Dvādaśī-vrata: Month-by-month Viṣṇu Worship and the Year-End Udyāpana

Verse 1

ऋषय ऊचुः । साधु सूत महाभाग त्वयातिकरुणात्मना । श्रावितं सर्वपापघ्नं गङ्गामाहात्म्यमुत्तमम् ॥ १ ॥

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: «ດີແທ້ ໂອ ສູຕະ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ! ດ້ວຍໃຈເມດຕາກະລຸນາອັນພິເສດ ທ່ານໄດ້ສະດຸດສະດອງໃຫ້ພວກເຮົາຟັງ ກ່ຽວກັບກຽດຕິຄຸນອັນສູງສຸດຂອງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ»។

Verse 2

श्रुत्वा तु गङ्गामाहात्म्यं नारदो देवदर्शनः । किं पप्रच्छ पुनः सूत सनकं मुनिसत्तमम् ॥ २ ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງກຽດຕິຄຸນແຫ່ງຄົງຄາແລ້ວ ນາຣະດະ ຜູ້ມີທິບະດັດເຫັນເທວະ ໄດ້ຖາມອີກຄັ້ງຕໍ່ສະນະກະ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ. «ໂອ ສູຕະ, ທ່ານໄດ້ຖາມຫຍັງ?»

Verse 3

सूत उवाच । श्रृणुध्वमृषयः सर्वे नारदेन सुरर्षिणा । पृष्टं पुनर्यथा प्राह प्रवक्ष्यामि तथैव तत् ॥ ३ ॥

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ຂໍໃຫ້ພວກລິສີທັງປວງຈົ່ງຟັງ. ຄໍາຕອບທີ່ລິສີເທວະ ນາຣະດະ ໄດ້ກ່າວເມື່ອຖືກຖາມອີກ ຂ້ອຍຈະເລົ່າຕາມນັ້ນທຸກປະການ»।

Verse 4

नानाख्यानेतिहासाड्यं गङ्गामाहात्म्यमुत्तमम् । श्रुत्वा ब्रह्मसुतो भूयः पृष्टवानिदमादरात् ॥ ४ ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງມະຫາຕະກຽດອັນສູງສຸດຂອງແມ່ນ້ໍາຄັງຄາ ອັນອຸດົມດ້ວຍນິທານຫຼາຍຢ່າງແລະປະຫວັດໂບຮານ ບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ ກໍໄດ້ຖາມອີກຄັ້ງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 5

नारद उवाच । अहोऽतिधन्यं सुकृतैकसारं श्रुतं मया पुण्यमसंवृतार्थम् । गाङ्गेयमाहात्म्यमघप्रणाशि त्वत्तो मुने कारुणिकादभीष्टम् ॥ ५ ॥

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: «ໂອ້! ຂ້ອຍຊ່າງເປັນຜູ້ມີພອນຍິ່ງ—ໂອ ມຸນີຜູ້ເມດຕາ, ຂ້ອຍໄດ້ຟັງຈາກທ່ານເນື້ອແທ້ແຫ່ງກຸສົນ: ມະຫາຕະກຽດອັນບໍລິສຸດຂອງຄັງຄາ ຜູ້ທໍາລາຍບາບ ແລະປະທານສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ»।

Verse 6

ये साधवः साधु भजन्ति विष्णुं स्वार्थं परार्थं च यतन्त एव । नानोपदेशैः सुविमुग्धचित्तं प्रबोधयन्ति प्रसभं प्रसन्नम् ॥ ६ ॥

ບັນດາສາທຸຊົນຜູ້ແທ້ ຜູ້ບູຊາພຣະວິດສະນຸຢ່າງຖືກທາງ ຍ່ອມພາກພຽນບໍ່ຢຸດທັງເພື່ອປະໂຫຍດຕົນ ແລະເພື່ອປະໂຫຍດຜູ້ອື່ນ; ດ້ວຍຄໍາສອນຫຼາຍປະການ ພວກເຂົາປຸກໃຫ້ຈິດທີ່ຫຼົງຫຼາຍຕື່ນຂຶ້ນ ແລະເຮັດໃຫ້ສະຫງົບຊື່ນບານ।

Verse 7

ततः समाख्याहि हरेर्व्रतानि कृतैश्च यैः प्रीतिमुपैति विष्णुः । ददाति भक्तिं भजतां दयालुर्मुक्तिस्तु तस्या विदिता हि दासी ॥ ७ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍທ່ານຈົ່ງເລົ່າວຣະຕະຂອງພຣະຫຣິ—ເມື່ອປະຕິບັດແລ້ວ ພຣະວິດສະນຸຍ່ອມພໍພຣະໄທ. ພຣະອົງຜູ້ເມດຕາປະທານພັກຕິແກ່ຜູ້ບູຊາພຣະອົງ ແລະມຸກຕິກໍເປັນດັ່ງນາງຮັບໃຊ້ຂອງພັກຕິນັ້ນຢ່າງແນ່ນອນ।

Verse 8

ददाति मुक्तिं भजतां मुकुन्दो व्रतार्चनध्यानपरायणानाम् । भक्तानुसेवासु महाप्रयासं विमृश्य कस्यापि न भक्तियोगम् ॥ ८ ॥

ມຸກຸນດະປະທານໂມກສະແກ່ຜູ້ບູຊາພຣະອົງ—ຜູ້ອຸທິດໃນວຣະຕະ ອາຣຈະນາ ແລະ ສະມາທິ. ເມື່ອພິຈາລະນາຄວາມພະຍາຍາມອັນໃຫຍ່ໃນການຮັບໃຊ້ບັກຕະ ຢ່າເບິ່ງຖືກບັກຕິໂຢກະວ່າເປັນຂອງ “ຄົນອື່ນ” ຫຼືຕໍ່າກວ່າ.

Verse 9

प्रवृत्तं च निवृत्तं च यत्कर्म हरितो षणम् । तदाख्याहि मुनिश्रेष्ठ विष्णुभक्तोऽसि मानद ॥ ९ ॥

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ຂໍທ່ານຈົ່ງອະທິບາຍໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້ເຖິງການປະພຶດທີ່ຖືກກຳນົດເພື່ອພຣະຫຣິ—ທັງທາງປະພຶດໃນໂລກ (pravṛtti) ແລະ ທາງຖອນອອກ (nivṛtti). ທ່ານເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ພຣະວິດສະນຸ, ໂອ ຜູ້ໃຫ້ກຽດ.

Verse 10

सनक उवाच । साधु साधु मुनिश्रेष्ट भक्तस्त्वं पुरुषोत्तमेः । भूयो भूयो यतः पुच्छेश्चरित्रं शार्ङ्गधन्वनः ॥ १० ॥

ສະນະກະກ່າວວ່າ: “ດີແທ້ ດີແທ້ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ! ເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ພຣະປຸຣຸສໂອດຕະມະແທ້. ເນື່ອງຈາກເຈົ້າຖາມຊ້ຳໆເຖິງກິດຈະກຳຂອງຜູ້ຖືຄັນທະນູ ຊາຣັງກະ, ຂ້ອຍຈະກ່າວ.”

Verse 11

व्रतानि ते प्रवक्ष्यामि लोकोपकृतिमन्ति च । प्रसीदति हरिर्यैस्तु प्रयच्छत्यभयं तथा ॥ ११ ॥

ຂ້ອຍຈະປະກາດໃຫ້ເຈົ້າຮູ້ເຖິງວຣະຕະອັນສັກສິດ ທີ່ເປັນປະໂຫຍດແກ່ໂລກ. ໂດຍການປະພຶດຕາມນັ້ນ ພຣະຫຣິຈະພໍໃຈ ແລະປະທານອະໄພະ—ຄວາມບໍ່ມີຄວາມຢ້ານ—ໃຫ້ດ້ວຍ.

Verse 12

यस्य प्रसन्नो भगवान्यज्ञलिङ्गो जनार्दनः । इहामुत्र सुखं तस्य तपोवृद्धिश्च जायते ॥ १२ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ພຣະຈະນາຣະດະນະ—ພຣະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ຜູ້ມີຍັດຍະເປັນເຄື່ອງໝາຍ—ພໍໃຈດ້ວຍ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ ແລະຕະປະສະ (tapas) ຂອງເຂົາກໍເພີ່ມພູນຂຶ້ນ.

Verse 13

येन केनाप्युपायेन हरिपूजापरायणाः । प्रयान्ति परमं स्थानमिति प्राहुर्महर्षयः ॥ १३ ॥

ດ້ວຍວິທີໃດກໍຕາມ ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນທັງໝົດໃນການບູຊາພຣະຫຣິ (Hari) ຈະໄປຮອດຖິ່ນພຳນັກສູງສຸດ—ດັ່ງທີ່ມະຫາຣິສີໄດ້ກ່າວໄວ້।

Verse 14

मार्गशीर्षे सिते पक्षे द्वादश्यां जलशायिनम् । उपोषितोऽर्चयेत्सम्यङ् नरः श्रद्धासमन्वितः ॥ १४ ॥

ໃນເດືອນມາຣກະສີຣສະ (Mārgaśīrṣa) ໃນຂ້າງຂຶ້ນ ວັນທີ 12 (Dvādaśī) ຜູ້ຊາຍຜູ້ຖືອຸໂປສະຖະ (ອົດອາຫານ) ຄວນບູຊາພຣະວິສນຸ ຜູ້ບັນທົມເຫນືອນ້ຳ ດ້ວຍສັດທາອັນໝັ້ນຄົງ।

Verse 15

स्नात्वा शुक्लाम्बरधरो दन्तधावनपूर्वकम् । गन्धपुष्पाक्षतैर्धूपै र्दीपैर्नैवेद्यपूर्वकैः ॥ १५ ॥

ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ນຸ່ງຜ້າຂາວສະອາດ ແລະທຳຄວາມສະອາດຟັນກ່ອນ ຈຶ່ງຄວນບູຊາດ້ວຍເຄື່ອງຫອມ ດອກໄມ້ ອັກຊະຕະ (ເຂົ້າບໍ່ແຕກ) ທູບ ໂຄມໄຟ ແລະໄນເວດຍະ (naivedya) ເປັນອາຫານບູຊາ।

Verse 16

वाग्यतो भक्तिभावेन मुनिश्रेष्टार्चयेद्धरिम् । केशवाय नमस्तुभ्यमिति विष्णुं च पूजयेत् ॥ १६ ॥

ດ້ວຍການສຳລວມວາຈາ ແລະດ້ວຍຈິດໃຈແຫ່ງພັກຕິ (bhakti) ມຸນີຜູ້ປະເສີດຄວນບູຊາພຣະຫຣິ। ເວົ້າວ່າ «ນະມະສະການແດ່ທ່ານ ໂອ ເກສະວະ (Keśava)» ແລ້ວຈຶ່ງນະມັດສະການພຣະວິສນຸຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 17

अष्टोत्तरशतं हुत्वा वन्हौ घृततिलाहुतीः । रात्रौ जागरणं कुर्याच्छालग्रामसमीपतः ॥ १७ ॥

ເມື່ອຖວາຍຮູຕິ 108 ຄັ້ງໃນໄຟສັກສິດ ດ້ວຍເນີຍໃສ (ghee) ແລະເມັດງາ (tilā) ແລ້ວ ຄວນຢູ່ຕື່ນຕະຫຼອດຄືນ ໃກ້ກັບພຣະສາລະກຣາມ (Śālagrāma)។

Verse 18

स्नापयेत्प्रस्थपयसा नारायणमनामयम् । गीतैर्वाद्यैश्च नैवेद्यैर्भक्ष्यैर्भोज्यैश्च केशवम् ॥ १८ ॥

ຄວນອາບນ້ຳພຣະນາຣາຍະນະ—ຜູ້ບໍ່ມີໂທດ ແລະບໍ່ມີໂລກ—ດ້ວຍນົມຈຳນວນໜຶ່ງປຣັສຖະ; ແລ້ວບູຊາພຣະເກສະວະ ດ້ວຍເພງພັກຕິ ແລະດົນຕີ ພ້ອມນາໄວດຍະ—ຂອງກິນຫວານ ແລະອາຫານປຸງສຸກ।

Verse 19

त्रिकालं पूजयेद्भक्त्या महालक्ष्म्या समन्वितम् । पुनः कल्ये समुत्थाय कृत्वा कर्म यथोचितम् ॥ १९ ॥

ດ້ວຍພັກຕິ ຄວນບູຊາພຣະອົງໃນສາມກາລະຂອງວັນ ພ້ອມດ້ວຍພຣະມະຫາລັກສະມີ. ແລ້ວອີກຄັ້ງ ເມື່ອຮຸ່ງອອກ ຈຶ່ງລຸກຂຶ້ນ ແລະເຮັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນໃຫ້ຖືກຄວນ।

Verse 20

पूर्ववत्पूजयेद्वेवं वाग्यतो नियतः शुचिः । पायसं घृतसंमिश्रं नालिकेरफलान्वितम् ॥ २० ॥

ເຊັ່ນເກົ່າ ຜູ້ບູຊາຜູ້ສຳລວມວາຈາ ມີວິໄນ ແລະບໍລິສຸດ ຄວນບູຊາຕາມພິທີ ໂດຍຖວາຍຂ້າວຫວານ (ປາຍະສະ) ປົນເນີຍໃສ (ghee) ແລະມີໝາກພ້າວປະກອບດ້ວຍ।

Verse 21

मन्त्रेणानेन विप्राय दद्याद्भक्त्या सदक्षिणम् । केशवः केशिहा देवः सर्वसंपत्प्रदायकः ॥ २१ ॥

ດ້ວຍມັນຕຣານີ້ເທົ່ານັ້ນ ຄວນໃຫ້ທານແກ່ພຣາຫມະນະດ້ວຍພັກຕິ ພ້ອມດັກຊິນາທີ່ເໝາະສົມ; ເພາະພຣະເກສະວະ—ເທວະຜູ້ປະຫານເກສິນ—ແມ່ນຜູ້ປະທານສົມບັດທຸກປະການ।

Verse 22

परमान्नप्रदानेन मम स्यादिष्टदायकः । ब्राह्मणान्भोजयेत्पश्चाच्छक्तितो बन्धुभिः सह ॥ २२ ॥

ດ້ວຍການຖວາຍອາຫານປຸງສຸກອັນປະເສີດທີ່ສຸດ (ປະຣະມານນະ) ເຂົາຈະເປັນຜູ້ປະທານສິ່ງທີ່ຂ້ອຍປາດຖະໜາ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຕາມກຳລັງ ຄວນເລີ້ຍງພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ ພ້ອມຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ।

Verse 23

नारायण परो भूत्वा स्वयं भुञ्जीत वाग्यतः । इति यः कुरुते भक्त्या केशवार्चनमुत्तमम् ॥ २३ ॥

ເມື່ອອຸທິດຕົນທັງໝົດແດ່ ພຣະນາຣາຍະນະ ແລະຄວບຄຸມວາຈາ ຄວນຮັບປະທານອາຫານດ້ວຍວິໄນ. ຜູ້ໃດບູຊາພຣະເກສະວະອັນສູງສຸດດ້ວຍພັກຕິ ການບູຊານັ້ນຍ່ອມປະເສີດແທ້.

Verse 24

स पौंडरीकयज्ञस्य फलमष्टगुणं लभेत् । पौषमासे सिते पक्षे द्वादश्यां समुपोषितः ॥ २४ ॥

ຜູ້ໃດອຸໂປສະຖະອົດອາຫານຢ່າງຄົບຖ້ວນໃນວັນດວາດະຊີ ໃນຂ້າງຂຶ້ນຂອງເດືອນເປົາສະ ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນເປັນ 8 ເທົ່າ ຂອງພິທີຍັດຍະ ເປົານດະຣີກະ.

Verse 25

नमो नारायणायेति पूजयेत्प्रयतो हरिम् । पयसा स्नाप्य नैवेद्यं पायसं च समर्पयेत् ॥ २५ ॥

ດ້ວຍໃຈຈົ່ງຈອງແລະພັກຕິ ຄວນບູຊາພຣະຫຣິ ໂດຍເວົ້າວ່າ “ນະໂມ ນາຣາຍະນາຍະ”. ຫຼັງຈາກອາບພຣະອົງດ້ວຍນົມ ຄວນຖວາຍນາເວດຍະ ໂດຍພິເສດແມ່ນ ພາຍະສະ (ເຂົ້າຫວານນົມ).

Verse 26

रात्रौ जागरणं कुर्यात्र्रिकालार्चनतत्परः । धूपैर्दीपैश्च नैवेद्यैर्गन्धैः पुष्पैर्मनोरमैः ॥ २६ ॥

ຄວນຢູ່ຕື່ນຍາມຄືນ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນການບູຊາສາມຍາມ. ຖວາຍທູບ ໂຄມໄຟ ນາເວດຍະ ນ້ຳຫອມ ແລະດອກໄມ້ອັນງາມຊື່ນໃຈ.

Verse 27

तृणैश्च गीतवाद्याद्यैः स्तोत्रैश्चाप्यर्ययेद्धरिम् । कृशरान्नं च विप्राय दद्यात्सघृतदक्षिणम् ॥ २७ ॥

ດ້ວຍຫຍ້າອັນສັກສິດ ແລະດ້ວຍການຂັບຮ້ອງກັບດົນຕີ ພ້ອມທັງບົດສັນລະເສີນ ຄວນບູຊາພຣະຫຣິ. ແລະຄວນໃຫ້ອາຫານກຣິຊະຣາ (ເຂົ້າປົນຖົ່ວ) ແກ່ພຣາຫມັນ ພ້ອມກີ (ghee) ແລະດັກຊິນາ (ຄ່າບູຊາ).

Verse 28

सर्वात्मा सर्वलोकेशः सर्वव्यापी सनातनः । नारायणः प्रसन्नः स्यात्कृशरान्नप्रदानतः ॥ २८ ॥

ພຣະນາຣາຍະນະ ເປັນອາດຕະມາຂອງສັດທັງປວງ ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງຫມົດ ແຜ່ຊຶມທົ່ວໄປ ແລະດຳລົງນິລັນດອນ; ພຣະອົງພໍໃຈເມື່ອມີການຖວາຍອາຫານ «ກຣິຊະຣາ» ເປັນທານ.

Verse 29

मंत्रेणानेन विप्राय दत्त्वा वै दानमुत्तमम् । द्विजांश्च भोजेयच्छक्त्या स्वयमद्यात्सबान्धवः ॥ २९ ॥

ໃຊ້ມັນຕຣານີ້ ຖວາຍທານອັນສູງສຸດແກ່ພຣາຫມະນະ; ແລ້ວຕາມກຳລັງ ໃຫ້ອາຫານແກ່ພວກດວິຊະ. ຈາກນັ້ນ ຕົນເອງຄວນຮັບປະທານພ້ອມຍາດພີ່ນ້ອງ.

Verse 30

एवं संपूजयेद्भक्त्या देवं नारायणं प्रभुम् । अग्निष्टोमाष्टकफलं स संपूर्णमवाप्नुयात् ॥ ३० ॥

ດັ່ງນີ້ ເມື່ອບູຊາພຣະນາຣາຍະນະ ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າ ດ້ວຍພັກຕິ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນຢ່າງຄົບຖ້ວນ ເທົ່າກັບຜົນແປດປະການຂອງພິທີອັກນິດໂຕມະ.

Verse 31

माघस्य शुक्लद्वादश्यां पूर्ववत्समुपोषितः । नमस्ते माधवायेति हुत्वाष्टौ च घृताहुतीः ॥ ३१ ॥

ໃນວັນດວາດະຊີ ຂ້າງຂຶ້ນເດືອນມາຄະ ເມື່ອອົບພະວາສດັ່ງເກົ່າແລ້ວ, ຈົ່ງຖວາຍກີ (ເນີຍໃສ) ເປັນອາຫຸຕິ 8 ຄັ້ງໃນໄຟ ພ້ອມກ່າວວ່າ «ນະມັສເຕ ມາທະວາຍ» (ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະມາທະວະ).

Verse 32

पूर्वमानेन पयसा स्नापयेन्माधवं तदा । पुष्पगन्धाक्षतैरर्चेत्सावधानेन चेतसा ॥ ३२ ॥

ແລ້ວໃຫ້ອາບນ້ຳພຣະມາທະວະດ້ວຍນົມ ຕາມປະລິມານທີ່ກຳນົດໄວ້ເຊັ່ນເກົ່າ; ແລະດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງມັ່ນສຳນຶກຄາລະວະ ຈົ່ງບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ ກິ່ນຫອມ ແລະເຂົ້າສານທີ່ບໍ່ແຕກ (ອັກຊະຕະ).

Verse 33

रात्रौ जागरणं कुर्यात्पूर्ववद्भक्तिसंयुतः । कल्यकर्म च निर्वर्त्य माधवं पुनरर्चयेत् ॥ ३३ ॥

ໃນຍາມຄ່ຳຄືນ ຜູ້ມີພັກຕິດັ່ງເກົ່າ ຄວນຕື່ນເຝົ້າຍາມ; ແລ້ວເມື່ອສຳເລັດພິທີມົງຄຸນຕາມຄວນ ຈຶ່ງບູຊາພຣະມາດະວະ (ວິສນຸ) ອີກຄັ້ງ।

Verse 34

प्रस्थं तिलानां विप्राय दद्याद्वै मन्त्रपूर्वकम् । सदक्षिणं सवस्त्रंच सर्वपापविमुक्तये ॥ ३४ ॥

ເພື່ອພົ້ນຈາກບາບທັງປວງຢ່າງສົມບູນ ຄວນຖວາຍເມັດງາ (ຕິລະ) ຈຳນວນໜຶ່ງປຣັສຖະ ແກ່ພຣາຫມັນ ໂດຍມີມັນຕຣານຳໜ້າ; ພ້ອມທັງດັກຊິນາ (ຄ່າບູຊາ) ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ।

Verse 35

माधवः सर्वभूतात्मा सर्वकर्मफलप्रदः । तिलदानेन महता सर्वान्कामान्प्रयच्छतु ॥ ३५ ॥

ຂໍໃຫ້ພຣະມາດະວະ—ຜູ້ເປັນອາດຕະພາຍໃນຂອງສັດທັງປວງ ແລະເປັນຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງກຳທຸກຢ່າງ—ໂດຍທານງາອັນຍິ່ງນີ້ ປະທານຄວາມປາຖະໜາທັງປວງໃຫ້ສຳເລັດ।

Verse 36

मन्त्रेणानेन विप्राय दत्त्वा भक्तिसमन्वितः । ब्रह्मणान्भोजयेच्छक्त्या संस्मरन्माधवं प्रभुम् ॥ ३६ ॥

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍແກ່ພຣາຫມັນດ້ວຍພັກຕິ ໂດຍໃຊ້ມັນຕຣານີ້ແລ້ວ ຄວນລ້ຽງອາຫານພຣາຫມັນທັງຫຼາຍຕາມກຳລັງ ໂດຍລະລຶກພຣະມາດະວະ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ।

Verse 37

एवं यः कुरुते भक्त्या तिलदाने व्रतं मुने । वाजपेय शतस्यासौ संपूर्णं फलमाप्नुयात् ॥ ३७ ॥

ໂອ ມຸນີ, ຜູ້ໃດປະພຶດວຣະຕະຖວາຍງາ (ຕິລະດານະ) ນີ້ດ້ວຍພັກຕິ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນຢ່າງສົມບູນ ເທົ່າກັບການບູຊາຍັດຍະວາຊະເປຍ ໑໐໐ ຄັ້ງ।

Verse 38

फाल्गुनस्य सिते पक्षे द्वादश्यां समुपोषितः । गोविन्दाय नमस्तुभ्यमिति संपूजयेद्व्रती ॥ ३८ ॥

ໃນເດືອນພາລກຸນ ຝ່າຍຂາວ ໃນວັນດວາດະສີ ເມື່ອຖືອຸໂປສະຖະອົດອາຫານຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຜູ້ຖືວຣະຕະພຶງບູຊາພຣະອົງຢ່າງຄົບຖ້ວນ ກ່າວວ່າ «ນະໂມ ແດ່ພຣະໂກວິນດະ»។

Verse 39

अष्टोत्तगरशतं दृत्वा घृतमिश्रतिलाहुतीः । पूर्वमानेन पयसा गोविन्दं स्नापयेच्छुचिः ॥ ३९ ॥

ເມື່ອຖວາຍອາຮູຕິດ້ວຍເມັດງາປົນກີ (ເນີຍບໍລິສຸດ) ຄົບ 108 ຄັ້ງແລ້ວ ຜູ້ບໍລິສຸດພຶງອາບພຣະໂກວິນດະດ້ວຍນົມ ຕາມມາດຕະຖານທີ່ກຳນົດໄວ້।

Verse 40

रात्रौ जागरणं कुर्यात्र्रिकालं पूजयेत्तथा । प्रातः कृत्यं समाप्याथ गोविन्दं पूजयेत्पुनः ॥ ४० ॥

ຕອນກາງຄືນພຶງຢູ່ໃນການຕື່ນຍາມ (ຈາກະຣະນະ) ແລະບູຊາພຣະອົງໃນສາມຍາມຂອງວັນ. ເມື່ອສຳເລັດກິດຕອນເຊົ້າແລ້ວ ພຶງບູຊາພຣະໂກວິນດະອີກຄັ້ງ।

Verse 41

व्रीह्याढकं च विप्राय दद्याद्वस्त्रं सदक्षिणम् । नमो गोविन्द सर्वेश गोपिकाजनवल्लभ ॥ ४१ ॥

ພຶງຖວາຍເຂົ້າຈຳນວນໜຶ່ງອາດະກະ (āḍhaka) ແກ່ພຣາຫມັນ ແລະຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມພ້ອມທັກສິນາ. (ແລ້ວອະທິຖານວ່າ) «ນະໂມ ແດ່ໂກວິນດະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຫມູ່ໂກປີ»।

Verse 42

अनेन धान्य दानेन प्रीतो भव जगद्गुरो । एवं कृत्वा व्रतं सम्यक् सर्वपापविवर्जितः ॥ ४२ ॥

ໂອ ຄູອາຈານແຫ່ງໂລກ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງພໍໃຈດ້ວຍທານເຂົ້າເມັດນີ້. ເມື່ອປະຕິບັດວຣະຕະນີ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ।

Verse 43

गोमेधमखजं पुण्यं सम्पूर्णं लभते नरः । चैत्रमासे सिते पक्षे द्वादश्यां समुपोषितः ॥ ४३ ॥

ຜູ້ໃດຖືອຸປະວາສ (ອົບພະວາດ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໃນວັນທະວາດະສີ (Dvādaśī) ຂ້າງຂຶ້ນ ເດືອນໄຈຕຣະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸນກຸສົນຢ່າງເຕັມສ່ວນ ເທົ່າກັບບຸນຈາກພິທີຍັດ «ໂກເມທະ»।

Verse 44

नमोऽस्तु विष्णवे तुभ्यमिति पूर्ववदर्चयेत् । क्षीरेण स्नापयेद्विष्णुं पूर्वमानेन शक्तितः ॥ ४४ ॥

ໃຫ້ບູຊາພຣະວິສນຸ ເຊັ່ນເກົ່າ ໂດຍກ່າວວ່າ “ນະໂມ’ສະຕຸ ວິສນະເວ ຕຸບຍັມ” ແປວ່າ “ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະວິສນຸ.” ແລ້ວຕາມກຳລັງ ແລະຕາມມາດຕາທີ່ກຳນົດໄວ້ເຊັ່ນເກົ່າ ໃຫ້ອາບສະນານພຣະວິສນຸດ້ວຍນົມ।

Verse 45

तथैव स्नापयेद्विप्र घृतप्रस्थेन सादरम् । कृत्वा जागरणं रात्रौ पूजयेत्पूर्ववद्व्रती ॥ ४५ ॥

ເຊັ່ນດຽວກັນນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນ ໃຫ້ອາບສະນານພຣະອົງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ໂດຍໃຊ້ນ້ຳມັນເນີຍ (ghṛta) ຈຳນວນໜຶ່ງປຣັສຖະ (prastha). ເມື່ອໄດ້ຖືການຕື່ນຢາມຄືນ (jāgaraṇa) ຕະຫຼອດຄືນແລ້ວ ຜູ້ຖືວຣະຕະຈຶ່ງບູຊາອີກຄັ້ງ ເຊັ່ນເກົ່າ।

Verse 46

ततः कल्ये समुत्थाय प्रातः कृत्यं समाप्य च । अष्टोत्तरशतं हुत्वा मध्वाज्यतिलमिश्रितम् ॥ ४६ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອຮຸ່ງອາລຸນ ໃຫ້ລຸກຂຶ້ນ ແລະສຳເລັດກິດຕອນເຊົ້າຕາມພິທີ. ແລ້ວໃຫ້ຖວາຍອາຫຸຕິ 108 ຄັ້ງ ໂດຍໃຊ້ສ່ວນຜະສົມນ້ຳເຜິ້ງ, ນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ແລະເມັດງາ.

Verse 47

सदक्षिणं च विप्राय दद्याद्वै तण्डुलाढकम् । प्राणरुपी महाविष्णुः प्राणदः सर्ववल्लभः ॥ ४७ ॥

ແລະຄວນມອບເຂົ້າສານຈຳນວນໜຶ່ງອາດະກະ (āḍhaka) ພ້ອມດ້ວຍດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ແກ່ພຣາຫມັນ. ມະຫາວິສນຸ ຜູ້ສະຖິດໃນຮູບແຫ່ງປຣານ (ລົມຫາຍໃຈຊີວິດ) ແມ່ນຜູ້ປະທານຊີວິດ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງສັບພະສັດທັງປວງ.

Verse 48

तण्डुलाढकदानेन प्रीयतां मे जनार्दनः । एवं कृत्वा नरो भक्त्या सर्वपापविवर्जितः ॥ ४८ ॥

ໂດຍການຖວາຍເຂົ້າສານຈຳນວນໜຶ່ງອາດະກະ ຂໍໃຫ້ພຣະຈະນາຣະດະນະ (Janārdana) ພໍພຣະໄທແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ຜູ້ໃດເຮັດດ້ວຍພັກຕິ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 49

अत्यन्गिष्टोमयज्ञस्य फलमष्टगुणं लभेत् । वैशाखशुक्लद्वादश्यामुपोष्य मधुसूदनम् ॥ ४९ ॥

ຜູ້ໃດອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ໃນວັນດວາດະສີຂ້າງຂຶ້ນ (Śukla Dvādaśī) ແຫ່ງເດືອນໄວສາຂະ ເພື່ອພຣະມະທຸສູດະນະ ຈະໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບຫຼາຍກວ່າຜົນຂອງຍັດຍະອັງກິສໂຕມ ເຖິງ 8 ເທົ່າ.

Verse 50

द्रोणक्षीरेण देवेशं स्नापयेद्भक्तिंसंयुतः । जागरं तत्र कर्त्तव्यं त्रिकालार्चनसंयुतम् ॥ ५० ॥

ດ້ວຍພັກຕິ ຄວນອາບສະນານພຣະເທວະເອດ (ຈອມເທວະ) ດ້ວຍນົມຈຳນວນໜຶ່ງດໂຣນະ. ທີ່ນັ້ນຕ້ອງຖືຈາກະຣະ (jāgara) ແລະບູຊາສາມເວລາຕໍ່ມື້.

Verse 51

नमस्ते मधुहन्त्रे च जुहुयाच्छक्तितो घृतम् । अष्टोत्तरशतं प्रोर्च्य विधिवन्मधुसूदनम् ॥ ५१ ॥

ເວົ້າວ່າ «ນະມັດເຕ ມະທຸຫັນຕຣະ—ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະຜູ້ປະຫານມະທຸ» ແລ້ວ ຄວນຖວາຍເນີຍໃສ (ghee) ລົງໃນໄຟຕາມກຳລັງ. ແລະສວດນາມ «ມະທຸສູດະນະ» 108 ເທື່ອ ຕາມພິທີທີ່ຖືກຕ້ອງ.

Verse 52

विपापो ह्यश्वमेधानामष्टानां फलमाप्नुयात् । ज्येष्टमासे सिते पक्षे द्वादश्यामुपवासकृत् ॥ ५२ ॥

ຜູ້ໃດອຸປະວາສ ໃນວັນດວາດະສີ ຂ້າງຂຶ້ນ ແຫ່ງເດືອນເຈຍດຖະ ຈະເປັນຜູ້ພົ້ນບາບ ແລະໄດ້ບຸນເທົ່າກັບຜົນຂອງອັດສະວະເມດະ (Aśvamedha) 8 ຄັ້ງ.

Verse 53

क्षीरेणाढकमानेन स्नापयेद्यस्त्रिविक्तमम् । नमस्त्रिविक्तमायेति पूजयेद्भक्तिसंयुतः ॥ ५३ ॥

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳພຣະຕຣິວິກຣະມະ (Trivikrama) ດ້ວຍນົມ 1 ອາດະກະ (āḍhaka) ແລະບູຊາດ້ວຍພັກຕິ ພ້ອມສະດຸດມົນ «ນະມັສ ຕຣິວິກຣະມາຍ» ຈະໄດ້ຄວາມສົມບູນທາງວິນຍານ។

Verse 54

जुहुयात्पायसेनैव ह्यष्टोत्तरशताहुतीः । कृत्वा जागरणं रात्रौ पुनः पूजां प्रकल्पयेत् ॥ ५४ ॥

ຄວນຖວາຍອາຫູຕິໃນໄຟດ້ວຍພາຍະສະ (pāyasa) ເທົ່ານັ້ນ ຈຳນວນ 108 ຄັ້ງ. ເມື່ອຮັກສາການຕື່ນຢາມຄືນ (jāgaraṇa) ຕະຫຼອດຄືນແລ້ວ ຈຶ່ງຈັດພິທີບູຊາອີກຄັ້ງ.

Verse 55

अपूपविंशतिं दत्त्वा ब्राह्मणाय सदक्षिणम् । देवदेव जगन्नात प्रसीद परमेश्वर ॥ ५५ ॥

ເມື່ອຖວາຍອະປູປະ (apūpa) 20 ອັນ ແກ່ພຣາຫມະນະ (brāhmaṇa) ພ້ອມດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ຕາມຄວນ ຈຶ່ງອະທິຖານວ່າ: «ໂອ ເທວະເທວາ, ໂອ ຈະກັນນາຖາ, ຂໍຈົ່ງເມດຕາ; ໂອ ປະຣະເມສະວະຣະ, ຂໍຈົ່ງພໍພຣະໄທ».

Verse 56

उपायनं च संगृह्य ममाभीष्टप्रदो भव । ब्राह्मणान्भोजयेच्छक्त्या स्वयं भुञ्जीत वाग्यतः ॥ ५६ ॥

ເມື່ອຮັບເອົາອຸປາຍະນະ (upāyana) ແລ້ວ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າປາດຖະໜາ. ຈົ່ງເລີ້ຍງພຣາຫມະນະຕາມກຳລັງ ແລ້ວຈຶ່ງກິນເອງ ໂດຍສຳລວມວາຈາ.

Verse 57

एवं यः कुरुते विप्र व्रतं त्रैविक्रमं परम् । सोऽष्टानां नरमेधानां विपापः फलमाप्नुयात् ॥ ५७ ॥

ດັ່ງນີ້ ໂອ ພຣາຫມະນະ, ຜູ້ໃດປະຕິບັດວຣະຕະ (vrata) ຕຣາຍວິກຣະມະ (Traivikrama) ອັນສູງສຸດນີ້ ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນໂດຍປາສຈາກບາບ ເທົ່າກັບຜົນທີ່ກ່າວວ່າເກີດຈາກນະຣະເມທະ (naramedha) 8 ຄັ້ງ.

Verse 58

आषाढशुक्लद्वादश्यामुपवासी जितेन्द्रियः । वामनं पूर्वमानेन स्नापयेत्पयसा व्रती ॥ ५८ ॥

ໃນວັນດວາດະສີ (Dvādaśī) ຂ້າງຂຶ້ນເດືອນອາສາດະ ຜູ້ຖືວຣະຕະ ອົດອາຫານ ແລະ ຄວບຄຸມອິນທຣີ ຄວນອາບສະນານພຣະວາມະນະດ້ວຍນົມ ຕາມວິທີແລະມາດຕະຖານທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ।

Verse 59

नमस्ते वामनायेति दूर्वाज्याष्टोत्तरं शतम् । हुत्वा च जागरं कुर्याद्वामनं चार्चयेत्पुनः ॥ ५९ ॥

ເວົ້າສະຫລຸດວ່າ «ນະມັສເຕ ວາມະນາຍ» ແລ້ວ ຄວນຖວາຍອາຫຸຕິ 108 ຄັ້ງ ໃນໄຟ ໂດຍໃຊ້ຫຍ້າດູຣະວາ (dūrvā) ປົນກີ (ghee)؛ ຈາກນັ້ນຄວນຢູ່ຕື່ນຍາມ (jāgara) ແລະ ບູຊາພຣະວາມະນະອີກຄັ້ງ।

Verse 60

सदाक्षिणं च दध्यन्नं नालिकेरफलान्वितम् । भक्त्या प्रदद्याद्विप्राय वामनार्चनशीलिने ॥ ६० ॥

ດ້ວຍສັດທາ ຄວນຖວາຍແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ມີນິໄສບູຊາພຣະວາມະນະ ອາຫານເຂົ້າປົນນົມສົ້ມ (curd) ພ້ອມຜົນມະພ້າວ ແລະ ຖວາຍດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ຕາມທີ່ກຳນົດ।

Verse 61

वामनो वुद्धिदो होता द्रव्यस्थो वामनः सदा । वामनस्तारकोऽस्माच्च वामनाय नमो नमः ॥ ६१ ॥

ນະມະສະການຊ້ຳໆ ແດ່ພຣະວາມະນະ—ຜູ້ປະທານປັນຍາ, ເປັນໂຫຕຣິ (hotṛ) ຜູ້ເຊີນໃນຍັດຍາ, ສະຖິດຢູ່ໃນວັດຖຸບູຊາເສມອ, ແລະເປັນຜູ້ພາເຮົາຂ້າມພົ້ນສັງສາຣະ; ຂໍນະມະສະການ ນະມະສະການ ແດ່ພຣະວາມະນະ।

Verse 62

अनेन दत्त्वा दध्यन्नं शक्तितो भोजयेद्दिजान् । कृत्वैवमग्रिष्टोमानां शतस्य फलमाप्नुयात् ॥ ६२ ॥

ເມື່ອຖວາຍທານນີ້ແລ້ວ ແລະ ແຈກອາຫານເຂົ້າປົນນົມສົ້ມ ຄວນເລີ້ຍງດູດິຈະ (twice-born) ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ. ປະພຶດດັ່ງນີ້ ຈະໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບການປະກອບຍັດຍາອັກນິດສໂຕມະ (Agniṣṭoma) ໜຶ່ງຮ້ອຍຄັ້ງ।

Verse 63

श्रावणस्य सिते पक्षे द्वादश्यामुपवासकृत् । क्षीरेण मधुमिश्रेण स्नापयेच्छ्रीधरं व्रती ॥ ६३ ॥

ໃນປັກຂາຂາວຂອງເດືອນ ສຣາວະນະ ໃນວັນດວາດະຊີ ຜູ້ຖືວຣະຕະຄວນອົດອາຫານ ແລະອາບສະນານພຣະສຣີທະຣະ (ພຣະວິສນຸ) ດ້ວຍນົມປົນນ້ຳເຜິ້ງ.

Verse 64

नमोऽस्तु श्रीधरायेति गन्धाद्यैः पूजयेत्क्रमात् । जुहुयात्पृषदाज्येन शतमष्टोत्तरं मुने ॥ ६४ ॥

ເວົ້າວ່າ “ນະໂມອັສຕຸ ສຣີທະຣາຍ” ແລ້ວບູຊາຕາມລຳດັບດ້ວຍນ້ຳຫອມ ແລະອື່ນໆ; ແລະໂອ ມຸນີ, ຄວນຖວາຍເຄື່ອງບູຊາໄຟດ້ວຍກີປົນນົມສົ້ມ (pṛṣadājya) 108 ຄັ້ງ.

Verse 65

कृत्वा च जागरं रात्रौ पुनः पूजां प्रकल्पयेत् । दातव्यं चैव विप्राय क्षीराढकमनुत्तमम् ॥ ६५ ॥

ເມື່ອໄດ້ຖືການຕື່ນບູຊາຕະຫຼອດຄືນ (ຈາກະຣະ) ແລ້ວ ຄວນຈັດພິທີບູຊາອີກຄັ້ງ; ແລະຄວນຖວາຍແກ່ພຣາຫມະນະ ນົມຈຳນວນໜຶ່ງ āḍhaka ອັນດີເລີດ.

Verse 66

दक्षिणां च सवस्त्रां वै प्रदद्याद्धेमकुण्डले । मन्त्रेणानेन विप्रेन्द्रु सर्वकामाश्रसिद्धये ॥ ६६ ॥

ແລະແທ້ຈິງ ຄວນຖວາຍດັກຊິນາພ້ອມເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະຕຸ້ມຫູຄຳ. ໂດຍມັນຕຣານີ້, ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ, ຈະບັນລຸຄວາມສຳເລັດ ເປັນຫຼັກພຶ່ງໃຫ້ແກ່ຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ.

Verse 67

क्षीराब्धिशायिन्देवेश रमाकान्त जगत्पते । क्षीरदानेन सुप्रीतो भव सर्वसुखप्रदः ॥ ६७ ॥

ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ບັນທົມເຫນືອທະເລນົມ, ໂອ ທ່ານເທວະເອດ, ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຣາມາ (ລັກສະມີ), ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ—ຂໍໃຫ້ພຣະອົງພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງດ້ວຍການຖວາຍນົມ ແລະເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສຸກທຸກປະການ.

Verse 68

सुखप्रदत्त्वाद्विप्रांश्च भोजयेच्छक्तितो व्रती । एव कृत्वाश्वमेधानां सहस्त्रस्य फलं लभेत् ॥ ६८ ॥

ເນື່ອງຈາກການກະທຳນີ້ໃຫ້ຄວາມສຸກ ຜູ້ຖືວຣະຕະຄວນໃຫ້ອາຫານແກ່ພຣາຫມະນະຕາມກຳລັງ. ເຮັດແລ້ວຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບອັດສະວະເມທະພັນຄັ້ງ.

Verse 69

मासि भाद्रपदे शुक्ले द्वादश्यां समुपोषितः । स्नापयेद्द्रोणपयसा हृषीकेशं जगद्गुरुम् ॥ ६९ ॥

ໃນເດືອນພາດຣະປະດະ ຂ້າງຂຶ້ນ ໃນວັນທີ 12 (ດວາດະຊີ) ເມື່ອຖືອົດອາຫານຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຄວນອາບສະຫຼອງພຣະຫຣິສີເກສ ຄູອາຈານແຫ່ງໂລກ ດ້ວຍນົມປະມານໜຶ່ງດໂຣນາ.

Verse 70

हृषीकेश नमस्तुभ्यमिति संपूजयेन्नरः । चरुणा मधुयुक्तेन शतमष्टोत्तरं हुनेत् ॥ ७० ॥

ກ່າວວ່າ “ນະມະສະຕຸພະຍັມ ໂອ ພຣະຫຣິສີເກສ” ແລ້ວບຸກຄົນຄວນບູຊາພຣະອົງ. ດ້ວຍຂ້າວຕົ້ມບູຊາ (ຈາຣຸ) ປົນນ້ຳເຜິ້ງ ຄວນຖວາຍອາຫຸຕິ 108 ຄັ້ງ.

Verse 71

जागरादीनिनि निर्वर्त्य दद्यादात्मविदे ततः । सार्धाढकं च गोधूमान्दक्षिणां हेम शक्तितः ॥ ७१ ॥

ເມື່ອສຳເລັດການຕື່ນຍາມ ແລະພິທີປະພຶດອື່ນໆຕາມກຳນົດແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນຖວາຍທານແກ່ຜູ້ຮູ້ອາດຕະມະ. ເປັນດັກຊິນາ ຄວນໃຫ້ເຂົ້າສາລີ 1 ແລະ 1/2 ອາດຫະກະ ແລະຄຳຕາມກຳລັງ.

Verse 72

हृषीकेश नमस्तुभ्यं सर्वलोकैकहेतवे । मह्यं सर्वसुखं देहि गोधूमस्य प्रदानतः ॥ ७२ ॥

ໂອ ພຣະຫຣິສີເກສ ຂໍນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ—ເຫດປັດໃຈອັນດຽວຂອງທຸກໂລກ. ໂດຍການຖວາຍເຂົ້າສາລີນີ້ ຂໍພຣະອົງປະທານຄວາມສຸກທຸກປະການແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 73

भोजयेद्ब्राह्माञ्शक्त्या स्वयं चाश्रीतवाग्यतः । सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्ममेधफलं लभेत् ॥ ७३ ॥

ຄວນໃຫ້ອາຫານແກ່ພຣະພຣາຫມັນຕາມກຳລັງ ແລະຕົນເອງກໍດ້ວຍ ໂດຍສຳລວມວາຈາ ແລະຄຸ້ມຄອງອິນຊີ. ພ້ນຈາກບາບທັງປວງ ຈະໄດ້ຜົນແຫ່ງພິທີ «ພຣະຫມະເມດະ» ອັນສູງສຸດ.

Verse 74

आश्विने मासिशुक्लायां द्वादश्यांसमुपोषितः । पद्मनाभं चपयसा स्नापयेद्भक्तितः शुचिः ॥ ७४ ॥

ໃນເດືອນອາສວິນ ໃນຂ້າງຂຶ້ນ ເມື່ອຖືອຸໂປສະຖະໃນວັນທວາດະສີ ຜູ້ບູຊາຜູ້ບໍລິສຸດຄວນອາບສະນານພຣະປັດມະນາພະ (ພຣະວິສະນຸ) ດ້ວຍນົມ ດ້ວຍພັກຕິ.

Verse 75

नमस्ते पद्मनाभाय होमं कुयार्त्स्वशक्तितः । तिलब्रीहियवाज्यैश्च पूजयेच्च विधानतः ॥ ७५ ॥

ນະໂມສະຕຸ ພຣະປັດມະນາພະ! ຄວນກະທຳໂຮມະຕາມກຳລັງ ແລະບູຊາຕາມພິທີ ດ້ວຍງາ, ເຂົ້າ, ຂ້າວບາເລ (ຢະວະ) ແລະນ້ຳມັນເນີຍ (ກີ).

Verse 76

जामरं निशि निर्वर्त्य पुनः पूजां समाचरेत् । दद्याद्विप्राय कुडवं मधुनस्तु सदक्षिणम् ॥ ७६ ॥

ເມື່ອສຳເລັດພິທີກາງຄືນ «ຈາມະຣະ» ໃນຍາມຄືນແລ້ວ ຄວນກະທຳການບູຊາອີກຄັ້ງ. ຄວນຖວາຍນ້ຳເຜິ້ງປະລິມານໜຶ່ງກຸດະວະ (kuḍava) ແກ່ພຣະພຣາຫມັນເປັນດັກຊິນາ.

Verse 77

पद्मनाभ नमस्तुभ्यं सर्वलोकपितामह । मधुदानेन सुप्रीतो भवसर्वसुखप्रदः ॥ ७७ ॥

ໂອ ພຣະປັດມະນາພະ ຂໍນະໂມສະຕຸແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນປິຕາມະຫາແຫ່ງທຸກໂລກ. ເມື່ອພຣະອົງພໍໃຈດ້ວຍການຖວາຍນ້ຳເຜິ້ງ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສຸກທຸກປະການ.

Verse 78

एवं यः कुरुते भक्त्या पद्मनाभव्रतं सुधीः । ब्रह्ममेधसहस्त्रस्य फलमाप्नोति निश्चितम् ॥ ७८ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາຜູ້ປະຕິບັດວຣະຕະປັດມະນາພະ ດ້ວຍພັກຕິ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນເທົ່າກັບພິທີບຣະຫມະເມດະພັນເທື່ອ ຢ່າງແນ່ນອນ।

Verse 79

द्वादश्यां कार्तिके शुक्ले उपवासी जितेन्द्रियः । क्षीरेणाकढकमानेन दन्धा वाज्येन तावता ॥ ७९ ॥

ໃນວັນທວາດະສີ ຂ້າງຂຶ້ນ ເດືອນກາຣຕິກະ ຄວນອົບອົດອາຫານ ຄວບຄຸມອິນທຣີ ແລະສໍາລັບພິທີ ຖວາຍນ້ໍານົມປະມານ 1 ḍhaka ພ້ອມນ້ໍານົມສົ້ມ ຫຼືບໍ່ກໍ່ ຖວາຍເນີຍໃສ (ghee) ປະມານເທົ່າກັນ।

Verse 80

नमो दामोदरायेति स्नापयेद्भक्तिभावतः । अष्टोत्तरशतं हुत्वा मघ्वाज्याक्ततिलाहुतीः ॥ ८० ॥

ເວົ້າມັນຕຣາ «ນະໂມ ດາໂມດະຣາຍ» ແລ້ວ ຄວນອາບນ້ໍາພຣະອົງ (ພຣະມູຣຕິ) ດ້ວຍໃຈພັກຕິ; ແລະໄດ້ຖວາຍອາຫຸຕິ 108 ເທື່ອ ເປັນງາຊຸບເນີຍໃສ ລົງໃນໄຟ ເພື່ອສໍາເລັດພິທີ।

Verse 81

जागरं नियतः कुर्यात्त्रिकालार्चनतत्परः । प्रातः संपूजयेद्देवं पद्मपुष्पैर्मनोरमैः ॥ ८१ ॥

ດ້ວຍຄວາມສໍາລວມຕົນ ຄວນຢູ່ຕື່ນເຝົ້າຄືນ (jāgara) ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນການອາຣຈະນາບູຊາສາມເວລາ; ໃນຕອນເຊົ້າ ຄວນບູຊາພຣະເທວະດ້ວຍດອກບົວອັນງາມຊື່ນໃຈ।

Verse 82

पुनरष्टोत्तरशतं जुहुयात्सघृतै स्तिलैः । पञ्चभक्ष्ययुतं चान्नं दद्याद्विप्राय भक्तितः ॥ ८२ ॥

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ຄວນຈຸຫຸຍາດ 108 ເທື່ອ ດ້ວຍງາປົນເນີຍໃສ; ແລະດ້ວຍພັກຕິ ຄວນຖວາຍອາຫານສຸກພ້ອມຂອງກິນຫ້າຢ່າງ ແກ່ພຣາຫມະນຜູ້ຮູ້ພຣະເວດ।

Verse 83

दामोदर जगन्नाथ सर्वकारणकारण । त्राहिमां कृपया देव शारणागतपालकः ॥ ८३ ॥

ໂອ ດາໂມດະຣະ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ ເຫດແຫ່ງເຫດທັງປວງ ຂໍພຣະອົງເມດຕາປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ ເທວະ ພຣະອົງເປັນຜູ້ອຸປະຖຳຜູ້ທີ່ຂໍພຶ່ງພາ।

Verse 84

अनेन दत्त्वा दानं च श्रोत्रियाय कुटुम्बिने । दक्षिणांच यथाशक्त्या ब्राह्मणांचापि भोजयेत् ॥ ८४ ॥

ເມື່ອເຮັດສິ່ງນີ້ແລ້ວ ຄວນຖວາຍທານແກ່ສຣໂຕຣິຍະ ນັກຮຽນວິດທີ່ມີຄອບຄົວ ແລະຕາມກຳລັງ ຄວນຖວາຍດັກຊິນາ ພ້ອມທັງເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣາຫມະນະດ້ວຍ।

Verse 85

एवंकृत्वा व्रतं सम्यगश्रीयाद्बन्धुभिः सह । अश्वमेघ सहस्राणां द्विगुणं फलमश्नुते ॥ ८५ ॥

ເມື່ອເຮັດວຣະຕະໃຫ້ຖືກຕ້ອງດີແລ້ວ ຄວນປິດສິ້ນພ້ອມກັບຍາດພີ່ນ້ອງ; ໂດຍນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນເປັນສອງເທົ່າ ເຫນືອກວ່າອັດສະເວເມດະນັບພັນ.

Verse 86

एवं कुर्याद्व्रती यस्तु द्वादशीव्रतमुत्तमम् । संवत्सरं मुनिश्रेष्ठ स याति परमं पदम् ॥ ८६ ॥

ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ຖືວຣະຕະທີ່ເຮັດດວາດະຊີວຣະຕະອັນຍອດຢ່າງນີ້ ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ຈະໄປຮອດພຣະບົດສູງສຸດ (ປະຣະມະປະດະ).

Verse 87

एकमासे द्विमासे वायः कुर्याद्भक्तितत्परः । तत्तत्फलमवाप्नोति प्राप्नोति च हरेः पदम् ॥ ८७ ॥

ຈະເຮັດໜຶ່ງເດືອນ ຫຼື ສອງເດືອນກໍຕາມ ຜູ້ເຊື່ອມັ່ນໃນພັກຕິຄວນປະຕິບັດວາຍຸວຣະຕະ; ຈະໄດ້ຮັບຜົນຕາມສ່ວນ ແລະຍັງໄປຮອດພຣະບົດຂອງຮະຣິອີກດ້ວຍ।

Verse 88

पूर्णँ संवत्सरं कृत्वा कुर्यादुद्यापनं व्रती । मार्गशीर्षासिते पक्षे द्वादश्यां च मुनीश्वर ॥ ८८ ॥

ເມື່ອປະຕິບັດວຣະຕະຄົບໜຶ່ງປີແລ້ວ ຜູ້ຖືວຣະຕະພຶງເຮັດພິທີສິ້ນສຸດ (ອຸດຍາປະນະ)। ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ຄວນເຮັດໃນວັນດວາດະສີ ຂອງຄື່ງເດືອນມືດ ໃນເດືອນມາຣກະຊີຣສະ।

Verse 89

स्नात्वा प्रातर्यथाचारं दन्तधावनपूर्वकम् । शुक्लमाल्याम्बरधरः शुक्लगन्धानुलेपनः ॥ ८९ ॥

ເມື່ອຕື່ນເຊົ້າ ພຶງອາບນ້ຳຕາມຈາຣິຕະ ໂດຍເລີ່ມຈາກການຖູແຂ້ວໃຫ້ສະອາດ। ແລ້ວຈຶ່ງນຸ່ງຜ້າຂາວ ສວມພວງມາລາດອກໄມ້ຂາວ ແລະທານ້ຳຫອມຂາວອັນບໍລິສຸດ।

Verse 90

मण्डपं कारयेद्दिव्यं चतुरस्त्रं सुशोभनम् । घण्टाचामरसंयुक्तं किङ्किणीरवशोभितम् ॥ ९० ॥

ພຶງໃຫ້ສ້າງມັນດະປະອັນທິບພະ ເປັນຮູບສີ່ຫຼ່ຽມ ງາມສະຫງ່າມຫຼາຍ। ຈັດໃຫ້ມີກະດິ່ງ ແລະຈາມະຣະ (ພັດພິທີ) ພ້ອມທັງປະດັບໃຫ້ສະຫງ່າມດ້ວຍສຽງກິ່ງກິ່ງຂອງກະດິ່ງນ້ອຍໆ।

Verse 91

अलंकृतं पुष्पमाल्यैर्वितानघ्वजराजितान् । छादितं शुक्लवस्त्रेण दीपमालाविभूषितम् ॥ ९१ ॥

ມັນດະປະນັ້ນຖືກປະດັບດ້ວຍພວງມາລາດອກໄມ້ ງາມດ້ວຍວິຕານແລະທຸງທີ່ພັດພິ້ວໄຫວ। ຖືກຄຸມດ້ວຍຜ້າຂາວ ແລະປະດັບດ້ວຍແຖວດວງໄຟຫຼາຍໆ।

Verse 92

तन्मध्ये सर्वतोभद्रं कुर्यात्सम्यगलंकृतम् । तस्योपरिन्यसेत्कुम्भान्द्वादशाम्बुप्रपूरितान् ॥ ९२ ॥

ໃນກາງພື້ນພິທີນັ້ນ ພຶງຈັດເຮັດ “ສະຣະວະໂຕພະດຣະ” (ແຜນຜັງມົງຄຸນ) ແລະປະດັບໃຫ້ຖືກຕ້ອງງາມສົມຄວນ। ເທິງນັ້ນໃຫ້ວາງຄຸມພະ 12 ໃບ ທີ່ເຕັມນ້ຳຈົນຄົບຖ້ວນ।

Verse 93

एकेन शुक्लवस्त्रेण सम्यक्संशोधितेन च । सर्वानाच्छादयेत्कुम्भान्पञ्चरत्नसमन्वितान् ॥ ९३ ॥

ດ້ວຍຜ້າຂາວຜືນດຽວ ທີ່ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຄວນປົກຄຸມກຸມພະພິທີທັງໝົດ ທີ່ປະດັບດ້ວຍຮັດນະ 5 ປະການ।

Verse 94

लक्ष्मीनारायणं देवं कारयेद्भक्तिमान्व्रती । हेम्ना वा रजतेनापि तथा ताम्रेण वा द्विज ॥ ९४ ॥

ໂອ ດວິຊະ, ຜູ້ຖືວຣະຕະດ້ວຍພັກຕິ ຄວນໃຫ້ສ້າງພຣະຮູບຂອງພຣະລັກສະມີ-ນາຣາຍະນະ ຈະເປັນຄໍາ, ເງິນ, ຫຼື ທອງແດງກໍໄດ້.

Verse 95

स्थापयेत्प्रतिमां तां च कुम्भोपरि सुसंयमी । तन्मूल्यं वा द्विजश्रेष्ट काञ्चनं च स्वशक्तितः ॥ ९५ ॥

ຜູ້ສໍາລວມອິນຊີ ຄວນຕັ້ງພຣະຮູບນັ້ນໄວ້ເທິງກຸມພະທີ່ຖືກປະພິທີ. ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ, ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງຖວາຍຄ່າຂອງມັນເປັນຄໍາຕາມກໍາລັງ.

Verse 96

सर्वव्रतेषु मतिमान्वित्तशाठ्यं विवर्जयेत् । यदि कुर्यात्क्षयं यान्ति तस्यायुर्द्धनसंपदः ॥ ९६ ॥

ໃນວຣະຕະທັງປວງ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນຫຼີກເວັ້ນການຫລອກລວງເລື່ອງຊັບສິນ. ຖ້າກະທໍາເຊັ່ນນັ້ນ ອາຍຸແລະຄວາມຮັ່ງມີຈະເສື່ອມຖອຍ.

Verse 97

अनन्तशायिनं देवं नारायणमनामयम् । पञ्चामृतेन प्रथमं स्नापयेद्भक्तिसंयुतः ॥ ९७ ॥

ດ້ວຍພັກຕິ ຄວນເລີ່ມຕົ້ນອາບພຣະ (ອະພິເສກ) ແດ່ພຣະນາຣາຍະນະ ຜູ້ບັນທົມເທິງອະນັນຕະ ຜູ້ບໍ່ມີໂລກພະຍາດ ໂດຍໃຊ້ປັນຈາມຣິຕະ.

Verse 98

नांमभिः केशवाद्यैश्च ह्युपचाराप्रकल्पयेत् । रात्रौ जागरणं कुर्यात्पुराणश्रवणादिभिः ॥ ९८ ॥

ຄວນຈັດການບູຊາໂດຍເອີ້ນພຣະອົງດ້ວຍນາມເຊັ່ນ «ເກສະວະ» ແລະນາມອື່ນໆ; ແລະໃນຍາມຄ່ຳຄືນ ຄວນຕື່ນຢູ່ເຝົ້າວິກິນໂດຍຟັງປູຣານະ ແລະພິທີພັກຕິອື່ນໆ។

Verse 99

जितनिद्रो भवेत्सम्यक्सोपवासो जितेन्द्रियः । त्रिकालमर्चयेद्देवं यथाविभवविस्तरम् ॥ ९९ ॥

ຄວນຊະນະຄວາມງ່ວງນອນ ຖືອຸປະວາສະ (ອົບວາສ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະຄວບຄຸມອິນທຣີຍະ. ຄວນບູຊາພຣະເທວະສາມເວລາຕໍ່ມື້ ໂດຍຂະຫຍາຍພິທີຕາມກຳລັງແລະຖານະຂອງຕົນ.

Verse 100

ततः प्रातः समुत्थाय प्रातः कृत्यं समाप्य च । तिलहोमान्व्याहृतिभिः सहस्रं कार्येद्द्विजैः ॥ १०० ॥

ຈາກນັ້ນ ຕື່ນຂຶ້ນໃນຍາມເຊົ້າແຕ່ເຊົ້າ ແລະສຳເລັດກິດເຊົ້າຕາມພິທີແລ້ວ ຜູ້ເປັນດວິຈະ (ເກີດສອງຄັ້ງ) ຄວນຖວາຍຮອມດ້ວຍງາ 1,000 ຄັ້ງ ພ້ອມກັບວະຍາຫຣິຕິ (vyāhṛti) ອັນສັກສິດ.

Verse 101

ततः संपूजयेद्देवं गन्धपुष्पादिभिः क्रमात् । देवस्य पुरतः कुर्यात्पुराणश्रवणं ततः ॥ १०१ ॥

ຈາກນັ້ນ ຄວນບູຊາພຣະເທວະຕາມລຳດັບ ດ້ວຍນ້ຳຫອມ ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ ຄວນດຳເນີນການຟັງ/ສະດຸດອ່ານປູຣານະ.

Verse 102

दद्याद्द्वादशविप्रेभ्यो दध्यन्नं पायसं तथा । अपूपैर्दशभिर्युक्तं सघृतं च सदक्षिणम् ॥ १०२ ॥

ຄວນຖວາຍແກ່ພຣາຫມະນ 12 ທ່ານ ເຂົ້າຄຸກນົມສົ້ມ (curd-rice) ແລະຂອງຫວານນົມ (pāyasa) ພ້ອມກັບເຂົ້າໜົມ 10 ອັນ ມີເນີຍໃສ (ghee) ແລະມີດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ອັນສົມຄວນ.

Verse 103

देवदेवजगन्नाथ भक्तानुग्रहविग्रह । गृहाणोपायनं कृष्ण सर्वाभीष्टप्रदो भव ॥ १०३ ॥

ໂອ ພຣະເທວະເທວາ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ—ພຣະອົງມີຮູບເປັນພຣະເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກຕິ—ໂອ ກຣິສນະ ຂໍຈົ່ງຮັບເຄື່ອງຖວາຍນີ້ ແລະຈົ່ງເປັນຜູ້ປະທານພອນຕາມປາດຖະນາທັງປວງ।

Verse 104

अनेनोपायनं दत्त्वा प्रार्थयेमाञ्जलिः स्थितः । आधाय जानुनी भूमौ विनयावननतो व्रती ॥ १०४ ॥

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍຂອງຂວັນນີ້ແລ້ວ ຜູ້ຖືວຣະຕະພຶງຢືນພ້ອມພັບຝາມືເປັນອັນຈະລີ ແລະອະທິຖານຂໍ; ວາງຫົວເຂົ່າທັງສອງລົງດິນ ໂຄ້ງກາບດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລະວອນຂໍດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ।

Verse 105

नमो नमस्ते सुरराजराज नमोऽस्तुते देवं जगन्निवास । कुरुष्व संपृर्णफलं ममाद्य नमोऽस्तु तुभ्यं पुरुषोत्तमाय ॥ १०५ ॥

ນະໂມ ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນກະສັດເໜືອກະສັດແຫ່ງເທວະທັງປວງ; ນະໂມແດ່ພຣະເທວະ ຜູ້ເປັນທີ່ພຳນັກຂອງສາກົນ. ຂໍຈົ່ງເຮັດໃຫ້ຄວາມພະຍາຍາມຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນມື້ນີ້ ສຳເລັດຜົນຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ປຸຣຸໂສຕຕະມະ (Puruṣottama).

Verse 106

इति संप्रार्थयेद्विप्रान्देवं च पुरुषोत्तमम् । दद्यादर्घ्यं च देवाय महालक्ष्मीयुताय वै ॥ १०६ ॥

ດັ່ງນີ້ ພຶງອະທິຖານຢ່າງຈິງໃຈຕໍ່ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ ແລະຕໍ່ພຣະອົງ ປຸຣຸໂສຕຕະມະ; ແລະພຶງຖວາຍອັຣຄະຍະ (ນ້ຳບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ) ແດ່ພຣະເທວະຜູ້ສະຖິດຄູ່ກັບ ມະຫາລັກສະມີ।

Verse 107

लक्ष्मीपते नमस्तुभ्यं क्षीरार्णवनिवासिने । अर्घ्यं गृहाण देवेश लक्ष्म्या च सहितः प्रक्षो ॥ १०७ ॥

ໂອ ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງລັກສະມີ ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ພຳນັກໃນທະເລນ້ຳນົມ. ໂອ ເທວະເອສ ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຂໍຈົ່ງຮັບອັຣຄະຍະນີ້; ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຖືກປະພົມດ້ວຍນ້ຳບູຊານີ້ ພ້ອມກັບລັກສະມີ।

Verse 108

यस्य स्मृत्या च नामोक्त्या तपोयज्ञक्रियादिषु । न्यूनं संपूर्णतां याति सद्यो वन्दे तमच्युतम् ॥ १०८ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມທັນທີແດ່ພຣະອະຈຸຕະ (ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມ) ໂດຍການລະລຶກເຖິງ ແລະ ການເອີ້ນນາມພຣະອົງ ສິ່ງທີ່ຂາດໃນຕະປະ, ຍັດຍະ ແລະ ພິທີກຳອື່ນໆ ກໍກາຍເປັນຄົບຖ້ວນໃນທັນທີ.

Verse 109

इति विज्ञाप्य देवेशं तत्सर्वं संयमी व्रते । प्रतिमां दक्षिणायुक्तामाचार्याय निवेदयेत् ॥ १०९ ॥

ເມື່ອໄດ້ກ່າວທູນແດ່ເທວະເອດ (ຈອມເທວະ) ວ່າໄດ້ປະຕິບັດທຸກຢ່າງແລ້ວ, ຜູ້ຖືວຣະຕະຜູ້ສຳລວມຕົນ ຄວນນຳປຣະຕິມາ (ຮູບບູຊາ) ພ້ອມດັກຊິນາ ໄປນ້ອມຖວາຍແດ່ອາຈານ.

Verse 110

ब्राह्मणान्भोजयेत्पश्चाच्छक्त्या दद्याच्च दक्षिणाम् । भुञ्जीत वाग्यतः पश्चात्स्वयं बन्धुजनैर्वृतः ॥ ११० ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນເລີ້ຍງອາຫານແດ່ພຣາຫມັນ ແລະ ຕາມກຳລັງກໍຄວນໃຫ້ດັກຊິນາ. ຈາກນັ້ນ ສຳລວມວາຈາ ແລ້ວຈຶ່ງຮັບປະທານເອງ ໂດຍມີຍາດພີ່ນ້ອງລ້ອມຮອບ.

Verse 111

आसायं श्रृदुयाद्विष्णोः कथां विद्वज्जनैः सह । इत्येवं कुरुते यस्तु मनुजो द्वादशीव्रतम् ॥ १११ ॥

ຕອນແລງ ຄວນຟັງກະຖາອັນສັກສິດຂອງພຣະວິດສະນຸ ຮ່ວມກັບບັນດິດ. ຜູ້ໃດປະຕິບັດວຣະຕະດວາດະຊີແບບນີ້ ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຜູ້ຖືວຣະຕະໂດຍຖືກຕ້ອງ.

Verse 112

सर्वान्कामान्स आन्पोति परत्रेह च नारद । त्रिसतकुलसंयुक्तः सर्वपापविवर्जितः । तपाति विष्णुभवनं यत्र यत्त्वा न शोचति ॥ ११२ ॥

ໂອ ນາຣະດະ, ຜູ້ນັ້ນບັນລຸຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະ ໃນໂລກໜ້າ. ມີບຸນກຸສົນທີ່ຍົກຊູສາມຮ້ອຍຕະກູນ ແລະ ພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ, ລາວເຂົ້າເຖິງວິດສະນຸພະວະນະ—ພຣະສຳນັກຂອງພຣະວິດສະນຸ—ໄປເຖິງແລ້ວບໍ່ໂສກເສົ້າ.

Verse 113

य इदं श्रृणुयाद्विप्र द्वादशीव्रतमुत्तमम् । वाचयेद्वापि स नरो वाजपेयफलं लभेत् ॥ ११३ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ຜູ້ໃດຟັງວຣະຕະດວາດະຊີອັນສູງສຸດນີ້ ຫຼືສວດທ່ອງກໍຕາມ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນເທົ່າກັບພິທີຍັດຍາ ວາຈະເປຍະ।