Dhvaja-Dhāraṇa Mahātmyam: Sumati–Satyamatī, Humility, and Deliverance by Hari’s Messengers

Verse 1

नारद उवाच । भगवन्सर्वधर्मज्ञ सर्वशास्त्रार्थपारग । सर्वकर्मवरिष्टं च त्वयोक्तं ध्वजधारणम् ॥ १ ॥

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ຜູ້ຮູ້ທັງປວງແຫ່ງທຳ ແລະ ຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນໄວ້ຄວາມໝາຍແຫ່ງສາສະຕຣາ—ໃນກິດທຳທັງຫມົດ ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ ການຖືທຸງສັກສິດ (dhvaja-dhāraṇa) ແມ່ນສູງສຸດ»។

Verse 2

यस्तु वै सुमतिर्नाम ध्वजारोपपरो मुने । त्वयोक्तस्तस्य चरितं विस्तरेण ममादिश ॥ २ ॥

ໂອ ມຸນີ, ຂໍທ່ານຈົ່ງອະທິບາຍໃຫ້ຂ້ອຍຟັງຢ່າງລະອຽດ ກ່ຽວກັບຊີວິດແລະຄວາມປະພຶດຂອງຜູ້ຊາຍນາມ “ສຸມະຕິ” ຜູ້ອຸທິດໃຈໃນການຊູທຸງສັກສິດ ທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວເຖິງນັ້ນ.

Verse 3

सनक उवाच । श्रृणुष्वैकमनाः पुण्यमितिहासं पुरातनम् । ब्रह्मणा कथितं मह्यं सर्वपापप्रणाशनम् ॥ ३ ॥

ສະນະກະ ກ່າວວ່າ: ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈທີ່ຈົດຈໍ່ເປັນອັນດຽວ ນິທານບຸນອັນເກົ່າແກ່ນີ້; ພຣະພຣະຫມາໄດ້ເລົ່າໃຫ້ຂ້ອຍຟັງ ແລະມັນທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 4

आसीत्पुरा कृतयुगे सुमतिर्नाम भूपतिः । सोमवंशोद्भवः श्रीमान्सत्पद्वीपैकनायकः ॥ ४ ॥

ໃນການກ່ອນ ໃນຍຸກກຣິຕະ (Kṛta Yuga) ມີກະສັດນາມ “ສຸມະຕິ” ຜູ້ສະຫງ່າງາມ; ກຳເນີດຈາກວົງຈັນ (Somavaṃśa) ແລະເປັນຜູ້ປົກຄອງແຕ່ຜູ້ດຽວແຫ່ງທະວີບເກາະອັນສູງສົ່ງ ຊື່ “ສັດປະດວີປ”.

Verse 5

धर्मात्मा सत्यसंपन्नः शुचिवंश्योऽतिथिप्रियः । सर्वलक्षणसंपन्नः सर्वसंपद्विभूषितः ॥ ५ ॥

ພຣະອົງເປັນຜູ້ມີໃຈທຳ ສົມບູນດ້ວຍຄວາມຈິງ ເກີດໃນວົງຕະກູນບໍລິສຸດ ແລະຮັກການຕ້ອນຮັບແຂກ. ມີລັກສະນະມົງຄຸນຄົບຖ້ວນ ແລະປະດັບດ້ວຍຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທັງປວງ.

Verse 6

सदा हरिकथासेवी हरिपूजापरायणः । हरिभक्तिपराणां च शुश्रूषुर्निरहंकृतिः ॥ ६ ॥

ລາວຮັບໃຊ້ການຟັງແລະເລົ່າຮາຣິກະຖາ (Hari-kathā) ຢູ່ເສມອ; ອຸທິດໃຈໃນການບູຊາພຣະຮາຣິ; ຮີບຮ້ອນຮັບໃຊ້ຜູ້ອຸທິດໃນຮາຣິພັກຕິ (Hari-bhakti); ແລະບໍ່ມີອັດຕາຕົນ.

Verse 7

पूज्यपूजारतो नित्यं समदर्शी गुणान्वितः । सर्वभूतहितः शान्तः कृतज्ञः कीर्तिमांस्तथा ॥ ७ ॥

ລາວຍິນດີບູຊາຜູ້ຄວນບູຊາຢູ່ເສມອ, ເບິ່ງສັດທັງປວງດ້ວຍສາຍຕາເທົ່າທຽມ; ມີຄຸນທຳຄົບຖ້ວນ; ມຸ່ງຫາປະໂຫຍດຂອງສັດທັງປວງ; ສະງົບ, ຮູ້ຄຸນ, ແລະມີຊື່ສຽງດີ.

Verse 8

तस्य भार्या महाभागा सर्वलक्षणसंयुता । पतिव्रता पतिप्राणा नाम्रा सत्यमतिर्मुने ॥ ८ ॥

ພັນລະຍາຂອງລາວເປັນຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທຸກປະການ; ເປັນພະຕິວຣະຕາ ຊື່ສັດຕໍ່ສາມີ, ຖືສາມີເປັນລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ—ໂອ ມຸນີ, ນາງມີນາມວ່າ ສັດຍະມະຕີ (Satyamatī).

Verse 9

तावुभौ दम्पती नित्यं हरिपूजापरायणौ । जातिस्मरौ महाभागौ सत्यज्ञौ सत्परायणौ ॥ ९ ॥

ສາມີພັນລະຍາທັງສອງນັ້ນ ອຸທິດໃຈໃນການບູຊາພຣະຮາຣິຢູ່ເສມອ. ພວກເຂົາເປັນຜູ້ຈື່ຈຳຊາດກ່ອນ (jāti-smara), ມີວາສະນາຍິ່ງ, ຮູ້ຄວາມຈິງ, ແລະໝັ້ນຄົງໃນທາງຂອງຄົນດີ.

Verse 10

अन्नदानरतौ नित्यं जलदानपरायणौ । तडागारामवप्रादौ नसंख्यातान्वितेनतुः ॥ १० ॥

ພວກເຂົາຍິນດີໃນການໃຫ້ທານອາຫານ (anna-dāna) ຢູ່ເສມອ ແລະອຸທິດໃຈໃນການໃຫ້ທານນ້ຳ (jala-dāna) ຢ່າງເຕັມທີ. ຍັງໄດ້ກະທຳກຸສົນນັບບໍ່ຖ້ວນ ເຊັ່ນ ຈັດສ້າງຫນອງນ້ຳ, ສວນ, ແລະບໍ່ນ້ຳ ເພື່ອປະໂຫຍດສາທາລະນະ.

