້ຂາດວິເວກຈຶ່ງສະສົມບາບ? ຈິດຖືກກາມະບັງຕາ ແລະພອງດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍະໂສ।

Verse 46

यद्यत्पापतरं तत्तत्किमर्थं चरितं जनाः । कृतवंतः पुरा पापान्यत्यंतहर्षिताः ॥ ४६ ॥

ເປັນຫຍັງຜູ້ຄົນຈຶ່ງເຮັດແຕ່ການກະທຳທີ່ບາບຫນັກຂຶ້ນ—ແມ່ນກະທັ້ງບາບຫນັກທີ່ສຸດ? ໃນອະດີດພວກເຂົາເຄີຍເຮັດບາບ ແລະເຮັດດ້ວຍຄວາມຍິນດີຢ່າງເກີນໄປ।

Verse 47

तथैव यातना भोज्याः किं वृथा ह्यतिदुरिवताः । भृत्यमित्रकलत्रार्थं दुष्कृतं चरितं यथा ॥ ४७ ॥

ເຊັ່ນດຽວກັນ ຄວາມທຸກທໍລະມານນັ້ນກໍຕ້ອງຖືກຊົມໃຊ້ແທ້—ເປັນຫຍັງຈຶ່ງທຸກຫນັກເກີນໄປຢ່າງໄຮ້ປະໂຫຍດ? ເພື່ອບ່າວຮັບໃຊ້, ໝູ່ມິດ, ແລະຄູ່ຄອງ ຄົນເຮັດກຳຊົ່ວ ແລ້ວກໍຕ້ອງຮັບຜົນຕາມນັ້ນ।

Verse 48

तथा कर्मवशात्प्राप्ता यूयमत्रातिदुःखिताः । युष्माभिः पोषिता ये तु पुत्राद्या अन्यतोगताः ॥ ४८ ॥

ເຊັ່ນດຽວກັນ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງກຳທີ່ເຄີຍເຮັດ ພວກເຈົ້າຈຶ່ງມາຮອດທີ່ນີ້ ແລະທຸກທົນຢ່າງຫນັກ. ຜູ້ທີ່ພວກເຈົ້າເຄີຍລ້ຽງດູ—ລູກຊາຍແລະອື່ນໆ—ໄດ້ໄປທາງອື່ນແລ້ວ।

Verse 49

युष्माकमेव तत्पापं प्राप्तं किं दुःखकारणम् । यथा कृतानि पापानि युष्माभिः सुबहूनि वै ॥ ४९ ॥

ບາບນັ້ນຕົກມາຢູ່ແຕ່ພວກເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ—ຈະມີເຫດໃດອື່ນເປັນຕົ້ນເຫດແຫ່ງຄວາມທຸກ? ເພາະພວກເຈົ້າໄດ້ເຮັດບາບຫຼາຍຢ່າງແທ້।

Verse 50

तथा प्राप्तनि दुःखानि किमर्थमिह दुःखिताः । विचारयध्वं यूयं तु युष्माभिश्चारितं पुरा ॥ ५० ॥

ເມື່ອຄວາມທຸກເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ມາຮອດພວກເຈົ້າແລ້ວ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງໂສກເສົ້າຢູ່ນີ້? ຈົ່ງພິຈາລະນາທຸກຄົນ—ສິ່ງນີ້ເຄີຍຖືກພວກເຈົ້າເຮັດໄວ້ແຕ່ກ່ອນໂດຍຕົນເອງ।

Verse 51

यमः करिष्यते दंडमिति किं न विचारितम् । दरिद्रेऽपि च मूर्खे च पंडिते वा श्रियान्विते ॥ ५१ ॥

ພວກເຈົ້າບໍ່ໄດ້ພິຈາລະນາບໍ່ຫລືວ່າ ພະຍົມຈະລົງໂທດແນ່ນອນ? ຈະເປັນຄົນທຸກຍາກ, ໂງ່ເຂົາ, ນັກປັນຍາ, ຫຼືຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນກໍຕາມ।

Verse 52

कांदिशीके च वीरे च समवर्तीः यमः स्मृतः । चित्रगुप्तेरितं वाक्यं श्रुत्वा ते पापिनस्तदा ॥ ५२ ॥

