Ekādaśī Vrata-Vidhi and the Galava–Bhadrashīla Itihāsa (Dharmakīrti before Yama)

Verse 1

सनक उवाच । इदमन्यत्प्रवक्ष्यामि व्रतं त्रैलोक्यविश्रुतम् । सर्वपापप्रशमनं सर्वकामफलप्रदम् ॥ १ ॥

ສະນະກະກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດວຣະຕະອື່ນໜຶ່ງ ທີ່ໂດງດັງໃນສາມໂລກ; ມັນບັນເທົາບາບທັງປວງ ແລະໃຫ້ຜົນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາອັນຊອບທັງໝົດ।

Verse 2

ब्राह्मणक्षत्रियविशां शूद्राणां चैव योषिताम् । मोक्षदं कुर्वतां भक्त्या विष्णोः प्रियतरं द्विज ॥ २ ॥

ໂອ ທະວິຊະ, ສໍາລັບພຣາຫມະນ, ກະສັດຕະຣິຍະ, ໄວຊະ, ຊູດຣະ ແລະແມ່ຍິງທັງຫຼາຍ, ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ພຣະວິດສະນຸຮັກຍິ່ງກວ່າການປະຕິບັດດ້ວຍພັກຕິ ອັນໃຫ້ໂມກສະ।

Verse 3

एकादशीव्रतं नाम सर्वाभीष्टप्रदं नृणाम् । कर्त्तव्यं सर्वथा विप्रविष्णुप्रीतिकरं यतः ॥ ३ ॥

ວຣະຕະທີ່ເອີ້ນວ່າ «ເອກາດະສີ» ໃຫ້ຜົນສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງແກ່ມະນຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມະນ, ຄວນຮັກສາວຣະຕະນີ້ທຸກປະການ ເພາະມັນເຮັດໃຫ້ພຣະວິສນຸພໍໃຈ।

Verse 4

एकादश्यां न भुञ्जीत पक्षयोरुभयोपरि । यो भुंक्ते सोऽत्र पापीयान्परत्र नरकं व्रजेत् ॥ ४ ॥

ໃນວັນເອກາດະສີ ບໍ່ຄວນກິນອາຫານ ບໍ່ວ່າຈະເປັນຂ້າງຂຶ້ນຫຼືຂ້າງແຮມ. ຜູ້ໃດກິນໃນວັນນັ້ນ ຈະເປັນຄົນບາບໃນໂລກນີ້ ແລະພາຍຫຼັງຈະໄປນະລົກ।

Verse 5

उपवासफलं लिप्सुर्जह्याद्भुक्तिचतुष्टयम् । पूर्वापरदिने गत्रावहोरात्रं तु मध्यमे ॥ ५ ॥

ຜູ້ປາດຖະໜາຜົນແຫ່ງການອົດອາຫານ ຄວນລະທິ້ງຄວາມຫຼົງໃນການກິນອັນເປັນຄວາມຟຸ່ມເຟືອຍສີ່ປະການ. ມື້ກ່ອນແລະມື້ຫຼັງ ຈົ່ງງົດອາຫານຫຼູຫຼາ; ມື້ກາງນັ້ນ ຈົ່ງອົດອາຫານຕະຫຼອດວັນແລະຄືນ।

Verse 6

एकादशीदिने यस्तु भोक्तुमिच्छति मानवः । स भोक्तुं सर्वपापानि स्पृहयालुर्नसंशयः ॥ ६ ॥

ມະນຸດຜູ້ໃດຢາກກິນໃນວັນເອກາດະສີ ຜູ້ນັ້ນແທ້ຈິງແມ່ນຜູ້ໂລບຢາກກືນກິນບາບທັງປວງ ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 7

भवेद्दशम्यामेकाशीद्वादश्यां च मुनीश्वर । एकादश्यां निराहारो यदि मुक्तिमभीप्सति ॥ ७ ॥

ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມຸນີ, ໃນວັນທີ 10 ແລະວັນທີ 12 ຄວນກິນພຽງແຕ່ຄັ້ງດຽວ; ແລະໃນວັນທີ 11 (ເອກາດະສີ) ຄວນຢູ່ໂດຍບໍ່ມີອາຫານ ຖ້າປາດຖະໜາມຸກຕິ।

Verse 8

यानि कानि च पापानि ब्रह्महत्यादिकानि च । अन्नमाश्रित्य तिष्ठन्ति तानि विप्र हरेश्वर । एकादश्यां निराहारो यदि मुक्तिमभीप्सति ॥ ८ ॥

ບາບທັງຫມົດທີ່ມີ—ແມ່ນແຕ່ບາບໜັກເຊັ່ນ ພຣາຫມະຫັດຍາ—ລ້ວນເກາະຕິດຢູ່ກັບອາຫານ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນ, ໂອ ພຣະຫຣິເຈົ້າ, ຜູ້ປາຖະໜາມຸກຕິ ຄວນອົດອາຫານຢ່າງສິ້ນເຊີງໃນວັນເອກາດະຊີ.

Verse 9

यानि कानि च पापानि ब्रह्महत्यादिकानि च । अन्नमाश्रित्य तिष्ठन्ति तानि च मुनीश्वर । एकादश्यां निराहारो यदि मुक्तिमभीप्सति ॥ ९ ॥

ບາບທັງຫມົດ—ແມ່ນແຕ່ບາບໜັກເຊັ່ນ ພຣາຫມະຫັດຍາ—ລ້ວນອາໄສອາຫານເປັນທີ່ພຶ່ງ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມຸນີອິດສະວະຣະ, ຜູ້ປາຖະໜາມຸກຕິ ຄວນຢູ່ໂດຍບໍ່ກິນອາຫານໃນວັນເອກາດະຊີ.

Verse 10

महापातकयुक्तो वायुक्तो वा सर्व पातकैः । एकादश्यां निराहारः स्थित्वा याति परां गतिम् ॥ १० ॥

ຈະເປັນຜູ້ມີມະຫາປາຕະກະ ຫຼືບໍ່ມີກໍຕາມ, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຖືກມົນທິນດ້ວຍຄວາມຜິດທັງປວງ—ເມື່ອຢູ່ໂດຍບໍ່ກິນອາຫານໃນວັນເອກາດະຊີ ຍ່ອມໄດ້ຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 11

एकादशी महापुण्या विष्णोः प्रियतमा तिथिः । संसेव्या सर्वथा विप्रैः संसारच्छेदलिप्सुभिः ॥ ११ ॥

ເອກາດະຊີແມ່ນວັນອັນມີບຸນຍິ່ງ, ເປັນຕິຖິທີ່ພຣະວິດສະນຸຮັກທີ່ສຸດ. ຄວນບຳເນີນບູຊາແລະຮັກສາໄວ້ໂດຍພຣາຫມັນທັງຫມົດ ແລະຜູ້ປາຖະໜາຕັດຂາດພັນທະແຫ່ງສັງສາຣະ.

Verse 12

दशम्यां प्रातरुत्थाय दन्तधावनपूर्वकम् । स्नापयेद्विधिवद्विष्णुं पूजयेत्प्रयतेन्द्रियः ॥ १२ ॥

ໃນວັນດະຊະມີ (ວັນທີສິບ) ຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ, ເຮັດການຖູແຂ້ວເປັນອັນດັບທຳອິດ; ແລ້ວຈຶ່ງອາບນ້ຳພຣະວິດສະນຸຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ແລະບູຊາພຣະອົງດ້ວຍອິນທຣີຍະທີ່ສຳລວມ.