Verse 11

सा तु सत्यमतिर्नित्यं शुचिर्विष्णुगृहे सती । नृत्यत्यत्यन्तसन्तुष्टा मनोज्ञा मञ्जुवादिनी ॥ ११ ॥

ນາງສັດຍະມະຕີ ມີໃຈສັດທາແທ້ແລະບໍລິສຸດຢູ່ເປັນນິດ ເປັນພັນລະຍາຜູ້ດີຢູ່ໃນເຮືອນ/ວິຫານຂອງພຣະວິສນຸ. ດ້ວຍໃຈອິ່ມເອີມ ນາງຟ້ອນຢ່າງງາມ ແລະເວົ້າຈາອ່ອນຫວານ.

Verse 12

सोऽपि राजा महाभागो द्वादशीद्धादशीदिने । ध्वजमारोपयत्येव मनोज्ञं बहुविस्तरम् ॥ १२ ॥

ກະສັດຜູ້ມີບຸນວາສນານັ້ນດ້ວຍ ໃນວັນດວາດະສີ (ວັນທີ 12 ຕາມຈັນທະປະຕິທິນ) ໄດ້ຊູງທຸງອັນງາມ ກວ້າງໃຫຍ່ ແລະແຜ່ກວ້າງ.

Verse 13

एवं हरिपरं नित्यं राजानं धर्मकोविदम् । प्रियां सत्यमतिं चास्य देवा अपि सदास्तुवन् ॥ १३ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍກໍສັນລະເສີນຢູ່ເປັນນິດ ກະສັດຜູ້ອຸທິດແດ່ພຣະຫຣິ (ພຣະວິສນຸ) ແລະຮູ້ທັນທຳມະ; ພ້ອມທັງສັນລະເສີນນາງສັດຍະມະຕີ ພັນລະຍາອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະອົງ.

Verse 14

त्रिलोके विश्रुतौ ज्ञात्वा दम्पती धर्मको विदौ । आययौ बहुभिः शिष्यैर्द्रष्टुकामो विभाण्डकः ॥ १४ ॥

ເມື່ອຮູ້ວ່າ ຄູ່ຜົວເມຍນັ້ນໂດ່ງດັງໃນສາມໂລກ ເປັນຜູ້ຮູ້ທຳມະ, ຤ິສີ ວິພານຑະກະ ຈຶ່ງມາຮອດ ພ້ອມດ້ວຍສິດຫຼາຍຄົນ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນເຂົາເຈົ້າ.

Verse 15

तमायांतं मुनिं श्रुत्वा स तु राजा विभाण्डकम् । प्रत्युद्ययौ सपत्नीकः प्रजाभि र्बहुविस्तरम् ॥ १५ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນວ່າ ຤ິສີ ວິພານຑະກະ ກຳລັງເຂົ້າມາ, ກະສັດກໍອອກໄປຕ້ອນຮັບ ພ້ອມພັນລະຍາ ແລະຝູງປະຊາຊົນຈຳນວນຫຼາຍຢ່າງກວ້າງຂວາງ.

Verse 16

कृतातिथ्यक्रियं शान्तं कृतासनपरिग्रहम् । नीचासनस्थितो भूयः प्राञ्जलिर्मुनिमब्रवीत् ॥ १६ ॥

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີຕ້ອນຮັບແຂກ ແລະຈັດອາສນະໃຫ້ແຂກແລ້ວ ລາວນັ່ງຢູ່ອາສນະຕ່ຳ ແລ້ວພົນມືຂຶ້ນນົບ ເວົ້າກັບພຣະມຸນີອີກຄັ້ງ।

Verse 17

राजो वाच । भगवन्कृतकृत्योऽस्मिं त्वदभ्यागमनेन वै । सतामायमनं सन्तं प्रशंसन्ति सुरवावहम् ॥ १७ ॥

ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຜູ້ຈະເລີນ! ດ້ວຍການເສດັດມາຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ສຶກວ່າຊີວິດໄດ້ສຳເລັດໜ້າທີ່. ຄົນດີຍ້ອງຍໍການມາຂອງສັນຕະບຸລຸດ ເພາະມັນນຳພາພຣະພອນ ແລະຄວາມສຸກສະຫວັດດີດັ່ງທີ່ເກີດຈາກເທວະ.”

Verse 18

यत्र स्यान्महतां प्रेम तत्र स्युः सर्वसम्पदः । तेजः कीर्तिर्धनं पुत्रा इति प्राहुर्विपश्चितः ॥ १८ ॥

ບ່ອນໃດທີ່ມີຄວາມຮັກແລະຄວາມເຄົາລົບຂອງມະຫາບຸລຸດ ບ່ອນນັ້ນຄວາມສົມບູນທັງປວງຍ່ອມເກີດຂຶ້ນ—ລັດສະໝີ, ຊື່ສຽງ, ຊັບສິນ, ແລະລູກຫຼານອັນດີ—ດັ່ງທີ່ນັກປັນຍາກ່າວໄວ້.

Verse 19

तत्र वृद्धिमुपायान्ति श्रेयांस्यनुदिनं मुने । यत्र सन्तः प्रकुर्वन्ति महतीं करुणां प्रभो ॥ १९ ॥

ໂອ ທ່ານມຸນີ, ບ່ອນໃດທີ່ສັນຕະບຸລຸດປະພຶດຄວາມເມດຕາກະລຸນາອັນໃຫຍ່ຢູ່ເປັນນິດ, ຄວາມມົງຄຸນ ແລະຄວາມດີງາມທີ່ແທ້ ຍ່ອມເພີ່ມພູນຂຶ້ນທຸກວັນ, ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

Verse 20

यो मृर्ध्नि धारयेदूह्यन्महत्पादजलं रजः । स स्नातः सर्वतीर्थेषु पुण्यात्मा नात्र संशयः ॥ २० ॥

ຜູ້ໃດທີ່ດ້ວຍໃຈນົບນ້ອມ ນຳຝຸ່ນທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍນ້ຳທີ່ລ້າງພຣະບາດຂອງມະຫາສັນຕະບຸລຸດ ມາວາງໄວ້ເທິງກະຫຼອມຫົວ, ຜູ້ນັ້ນເທົ່າກັບໄດ້ອາບນ້ຳໃນທຸກທີ່ທິດສັກສິດ; ເປັນຜູ້ມີບຸນແທ້ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 21

मम पुत्राश्च दाराश्च संपत्त्वयि समर्पिताः । मामाज्ञापय विप्रेन्द्र किं प्रियं करवाणि ते ॥ २१ ॥

ລູກຊາຍຂອງຂ້າ, ພັນລະຍາ ແລະ ຊັບສິນທັງປວງ ຂ້າໄດ້ມອບໄວ້ໃນມືທ່ານ. ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງສັ່ງຂ້າ—ຂ້າຄວນເຮັດສິ່ງໃດເພື່ອໃຫ້ທ່ານພໍໃຈ?

Verse 22

विनञ्चवनतं भूपं स निरीक्ष्य मुनीश्वरः । स्पृशन्करेण तं प्रीत्युवाचातिहर्षितः ॥ २२ ॥

ເມື່ອເຫັນພຣະຣາຊາກົ້ມລົງດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ, ມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ເບິ່ງທ່ານ; ແລ້ວແຕະດ້ວຍມືຢ່າງເມດຕາ ແລະ ເວົ້າດ້ວຍຄວາມຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ।

Verse 23

ऋषिरुवाच । गजन्यदुक्तं भवता तत्सर्वं त्वत्कुलोचितम् । विनयावनतः सर्वो बहुश्रेयो लभेदिह ॥ २३ ॥

຤ິສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ກະຊັນຍາ, ທຸກຖ້ອຍຄຳທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວ ລ້ວນເໝາະສົມກັບຕະກູນອັນສູງສົ່ງຂອງເຈົ້າ. ແທ້ຈິງ, ຜູ້ທີ່ກົ້ມລົງດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ຍ່ອມໄດ້ຮັບປະໂຫຍດທາງທຳອັນຫຼາຍໃນຊີວິດນີ້.”

Verse 24

धर्मश्चार्थश्च कामश्च मोक्षश्च नृपसत्तम । विनयाल्लभते मर्त्यो दुर्लभं किं महात्मनाम् ॥ २४ ॥

ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ຮັບ ທຳ, ອັດຖະ, ກາມ ແລະ ແມ່ນກະທັ້ງ ໂມກສະ ດ້ວຍວິນັຍແລະຄວາມຖ່ອມຕົນ. ສຳລັບຜູ້ໃຈໃຫຍ່ ມີສິ່ງໃດຈະຍາກທີ່ຈະໄດ້ມາ?

Verse 25

प्रीतोऽस्मि तव भूपाल सन्मार्गपरिवर्त्तिनः । स्वस्ति ते सततं भूयाद्यत्पृच्छामि तदुच्यताम् ॥ २५ ॥

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຂ້າພໍໃຈໃນທ່ານ ເນື່ອງຈາກທ່ານໄດ້ຫັນກັບສູ່ທາງອັນຖືກຕ້ອງ. ຂໍໃຫ້ຄວາມສະຫວັດດີມີແກ່ທ່ານເສມອ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຕອບສິ່ງທີ່ຂ້າຖາມເຖີດ.

Verse 26

पूजा बहुविधाः सन्ति हरितुष्टिविधायिकाः । तासु नित्यं ध्वजारोपे वर्त्त्से त्वं सदोद्यतः ॥ २६ ॥

ການບູຊາມີຫຼາຍປະເພດ ທັງໝົດລ້ວນເຮັດໃຫ້ພຣະຫຣິ (Hari) ພໍພຣະໄທ. ແຕ່ໃນນັ້ນ ເຈົ້າກໍຂະຫຍັນຫມັ້ນເພັງ ຍົກທຸງສັກສິດ (dhvaja) ທຸກມື້ ເພື່ອຖວາຍກຽດແດ່ພຣະອົງ.

Verse 27

भार्यापि तव साध्वीयं नित्यं नृत्यपरायणा । किमर्थमेतद्वृत्तान्तं यथावद्वक्तुमर्हसि ॥ २७ ॥

ແມ່ນແຕ່ເມຍຂອງເຈົ້າກໍເປັນຍິງຜູ້ດີ ມີສິນທຳ ແລະອຸທິດໃຈໃຫ້ການຟ້ອນລຳຢູ່ເປັນນິດ. ເຫດໃດຈຶ່ງເກີດເລື່ອງນີ້? ເຈົ້າຄວນອະທິບາຍເລື່ອງນີ້ໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມຄວາມເປັນຈິງ.

Verse 28

राजोवाच । श्रृणुष्व भगवन्सर्वं यत्पृच्छसि वदामि तत् । आश्चर्यभूतं लोकानामावयोश्चरितं त्विह ॥ २८ ॥

ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ: «ໂອ ທ່ານຜູ້ມີພຣະຄຸນ, ຈົ່ງຟັງເຖີດ—ສິ່ງໃດທີ່ທ່ານຖາມ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກໃຫ້ໝົດ. ທີ່ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເລື່ອງອັນນ່າອັດສະຈັນແຫ່ງການກະທຳຂອງພວກເຮົາ ທີ່ເປັນຄວາມພິສົດໃນສາຍຕາຊາວໂລກ»។

Verse 29

अहमासं पुरा शूद्रो मालिनिर्नाम सत्तम । कुमार्गनिरतो नित्यं सर्वलोकाहिते रतः ॥ २९ ॥

ໂອ ທ່ານຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງມະນຸດ, ໃນອະດີດ ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍເປັນຍິງຊູດຣະ (Śūdra) ຊື່ ມາລິນີ (Mālinī). ຂ້າພະເຈົ້າໝັ້ນຢູ່ໃນທາງຜິດ ແຕ່ກໍປະກອບກິດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຊື່ອວ່າເປັນປະໂຫຍດແກ່ຊາວໂລກທັງປວງ.

Verse 30

पिशुनो धर्मविद्वेषी देवद्रव्यापहारकः । गोध्नश्च ब्रह्महा चौरः सर्वप्राणिवधे रतः ॥ ३० ॥

ເປັນຄົນຊອກຫາໂທດຄົນອື່ນ, ເກຽດຊັງທຳມະ, ລັກເອົາຊັບທີ່ຖວາຍແດ່ເທວະ; ຂ້າງົວ, ຂ້າພຣາຫມັນ, ເປັນໂຈນ, ແລະຍິນດີໃນການຂ້າສັດມີຊີວິດທັງປວງ—ຄົນແບບນີ້ນັບເປັນຜູ້ມີບາບຫນັກຫນາ.

Verse 31

नित्यं निष्ठुरवक्ता च पापी वेश्यापरायणः । एवं स्थितः कियत्कालमनाहत्यं महदृचः ॥ ३१ ॥

ລາວເວົ້າຄໍາແຂງກະດ້າງເປັນນິດ, ເປັນຄົນບາບ, ແລະຫມົດໃຈໃຫ້ແກ່ນາງໂສເພນີ. ຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນ ລາວຈະຢູ່ໄດ້ດົນປານໃດ ໂດຍບໍ່ຖືກກົດໃຫຍ່ແຫ່ງຜົນກຳຕີຖືກ?

Verse 32

सर्वबन्धुपरित्यक्तो दुःखी वनमुपागतः । मृगमांसाशनो नित्यं तथा पान्थाविलुम्पकः ॥ ३२ ॥

ຖືກຍາດພີ່ນ້ອງທັງປວງລະທິ້ງ, ມີຄວາມທຸກໂສກ, ລາວເຂົ້າໄປໃນປ່າ. ລາວກິນເນື້ອສັດປ່າເປັນນິດ ແລະກາຍເປັນຜູ້ປົ້ນຊິງນັກເດີນທາງຕາມຖະໜົນດ້ວຍ.

Verse 33

एकाकी दुःखबहुलो न्यवसन्निर्जने वने । एकदा क्षुत्परिश्रान्तो निदाघार्त्तः पिपासितः ॥ ३३ ॥

ລາວຢູ່ຄົນດຽວ, ທຸກໂສກຫນັກ, ອາໄສຢູ່ໃນປ່າທີ່ວ່າງເປົ່າ. ຄັ້ງໜຶ່ງ ລາວເມື່ອຍລ້າຈາກຄວາມຫິວ, ຖືກຄວາມຮ້ອນລະດູຮ້ອນທໍລະມານ, ແລະກະຫາຍນ້ໍາ.

Verse 34

जीर्णं देवालयं विष्णोरपश्यं विजने वने । हंसकारण्डवाकीर्णं तत्समीपे महत्सरः ॥ ३४ ॥

ໃນປ່າທີ່ວ່າງເປົ່າ ຂ້ອຍເຫັນວິຫານຂອງພຣະວິສນຸທີ່ຊຳຮຸດ. ໃກ້ໆນັ້ນມີສະຫວ່າງນ້ໍາໃຫຍ່ ເຕັມໄປດ້ວຍຫົງ ແລະນົກກາຣັນດະວະ.

Verse 35

पर्यन्तवनपुष्पौघच्छादितं तन्मुनीश्वर । अपिबं तत्र पानीयं तत्तीरे विगतश्रमः ॥ ३५ ॥

ໂອ ພຣະມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ບ່ອນນັ້ນຖືກປົກຄຸມຮອບດ້ວຍດອກໄມ້ປ່າເປັນກອງ. ຂ້ອຍໄດ້ດື່ມນ້ໍາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະນັ່ງພັກທີ່ຝັ່ງ, ຄວາມເມື່ອຍລ້າກໍຈາງຫາຍ.

Verse 36

फलानि जग्ध्वा शीर्णानि स्वयं क्षुच्च निवारिता । तस्मिञ्जीर्णीलये विष्णोनर्निवासं कृतकवानहम् ॥ ३६ ॥

ຂ້ອຍໄດ້ກິນໝາກໄມ້ທີ່ຕົກລົງ ແລະສຸກເກີນໄປ ເພື່ອບັນເທົາຄວາມຫິວຂອງຕົນເອງ; ແລະໃນເຮືອນຊຳຮຸດນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ຕັ້ງຖິ່ນພັກ ດ້ວຍຈິດພັກພິງພຣະວິດສະນຸ।

Verse 37

जीर्णस्फुटितसंधानं तस्य नित्यमकारिषम् । पर्णैस्तृणैश्च काष्ठैघै र्गृहं सम्यक् प्रकल्पितम् ॥ ३७ ॥

ຂ້ອຍໄດ້ຊ່ອມແປງ ແລະຕໍ່ປະສານສ່ວນທີ່ເກົ່າຊຳຮຸດ ຫຼືແຕກຮ້າວໃນເຮືອນນັ້ນເປັນປະຈຳ; ແລະໃຊ້ໃບໄມ້ ຫຍ້າ ແລະມັດໄມ້ ຈັດເຮືອນນ້ອຍໃຫ້ເປັນລະບຽບດີ.

Verse 38

स्वसुऱार्थं तु तद्भमिर्मया लिप्ता मुनीश्वर । तत्राहं व्याधवृत्तिस्थो हत्वा बहुविधान्मृगान् ॥ ३८ ॥

ແຕ່ໂອ ຈອມມຸນີ, ເພື່ອປະໂຫຍດຂອງພໍ່ເຂົ້າເຂີຍ ຂ້ອຍໄດ້ທາດິນນັ້ນໃຫ້ເປັນລະບຽບ; ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຂ້ອຍດຳລົງຊີວິດແບບນາຍພານ ລ່າສັດກວາງຫຼາຍຊະນິດ.

Verse 39

आजीवं वर्तय न्नित्यं वर्षाणां विंशतिः स्थितः । अथेयमागता साध्वी विन्ध्यदेशसमुद्भवा ॥ ३९ ॥

ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍວິທີນັ້ນ ແລະຮັກສາອາຊີບທຸກມື້ ລາວຢູ່ຢ່າງນັ້ນຕະຫຼອດຊາວປີ. ແລ້ວຕໍ່ມາ ມີຍິງຜູ້ມີຄຸນທຳ ເກີດຈາກແດນວິນທະຍາ ໄດ້ມາຮອດ.

Verse 40

निषादकुलजा विप्रा नान्मा ख्याताऽवकोकिला । बन्धुवर्गपरित्यक्ता दुःखिता जीर्णविग्रहा ॥ ४० ॥

ນາງເປັນຍິງພຣາຫມັນ ເກີດໃນຕະກູນນິສາດ ມີຊື່ສຽງວ່າ ອະວະໂກກິລາ; ຖືກຍາດພີ່ນ້ອງລະທິ້ງ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກ ແລະຮ່າງກາຍຊຳຮຸດເສື່ອມໂຊມ.

Verse 41

क्षुत्तृड्घर्मपरिश्रान्ता शोचन्ती स्वकृतं ह्यघम् । दैवयोगाकत्समायाताभ्रमन्ती विजने वने ॥ ४१ ॥

ນາງເມື່ອຍລ້າດ້ວຍຄວາມຫິວ ຄວາມກະຫາຍ ແລະຄວາມຮ້ອນ; ນາງຄຳນຶງເສົ້າເຖິງບາບທີ່ຕົນເຮັດ ແລະດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງວາສະນາ ນາງມາຮອດທີ່ນັ້ນ ພະເດີນຫຼົງໃນປ່າອັນໂດດດ່ຽວ।

Verse 42

ग्रीष्मतापार्द्दिता बाह्ये स्वान्ते चाधिनिपूडिता । इमां दुःखार्दितां दृष्ट्वा जाता मे विपुला दया ॥ ४२ ॥

ນາງຖືກແຜດເຜົາດ້ວຍແດດຮ້ອນໃນລະດູຮ້ອນທາງນອກ ແລະໃນໃຈກໍຖືກກົດທັບ; ເມື່ອຂ້ອຍເຫັນນາງຖືກທຸກຂ໌ບີບຄັ້ນແບບນັ້ນ ຄວາມເມດຕາອັນໃຫຍ່ກໍເກີດຂຶ້ນໃນຂ້ອຍ।

Verse 43

दत्तं मया जलं चास्यै मांसं वन्यफलानि च । गतश्रमात्वियं ब्रह्मन्मया पृष्टा यथा तथम् ॥ ४३ ॥

ຂ້ອຍໄດ້ໃຫ້ນ້ຳແກ່ນາງ ແລະໃຫ້ຊີ້ນກັບໝາກໄມ້ປ່າດ້ວຍ. ເມື່ອນາງຫາຍເມື່ອຍແລ້ວ, ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂ້ອຍຈຶ່ງຖາມນາງຕາມຄວາມເໝາະສົມຂອງການ.

Verse 44

अवेदयत्स्ववृत्तान्तं तच्छृणुष्व महामुने । नान्मावकोकिला चाहं निषादकुलसम्भवा ॥ ४४ ॥

ແລ້ວນາງໄດ້ເລົ່າເລື່ອງຂອງຕົນ: “ຂໍທ່ານມະຫາມຸນີຈົ່ງຟັງ. ຂ້ອຍບໍ່ແມ່ນນົກກຸກກິລາ; ຂ້ອຍເກີດໃນຕະກູນນິສາດາ ຜູ້ຢູ່ປ່າ.”

Verse 45

दारुकस्य सुता चाहं विन्ध्यपर्वतवासिनी । परस्वहारिणी नित्यं सदा पैशुन्यवादिनी ॥ ४५ ॥

“ຂ້ອຍແມ່ນລູກສາວຂອງດາຣຸກະ ຜູ້ອາໄສຢູ່ເຂົາວິນທະຍາ—ເປັນຜູ້ລັກຂອງຄົນອື່ນເປັນນິດ ແລະເວົ້າຄຳສ່ອງຮ້າຍນິນທາຢູ່ເສມອ.”

Verse 46

पुंश्चलूत्येवमुक्त्वा तु बन्धुवर्गैः समुज्झिता । कियत्कालं ततः पत्या भृताहं लोकनिन्दिता ॥ ४६ ॥

ເມື່ອຖືກເອີ້ນວ່າ “ແມ່ຍິງສໍ້ສິນ” ດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຂ້ອຍຖືກຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຕົນລະທິ້ງ. ຕໍ່ມາອີກຊົ່ວເວລາ ຂ້ອຍໄດ້ຮັບການອຸປະຖຳຈາກຜົວ ແຕ່ກໍຢູ່ໃຕ້ຄຳນິນທາຂອງໂລກ.

Verse 47

दैवात्सोऽपि गतो लोकं यमस्यात्र विहाय माम् । कान्तारे विजने चैका भ्रमन्ती दुःखपीडिता ॥ ४७ ॥

ໂດຍອຳນາດວາສະນາ ເຂົາກໍໄດ້ໄປສູ່ໂລກຂອງພະຍົມ ປະລະຂ້ອຍໄວ້ທີ່ນີ້. ຂ້ອຍຢູ່ຜູ້ດຽວ ພະເລີນໄປໃນປ່າກັນດານອັນວ່າງເປົ່າ ຖືກທຸກຂ໌ເສົ້າບີບຄັ້ນ.

Verse 48

दैवात्त्वत्सविधं प्राप्ता जीविताहं त्वयाधुना । इत्येवं स्वकृतं कर्म मह्यं सर्वं न्यवेदयत् ॥ ४८ ॥

“ໂດຍວາສະນາ ຂ້ອຍໄດ້ມາຮອດຕໍ່ໜ້າທ່ານ ແລະບັດນີ້ຂ້ອຍມີຊີວິດເພາະທ່ານ” ນາງເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ແລ້ວໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ກ່ຽວກັບກຳກັບການກະທຳທັງປວງທີ່ນາງເຮັດເອງ.

Verse 49

ततो देवालये तस्मिन्दम्पतीभावमाश्रितौ । स्थितौ वर्षाणि दश च आवां मांसफलाशिनौ ॥ ४९ ॥

ຕໍ່ມາ ໃນວິຫານນັ້ນເອງ ພວກເຮົາສອງຄົນໄດ້ຖືສະພາບເປັນຜົວເມຍ. ພວກເຮົາຢູ່ທີ່ນັ້ນສິບປີ ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການກິນເນື້ອແລະໝາກໄມ້.

Verse 50

एकदा मद्यपानेन प्रमत्तौ निर्भरैमुने । तत्र देवालये रात्रौ मुदितौ मांसभोजनात् ॥ ५० ॥

ຄັ້ງໜຶ່ງ ໂອ ທ່ານມຸນີ, ທັງສອງຄົນເມົາມົນດ້ວຍການດື່ມເຫຼົ້າ ຈົນຂາດສະຕິແລະບໍ່ຍັບຍັ້ງ. ໃນຄືນນັ້ນ ພວກເຂົາຢູ່ໃນວິຫານ ດ້ວຍໃຈຍິນດີ ເນື່ອງຈາກໄດ້ກິນເນື້ອ.

Verse 51

तनुवस्त्रापरिज्ञानौ नृत्यं चकृव मोहितौ । प्रारब्धकर्म भोगान्तमावां युगपदागतौ ॥ ५१ ॥

ດ້ວຍຄວາມຫຼົງໄຫຼ ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ຕົວເຖິງກາຍແລະເຄື່ອງນຸ່ງຂອງຕົນ ແລ້ວເລີ່ມຟ້ອນລຳ. ແລະເມື່ອມາພ້ອມກັນໃນເວລາດຽວ ພວກເຮົາກໍເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດແຫ່ງການເສບຜົນຂອງກຳທີ່ເລີ່ມແລ້ວ (ປຣາຣັບທະ)។

Verse 52

यमदूतास्तदायाताः पाशहस्ता भयंकराः । नेतुमावां नृत्यरतौ सुधोरां यमयातनाम् ॥ ५२ ॥

ແລ້ວຕໍ່ມາ ທູດຂອງພຣະຍະມະກໍມາຮອດ—ນ່າຢ້ານກົວ ຖືບ່ວງເຊືອກ (ປາຊະ) ໃນມື—ເພື່ອນຳພວກເຮົາຜູ້ມົວມັນໃນການຟ້ອນລຳ ໄປສູ່ “ສຸດໂຫຣາ” ສະຖານທີ່ທົນທຸກຂອງພຣະຍະມະ।

Verse 53

ततः प्रसन्नो भगवान्कर्मणा मम मानद । देवावसथसंस्कारसंज्ञितेन कृतेन नः ॥ ५३ ॥

ຕໍ່ມາ ພຣະພະຄະວານຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ ກໍຊົມຊື່ນພໍໃຈດ້ວຍກິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ປະທານເກຍດ—ເມື່ອພວກເຮົາໄດ້ກະທຳພິທີທີ່ເອີ້ນວ່າ “ການສັງຂາຣະສະຖານພັກຂອງເທວະ” (devāvasatha-saṃskāra).

Verse 54

स्वदूतान्प्रेषयामास स्वभक्तावनतत्परः । ते दूता देवदेवस्य शङ्खचक्र गदाधराः ॥ ५४ ॥

ພຣະເຈົ້າຜູ້ມຸ່ງປົກປ້ອງສາວົກຜູ້ພັກດີຂອງພຣະອົງຢູ່ເສມອ ໄດ້ສົ່ງທູດຂອງພຣະອົງອອກໄປ. ທູດເຫຼົ່ານັ້ນແຫ່ງ “ເທວະເທວະ” ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣະ ແລະ ຄະດາ।

Verse 55

सहस्रसूर्यासंकाशाः सर्वे चारुचतुर्भुजाः । किरीटकुण्डलधरा हारिणो वनमालिनः ॥ ५५ ॥

ທຸກອົງສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງແສງຕາເວັນນັບພັນ. ແຕ່ລະອົງງາມສົດ ມີສີ່ແຂນ ສວມມົງກຸດແລະຕຸ້ມຫູ—ມີສະເໝີສະໄໝນ່າຊົມ ແລະປະດັບດ້ວຍພວງມາລາດອກໄມ້ປ່າ।

Verse 56

दिशो वितिमिरा विप्र कुर्वन्तः स्वेन तेजसा । भयंकरान्याशहस्तान्दंष्ट्रिणो यमकिङ्करान् ॥ ५६ ॥

ໂອ ພຣາຫມະນະ, ດ້ວຍລັດສະຫມີຂອງຕົນ ພວກເຂົາເຮັດໃຫ້ທິດທັງປວງພົ້ນຈາກຄວາມມືດ—ເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງຍະມະ ນ່າຢ້ານ, ມືໄວ, ແລະມີແຂ້ວແຫຼມ.

Verse 57

आवयोग्राहणे यत्तानृचुः कृष्णपरायणाः ॥ ५७ ॥

ໃນເວລາຮັບຮຽນແລະຮັບການສວດສັກສິດ, ບັນດາຜູ້ພັກດີຜູ້ອຸທິດໃຈແດ່ພຣະກຣິດສະນະ ໄດ້ສວດບົດ Ṛk ເຫຼົ່ານັ້ນຕາມຄວາມຄວນ.

Verse 58

विष्णुदूता ऊचुः । भो भो क्रूरा दूराचारा विवेकपरिवर्जिताः । मुञ्चध्वमेतौ निष्पापौ दम्पती हरिवल्लभौ ॥ ५८ ॥

ທູດຂອງພຣະວິດສະນຸ ກ່າວວ່າ: “ໂຮ! ໂຮ! ພວກເຈົ້າຜູ້ໂຫດຮ້າຍ, ປະພຶດຊົ່ວ, ປາດສະຈາກປັນຍາແຍກແຍະ—ຈົ່ງປ່ອຍຄູ່ຜົວເມຍນີ້ຜູ້ບໍ່ມີບາບ; ພວກເຂົາເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະຫຣິ.”

Verse 59

विवेकस्त्रिषु लोकेषु संपदामादिकारणम् । अपापे पापधीर्यस्तु तं विद्यात्पुरुषाधमम् ॥ ५९ ॥

ໃນສາມໂລກ, ວິເວກ (ປັນຍາແຍກແຍະ) ແມ່ນເຫດປັດໃຈອັນດັບທຳອິດຂອງຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທີ່ແທ້. ແຕ່ຜູ້ໃດສົງໄສບາບໃນບ່ອນທີ່ບໍ່ມີບາບ—ຜູ້ນັ້ນຄວນຮູ້ວ່າເປັນຄົນຕ່ຳຊ້າທີ່ສຸດ.

Verse 60

पापे त्वपापधीर्यस्तु तं विद्यादधमाधमम् ॥ ६० ॥

ແຕ່ຜູ້ໃດຢູ່ທ່າມກາງບາບ ແຕ່ຍັງຄິດວ່າຕົນບໍ່ມີບາບ—ຈົ່ງຮູ້ວ່າຜູ້ນັ້ນເປັນຜູ້ຕ່ຳຊ້າທີ່ສຸດໃນບັນດາຜູ້ຕ່ຳຊ້າ.

Verse 61

यमदूता ऊचुः । युष्माभिः सत्यमेवोक्तं किं त्वेतौ पापिसत्तमौ । यमेन पापिनो दण्ड्यास्तन्नेष्यामो वयं त्विमौ ॥ ६१ ॥

ທູດຂອງພຣະຍົມກ່າວວ່າ: «ສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າເວົ້ານັ້ນ ແທ້ຈິງ; ແຕ່ສອງຄົນນີ້ແມ່ນຄົນບາບຮ້າຍທີ່ສຸດ. ຄົນບາບຕ້ອງຖືກລົງໂທດໂດຍພຣະຍົມ; ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈະນໍາສອງຄົນນີ້ໄປ»។

Verse 62

श्रुतिप्रणिहितो धर्मो ह्यधर्मस्तद्विपर्ययः । धर्माधर्मविवेकोऽयं तन्नेष्यामो यमान्तिकम् ॥ ६२ ॥

«ທຳມະແມ່ນສິ່ງທີ່ສຣຸຕິ (ພຣະເວດ) ບັນຍັດໄວ້; ອະທຳມະແມ່ນສິ່ງທີ່ກົງກັນຂ້າມ. ນີ້ແມ່ນການແຍກແຍະທຳມະແລະອະທຳມະ; ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈະນໍາເຂົາໄປສູ່ພຣະຍົມ»។

Verse 63

एतच्त्छुवातिकुपिता विष्णुदूता महौजसः । प्रत्यूचूस्तान्यमभटानधर्मे धर्ममानिनः ॥ ६३ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ທູດຂອງພຣະວິສນຸຜູ້ມີອໍານາດຍິ່ງ ກໍໂກດຮ້າຍຢ່າງຫນັກ ແລະຕອບກັບພວກທະຫານຂອງພຣະຍົມ—ຜູ້ກະທໍາອະທຳມະແຕ່ຄິດວ່າຕົນເປັນທຳມະ—ດັ່ງນີ້।

Verse 64

विष्णदूता ऊचुः । अहो कष्टं धर्मदृशामधर्मः स्पृशते सभाम् । सम्यग्विवेकशून्यानां निदानं ह्यापदां महत् ॥ ६४ ॥

ທູດຂອງພຣະວິສນຸກ່າວວ່າ: «ໂອ້ ນ່າເສົ້າຫນັກ! ໃນສະພາຂອງຜູ້ອ້າງວ່າເຫັນແລະຖືຮັກສາທຳມະ ອະທຳມະກໍຍັງແຊກເຂົ້າມາ. ສໍາລັບຜູ້ຂາດການແຍກແຍະອັນຖືກຕ້ອງ ນີ້ແມ່ນເຫດໃຫ້ເກີດພິບັດໃຫຍ່»។

Verse 65

तर्काणाद्यविशेषेण नरकाध्यक्षतां गताः । यूयं किमर्थमद्यापि कर्त्तुं पापानि सोद्यमाः ॥ ६५ ॥

ດ້ວຍການໂຕ້ຖຽງແບບຕັກກະ ແລະອື່ນໆ ໂດຍບໍ່ມີການແຍກແຍະທີ່ແທ້ ພວກເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງນະລົກ. ເປັນຫຍັງຍັງຄົງຮີບຮ້ອນຈະກະທໍາບາບອີກ?»