ໃນ Kāṃdiśīka ແລະໃນ Vīra ພະຍົມຖືກຈື່ຈຳວ່າ “Samavartin” ຜູ້ຈັດວາງຢ່າງເທົ່າທຽມ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳທີ່ Citragupta ກ່າວ ຄົນບາບເຫຼົ່ານັ້ນໃນຂະນະນັ້ນກໍຖືກກົດຂີ່ແລະສະຫງົບລົງ।

Verse 53

शौचंतः स्वानि कर्मणि तूष्णीं तिष्टंति भीषिताः । यमाज्ञाकारिणः क्रूरश्चंडा दूता भयानकाः ॥ ५३ ॥

ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ ພວກເຂົາຢືນຢູ່ຢ່າງງຽບໆ ຈົ່ງເຮັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນ—ເຫຼົ່າທູດອັນນ່າຢ້ານ, ດຸຮ້າຍ, ໂຫດເຫມືອນຫີນ, ຜູ້ປະຕິບັດຕາມພະບັນຊາຂອງພະຍົມ।

Verse 54

चंडलाद्याः प्रसह्यैतान्नरकेषु क्षिपंति च । स्वदुष्कर्मफलं ते तु भुक्त्वांते पापशेषतः ॥ ५४ ॥

ຕໍ່ມາ ພວກ Caṇḍāla ແລະອື່ນໆ ຈັບພວກເຂົາດ້ວຍກຳລັງ ແລ້ວໂຍນລົງໃນນະລົກທັງຫຼາຍ. ທີ່ນັ້ນພວກເຂົາຮັບຜົນແຫ່ງກຳຊົ່ວຂອງຕົນ; ເມື່ອຜົນນັ້ນຖືກໃຊ້ໝົດ ກໍເຫຼືອແຕ່ເສດບາບເທົ່ານັ້ນ।

Verse 55

महीतलं च संप्राप्य भवंति स्थावरादयः । नारद उवाच । भगवन्संशयो जातो मच्चेतसि दयानिधे ॥ ५५ ॥

ເມື່ອໄດ້ມາຮອດຜິວໜ້າແຜ່ນດິນ ພວກນັ້ນກໍເປັນສັດຢູ່ນິ່ງ ເຊັ່ນ ພືດແລະອື່ນໆ. ນາຣະດະກ່າວວ່າ: «ໂອ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະເສີດ, ໂອ້ ມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄວາມເມດຕາ, ຄວາມສົງໄສໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂ້າພະເຈົ້າ»។

Verse 56

त्वं समर्थोऽसि तच्छेत्तुं यतो नो ह्यग्रजो भवान् । धर्माश्च विविधाः प्रोक्ताः पापान्यपि बहूनि च ॥ ५६ ॥

ພຣະອົງສາມາດຕັດຂາດມັນໄດ້ ເພາະພຣະອົງເປັນຜູ້ໃຫຍ່ຂອງພວກເຮົາແທ້. ທັງຫຼາຍປະເພດແຫ່ງທຳມະກໍຖືກກ່າວໄວ້ ແລະບາບຫຼາຍປະເພດກໍຖືກກ່າວໄວ້ເຊັ່ນກັນ.

Verse 57

चिरभोज्यं फलं तेषामुक्तं बहुविदा त्वया । दिनांते ब्रह्मणः प्रोक्तो नाशो लोकत्रयस्य वै ॥ ५७ ॥

ພຣະອົງໄດ້ອະທິບາຍດ້ວຍຫຼາຍວິທີ ເຖິງຜົນອັນຍືນຍາວທີ່ພວກເຂົາຈະໄດ້ເສບສຸກ. ແລະພຣະອົງຍັງໄດ້ກ່າວວ່າ ເມື່ອສິ້ນສຸດວັນຂອງພຣະພຣະຫມາ ການພິນາດຂອງສາມໂລກຍ່ອມເກີດຂຶ້ນແທ້.

Verse 58

परार्द्धद्वितयांते तु ब्रह्माण्डस्यापि संक्षयः । ग्रामदानादिपुण्यानां त्वयैव विधिनंदन ॥ ५८ ॥

ເມື່ອສິ້ນສຸດສອງປາຣາດທະ ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມານະ (ໄຂ່ແຫ່ງຈັກກະວານ) ກໍຍັງສະລາຍໄປ. ແຕ່ບຸນທີ່ເກີດຈາກທານ ເຊັ່ນ ການຖວາຍບ້ານ ແລະອື່ນໆ ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນໄດ້ວາງໄວ້, ໂອ ບຸດແຫ່ງວິທິ (ພຣະພຣະຫມາ).

