Varṇāśrama Saṁskāras, Upanayana Windows, Brahmacārin Ācāra, and Anadhyāya Prohibitions

Verse 1

सनक उवाच । वर्णाश्रमाचारविधिं प्रवक्ष्यामि विशेषतः । श्रृणुष्व तन्मुनिश्रेष्ट सावधानेन चेतसा ॥ १ ॥

ສະນະກະກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍໂດຍລະອຽດ ກົດແຫ່ງຈາຣິຍາຂອງວັນນະ ແລະ ອາສຣົມ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຈິດທີ່ຕັ້ງໝັ້ນລະມັດລະວັງ.”

Verse 2

यः स्वधर्मं परित्यज्य परधर्मं समाचरेत् । पाषंडः स हि विज्ञेयः सर्वधर्मबहिष्कृतः ॥ २ ॥

ຜູ້ໃດລະທິ້ງສະວະທຳມະຂອງຕົນ ແລ້ວໄປປະພຶດພະຣະທຳມະຂອງຜູ້ອື່ນ—ຜູ້ນັ້ນຄວນຮູ້ວ່າເປັນພາສັນດະ ແລະຖືກຂັບອອກຈາກທຳມະທັງປວງ.

Verse 3

गर्भाधानादिसंस्काराः कार्या मंत्रविधानतः । स्त्रीणाममंत्रतः कार्या यथाकालं यथाविधि ॥ ३ ॥

ສັງສະການທັງຫຼາຍ ເລີ່ມແຕ່ກັຣພາທານະ ຄວນປະຕິບັດຕາມພິທີມັນຕຣະທີ່ກຳນົດ. ສຳລັບສະຕຣີ ຄວນປະຕິບັດໂດຍບໍ່ໃຊ້ມັນຕຣະ ໃຫ້ຖືກເວລາ ແລະຖືກວິທີ.

Verse 4

सीमंतकर्म प्रथमं चतुर्थे मासि शस्यते । षष्टे वा सत्पमे वापि अष्टमे वापि कारयेत् ॥ ४ ॥

ພິທີ “ສີມັນຕະກັມມະ” ຄວນເຮັດກ່ອນໃນເດືອນທີ 4 ຂອງການຖືພາ; ຈະເຮັດໃນເດືອນທີ 6, 7 ຫຼື 8 ກໍໄດ້.

Verse 5

जाते पुत्रे पिता स्नात्वा सचैलं जातकर्म च । कुर्य्याच्च नांदीश्राद्धं च स्वस्तिवाचनपूर्वकम् ॥ ५ ॥

ເມື່ອບຸດເກີດມາ ພໍ່ຄວນອາບນ້ຳ ແລະນຸ່ງເຄື່ອງສະອາດ ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດພິທີ ຊາຕະກັມມະ; ພ້ອມທັງເຮັດ ນານດີ-ສຣາດທະ ໂດຍມີຄຳອວຍພອນ svasti-vācana ນຳໜ້າ.

Verse 6

हेम्ना वा रजतेनापि वृद्धिश्राद्धं प्रकल्पयेत् । अन्नेन कारयेद्यस्तु स चंडाल समो भवेत् ॥ ६ ॥

ຄວນຈັດພິທີ ວຶດທິ-ສຣາດທະ ໂດຍໃຊ້ຄຳ ຫຼືເງິນກໍໄດ້; ແຕ່ຜູ້ໃດເຮັດແຕ່ດ້ວຍອາຫານຢ່າງດຽວ ຜູ້ນັ້ນຈະເທົ່າກັບ ຈັນດາລາ (ຄົນນອກວັນນະ).

Verse 7

कृत्वाभ्युदयिकं श्राद्धं पिता पुत्रस्य वाग्यतः । कुर्वीत नामनिर्द्देशं सूतकांते यथाविधि ॥ ७ ॥

ເມື່ອເຮັດ ອະພະຍຸດະຍິກະ-ສຣາດທະ ອັນເປັນມົງຄຸນແລ້ວ ພໍ່—ໃນເວລາອັນຄວນສຳລັບບຸດ—ຄວນປະກາດຊື່ຂອງເດັກ ໃນຕອນສິ້ນສຸດຊ່ວງ sūtaka ຕາມພິທີ.

Verse 8

अस्पष्टमर्थहीनं च ह्यतिगुर्वक्षरान्वितम् । न दद्यान्नाम विप्रेन्द तथा च विषमाक्षरम् ॥ ८ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ບໍ່ຄວນຕັ້ງຊື່ທີ່ບໍ່ຊັດເຈນ, ບໍ່ມີຄວາມໝາຍ, ມີພະຍັນຊະນະຫນັກເກີນໄປ, ຫຼືມີພະຍັນຊະນະບໍ່ສະເໝີກັນ.

Verse 9

तृतीयवर्षे चौलं च पंचमे षष्टसम्मिते । सत्पमे चाष्टमे वापि कुर्याद् गृह्योक्तमार्गतः ॥ ९ ॥

ໃນປີທີ 3 ຄວນປະກອບພິທີຕັດຜົມ (cūḍākaraṇa). ຫຼືຈະເຮັດໃນປີທີ 5, ທີ 6, ຫຼືແມ່ນທີ 7 ຫຼື 8 ກໍໄດ້ ຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ໃນຄຳສອນ Gṛhya-sūtra.

Verse 10

दैवयोगादतिक्रांते गर्भाधानादिकर्मणि । कर्तव्यः पादकृच्छ्रो वै चौले त्वर्द्धं प्रकल्पयेत् ॥ १० ॥

ຖ້າເນື່ອງຈາກຊະຕາກຳທີ່ຫຼີກບໍ່ໄດ້ ພິທີສັງສະການເລີ່ມຈາກ garbhādhāna ຖືກພາດຜ່ານ ກໍຄວນປະກອບການຊົດໃຊ້ບາບ “pāda-kṛcchra” ຢ່າງແນ່ນອນ; ແຕ່ສຳລັບພິທີ cūḍā-karma (ຕັດ/ໂກນຜົມ) ໃຫ້ກຳນົດພຽງເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງການຊົດໃຊ້ນັ້ນ.

Verse 11

गर्भाष्टमेऽष्टमे वाब्दे बटुकस्योपनायनम् । आषोडशाब्दपर्यंतं गौणं कालमुशंति च ॥ ११ ॥

ພິທີ Upanayana (ພິທີສາຍສັກສິດ) ຂອງເດັກຊາຍ ກຳນົດໃຫ້ເຮັດໃນປີທີ 8 ນັບຈາກການປະສົມຄັນ ຫຼືໃນປີທີ 8 ນັບຈາກການເກີດ; ແລະທ່ານຜູ້ຮູ້ກ່າວວ່າ ຈົນເຖິງອາຍຸ 16 ປີ ເວລານັ້ນຍັງນັບເປັນເວລາຮອງ (ຍອມຮັບໄດ້).

Verse 12

गर्भैकादशमेऽब्दे तु राजन्यस्योपनायनम् । आद्वाविंशाब्दपर्यंतं कालमाहुर्विपश्चितः ॥ १२ ॥

ສຳລັບກະສັດຕຣິຍະ (rājanya) ພິທີ Upanayana (ເຂົ້າສູ່ການສຶກສາເວດ) ກຳນົດໃຫ້ເຮັດໃນປີທີ 11 ນັບຈາກການປະສົມຄັນ; ນັກຮູ້ກ່າວວ່າ ໄລຍະທີ່ອະນຸຍາດຂະຫຍາຍໄດ້ຈົນເຖິງປີທີ 22.

Verse 13

वैश्वोपनयनं प्रोक्तं गर्भाद्द्वादशमे तथा । चतुर्विंशाब्दपर्यंतं गौणमाहुर्मनीषिणः ॥ १३ ॥

ພິທີທີ່ເອີ້ນວ່າ “vaiśva-upanayana” (ອຸປະນະຍະນະສາກົນ) ກ່າວວ່າໃຫ້ເຮັດໃນປີທີ 12 ນັບຈາກການປະສົມຄັນ; ແລະບັນດາຜູ້ຮູ້ກ່າວວ່າ ຈົນເຖິງປີທີ 24 ຍັງພໍອະນຸຍາດໄດ້ ແຕ່ເປັນເວລາຮອງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 14

एतत्कालावधेर्यस्य द्विजस्यातिक्रमो भवेत् । सावित्रीपतितं विद्यात्तं तु नैवालपेत्कदा ॥ १४ ॥

ຖ້າດວິຊະຜູ້ໃດປ່ອຍໃຫ້ເວລາກຳນົດຜ່ານໄປ ໂດຍບໍ່ປະພຶດວິໄນສາວິຕຣີ ພຶງຮູ້ວ່າເປັນຜູ້ຕົກຈາກສາວິຕຣີ; ບໍ່ຄວນເອີ້ນຫາ ຫຼືຄົບຄ້າກັບເຂົາໃນເວລາໃດໆເລີຍ।

Verse 15

द्विजोपनयने विप्र मुख्यकालव्यतिक्रमे । द्वादशाब्दं चरेत्कृच्छ्रं पश्चाज्चांद्रायणं तथा । सांतपनद्वयं चैव कृत्वा कर्म समाचरेत् ॥ १५ ॥

ໂອ ພຣາຫມະນະ! ຖ້າພາດເວລາຫຼັກໃນການເຮັດອຸປະນະຍະນະ (ພິທີສາຍສິດ) ຂອງດວິຊະ ພຶງປະພຶດຕະບະກຣິດສະຣະ (Kṛcchra) ນານ 12 ປີ; ຫຼັງນັ້ນເຮັດວຣະຕະຈັນດຣາຍະນະ (Cāndrāyaṇa) ແລະເຮັດສານຕະປະນະ (Sāntapana) ສອງຄັ້ງ ແລ້ວຈຶ່ງປະກອບພິທີນັ້ນໃຫ້ຖືກຕ້ອງ।

Verse 16

अन्यथा पतितं विद्यात्कर्त्तापि ब्रह्महा भवेत् । र्मौजी विप्रस्य विज्ञेया धनुर्ज्या क्षत्त्रियस्य तु ॥ १६ ॥

ຖ້າເຮັດຜິດຈາກກົດກາ ພຶງຮູ້ວ່າເປັນການຕົກຈາກທັມ; ແລະຜູ້ກະທຳກໍມີບາບເທົ່າກັບຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນະ. ມໍຈີ (maujī) ຄືສາຍຄາດຈາກຫຍ້າມຸນຈະ ເປັນຂອງພຣາຫມະນະ; ສ່ວນສາຍຄັນທະນູ ເປັນເຄື່ອງໝາຍທີ່ຄວນສຳລັບກະສັດຕຣິຍະ (kṣatriya).

Verse 17

आवी वैश्यस्य विज्ञेया श्रूयतामजिने तथा । विप्रस्य चोक्तमैणेयं रौरवं क्षत्रियस्य तु ॥ १७ ॥

ພຶງຮູ້ວ່າ ໜັງທີ່ເໝາະສຳລັບໄວຊະ (Vaiśya) ແມ່ນໜັງແກະ; ແລະຈົ່ງຟັງເລື່ອງໜັງກວາງດ້ວຍ: ສຳລັບພຣາຫມະນະ ກ່າວວ່າເປັນໜັງອິນທະໂລບ (antelope), ແຕ່ສຳລັບກະສັດຕຣິຍະ ແມ່ນໜັງຣໍຣະວະ (raurava) ຄືກວາງລາຍຈຸດ.

Verse 18

आजं वेश्यस्य विज्ञेयं दंडान्वक्ष्ये यथाक्रमम् । पालाशं ब्राह्मणस्योक्तं नृपस्यौदुम्बरं तथा ॥ १८ ॥

ພຶງຮູ້ວ່າ ດັນດະ (daṇḍa) ຂອງໄວຊະ ຄວນເຮັດຈາກໄມ້ອະຈະ (aja-wood). ຂ້າຈະກ່າວເຖິງດັນດະຕາມລຳດັບ: ສຳລັບພຣາຫມະນະ ກ່າວວ່າເປັນໄມ້ປະລາຊະ (palāśa), ແລະສຳລັບກະສັດ (kṣatriya) ເປັນໄມ້ອຸດຸມບະຣະ (udumbara).

Verse 19

बैल्वं वैश्यस्य विज्ञेय तत्प्रमाणं श्रृणुष्व मे । विप्रस्य केशमानं स्यादाललाटं नृपस्य च ॥ १९ ॥

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ມາດຕະຖານອັນຖືກຕ້ອງຂອງວັຍສະຍະ ເອີ້ນວ່າ «ໄບລະວະ»। ຈົ່ງຟັງຫຼັກວັດຈາກຂ້າພະເຈົ້າ: ຂອງພຣາຫມະນະ ວັດເຖິງແນວຜົມ; ຂອງກະສັດ (ກະສັດຕຣິຍະ) ວັດເຖິງໜ້າຜາກ।

Verse 20

नासाग्रसंमितं दण्डं वैश्यस्याहुर्विपश्चितः । तथा वासांसि वक्ष्यामि विप्रादीनां यथाक्रमम् ॥ २० ॥

ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ໄມ້ທ່ອນ (ດັນດະ) ຂອງວັຍສະຍະ ຄວນວັດເຖິງປາຍດັ່ງ. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວຖຶງເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມທີ່ກຳນົດໃຫ້ພຣາຫມະນະ ແລະວັນນະອື່ນໆ ຕາມລຳດັບ.

Verse 21

कषायं चैव मांजिष्टं हारिद्रं च प्रकीर्तितम् । उपनीतो द्विजो विप्र परिचर्यापरो गुरोः ॥ २१ ॥

ຍັງໄດ້ກ່າວເຖິງຜ້າຄະສາຍ (ສີອົກເຄີ), ສີແດງມານຈິດຖະ, ແລະສີເຫຼືອງຂະມິ້ນ (ຮາຣິດຣະ) ດ້ວຍ. ເມື່ອໄດ້ຮັບພິທີອຸປະນະຍະນະ (ສາຍຍັດຍະໂຍປະວີຕະ) ແລ້ວ, ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ—ໂອ ພຣາຫມະນະ—ຄວນອຸທິດໃຈໃນການຮັບໃຊ້ຄູອາຈານ.

Verse 22

वेदग्रहणपर्यंतं निवसेद्गुरुवेश्मनि । प्रातः स्नायी भवेद्वर्णी समित्कुशफलादिकान् ॥ २२ ॥

ຈົນກວ່າຈະຮຽນຮູ້ພຣະເວດະຈົບຖ້ວນ ນັກຮຽນຄວນພັກອາໄສຢູ່ເຮືອນຂອງຄູອາຈານ. ພຣະພຣົມຈາຣິນຄວນອາບນ້ຳແຕ່ເຊົ້າຕູ່ ແລະຈັດຫາໄມ້ຟືນ, ຫຍ້າກຸສະ, ໝາກໄມ້ ແລະສິ່ງຈຳເປັນອື່ນໆ (ເພື່ອຄູ ແລະພິທີ).

Verse 23

गुर्वर्थमाहरेन्नित्यं कल्ये कल्ये मुनीश्वर । यज्ञोपवीतमजिनं दंडं च मुनिसत्तम ॥ २३ ॥

ໂອ ຈອມແຫ່ງມຸນີ, ທຸກໆເຊົ້າໂດຍບໍ່ຂາດ ເຂົາຄວນນຳມາເປັນປະຈຳ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຄູອາຈານ ຄື ສາຍຍັດຍະໂຍປະວີຕະ, ໜັງກວາງ, ແລະໄມ້ທ່ອນຂອງນັກບວດ—ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ.

Verse 24

नष्टे भ्रष्टे नवं मंत्राद्धृत्वा भ्रष्टं जले क्षिपेत् । वर्णिनो वर्त्तनं प्राहुर्भिक्षान्नेनैव केवलम् ॥ २४ ॥

ຖ້າບົດມັນຕຣາສູນຫາຍ ຫຼືບິດເບືອນ ຈົ່ງເອົາສະບັບໃໝ່ທີ່ຖືກຕ້ອງຈາກການສອນມັນຕຣາ ແລ້ວໂຍນສະບັບທີ່ຜິດລົງນ້ຳ. ນັກ຤ິສີກ່າວວ່າ ການດຳລົງຊີວິດອັນຖືກທຳຂອງວັນນິນ/ພຣະຫມະຈາຣິນ ແມ່ນດ້ວຍອາຫານຈາກບິນທະບາດເທົ່ານັ້ນ.