Verse 13

एकादश्यां निराहारो निगृहीतेन्द्रियो भवेत् । शयीत सन्निधौ विष्णोर्नारायणपरायणः ॥ १३ ॥

ໃນວັນເອກາດະສີ ຄວນອົບອົດອາຫານ ຄວບຄຸມອິນທຣີ ແລະດ້ວຍໃຈພຶ່ງພານາຣາຍະນະ ຈົ່ງພັກຄ່ຳຄືນໃນພຣະສະນິດຂອງພຣະວິສນຸ।

Verse 14

एकादश्यां तथा स्नात्वा संपूज्य च जनार्दनम् । गन्धपुष्पादिभिः सम्यक् ततस्त्वे वसुदीरयेत् ॥ १४ ॥

ໃນວັນເອກາດະສີ ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳແລ້ວ ຈົ່ງບູຊາພຣະຈະນາຣະດະນະດ້ວຍກິ່ນຫອມ ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ; ແລ້ວຈຶ່ງສວດຖ້ອຍຄຳທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “ວະສຸ…”.

Verse 15

एकादश्यां निराहारः स्थित्वाद्याहं परेऽहनि । भोक्ष्यामि पुण्डरीकाक्ष शरणं मे भवाच्युत ॥ १५ ॥

“ໃນວັນເອກາດະສີ ຂ້າພະເຈົ້າອົບອົດອາຫານ; ໃນມື້ຖັດໄປຂ້າພະເຈົ້າຈະຮັບປະທານ. ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ, ໂອ ອະຈຸຕະ ຂໍໃຫ້ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 16

इमं मन्त्रं समुच्चाय देव देवस्य चक्रिणः । भक्तिभावेन तुष्टात्मा उपवासं समर्पयेत् ॥ १६ ॥

ເມື່ອສວດມົນຕຣານີ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ—ມົນຕຣາຂອງພຣະຜູ້ຖືຈັກຣາ ຜູ້ເປັນເທວະເທວະ—ຜູ້ມີໃຈອິ່ມເຕັມດ້ວຍພັກຕິ ຄວນອຸທິດການອົບອົດອາຫານເປັນການບູຊາ.

Verse 17

देवस्य पुरतः कुर्याज्जागरं नियतो व्रती । गीतैर्वाद्यैश्च नृत्यैश्च पुराणश्रवणादिभिः ॥ १७ ॥

ຜູ້ຖືວຣະຕະຢ່າງມີວິໄນ ຄວນເຮັດການຕື່ນຍາມຄືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເທວະຮູບ ໂດຍຮ່ວມຮ້ອງເພງພັກຕິ ບັນເລງດົນຕຣີ ຟ້ອນລຳ ແລະຟັງປູຣານະ ເປັນຕົ້ນ.

Verse 18

ततः प्रातः समुत्थाय द्वादशीदिवसे व्रती । स्नात्वा च विधिवद्विष्णुं पूजयत्प्रयतेन्द्रियः ॥ १८ ॥

ຈາກນັ້ນ ໃນຕອນເຊົ້າຕູ່ຂອງວັນ ດວາດະຊີ ຜູ້ຖືວຣະຕະ ຄວນລຸກຂຶ້ນ ອາບນ້ຳ ແລ້ວບູຊາພຣະວິດສະນຸ ຕາມພິທີ ໂດຍຄວບຄຸມອິນທຣີໃຫ້ສົງບົບ।

Verse 19

पञ्चामृतेन संस्नाप्य एकादश्यां जनार्द्दनम् । द्वादश्यां पयसा विप्र हरिसारुपप्यमश्नुते ॥ १९ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ໃນວັນ ເອກາດະຊີ ຈົ່ງອາບພຣະຈະນາຣະດະນະ (ພຣະວິດສະນຸ) ດ້ວຍປັນຈາມຣິຕ, ແລ້ວໃນວັນ ດວາດະຊີ ອາບດ້ວຍນົມ; ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮູບພັນຄ້າຍພຣະຫຣິ।

Verse 20

अज्ञानतिमिरान्धस्य व्रतेनानेन केशव । प्रसीद सुमुखो भूत्वा ज्ञानदृष्टिप्रदो भव ॥ २० ॥

ໂອ ເກສະວະ, ຂ້ອຍຖືກຄວາມມືດແຫ່ງອະວິຊາບັງຕາ. ດ້ວຍວຣະຕະນີ້ ຂໍພຣະອົງເມດຕາ ໃຫ້ພຣະພັກສົມດີ ແລະປະທານສາຍຕາແຫ່ງປັນຍາອັນແທ້.

Verse 21

एवं विज्ञाप्य विप्रेन्द्र माधवं सुसमाहितः । ब्रह्मणान्भोजयेच्छक्त्या दद्याद्वै दक्षिणां तथा ॥ २१ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອໄດ້ທູນວິນຍາບາຍແດ່ ມາດະວະ ດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງມັ່ນດີແລ້ວ, ຄວນເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣາຫມັນຕາມກຳລັງ ແລະຖວາຍທັກສິນາ (dakṣiṇā) ຕາມຄວນ.

Verse 22

ततः स्वबन्धुभिः सार्द्धं नारायणपरायणः । कृतपञ्चमहायज्ञः स्वयं भुञ्जीत वाग्यतः ॥ २२ ॥

ຈາກນັ້ນ ຜູ້ທີ່ອຸທິດໃຈແດ່ ນາຣາຍະນະ ເມື່ອໄດ້ປະກອບປັນຈະມະຫາຍັດ (ຍັດໃຫຍ່ທັງຫ້າ) ແລ້ວ, ຄວນຮັບປະທານອາຫານດ້ວຍຕົນເອງ ຮ່ວມກັບຍາດພີ່ນ້ອງ ໂດຍສຳລວມວາຈາ.

Verse 23

एवं यः प्रयतः कुर्यात्पुण्यमेकादशीव्रतम् । स याति विष्णुभवनं पुनरावृत्तिदुर्लभम् ॥ २३ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດທີ່ມີວິໄນ ແລະ ຄວບຄຸມຕົນ ປະພຶດວຣະຕະເອກາດະສີອັນມີບຸນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຖິງພຣະວິດສະນຸວະນະ—ທີ່ຢູ່ຂອງພຣະວິດສະນຸ ທີ່ການກັບຄືນສູ່ການເກີດໃໝ່ແທບຈະບໍ່ມີ.

Verse 24

उपवासव्रतपरो धर्मकार्यपरायणः । चाण्डालान्पतितांश्चैव नेक्षेदपि कदाचन ॥ २४ ॥

ຜູ້ທີ່ອຸທິດໃຈໃນວຣະຕະອົບອາຫານ ແລະ ມຸ່ງໝັ້ນໃນກິດຈະກຳແຫ່ງທຳ ບໍ່ຄວນແມ່ນແຕ່ເບິ່ງເຫັນຈັນດາລາ ແລະ ຜູ້ຕົກຕ່ຳຈາກຄວາມປະພຶດຖືກຕ້ອງ ໃນເວລາໃດໆເລີຍ.

Verse 25

नास्तिकान्भिन्नमर्योदान्निन्दकान्पिशुनांस्तथा । उपवास व्रतपरो नालपेच्च कदाचन ॥ २५ ॥

ຜູ້ທີ່ອຸທິດໃຈໃນການອົບອາຫານ ແລະ ວຣະຕະອັນສັກສິດ ບໍ່ຄວນເວົ້າກັບຄົນບໍ່ເຊື່ອ (ນາສຕິກ) ກັບຜູ້ລ້ຳເກີນຂອບເຂດອັນຄວນ ກັບຜູ້ນິນທາ ແລະ ຜູ້ຟ້ອງຮ້າຍ; ແລະ ບໍ່ຄວນເວົ້າຈາເລື່ອງເປົ່າໆ ໃນເວລາໃດໆ.

Verse 26

वृषलीसूतिपोष्टारं वृषलीपतिमेव च । अयाज्ययाजकं चैव नालपेत्सर्वदा व्रती ॥ २६ ॥

ຜູ້ຖືວຣະຕະ ບໍ່ຄວນສົນທະນາເລີຍ—ກັບຜູ້ທີ່ລ້ຽງດູລູກຂອງຍິງຊູດຣະ (ວຣິສະລີ), ກັບຜົວຂອງຍິງຊູດຣະ, ແລະ ກັບປະໂຣຫິດທີ່ປະກອບຍັດຍະໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ຄວນຮັບຍັດຍະ.