Verse 59

कल्पकोटिसहस्त्रेषु महान्भोग उदाहृतः । सर्वेषामेव लोकानां विनाशः प्राकृते लये ॥ ५९ ॥

ແມ່ນແຕ່ຕະຫຼອດພັນໆ ໂກຕິແຫ່ງກັລປະ ກໍຍັງກ່າວເຖິງ “ຄວາມເສບສຸກອັນຍິ່ງໃຫຍ່” ນັ້ນ. ແຕ່ເມື່ອເຖິງປຣາກຣິຕະ-ລະຍະ (ການລະລາຍດັ່ງເດີມ) ການພິນາດຂອງທຸກໂລກຍ່ອມເກີດຂຶ້ນແທ້.

Verse 60

एकः शिष्यत एवेति त्वया प्रोक्तं जनार्दनः । एष मे संशयो जातस्तं भवाञ्छेत्तुमर्हति ॥ ६० ॥

ໂອ ຈະນາຣະດະນະ! ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ ມີແຕ່ “ຜູ້ດຽວ” ເທົ່ານັ້ນທີ່ຍັງເຫຼືອເປັນສິດ. ຄວາມສົງໄສເກີດໃນໃຈຂ້ອຍ—ຂໍທ່ານເມດຕາແກ້ໄຂໃຫ້ແຈ້ງ।

Verse 61

पुण्यपापोपभोगानां समाप्तिर्नास्य संप्लवे । सनक उवाच । साधु साधु महाप्राज्ञ गुह्याद्गुह्यतमं त्विदम् ॥ ६१ ॥

ການສິ້ນສຸດແຫ່ງການເສບຜົນບຸນແລະບາບ ບໍ່ເກີດແກ່ຜູ້ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມການລະລາຍຂອງຈັກກະວານ. ສະນະກະກ່າວວ່າ: “ດີແທ້ ດີແທ້ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ—ນີ້ແມ່ນຄວາມລັບທີ່ລັບທີ່ສຸດ”។

Verse 62

पृष्टं तत्तेऽभिधास्यामि श्रृणुष्व सुसमाहितः । नारायणोऽक्षरोऽनंतः परं ज्योतिः सनातनः ॥ ६२ ॥

ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມນັ້ນ ຂ້ອຍຈະປະກາດໃຫ້ຟັງ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງໝັ້ນ. ນາຣາຍະນະແມ່ນຜູ້ບໍ່ເສື່ອມ (ອັກສະຣະ), ອະນັນຕະ, ແສງສູງສຸດ ແລະ ນິລັນດອນ.

Verse 63

विशुद्धो निर्गुणो नित्यो मायामोहविवर्जितः । निर्गुणोऽपि परानन्दो गुणवानिव भाति यः ॥ ६३ ॥

ພຣະອົງບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ ພົ້ນຈາກຄຸນລັກສະນະທັງປວງ ເປັນນິດ ແລະ ປາສະຈາກຄວາມຫຼົງທີ່ເກີດຈາກມາຍາ. ແມ່ນແທ້ວ່າເປັນນິຣຄຸນະ ແຕ່ເປັນປະຣານັນທະສູງສຸດ ແລະ ປາກົດດັ່ງມີຄຸນະ.

Verse 64

ब्रह्मविष्णुशिवाद्यैस्तु भेदवानिव लक्ष्यते । गुणोपाधिकभेदेषु त्रिष्वेतेषु सनातन ॥ ६४ ॥

ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງເປັນນິລັນດອນ ແຕ່ກໍຖືກເຫັນດັ່ງມີຄວາມແຕກຕ່າງ ຜ່ານພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ພຣະສິວະ ແລະ ອື່ນໆ—ເນື່ອງຈາກຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ເກີດຈາກອຸປາທິຂອງຄຸນະທັງສາມ.