Verse 66

स्वकर्मक्षयपर्यन्तं महापातकिनोऽपि च । तिष्टन्ति नरके घोरे यावच्चन्द्रार्कतारकम् ॥ ६६ ॥

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ກໍ່ບາບໃຫຍ່ (ມະຫາປາຕະກິນ) ກໍຢູ່ໃນນະລົກອັນນ່າຢ້ານ ຈົນກວ່າຜົນແຫ່ງກຳຂອງຕົນຈະໝົດ—ດົນເທົ່າທີ່ດວງຈັນ ດວງອາທິດ ແລະດາວຍັງຄົງຢູ່।

Verse 67

पूर्वसंचितपापानामदृष्ट्वा निष्कृतिं वृथा । किमर्थं पापकर्माणि करिष्येऽथ पुनः पुनः ॥ ६७ ॥

ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ເຫັນການຊົດໃຊ້ບາບຢ່າງແທ້ຈິງ (ນິສກຣິຕິ) ສຳລັບບາບທີ່ສະສົມມາແຕ່ອະດີດ ແລ້ວທຸກຢ່າງກໍເປັນການເສຍເປົ່າ. ເປັນຫຍັງຂ້ອຍຈຶ່ງຈະເຮັດກຳບາບຊ້ຳໆອີກ?

Verse 68

श्रुतिप्रणिहितो धर्मः सत्यं सत्यं न संशयः । किन्त्वाभ्यां चरितान्धर्मान्प्रवक्ष्यामो यथातथम् ॥ ६८ ॥

ທຳມະຖືກສະຖາປະນາໂດຍສຣຸຕິ (ພຣະເວດ) ແທ້ໆ ແທ້ໆ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແຕ່ບັດນີ້ ພວກເຮົາຈະກ່າວບອກຕາມຄວາມເປັນຈິງ ຖຶງທຳມະທີ່ສອງທ່ານນັ້ນໄດ້ປະພຶດຈິງໆ.

Verse 69

एतौ पापविनिर्मुक्तौ हरिशुश्रूषणे रतौ । हरिणात्रायमाणौ च मुञ्चध्वमविलम्बितम् ॥ ६९ ॥

ສອງຄົນນີ້ພົ້ນຈາກບາບແລ້ວ ແລະມີໃຈຍິນດີໃນການຮັບໃຊ້ພຣະຫຣິ; ພຣະຫຣິເອງກໍກຳລັງປົກປ້ອງພວກເຂົາ—ຈົ່ງປ່ອຍເຂົາໃນທັນທີ ຢ່າຊັກຊ້າ.

Verse 70

एषा च नर्तनं चक्रे तथैव ध्वजरोषणम् । अन्तकाले विष्णुगृहे तेन निष्पापतां गतौ ॥ ७० ॥

ນາງໄດ້ຟ້ອນຮຳ ແລະຍັງໄດ້ເຮັດໃຫ້ທຸງ/ເສົາທຸງຖືກຊູງຂຶ້ນ (ຫຼືໃຫ້ກ້ອງກັງວານ). ໃນວາລະສຸດທ້າຍແຫ່ງຊີວິດ ໂດຍກຳນັ້ນ ນາງໄດ້ບັນລຸພຣະນິວາສຂອງພຣະວິສນຸ ແລະກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ມີບາບ.

Verse 71

अन्तकाले तु यन्नाम श्रुत्वोक्त्वापि च वै सकृत् । लभते परमं स्थानं किमु शूश्रूषणे रताः ॥ ७१ ॥

ໃນຍາມສຸດທ້າຍແຫ່ງຊີວິດ ແຕ່ພຽງໄດ້ຍິນ ແລະເວົ້າພຣະນາມນັ້ນຄັ້ງດຽວ ກໍໄດ້ຮອດພຣະສະຖານສູງສຸດ—ແລ້ວຜູ້ທີ່ຫມັ້ນໃນການຮັບໃຊ້ ແລະຖວາຍການດູແລຢ່າງສະໝໍາເສມ ຈະໄດ້ຫຼາຍປານໃດ?

Verse 72

महापातकयुक्तो वा युक्तो वाप्युपपातकैः । कृष्णसेवी नरोऽन्तेऽपि लभते परमां गतिम् ॥ ७२ ॥

ບໍ່ວ່າຈະແບກຫາບບາບໃຫຍ່ ຫຼືຖືກເປື້ອນດ້ວຍການຜິດນ້ອຍໆ ກໍຕາມ—ຜູ້ທີ່ເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ພຣະກຣິສນະ (Kṛṣṇa) ຍ່ອມໄດ້ຮອດຄວາມໄປສູ່ອັນສູງສຸດ ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມສຸດທ້າຍ.

Verse 73

यतीनां विष्णुभक्तानां परिचर्या परायणाः । ते दूताः सहसा यान्ति पापिनोऽपि परां गतिम् ॥ ७३ ॥

ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນໃນການຮັບໃຊ້ຍະຕີ (ນັກບວດຜູ້ສະຫຼະ) ຜູ້ເປັນພຣະວິສນຸພັກຕະ—ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນດຸດດັ່ງທູດຂອງພຣະອົງ ຍ່ອມໄປຮອດຄວາມໄປສູ່ອັນສູງສຸດຢ່າງວ່ອງໄວ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີບາບກໍຕາມ.

Verse 74

मुहुर्तं वा मुहुर्तार्द्धं यस्तिष्टोद्धरिमन्दिरे । सोऽपि याति परं स्थानं किमुद्वात्रघिंशवत्सरान् ॥ ७४ ॥

ຜູ້ໃດຢູ່ໃນພຣະວິຫານຂອງຮະຣິ (Hari) ແມ່ນແຕ່ພຽງໜຶ່ງມຸຫູຣຕະ ຫຼືເຄິ່ງມຸຫູຣຕະ ກໍໄດ້ຮອດພຣະສະຖານສູງສຸດ; ແລ້ວຈະກ່າວຢ່າງໃດກັບຜູ້ທີ່ຢູ່ຢ່າງນັ້ນເປັນປີໆ?

Verse 75

उपलेपनकर्त्तारौ संमार्जनपरायणौ । एतौ हरिगृहे नित्यं जीर्णशीर्णाधिरोपकौ ॥ ७५ ॥

ພວກເຂົາແມ່ນຜູ້ອຸທິດໃຈໃນການປູນສາດ ແລະການກວາດຖູ; ໃນເຮືອນພຣະຮະຣິທຸກມື້ ພວກເຂົາຂະຫຍັນຊ່ອມແປງ ແລະຟື້ນຟູສິ່ງທີ່ເກົ່າຊຳຮຸດແຕກຫັກໃຫ້ດີຄືນ.

Verse 76

जलसेचनकर्त्तारौ दीपदौ हरिमन्दिरे । कथमेतौ महाभागौ यातनाभोगमर्हथ ॥ ७६ ॥

ເຂົາທັງສອງແມ່ນຜູ້ພອຍນ້ຳບໍລິສຸດ ແລະຖວາຍໂຄມໄຟໃນວັດຂອງພຣະຮາຣິ; ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງທັງສອງນີ້ ຈະຄວນຮັບທຸກທໍລະມານໃນແດນລົງໂທດໄດ້ແນວໃດ?

Verse 77

इत्युक्ता विष्णुदूतास्ते च्छित्वा पाशांस्तदैव हि । आरोप्यावां विमानाग्रयं ययुर्विष्णोः परं पदम् ॥ ७७ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ທູດຂອງພຣະວິສນຸກໍຕັດບ່ວງເຊືອກທັນທີ ແລ້ວອຸ້ມທັງສອງຂຶ້ນໄປວາງເທິງວິມານອັນປະເສີດ ແລະເດີນທາງໄປສູ່ພຣະບົດສູງສຸດຂອງພຣະວິສນຸ।

Verse 78

तत्र सामीप्यमापन्नौ देवदेवस्य चक्रिणः । दिव्यान्भोगान्भुक्तवन्तौ तावत्कालं मुनीश्वर ॥ ७८ ॥

ທີ່ນັ້ນ ເຂົາທັງສອງໄດ້ເຂົ້າໃກ້ຊິດພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຜູ້ຖືຈັກຣາ; ແລະໄດ້ເສບສຸກອັນທິບພະຍະຕາມເວລານັ້ນ, ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ।

Verse 79

दिव्यान्भोगांस्तु तत्रापि भुक्त्वा यातौ महीमिमाम् । अत्रापि संपदतुला हरिसेवाप्रसादतः ॥ ७९ ॥

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຫຼັງຈາກເສບສຸກທິບພະຍະແລ້ວ ເຂົາທັງສອງກໍກັບມາສູ່ໂລກນີ້; ແລະຢູ່ນີ້ອີກດ້ວຍ ໂດຍພຣະກະລຸນາທີ່ເກີດຈາກການຮັບໃຊ້ພຣະຮາຣິ ເຂົາໄດ້ຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທຽບເທົ່າກັນນັ້ນ.

Verse 80

अनिच्छया कृतेनापि सेवनेन हरेर्मुने । प्राप्तमीदृक् फलं विप्र देवानामपि दुर्लभम् ॥ ८० ॥

ໂອ ມຸນີ, ແມ່ນແຕ່ການຮັບໃຊ້ພຣະຮາຣິທີ່ເຮັດໂດຍບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ ກໍຍັງໄດ້ຜົນເຊັ່ນນີ້—ໂອ ພຣາຫມະນ, ຜົນນັ້ນແມ່ນຫາຍາກ ແມ່ນແຕ່ສຳລັບເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 81

इच्छयाराध्य विश्वेशं भक्तिभावेन माधवम् । प्राप्स्यावः परमं श्रेय इति हेतुर्निरुपितः ॥ ८१ ॥

ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຂອງຕົນ ແລະດ້ວຍພັກຕິພາວະອັນເຕັມໃຈ ພວກເຮົານະມັດສະການບູຊາ ພຣະມາດະວະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ; ດັ່ງນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄຸນຄ່າສູງສຸດ—ເຫດອັນແທ້ຖືກຊີ້ແຈງແລ້ວ.

Verse 82

अवशेनापि यत्कर्म कृतं स्यात्सुमहत्फलम् । जायते भूमिदेवेन्द्र किं पुनः श्रद्धया कृतम् ॥ ८२ ॥

ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ, ກຳທີ່ເຮັດໂດຍບໍ່ຕັ້ງໃຈກໍຍັງໃຫ້ຜົນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ; ແລ້ວຖ້າເຮັດດ້ວຍສັດທາ ແລະຄວາມເຄົາລົບ ຈະຍິ່ງເທົ່າໃດ!

Verse 83

एतदुक्तं निशम्यासौ स मुनीन्द्रो विभण्डकः । प्रशस्य दम्पती तौ तु प्रययौ स्वतपोवनम् ॥ ८३ ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຳນັ້ນແລ້ວ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ວິພັນດະກະ ໄດ້ຊົມເຊີຍສາມີພັນລະຍາຄູ່ນັ້ນ ແລ້ວກໍເດີນທາງໄປຫາປ່າອາສຣົມຕະປະສະຍາຂອງຕົນ.

Verse 84

तस्माज्जानीहि देवर्षे देवदेवस्य चक्रिणः । परिचर्या तु सर्वेषां कामधेनूपमा स्मृता ॥ ८४ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວະຣິສີ, ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ວ່າ ການປະຄອງຮັບໃຊ້ (paricaryā) ຕໍ່ພຣະເທວະເທວະ, ພຣະອົງຜູ້ຖືຈັກຣະ, ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນດັ່ງກາມະເທນູ—ງົວສົມປາດຖະໜາ—ສຳລັບທຸກຄົນ, ປະທານຄຸນດີທີ່ປາຖະໜາໄດ້ທັງປວງ.

Verse 85

हरिपूजापराणां तु हरिरेव सनातनः । ददाति परमं श्रेयः सर्वकामफलमप्रदः ॥ ८५ ॥

ສຳລັບຜູ້ທີ່ມຸ່ງໝັ້ນໃນການບູຊາພຣະຫຣິ, ພຣະຫຣິຜູ້ນິລັນດອນແຕ່ພຣະອົງດຽວ ປະທານຄຸນຄ່າສູງສຸດ; ພຣະອົງບໍ່ແມ່ນຜູ້ກັ້ນຂວາງຜົນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາອັນຊອບທຳທັງປວງ.

Verse 86

य इदं पुण्यमाख्यानं सर्वपापप्रणाशनम् । पठेच्च श्रृणुयाद्वापि सोऽपि याति परां रातिम् ॥ ८६ ॥

ຜູ້ໃດອ່ານຫຼືສະດຸດສະດອງເລື່ອງບຸນອັນບໍລິສຸດນີ້ ທີ່ທຳລາຍບາບທັງປວງ—ຫຼືແມ່ນແຕ່ຟັງ—ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ບັນລຸສະພາບສູງສຸດ.