Verse 27

कुण्डाशिनं गायकं च तथा देवलकाशिनम् । भिषजं काव्यकर्त्तारं देवद्विजविरोधिनम् ॥ २७ ॥

ຄວນຫຼີກລ້ຽງຜູ້ທີ່ກິນຈາກກຸນດະ (ໄຟພິທີທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ/ບໍ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ), ນັກຮ້ອງອາຊີບ, ຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການຮັບໃຊ້ວັດເປັນເດວະລະກະ, ໝໍທີ່ເຮັດເປັນອາຊີບ (ໃນບົດນີ້), ຜູ້ແຕ່ງກະວີເພື່ອລາບ, ແລະ ຜູ້ທີ່ເປັນສັດຕູຕໍ່ເທວະ ແລະ ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ).

Verse 28

परान्नलोलुपं चैव परस्त्रीनिरतं तथा । व्रतोपवासनिरतो वाङ्मात्रेणापि नार्चयेत् ॥ २८ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ໂລບອາຫານຂອງຄົນອື່ນ ຫຼືຫມົດໃຈກັບເມຍຂອງຄົນອື່ນ ຫຼືມົວແຕ່ຖືວຣະຕະແລະອົດອາຫານໂດຍບໍ່ບໍລິສຸດພາຍໃນ ກໍບໍ່ຄວນນະມັດສະການພຣະອົງ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຄໍາເວົ້າຢ່າງດຽວກໍຕາມ।

Verse 29

इत्येवमादिभिः शुद्धो वशी सर्वहिते रतः । उपवासपरो भूत्वा परां सिद्धिमवान्पुयात् ॥ २९ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍການປະພຶດເຊັ່ນນີ້ ມີການຄວບຄຸມຕົນ ແລະມຸ່ງຫມັ້ນເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນໃນການອົດອາຫານ ຈະບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ।

Verse 30

नास्ति गङ्गासमं तीर्थं नास्ति मातृसमोगुरुः । नास्तु विष्णुसमं दैवं तपो नानशनात्परम् ॥ ३० ॥

ບໍ່ມີຕີຣະຖານສັກສິດໃດເທົ່າກັບແມ່ນ້ໍາຄົງຄາ; ບໍ່ມີຄູອາຈານໃດເທົ່າກັບແມ່. ບໍ່ມີເທວະໃດເທົ່າກັບພຣະວິດສະນຸ; ແລະບໍ່ມີຕະປະໃດສູງກວ່າການອົດອາຫານ।

Verse 31

नास्ति क्षमासमा माता नास्ति कीर्तिसमं धनम् । नास्ति ज्ञानसमो लाभो न च धर्म समः पिता ॥ ३१ ॥

ບໍ່ມີແມ່ໃດເທົ່າກັບຄວາມອົດທົນແລະການໃຫ້ອະໄພ; ບໍ່ມີຊັບສິນໃດເທົ່າກັບກຽດຊື່ອັນດີ. ບໍ່ມີກໍາໄລໃດເທົ່າກັບປັນຍາ; ແລະບໍ່ມີພໍ່ໃດເທົ່າກັບທັມມະ।

Verse 32

न विवेकसमो बन्धुनैकादश्याः परं व्रतम् । अत्राप्युदाहरंतीममितिहासं पुरातनम् ॥ ३२ ॥

ບໍ່ມີມິດໃດເທົ່າກັບວິເວກ (ປັນຍາແຍກແຍະ); ແລະບໍ່ມີວຣະຕະໃດສູງກວ່າການຖືເອກາດະສີ. ໃນເລື່ອງນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຍົກອິຕິຫາສະເກົ່າແກ່ມາກ່າວເປັນຕົວຢ່າງດ້ວຍ।

Verse 33

संवादं भद्रशीलस्य तत्पितुर्गालवस्य च । पुरा हिगालवो नाम मुनिः सत्यपरायणः ॥ ३३ ॥

ໃນການເກົ່າກ່ອນ ມີມຸນີນາມ “ກາລະວະ” ຜູ້ຍຶດຫມັ້ນໃນຄວາມຈິງ; ນີ້ແມ່ນບົດສົນທະນາຂອງ “ພັດຣະຊີລະ” ກັບບິດາຂອງລາວ “ກາລະວະ”.

Verse 34

उवास नर्मदातीरे शान्तो दान्तस्तपोनिधिः । बहुवृक्षसमाकीर्णे गजभल्लुनिषेविते ॥ ३४ ॥

ທ່ານພັກອາໄສຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳນັຣມະດາ ດ້ວຍຄວາມສະຫງົບ ແລະການຄວບຄຸມຕົນ ເປັນຄັງແຫ່ງຕະປະ; ບ່ອນນັ້ນມີຕົ້ນໄມ້ຫຼາຍ ແລະມີຊ້າງກັບຫມີມາເຂົ້າອາໄສເປັນປະຈຳ.

Verse 35

सिद्धचारणगन्धर्व यक्षविद्याधरान्विते । कन्दमूलफलैः पूर्णे मुनिवृन्दनिषेदिते ॥ ३५ ॥

ບ່ອນນັ້ນມີສິດທະ, ຈາຣະນະ, ຄັນທັຣວະ, ຢັກສະ ແລະ ວິທະຍາທອນ ອາໄສຢູ່; ອຸດົມດ້ວຍຫົວພືດ ຮາກ ແລະຜົນໄມ້, ເປັນບ່ອນພັກຂອງຫມູ່ມຸນີຈຳນວນຫຼາຍ.

Verse 36

गालवो नाम विप्रेन्द्रो निवासमकरोच्चिरम् । तस्याभवद्भद्रशील इति ख्यातः सुतो वशी ॥ ३६ ॥

ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດນາມ “ກາລະວະ” ໄດ້ຕັ້ງຖິ່ນພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນດົນນານ. ແລ້ວທ່ານມີບຸດຜູ້ຄວບຄຸມຕົນ ມີຊື່ສຽງວ່າ “ພັດຣະຊີລະ”.

Verse 37

जांतिस्मरो महाभागो नारायणपरायणः । बालक्रीडनकालेऽपि भद्रशीलो महामतिः ॥ ३७ ॥

ພັດຣະຊີລະເປັນຜູ້ລະລຶກຊາດໄດ້ ເປັນຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ແລະອຸທິດຕົນແດ່ນາຣາຍະນະຢ່າງໝົດໃຈ; ແມ່ນແຕ່ໃນວັຍເດັກທີ່ຫຼິ້ນຢູ່ ກໍມີຄວາມປະພຶດສູງ ແລະປັນຍາກວ້າງໃຫຍ່.

Verse 38

मृदा च विष्णोः प्रतिमां कृत्वा पूजयते क्षणम् । वयस्यान्बोधयेच्चापि विष्णुः पूज्यो नरैः सदा ॥ ३८ ॥

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງປັ້ນຮູບພຣະວິສນຸດ້ວຍດິນ ແລະບູຊາພຽງຊົ່ວຂະນະໜຶ່ງ ພ້ອມທັງຊີ້ນຳເພື່ອນຝູງ ກໍສອນວ່າ ມະນຸດຄວນບູຊາພຣະວິສນຸເປັນນິດ।

Verse 39

एकादशीव्रतं चैव कर्त्तव्यमपि पण्डितैः । एवं ते बोधितास्तेन शिशवोऽपि मुनीश्वर ॥ ३९ ॥

ພິທີຖືສິນອຸປະວາດໃນວັນເອກາດະຊີ ຄວນປະຕິບັດແນ່ນອນ ແມ່ນແຕ່ບັນດານັກປັນຍາ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ຈອມມຸນີ, ເດັກນ້ອຍກໍຍັງໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້ແຈ້ງເມື່ອຖືກຊີ້ນຳໂດຍລາວ।

Verse 40

हरिं मृदैव निर्माय पृथक्संभूय वा मुदा । अर्चयन्ति महाभागा विष्णुभक्तिपरायणाः ॥ ४० ॥

ບັນດາຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ຜູ້ອຸທິດຕົນໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະວິສນຸ ປັ້ນຮູບພຣະຫຣິດ້ວຍດິນ ຫຼືຈະແຍກກັນມາຊຸມນຸມດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ແລ້ວບູຊາພຣະອົງ।

Verse 41

नमस्कुर्वन्भद्रमतिर्विष्णवे सर्वविष्णवे । सर्वेषां जगतां स्वस्ति भूयादित्यब्रवीदिदम् ॥ ४१ ॥

ດ້ວຍໃຈອັນເປັນມົງຄຸນ ລາວໄດ້ກ້ອມນົບຕໍ່ພຣະວິສນຸ—ພຣະວິສນຸຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ—ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ຄວາມສະຫງົບສຸກ ແລະຄວາມເຈຣິນ ບັງເກີດແກ່ທຸກໂລກ.”

Verse 42

क्रीडाकाले मुहूर्तं वा मुहूर्तार्द्धमथापि वा । एकादशीति संकल्प्यव्रतं यच्छति केशवे ॥ ४२ ॥

ແມ່ນແຕ່ໃນເວລາຫຼິ້ນ ຈະເປັນໜຶ່ງມຸຫູຣຕະ ຫຼືເຄິ່ງມຸຫູຣຕະກໍຕາມ, ຖ້າຜູ້ໃດຕັ້ງໃຈວ່າ “ນີ້ແມ່ນວັນເອກາດະຊີ” ແລະຖວາຍວຣະຕະນັ້ນແດ່ເກສະວະ, ກໍກາຍເປັນການຖືສິນທີ່ອຸທິດແດ່ພຣະອົງ।

Verse 43

एवं सुचरितं दृष्ट्वा तनयं गालवो मुनिः । अपृच्छद्विस्मयाविष्टः समालिंग्य तपोनिधिः ॥ ४३ ॥

ເມື່ອເຫັນຄວາມປະພຶດດີອັນປະເສີດຂອງລູກຊາຍແລ້ວ ມຸນີ ກາລະວະ ຜູ້ເປັນຄັງແຫ່ງຕະປະ ໄດ້ກອດເຂົາ ແລະດ້ວຍຄວາມພິສົດໃຈ ໄດ້ຖາມເຂົາ।

Verse 44

गालव उवाच । भद्रशील महाभाग भद्रशीलोऽसि सुव्रत । चरितं मंगलं यत्ते योगिनामपि दुर्लभम् ॥ ४४ ॥

ກາລະວະກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ມີຈິດດີ ແລະຜູ້ມີພາກດີ, ແທ້ຈິງເຈົ້າມີສີນມົງຄຸນ ແລະຖືວຣະຕະຢ່າງໝັ້ນຄົງ. ວິຖີຊີວິດອັນມົງຄຸນຂອງເຈົ້າ ແມ່ນຍາກຈະໄດ້ມາ ແມ່ນແຕ່ສໍາລັບພວກໂຍຄີກໍຕາມ।

Verse 45

हरिपूजापरो नित्यं सर्वभूतहितेरतः । एकादशीव्रतपरो निषिद्धाचारवर्जितः । निर्द्धन्द्वो निर्ममः शान्तो हरिध्यानपरायाणः ॥ ४५ ॥

ເຂົາເປັນຜູ້ອຸທິດຕົນບູຊາພຣະຮຣິ (Hari) ຢ່າງສະເໝີ ມຸ່ງຫາປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ ໝັ້ນຄົງໃນວຣະຕະເອກາດະຊີ (Ekādaśī) ແລະຫຼີກເວັ້ນການປະພຶດຕ້ອງຫ້າມ; ພົ້ນຈາກຄູ່ຕົກຕ່າງ ບໍ່ຍຶດຕິດ ສະງົບ ແລະອຸທິດທັງໝົດໃຫ້ການພິຈາລະນາພຣະຮຣິ।

Verse 46

एवमेतादृशी बुद्धिः कथं जातार्भकस्यते । विनापि महतां सेवां हरिभक्तिर्हि दुर्लभा ॥ ४६ ॥

ປັນຍາອັນສູງສົ່ງແບບນີ້ ເກີດຂຶ້ນໃນເຈົ້າຜູ້ຍັງເປັນເດັກນ້ອຍໄດ້ແນວໃດ? ເພາະຄວາມພັກດີຕໍ່ພຣະຮຣິ ແທ້ຈິງແມ່ນຫາຍາກ—ແມ່ນແຕ່ມີການຮັບໃຊ້ ແລະຄົບຄົນກັບມະຫາບຸລຸດກໍຕາມ।

Verse 47

स्वभावतो जनस्यास्य ह्यविद्याकामकर्मसु । प्रवर्त्तते मतिर्वत्स कथं तेऽलौकिकी कृतिः ॥ ४७ ॥

ໂດຍທໍາມະຊາດ ຈິດໃຈຂອງຄົນທົ່ວໄປ, ໂອ ລູກນ້ອຍ, ມັກຫັນໄປຫາອະວິດຍາ, ກາມ ແລະກັມ. ແລ້ວເປັນແນວໃດທີ່ການປະພຶດ ແລະຜົນສໍາເລັດຂອງເຈົ້າ ຈຶ່ງພິເສດເກີນໂລກຢ່າງນີ້?

Verse 48

सत्सङ्गेऽपि मनुष्याणां पूर्वपुण्यातिरेकतः । जायते भगवद्भक्तिस्तदहं विस्मयं गतः ॥ ४८ ॥

ແມ່ນແຕ່ມະນຸດໄດ້ຢູ່ໃນສັດສັງຄະ (ການຄົບຫາກັບຜູ້ດີ) ກໍຕາມ ພັກຕິຕໍ່ພຣະພະຄະວານ ຈະເກີດຂຶ້ນໄດ້ກໍ່ຕໍ່ເມື່ອບຸນກຸສົນແຕ່ຊາດກ່ອນມີຫຼາຍເກີນ. ເຫັນດັ່ງນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າກໍອັດສະຈັນໃຈ.

Verse 49

पृच्छामि प्रीतिमापन्नस्तद्भवान्वक्तुमर्हति । भद्रशीलो मुनिश्रेष्टः पित्रैवं सुविकल्पितैः ॥ ४९ ॥

ດ້ວຍໃຈທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກແລະຄວາມເຄົາລົບ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖາມ—ຂໍທ່ານເມດຕາອະທິບາຍ. ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ມີສີນດີ, ສິ່ງນີ້ບິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຄິດໄວ້ຢ່າງລະອຽດດີ.

Verse 50

जातिस्मरः सुकृतात्मा हृष्टप्रहसिताननः । स्वानभ्रुतं यथाव्रतं सर्वं पित्रे न्यवेदयत् ॥ ५० ॥

ເຂົາເປັນຜູ້ຈື່ຈຳຊາດກ່ອນ ມີໃຈກຸສົນ ໃບໜ້າສະຫວ່າງໄສດ້ວຍຄວາມຍິນດີແລະຮອຍຍິ້ມອ່ອນໂຍນ; ເຂົາໄດ້ກ່າວລາຍງານທຸກຢ່າງແກ່ບິດາ ຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນຈິງ ແລະຕາມວຣະຕະທີ່ໄດ້ຮັບໄວ້.

Verse 51

भद्रशील उवाच । श्रृणु तात मुनिश्रेष्ट ह्यनुभूतं मया पुरा । जातिस्मरत्वाज्जानामि यमेन परिभाषितम् ॥ ५१ ॥

ພັດຣະຊີລ ກ່າວວ່າ: “ຟັງເຖີດ ລູກເອີຍ—ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ—ສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍປະສົບມາແຕ່ກ່ອນ. ເພາະຂ້າພະເຈົ້າຈື່ຈຳຊາດກ່ອນ ຈຶ່ງຮູ້ຄຳທີ່ພຣະຍະມະໄດ້ກ່າວ.”

Verse 52

एतच्छ्रत्वा महाभागो गालवो विस्मयोन्वितः । उवाच प्रीतिमापन्नो भद्रशीलं महामतिम् ॥ ५२ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ກາລະວະ ຜູ້ມີວາສະນາດີ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດອັດສະຈັນ ໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມຍິນດີຕໍ່ພັດຣະຊີລ ຜູ້ສູງສົ່ງແລະມີປັນຍາໃຫຍ່.

Verse 53

गालव उवाच । कस्त्वं पूर्वं महाभाग किमुक्तं च यमेन ते । कस्य वा केन वा हेतोस्तत्सर्वं वक्तुमर्हसि ॥ ५३ ॥

ກາລະວະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີບຸນວາສະນາຍິ່ງ, ແຕ່ກ່ອນເຈົ້າເປັນໃຜ? ພະຍະມະຣາຊ ໄດ້ກ່າວຫຍັງແກ່ເຈົ້າ? ເພາະໃຜ ຫຼື ເພາະເຫດໃດ ຈຶ່ງເກີດເລື່ອງທັງໝົດນີ້? ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າໃຫ້ຟັງທັງໝົດ»។

Verse 54

भद्रशील उवाच । अहमासं पुरा तात राजा सोमकुलोद्भवः । धर्मकीर्तिरिति ख्यातो दत्तात्रेयेण शासितः ॥ ५४ ॥

ພະດຣະຊີລ ກ່າວວ່າ: «ລູກເອີຍ, ແຕ່ກ່ອນຂ້ອຍເຄີຍເປັນກະສັດ ເກີດຈາກວົງສາຈັນ (ໂສມະກຸນ). ຂ້ອຍເປັນທີ່ຮູ້ຈັກນາມວ່າ ທັມມະກີຣຕິ ແລະໄດ້ຮັບການສອນສັ່ງຈາກ ດັດຕາເຕຣຍະ»។

Verse 55

नव वर्षसहस्त्राणि महीं कृत्स्त्रमपालयम् । अधर्माश्च तथा धर्मा मया तु बहवः कृताः ॥ ५५ ॥

ຂ້ອຍໄດ້ປົກຄອງ ແລະປົກປ້ອງແຜ່ນດິນທັງໝົດ ເປັນເວລາ ເກົ້າພັນປີ. ແລະໂດຍຂ້ອຍນັ້ນ ກໍໄດ້ກະທຳຫຼາຍຢ່າງ ທັງອະທັມ ແລະ ທັມ ດ້ວຍແທ້.

Verse 56

ततः श्रिया प्रमत्तोऽहं बह्वधर्मम कारिषम् । पाषण्डजनसंसर्गात्पाषण्डचरितोऽभवम् ॥ ५६ ॥

ຕໍ່ມາ ຂ້ອຍເມົາມົນດ້ວຍສິຣີ ແລະຄວາມຮັ່ງມີ ຈຶ່ງໄດ້ກະທຳອະທັມຫຼາຍຢ່າງ. ເນື່ອງຈາກການຄົບຄ້າກັບພວກປາສັນດະ (ຜູ້ຫຼົງຜິດ) ຂ້ອຍເອງກໍກາຍເປັນຜູ້ປະພຶດຕາມທາງນັ້ນ.

Verse 57

पुरार्जितानि पुण्यानि मया तु सुबहून्यपि । पाषण्डैर्बाधितोऽहं तु वेदमार्गं समत्यजम् ॥ ५७ ॥

ແມ່ນແຕ່ຂ້ອຍເຄີຍສະສົມບຸນກຸສົນໄວ້ຫຼາຍໃນອະດີດ ແຕ່ຖືກພວກປາສັນດະລົບກວນ ແລະຫຼອກລວງ ຂ້ອຍຈຶ່ງລະທິ້ງເສັ້ນທາງແຫ່ງເວດະໄປຢ່າງສິ້ນເຊີງ.

Verse 58

मखाश्च सर्वे विध्वस्ता कूटयुक्तिविदा मया । अधर्मनिरतं मां तु दृष्ट्वा महेशजाः प्रजाः ॥ ५८ ॥

ພິທີບູຊາຍັດທັງປວງຖືກຂ້ອຍທຳລາຍ ເພາະຂ້ອຍຊຳນານໃນກົນອຸບາຍຄົດຄຽວ; ແລະເມື່ອປະຊາຜູ້ເກີດຈາກມະເຫສະເຫັນຂ້ອຍຫມົດໃຈໃນອະທັມ ພວກເຂົາກໍຫັນໄປຫາອະທັມເຊັ່ນກັນ।

Verse 59

सदैव दुष्कृतं चक्रुः षष्टांशस्तत्रमेऽभवत् । एवं पापसमाचारो व्यसनाभिरतः सदा ॥ ५९ ॥

ພວກເຂົາເຮັດກຳຊົ່ວຢູ່ເປັນນິດ; ແລະໃນເລື່ອງນັ້ນ ສ່ວນໜຶ່ງໃນຫົກສິບຕົກມາຫາຂ້ອຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີການປະພຶດບາບເປັນທາງປະຈຳ ຈຶ່ງຕິດຢູ່ໃນອະບາຍມຸກເສມອ.

Verse 60

मृगयाभिररतो भूत्वा ह्येकदा प्राविशं वनम् । ससैन्योऽहं वने तत्र हत्वा बहुविधान्मृगान् ॥ ६० ॥

ຄັ້ງໜຶ່ງ ຂ້ອຍໝົດໃຈໃນການລ່າສັດ ແລ້ວເຂົ້າໄປໃນປ່າ; ໃນປ່ານັ້ນ ຂ້ອຍພ້ອມກອງທະຫານ ໄດ້ຂ້າສັດປ່າຫຼາຍຊະນິດເປັນຈຳນວນຫຼາຍ।

Verse 61

क्षुत्तृट्परिवृतः श्रांतो रेवातीरमुपागमम् । रवितीक्ष्णातपक्लांतो रेवायां स्नानमाचरम् ॥ ६१ ॥

ຖືກຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍນ້ຳຫ້ອມລ້ອມ ເມື່ອຍລ້າຫນັກ ຂ້ອຍໄດ້ເຂົ້າໄປຮອດຝັ່ງແມ່ນ້ຳເຣວາ. ເມື່ອຍລ້າຈາກແດດຮ້ອນກ້າ ຂ້ອຍໄດ້ອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳເຣວາ।

Verse 62

अदृष्टसैन्य एकाकी पीड्यमानः क्षुधा भृशम् ॥ ६२ ॥

ບໍ່ເຫັນກອງທະຫານ ຢູ່ຜູ້ດຽວ ຖືກຄວາມຫິວຫນັກກົດຂີ່ຢ່າງແຮງ ທົນທຸກຢ່າງຫນັກ.

Verse 63

समेतास्तत्र ये केचिद्रेवातीरनिवासिनः । एकादशीव्रतपरा मया दृष्ट्वा निशामुखे ॥ ६३ ॥

ໃນທີ່ນັ້ນ ເມື່ອຄ່ຳຄືນໃກ້ຈະມາ ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນຊາວບ້ານບາງຄົນຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳ ເຣວາ ມາຊຸມນຸມກັນ ດ້ວຍໃຈສັດທາຕໍ່ວຣະຕະ ເອກາດະຊີ।

Verse 64

निराहारश्च तत्राहमेकाकी तज्जनैः सह । जागरं कृतवांश्वापि सेनया रहितो निशि ॥ ६४ ॥

ທີ່ນັ້ນ ຂ້ອຍຢູ່ໂດຍບໍ່ຮັບປະທານອາຫານ ແມ່ນຢູ່ຄົນດຽວແຕ່ຢູ່ກັບຝູງຊົນນັ້ນ; ແລະໃນຄືນນັ້ນ ແມ່ນບໍ່ມີກອງທັບກໍຕາມ ຂ້ອຍໄດ້ຢູ່ຕື່ນເຝົ້າ (ຈາກຣະນ) ບໍ່ຫຼັບໄຫຼ।

Verse 65

अध्वश्रमपरिश्रांतः क्षुत्पिपासाप्रपीडितः । तत्रैव जागरान्तेऽहं तातपंचत्वमागतः ॥ ६५ ॥

ເພາະເຫນື່ອຍລ້າຈາກທາງໄກ ແລະຖືກບີບຄັ້ນດ້ວຍຄວາມຫິວແລະກະຫາຍນ້ຳ, ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ—ໃນທ້າຍການເຝົ້າຄືນ—ໂອ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຂ້ອຍໄດ້ເຖິງສະພາບ “ປັນຈະຕະວະ” ຄືຄວາມທຸກຫ້າປະການ।

Verse 66

ततो यमभटैर्बद्धो महादंष्ट्राभयंकरैः । अनेकक्लेशसंपन्नमार्गेणाप्तो यमांतिकम् । दंष्ट्राकरालवदनमपश्यं समवर्तिनम् ॥ ६६ ॥

ຈາກນັ້ນ ຂ້ອຍຖືກຍະມະພັດ (ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງຍະມະ) ມັດໄວ້ ນ່າຢ້ານກົວດ້ວຍເຂົ້ວໃຫຍ່. ພວກເຂົານຳຂ້ອຍໄປຕາມເສັ້ນທາງທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍທຸກຂ໌ຫຼາຍປະການ ເຖິງທີ່ປະທັບຂອງຍະມະ; ແລະທີ່ນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນ ສະມະວັດຕິນ ຈອມແຫ່ງມະຣະນະ ໃບໜ້ານ່າສະພຶງກົວດ້ວຍເຂົ້ວທີ່ຍື່ນອອກ।

Verse 67

अथ कालिश्चित्रगुप्तमाहूयेदमभाषत । अस्य शिक्षाविधानं च यथावद्वद पंडित ॥ ६७ ॥

ຕໍ່ມາ ກາລີໄດ້ເອີ້ນ ຈິດຣະຄຸບຕະ ມາ ແລະກ່າວວ່າ: “ໂອ້ຜູ້ຮູ້, ຈົ່ງບອກໃຫ້ຖືກຕ້ອງເຖິງກົດແລະວິທີການສອນສັ່ງ (ສິກສາ) ສຳລັບເຂົາ.”

Verse 68

एवमुक्तश्चित्रगुप्तो धर्मराजेन सत्तम । चिरं विचारयामास पुनश्चेदमभाषत ॥ ६८ ॥

ເມື່ອຖືກພຣະທັມມະຣາຊາກ່າວດັ່ງນັ້ນ ຈິດຣະຄຸບຕະ—ໂອ ຜູ້ດີຍິ່ງໃນຄົນມີທັມ—ໄດ້ຄິດພິຈາລະນາດົນ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຄໍານີ້ອີກຄັ້ງ।

Verse 69

असौ पापरतः सत्यं तथापि श्रृणु धर्मप । एकादश्यां निराहारः सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ ६९ ॥

ແທ້ຢູ່ ຄົນນີ້ຫຼົງໃນບາບ; ແຕ່ກໍຈົ່ງຟັງ ໂອ ຜູ້ຮູ້ທັມ: ຜູ້ໃດອົດອາຫານໃນວັນເອກາດະຊີ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ।

Verse 70

एष रेवातटे रम्ये निराहारो हरेर्दिने । जागरं चोपवासं च कृत्वा निष्पापतां गतः ॥ ७० ॥

ຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ໍາເຣວາອັນງາມ ໃນວັນອັນສັກສິດຂອງພຣະຫຣິ ລາວອົດອາຫານ; ເມື່ອໄດ້ຖືການຕື່ນຍາມຄືນ ແລະ ການຖືອຸປະວາສ ລາວກໍໄດ້ບັນລຸຄວາມບໍ່ມີບາບ।

Verse 71

यानि कानि च पापानि कृतानि सुबहूनि च । तानि सर्वाणि नष्टानि ह्युपवासप्रभावतः ॥ ७१ ॥

ບາບໃດໆກໍຕາມ ແມ່ນເຮັດໄວ້ຫຼາຍປານໃດ ບາບເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດຖືກທໍາລາຍແທ້ ໂດຍອໍານາດແຫ່ງການອຸປະວາສ (ການຖືສິນອົດອາຫານ)។

Verse 72

एवमुक्तो धर्मराजश्चित्रगुप्तेन धीमता । ननाम दंडवद्भूमौ ममाग्रे सोऽनुकंपितः ॥ ७२ ॥

ເມື່ອຈິດຣະຄຸບຕະຜູ້ມີປັນຍາກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະທັມມະຣາຊາຖືກຄວາມເມດຕາກະທົບໃຈ ແລ້ວກໍກົ້ມກາບລົງກັບພື້ນເປັນດັ່ງໄມ້ທ່ອນ ຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້ອຍ।

Verse 73

पूजयामास मां तत्र भक्तिभावेन धर्मराट् । ततश्च स्वभटान्सर्वानाहूयेदमुवाच ह ॥ ७३ ॥

ທີ່ນັ້ນ ພະຣາຊາແຫ່ງທຳມະ (Dharmarāṭ) ໄດ້ບູຊາຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍໃຈພັກດີ. ແລ້ວພຣະອົງເອີ້ນບໍລິວານທັງປວງມາ ແລະກ່າວຄຳນີ້.

Verse 74

धर्मराज उवाच । श्रृणुध्वं मद्वचो दूता हितं वक्ष्याम्यनुत्तममम् । धर्ममार्गरतान्मर्त्यान्मानयध्वं ममान्तिकम् ॥ ७४ ॥

ທ່ານທຳມະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ໂອ ທູດທັງຫຼາຍ, ຈົ່ງຟັງຄຳຂ້ອຍ; ຂ້ອຍຈະກ່າວສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດສູງສຸດ. ຈົ່ງນຳຜູ້ຄົນທີ່ຍຶດມັ່ນໃນທາງແຫ່ງທຳມະມາຫາຂ້ອຍດ້ວຍການເຄົາລົບ.”

Verse 75

ये विष्णुपूजनरताः प्रयताः कृतज्ञाश्चैकादशीव्रतपरा विजितेन्द्रियाश्च । नारायणाच्युतहरे शरणं भवेति शान्ता वदन्ति सततं तरसा त्यजध्वम् ॥ ७५ ॥

ຜູ້ທີ່ມຸ່ງໝັ້ນໃນການບູຊາພຣະວິສນຸ—ມີວິໄນ, ຮູ້ຄຸນ, ຖືວຣະຕະເອກາດະສີ, ແລະຄວບຄຸມອິນທຣີ—ກ່າວຢ່າງສະງົບເສມອວ່າ: “ຂໍໃຫ້ມີທີ່ພຶ່ງໃນນາຣາຍະນະ, ຮຣິຜູ້ບໍ່ຜິດພາດ (Acyuta).” ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມຍຶດຕິດອື່ນໆໂດຍໄວ.

Verse 76

नारायणाच्युत जनार्दन कृष्ण विष्णो पद्मेश पद्मजपितः शिव शंकरेति । नित्यं वदंत्यखिललोक हिताः प्रशान्ता दूरद्भटास्त्यजता तान्न ममैषु शिक्षा ॥ ७६ ॥

“ນາຣາຍະນະ”, “ອະຈຸຕະ”, “ຈະນາຣດະນະ”, “ກຣິສນະ”, “ວິສນຸ”; “ປັດເມສະ”; “ຊິວະ”, “ຊັງກະຣະ” — ບັນດານາມທິບທີ່ສັກສິດເຫຼົ່ານີ້ ນັກບຸນຜູ້ສະງົບ ແລະມຸ່ງຫວັງປະໂຫຍດແກ່ທຸກໂລກ ກ່າວຢູ່ເປັນນິດ. ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ລະທິ້ງຄົນດີຜູ້ກ້າຫານເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະຫ່າງໄກຈາກເຂົາ—ໃນເລື່ອງນີ້ ຂ້ອຍບໍ່ມີຄຳສອນໃຫ້.

Verse 77

नारायणार्पितकृतान्हरिभक्तिभजः स्वाचारमार्गनिरतान् गुरुसेवकांश्च । सत्पात्रदान निरतांश्च सुदीनपालान्दूतास्त्यजध्वमनिशं हरिनामसक्तान् ॥ ७७ ॥

ໂອ ທູດທັງຫຼາຍ, ຈົ່ງຫຼີກເວັ້ນຢູ່ເປັນນິດຈາກຜູ້ທີ່ອຸທິດການກະທຳທັງປວງແດ່ນາຣາຍະນະ—ຜູ້ບູຊາຮຣິ, ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນຄວາມປະພຶດຖືກຕ້ອງ, ຜູ້ຮັບໃຊ້ຄູບາອາຈານ, ຜູ້ຂະຫຍັນໃນການໃຫ້ທານແກ່ຜູ້ຄວນຮັບ, ຜູ້ປົກປ້ອງຄົນທຸກຍາກໄຮ້ທີ່ພຶ່ງ, ແລະຜູ້ຜູກໃຈກັບນາມຮຣິຢູ່ເສມອ.

Verse 78

पाषंडसङ्गरहितान्द्विजभक्तिनिष्ठान्सत्संगलोलुपतरांश्च तथातिथेयान् । शंभौ हरौ च समबुद्धिमतस्तथैव दूतास्त्यजध्वमुपकारपराञ्जनानाम् ॥ ७८ ॥

ໂອ ທູດທັງຫຼາຍ ຈົ່ງຫຼີກຫ່າງຜູ້ທີ່ເຮັດ “ຄວາມດີ” ເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຕົນ. ຈົ່ງເສີກຫາຜູ້ທີ່ພົ້ນຈາກຄົນນອກທາງ, ມັ່ນຄົງໃນພັກຕິຕໍ່ພວກທະວິຊະ, ຮັກການຄົບຄົນດີ, ນັບຖືແຂກ, ແລະເຄົາລົບ ສັມພູ (ຊິວະ) ແລະ ຫະຣິ (ວິສນຸ) ດ້ວຍໃຈເທົ່າທຽມກັນ.

Verse 79

ये वर्जिता हरिकथामृतसेवनैश्च नारायणस्मृतिपरायणमानसैश्च । विप्रेद्रपादजलसेचनतोऽप्रहृष्टांस्तान्पापिनो मम भटा गृहमानयध्वम् ॥ ७९ ॥

«ພວກຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ ຈົ່ງນຳຜູ້ມີບາບມາສູ່ສຳນັກຂອງເຮົາ: ຜູ້ຖືກຕັດຂາດຈາກການຊິມນ້ຳອະມຣິຕະແຫ່ງກະຖາຂອງຫະຣິ, ຜູ້ທີ່ໃຈບໍ່ອຸທິດໃນການລະລຶກນາຣາຍະນະ, ແລະຜູ້ບໍ່ຍິນດີແມ່ນແຕ່ໄດ້ຮັບນ້ຳທີ່ລ້າງຕີນພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ»។

Verse 80

ये मातृतातपरिभर्त्सनशीलिनश्च लोकद्विषो हितजनाहितकर्मणश्च । देवस्वलोभनिरताञ्जननाशकर्तॄनत्रानयध्वमपराधपरांश्च दूताः ॥ ८० ॥

«ໂອ ທູດທັງຫຼາຍ ຈົ່ງນຳມາທີ່ນີ້ຜູ້ທີ່ຊອບດ່າທໍ່ແມ່ພໍ່, ຜູ້ຊັງຊັງໂລກແລະເຮັດກຳທີ່ຂັດຕໍ່ປະໂຫຍດຂອງຄົນດີ, ຜູ້ໂລບຊັບສິນຂອງເທວະ, ແລະຜູ້ທຳລາຍຊີວິດ—ຄືຜູ້ທີ່ຈົມຢູ່ໃນຄວາມຜິດທັງປວງ»।

Verse 81

एकादशीव्रतपराङ्मुखमुग्रशीलं लोकापवादनिरतं परनिंदकं च । ग्रामस्य नाशकरमुत्तमवैरयुक्तं दूताः समानयत विप्रधनेषु लुब्धम् ॥ ८१ ॥

ພວກທູດໄດ້ນຳຊາຍຄົນນັ້ນມາ: ຜູ້ຫັນຫນ້າຈາກວຣະຕະເອກາດະຊີ, ນິໄສດຸຮ້າຍ, ມົວໝົດໃນການນິນທາໂລກແລະຕຳໜິຜູ້ອື່ນ; ຜູ້ທຳໃຫ້ບ້ານເມືອງຂອງຕົນພິນາດ, ຜູ້ຜູກພັນດ້ວຍຄວາມອາຄາດຮ້າຍແຮງ, ແລະຜູ້ໂລບຊັບຂອງພຣາຫມະນະ.

Verse 82

ये विष्णुभक्तिविमुखाः प्रणमंति नैव नारायणं हि शरणागतपालकं च । विष्ण्वालयं च नहि यांति नराः सुमूर्खास्तानानयध्वमतिपापरतान्प्रसाह्य ॥ ८२ ॥

ຜູ້ທີ່ຫັນຫນ້າຈາກພັກຕິຕໍ່ວິສນຸ ບໍ່ກໍ່ກາບນົບນ້ອມນາຣາຍະນະ ຜູ້ປົກປ້ອງຜູ້ຂໍພຶ່ງພາ. ຄົນໂງ່ຂັ້ນສຸດເຊັ່ນນັ້ນ ບໍ່ອາດເຖິງສຳນັກຂອງວິສນຸໄດ້. ຈົ່ງລາກນຳຜູ້ທີ່ຈົມຢູ່ໃນບາບໃຫຍ່ມາທີ່ນີ້ ເພື່ອໃຫ້ຖືກຄວບຄຸມ.

Verse 83

एवं श्रुतं यदा तत्र यमेन परिभाषितम् । मयानुतापदग्धेन स्मृतं तत्कर्म निंदितम् ॥ ८३ ॥

ເມື່ອຂ້ອຍໄດ້ຍິນຍະມະເວົ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນດັ່ງນີ້ ຂ້ອຍ—ຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຄວາມສຳນຶກຜິດ—ໄດ້ລະລຶກເຖິງກຳກັບອັນນ່າຕຳນິຂອງຕົນ।

Verse 84

असत्कर्मानुतापेन सद्धर्मश्रवणेन च । तत्रैव सर्वपापानि निःशेषाणि गतानि मे ॥ ८४ ॥

ດ້ວຍຄວາມສຳນຶກຜິດຕໍ່ກຳອັນຊົ່ວ ແລະດ້ວຍການຟັງສັດທຳ ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ບາບທັງປວງຂອງຂ້ອຍໄດ້ຫາຍໄປໝົດສິ້ນ।

Verse 85

पापशेषाद्विनिर्मुक्तं हरिसारुप्यतां गतम् । सहस्रसूर्यसंकाशं प्रणनाम यमश्च तम् ॥ ८५ ॥

ພົ້ນຈາກເສດບາບສຸດທ້າຍແມ່ນກໍພົ້ນ ແລະໄດ້ບັນລຸຄວາມຄ້າຍຄືພຣະຫຣິ (sārūpya) ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນພັນດວງ—ຍະມະເອງກໍກົ້ມກາບນົບນ້ອມຕໍ່ຜູ້ຫຼຸດພົ້ນນັ້ນ।

Verse 86

एवं दृष्ट्वा विस्मितास्ते यमदूता भयोत्कटाः । विश्वासं परमं चक्रुर्यमेन परिभाषिते ॥ ८६ ॥

ເມື່ອເຫັນດັ່ງນັ້ນ ບັນດາຍະມະດູດ—ທັງຢ້ານກົວແລະພິສົດປະຫຼາດ—ໄດ້ວາງຄວາມເຊື່ອໃຈສູງສຸດໃນຖ້ອຍຄຳທີ່ຍະມະໄດ້ກ່າວໄວ້।

Verse 87

ततः संपूज्य मां कालो विमानशतसंकुलम् । सद्यः संप्रेषयामास तद्विष्णोः परमं पदम् ॥ ८७ ॥

ຈາກນັ້ນ ກາລະ (ເວລາ) ໄດ້ບູຊານົບນ້ອມຂ້ອຍຕາມຄວນ ແລະສົ່ງຂ້ອຍໃນທັນທີ—ທ່າມກາງຂະບວນວິມານຮ້ອຍຄັນ—ໄປສູ່ພຣະບົດສູງສຸດຂອງພຣະວິສນຸ।

Verse 88

विमानकोटिभिः सार्द्धं सर्वभोगसमन्वितैः । कर्मणा तेन विप्रर्षे विष्णुलोके मयोषितम् ॥ ८८ ॥

ໂອ ພຣະລິດຊີຜູ້ປະເສີດ, ໂດຍກຸສົນກຳນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພຳນັກໃນໂລກຂອງພຣະວິດສະນຸ ພ້ອມດ້ວຍວິມານອາກາດນັບເປັນໂກດິ ແລະມີຄວາມສຸກສົມບູນທຸກປະການ.

Verse 89

कल्पकोटिसहस्राणि कल्पकोटिशतानि च । स्थित्वा विष्णुपदं पश्चादिंद्रलोकमुपगमम् ॥ ८९ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພຳນັກຢູ່ໃນພຣະບົດຂອງພຣະວິດສະນຸ ເປັນພັນໂກດິກັລປະ ແລະອີກເປັນຮ້ອຍໂກດິກັລປະ; ຕໍ່ມາຈຶ່ງໄດ້ໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະອິນທຣາ.

Verse 90

तत्रापि सर्वभोगाढ्यः सर्वदेवनमस्कृतः । तावत्कालं दिविस्थित्वा ततो भूमिमुपागतः ॥ ९० ॥

ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ຂ້າພະເຈົ້າມີຄວາມສຸກອຸດົມທຸກປະການ ແລະໄດ້ຮັບການນົບນ້ອມຈາກເທວະທັງປວງ; ຢູ່ໃນສະຫວັນຕາມເວລານັ້ນແລ້ວ ຈຶ່ງກັບລົງສູ່ແຜ່ນດິນ.

Verse 91

अत्रापि विष्णुभक्तानां जातोऽहं भवतां कुले । जातिस्मरत्वाडज्जानामि सर्वमेतन्मुनीश्वर ॥ ९१ ॥

ຢູ່ນີ້ດ້ວຍ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເກີດໃນຕະກູນຂອງຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ພຣະວິດສະນຸ. ເນື່ອງຈາກຂ້າພະເຈົ້າຈື່ຈຳຊາດກ່ອນໄດ້, ໂອ ຈອມມຸນີ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຮູ້ທຸກຢ່າງນີ້.

Verse 92

तस्माद्विष्ण्वर्चनोद्योगं करोमि सह बालकैः । एकादशीव्रतमिदमिति न ज्ञातवान्पुरा ॥ ९२ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງພາກັນກັບເດັກນ້ອຍທັງຫຼາຍ ລົງມືບູຊາພຣະວິດສະນຸ; ແຕ່ກ່ອນນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ວ່າພິທີວຣະຕະນີ້ແມ່ນ “ເອກາດະຊີ” ວຣະຕະ.

Verse 93

जातिस्मृतिप्रभावेण तज्ज्ञातं सांप्रतं मया । अत्र स्वेनापि यत्कर्म कृतं तस्य फलं त्विदम् ॥ ९३ ॥

ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງການລະລຶກຊາດກ່ອນ ບັດນີ້ຂ້ອຍໄດ້ຮູ້ແຈ້ງແລ້ວ. ແລະຜົນນີ້ທີ່ປາກົດຢູ່ນີ້ ແມ່ນຜົນຂອງກຳທີ່ຂ້ອຍເຮັດເອງໃນຊີວິດນີ້.

Verse 94

एकादशीव्रतं भक्त्या कुर्वतां किमुत प्रभो । तस्माच्चरिष्ये विप्रेंद्र शुभमेकादशीव्रतम् ॥ ९४ ॥

ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ! ຜູ້ທີ່ຮັກພັກດີປະພຶດວຣະຕະເອກາດະຊີ ຈະກ່າວອັນໃດເພີ່ມອີກໄດ້? ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຂ້ອຍຈະປະພຶດວຣະຕະເອກາດະຊີອັນເປັນມງຄົດ.

Verse 95

विष्णुपूजां चाहरहः परमस्थानकांक्षया । एकादशीव्रतं यत्तु कुर्वंति श्रद्धया नराः ॥ ९५ ॥

ເພາະປາຖະໜາພຣະສະຖານອັນສູງສຸດ ຜູ້ຄົນຈຶ່ງບູຊາພຣະວິສນຸທຸກມື້; ແລະດ້ວຍສັດທາ ພວກເຂົາຍັງປະພຶດວຣະຕະເອກາດະຊີອີກດ້ວຍ.

Verse 96

तेषां तु विष्णुभवनं परमानंददायकम् । एवं पुत्रवचः श्रुत्वा संतुष्टो गालवो मुनिः ॥ ९६ ॥

ສຳລັບພວກເຂົາ ພຣະວິສນຸພະວັນແມ່ນຜູ້ປະທານຄວາມປິຕິອັນສູງສຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຳຂອງລູກຊາຍ ມຸນີກາລະວະກໍພໍໃຈ.

Verse 97

अवाप परमां तुष्टिं मनसा चातिहर्षितः । मज्जन्म सफलं जातं मद्धंशः पावनीकृतः ॥ ९७ ॥

ທ່ານໄດ້ບັນລຸຄວາມພໍໃຈອັນສູງສຸດ ແລະໃນໃຈກໍປິຕິຍິນດີຢ່າງຫຼາຍວ່າ: “ການເກີດຂອງຂ້ອຍໄດ້ສຳເລັດຜົນແລ້ວ ແລະວົງສາຂອງຂ້ອຍກໍຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ.”

Verse 98

यतस्त्वं मद्गृहे जातो विष्णुभक्तिपरायणः । इति संतुष्टचित्तस्तु तस्य पुत्रस्य कर्मणा ॥ ९८ ॥

“ເພາະເຈົ້າເກີດໃນເຮືອນຂອງຂ້ອຍ ແລະເປັນຜູ້ອຸທິດຕົນຢ່າງສິ້ນເຊີງໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະວິສນຸ” — ຄິດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໃຈຂອງເຂົາກໍພໍໃຈ ເນື່ອງຈາກການປະພຶດຂອງລູກຊາຍນັ້ນ।

Verse 99

हरिपूजाविधानं च यथावत्समबोधयत् । इत्येतत्ते मुनिश्रेष्ट यथावत्कथितं मया । संकोचविस्तराभ्यां च किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि ॥ ९९ ॥

ພິທີການບູຊາພຣະຫຣິ (Hari) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຂ້ອຍໄດ້ອະທິບາຍຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຂ້ອຍໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ທັງແບບຫຍໍ້ ແລະແບບລະອຽດ. ເຈົ້າຍັງປາດຖະໜາຟັງອັນໃດອີກ?