Verse 65

संयोज्य मायामखिलं जगत्कार्यं करोति च । ब्रह्मरुपेण सृजति विष्णुरुपेण पाति च ॥ ६५ ॥

ໂດຍປະສານພຣະມາຍາ ພຣະອົງໃຫ້ເກີດກິດການທັງປວງໃນຈັກກະວານ; ໃນຮູບພຣະພຣະຫມາ ພຣະອົງສ້າງ, ແລະໃນຮູບພຣະວິສນຸ ພຣະອົງຄຸ້ມຄອງຮັກສາ.

Verse 66

अंते च रुद्ररुपेण सर्वमत्तीति निश्चितम् । प्रसयांते समुत्थाय ब्रह्मरुपी जनार्दनः ॥ ६६ ॥

ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງວົງຈັກ ພຣະອົງໃນຮູບຣຸດຣະ ກືນກິນທຸກສິ່ງແນ່ນອນ. ແລ້ວໃນເວລາສ້າງໃໝ່ ພຣະຊະນາຣະດະນະລຸກຂຶ້ນອີກ ແລະເປັນຮູບພຣະພຣະຫມາ.

Verse 67

चराचरात्मकं विश्वं यथापूर्वमकल्पयत् । स्थावराद्याश्च विप्रेंद्र यत्र यत्र व्यवस्थिताः ॥ ६७ ॥

ພຣະອົງຈັດຮູບຈັດຮ່າງຈັກກະວານອັນປະກອບດ້ວຍສິ່ງເຄື່ອນໄຫວແລະສິ່ງຢຸດນິ່ງ ໃຫ້ເປັນໄປດັ່ງເກົ່າ. ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນພຣາຫມັນ, ສັດຢືນຢູ່ແລະອື່ນໆ ຖືກຈັດວາງຄືນໃນທີ່ຂອງຕົນ ທຸກໆແຫ່ງທີ່ເຄີຍຢູ່.

Verse 68

ब्रह्मा तत्तज्जगत्सर्वं यथापूर्वं करोति वै । तस्मात्कृतानां पापानां पुण्यानां चैव सत्तम ॥ ६८ ॥

ພຣະພຣະຫມາແທ້ໆ ສ້າງໂລກທັງປວງນັ້ນຄືນໃໝ່ ດັ່ງເກົ່າ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ດີທີ່ສຸດ, ຜົນຂອງກຳທີ່ເຮັດແລ້ວ—ທັງບາບແລະບຸນ—ຍ່ອມຕາມມາຢ່າງຫຼີກບໍ່ພົ້ນ.

Verse 69

अवश्यमेव भोक्तव्यं कर्मणां ह्यक्षयं फलम् । नाभुक्तं क्षीयते कर्म कल्पकोटिशतैरपि ॥ ६९ ॥

ຜົນຂອງກຳອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ ຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ຮັບປະສົບແນ່ນອນ; ກຳທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ເສບຜົນ ບໍ່ສູນໄປ ແມ້ຜ່ານໄປຫຼາຍຮ້ອຍໂກຕິກັລປະກໍຕາມ.

Verse 70

अवश्यमेव भोक्तव्यं कृतं कर्म शुभाशुभम् । यो देवः सर्वलोकानामंतरात्मा जगन्मयः । सर्वकर्मफलं भुक्ते परिपूर्णः सनातनः ॥ ७० ॥

ກຳທີ່ເຮັດໄວ້—ດີຫຼືຊົ່ວ—ຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ຮັບຜົນຢ່າງແນ່ນອນ. ພຣະເທວະຜູ້ເປັນອາດຕະພາຍໃນຂອງທຸກໂລກ ແຜ່ຊຶມທົ່ວຈັກກະວານ ຊົງໃຫ້ຜົນກຳທັງປວງຖືກສະເຫຼີມສົມ—ພຣະອົງນິລັນດອນ ແລະສົມບູນພ້ອມ.

Verse 71

योऽसौ विश्वंभरो देवो गुणमेदव्यवस्थितः । सूजत्यवति चात्त्येतत्सर्वं सर्वभुगव्ययः ॥ ७१ ॥

ພຣະເທວະຜູ້ອຸ້ມຊູຈັກກະວານ ສະຖິດຢູ່ໃນການຈັດວາງອັນຫຼາກຫຼາຍຂອງຄຸນະ ຊົງສ້າງໂລກນີ້ທັງໝົດ ຊົງປົກປ້ອງ ແລະຊົງຖອນກັບ—ພຣະອົງເປັນຜູ້ເສວຍທຸກສິ່ງ ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ.