Prāyaścitta for Mahāpātakas and the Sin-destroying Power of Viṣṇu-smaraṇa

Verse 1

सनक उवाच । प्रायश्चित्तविधिं वक्ष्ये श्रृणु नारद सांप्रतम् । प्रायश्चित्तविशुद्धात्मा सर्वकर्मफलं लभेत् ॥ १ ॥

ສນະກະກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ນາຣະດະ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍວິທີປຣາຍະຈິຕຕະ (ການຊຳລະບາບ). ຜູ້ທີ່ຈິດໃຈບໍລິສຸດດ້ວຍປຣາຍະຈິຕຕະ ຈະໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງກຳທັງປວງ.

Verse 2

प्रायश्चित्तविहीनैस्तु यत्कर्म क्रियते मुने । तत्सर्वं निष्फलं प्रोक्तं राक्षसैः परिसेवितम् ॥ २ ॥

ໂອ ມຸນີ, ພິທີຫຼືການກະທຳໃດໆ ທີ່ເຮັດໂດຍຂາດປຣາຍະຈິຕຕະຕາມກຳນົດ ຖືກກ່າວວ່າໄຮ້ຜົນທັງສິ້ນ; ແລະເປັນສິ່ງທີ່ຣາກະສະ (ອຳນາດອະສຸລ) ມັກເຂົ້າມາຄົບຄົນ.

Verse 3

कामक्रोधविहीनैश्च धर्मशास्त्रविशारदैः । प्रष्टव्या ब्राह्मणा धर्मं सर्वधर्मफलेच्छुभिः ॥ ३ ॥

ຜູ້ທີ່ປາສະຈາກກາມະແລະໂກຣດ ແລະຊຳນານໃນທຳມະສາດຣະ; ບຣາຫມະນະເຊັ່ນນັ້ນຄວນເຂົ້າໄປຖາມເຖິງທຳມະ ໂດຍຜູ້ປາຖະໜາຜົນແຫ່ງທຳມະທັງປວງ.

Verse 4

प्रायश्चित्तानि चीर्णानि नारायणपराङ्मुखैः । न निष्पुनंति विप्रेंद्र सुराभांडमिवापगाः ॥ ४ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ການຊົດໃຊ້ບາບທີ່ຜູ້ຫັນຫນ້າອອກຈາກ ພຣະນາຣາຍະນະ ກະທຳນັ້ນ ບໍ່ອາດຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ; ເຫມືອນແມ່ນ້ຳບໍ່ອາດລ້າງພາຊະນະທີ່ເຕັມເຫຼົ້າໄດ້.

Verse 5

ब्रह्महा च सुरापी च स्तेयी च गुरुतल्पगः । महापातकिननस्त्वेते तत्संसर्गी च पंचमः ॥ ५ ॥

ຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ, ຜູ້ດື່ມເຫຼົ້າມຶນເມົາ, ຜູ້ລັກຂໂມຍ, ແລະຜູ້ລ່ວງລະເມີດຕຽງຂອງຄູອາຈານ—ເຫຼົ່ານີ້ເອີ້ນວ່າ ມະຫາປາຕະກິນ; ແລະຜູ້ຄົບຄົນກັບເຂົາເຈົ້າ ນັບເປັນຄົນທີ່ຫ້າ.

Verse 6

यस्तु संवत्सरं ह्यतैः शयनासनभोजनैः । संवसेत्सह तं विद्यात्पतितं सर्वकर्मसु ॥ ६ ॥

ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ຢູ່ຮ່ວມກັບຄົນເຊັ່ນນັ້ນຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ແບ່ງປັນຕຽງ, ບ່ອນນັ່ງ, ແລະອາຫານ—ຈົ່ງຮູ້ວ່າຜູ້ນັ້ນເປັນຜູ້ຕົກຕ່ຳ (patita) ໃນກິດທຳທັງປວງ.

Verse 7

अज्ञानाद्वाह्मणं हत्वा चीरवासा जटी भवेत् । स्वेनैव हतविप्रस्य कपालमपि धारयेत् ॥ ७ ॥

ຖ້າຜູ້ໃດໂດຍຄວາມບໍ່ຮູ້ ໄດ້ຂ້າພຣາຫມັນ, ຜູ້ນັ້ນຄວນນຸ່ງຜ້າເປືອກໄມ້ ແລະໄວ້ຜົມກະຈຸກພັນ (jaṭā); ຍັງຄວນຖືກະໂຫຼກຂອງພຣາຫມັນຜູ້ທີ່ຕົນໄດ້ຂ້ານັ້ນໄວ້ດ້ວຍ.

Verse 8

तदभावे मुनिश्रष्ट कपालं वान्यमेव वा । तद्द्रव्यं ध्वजदंडे तु धृत्वा वनचरो भवेत् ॥ ८ ॥

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຖ້າສິ່ງນັ້ນບໍ່ມີ ອາດເອົາຖ້ວຍກະໂຫຼກ ຫຼືພາຊະນະອື່ນທີ່ເໝາະສົມ; ນຳສິ່ງຈຳເປັນນັ້ນຜູກໄວ້ທີ່ຄັນທຸງ ແລ້ວດຳລົງຊີວິດເປັນຜູ້ຢູ່ປ່າ ພະເດີນທາງໃນວັນນະ.

Verse 9

वन्याहारो वसेतत्र वारमेकं मिताशनः । सम्यक्संध्यामुपासीत त्रिकालं स्नानमाचरेत् ॥ ९ ॥

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເພີ່ມເວລາໜຶ່ງຊ່ວງ ຄວນດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານປ່າ ແລະກິນຢ່າງພອດປານກາງ. ຄວນບູຊາສັນທະຍາ (Sandhyā) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລະອາບນ້ຳສາມເທື່ອຕໍ່ມື້.

Verse 10

अध्ययनाध्यापनादून्वर्जयेत्संस्मरेद्धरिम् । ब्रह्मचारी भवेन्नित्यं गंधमाल्यादि वर्जयेत् ॥ १० ॥

ຄວນຫຼີກເວັ້ນສິ່ງໃດໆທີ່ບໍ່ເກື້ອກູນຕໍ່ການຮຽນແລະການສອນ ແລະຄວນລະລຶກຮາຣິ (Hari) ຢູ່ເສມອ. ຄວນດຳລົງພຣະພົວພັນແຫ່ງພຣະພຣະຈາຣີ (brahmacārin) ທຸກເວລາ ແລະງົດນ້ຳຫອມ ພວງມາລາ ແລະການປະດັບອາລົມອື່ນໆ.

Verse 11

तीर्थान्यनुवसेच्चैव पुण्याश्चावाश्रमांस्तथा । यदि वन्यैर्न जीवेत ग्रामे भिक्षां समाचरेत् ॥ ११ ॥

ຄວນພັກອາໄສຢູ່ຕາມຕີຣຖະ (tīrtha) ອັນສັກສິດ ແລະອາສຣົມອັນບໍລິສຸດ. ຖ້າບໍ່ອາດດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຜົນໄມ້ປ່າໄດ້ ກໍໃຫ້ໄປບ້ານ ແລະດຳລົງດ້ວຍບິນດະບາດ (ຂໍທານ) ຢ່າງຖືກທຳນຽມ.

Verse 12

द्वादशाब्दं व्रतं कुर्यादेवं हरिपरायणः । ब्रह्महा शुद्धिमाप्नोति कर्मार्हश्चैव जायते ॥ १२ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ທີ່ອຸທິດໃຈແດ່ຮາຣິ (Hari) ແຕ່ຜູ້ດຽວ ຄວນປະຕິບັດວຣະຕະ (ຄຳປະຕິຍານ) ເປັນເວລາສິບສອງປີ. ໂດຍວຣະຕະນີ້ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນະກໍບັນລຸຄວາມບໍລິສຸດ ແລະກາຍເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການປະກອບພິທີເວດະອີກຄັ້ງ.

Verse 13

व्रतमध्ये मृगैर्वापि रोगैर्वापि निषूदितः । गोनिमित्तं द्विजार्थं वा प्राणान्वापि परित्यजेत् ॥ १३ ॥

ຖ້າໃນກາງການຖືວຣະຕະ ຖືກສັດປ່າຂ້າ ຫຼືຖືກໂຣກໄພຄອບງຳຈົນຕາຍ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຍອມສະຫຼະຊີວິດເພື່ອງົວ ຫຼືເພື່ອປະໂຫຍດຂອງພຣາຫມະນະ—ຄວາມຕາຍແບບນັ້ນຖືກຍົກຍ້ອງວ່າເປັນທາງທຳ.

Verse 14

यद्वा दद्याद्द्विजेंद्राणां गवामयुतमुत्तसम् । एतेष्वन्यतमं कृत्वा ब्रह्महा शुद्धिमान्पुयात् ॥ १४ ॥

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ຈົ່ງຖວາຍທານອັນປະເສີດແກ່ທະວິຊະຜູ້ສູງສຸດ ເປັນງົວດີຈໍານວນໜຶ່ງໝື່ນ. ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດປຣາຍະຊິດຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງໃນນີ້ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນະກໍບໍລິສຸດໄດ້.

Verse 15

दीक्षितं क्षत्रियं हत्वा चरेद्धि ब्रह्महव्रतम् । अग्निप्रवेशनं वापि मरुत्प्रपतनं तथा ॥ १५ ॥

ຖ້າໄດ້ຂ້າກະສັດຕຣິຍະຜູ້ຮັບດີກສາ ຈົ່ງປະຕິບັດວຣະຕະອັນເປັນປຣາຍະຊິດສໍາລັບບາບບຣາຫມະຫັດຍາແທ້. ຫຼືຈະເຂົ້າໄປໃນໄຟ ຫຼືຕົກລົງຈາກທີ່ສູງ ເພື່ອຊໍາລະບາບກໍໄດ້.