Verse 25

भिक्षा च श्रोत्रियागारादाहरेत्प्रयतेंद्रियः । भवत्पूर्वं ब्राह्मणस्य भवन्मध्यं नृपस्य च ॥ २५ ॥

ດ້ວຍການສຳລວມອິນຊີ ຈົ່ງໄປຮັບບິນທະບາດຈາກເຮືອນຂອງຊໂຣຕຣິຍະ (ນັກຮຽນຮູ້ພຣະເວດ). ເມື່ອເອີ້ນພຣາຫມະນະ ຈົ່ງໃຊ້ຄຳ “bhavat” ນຳໜ້າ; ເມື່ອເອີ້ນພຣະຣາຊາ ຈົ່ງວາງ “bhavat” ໄວ້ກາງຄຳກ່າວ.

Verse 26

भवदत्यं विशः प्रोक्तं भिक्षाहरणकं वचः । सांयप्रातर्वह्निकार्यं यथाचारं जितेंद्रियः ॥ २६ ॥

ຈົ່ງເວົ້າແຕ່ຄຳຈິງ ດັ່ງທີ່ກຳນົດໄວ້ສຳລັບໄວສະຍະ; ແລະຈົ່ງດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຖ້ອຍຄຳທີ່ຖືກທຳໃນການຂໍບິນທະບາດ. ຜູ້ສຳລວມຕົນ ຈົ່ງປະກອບພິທີໄຟຍາມແລງແລະຍາມເຊົ້າ ຕາມຈາຣິຕປະເພນີ.

Verse 27

कुर्यात्प्रतिदिनं वर्णीं ब्रह्मयज्ञं च तर्पणम् । अग्निकार्यपरित्यागी पतितः प्रोच्यते बुधैः ॥ २७ ॥

ພຣະຫມະຈາຣິນຄວນປະກອບທຸກມື້ ການສວດພຣະເວດ, ພຣະຫມະຍັດຍະ (Brahma-yajña) ແລະການຖວາຍນ້ຳຕັຣປະນະ. ຜູ້ໃດລະທິ້ງໜ້າທີ່ພິທີໄຟທີ່ກຳນົດ ນັກປັນຍາກ່າວວ່າເປັນຜູ້ຕົກຕ່ຳ.

Verse 28

ब्रह्मयज्ञविहीनश्च ब्रह्महा परिकीर्तितः । देवताभ्यर्च्चनं कुर्याच्छुश्रूषानुपदं गुरोः ॥ २८ ॥

ຜູ້ໃດຂາດພຣະຫມະຍັດຍະ ຖືກຂານວ່າເປັນຜູ້ຂ້າພຣະຫມັນ (brahmahā). ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງບູຊາເທວະຕາທັງຫຼາຍ ແລະຮັບໃຊ້ຄູອາຈານ (guru) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.

Verse 29

भिक्षान्नं भोजयेन्नित्यं नैकान्नाशी कदाचन । आनीयानिन्द्यविप्राणां गृहाद्भिक्षां जितेंद्रियः ॥ २९ ॥

ຜູ້ມີຈິດຄວບຄຸມ ຄວນສະເໝີກິນອາຫານບິນທະບາດ ບໍ່ຄວນເປັນຜູ້ກິນຈາກຫຼາຍເຮືອນ. ດ້ວຍການຊະນະອິນທຣີ ຈົ່ງນຳບິນທະບາດມາຈາກເຮືອນພຣາຫມັນຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ.

Verse 30

निवेद्य गुरवेऽश्रीयाद्वाग्यतस्तदनुज्ञया । मधुस्त्रीमांसलवणं ताम्बूलं दंतधावनम् ॥ ३० ॥

ຈົ່ງແຈ້ງແກ່ຄູອາຈານ (ກຸຣຸ) ກ່ອນ ແລະສຳລວມວາຈາ ແລ້ວຈຶ່ງຮັບປະທານຕາມການອະນຸຍາດຂອງທ່ານ. ຄວນລະເວັ້ນນ້ຳເຜິ້ງ ການຄົບຫາຍິງ ເນື້ອສັດ ເກືອ ໃບໝາກ (ຕາມບູນ) ແລະການຂັດຟັນ ຕາມວິນັຍນີ້.

Verse 31

उच्छिष्टभोजनं चैव दिवास्वापं च वर्जयेत् । छत्रपादुक गंधांश्च तथा माल्यानुलेपनम् ॥ ३१ ॥

ຄວນຫ້າມກິນອາຫານເຫຼືອ ຫຼືອາຫານບໍ່ບໍລິສຸດ ແລະຫ້າມນອນກາງວັນ. ອີກທັງຄວນລະເວັ້ນການໃຊ້ຮົ່ມ ແລະເກີບ ພ້ອມທັງນ້ຳຫອມ ພວງມາລາ ແລະຂີ້ເຜິ້ງ/ນ້ຳມັນທາກາຍ.

Verse 32

जलकेलिं नृत्यगीतवाद्यं तु परिवर्जयेत् । परिवादं चोपतापं विप्रलापं तथांजनम् ॥ ३२ ॥

ຄວນລະເວັ້ນການຫຼິ້ນນ້ຳ ການຟ້ອນລຳ ການຮ້ອງເພງ ແລະດົນຕີເຄື່ອງດົນຕີ. ພ້ອມທັງຫຼີກຫ່າງການນິນທາ ການເຮັດໃຫ້ຜູ້ອື່ນເຈັບໃຈ ການເວົ້າເລື່ອງເລື່ອຍເປື່ອຍ ແລະການທາອັນຊະນະ (ຄອລລີຣຽມ) ທີ່ຕາ.

Verse 33

पाषण्ड जनसंयोगं शूद्रसंगं च वर्जयेत् । अभिवादनशीलः स्याद् वृद्धेषु च यथाक्रमम् ॥ ३३ ॥

ຄວນຫຼີກຫ່າງການຄົບຄົນພາສັນດາ (ຜູ້ຫຼົ່ນຫຼວງທາງທຳ) ແລະຫຼີກຫ່າງການຄົບຫາຊູດຣະຢ່າງບໍ່ເໝາະສົມ. ຄວນເປັນຜູ້ມີນິໄສໄຫວ້ຄຳນັບ ແລະຖວາຍຄວາມເຄົາລົບແກ່ຜູ້ເຖົ້າຕາມລຳດັບອັນຄວນ.

Verse 34

ज्ञानवृद्धास्तपोवृद्धा वयोवृद्धा इति त्रयः । आध्यात्मिकादिदुःखानि निवारयति यो गुरुः ॥ ३४ ॥

“ຜູ້ເຖົ້າ” ມີ 3 ປະເພດ: ເຖົ້າດ້ວຍປັນຍາ, ເຖົ້າດ້ວຍຕະປະ, ແລະເຖົ້າດ້ວຍອາຍຸ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ກໍາຈັດທຸກຂ໌ທາງໃນ (ອາທະຍາດມິກ) ແລະອື່ນໆ ໄດ້ ນັ້ນແຫຼະແມ່ນ ຄູບາອາຈານ (ກຸຣຸ) ຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 35

वेदशास्त्रोपदेशेन तं पूर्वमभिवादयेत् । असावहमिति ब्रूयाद्दिजो वै ह्यभिवादने ॥ ३५ ॥

ຕາມຄໍາສອນໃນເວດ ແລະ ຊາສະຕຣາ ຄວນກ່າວຄໍານົບນ້ອມກ່ອນແກ່ທ່ານນັ້ນ (ຜູ້ເຖົ້າ ຫຼື ອາຈານ). ໃນຍາມນົບນ້ອມ ຜູ້ເປັນດວິຊະ (ເກີດສອງຄັ້ງ) ຄວນກ່າວວ່າ “ຂ້ອຍຊື່… ” ເພື່ອບອກຕົນເອງ.

Verse 36

नाभिवाद्याश्च विप्रेण क्षत्रियाद्याः कथंचन । नास्तिकं भिन्नमर्यादं कृतन्घं ग्रामयाजकम् ॥ ३६ ॥

ພຣາຫມັນບໍ່ຄວນນົບນ້ອມແບບຜູ້ຕໍ່າກວ່າແກ່ກະສັດຕຣິຍ ແລະວັນນະອື່ນໆທີ່ຕໍ່າກວ່າ ບໍ່ວ່າກໍລະນີໃດ. ອີກທັງຄວນຫຼີກຫ່າງຈາກຄົນບໍ່ເຊື່ອ (ນາສະຕິກ), ຜູ້ລະເມີດຂອບເຂດປະເພນີ, ຄົນອະກະຕັນຍູ, ແລະປຸໂຣຫິດບ້ານທີ່ເຮັດພິທີເພື່ອຫາກິນ.

Verse 37

स्तेनं च कितवं चैव कदाचिन्नाभिवादयेत् । पाषण्डं पतितं व्रात्यं तथा नक्षत्रजीविनम् ॥ ३७ ॥

ບໍ່ຄວນນົບນ້ອມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແກ່ຂະໂມຍ ຫຼື ຄົນຫລອກລວງ ເລີຍ. ທັງບໍ່ຄວນນົບນ້ອມແກ່ຜູ້ຖືລັດທິຜິດ (ປາສັນດະ), ຄົນຕົກຕໍ່າ, ວຣາຕະຍະຜູ້ຫຼຸດຈາກວິໄນເວດ, ແລະຜູ້ຫາກິນດ້ວຍດາວນັກສັດ (ໂຫລາສາດເພື່ອລ້ຽງຊີບ).

Verse 38

तथा पातकिनं चैव कदाचिन्नाभिवादयेत् । उन्मत्तं च शठं धूर्त्तं धावन्तमशुचिं तथा ॥ ३८ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ຄວນນົບນ້ອມຢ່າງເປັນພິທີແກ່ຄົນມີບາບ. ທັງບໍ່ຄວນນົບນ້ອມແກ່ຄົນບ້າ, ຄົນຫລອກລວງ, ຄົນທຸຈຣິດ, ຄົນທີ່ກໍາລັງແລ່ນ, ແລະຄົນບໍ່ສະອາດ.

Verse 39

अभ्यक्तशिरसं चैव जपन्तं नाभिवादयेत् । विवादशीलिनं चंडं वमंतं जलमध्यगम् ॥ ३९ ॥

ບໍ່ຄວນນົບນ້ອມຕໍ່ຜູ້ທີ່ທານ້ຳມັນທີ່ສີສະ ຫຼືຜູ້ກຳລັງສວດຈະປະ (japa)។ ບໍ່ຄວນນົບນ້ອມຕໍ່ຜູ້ມັກໂຕ້ຖຽງ ຜູ້ຮຸນແຮງ ຜູ້ກຳລັງອາເມັນ ຫຼືຜູ້ຢືນຢູ່ກາງນ້ຳ។

Verse 40

भिक्षान्नधारिणं चैव शयानं नाभिवादयेत् । भर्तृघ्नी पुष्पिणीं जारां सूतिकां गर्भपातिनीम् ॥ ४० ॥

ບໍ່ຄວນນົບນ້ອມຕໍ່ຜູ້ທີ່ຖືອາຫານບິນທະບາດ (ພິກສາອັນນະ) ຫຼືຜູ້ທີ່ນອນຢູ່. ເຊັ່ນດຽວກັນ ບໍ່ຄວນນົບນ້ອມຕໍ່ຜູ້ຍິງທີ່ຂ້າຜົວ, ຜູ້ຍິງມີປະຈຳເດືອນ, ຜູ້ຍິງຜິດຜົວ, ຜູ້ຍິງກຳລັງຄອດ, ຫຼືຜູ້ຍິງທີ່ເຮັດໃຫ້ແທ້ງ/ລູກຫຼຸດ.