Verse 16

दीक्षीतं ब्राह्मणं हत्वा द्विगुणं व्रतमाचरेत् । आचार्यादिवधे चैव व्रतमुक्तं चतुर्गुणम् ॥ १६ ॥

ຖ້າໄດ້ຂ້າພຣາຫມະນະຜູ້ຮັບດີກສາ ຈົ່ງປະຕິບັດວຣະຕະປຣາຍະຊິດໃຫ້ເປັນສອງເທົ່າ. ແລະໃນກໍລະນີຂ້າອາຈານ ແລະຜູ້ອື່ນໆທໍານອງນັ້ນ ວຣະຕະຖືກກ່າວວ່າເປັນສີ່ເທົ່າ.

Verse 17

हत्वा तु विप्रमात्रं च चरेत्संवत्सरं व्रतम् । एवं विप्रस्य गदितः प्रायश्चित्तविधिर्द्विज ॥ १७ ॥

ແຕ່ຖ້າໄດ້ຂ້າພຣາຫມະນະພຽງຜູ້ດຽວ ຈົ່ງປະຕິບັດວຣະຕະປຣາຍະຊິດເປັນເວລາໜຶ່ງປີ. ດັ່ງນີ້ ໂອ ທະວິຊະ ວິທີການຊໍາລະບາບສໍາລັບການຂ້າພຣາຫມະນະ ໄດ້ຖືກກ່າວແລ້ວ.

Verse 18

द्विगुणं क्षत्रियस्योक्तं त्रिगुणं तु विशः स्मृतम् । ब्राह्मणं हंति यः शूद्रस्तं मुशल्यं विर्दुर्बुधाः ॥ १८ ॥

ສໍາລັບກະສັດຕຣິຍະ ກ່າວວ່າໂທດເປັນສອງເທົ່າ; ສໍາລັບໄວຊະຍະ ຈໍາໄດ້ວ່າເປັນສາມເທົ່າ. ແຕ່ບັນດາຜູ້ຮູ້ແຈ້ງກ່າວວ່າ ຊູດຣະຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນະ ຄວນຖືກລົງໂທດຕາຍດ້ວຍຄ້ອນຕີ (ມຸສະລະ).

Verse 19

राज्ञैव शिक्षा कर्तव्या इति शास्तेषु निश्चयः । ब्राह्मणीनां वधे त्वर्द्धं पादः स्यात्कन्यकावधे ॥ १९ ॥

ໃນຄຳພີສາດສະຕຣາ ກຳນົດແນ່ນອນວ່າ ການລົງໂທດຕ້ອງເຮັດໂດຍພະມະຫາກະສັດເທົ່ານັ້ນ. ຖ້າຂ້ານາງພຣາຫມະນີ ໂທດຫຼຸດລົງເຄິ່ງໜຶ່ງ; ຖ້າຂ້າສາວທີ່ຍັງບໍ່ແຕ່ງງານ ໂທດຫຼຸດເຫຼືອໜຶ່ງສ່ວນສີ່.

Verse 20

हत्वा त्वनुपनीतांश्च तथा पादव्रतं चरेत् । हत्वा तु क्षत्रियं विप्रः षडब्दं कुच्छ्रमाचरेत् ॥ २० ॥

ຖ້າໄດ້ຂ້າຜູ້ທີ່ຍັງບໍ່ທັນຮັບພິທີອຸປະນະຍະນະ (upanayana) ຄວນປະພຶດວຣະຕະ «ປາດະ-ວຣະຕະ» ເພື່ອຊຳລະບາບ. ແຕ່ຖ້າພຣາຫມະນະໄດ້ຂ້າກະສັດຊັ້ນກະສັດ (kṣatriya) ຈົ່ງປະພຶດກຣິຈຊຣະ (kṛcchra) ຫົກປີ.

Verse 21

संवत्सरं त्रयं वेश्यं शूर्द्रं हत्वा तु वत्सरम् । दीक्षितस्य स्त्रियं हत्वा ब्राह्मणी चाष्टवत्सरान् ॥ २१ ॥

ຂ້າວັຍສະຍະ (Vaiśya) ກຳນົດໃຫ້ບຳເນັດສາມປີ; ຂ້າຊູດຣະ (Śūdra) ໃຫ້ບຳເນັດໜຶ່ງປີ. ຂ້າເມຍຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບດີກຊາ (dīkṣita) ໃຫ້ບຳເນັດແປດປີ; ແລະຂ້ານາງພຣາຫມະນີ ກໍແປດປີເຊັ່ນກັນ.

Verse 22

ब्रह्महत्याव्रतं कृत्वा शुद्धो भवति निश्चितम् । प्रायश्चित्तं विधानं तु सर्वत्र मुनिसत्तम ॥ २२ ॥

ເມື່ອປະພຶດວຣະຕະສຳລັບຊຳລະບາບ «ພຣະຫມະ-ຫັດຍາ» (brahma-hatyā) ແລ້ວ ຍ່ອມບໍລິສຸດແນ່ນອນ. ໂອ ມຸນິສັດຕະມະ, ຂໍໃຫ້ຮູ້ວ່າ ລະບຽບການປະຕິບັດປຣາຍະຊິດຕະທີ່ຖືກຕ້ອງ ໃຊ້ໄດ້ທົ່ວໄປທຸກກໍລະນີຕາມທີ່ກຳນົດ.

Verse 23

वृद्धातुरस्त्रीबालानामर्द्धमुक्तं मनीषिभिः । गौडी पैष्टी च माध्वी च विज्ञेया त्रिविधा सुरा ॥ २३ ॥

ສຳລັບຄົນເຖົ້າ ຄົນເຈັບ ແມ່ຍິງ ແລະເດັກນ້ອຍ ນັກປັນຍາກ່າວໄວ້ວ່າ ໃຫ້ໃຊ້ພຽງເຄິ່ງໜຶ່ງ (ຂອງມາດຕະຖານ). ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ສຸຣາ (surā) ມີສາມຊະນິດ: ກາວດີ (gauḍī) ທຳຈາກນ້ຳອ້ອຍ/ກາກນ້ຳຕານ, ໄປສະຕີ (paiṣṭī) ທຳຈາກເຂົ້າແປ້ງ, ແລະ ມາດວີ (mādhvī) ທຳຈາກນ້ຳເຜິ້ງ.

Verse 24

चातुर्वर्ण्यारपेया स्यात्तथा स्त्रीभिश्च नारद । क्षीरं घृतं वा गोमूत्रमेतेष्वन्यतमं मुने ॥ २४ ॥

ໂອ ພຣະນານຣົດ, ການບູຊານີ້ສາມາດປະຕິບັດໄດ້ໂດຍວັນນະທັງສີ່ ແລະ ແມ່ຍິງເຊັ່ນກັນ. ໂອ ພຣະຣືສີ, ມັນອາດຈະເຮັດດ້ວຍນົມ, ກີ (ເນີຍໃສ), ຫຼື ຍ່ຽວງົວ.

Verse 25

स्नात्वर्द्रवासा नियतो नारायणमनुस्मरन् । पक्वायसनिभं कृत्वा पिबेज्चैवोदकं ततः ॥ २५ ॥

ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳ, ນຸ່ງເຄື່ອງປຽກ, ແລະ ຄວບຄຸມຕົນເອງ, ຄວນລະນຶກເຖິງພຣະນາຍຣາຍ; ຈາກນັ້ນ, ເຮັດໃຫ້ (ເຄື່ອງປຸງ) ຄ້າຍຄືເຫຼັກທີ່ຖືກເຜົາ, ແລ້ວຈຶ່ງດື່ມນ້ຳນັ້ນ.

Verse 26

तत्तु लौहेन पात्रेण ह्यायसेनाथवा पिबेत् । ताम्रेण वाथं पात्रेण तत्पीत्वा मरणं व्रजेत् ॥ २६ ॥

ຄວນດື່ມສິ່ງນັ້ນຈາກພາຊະນະທີ່ເຮັດດ້ວຍເຫຼັກ ຫຼື ເຫຼັກກ້າເທົ່ານັ້ນ. ແຕ່ຖ້າດື່ມຈາກພາຊະນະທອງແດງ, ເມື່ອດື່ມແລ້ວ, ຜູ້ນັ້ນຈະເຖິງແກ່ຄວາມຕາຍ.

Verse 27

सुरापी शुद्धिमाप्नोति नान्यथा शुद्धिरिष्यते । अज्ञानादात्मबुद्द्या तु सुरां पीत्वा द्विजश्चरेत् ॥ २७ ॥

ຜູ້ດື່ມສຸລາ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດ - ບໍ່ມີການຊຳລະລ້າງອື່ນໃດຖືກກຳນົດໄວ້. ແຕ່ຖ້າຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ພຣາມ) ໄດ້ດື່ມສຸລາໂດຍຄວາມບໍ່ຮູ້, ເຂົ້າໃຈຜິດວ່າເປັນສິ່ງອື່ນ, ລາວຄວນປະຕິບັດຕາມຂັ້ນຕອນການໄຖ່ບາບທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 28

ब्रह्महत्याव्रतं सम्यक्तच्चिह्नपरिवर्जितः । यदि रोगानिवृत्त्यर्थमौषधार्थं सुरां पिबेत् ॥ २८ ॥

ຖ້າບຸກຄົນໃດໜຶ່ງກຳລັງປະຕິບັດການໄຖ່ບາບສຳລັບ ພຣົມມະຫັດ (ບາບຂອງການຂ້າພຣາມ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ແລະ ຫຼີກລ່ຽງເຄື່ອງໝາຍພາຍນອກທັງໝົດ, ແຕ່ດື່ມສຸລາພຽງເພື່ອເປັນຢາປົວພະຍາດ, ເມື່ອນັ້ນ (ຖືວ່າ) ເປັນຈຸດປະສົງທາງການແພດ.

Verse 29

तस्योपनयनं भूयस्तथा चांद्रायणद्वयम् । सुरासंस्पृष्टपात्रं तु सुराभांडोदकं तथा ॥ २९ ॥

ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ພິທີອຸປະນະຍະນະ (Upanayana) ຄວນຖືກປະກອບອີກຄັ້ງ ແລະຄວນປະພຶດວຣະຕະ ຈັນທຣາຍະນະ (Cāndrāyaṇa) ສອງຄັ້ງ. ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ ກັບພາຊະນະທີ່ຖືກເຫຼົ້າແຕະຕ້ອງ ແລະນ້ໍາທີ່ຢູ່ໃນໄຫເຫຼົ້າ.

Verse 30

सुरापानसमं प्राहुस्तथा चन्द्रस्य भक्षणम् । तालं च पानसं चैव द्राक्षं खार्जूरसंभवम् ॥ ३० ॥

ເຂົາທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ «ການກິນ ຈັນດຣະ (candra)» ເທົ່າກັບການດື່ມເຫຼົ້າ. ແລະຜະລິດຕະພັນຈາກ ຕາລາ (ຕົ້ນປາມ), ປານະສະ (ແຈັກຟຣຸດ), ດຣາກຊາ (ອະງຸ່ນ) ແລະສິ່ງທີ່ເກີດຈາກ ຄາຣຈູຣະ (ອິນທະພານ) ກໍຖືກເຂົ້າໃນຂໍ້ຫ້າມດຽວກັນ.

Verse 31

माधुक शैलमारिष्टं मैरेयं नालिकेरजम् । गौडी माध्वी सुरा मद्यमेवमेकादश स्मृताः ॥ ३१ ॥

ມາທຸກະ, ໄຊລະ, ອາຣິສຕະ, ໄມເຣຍະ, ແລະທີ່ປຸງຈາກໝາກພ້າວ; ອີກທັງ ໂກດີ, ມາທວີ, ສຸຣາ, ແລະ ມັດຍະ—ດັ່ງນີ້ຖືກຈໍາໄວ້ວ່າເປັນເຫຼົ້າມຶນເມົາ 11 ປະເພດ.

Verse 32

एतेष्वन्यतमं विप्रो न पिबेद्वै कदाचन । एतेष्वन्यतमं यस्तु पिबेदज्ञानतो द्विजः ॥ ३२ ॥

ພຣາຫມະນະບໍ່ຄວນດື່ມອັນໃດໜຶ່ງໃນເຫຼົ້າຕ້ອງຫ້າມເຫຼົ່ານີ້ເລີຍ. ແຕ່ຖ້າດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ດື່ມອັນໃດໜຶ່ງໂດຍບໍ່ຮູ້ (ເນື່ອງຈາກອະວິຊາ) ການໄຖ່ບາບຈະຖືກກ່າວຕໍ່ໄປ.

Verse 33

तस्योपनयनं भूयस्तप्तकृच्छ्रं चरेत्तथा । समक्षं वा परोक्षं वा बलाच्चौयण वा तथा ॥ ३३ ॥

ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ຄວນປະກອບພິທີອຸປະນະຍະນະ (Upanayana) ອີກຄັ້ງ ແລະຄວນປະພຶດຕະປະສະກຳ ທັບຕະກຣິດຈະຣະ (taptakṛcchra) ດ້ວຍ. ຈະເກີດຕໍ່ໜ້າຜູ້ອື່ນ ຫຼືຢູ່ລັບໆ, ຈະເກີດໂດຍຖືກບັງຄັບ ຫຼືເນື່ອງຈາກການລັກຂໂມຍກໍຕາມ.

Verse 34

परस्वानामुपादानं स्तेयमित्युच्यते बुधैः । सुवर्णस्य प्रमाणं तु मन्वाद्यैः परिभाषितम् ॥ ३४ ॥

ນັກປັນຍາທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ ການເອົາຊັບສິນຂອງຜູ້ອື່ນແມ່ນ «ການລັກ». ແຕ່ມາດຕະຖານການຊັ່ງຕວງຄຳນັ້ນ ມະນຸ ແລະນັກບັນຍັດທັງຫຼາຍໄດ້ກຳນົດໄວ້ແລ້ວ.

Verse 35

वक्ष्ये श्रृणुष्व विप्रेंद्र प्रायश्चजितोक्तिसाधनम् । गवाक्षागतमार्तण्डरश्मिमध्ये प्रदृश्यते ॥ ३५ ॥

ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍ—ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາພຣາຫມັນ—ເຖິງວິທີທີ່ຢືນຢັນຄຳສອນເລື່ອງປຣາຍະຈິດຕະ (ການຊົດໃຊ້ບາບ). ມັນປາກົດແຈ້ງ ເຫມືອນແສງຕາເວັນທີ່ເຫັນກາງລຳແສງທີ່ສ່ອງເຂົ້າທາງປ່ອງຢ້ຽມ.

Verse 36

त्रसरेणुप्रमाणं तु रज इत्युच्यते बुधैः । त्रसरेण्वष्टकं निष्कस्तत्रयं राजसर्षपः ॥ ३६ ॥

ນັກຮູ້ກ່າວວ່າ ປະລິມານທີ່ວັດດ້ວຍ ຕຣາສະເຣນຸ (trasareṇu) ເອີ້ນວ່າ «ຣະຈັສ» (rajas) ແມ່ນອະນຸຝຸ່ນອັນລະອຽດ. ຕຣາສະເຣນຸ 8 ເປັນ 1 ນິສກະ (niṣka) ແລະ 3 ນິສກະ ເປັນ 1 ຣາຊະ-ສະຣະສະປະ (rāja-sarṣapa) ມາດຕະຖານເມັດມັດສະຕາດ.

Verse 37

गौरसर्षपस्तर्त्रयं स्यात्तत्षट्कं यव उच्यते । यवत्रयं कृष्णलः स्यान्माषस्तत्पंचकं स्मृतः ॥ ३७ ॥

ເມັດມັດສະຕາດຂາວ 3 ເມັດ ເປັນ 1 ຫນ່ວຍ; 6 ຫນ່ວຍນັ້ນ ເອີ້ນວ່າ ຢະວະ (yava) ແມ່ນມາດຕະຖານເມັດຂ້າວບາເລ. ຢະວະ 3 ເປັນ ກຣິສນະລະ (kṛṣṇala) ແລະ ກຣິສນະລະ 5 ຈື່ຈຳວ່າເປັນ 1 ມາສະ (māṣa).

Verse 38

माषषोडषमानं स्यात्सुवर्णमिति नारद । हत्वा ब्रह्मस्वमज्ञानाद्द्वादशांब्दं तु पूर्ववत् ॥ ३८ ॥

ໂອ ນາຣະດະ, ສຸວັນນະ (suvarṇa) 1 ໜ່ວຍ ກ່າວວ່າເທົ່າກັບ 16 ມາສະ (māṣa). ຖ້າໂດຍອະວິຊາ ໄດ້ຂ້າຜູ້ທີ່ກ່ຽວພັນກັບຊັບສິນຂອງພຣາຫມັນ ຫຼືເຮັດໃຫ້ຊັບພຣາຫມັນພິນາດ ກໍຄວນປະພຶດວິໄນການຊົດໃຊ້ບາບເຊັ່ນເກົ່າ ເປັນເວລາ 12 ປີ.

Verse 39

कपालध्वजहीनं तु ब्रह्महत्याव्रतं चरेत् । गुरुणां यज्ञकतॄणां धार्मिष्टानां तथैव च ॥ ३९ ॥

ແຕ່ຄວນປະຕິບັດວຣະຕະແຫ່ງການຊຳລະບາບສຳລັບການຂ້າພຣາຫມັນ ໂດຍບໍ່ຖືທຸງກະໂຫຼກ; ແລະຄວນປະຕິບັດເຊັ່ນດຽວກັນໃນກໍລະນີກ່ຽວກັບຄູອາຈານ, ຜູ້ປະກອບຍັດຍະ, ແລະຜູ້ທຳດີທັງຫຼາຍ.

Verse 40

श्रोत्रियाणां द्विजानां तु हृत्वा हेमैवमाचरेत् । कृतानुतापो देहे च संपूर्णे लेपयेद् धृतम् ॥ ४० ॥

ແຕ່ຖ້າຜູ້ໃດລັກຄຳຈາກພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ວິເທດ (ຊໂຣຕຣິຍະ) ກໍໃຫ້ປະຕິບັດການຊຳລະບາບຕາມທີ່ກຳນົດ ແລະເມື່ອມີນ້ຳໃຈສຳນຶກຜິດແທ້ ຈຶ່ງທານ້ຳມັນເນີຍໃສ (ກີ) ໃຫ້ທົ່ວຮ່າງກາຍ.

Verse 41

करीषच्छादितो दग्धः स्तेयपापाद्विमुच्यते । ब्रह्मस्वं क्षत्रियो हृत्वा पश्चात्तापमवाप्य च ॥ ४१ ॥

ຜູ້ໃດຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຂີ້ງົວ ແລ້ວຖືກເຜົາ ຈະພົ້ນຈາກບາບແຫ່ງການລັກ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ກະສັດຕຣິຍະຜູ້ຍຶດຊັບຂອງພຣາຫມັນ ເມື່ອໄດ້ຮັບຄວາມສຳນຶກຜິດ ກໍຈະບໍລິສຸດ.

Verse 42

पुनर्ददाति तत्रैव तद्विधानं श्रृणुष्व मे । तत्र सांतपनं कृत्वा द्वादशाहोपवासतः ॥ ४२ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ຄືນໃຫ້ໃໝ່ໃນບ່ອນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ. ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້ອຍເຖິງວິທີທີ່ຖືກຕ້ອງ: ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດການຊຳລະບາບສານຕະປະນະ (Sāntapana) ແລ້ວ ຈຶ່ງອົບວາດອາຫານ 12 ມື້.

Verse 43

शुद्धिमाप्नोति देवर्षे ह्यन्यथा पतितो भवेत् । रत्नासनमनुष्यस्त्रीधेनुभूम्यादिकेषु च ॥ ४३ ॥

ໂອ ທ່ານເທວະຣິສິ, ຜູ້ປະຕິບັດຕາມນີ້ຈະໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດ; ຖ້າບໍ່ເຊັ່ນນັ້ນ ຈະກາຍເປັນຜູ້ຕົກຕ່ຳ—ໂດຍສະເພາະໃນເລື່ອງບັນລັງປະດັບອັນມີຮັດຕະນະ, ມະນຸດ, ແມ່ຍິງ, ງົວ, ຜືນດິນ ແລະອື່ນໆ.

Verse 44

सुवर्णसहृशेष्वेषु प्रायश्चितार्द्धमुच्यते । त्रसरेणुसमं हेम हृत्वा कुर्यात्समाहितः ॥ ४४ ॥

ໃນກໍລະນີຂອງສິ່ງຂອງທີ່ມີຄ່າທຽບເທົ່າຄໍາ ການຊົດໃຊ້ບາບ (ປຣາຍະຊິຕ) ທີ່ກໍານົດ ກ່າວວ່າເປັນພຽງຄຶ່ງໜຶ່ງ (ຂອງການລັກຄໍາ)। ຖ້າລັກຄໍາເທົ່າ “ຕຣະສະເຣນຸ” ອັນເປັນຝຸ່ນນ້ອຍຫຼາຍ ພຶງປະຕິບັດພິທີຊໍາລະບາບດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ແລະມີສະຕິ।

Verse 45

प्राणायामद्वयं सम्यक् तेन शुद्धच्चति मानवः । प्राणायामत्रयं कुर्याद्धृत्वा निष्कप्रमाणकम् ॥ ४५ ॥

ເມື່ອປະຕິບັດປຣານາຍາມະຢ່າງຖືກຕ້ອງສອງຮອບ ມະນຸດຍ່ອມບໍລິສຸດ. ຖ້າລັກຄໍາເທົ່າມາດຕາ “ນິສກະ” ພຶງເຮັດປຣານາຍາມະສາມຮອບ ໂດຍກັ້ນລົມຫາຍໃຈຕາມມາດຕານັ້ນ.

Verse 46

प्राणायामाश्च चत्वारो राजसर्षपमात्रके । गौरसर्षपमानं तु हृत्वा हेम विचक्षणः ॥ ४६ ॥

ປຣານາຍາມະທັງສີ່ປະເພດ ພຶງກໍານົດມາດຕາດ້ວຍ “ເມັດຜັກກາດຂອງກະສັດ” ເປັນໜ່ວຍ. ແລະຜູ້ປະຕິບັດຜູ້ຮູ້ທັນ ພຶງພິຈາລະນາອີກດ້ວຍມາດຕາ “ເມັດຜັກກາດຂາວ” ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາ.

Verse 47

स्नात्वा च विधिवज्जप्याद्गायत्र्यष्टसहस्त्रकम् । यवमात्रसुवर्णस्य स्तेयाच्छुद्धो भवेद्दिजः ॥ ४७ ॥

ເມື່ອອາບນ້ໍາຕາມພິທີ ແລ້ວຈຶ່ງສວດຈະປະຄາຍະຕຣີຕາມກົດ ຈໍານວນແປດພັນຄັ້ງ ພຣາຫມັນຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ທະວິຊະ) ຍ່ອມບໍລິສຸດຈາກບາບການລັກຄໍາເທົ່ານ້ໍາໜັກເມັດບາເລຍ໌ໜຶ່ງເມັດ.

Verse 48

आसायं प्रातरारभ्य जप्त्वा वै वेदमातरम् । हेम कृष्णलमात्रं तु हृत्वा सांतपनं चरेत् ॥ ४८ ॥

ເລີ່ມແຕ່ຕອນແລງ ແລະຕໍ່ເນື່ອງຈາກເຊົ້າວັນຕໍ່ໄປ ເມື່ອໄດ້ສວດຈະປະ “ແມ່ແຫ່ງເວດ” ຄື ຄາຍະຕຣີ ຕາມພິທີແລ້ວ ຖ້າລັກຄໍາເທົ່າມາດຕາ “ກຣິສນະລະ” ໜຶ່ງ ພຶງປະຕິບັດວຣະຕະຊໍາລະບາບ “ສາມຕະປະນະ” (Sāṃtapana).

Verse 49

माषप्रमाणे हेम्नस्तु प्रायश्चित्तं निगद्यते । गोमूत्रपक्वयवभुग्वर्षेणैकेन शुद्ध्यति ॥ ४९ ॥

ສໍາລັບຄໍາທອງທີ່ຖືກລັກໃນປະມານໜຶ່ງ «ມາສະ» ມີການກໍານົດພິທີຊໍາລະບາບ: ຢູ່ດ້ວຍການກິນຂ້າວບາເລທີ່ຕົ້ມໃນນ້ໍາປັດສະວະງົວ ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ຈຶ່ງບໍລິສຸດ।

Verse 50

संपूर्णस्य सुवर्णस्य स्तेयं कृत्वा मुनीश्वर । ब्रह्महत्याव्रतं कुर्याद्द्वादशाब्दं समाहितः ॥ ५० ॥

ໂອ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ຖ້າຜູ້ໃດລັກຄໍາທອງເຕັມຈໍານວນ ຄວນຕັ້ງໃຈໃຫ້ໝັ້ນ ປະຕິບັດວຣະຕະຊໍາລະບາບດັ່ງການຊົດໃຊ້ບາບຂ້າພຣາຫມັນ ເປັນເວລາ 12 ປີ.

Verse 51

सुवर्णमानान्न्यूने तु रजतस्तेयकर्मणि । कुर्यात्सांतपनं सम्यगन्यथा पतितो भवेत् ॥ ५१ ॥

ແຕ່ຖ້າເປັນການລັກເງິນ ໃນປະມານທີ່ນ້ອຍກວ່າມາດຕະຖານຂອງຄໍາທອງ ຄວນປະຕິບັດພິທີຊໍາລະບາບ «ສາມຕະປະນະ» ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ; ບໍ່ຊັ້ນຈະກາຍເປັນຜູ້ຕົກຕໍ່າ.

Verse 52

दशनिष्कांतपर्यंतमूर्द्धूं निष्कचतुष्टयात् । हत्वा च रजतं विद्वान्कुर्याच्चांद्रायणं मुने ॥ ५२ ॥

ໂອ ມຸນີ, ຖ້ານັກຮູ້ຜູ້ໜຶ່ງລັກເງິນ—ມີມູນຄ່າເຖິງ 4 ນິສກະ ແລະໃນຈໍານວນທີ່ສູງຂຶ້ນເຖິງ 10 ນິສກະ—ຄວນປະຕິບັດວຣະຕະ «ຈັນທຣາຍະນະ» ເພື່ອຊໍາລະບາບ.

Verse 53

दशादिशतिष्कांतं यः स्तेयी रजतस्य तु । चांद्रायणद्वयं तस्य प्रोक्तं पापविशोधकम् ॥ ५३ ॥

ຜູ້ໃດລັກເງິນໃນປະມານທີ່ເອີ້ນວ່າ «ດະຊາດິຊະຕິສການຕະ» ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃຫ້ປະຕິບັດ «ຈັນທຣາຍະນະ» ສອງຄັ້ງ ເພື່ອຊໍາລະບາບ.

Verse 54

शतादूर्द्धूं सहस्त्रांतं प्रोक्तं चांद्रायणत्रयम् । सहस्त्रादधिकस्तेये ब्रह्महत्याव्रतं चरेत् ॥ ५४ ॥

ສໍາລັບການລັກຊັບທີ່ມີມູນຄ່າເກີນຮ້ອຍຫາພັນ, ຕ້ອງປະຕິບັດ Cāndrāyaṇa ສາມເທົ່າ. ແຕ່ຖ້າເກີນພັນ, ຜູ້ກ່ຽວຕ້ອງປະຕິບັດການໄຖ່ບາບ brahmahatyā.

Verse 55

कांस्यपित्तलमुख्येषु ह्ययस्कांते तथैव च । सहस्रनिष्कमाने तु पराकं परिकीर्तितम् ॥ ५५ ॥

ໃນພາຊະນະທີ່ເຮັດດ້ວຍໂລຫະລະຄັງ ແລະ ທອງເຫຼືອງ, ລວມທັງຫີນແມ່ເຫຼັກ, ມາດຕະຖານທີ່ເອີ້ນວ່າ 'parāka' ແມ່ນຖືກກໍານົດເປັນຈໍານວນຫນຶ່ງພັນ niṣkas.

Verse 56

प्रायश्चित्तं तु रत्नानां स्तेये राजतवत्स्मृतम् । गुरुतल्पगतानां च प्रायश्चित्तमुदीर्यते ॥ ५६ ॥

ສໍາລັບການລັກເພັດພອຍ, ການໄຖ່ບາບແມ່ນຄືກັນກັບການລັກເງິນ. ແລະ ການໄຖ່ບາບສໍາລັບຜູ້ທີ່ລ່ວງລະເມີດຕຽງນອນຂອງຄູອາຈານກໍໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ເຊັ່ນກັນ.

Verse 57

अज्ञानान्मातरं गत्वा तत्सपत्नीमथापि वा । स्वयमेव स्वमुष्कं तु च्छिंद्यात्पापमुदीरयन् ॥ ५७ ॥

ຖ້າດ້ວຍຄວາມບໍ່ຮູ້, ຊາຍຄົນໜຶ່ງຫາກເຂົ້າຫາແມ່ຂອງຕົນ ຫຼື ເມຍນ້ອຍຂອງພໍ່, ໃນຂະນະທີ່ສາລະພາບຜິດ, ລາວຕ້ອງຕັດອັນທະຂອງຕົນເອງ.

Verse 58

हस्ते गृहीत्वा मुष्कं तु गच्छंद्वै नैऋतीं दिशम् । गच्छन्मार्गै सुखं दुःखं न कदाचिद्विचारयेत् ॥ ५८ ॥

ຖື (ອັນທະ) ໄວ້ໃນມື, ຜູ້ກ່ຽວຕ້ອງຍ່າງໄປທາງທິດາຕາເວັນຕົກສຽງໃຕ້; ແລະ ໃນຂະນະທີ່ຍ່າງໄປຕາມທາງນັ້ນ, ບໍ່ຄວນຄິດເຖິງຄວາມສຸກ ຫຼື ຄວາມທຸກເລີຍ.

Verse 59

अपश्यन्गच्छतो गच्छेत्पाणान्तं यः स शुद्ध्यति । मरुत्प्रपतनं वापि कुर्यात्पापमुदाहरन् ॥ ५९ ॥

ຜູ້ທີ່ຍ່າງຜ່ານຜູ້ອື່ນໂດຍບໍ່ໄດ້ເບິ່ງ ແລະ ບັງເອີນຕຳກັນ ຈະບໍລິສຸດ. ຫຼື ປະກາດຄວາມຜິດນັ້ນ ແລ້ວປະຕິບັດການໄຖ່ບາບທີ່ເອີ້ນວ່າ "ມະຣຸດ-ປະຣະປະຕະນະ".

Verse 60

स्ववर्णोत्तमवर्णस्त्रीगमने त्वविचारतः । ब्राह्महत्याव्रतं कुर्याद्वादशाब्दं समाहितः ॥ ६० ॥

ຖ້າຊາຍໃນວັນນະຂອງຕົນ ມີເພດສຳພັນກັບຍິງໃນວັນນະທີ່ສູງກວ່າ ໂດຍບໍ່ໄດ້ໄຕ່ຕອງ, ລາວຄວນຖືສິນໄຖ່ບາບການຂ້າພຣາມ ເປັນເວລາສິບສອງປີ.

Verse 61

अमत्याभ्यासतो गच्छेत्सवर्णां चोत्तमां तथा । कारीषवह्निना दग्धः शुद्धिं याति द्विजोत्तम ॥ ६१ ॥

ດ້ວຍຄວາມຄຸ້ນເຄີຍ, ລາວອາດຈະເຂົ້າຫາແມ່ຍິງໃນຊັ້ນວັນນະຂອງຕົນ ຫຼື ສູງກວ່າ. ແຕ່ເມື່ອຖືກເຜົາໃນໄຟຂີ້ງົວແຫ້ງ, ລາວຈະບັນລຸຄວາມບໍລິສຸດ, ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ທວິຊາ.

Verse 62

रेतःसेकात्पूर्वमेव निवृत्तो यदि मातरि । ब्रह्महत्याव्रतं कुर्याद्रेतः सेकेऽग्निदाहनम् ॥ ६२ ॥

ຖ້າກ່ຽວກັບແມ່ຂອງຕົນ, ຜູ້ໃດຢຸດກ່ອນການຫຼັ່ງນ້ຳອະສຸຈິ, ຄວນປະຕິບັດສິນໄຖ່ບາບການຂ້າພຣາມ; ຖ້ານ້ຳອະສຸຈິຫຼັ່ງອອກມາ, ລາວຕ້ອງເຜົາຕົວເອງໃນໄຟ.

Verse 63

सवर्णोत्तमवर्णासु निवृत्तो वीर्यसेचनात् । ब्रह्महत्याव्रतं कुर्यान्नवाब्दान्विष्णुतत्परः ॥ ६३ ॥

ເມື່ອລະເວັ້ນຈາກການຫຼັ່ງນ້ຳອະສຸຈິກັບຍິງໃນວັນນະດຽວກັນ ຫຼື ສູງກວ່າ, ແລະ ມີຄວາມຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ພຣະວິຊະນຸ, ຄວນປະຕິບັດສິນໄຖ່ບາບການຂ້າພຣາມ ເປັນເວລາເກົ້າປີ.

Verse 64

वैश्यायां पितृपत्न्यां तु षडब्दं व्रतमाचरेत् । गत्वा शूद्वां गुरोर्भार्यां त्रिवर्षं व्रतमाचरेत् ॥ ६४ ॥

ຖ້າ (ການກະທຳຜິດກ່ຽວຂ້ອງກັບ) ຍິງໄວສະຍະ ໂດຍສະເພາະແມ່ນພັນລະຍາຂອງພໍ່ຕົນ, ຜູ້ກ່ຽວຄວນຖືສິນບຳເພັນພຽນເພື່ອລ້າງບາບເປັນເວລາຫົກປີ. ຖ້າ (ກ່ຽວຂ້ອງກັບ) ຍິງສູດຣະ ໂດຍສະເພາະແມ່ນພັນລະຍາຂອງຄູອາຈານຕົນ, ຜູ້ກ່ຽວຄວນຖືສິນບຳເພັນພຽນເປັນເວລາສາມປີ.

Verse 65

मातृष्वसारं च पितृष्वसारमाचार्यभार्यां श्वशुरस्य पत्नीम् । पितृव्यभार्यामथ मातुलानीं पुत्रीं च गच्छेद्यदि काममुग्धः ॥ ६५ ॥

ຖ້າຊາຍໃດ ຫຼົງໄຫຼໃນຕັນຫາ ໄດ້ຮ່ວມປະເວນີກັບນ້ອງສາວຂອງແມ່, ເອື້ອຍນ້ອງຂອງພໍ່, ພັນລະຍາຂອງຄູອາຈານ, ພັນລະຍາຂອງພໍ່ເຖົ້າ, ພັນລະຍາຂອງລຸງອາວ, ພັນລະຍາຂອງນ້າບ່າວ, ຫຼື ແມ່ນແຕ່ລູກສາວຂອງຕົນເອງ (ຜູ້ນັ້ນໄດ້ກະທຳບາບອັນໜັກໜ່ວງ).

Verse 66

दिनद्वये ब्रह्महत्याव्रतं कुर्याद्यथाविधि । एकस्मिन्नेव दिवसे बहुवारं त्रिवार्षिकम् ॥ ६६ ॥

ລາວຄວນປະຕິບັດການຖືສິນບຳເພັນພຽນສຳລັບ ພົມມະຫັດຕະຍາ (ບາບແຫ່ງການຂ້າພາມ) ຕາມແບບແຜນທີ່ກຳນົດໄວ້ເປັນເວລາສອງມື້; ແລະ ໃນມື້ດຽວ, ລາວຄວນເຮັດພິທີຊ້ຳຫຼາຍໆຄັ້ງ ຊຶ່ງປົກກະຕິແລ້ວຕ້ອງປະຕິບັດເປັນເວລາສາມປີ.

Verse 67

एकवारं गते ह्यब्दंव्रतं कृत्वा विशुद्ध्यति । दिनत्रये गते वह्निदग्धः शुध्येत नान्यथा ॥ ६७ ॥

ແທ້ຈິງແລ້ວ, ໂດຍການປະຕິບັດການຖືສິນບຳເພັນພຽນເປັນເວລາໜຶ່ງປີ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະເຮັດພຽງຄັ້ງດຽວ, ຜູ້ກ່ຽວກໍຈະບໍລິສຸດ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກໄຟເຜົາຈະບໍລິສຸດໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອຜ່ານໄປສາມມື້ເທົ່ານັ້ນ—ບໍ່ມີວິທີອື່ນ.

Verse 68

चांजालीं पुष्कसीं चैव स्नुषां च भगिनीं तथा । मित्रस्त्रियं शिष्यपत्नीं यस्तु वै कामतो व्रजेत् ॥ ६८ ॥

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ຖືກຊັກຈູງດ້ວຍຕັນຫາ ໄດ້ຮ່ວມປະເວນີກັບຍິງຈັນທານ, ຍິງປຸກກະສະ, ລູກໄພ້, ເອື້ອຍນ້ອງ, ພັນລະຍາຂອງເພື່ອນ, ຫຼື ພັນລະຍາຂອງລູກສິດ (ຜູ້ນັ້ນໄດ້ກະທຳບາບອັນໜັກໜ່ວງ).

Verse 69

ब्रह्महत्याव्रतं कुर्यात्स षडब्दं मुनीश्वर । अकामतो व्रजेद्यस्तु सोऽब्दकृच्छ्रं समाचरेत् ॥ ६९ ॥

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງບັນດາມຸນີ, ຄວນຮັບຖືວຣະຕະປຣາຍະຊິດຕະ ເພື່ອຊົດໃຊ້ບາບ brahma-hatyā ເປັນເວລາ 6 ປີ. ແຕ່ຖ້າເຂົ້າໄປໃນຄວາມຜິດໂດຍບໍ່ຈົ່ງໃຈ ກໍຄວນປະພຶດ «kṛcchra» ໜຶ່ງປີ.

Verse 70

महापातकिसंसर्गे प्रायश्चित्तं निगद्यते । प्रायश्चित्तविशुद्धात्मा सर्वकर्मफलं लभेत् ॥ ७० ॥

ສໍາລັບການຄົບຄ້າກັບຜູ້ມີບາບໃຫຍ່ (mahāpātakin) ມີການກໍານົດປຣາຍະຊິດຕະໄວ້. ຜູ້ທີ່ຈິດໃນຖືກຊໍາລະໂດຍປຣາຍະຊິດຕະ ຈະໄດ້ຮັບຜົນເຕັມຂອງກຸສົນກຳທັງປວງ.

Verse 71

यस्य येन भवेत्संगो ब्रह्महांदिचतुर्ष्वपि । तत्तद्व्रतं स निव्रर्त्य शुद्धिमान्पोत्यसंशयम् ॥ ७१ ॥

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ມີການຄົບຄ້າກັບຜູ້ກໍ່ອາຊະຍາບາບຫນັກທັງສີ່ ເຊັ່ນ ຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນະ ເປັນຕົ້ນ, ຈົ່ງປະພຶດວຣະຕະຊົດໃຊ້ທີ່ສົມຄວນຕາມການສຳພັນນັ້ນ; ແລ້ວຈະໄດ້ຄວາມບໍລິສຸດ ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 72

अज्ञानात्पंचरात्रं तु संगमेभिः करोतियः । कायकृच्छ्रं चरेत्सम्यगन्यथा पतितो भवेत् ॥ ७२ ॥

ຖ້າຜູ້ໃດເຮັດພິທີປັນຈະຣາຕຣະ (Pañcarātra) ໂດຍຄວາມບໍ່ຮູ້ ແຕ່ຍັງມີການຮ່ວມເພດ, ຜູ້ນັ້ນຄວນປະພຶດປຣາຍະຊິດຕະ «kāya-kṛcchra» ຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ບໍ່ຊັ້ນຈະກາຍເປັນຜູ້ຕົກຕໍ່າ.

Verse 73

द्वादशाहेतु संसर्गे महासांतपनं स्मृतम् । संगंकृत्वार्द्धमासं तु द्वादशाहमुपावसेत् ॥ ७३ ॥

ສໍາລັບການສຳພັນທີ່ຍາວ 12 ມື້ ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ ຄວນເຮັດປຣາຍະຊິດຕະ «Mahā-sāntapana». ເມື່ອໄດ້ປະພຶດລະບຽບຕາມກໍານົດເປັນເວລາຄຶ່ງເດືອນ ແລ້ວຈຶ່ງອົດອາຫານ 12 ມື້.

Verse 74

पराको माससंसर्गे चांद्रमासत्रयेस्मृतम् । कृत्वा संगं तु षण्मासं चरेच्चांद्रायणद्वयम् ॥ ७४ ॥

ຖ້າມີການຮ່ວມເພດອັນຜິດທຳມະ ຕໍ່ເນື່ອງ 1 ເດືອນ ກຳນົດໃຫ້ປະຕິບັດພິທີຊຳລະບາບ Parāka ເປັນເວລາ 3 ເດືອນຈັນທຣະ; ແຕ່ຖ້າຍືດເຖິງ 6 ເດືອນ ຄວນປະຕິບັດ Cāndrāyaṇa 2 ຄັ້ງ។

Verse 75

किंचिन्न्यूनाब्दसंगे तु षण्मासव्रतमाचरेत् । एतच्च त्रिगुणं प्रोक्तं ज्ञानात्संगे यथाक्रमम् ॥ ७५ ॥

ຖ້າການຄົງຢູ່ໃນວິໄນ (ການປະພຶດ) ຍັງບໍ່ຄົບ 1 ປີ ກໍໃຫ້ປະຕິບັດວຣະຕະ 6 ເດືອນ. ນີ້ຖືກກ່າວວ່າມີ 3 ຂັ້ນ ຕາມລຳດັບ ຕາມຄວາມຮູ້ແລະການຄົງຢູ່ຂອງຜູ້ນັ້ນ।

Verse 76

मंडूकं नकुलं काकं वराहं मूषकं तथा । मार्जाराजाविकं श्वानं हत्वा कुक्कुटकं तथा ॥ ७६ ॥

ຜູ້ໃດຂ້າ ກົບ, ນະກຸລ (mongoose), ກາ (crow), ໝູປ່າ, ໜູ; ແລະຍັງຂ້າ ແມວ, ແບ້, ໝາ, ພ້ອມທັງ ໄກ່—(ຍ່ອມຕ້ອງຮັບບາບທີ່ຕ້ອງຊຳລະ).

Verse 77

कृच्छ्रार्द्धमाचरेद्विप्रोऽतिकृच्छ्रं चाश्वह चरेत् । जतप्तकृच्छ्रं करिवधे पराकं गोवधे स्मृतम् ॥ ७७ ॥

ພຣາຫມະນະຄວນປະຕິບັດກຶດຈະ (kṛcchra) ຄຶ່ງໜຶ່ງ; ຖ້າຂ້າມ້າ ຄວນປະຕິບັດອະຕິກຶດຈະ (atikṛcchra). ຖ້າຂ້າຊ້າງ ກຳນົດໃຫ້ກຶດຈະ «ຈະ-ຕັບຕະ» (ja‑tapta); ແລະຖ້າຂ້າງົວ ຖືກກ່າວໃຫ້ປະຕິບັດ Parāka.

Verse 78

कामतो गोवधे नैव शुद्धिर्द्दष्टा मनीषिभिः । पानशय्यासनाद्येषु पुष्पमूलफलेषु च ॥ ७८ ॥

ສຳລັບການຂ້າງົວໂດຍເຈດຕະນາ ບັນດາປັນຍາຊົນບໍ່ໄດ້ຍອມຮັບວ່າມີການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໄດ້. ເຊັ່ນດຽວກັນ ໃນເລື່ອງນ້ຳດື່ມ, ທີ່ນອນ, ບ່ອນນັ່ງ ແລະອື່ນໆ, ພ້ອມທັງດອກໄມ້, ຮາກ, ແລະຜົນໄມ້ (ທີ່ຖືກປົກຄຸມໂດຍບາບໜັກນີ້) ກໍບໍ່ມີຄວາມບໍລິສຸດເຊັ່ນກັນ।

Verse 79

भक्ष्यभोज्यापहारेषु पंचगव्यविशोधनम् । शुष्ककाष्टतृणानां च द्रुमाणां च गुडस्य च ॥ ७९ ॥

ເມື່ອອາຫານກິນໄດ້ ຫຼືອາຫານປຸງສຸກ ຖືກເອົາໄປ ຫຼືຖືກປົ່ນເປື້ອນ ຈົ່ງຊໍາລະດ້ວຍ «ປັນຈະກະວະຍະ» (pañcagavya)។ ກົດຊໍາລະດຽວກັນນີ້ ໃຊ້ກັບໄມ້ແຫ້ງ ແລະຫຍ້າແຫ້ງ, ຕົ້ນໄມ້, ແລະນ້ໍາຕານກ້ອນ (guḍa) ດ້ວຍ।

Verse 80

चर्मवस्त्रामिषाणां च त्रिरात्रं स्यादभोजनम् । टिट्टिभं चक्रवाकं च हंसं कारंडवं तथा ॥ ८० ॥

ສໍາລັບໜັງສັດ, ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ, ແລະເນື້ອສັດ (ໃນການໃຊ້ຫຼືກິນຢ່າງບໍ່ຄວນ) ຈົ່ງອົດອາຫານໃຫ້ຄົບສາມຄືນ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ກ່ຽວກັບນົກ—ṭiṭṭibha, cakravāka, haṃsa ແລະ kāraṇḍava.

Verse 81

उलूकं सारसं चैव पकोतं जलपादकम् । शुकं चाषं बलाकं च शिशुमारं च कच्छपम् ॥ ८१ ॥

ຍັງໄດ້ກ່າວເຖິງ ນົກອູລູກ (ນົກຮູກ), ສາຣະສະ (ນົກກະຮອກ/ກຣຽນ), ປະໂກຕະ (ນົກພິຈອນ), ຈະລະປາດະກະ (ນົກນ້ໍາ), ຊຸກະ (ນົກແກ້ວ), ຈາສະ (cāṣa), ບະລາກະ (ນົກຍາງ), śiśumāra (ສັດນ້ໍາຄ້າຍໂດລຟິນ), ແລະ ກັດຊະປະ (ເຕົ່າ).

Verse 82

एतेष्वन्यतमं हत्वा द्वादशाहमभोजनम् । प्राजापत्यव्रतं कुर्याद्रेतोविण्मूत्रभोजने ॥ ८२ ॥

ຖ້າໄດ້ຂ້າສັດໃດໜຶ່ງໃນບັນດານີ້ ຈົ່ງອົດອາຫານເປັນເວລາສິບສອງມື້. ແລະໃນກໍລະນີກິນນ້ໍາເຊື້ອ, ອຸຈາລະ, ຫຼືນ້ໍາປັດສະວະ ຈົ່ງປະຕິບັດວຣະຕະປຣາຈາປັດຍະ (Prājāpatya) ເພື່ອຊໍາລະບາບ.

Verse 83

चांद्रायणत्रयं प्रोक्तं शूद्रोच्छिष्टस्य भोजने । रजस्वलां च चांडालं महापातकिनं तथा ॥ ८३ ॥

ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ ການປະຕິບັດຈັນດຣາຍະນະ (Cāndrāyaṇa) ສາມຄັ້ງ ແມ່ນການຊໍາລະບາບສໍາລັບການກິນອາຫານເຫຼືອຂອງຊູດຣະ (Śūdra). ເຊັ່ນດຽວກັນ ໃນກໍລະນີກ່ຽວກັບຍິງມີປະຈໍາເດືອນ, ຈັນດາລະ (Cāṇḍāla), ແລະຜູ້ມີບາບໃຫຍ່ (mahāpātakin).

Verse 84

सूतिकां पतितं चैव उच्छिष्टं रजकादिकम् । स्पृष्ट्वा सचैलं स्नायीत घृतं संप्राशेयत्तथा ॥ ८४ ॥

ຖ້າໄດ້ແຕະຕ້ອງແມ່ຍິງຫຼັງຄອດ, ຄົນຕົກຕໍ່າບໍ່ບໍລິສຸດ, ອາຫານເຫຼືອປົ່ນເປື້ອນ, ຫຼືຊ່າງຊັກຜ້າແລະອື່ນໆ ຄວນອາບນ້ຳທັງຍັງນຸ່ງເສື້ອຜ້າ ແລ້ວຈຶ່ງກິນເນີຍໃສ (ghṛta) ເພື່ອຊຳລະມົນທິນ.

Verse 85

गायत्रीं च विशुद्धात्मा जपेदष्टशतं द्विज । एतेष्वन्यतमं स्पृष्ट्वा अज्ञानाधद्यदि भोजने ॥ ८५ ॥

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (dvija) ເມື່ອໃຈບໍລິສຸດແລ້ວ ຄວນສວດຈັບະ ຄາຍະຕຣີ (Gāyatrī) 800 ຈົນ. ຖ້າໃນຍາມກິນ ເພາະຄວາມບໍ່ຮູ້ ໄດ້ແຕະຕ້ອງສິ່ງໃດໜຶ່ງໃນນີ້ ຈັບະນີ້ແມ່ນການແກ້ບາບ.

Verse 86

त्रिरात्रो पोषणाच्छुद्ध्ये त्पंचगव्याशनाद्विज । स्नानदानजपादौ च भोजनादौ च नारद ॥ ८६ ॥

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຄວາມບໍລິສຸດບັນລຸໄດ້ໂດຍການດຳລົງອາຫານເບົາໆ ຕະຫຼອດສາມຄືນ, ຫຼືໂດຍກິນ ປັນຈະຄະວຽ (pañcagavya). ເຊັ່ນດຽວກັນ ໂອ ນາຣະດະ, ໃນເລື່ອງອາບນ້ຳ, ທານ, ຈັບະ ແລະໃນກົດລະບຽບການກິນຢູ່ອື່ນໆ ກໍມີການກຳນົດວິທີຊຳລະເຫຼົ່ານີ້.

Verse 87

एषामन्यतमस्यापि शब्दं यः श्रृणुयाद्वदेत् । उद्वमेद्धुक्तमंन्नतत्स्त्रात्वा चोपवसेत्तथा ॥ ८७ ॥

ຖ້າຜູ້ໃດໄດ້ຍິນ ຫຼືເວົ້າ ແມ່ນແຕ່ຄຳດຽວຂອງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ຄວນອາເມັດອາຫານທີ່ກິນໄປແລ້ວໃນທັນທີ; ແລ້ວອາບນ້ຳ ແລະຖືອົບວາດ (ອົດອາຫານ) ດ້ວຍ.

Verse 88

द्वितीयेऽह्नि घृतं प्राश्य शुद्धिमाप्नोति नारद । व्रतादिमध्ये यद्येषा श्रृणुयाद्धूनिमप्युत ॥ ८८ ॥

ໂອ ນາຣະດະ, ໃນມື້ທີສອງ ເມື່ອກິນເນີຍໃສ (ghṛta) ກໍບັນລຸຄວາມບໍລິສຸດ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ໃນຍາມເລີ່ມແລະຖືວຣະຕະ (ພິທີປະຕິຍານ) ຖ້າໄດ້ຟັງການສວດນີ້ ແມ່ນແຕ່ສຽງຜ່ານໆ ກໍມີຜົນທາງທຳ.

Verse 89

अष्टोत्तरसहस्रं तु जपेद्वै वेदमातरम् । पापानामधिकं पापं द्विजदैवतनिंदनम् ॥ ८९ ॥

ຄວນຈະຈັບະ «ແມ່ແຫ່ງເວດ» ໃຫ້ຄົບ 1008 ເທື່ອ. ແຕ່ບາບທີ່ໜັກກວ່າບາບອື່ນໆ ແມ່ນການດ່າທໍ່ບຣາຫມັນ ຜູ້ຄວນນັບຖືເປັນເທວະ.

Verse 90

न दृष्ट्वा निष्कृतिस्तस्य सर्वशास्त्रेषु नारद । महापातकतुल्यानि यानि प्रोक्तानि सूरिभिः ॥ ९० ॥

ໂອ ນາຣະດາ, ໃນສາສະຕຣາທັງປວງ ບໍ່ພົບການແກ້ບາບ (ນິສກຣິຕິ) ສໍາລັບສິ່ງນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາຜູ້ຮູ້ໄດ້ກ່າວວ່າ ມັນເທົ່າກັບມະຫາບາບ (mahāpātaka).

Verse 91

प्रायश्चित्तं तु तेषां च कुर्यादेवं यथाविधि । प्रायश्चित्तानि यः कुर्यान्नारायणपरायणः ॥ ९१ ॥

ສໍາລັບພວກເຂົາດ້ວຍ ຄວນເຮັດພິທີຊໍາລະບາບ (prāyaścitta) ຕາມວິທີທີ່ກໍານົດ ແລະຕາມກົດ. ຜູ້ໃດປະຕິບັດການຊໍາລະບາບເຫຼົ່ານີ້ ຄວນເຮັດດ້ວຍໃຈພຶ່ງພານາຣາຍະນະແຕ່ຜູ້ດຽວ.

Verse 92

तस्य पापानि नश्यंतिह्यन्यथा पतितो भवेत् । यस्तु रागादिनिर्मुक्तो ह्यनुतापसमन्वितः ॥ ९२ ॥

ບາບຂອງເຂົາຈະສູນໄປ; ບໍ່ຊັ້ນນັ້ນ ເຂົາຈະກາຍເປັນຜູ້ຕົກຕໍ່າ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ພົ້ນຈາກຄວາມຕິດພັນແລະອື່ນໆ ແລະມີຄວາມສໍານຶກຜິດ (ອະນຸຕາປ) ຈຶ່ງໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດນີ້ແທ້.

Verse 93

सर्वभूतययायुक्तो विष्णुस्मरणतत्परः । महापातकयुक्तो वा युक्तो वा सर्वपातकैः ॥ ९३ ॥

ແມ່ນແຕ່ຄົນໜຶ່ງຈະພົວພັນກັບຝູງສັດທັງປວງ (ຄວາມພັນທະໂລກີ) ກໍຕາມ, ຖ້າເຂົາມຸ່ງໝັ້ນໃນການລະລຶກພຣະວິສນຸ—ຈະຖືກປົກຄຸມດ້ວຍມະຫາບາບ ຫຼືດ້ວຍບາບທັງປວງກໍຕາມ—ການລະລຶກພຣະວິສນຸນັ້ນຍົກຊູເຂົາ.

Verse 94

विमुक्त एव पापेभ्यो ज्ञेयो विष्णुपरो यतः । नारायणमनांद्यंतं विश्वाकारमनामयम् ॥ ९४ ॥

ຜູ້ນັ້ນເທົ່ານັ້ນຄວນຮູ້ວ່າພົ້ນຈາກບາບຢ່າງແທ້ຈິງ ເນື່ອງຈາກມີພັກດີຕໍ່ພຣະວິດສະນຸ—ນາຣາຍະນະ ຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນບໍ່ມີປາຍ ມີຮູບເປັນຈັກກະວານ ແລະປອດຈາກຄວາມທຸກໄພທັງປວງ।

Verse 95

यस्तु संस्मरते मर्त्यः स मुक्तः पापकोटिभिः । स्मृतो वा पूजितो वापि ध्यातः प्रणमितोऽपि वा ॥ ९५ ॥

ມະນຸດໃດກໍຕາມທີ່ລະລຶກພຣະອົງດ້ວຍໃຈແທ້ ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບນັບເປັນໂກດິ—ຈະເປັນແຕ່ລະລຶກ, ຫຼືບູຊາ, ຫຼືເພ່ງພິຈາລະນາ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ກໍກາບນົບກໍຕາມ।

Verse 96

नाशयत्येव पापानि विष्णुर्हृद्गमनः सताम् । संपर्काद्यदि वा मोहाद्यस्तु पूजयते हरिम् ॥ ९६ ॥

ພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ສະຖິດໃນດວງໃຈຂອງຜູ້ດີ ຍ່ອມທຳລາຍບາບທັງປວງແນ່ນອນ। ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດບູຊາພຣະຫະຣິ ເພາະຄົນພາໄປ ຫຼືເພາະຄວາມຫຼົງ ການບູຊານັ້ນກໍເປັນການທຳລາຍບາບເຊັ່ນກັນ।

Verse 97

सर्वपापविनिर्मुक्तः स प्रयाति हरेः पदम् । सकृत्संस्मरणाद्विष्णोर्नश्यंति क्लेशसंचयाः ॥ ९७ ॥

ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລ້ວໄປຮອດພຣະບົດຂອງພຣະຫະຣິ (ຖິ່ນພຳນັກຂອງພຣະອົງ)। ເພີຍແຕ່ລະລຶກພຣະວິດສະນຸພຽງຄັ້ງດຽວ ກອງຄວາມທຸກທັງຫຼາຍທີ່ສະສົມໄວ້ກໍຖືກທຳລາຍ।

Verse 98

स्वर्गादिभोगप्रात्पिस्तु तस्य विप्रानुमीयते । मानुषं दुर्लभं जन्म प्राप्यते यैर्मुनीश्वर ॥ ९८ ॥

ດ້ວຍເຫດນີ້ ໂອ ຈອມມຸນີ, ບັນດານັກຮູ້ຈຶ່ງອະນຸມານວ່າ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກແຫ່ງສະຫວັນແລະອື່ນໆ; ເພາະໂດຍບຸນກຸສົນແບບນັ້ນແຫຼະ ຈຶ່ງໄດ້ບັງເກີດເປັນມະນຸດອັນຫາຍາກນີ້।

Verse 99

तत्रापि हरिभक्तिस्तु दुर्लभा परिकीर्त्तिता । तस्मात्तडिल्लतालोलं मानुष्यं प्राप्य दुर्लभम् ॥ ९९ ॥

ແມ່ນແຕ່ໃນບັນດາການບັນລຸອັນຫາຍາກນັ້ນ ພະຫຣິພັກຕິ (ຄວາມພັກດີຕໍ່ພຣະຫຣິ) ກໍຖືກກ່າວວ່າຫາຍາກຍິ່ງ. ດັ່ງນັ້ນ ໄດ້ຮັບການເກີດເປັນມະນຸດອັນຫາຍາກ—ວູບວາບດັ່ງສາຍຟ້າ—ຢ່າໃຫ້ສູນເປົ່າ.

Verse 100

हरिं संपूजयेद्भक्त्या पशुपाशविमोचनम् । सर्वेऽन्तराया नश्यंति मनःशुद्धिश्च जायते ॥ १०० ॥

ຄວນນະມັດສະການບູຊາພຣະຫຣິດ້ວຍພັກຕິ—ພຣະຫຣິແມ່ນຜູ້ປົດປ່ອຍຈາກພັນທະທີ່ຜູກມັດວິນຍານ. ແລ້ວອຸປະສັກທັງປວງຈະສູນໄປ ແລະຄວາມບໍລິສຸດໃນໃຈຈະເກີດຂຶ້ນ.

Verse 101

परं मोक्षं लभेश्चैव पूजिते तु जनार्दने । धर्मार्थकामोक्षाख्याः पुरुषार्थाः सनातनाः ॥ १०१ ॥

ເມື່ອບູຊາພຣະຈະນາຣະດະນະ (ພຣະວິສນຸ) ແລ້ວ ຍ່ອມໄດ້ຮັບມົກສະອັນສູງສຸດແນ່ນອນ. ແລະເປົ້າໝາຍມະນຸດອັນຖາວອນ—ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ, ມົກສະ—ກໍສຳເລັດພ້ອມ.

Verse 102

हरिपूजापराणां तु सिध्यन्ति नात्र संशयः । पुत्रदारगृहक्षेत्रधनधान्याभिधावतीम् ॥ १०२ ॥

ສຳລັບຜູ້ທີ່ມຸ່ງໝັ້ນໃນການບູຊາພຣະຫຣິ ຄວາມປາດຖະໜາທັງຫມົດຍ່ອມສຳເລັດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແມ່ນແຕ່ການວິ່ງວຸ່ນຕາມຫາລູກ, ເມຍ, ເຮືອນ, ນາ, ຊັບສິນ ແລະເຂົ້າຂອງ ກໍກາຍເປັນສຳເລັດໄດ້.

Verse 103

लब्ध्वेमां मानुषीं वृत्तिं रेरे दर्पं तु मा कृथाः । संत्यज्य कामं क्रोधं च लोभं मोहं मदं तथा ॥ १०३ ॥

ໄດ້ຮັບຊີວິດເປັນມະນຸດນີ້ແລ້ວ ໂອ ມະນຸດເອີຍ ຢ່າອວດອ້າງ. ຈົ່ງລະທິ້ງກາມະ, ໂກຣດ, ໂລບ, ໂມຫະ ແລະມະດະ (ຄວາມທະນົງຕົນ) ດ້ວຍ.

Verse 104

परापवादं निंदां च भजध्वं भक्तितो हरिम् । व्यापारान्सकलांसत्यक्तवा पूजयध्वं जनार्दनम् ॥ १०४ ॥

ຈົ່ງລະທິ້ງການນິນທາ ແລະ ການຕິຕຽນຜູ້ອື່ນທັງປວງ; ດ້ວຍພັກຕິ ຈົ່ງນະມັດສະການບູຊາພຣະຫຣິ. ລະທິ້ງວຽກລາວກິຍທັງໝົດ ແລ້ວບູຊາພຣະຈະນາຣະດະນະ.

Verse 105

निकटा एव दृश्यंते कृतांतनगरद्रुमाः । यावन्नायाति मरणं यावन्नायाति वै जरा ॥ १०५ ॥

ຕົ້ນໄມ້ໃນນະຄອນຂອງກຣິຕານຕະ (ຄວາມຕາຍ) ປານດັ່ງຢູ່ໃກ້ຫຼາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຕາບໃດທີ່ຄວາມຕາຍຍັງບໍ່ມາ ແລະ ຄວາມແກ່ຍັງບໍ່ມາ ຄວນປະພຶດເພື່ອປະໂຫຍດສູງສຸດ.

Verse 106

यावन्नेन्द्रियवैकल्यं तावदेवाचर्येद्धरिम् । धीमान्नकुर्याद्विश्वासं शरीरेऽस्मिन्विनश्वरे ॥ १०६ ॥

ຕາບໃດທີ່ອິນທຣີຍະຍັງບໍ່ບົກພ້ອງ ກໍຄວນປະພຶດບັກຕິຕໍ່ພຣະຫຣິ. ຜູ້ມີປັນຍາບໍ່ຄວນໄວ້ໃຈໃນກາຍນີ້ອັນເສື່ອມສະລາຍ.

Verse 107

नित्यं सन्निहितो मृत्युः संपदत्यंतचंचला । आसन्नमरणो देहस्तस्माद्दर्प्पं विमुचत ॥ १०७ ॥

ຄວາມຕາຍຢູ່ໃກ້ຊິດຢູ່ເສມອ; ຄວາມຮັ່ງມີກໍຜັນຜວນຢ່າງຍິ່ງ. ກາຍນີ້ໃກ້ຈະສິ້ນສຸດ; ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມຍິ່ງຍະໂສ.

Verse 108

संयोगा विप्रयोगांताः सर्वं च क्षणभंगुरम् । एतज्ज्ञात्वा महाभाग पूजयस्व जनार्दनम् ॥ १०८ ॥

ການພົບພາກັນທັງປວງລົງທ້າຍດ້ວຍການພັດພາກ; ທຸກສິ່ງລ້ວນແຕ່ຊົ່ວຄາວແລະແຕກສະລາຍ. ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ້ຜູ້ມີວາສະນາ ຈົ່ງບູຊາພຣະຈະນາຣະດະນະ (ພຣະວິດສະນຸ).

Verse 109

आशया व्यथते चैव मोक्षस्त्वत्यंतदुर्लभः । भक्त्या यजति यो विष्णुं महापातकवानपि ॥ १०९ ॥

ມະນຸດຖືກທຸກທ້ອນໂດຍຄວາມປາຖະໜາ ແລະ ໂມກສະນັ້ນຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ; ແຕ່ແມ່ນຜູ້ມີບາບໃຫຍ່ກໍຕາມ ຜູ້ບູຊາພຣະວິສນຸດ້ວຍພັກຕິ ຍ່ອມໄດ້ກຸສົນດີ।

Verse 110

सोऽपि याति परं स्थानं यत्र गत्वा न शोचति । सर्वतीर्थानि यज्ञाश्च सांगा वेदाश्च सत्तम ॥ ११० ॥

ຜູ້ນັ້ນກໍຍ່ອມໄປຮອດສະຖານອັນສູງສຸດ—ໄປຮອດແລ້ວບໍ່ເສົ້າໂສກອີກ. ສໍາລັບລາວ ທີ່ທ່ອງທ່ຽວສັກສິດທັງປວງ, ພິທີຍັດຍະທັງປວງ, ແລະ ພຣະເວດພ້ອມວິຊາປະກອບ ດຸດດັ່ງຖືກສໍາເລັດແລ້ວ—ໂອ ຜູ້ດີຍິ່ງໃນຜູ້ມີຄຸນທຳ।

Verse 111

नारायणार्चनस्यैते कलां नार्हंति षोडशीम् । किं वै वेदैर्मखैः शास्त्रैः किंवा तीर्थनिषेवणैः ॥ १११ ॥

ການປະຕິບັດອື່ນໆເຫຼົ່ານີ້ ບໍ່ຄວນໄດ້ແມ່ນແຕ່ໜຶ່ງໃນສິບຫົກສ່ວນຂອງບຸນຈາກການບູຊານາຣາຍະນະ. ເມື່ອທຽບກັນແລ້ວ ພຣະເວດ, ຍັດຍະ, ຄຳພີ, ຫຼື ການໄປນົບນ້ອມທີ່ທ່ອງທ່ຽວສັກສິດ ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ?

Verse 112

विष्णुभक्तिविहीनानां किं तपोभिर्व्रतैरपि ॥ ११२ ॥

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຂາດພັກຕິຕໍ່ພຣະວິສນຸ ຕະປະ ແລະ ວຣະຕະ ແມ່ນແຕ່ເຮັດແລ້ວ ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ?

Verse 113

यजंति ये विष्णुमनंतमूर्तिं निरीक्ष्य चाकारगतं वरेण्यम् । वेदांतवेद्यं भवरोगवैद्यं ते यांति मर्त्याः पदमच्युतस्य ॥ ११३ ॥

ມະນຸດຜູ້ບູຊາພຣະວິສນຸຜູ້ມີຮູບອັນອະນັນຕະ—ເພັ່ງພິຈາລະນາພຣະອົງຜູ້ຄວນບູຊາສູງສຸດ ຜູ້ສະຖິດໃນພະຍາງສັກສິດ «ອ»—ຜູ້ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍເວດານຕະ ແລະ ເປັນໝໍຮັກສາໂລກແຫ່ງສັງສາຣະ—ຍ່ອມໄປຮອດບົດບາດຂອງອັຈຍຸຕະ (ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມ).

Verse 114

अनादिमात्मानमनंतशक्तिमाधारभूतं जगतः सुरेड्यम् । ज्योतिः स्वरुपं परमच्युताख्यं स्मृत्वा समभ्येति नरः सखायम् ॥ ११४ ॥

ເມື່ອລະລຶກເຖິງອາດຕະມາທີ່ບໍ່ມີຕົ້ນກໍາເນີດ ມີພະລັງອະນັນຕະ ເປັນຖານຮອງຮັບໂລກ ຖືກເທວະດາສັນລະເສີນ ມີສະພາບເປັນແສງບໍລິສຸດ ພຣະອະຈຸຕະຜູ້ສູງສຸດ—ມະນຸດຍ່ອມເຂົ້າໃກ້ມິດທິພະເຈົ້ານັ້ນ।