Verse 41

कृतन्घीं च तथा चंडीं कदाचिन्नाभिवादयेत् । सभायां यज्ञशालायां देवतायतनेष्वपि ॥ ४१ ॥

ບໍ່ຄວນນົບນ້ອມຕໍ່ຜູ້ຍິງອົບອຸ່ນບໍ່ຮູ້ບຸນຄຸນ ຫຼືຜູ້ຍິງຮຸນແຮງ/ບໍ່ບໍລິສຸດ ໃນເວລາໃດກໍຕາມ. ໂດຍພິເສດໃນສະພາ, ໃນຫ້ອງພິທີຍັດຍະ (yajña-śālā), ຫຼືໃນສະຖານທີ່ປະທັບຂອງເທວະດາ.

Verse 42

प्रत्येकं तु नमस्कारो हंति पुण्यं पुराकृतम् । श्राद्धं व्रतं तथा दानं देवताभ्यार्चनं तथा ॥ ४२ ॥

ແຕ່ການນົບນ້ອມທີ່ບໍ່ຖືກຄວນແຕ່ລະຄັ້ງ ຍ່ອມທຳລາຍບຸນກຸສົນທີ່ເຄີຍສະສົມໄວ້. ມັນຍັງບອດບັງຜົນຂອງພິທີ śrāddha, ວຣະຕະ (vrata), ທານ (dāna), ແລະການບູຊາເທວະດາອີກດ້ວຍ.

Verse 43

यज्ञं च तर्पणं चैव कुर्वंतं नाभिवादयेत् । कृतेऽभिवादने यस्तु न कुर्यात्प्रतिवादनम् ॥ ४३ ॥

ບໍ່ຄວນນົບນ້ອມຕໍ່ຜູ້ທີ່ກຳລັງປະກອບຍັດຍະ (yajña) ຫຼືກຳລັງເຮັດຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ຖວາຍນ້ຳບູຊາ. ແລະຖ້າຜູ້ໃດຖືກນົບນ້ອມແລ້ວ ແຕ່ບໍ່ຕອບຮັບນົບນ້ອມຄືນ ນັ້ນກໍເປັນມາລະຍາດບໍ່ຄວນ.

Verse 44

नाभिवाद्यः स विज्ञेयो यया शूद्रस्तथैव सः । प्रक्षाल्य पादावाचम्य गुरोरभिमुखः सदा ॥ ४४ ॥

ຄວນຮູ້ວ່າ ຜູ້ນັ້ນເປັນຜູ້ບໍ່ຄວນຖວາຍຄຳນົບ—ໃນຂໍ້ນີ້ ເຂົາເຫມືອນຊູດຣະ. ເມື່ອລ້າງຕີນ ແລະເຮັດອາຈາມະນະ (ຈິບນ້ຳຊຳລະ) ແລ້ວ ຈົ່ງຢືນຢູ່ຫັນໜ້າຫາຄູບາອາຈານເສມອ ດ້ວຍໃຈເຄົາລົບ.

Verse 45

तस्य पादौ च संगृह्य अधीयीत विचक्षणः । अष्टकासु चतुर्दश्यां प्रतिपत्पर्वणोस्तथा ॥ ४५ ॥

ນັກສຶກສາຜູ້ຮູ້ທັນ ຄວນປະຄອງຕີນຂອງອາຈານດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວຈຶ່ງສຶກສາພຣະຄຳພີ. ໂດຍພິເສດໃນວັນອັດຖະກາ, ວັນຈັນທຣະທີ 14 (ຈະຕຸຣະດະຊີ), ແລະໃນຊ່ວງພາຣະວັນຂອງວັນປະຕິປັດ ແລະວັນພາຣະວັນອື່ນໆ.

Verse 46

महाभरण्यां विप्रेद्रं श्रवणद्वादशीदिने । भाद्रपदापरपक्षे द्वितीयायां तथैव च ॥ ४६ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງປະຕິບັດໃນວັນນັກສັດຕຣະ ມະຫາພະຣະນີ, ໃນວັນ ສຣະວະນະ-ດວາດະຊີ; ແລະດັ່ງດຽວກັນ ໃນວັນທີ 2 (ດວິຕີຍາ) ຂອງຄື່ງເດືອນມືດ ໃນເດືອນພາດຣະປະດະ.

Verse 47

माघस्य शुक्लसप्तम्यां नवम्यामाश्विनस्य च । परिवेषं गते सूर्ये श्रोत्रिये गृहमागते ॥ ४७ ॥

ໃນວັນທີ 7 ຂອງຄື່ງເດືອນສວ່າງເດືອນມາຄະ, ແລະໃນວັນທີ 9 ຂອງເດືອນອາສະວິນດ້ວຍ—ເມື່ອຕາເວັນມີວົງຮອບ (ປະຣິເວສ), ແລະເມື່ອພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ວິທີການຟັງວິດ (ຊໂຣຕຣິຍະ) ເຂົ້າມາຮອດເຮືອນ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນໂອກາດມົງຄຸນສຳລັບການປະຕິບັດທຳ ແລະການໃຫ້ທານ.

Verse 48

बंधिते ब्रह्मणे चैव प्रवृद्धकलहे तथा । संध्यायां गर्जिते मेघे ह्यकाले परिवर्षणे ॥ ४८ ॥

ເມື່ອພຣາຫມັນຖືກມັດຈຳ, ເມື່ອການທະເລາະວິວາດເພີ່ມພູນຢ່າງຫນັກ, ເມື່ອເມກຮ້ອງຄຳຮາມໃນເວລາສົນທະຍາ, ແລະເມື່ອຝົນຕົກນອກລະດູ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສະພາບອັບມົງຄຸນ.

Verse 49

उल्काशनिप्रपाते च तथा विप्रेऽवमानिते । मन्वादिषु च देवर्षे युगादिषु चतुर्ष्वपि ॥ ४९ ॥

ໂອ ທ່ານເທວະຣິສີ! ເມື່ອອຸລກາ ຫຼື ຟ້າຜ່າຕົກ ແລະເມື່ອພຣາຫມັນຖືກຫຍັບຫຍາມ—ອີກທັງໃນຕອນເລີ່ມມັນວັນຕະຣະ ແລະໃນຕອນເລີ່ມຢຸກທັງສີ່—ຄວນຕື່ນຮູ້ໃນທຳມະ ແລະປະຕິບັດພິທີຕາມທີ່ກຳນົດໄວ້।

Verse 50

नाधीयीत द्विजः कश्चित्सर्वकर्मफलोत्सुकः । तृतीया प्राधवे शुक्ला भाद्रे कृष्णा त्रयोदशी ॥ ५० ॥

ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ບໍ່ຄວນຮຽນຄຳພີດ້ວຍໃຈຮ້ອນຮົນຫາຜົນຂອງກຳທຸກຢ່າງ. ອີກທັງຄວນຫຼີກການຮຽນໃນບາງຕິຖິ: ຕິຖິທີ 3 ຝ່າຍສວ່າງໃນເດືອນປຣາທະວະ ແລະ ຕິຖິທີ 13 ຝ່າຍມືດໃນເດືອນພາດຣະ।

Verse 51

कार्त्तिके नवमी शुद्धा माघे पंचदशी तिथिः । एता युगाद्याः कथिता दत्तस्याक्षयकारिकाः ॥ ५१ ॥

ໃນເດືອນກາຣຕິກ ຕິຖິທີ 9 ອັນບໍລິສຸດ (ນະວະມີ) ແລະໃນເດືອນມາຄະ ຕິຖິທີ 15 (ເພັງ/ປໍຣນິມາ) ຖືກປະກາດວ່າເປັນວັນ ‘ຢຸກາດິ’. ທານທີ່ໃຫ້ໃນວັນເຫຼົ່ານີ້ ກ່າວວ່າໃຫ້ຜົນບຸນອັກສະຍະ ບໍ່ເສື່ອມສູນ।

Verse 52

मन्वादींश्च प्रवक्ष्यामि श्रृणुष्व सुसमाहितः । अक्षयुक्छुक्लनवमी कार्तिके द्वादशी सिता ॥ ५२ ॥

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງມະນຸ ແລະສິ່ງອື່ນໆຕໍ່ໄປ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈຕັ້ງມັ່ນ. ຕິຖິທີ 9 ຝ່າຍສວ່າງ (ສຸກລະ ນະວະມີ) ເອີ້ນວ່າ ‘ອັກສະຍຸກ’; ແລະໃນເດືອນກາຣຕິກ ຕິຖິທີ 12 ຝ່າຍມືດ (ກຣິສນະ ດວາດະຊີ) ກໍຖືກກ່າວເຖິງເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 53

तृतीया चैत्रमासस्य तथा भाद्रपदस्य च । आषाढशुक्लदशमी सिता माघस्य सप्तमी ॥ ५३ ॥

ຕິຖິທີ 3 ຂອງເດືອນໄຈຕຣະ ແລະຕິຖິທີ 3 ຂອງເດືອນພາດຣະປະດະ; ຕິຖິທີ 10 ຝ່າຍສວ່າງໃນເດືອນອາສາດະ; ແລະຕິຖິທີ 7 ຝ່າຍສວ່າງໃນເດືອນມາຄະ—ເຫຼົ່ານີ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນຕິຖິມົງຄຸນ ສຳລັບການປະຕິບັດທຳມະ ແລະວຣະຕະ।

Verse 54

श्रावणस्याष्टमी कृष्णा तथाषाढी च पूर्णमा । फाल्गुनस्य त्वमावास्या पौषस्यैकादशी सिता ॥ ५४ ॥

ວັນທີ 8 ຂ້າງແຮມ (Kṛṣṇāṣṭamī) ໃນເດືອນ Śrāvaṇa, ວັນເຕັມດວງຈັນໃນ Āṣāḍha, ວັນດວງຈັນດັບ (ອະມາວາສະຍາ) ໃນ Phālguna, ແລະ ວັນເອກາດະສີຂ້າງຂຶ້ນ (Śukla-ekādaśī) ໃນ Pauṣa—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນວັນຈັນທະຄະຕິອັນສັກສິດສໍາລັບການປະຕິບັດທຳ.

Verse 55

कार्तिकी फाल्गुनी चैत्रीं ज्यैष्ठी पंचदशी सिता । मन्वादयः समाख्याता दत्तस्याक्षयकारिकाः ॥ ५५ ॥

ວັນທີ 15 ຂ້າງຂຶ້ນ (ວັນເຕັມດວງຈັນ) ໃນເດືອນ Kārtika, Phālguna, Caitra ແລະ Jyaiṣṭha—ພ້ອມທັງວັນ Manvādī—ຖືກປະກາດວ່າ ເຮັດໃຫ້ທານ (dāna) ເກີດຜົນບຸນບໍ່ຮູ້ຈົບ.

Verse 56

द्विजैः श्रद्धं चकर्त्तव्यं मन्वादिषु युगादिषु । श्राद्धे निमंत्रिते चैवग्रहणे चंद्रसूर्ययोः ॥ ५६ ॥

ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຈະ) ຄວນປະຕິບັດພິທີ śrāddha ໃນວັນເລີ່ມຕົ້ນຂອງ Manvantara ແລະ Yuga; ອີກທັງເມື່ອຖືກເຊີນໄປຮ່ວມ śrāddha ແລະໃນເວລາຈັນທຣະຄຣາຫະ ແລະ ສູຣະຄຣາຫະ (ຈັນຄຣາສ–ສຸຣະຄຣາສ).

Verse 57

अयनद्वितये चैव तथा भूकंपने मुने । गलग्रहे दुर्द्दिने च नाधीयीत कदाचन ॥ ५७ ॥

ໂອ ມຸນີ, ບໍ່ຄວນເລີ່ມຮຽນວິທີວິເທດ (ການສຶກສາເວດ) ໃນຊ່ວງປ່ຽນອາຍະນະທັງສອງ, ໃນເວລາແຜ່ນດິນໄຫວ, ເມື່ອເຈັບຄໍ, ແລະໃນວັນອາກາດຮ້າຍແຮງ—ບໍ່ຄວນສຶກສາເວດເລີຍ.

Verse 58

एवमादिषु सर्वेषु अनध्यायेषु नारद । अधीयतां सुमूढानांप्रजांप्रज्ञांयशः श्रियम् ॥ ५८ ॥

ໂອ ນາຣະດະ, ໃນໂອກາດທັງປວງທີ່ເປັນ anadhyāya (ເວລາທີ່ຕ້ອງຢຸດການຮຽນເວດ) ເຊັ່ນນີ້, ຖ້າຜູ້ຫຼົງຜິດຍັງດື້ດຶງຮຽນຕໍ່—ເຂົາຈະສູນເສຍລູກຫຼານ, ປັນຍາ, ຊື່ສຽງ ແລະ ຄວາມຮັ່ງມີ.

Verse 59

आयुष्यं बलमारोग्यं निकृंतति यमः स्वयम् । अनध्याये तु योऽधीते तं विद्याद्वब्रह्मघातकम् ॥ ५९ ॥

ພະຍາຍົມເອງເປັນຜູ້ຕັດອາຍຸໄຂ, ພະລັງ ແລະ ສຸຂະພາບ. ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ວ່າ ຜູ້ທີ່ສຶກສາໃນຊ່ວງເວລາຕ້ອງຫ້າມ ແມ່ນຖືວ່າເປັນຜູ້ຂ້າພົມມະ (ຜູ້ເຮັດບາບໜັກ).

Verse 60

न तं संभाषयेद्विप्रन तेन सह संवसेत् । कुंडगोलकयोः केचिज्जडादीनां च नारद ॥ ६० ॥

ພາມບໍ່ຄວນສົນທະນາກັບເຂົາ ຫຼື ອາໄສຢູ່ຮ່ວມກັບເຂົາ. ໂອ ພະນານອດ, ບາງຄົນກ່າວວ່າ ກົດນີ້ໃຊ້ໄດ້ກັບ ກຸນດະ, ໂກລະກະ ແລະ ຜູ້ທີ່ໂງ່ຈ້າເຊັ່ນກັນ.

Verse 61

वदंति चोपनयनं तत्पुत्रादिषु केचन । अनधीत्य तु यो वेदमन्त्रय कुरुते श्रमम् ॥ ६१ ॥

ບາງຄົນກ່າວວ່າ ພິທີ ອຸປະນາຍານະ ຄວນຈັດຂຶ້ນເພື່ອລູກຊາຍ. ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ທ່ອງບົດສວດ ພະເວດ ໂດຍບໍ່ໄດ້ສຶກສາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແມ່ນພຽງແຕ່ອອກແຮງໂດຍບໍ່ມີປະໂຫຍດ.

Verse 62

शूद्रतुल्यः स विज्ञेयो नरकस्य प्रियोऽतिथिः । अनधीतश्रुतिर्विप्र आचार प्रतिपद्यते ॥ ६२ ॥

ພາມຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ສຶກສາ ພະທໍາຄໍາສອນ (Sruti) ຖືວ່າເທົ່າທຽມກັບ ສູດ, ເປັນແຂກທີ່ຖືກຕ້ອນຮັບຂອງນະລົກ, ເຖິງແມ່ນວ່າເຂົາຈະປະຕິບັດຕົນຢ່າງຖືກຕ້ອງກໍຕາມ.

Verse 63

नाचारफलमान्पोति यथा शूद्रस्तथैव सः । नित्यं नैमित्तिकं काम्यं यच्चान्यत्कर्म वैदिकम् ॥ ६३ ॥

ເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນຂອງການປະຕິບັດທີ່ຖືກຕ້ອງ, ເຊັ່ນດຽວກັບ ສູດ; ແລະ ເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນຈາກພິທີກໍາທາງ ພະເວດ ປະຈໍາວັນ, ຕາມໂອກາດ ຫຼື ທີ່ເກີດຈາກຄວາມຕ້ອງການ.

Verse 64

अनधीतस्य विप्रस्य सर्वं भवति निष्फलम् । शब्दब्रह्ममयो विष्णुर्वेदः साक्षाद्धारि स्मृकतः ॥ ६४ ॥

ສໍາລັບພຣາຫມັນທີ່ບໍ່ໄດ້ຮຽນວິເທດາ ທຸກຢ່າງກາຍເປັນໄຮ້ຜົນ. ພຣະວິສນຸເປັນສະພາບແຫ່ງ Śabda‑Brahman ແລະ ວິເທດາຖືກຈໍາໄວ້ວ່າເປັນພຣະຫຣິໂດຍກົງ.

Verse 65

वेदाध्यायी ततो विप्रः सर्वान्कामानवाप्नुयात् ॥ ६५ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມັນຜູ້ອຸທິດໃຈໃນການຮຽນວິເທດາ ຈະບັນລຸຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ.