Dharmānukathana (Narration of Dharma)

Verse 1

धर्मराज उवाच । देवतायतनं यस्तु कुरुते कारयत्यपि । शिवस्यापि हरेर्वापि तस्य पुण्यफलं शृणु 1. ॥ १ ॥

ທ່ານທັມມະຣາຊາ ກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ສ້າງວິຫານແດ່ພຣະເທວະຕາ ຫຼື ໃຫ້ຜູ້ອື່ນສ້າງ, ຈະເປັນຂອງພຣະສິວະກໍດີ ຫຼື ຂອງພຣະຫຣິ (ວິສນຸ) ກໍດີ, ຈົ່ງຟັງຜົນບຸນອັນປະເສີດທີ່ບັງເກີດແກ່ຜູ້ນັ້ນ।

Verse 2

मातृतः पितृतश्चैव लक्षकोटिकुलान्वितः । कल्पत्रयं विष्णुपदे तिष्ठत्येव न संशयः ॥ २ ॥

ພ້ອມດ້ວຍສາຍຕະກູນຝ່າຍແມ່ ແລະ ຝ່າຍພໍ່—ນັບເຖິງແສນພັນ ແລະ ໂກຕິກຸນຫຼາຍ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພັກຢູ່ໃນ ວິສນຸປະດະ (ພະບາດອັນສູງສຸດຂອງພຣະວິສນຸ) ຕະຫຼອດສາມກັລປະ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 3

मृदैव कुरुते यस्तु देवतायतनं नरः । यावत्पुण्यं भवेत्तस्य तन्मे निगदतः शृणु ॥ ३ ॥

ຖ້າຊາຍຜູ້ໃດສ້າງເທວະສະຖານ (ສານ/ວັດ) ແດ່ເທວະດາ ແມ່ນແຕ່ໃຊ້ດິນເຜົາລ້ວນໆ, ຈົ່ງຟັງຂ້ອຍເມື່ອຂ້ອຍກ່າວບອກວ່າບຸນກຸສົນນັ້ນຍິ່ງໃຫຍ່ພຽງໃດ।

Verse 4

दिव्यदेहधरो भूत्वा विमानवरमास्थितः । कल्पत्रयं विष्णुपदे तिष्ठत्येव न संशयः ॥ ४ ॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບກາຍທິບ ແລະ ນັ່ງຢູ່ເທິງວິມານອັນປະເສີດ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພັກຢູ່ໃນ ວິສນຸປະດະ ຕະຫຼອດສາມກັລປະ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 5

मृदैव कुरुते यस्तु देवतायतनं नरः । यावत्पुण्यं भवेत्तस्य तन्मे निगदतः शृणु ॥ ५ ॥

ຊາຍຜູ້ໃດສ້າງເທວະສະຖານ (ສານ/ວັດ) ແດ່ເທວະດາ ແມ່ນແຕ່ໃຊ້ດິນເຜົາລ້ວນໆ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບບຸນກຸສົນ. ຈົ່ງຟັງຂ້ອຍເມື່ອຂ້ອຍອະທິບາຍວ່າບຸນນັ້ນຍິ່ງໃຫຍ່ພຽງໃດ।

Verse 6

दिव्यदेहधरो भूत्वा विमानवरमास्थितः । कल्पत्रयं विष्णुपदे स्थित्वा ब्रह्मपुरं व्रजेत् ॥ ६ ॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບກາຍທິບ ແລະ ນັ່ງຢູ່ເທິງວິມານອັນປະເສີດ, ຜູ້ນັ້ນຈະຕັ້ງຢູ່ໃນ ວິສນຸປະດະ ຕະຫຼອດສາມກັລປະ, ແລ້ວຈຶ່ງໄປສູ່ນະຄອນຂອງພຣະພຣະຫມາ (Brahmapura)។

Verse 7

कल्पद्वयं स्थितस्तत्र पुनः कल्पं वसेद्दिवि । ततस्तु योगिनामेव कुले जातो दयान्वितः ॥ ७ ॥

ຢູ່ທີ່ນັ້ນສອງກັລປະແລ້ວ ຕໍ່ມາທ່ານໄດ້ພັກຢູ່ໃນສະຫວັນອີກໜຶ່ງກັລປະ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ທ່ານເກີດໃນສາຍຕະກູນຂອງໂຍຄີ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມເມດຕາກະລຸນາ.

Verse 8

वैष्णवं योगमास्थाय मुक्तिं व्रजति शाश्वतीम् । दारुभिः कुरुते यस्तु तस्य स्याद् द्विगुणं फलम् ॥ ८ ॥

ຜູ້ໃດອາໄສໂຍກະແຫ່ງໄວສະນະວະ ຈະເຖິງມຸກຕິອັນຖາວອນ. ແຕ່ຜູ້ໃດປະກອບມັນໂດຍໃຊ້ໄມ້ໄຟອັນສັກສິດ ຜົນບຸນຈະເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ.

Verse 9

त्रिगुणं चेष्टकाभिस्तु शिलाभिस्तच्चतुर्गुणम् । स्फाटिकाभिः शिलाभिस्तु ज्ञेयं दशगुणोत्तरम् ॥ ९ ॥

ຖ້າເຮັດດ້ວຍອິດ ຜົນຈະເປັນສາມເທົ່າ; ຖ້າເຮັດດ້ວຍແຜ່ນຫີນ ຈະເປັນສີ່ເທົ່າ; ແລະຖ້າເຮັດດ້ວຍແຜ່ນຫີນຜະລຶກ (ສະຟາຕິກ) ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າໄດ້ບຸນເພີ່ມເຖິງສິບເທົ່າ.

Verse 10

ताम्रीभिस्तच्छतगुणं हेम्ना कोटिगुणं भवेत् । देवालयं तडागं वा ग्रामं वा पालयेत्तु यः ॥ १० ॥

ຖ້າເຮັດດ້ວຍທອງແດງ ບຸນຈະເປັນຮ້ອຍເທົ່າ; ຖ້າເຮັດດ້ວຍຄຳ ຈະເປັນໂກຕິເທົ່າ. ຜູ້ໃດປົກປ້ອງເທວາລະຍະ, ສະໜອງນ້ຳ (ຕະດາກ), ຫຼືແມ່ນແຕ່ບ້ານຊຸມຊົນ ຍ່ອມໄດ້ຜົນທາງທຳອັນທະວີຄູນນັ້ນ.

Verse 11

कर्तुःशतगुणं तस्य पुण्यं भवति भूपते । देवालयस्य शुश्रूषां लेपसेचनमण्डनैः ॥ ११ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ບຸນຂອງຜູ້ທີ່ຮັບໃຊ້ເທວາລະຍະ—ໂດຍການສາບ/ຊຳລະ, ພອຍນ້ຳ, ແລະປະດັບປະດາ—ຈະເພີ່ມເປັນຮ້ອຍເທົ່າ ເທົ່າກັບຜູ້ທຳກຸສົນທົ່ວໄປ.

Verse 12

कुर्याद्यत्सततं भक्त्या तस्य पुण्यमनन्तकम् । वेतनाद्विष्टितो वापि पुण्यकर्मप्रवर्त्तिताः ॥ १२ ॥

ສິ່ງໃດທີ່ຄົນເຮັດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງດ້ວຍພັກຕິ—ບຸນກຸສົນຂອງມັນກໍເປັນອະນັນຕະ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຖືກບັງຄັບເພາະຄ່າຈ້າງ ຫຼືຖືກກົດດັນໃຫ້ຮັບໃຊ້ ກໍຖືກນໍາໃຫ້ເຄື່ອນໄປສູ່ການກະທໍາອັນເປັນບຸນ.

Verse 13

ते गच्छन्ति धराधाराः शाश्वतं वैष्णवं पदम् । तडागार्द्धफलं राजन्कासारे परिकीर्तितम् ॥ १३ ॥

ຜູ້ຄ້ຳຈຸນແຜ່ນດິນ (ຜູ້ເຮັດປະໂຫຍດ) ເຫຼົ່ານັ້ນ ຈະໄປຮອດພະບົດອັນນິລັນດອນຂອງພຣະວິສະນຸ. ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ ການຂຸດກາສາຣາ (ສະນ້ຳ) ໄດ້ບຸນເພີຍຄື່ງໜຶ່ງ ຂອງການສ້າງຕະດາກາ (ອ່າງເກັບນ້ຳທີ່ຖືກຕ້ອງ).

Verse 14

कूपे पादफलं ज्ञेयं वाप्यां पद्माकरोन्मितम् । वापीशतगुणं प्रोक्तं कुल्यायां भूपतेः फलम् ॥ १४ ॥

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ຂຸດບໍ່ນ້ຳໄດ້ບຸນແຕ່ໜຶ່ງສ່ວນສີ່. ສະນ້ຳໄດ້ບຸນຕາມຈໍານວນແປງດອກບົວທີ່ມັນຫຼ້ຽງຊີວິດໄດ້. ອ່າງເກັບນ້ຳໃຫຍ່ (ວາປີ) ກ່າວວ່າໄດ້ບຸນຮ້ອຍເທົ່າຂອງສະນ້ຳ; ແລະບຸນຂອງຄອງນ້ຳຊົນລະປະທານ (ກຸລະຍາ) ຖືກປະກາດວ່າເປັນຜົນຂອງພຣະຣາຊາ.

Verse 15

दृषद्भिस्तु धनी कुर्यान्मृदा निष्किञ्चनो जनः । तयोः फलं समानं स्यादित्याह कमलोद्भवः ॥ १५ ॥

ຄົນມັ່ງຄັ່ງຄວນເຮັດກຸສົນດ້ວຍຫີນ; ຄົນຂັດສົນຜູ້ບໍ່ມີຫຍັງ ອາດເຮັດດ້ວຍດິນ. ຜົນບຸນຂອງທັງສອງເທົ່າກັນ—ດັ່ງທີ່ ກະມະໂລດພະວະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ປະກາດ.

Verse 16

दद्यादाढ्यस्तु नगरं हस्तमात्रमकिञ्चनः । भुवं तयोः समफलं प्राहुर्वेदविदो जनाः ॥ १६ ॥

ຄົນມັ່ງຄັ່ງຄວນຖວາຍແມ່ນແຕ່ເມືອງໜຶ່ງ; ຄົນຂັດສົນຄວນຖວາຍແຕ່ສິ່ງທີ່ພໍຢູ່ໃນຝາມື. ນັກຮູ້ພຣະເວດາກ່າວວ່າ ຜົນບຸນຂອງຂອງຖວາຍທັງສອງນັ້ນເທົ່າກັນ.

Verse 17

धनाढ्यः कुरुते यस्तु तडागं फलसाधनम् । दरिद्र ः कुरुते कूपं समं पुण्यं प्रकीर्तितम् ॥ १७ ॥

ຜູ້ມັ່ງຄັ່ງຜູ້ສ້າງສະລະນ້ຳເພື່ອປະໂຫຍດສາທາລະນະ ແລະຜູ້ທຸກຍາກຜູ້ຂຸດບໍ່ນ້ຳ—ທັງສອງຖືກກ່າວວ່າໄດ້ບຸນເທົ່າກັນ។

Verse 18

आश्रमं कारयेद्यस्तु बहुजन्तूपकारकम् । स याति ब्रह्मभुवनं कुलत्रयसमन्वितः ॥ १८ ॥

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໃຫ້ສ້າງອາສຣົມ (ທີ່ພັກ/ສຳນັກ) ເພື່ອອຸປະການແກ່ສັດມີຊີວິດຫຼາຍປະເພດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດໂລກພຣະພຣະຫມາ ພ້ອມບຸນທີ່ຍົກຊູສາມຊົນຊາດໃນວົງຕະກູນ.

Verse 19

धेनुर्वा ब्राह्मणो वापि यो वा को वापि भूपते । क्षणार्द्धं तस्य छायायां तिष्ठन्स्वर्गं नयत्यमुम् ॥ १९ ॥

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຈະເປັນງົວ ຫຼື ພຣາຫມັນ ຫຼື ໃຜກໍຕາມ—ຜູ້ໃດຢືນຢູ່ໃນເງົາຂອງຜູ້ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ພຽງຄຶ່ງຂະນະ ກໍຖືກບຸນນັ້ນນຳໄປສູ່ສະຫວັນ.

Verse 20

आरामकारका राजन्देवतागृहकारिणः । तडागग्रामकर्त्तारः पूज्यन्ते हरिणा सह ॥ २० ॥

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຜູ້ສ້າງສວນພັກຜ່ອນ, ຜູ້ສ້າງເຮືອນພຣະເທວະດາ, ແລະຜູ້ສ້າງສະລະນ້ຳພ້ອມທັງຕັ້ງບ້ານ—ຖືກນັບຖືບູຊາຄຽງຄູ່ກັບພຣະຫຣິ (ພຣະວິສນຸ).

Verse 21

सर्वलोकोपकारार्थं पुष्पारामं जनेश्वर । कुर्वते देवतार्थं वा तेषां पुण्यफलं शृणु ॥ २१ ॥

ໂອ ຈອມມະນຸດ, ຈົ່ງຟັງຜົນບຸນອັນປະເສີດຂອງຜູ້ທີ່ສ້າງສວນດອກໄມ້ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ທົ່ວປວງຊົນ ຫຼື ເພື່ອເປັນເຄື່ອງບູຊາແດ່ພຣະເທວະດາ.

Verse 22

तत्र यावन्ति पर्णानि कुसुमानि भवन्ति च । तावद्वर्षाणि नाकस्थो मोदते कुलकोटिभिः ॥ २२ ॥

ທີ່ນັ້ນ ຈຳນວນປີເທົ່າກັບໃບໄມ້ ແລະ ດອກໄມ້ທັງຫຼາຍ ຜູ້ບັນລຸສະຫວັນຈະພັກຢູ່ໃນໂລກເທວະ ຊື່ນບານຮ່ວມກັບວົງຕະກູນນັບສິບລ້ານ।

Verse 23

प्राकारकारिणस्तस्य कण्टकावरणप्रदाः । प्रयान्ति ब्रह्मणः स्थानं युगानामेकसप्ततिम् ॥ २३ ॥

ຜູ້ທີ່ສ້າງກຳແພງປ້ອງກັນໃຫ້ມັນ ແລະ ຜູ້ທີ່ຈັດຫາການຄຸ້ມກັນຈາກໜາມ ຈະໄດ້ໄປຮອດສະຖານຂອງພຣະພຣະຫມາ ນານ 71 ຍຸກ।

Verse 24

तुलसीरोपणं ये तु कुर्वते मनुजेश्वर । तेषां पुण्यफलं राजन्वदतो मे निशामय ॥ २४ ॥

ໂອ ຈອມເຈົ້າໃນຫມູ່ມະນຸດ, ຜູ້ໃດປູກຕຸລະສີ—ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຈົ່ງຟັງເຖີດ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງຜົນບຸນອັນປະເສີດຂອງເຂົາເຈົ້າ।

Verse 25

सप्तकोटिकुलैर्युक्तो मातृतः पितृतस्तथा । वसेत्कल्पशतं साग्रं नारायणपदे नृप ॥ २५ ॥

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຜູ້ທີ່ຜູກພັນກັບວົງຕະກູນ 7 ໂກຕິ ທັງຝ່າຍແມ່ ແລະ ຝ່າຍພໍ່ ຈະພັກຢູ່ໃນພຣະບົດຂອງນາຣາຍະນະ ຄົບ 100 ກັລປະ (ແລະຍິ່ງກວ່ານັ້ນ)។

Verse 26

ऊर्ध्वपुण्ड्रधरो यस्तु तुलसीमूलमृत्स्नया । गोपिकाचन्दनेनापि चित्रकूटमृदापि वा । गङ्गामृत्तिकया चैव तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ २६ ॥

ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງຜົນບຸນຂອງຜູ້ທີ່ສວມເຄື່ອງໝາຍໜ້າຜາກແນວຕັ້ງແບບໄວສະນະວະ (ອູຣດະວະ-ປຸນດຣະ) ທີ່ເຮັດດ້ວຍດິນສັກສິດຈາກໂຄນຕຸລະສີ ຫຼື ດ້ວຍໂກປີ-ຈັນດະນະ ຫຼື ດິນຈາກຈິດຣະກູດ ຫຼື ດິນເຫນຽວແຫ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ।

Verse 27

विमानवरमारुढो गन्धर्वाप्सरसां गणैः । सङ्गीयमानचरितो मोदते विष्णुमन्दिरे ॥ २७ ॥

ພຣະອົງຂຶ້ນນັ່ງເທິງລົດວິມານອັນປະເສີດ ມີຝູງຄະນະຄັນທະວະ ແລະ ອັບສະຣາລ້ອມຮອບ ກິດຈະກຳຂອງພຣະອົງຖືກຮ້ອງສັນລະເສີນ ແລະພຣະອົງຊື່ນບານໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະວິສນຸ।

Verse 28

पत्राणि तुलसीमूलाद्यावन्ति पतितानि वै । तावन्ति ब्रह्महत्यादिपातकानि हतानि च ॥ २८ ॥

ໃບຕຸລະສີທີ່ຫຼົ່ນຈາກໂຄນມີຈຳນວນເທົ່າໃດ ບາບທັງຫຼາຍ—ເລີ່ມແຕ່ບາບໜັກຢ່າງ ພຣະຫມະຫັດຍາ (ຂ້າພຣາຫມັນ)—ກໍຖືກທຳລາຍເທົ່ານັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 29

तुलस्यां सेचयेद्यस्तु जलं चुलुकमात्रकम् । क्षीरोदवासिना सार्द्धं वसेदाचन्द्र तारकम् ॥ २९ ॥

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ລາດນ້ຳໃຫ້ຕົ້ນຕຸລະສີ ແມ່ນແຕ່ນ້ຳພຽງກຳມືໜຶ່ງ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຢູ່ຮ່ວມກັບພຣະເຈົ້າຜູ້ປະທັບໃນທະເລນ້ຳນົມ ຕາມທີ່ດວງຈັນແລະດາວຍັງຄົງຢູ່।

Verse 30

ददाति ब्राह्मणानां यः कोमलं तुलसीदलम् । स याति ब्रह्मसदने कुलत्रितयसंयुतः ॥ ३० ॥

ຜູ້ໃດທີ່ຖວາຍໃບຕຸລະສີອ່ອນນຸ່ມແກ່ພຣາຫມັນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຖິງສຳນັກພຣະພຣະຫມາ ພ້ອມດ້ວຍບຸນທີ່ຍົກຊູສາມຊົນຊາດໃນວົງຕະກູນຂອງຕົນ।

Verse 31

शालग्रामेऽपयेद्यस्तु तुलस्यास्तु दलानि च । स वसेद्विष्णुभवने यावदाभूतसम्प्लवम् ॥ ३१ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ຖວາຍໃບຕຸລະສີແກ່ສາລະຄຣາມ (ຫີນສັນຍາລັກຂອງພຣະວິສນຸ) ຜູ້ນັ້ນຈະຢູ່ໃນພຣະວິຫານ-ພຣະພະວັງຂອງພຣະວິສນຸ ຈົນກວ່າການລະລາຍແຫ່ງສັບພະສັດທັງປວງຈະມາເຖິງ।

Verse 32

कण्टकावरणं यस्तु प्राकारं वापि कारयेत् । सोऽप्येकविंशतिकुलैर्मोदते विष्णुमन्दिरे ॥ ३२ ॥

ຜູ້ໃດໃຫ້ສ້າງຮົ້ວຫນາມປ້ອງກັນ ຫຼືກໍ່ກຳແພງລ້ອມຮອບ ຜູ້ນັ້ນພ້ອມດ້ວຍວົງສາ 21 ຊົນລຸ້ນ ຈະຊື່ນບານໃນວິຫານພຣະວິດສະນຸ।

Verse 33

योऽच्चयेद्धरिपादाब्जं तुलस्याः कोमलैर्दलैः । न तस्य पुनरावृत्तिर्विष्णुलोकान्नरेश्वर ॥ ३३ ॥

ໂອ ຈອມກະສັດໃນມະນຸດ, ຜູ້ໃດບູຊາດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງຮະຣິ ດ້ວຍໃບຕູລະສີອ່ອນນຸ່ມ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ມີການກັບຄືນສູ່ການເກີດໃໝ່; ຈາກໂລກພຣະວິດສະນຸບໍ່ກັບຄືນອີກ।

Verse 34

द्वादश्यां पौर्णमास्यां यः क्षीरेण स्नापयेद्धरिम् । कुलायुतयुतः सोऽपि मोदते वैष्णवे पदे ॥ ३४ ॥

ຜູ້ໃດໃນວັນດວາດະສີທີ່ຕົງກັບວັນເດືອນເຕັມ ອາບນ້ຳພຣະຮະຣິດ້ວຍນົມ ແມ່ນແມ່ນຈະມີບາບສະສົມມາຈາກສິບພັນວົງສາ ກໍຈະຊື່ນບານໃນຖານະສູງສຸດແຫ່ງໄວສະນະວະ।

Verse 35

प्रस्थमात्रेण पयसा यः स्नापयति केशवम् । कुलायुतायुतयुतः सोऽपि विष्णुपुरे वसेत् ॥ ३५ ॥

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳພຣະເກສະວະດ້ວຍນົມປະມານໜຶ່ງປຣັສຖະ ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຈະໄດ້ຢູ່ໃນນະຄອນສະຫວັນຂອງພຣະວິດສະນຸ ດ້ວຍບຸນທີ່ຂະຫຍາຍຜ່ານວົງສານັບບໍ່ຖ້ວນ।

Verse 36

घृतप्रस्थेन यो विष्णुं द्वादश्यां स्नापयेन्नरः । कुलकोटियुतो राजन्सायुज्यं लभते हरेः ॥ ३६ ॥

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຜູ້ໃດໃນວັນດວາດະສີ ອາບນ້ຳພຣະວິດສະນຸດ້ວຍເນີຍໃສ (ກຣີຕະ) ປະມານໜຶ່ງປຣັສຖະ ຜູ້ນັ້ນຈະມີວົງສານັບເປັນໂກດິ ແລະໄດ້ຮັບສາຍຸຊະຍະ—ການຫຼວມຮວມກັບພຣະຮະຣິ।

Verse 37

पञ्चामृतेन यः स्नानमेकादश्यां तु कारयेत् । विष्णोः सायुज्यकं तस्य भवेत्कुलशतायुतैः ॥ ३७ ॥

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳດ້ວຍ «ປັນຈາມຣິຕະ» ໃນວັນເອກາດະສີ ຈະໄດ້ຮັບສາຍຸຊະຍະ ຄືການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະວິສນຸ; ແລະພ້ອມດ້ວຍວົງຕະກູນນັບແສນ ຈະໄດ້ຮັບພອນນັ້ນ.

Verse 38

एकादश्यां पौर्णमास्यां द्वादश्यां वा नृपोत्तम । नालिकेरोदकैर्विष्णुं स्नापयेत्तत्फलं शृणु ॥ ३८ ॥

ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ໃນວັນເອກາດະສີ ຫຼືວັນເຕັມດວງ (ເພີນມາສີ) ຫຼືວັນດວາດະສີ ຄວນອາບນ້ຳພຣະວິສນຸດ້ວຍນ້ຳໝາກພ້າວ. ຈົ່ງຟັງຜົນບຸນຂອງການນັ້ນ.

Verse 39

दशजन्मार्जितैः पापैर्विमुक्तो नृपसत्तम । शतद्वयकुलैर्युक्तो मोदते विष्णुना सह ॥ ३९ ॥

ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບທີ່ສະສົມມາຕະຫຼອດສິບຊາດ; ແລະພ້ອມດ້ວຍວົງຕະກູນສອງຮ້ອຍ ຈະຊື່ນບານຮ່ວມກັບພຣະວິສນຸ.

Verse 40

इक्षुत्येन देवेशं यः स्नापयति भूपते । केशवं लक्षपितृभिः सार्द्धं विष्णुपदं व्रजेत् ॥ ४० ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ—ເກຊະວະ—ດ້ວຍນ້ຳອ້ອຍ ຈະໄດ້ໄປຮອດວິສນຸປະດະ (ພຣະສະຖານສູງສຸດຂອງພຣະວິສນຸ) ພ້ອມບັນພະບຸລຸດນັບແສນ.

Verse 41

पुष्पोदकेन गोविन्दं तथा गन्धोदकेन च । स्नापयित्वा हरिं भक्त्या वैष्णवं पदमाप्नुयात् ॥ ४१ ॥

ເມື່ອອາບນ້ຳໂກວິນດະ—ຮະຣິ—ດ້ວຍນ້ຳດອກໄມ້ ແລະດ້ວຍນ້ຳຫອມອັນຫອມກອບ, ຜູ້ນັ້ນດ້ວຍພັກຕິ ຈະໄດ້ບັນລຸສະຖານະໄວສະນະວະ ຄືພຣະສະຖານສູງສຸດຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 42

जलेन वस्त्रपूतेन यः स्नापयति माधवम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुना सह मोदते ॥ ४२ ॥

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳບູຊາພຣະມາທະວະ ດ້ວຍນ້ຳທີ່ກັ່ນຕອງຜ່ານຜ້າໃຫ້ບໍລິສຸດ ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະຊື່ນບານຮ່ວມກັບພຣະວິສນຸ।

Verse 43

क्षीराद्यैः स्नापयेद्यस्तु रविसङ्क्रमणे हरिम् । स वसेद्विष्णुसदने त्रिसप्तपुरुषैः सह ॥ ४३ ॥

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳບູຊາພຣະຫຣິ ດ້ວຍນົມ ແລະສານມົງຄຸນອື່ນໆ ໃນເວລາທີ່ດວງອາທິດຍ້າຍຮາສີ (ສັງກຣະມະນະ) ຜູ້ນັ້ນຈະຢູ່ໃນວິສນຸສະດານ ຮ່ວມກັບຊາຍ 21 ຊົນລຸ້ນໃນສາຍຕະກູນຂອງຕົນ।

Verse 44

शुक्लपक्षे चतुर्द्दश्यामष्टम्यां पूर्णिमादिने ॥ ४४ ॥

ໃນຂ້າງຂຶ້ນ (ສຸກລະປັກສະ) ໃນວັນທີ 14 ຂອງເດືອນ, ວັນທີ 8, ແລະວັນເຕັມດວງ—ເປັນເວລາມົງຄຸນສໍາລັບການປະຕິບັດທາງທຳມະ।

Verse 45

एकादश्यां भानुवारे द्वादश्यां पञ्चमीतिथौ । सोमसूर्योपरागे च मन्वादिषु युगादिषु ॥ ४५ ॥

ໃນວັນເອກາດະສີທີ່ຕົງກັບວັນອາທິດ; ໃນວັນດວາດະສີທີ່ຕົງກັບຕິຖິປັນຈະມີ; ໃນເວລາຈັນທຣະຄາດ ແລະ ສຸຣະຄາດ; ແລະໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງມັນວັນຕະຣະ ແລະ ຍຸກ—ເວລາເຫຼົ່ານີ້ສັກສິດເປັນພິເສດສໍາລັບການປະຕິບັດທາງທຳມະ।

Verse 46

अर्द्धोदये च सूर्यस्य पुष्यार्के रोहिणीबुधे । तथैव शनिरोहिण्यां भौमाश्विन्यां तथैव च ॥ ४६ ॥

ອີກທັງ ໃນເວລາທີ່ດວງອາທິດຂຶ້ນເຖິງກາງທາງ; ເມື່ອດວງອາທິດຢູ່ໃນນັກສັດປຸສຍາ; ເມື່ອພຸດ (Mercury) ຢູ່ໃນໂຣຫິນີ; ເຊັ່ນດຽວກັນເມື່ອເສົາ (Saturn) ຢູ່ໃນໂຣຫິນີ; ແລະເມື່ອອັງຄານ (Mars) ຢູ່ໃນອັສວິນີ—ການປະຕິບັດຈະໄດ້ຜົນພິເສດຍິ່ງ।

Verse 47

शन्यां भृगुमृगे चैव भृगुरेवतिसङ्गमे । तथा बुधानुराधायां श्रवणार्के तथैव च ॥ ४७ ॥

ເຊັ່ນດຽວກັນ (ຜົນມງຄົດນີ້ໄດ້ຮັບ) ເມື່ອດາວເສົາຢູ່ໃນ ມຣິກະສີຣະສາ ແລະດາວສຸກກໍຢູ່ໃນ ມຣິກະສີຣະສາ; ເມື່ອດາວສຸກຮ່ວມກັບ ເຣວະຕີ; ເມື່ອດາວພຸດຢູ່ໃນ ອະນຸຣາທາ; ແລະເມື່ອດາວອາທິດຢູ່ໃນ ສຣາວະນາ ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 48

तथा च सोमश्रवणे हस्तयुक्ते बृहस्पतौ । बुधाष्टम्यां बुधाषाढे पुण्ये चान्ये दिने तथा ॥ ४८ ॥

ເຊັ່ນດຽວກັນ (ຄວນປະກອບພິທີ) ເມື່ອວັນຈັນຕົງກັບນັກສັດ ສຣາວະນາ; ເມື່ອວັນພະຫັດຕົງກັບ ຫັດສະຕາ; ເມື່ອຕິຖີທີ 8 ຕົງກັບວັນພຸດ; ແລະໃນການອາສາດະອັນເປັນມງຄົດ; ພ້ອມທັງໃນວັນບຸນອື່ນໆອີກດ້ວຍ।

Verse 49

स्नापयेत्पयसा विष्णुं शान्तिमान् वाग्यतः शुचिः । घृतेन मधुना वापि दध्ना वा तत्फलं शृणु ॥ ४९ ॥

ຜູ້ມີໃຈສະຫງົບ ສຳລວມວາຈາ ແລະບໍລິສຸດ ຄວນອາບພຣະວິດສະນຸ (ອະພິເສກ) ດ້ວຍນົມ—ຫຼືດ້ວຍກີ (ghee) ນ້ຳເຜິ້ງ ຫຼືນົມສົ້ມ (curd) ກໍໄດ້. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງຜົນຂອງພິທີນັ້ນເຖີດ।

Verse 50

सर्वयज्ञफलं प्राप्य सर्वपापविवर्जितः । वसेद्विष्णुपुरे सार्द्धं त्रिसप्तपुरुषैर्नृप ॥ ५० ॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບຜົນເທົ່າກັບຍັດຍາທັງປວງ ແລະພົ້ນຈາກບາບທັງໝົດ ຜູ້ນັ້ນຈະພຳນັກຢູ່ໃນນະຄອນຂອງພຣະວິດສະນຸ, ໂອ ພຣະຣາຊາ, ພ້ອມກັບຊົນລຸ້ນຊາຍ 21 ຊົນລຸ້ນຂອງຕະກູນຕົນ।

Verse 51

तत्रैव ज्ञानमासाद्य योगिनामपि दुर्लभम् । मोक्षमाप्नोति नृपते पुनरावृत्तिदुर्लभम् ॥ ५१ ॥

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ເມື່ອໄດ້ບັນລຸປັນຍານັ້ນ—ອັນຫາຍາກແມ່ນແຕ່ໃນບັນດາໂຍຄີ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບໂມກສະ, ໂອ ພຣະຣາຊາ, ສະພາບທີ່ບໍ່ມີການຫວນກັບມາເກີດໃໝ່ອີກ।

Verse 52

कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां सोमवारे च भूपते । शिवं संस्नाप्य दुग्धेन शिवसायुज्यमाप्नुयात् ॥ ५२ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ! ໃນວັນຈະຕຸຣະດະສີ (ວັນທີ 14) ຂອງກຣິສນະປັກ (ຂ້າງແຮມ) ເມື່ອຕົງກັບວັນຈັນ ຄວນອະພິເສກພຣະສິວະດ້ວຍນ້ຳນົມ; ດ້ວຍການນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບສາຍຸຊະຍະ ຄືການຮ່ວມກັບພຣະສິວະ।

Verse 53

नालिकेरोदकेनापि शिवं संस्नाप्य भक्तितः । अष्टम्यामिन्दुवारे वा शिवसायुज्यमश्नुते ॥ ५३ ॥

ແມ່ນແຕ່ນ້ຳມະພ້າວກໍສາມາດນຳມາອະພິເສກພຣະສິວະດ້ວຍສັດທາ; ໂດຍສະເພາະໃນວັນອັດຖະມີ (ວັນທີ 8) ຫຼືວັນຈັນ ຈະໄດ້ຮັບສາຍຸຊະຍະ ກັບພຣະສິວະ।

Verse 54

शुक्लपक्षे चतुर्दश्यामष्टम्यां वापि भूपते । घृतेन मधुना स्नाप्य शिवं तत्साम्यतां व्रजेत् ॥ ५४ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ! ໃນວັນຈະຕຸຣະດະສີ ຂອງສຸກລະປັກ (ຂ້າງຂຶ້ນ) ຫຼືໃນວັນອັດຖະມີ ຄວນອະພິເສກພຣະສິວະດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ແລະນ້ຳເຜິ້ງ; ດ້ວຍການນັ້ນ ຈະເຖິງຄວາມສະເໝີພຣະສິວະ (ສາມຍະຕາ)។

Verse 55

तिलतैलेन संस्नाप्य विष्णुं वा शिवमेव च । स याति तत्तत्सारूप्यं पितृभिः सह सप्तभिः ॥ ५५ ॥

ຜູ້ໃດອະພິເສກພຣະວິສນຸ ຫຼືພຣະສິວະ ດ້ວຍນ້ຳມັນງາ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສາຣູປະຍະ ຄືຄວາມມີຮູບຄ້າຍພຣະເທວະນັ້ນ ພ້ອມກັບປິຕຣະ 7 ຊັ້ນ (ບັນພະບຸລຸດ)។

Verse 56

शिवमिक्षुरसेनापि यः स्नापयति भक्तितः । शिवलोके वसेत्कल्पं स सप्तपुरुषैः सह ॥ ५६ ॥

ແມ່ນແຕ່ນ້ຳອ້ອຍ ຜູ້ໃດນຳມາອະພິເສກພຣະສິວະດ້ວຍສັດທາ ຜູ້ນັ້ນຈະຢູ່ໃນໂລກຂອງພຣະສິວະເປັນເວລາໜຶ່ງກັລປະ ພ້ອມກັບສັບຕະປຸຣຸສະ 7 ຊັ້ນ (ສາຍຕະກູນ)។

Verse 57

घृतेन स्नापयेल्लिङ्गमुत्थाने द्वादशीदिने । क्षीरेण वा महाभाग तत्फलं शृणु मद्गिरा ॥ ५७ ॥

ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ໃນວັນທະວາດະສີ ເວລາອຸດທານ ຄວນອາບລິງຄະດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ (ກີ) ຫຼືນ້ຳນົມ. ຈົ່ງຟັງຜົນຈາກຄຳຂ້າ.

Verse 58

जन्मायुतार्जितैः पापैर्विमुक्तो मनुजो नृप । कोटिसङ्ख्यं समुद्धृत्य स्वकुलं शिवतां व्रजेत् ॥ ५८ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ມະນຸດຈະພົ້ນຈາກບາບທີ່ສະສົມມາຕະຫຼອດການເກີດນັບໝື່ນໆ; ແລະໄດ້ຍົກຊູກຸນຂອງຕົນນັບໂກຕິ ເຂົ້າສູ່ສະພາບອັນມົງຄຸນ (ຊິວະຕາ).

Verse 59

सम्पूज्य गन्धकुसुमैर्विष्णुं विष्णुतिथौ नृप । जन्मायुतार्जितैः पापैर्मुक्तो व्रजति तत्पदम् ॥ ५९ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ໃນວັນຕິຖິອັນສັກສິດຂອງພຣະວິດສະນຸ, ຜູ້ໃດບູຊາພຣະວິດສະນຸດ້ວຍກິ່ນຫອມແລະດອກໄມ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈະພົ້ນຈາກບາບທີ່ສະສົມມານັບໝື່ນເກີດ ແລະໄປສູ່ພຣະບົດສູງສຸດຂອງພຣະອົງ.

Verse 60

पद्मपुष्पेण यो विष्णुं शिवं वा पूजयन्नेरः । स याति विष्णुभवनं कुलकोटिसमन्वितः ॥ ६० ॥

ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ປະມາດ ບູຊາພຣະວິດສະນຸ ຫຼືແມ່ນພຣະຊິວະ ດ້ວຍດອກບົວດອກໜຶ່ງ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດພຣະວິດສະນຸພະວະນະ ພ້ອມດ້ວຍກຸນນັບໂກຕິ.

Verse 61

हरिं च केतकीपुष्पैः शिवं धत्तूरजैर्निशि । सम्पूज्य पापनिर्मुक्तो वसेद्विष्णुपुरे युगम् ॥ ६१ ॥

ບູຊາພຣະຫະຣິດ້ວຍດອກເກຕະກີ ແລະບູຊາພຣະຊິວະໃນຍາມຄ່ຳຄືນດ້ວຍດອກດັດທູຣາ; ເມື່ອບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນ ຈະພົ້ນບາບ ແລະຢູ່ໃນນະຄອນຂອງພຣະວິດສະນຸໜຶ່ງຍຸກ.

Verse 62

हरिं तु चाम्पकैः पुष्पैरर्कपुष्पैश्च शङ्करम् । समभ्यर्च्य महाराज तत्तत्सालोक्यमाप्नुयात् ॥ ६२ ॥

ໂອ ມະຫາກະສັດ! ຜູ້ໃດບູຊາພຣະຫຣິ (ວິດສະນຸ) ດ້ວຍດອກຈຳປາກາ ແລະບູຊາພຣະສັງກະຣະ (ສິວະ) ດ້ວຍດອກອາຣະກະ ຈະໄດ້ຮັບສາໂລກຍະ ຄືຢູ່ໃນໂລກຂອງເທວະນັ້ນໆ.

Verse 63

शङ्करस्याथवा विष्णोर्घृतयुक्तं च गुग्गुलुम् । दत्त्वा धूपे नरो भक्त्या सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ ६३ ॥

ຜູ້ໃດຖວາຍກຸກກຸລຸ (guggulu) ປົນກັບນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ເປັນທູບ ແດ່ພຣະສັງກະຣະ ຫຼື ພຣະວິດສະນຸ ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 64

तिलतैलान्वितं दीपं विष्णोर्वा शङ्करस्य वा । दत्त्वा नरः सर्वकामान्संप्राप्नोति नृपोत्तम ॥ ६४ ॥

ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ! ຜູ້ໃດຖວາຍຕະກຽງທີ່ເຕັມດ້ວຍນ້ຳມັນງາ ແດ່ພຣະວິດສະນຸ ຫຼື ແດ່ພຣະສັງກະຣະ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາຖະໜາທັງປວງສຳເລັດ.

Verse 65

घृतेन दीपं यो दद्याच्छङ्करायाथ विष्णवे । स मुक्तः सर्वपापेभ्यो गङ्गास्नानफलं लभेत् ॥ ६५ ॥

ຜູ້ໃດຖວາຍຕະກຽງດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ແດ່ພຣະສັງກະຣະ ແລະ ແດ່ພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄດ້ບຸນເທົ່າກັບການອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳຄົງຄາ (Gaṅgā).

Verse 66

ग्राम्येण वापि तैलेन राजन्नन्येन वा पुनः । दीपं दत्त्वा महाविष्णोः शिवस्यापि फलं शृणु ॥ ६६ ॥

ໂອ ພຣະຣາຊາ! ຈະເປັນນ້ຳມັນທົ່ວໄປ ຫຼື ນ້ຳມັນອື່ນໃດກໍຕາມ ເມື່ອຖວາຍຕະກຽງແດ່ພຣະມະຫາວິດສະນຸແລ້ວ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍ ເຖິງຜົນບຸນໃນກໍລະນີຖວາຍແດ່ພຣະສິວະ.

Verse 67

सर्वपापविनिर्मुक्तः सर्वैश्वर्यसमन्वितः । तत्तत्सालोक्यमाप्नोति त्रिःसप्तपुरुषान्वितः ॥ ६७ ॥

ຜູ້ພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະພ້ອມດ້ວຍສິຣິສົມບັດທິພະທັງຫມົດ ຍ່ອມໄດ້ຮັບສາໂລກຍະ—ຢູ່ໃນໂລກດຽວກັນກັບພຣະອົງນັ້ນ—ແລະບຸນນີ້ຄຸ້ມຄອງຮ່ວມກັນກັບ 3×7 ຄົນ (21 ຊົນລຸ້ນ)។

Verse 68

यद्यदिष्टतमं भोज्यं तत्तदीशाय विष्णवे । दत्वा तत्तत्पदं याति चत्वारिंशत्कुलान्वितः ॥ ६८ ॥

ອາຫານໃດທີ່ຕົນຮັກທີ່ສຸດ ຈົ່ງນຳອາຫານນັ້ນເທົ່ານັ້ນໄປຖວາຍແດ່ພຣະວິສະນຸ ຜູ້ເປັນອົງເຈົ້າ; ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸສະຖານະທິພະທີ່ສອດຄ່ອງ ພ້ອມກັບ 40 ຊົນລຸ້ນໃນຕະກູນ.

Verse 69

यद्यदिष्टतमं वस्तु तत्तद्विप्राय दापयेत् । स याति विष्णुभवनं पुनरावृत्तिदुर्लभम् ॥ ६९ ॥

ສິ່ງໃດທີ່ຕົນຮັກທີ່ສຸດ ຄວນໃຫ້ນຳໄປມອບແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ທຳ; ດ້ວຍການນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດພຣະວິສະນຸພະວະນະ—ພຳນັກຂອງພຣະວິສະນຸ—ທີ່ການກັບຄືນສູ່ການເກີດໃໝ່ເປັນສິ່ງຫາຍາກ.

Verse 70

भ्रूणहा स्वर्णदानेन शुद्धो भवति भूपते । अन्नतोयसमं दानं न भूतं न भविष्यति ॥ ७० ॥

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຂ້າ भ्रूण (ຕົວອ່ອນ) ກໍຍັງບໍລິສຸດໄດ້ດ້ວຍການຖວາຍຄຳ. ແຕ່ບໍ່ເຄີຍມີ ແລະຈະບໍ່ມີອີກ ດານໃດທຽບເທົ່າການໃຫ້ອາຫານແລະນ້ຳ.

Verse 71

अन्नदः प्राणदः प्रोक्तः प्राणदश्चापि सर्वदः । सर्वदानफलं यस्मादन्नदस्य नृपोत्तम ॥ ७१ ॥

ຜູ້ໃຫ້ອາຫານ ຖືກກ່າວວ່າເປັນຜູ້ໃຫ້ຊີວິດ; ແລະຜູ້ໃຫ້ຊີວິດນັ້ນ ແທ້ຈິງແມ່ນຜູ້ໃຫ້ທຸກສິ່ງ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ໃຫ້ອາຫານຍ່ອມໄດ້ຜົນຂອງດານທັງປວງ.

Verse 72

अन्नदो ब्रह्मसदनं याति वंशायुतान्वितः । न तस्य पुनरावृत्तिरिति शास्त्रेषु निश्चितम् ॥ ७२ ॥

ຜູ້ໃຫ້ອາຫານ ຈະໄປຮອດພະສະຖານຂອງພຣະພຣະຫມາ ພ້ອມດ້ວຍລູກຫຼານນັບໝື່ນ; ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ບໍ່ມີການກັບຄືນສູ່ການເກີດໃໝ່—ດັ່ງທີ່ຄໍາພີສາດສະຕຣາກໍານົດແນ່ນອນ।

Verse 73

सद्यस्तुष्टिकरं ज्ञेयं जलदानं यतोऽधिकम् । अन्नदानान्नृपश्रेष्ठ निर्दिष्टं ब्रह्मवादिभिः ॥ ७३ ॥

ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ວ່າ ການໃຫ້ນ້ໍາ ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມພໍໃຈທັນທີ; ແຕ່ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ໄດ້ກ່າວວ່າ ການໃຫ້ອາຫານ ຍິ່ງສູງກວ່າ।

Verse 74

महापातकयुक्तो वा युक्तो वाप्युपपातकैः । जलदो मुच्यते तेभ्य इत्याह कमलोद्भवः ॥ ७४ ॥

ບໍ່ວ່າຈະຖືກປົກຄຸມດ້ວຍມະຫາບາບ (mahāpātaka) ຫຼືກໍມີບາບຮອງ (upapātaka) ກໍຕາມ, ຜູ້ໃຫ້ນ້ໍາ ຍ່ອມພົ້ນຈາກມົນທິນເຫຼົ່ານັ້ນ—ດັ່ງທີ່ “ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ” (ພຣະພຣະຫມາ) ປະກາດໄວ້।

Verse 75

शरीरमन्नजं प्राहुः प्राणानप्यन्नजान्विदुः । तस्मादन्नप्रदो ज्ञेयः प्राणदः पृथिवीपते ॥ ७५ ॥

ເຂົາກ່າວວ່າ ຮ່າງກາຍເກີດຈາກອາຫານ ແລະລົມຫາຍໃຈຊີວິດ (ປຣານ) ກໍຮູ້ວ່າເກີດຈາກອາຫານ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈອມແຜ່ນດິນ, ຜູ້ໃຫ້ອາຫານ ພຶງຮູ້ວ່າເປັນຜູ້ໃຫ້ຊີວິດເອງ।

Verse 76

यद्यत्तुष्टिकरं दानं सर्वकामफलप्रदम् । तस्मादन्नसमं दानं नास्ति भूपाल भूतले ॥ ७६ ॥

ຂອງທານໃດໆທີ່ເຮັດໃຫ້ພໍໃຈ ແລະໃຫ້ຜົນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທຸກປະການ; ແຕ່ໂອ ພະຣາຊາ, ໃນໂລກນີ້ບໍ່ມີທານໃດເທົ່າທຽມກັບການໃຫ້ອາຫານເລີຍ।

Verse 77

अन्नदस्य कुले जाता आसहस्रं नृपोत्तम । नरकं ते न पश्यन्ति तस्मादन्नप्रदो वरः ॥ ७७ ॥

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ! ຜູ້ເກີດໃນຕະກູນຂອງຜູ້ໃຫ້ອາຫານ ຈົນເຖິງພັນຄົນ ບໍ່ເຫັນນະລົກ; ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປະທານອາຫານ ເປັນທານອັນສູງສຸດ।

Verse 78

पादाभ्यङ्गं भक्तियुक्तो योऽतिथेः कुरुतेनरः । स स्नातः सर्वतीर्थेषु गङ्गास्नानपुरःसरम् ॥ ७८ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ດ້ວຍພັກຕິ ນວດຖູທາຂາຂອງແຂກ (ອະຕິຖິ) ຜູ້ນັ້ນ ຖືກນັບວ່າໄດ້ອາບນ້ຳໃນທີ່ທິດທາງສັກສິດທັງປວງ—ໂດຍມີການອາບໃນແມ່ນ້ຳຄັງຄາເປັນອັນດັບທຳອິດ।

Verse 79

तैलाभ्यङ्गं महाराज ब्राह्मणानां करोति यः । स स्नातोऽष्टशतं साग्रं गङ्गायां नात्र संशयः ॥ ७९ ॥

ໂອ ມະຫາຣາຊາ! ຜູ້ໃດທີ່ທານ້ຳມັນນວດ (ໄຕລາພະຍັງກະ) ໃຫ້ແກ່ພຣະພຣາຫມັນ ຜູ້ນັ້ນ ຖືກນັບວ່າໄດ້ອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ແປດຮ້ອຍຄັ້ງ ແລະຍັງເກີນກວ່ານັ້ນ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 80

रोगितान्ब्राह्मणान्यस्तु प्रेम्णा रक्षति रक्षकः । स कोटिकुलसंयुक्तो वसेद् ब्रह्मपुरे युगम् ॥ ८० ॥

ແຕ່ຜູ້ປົກປ້ອງຜູ້ໃດ ທີ່ດ້ວຍຄວາມຮັກແລະເມດຕາ ຄຸ້ມຄອງພຣະພຣາຫມັນຜູ້ເຈັບໄຂ້ ຜູ້ນັ້ນ ມີບຸນດັ່ງມີຕະກູນຮ່ວມສິບລ້ານ ແລະຈະພັກອາໄສໃນນະຄອນຂອງພຣະພຣະຫມາ ຕະຫຼອດໜຶ່ງຍຸກ।

Verse 81

यो रक्षेत्पृथिवीपाल रङ्कं वा रोगिणं नरम् । तस्य विष्णुः प्रसन्नात्मा सर्वान्कामान्प्रयच्छति ॥ ८१ ॥

ໂອ ກະສັດຜູ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນ! ຜູ້ໃດທີ່ປົກປ້ອງຄົນທຸກຍາກ ຫຼືຄົນເຈັບໄຂ້ ພຣະວິດສະນຸຈະພໍໃຈໃນພຣະຫົວໃຈ ແລະປະທານພອນທີ່ປາຖະໜາທັງປວງ।

Verse 82

मनसा कर्मणा वाचा यो रक्षेदामयान्वितम् । सर्वान्कामानवाप्नोति सर्वपापविवर्जितः ॥ ८२ ॥

ຜູ້ໃດປົກປ້ອງ ແລະ ດູແລຜູ້ເຈັບໄຂ້ ດ້ວຍໃຈ ດ້ວຍການກະທຳ ແລະ ດ້ວຍຄຳເວົ້າ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ ແລະ ພົ້ນຈາກບາບທັງໝົດ.

Verse 83

यो ददाति महीपाल निवासं ब्राह्मणाय वै । तस्य प्रसन्नो देवेशः स्वलोकं सम्प्रयच्छति ॥ ८३ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ຜູ້ໃດມອບທີ່ຢູ່ອາໄສໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງຈະພໍໃຈ ແລະ ປະທານໂລກສະຫວັນຂອງພຣະອົງໃຫ້.

Verse 84

ब्राह्मणाय ब्रह्मविदे यो दद्याद्गां पयस्विनीम् । स याति ब्रह्मसदनमन्येषामतिदुर्लभम् ॥ ८४ ॥

ຜູ້ໃດມອບງົວທີ່ໃຫ້ນ້ຳນົມຫຼາຍ ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດສຳນັກຂອງພຣະພຣະຫມາ ອັນຜູ້ອື່ນເຂົ້າເຖິງໄດ້ຍາກຍິ່ງ.

Verse 85

अन्येभ्यः प्रतिगृह्यापि यो दद्याद्गां पयस्विनीम् । तस्य पुण्यफलं वक्तुं नाहं शक्तोऽस्मि पण्डित ॥ ८५ ॥

ແມ່ນແຕ່ຈະໄດ້ຮັບຈາກຜູ້ອື່ນກ່ອນ ຖ້າຜູ້ນັ້ນຍັງມອບງົວທີ່ໃຫ້ນ້ຳນົມຫຼາຍອອກໄປ ຂ້ອຍບໍ່ອາດກ່າວໄດ້ໝົດເຖິງຜົນບຸນອັນເຕັມທີ່ຂອງທານນັ້ນ, ໂອ ທ່ານຜູ້ຮູ້.

Verse 86

कपिलां वेदविदुषे यो ददाति पयस्विनीम् । स एव रुद्रो भूपाल सर्वपापविवर्जितः ॥ ८६ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ຜູ້ໃດມອບງົວກະປິລາ (ສີນ້ຳຕານອ່ອນ) ທີ່ນ້ຳນົມຫຼາຍ ໃຫ້ແກ່ຜູ້ຮູ້ພຣະເວດ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນດັ່ງພຣະຣຸດຣະເອງ ແລະ ພົ້ນຈາກບາບທັງໝົດ.

Verse 87

विप्राय वेदविदुषे दद्यादुभयतोमुखीम् । यस्तस्य पुण्यं सङ्ख्यातुं न शक्तोऽब्दशतैरपि ॥ ८७ ॥

ຄວນຖວາຍທານ «ອຸພະຍະໂຕ-ມຸຂີ» ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ວິດາ; ບຸນຂອງການນັ້ນ ບໍ່ມີໃຜນັບໄດ້ ແມ່ນແຕ່ຜ່ານໄປຮ້ອຍປີກໍຕາມ।

Verse 88

तस्य पुण्यफलं राजञ्श्छृणु वक्ष्यामि तत्त्वतः । एकतः क्रतवः सर्वे समग्रवरदक्षिणाः ॥ ८८ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ ຈົ່ງຟັງ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍຜົນບຸນຂອງມັນຕາມຄວາມຈິງ. ມັນເທົ່າກັບກຣະຕຸຍັດທັງປວງ ທີ່ປະກອບພ້ອມກັນ ພ້ອມດ້ວຍດັກຊິນາອັນສົມບູນແລະປະເສີດ.

Verse 89

एकतो भयभीतस्य प्राणिनः प्राणरक्षणम् । संरक्षति महीपाल यो विप्रं भयविह्वलम् ॥ ८९ ॥

ອີກດ້ານໜຶ່ງ ມັນເທົ່າກັບການຮັກສາຊີວິດຂອງສັດມີຊີວິດທີ່ຫວາດກົວອັນຕະລາຍ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ກະສັດຜູ້ປົກປ້ອງພຣາຫມັນທີ່ສັ່ນຫວາດດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ຍ່ອມຮັກສາຊີວິດນັ້ນແທ້.

Verse 90

स स्नातः सर्वतीर्थेषु सर्वयज्ञेषु दीक्षितः । वस्त्रदो रुद्र भवनं कन्यादो ब्रह्मणः पदम् ॥ ९० ॥

ຜູ້ນັ້ນຖືກນັບວ່າເປັນຜູ້ອາບນ້ຳໃນທຸກຕີຣະຖະ ແລະເປັນຜູ້ຮັບດິກຊາໃນຍັດທຸກຢ່າງ. ຜູ້ໃຫ້ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ບັນລຸສຳນັກຂອງຣຸດຣະ; ຜູ້ໃຫ້ທິດາ (ໃນພິທີແຕ່ງງານ) ບັນລຸຕຳແໜ່ງຂອງພຣະພຣະຫມາ.

Verse 91

हेमदो विष्णुभवनं प्रयाति स्वकुलान्वितः । यस्तु कन्यामलङ्कृत्य ददात्यध्यात्मवेदिने ॥ ९१ ॥

ຜູ້ໃຫ້ຄຳ ຈະໄປສູ່ສຳນັກຂອງພຣະວິດສະນຸ ພ້ອມດ້ວຍວົງຕະກູນຂອງຕົນ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ປະດັບທິດາໃຫ້ງາມ ແລ້ວມອບນາງ (ໃນພິທີແຕ່ງງານ) ແກ່ຜູ້ຮູ້ອາດຕະມະພາຍໃນ ຍ່ອມບັນລຸເປົ້າໝາຍສູງສຸດນັ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 92

शतवंशसमायुक्तः स व्रजेद् ब्रह्मणः पदम् । कार्तिक्यां पौर्णमास्यां वा आषाढ्यां वापि भूपते ॥ ९२ ॥

ຜູ້ມີວົງສານຸວົງຫຼາຍຮ້ອຍສາຍ ຈະໄດ້ເຖິງຖິ່ນພຳນັກຂອງພຣະພຣະຫມາ—ໃນວັນເດືອນເຕັມເດືອນກາຣຕິກາ ຫຼື ເດືອນເຕັມເດືອນອາສາດາ, ໂອ ພຣະຣາຊາ।

Verse 93

वृषभं शिवतुष्ट्यर्थमुत्सृजेत्तत्फलं शृणु । सप्तजन्मार्जितैः पापैर्विमुक्तो रुद्र रूपभाक् ॥ ९३ ॥

ເພື່ອໃຫ້ພຣະສິວະພໍໃຈ ຄວນປ່ອຍງົວຜູ້ໜຶ່ງຕົວ—ຈົ່ງຟັງຜົນຂອງການນັ້ນ: ພົ້ນຈາກບາບທີ່ສະສົມມາໃນເຈັດຊາດ ແລະໄດ້ຮູບພຣະຣຸດຣະ (ຄ້າຍພຣະສິວະ).

Verse 94

कुलसप्ततिसंयुक्तो रुद्रे ण सह मोदते । शिवलिङ्गाङ्कितं कृत्वा महिषं यः समुत्सृजेत् ॥ ९४ ॥

ຜູ້ໃດປ່ອຍຄວາຍ (ມະຫິສ) ຫຼັງຈາກໝາຍດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍລິງຄະຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ນັ້ນຈະເບີກບານຮ່ວມກັບພຣະຣຸດຣະ ພ້ອມດ້ວຍວົງສານຸວົງເຈັດສິບຊົນຊາດ।

Verse 95

न तस्य यातनालोको भवेन्नृपतिसत्तम । ताम्बूलदानं यः कुर्याच्छक्तितो नृपसत्तम ॥ ९५ ॥

ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ໃດຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຖວາຍຕາມບູລະ (ໃບໝາກພູຊາ) ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ໄດ້ປະສົບໂລກແຫ່ງການທໍລະມານແລະການລົງໂທດ।

Verse 96

तस्य विष्णुः प्रसन्नात्मा ददात्यायुर्यशः श्रियम् । क्षीदो घृतदश्चैव मधुदो दधिदस्तथा ॥ ९६ ॥

ພຣະວິສນຸ ເມື່ອພໍໃຈໃນໃຈຕໍ່ຜູ້ນັ້ນ ຈະປະທານອາຍຸຍືນ, ຊື່ສຽງ ແລະຄວາມຮັ່ງມີ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຜູ້ຖວາຍນົມ, ນ້ຳມັນເນີຍ (ກຣີ), ນ້ຳເຜິ້ງ ແລະນົມສົ້ມ (ດະທິ) ກໍໄດ້ພອນເຫຼົ່ານີ້ເຊັ່ນກັນ।

Verse 97

दिव्याब्दायुतपर्यन्तं स्वर्गलोके महीयते । प्रयाति ब्रह्मसदनमिक्षुदाता नृपोत्तम ॥ ९७ ॥

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ຖວາຍອ້ອຍ ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນສະຫວັນໂລກ ຈົນຄົບສິບພັນປີເທວະ; ແລ້ວຈຶ່ງໄປຮອດພຣະສະຖານຂອງພຣະພຣະຫມາ.

Verse 98

गन्धदः पुण्यफलदः प्रयाति ब्रह्मणः पदम् । गुडेक्षुरसदश्चैव प्रयाति क्षीरसागरम् ॥ ९८ ॥

ຜູ້ຖວາຍຂອງຫອມ ຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນ ແລະໄປຮອດພຣະບົດຂອງພຣະພຣະຫມາ; ແລະຜູ້ຖວາຍນ້ຳຕານກ້ອນ (jaggery) ກັບນ້ຳອ້ອຍ ຍ່ອມໄປຮອດທະເລນ້ຳນົມ (Kṣīra-sāgara).

Verse 99

भटानां जलदो याति सूर्यलोकमनुत्तमम् । विद्यादानेन सायुज्यं माधवस्य व्रजेन्नरः ॥ ९९ ॥

ຜູ້ໃຫ້ນ້ຳແກ່ຜູ້ຂັດສົນ ຍ່ອມໄປຮອດສຸຣະຍະໂລກ (Sūrya-loka) ອັນສູງສຸດ; ແຕ່ຜູ້ຖວາຍວິຊາອັນສັກສິດ ຍ່ອມໄປສູ່ສາຍຸຊະ (sāyujya) ກັບພຣະມາທະວະ (Viṣṇu).

Verse 100

विद्यादानं महीदानं गोदानं चोत्तमोत्तमम् । नरकादुद्धरन्त्येव जपवाहनदोहनात् ॥ १०० ॥

ການຖວາຍວິຊາ, ການຖວາຍດິນ, ແລະ—ສູງສຸດເຫນືອສູງສຸດ—ການຖວາຍງົວ; ທັງໝົດນີ້ຍ່ອມຍົກຜູ້ໃຫ້ອອກຈາກນະລົກ ໂດຍການນຳງົວໄປໃຊ້ໃນຍັດຍະ (yajña) ແລະການບູຊາ, ເປັນພາຫະນະ, ແລະໂດຍການຮີດນ້ຳນົມ.

Verse 101

सर्वेषामपि दानानां विद्यादानं विशिष्यते । विद्यादानेन सायुज्यं विष्णोर्याति नृपोत्तम ॥ १०१ ॥

ໃນບັນດາທານທັງປວງ ທານແຫ່ງວິຊາເປັນທີ່ຍິ່ງກວ່າ. ໂດຍການຖວາຍວິຊາ, ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປຮອດສາຍຸຊະ (sāyujya) ກັບພຣະວິດສະນຸ (Viṣṇu).

Verse 102

नरस्त्विन्धनदानेन मुच्यते ह्युपपातकैः । शालग्रामशिलादानं महादानं प्रकीर्तितम् ॥ १०२ ॥

ດ້ວຍການຖວາຍໄມ້ເປັນເຊື້ອໄຟ ຄົນຜູ້ໃຫ້ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບນ້ອຍໆແນ່ນອນ; ແລະການຖວາຍຫີນຊາລະກຣາມ ຖືກກ່າວຂານວ່າເປັນມະຫາທານອັນສູງສຸດ។

Verse 103

यद् दत्वा मोक्षमाप्नोति लिङ्गदानं तथा स्मृतम् । ब्रह्माण्डकोटिदानेन यत्फलं लभते नरः ॥ १०३ ॥

ທານທີ່ໃຫ້ແລ້ວໄດ້ຮັບໂມກະ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນການຖວາຍລິງຄະ. ມັນໃຫ້ຜົນບຸນເທົ່າກັນກັບການຖວາຍບຣະຫມານດານັບໂກດິ (ຈັກກະວານ) ຈຳນວນຫຼາຍ.

Verse 104

तत्फलं समवाप्नोति लिङ्गदानान्न संशयः । शालग्रामशिलादाने ततोऽपि द्विगुणं फलम् ॥ १०४ ॥

ຜູ້ໃຫ້ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນນັ້ນຈາກການຖວາຍລິງຄະ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແລະການຖວາຍຫີນຊາລະກຣາມ ຜົນບຸນຍິ່ງເປັນສອງເທົ່າກວ່ານັ້ນ.

Verse 105

शालग्रामशिलारूपी विष्णुरेवेति विश्रुतः । यो ददाति नरो दानं गृहेषु महतां प्रभो ॥ १०५ ॥

ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ, ເປັນທີ່ຮູ້ກັນດີວ່າ ພຣະວິດສະນຸເອງສະຖິດຢູ່ໃນຮູບຂອງຫີນຊາລະກຣາມ. ຜູ້ໃດຖວາຍທານນີ້ໃນເຮືອນຂອງຜູ້ດີແລະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຍ່ອມໄດ້ຮັບບຸນທຳອັນໃຫຍ່.

Verse 106

गङ्गास्नानफलं तस्य निश्चितं नृप जायते । रत्नान्वितसुवर्णस्य प्रदानेन नृपोत्तम ॥ १०६ ॥

ໂອ້ ພຣະຣາຊາ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນເທົ່າກັບການອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ໂດຍການຖວາຍຄຳທີ່ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີ, ໂອ້ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ.

Verse 107

भुक्तिमुक्तिमवाप्नोति महादानं यतः स्मृतम् । नरो माणिक्यदानेन परं मोक्षमवाप्नुयात् ॥ १०७ ॥

ເນື່ອງຈາກຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ «ມະຫາທານ» ທີ່ໃຫ້ທັງຄວາມສຸກໂລກີ ແລະ ໂມກສະ, ຜູ້ໃດບໍລິຈາກແກ້ວມານິກຍະ (ຮູບີ) ອາດບັນລຸໂມກສະສູງສຸດ.

Verse 108

ध्रुवलोकमवाप्नोति वज्रदानेन मानवः । स्वर्गं विद्रुमदानेन रुद्र लोकमवाप्नुयात् ॥ १०८ ॥

ມະນຸດຜູ້ໃຫ້ວັດຊະຣະ (ເພັດ) ຈະໄດ້ບັນລຸທຣຸວະໂລກ; ຜູ້ໃຫ້ວິດຣຸມ (ປະກາລັງ) ຈະໄດ້ສະຫວັນ ແລະອາດບັນລຸຣຸດຣະໂລກ.

Verse 109

प्रयाति यानदानेन मुक्तादानेन चैन्दवम् । वैडूर्यदो रुद्र लोकं पुष्परागप्रदस्तथा ॥ १०९ ॥

ຜູ້ໃຫ້ຍານະ (ທານຍານ) ຈະໄດ້ໄປສູ່ເສັ້ນທາງສະຫວັນ; ຜູ້ໃຫ້ມຸກດາ (ໄຂ່ມຸກ) ຈະເຖິງໂລກແຫ່ງຈັນທຣະ. ຜູ້ໃຫ້ໄວດູຣຍະ (ແກ້ວຕາແມວ) ຈະເຖິງຣຸດຣະໂລກ; ແລະຜູ້ໃຫ້ປຸສປະຣາກະ (ໂທປາຊ) ກໍຈະເຖິງຖິ່ນພຳນັກອັນສູງສົ່ງຕາມຄວນ.

Verse 110

पुष्परागप्रदानेन सर्वत्र सुखमश्नुते । अश्वदो ह्यश्वसान्निध्यं चिरं व्रजति भूमिप ॥ ११० ॥

ດ້ວຍການໃຫ້ປຸສປະຣາກະ (ໂທປາຊ) ຜູ້ນັ້ນຈະເສວຍສຸກທຸກແຫ່ງ. ແລະໂອ ພຣະຣາຊາ, ຜູ້ໃຫ້ມ້າ ຈະໄດ້ຢູ່ໃກ້ຊິດກັບມ້າເປັນເວລາຍາວນານ.

Verse 111

गजदानेन महता सर्वान्कामानवाप्नुयात् । प्रयाति यानदानेन स्वर्गं स्वर्यानमास्थितः ॥ १११ ॥

ດ້ວຍມະຫາທານແຫ່ງການໃຫ້ຊ້າງ ຜູ້ນັ້ນອາດໄດ້ບັນລຸຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ. ແລະດ້ວຍທານຍານ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ສະຫວັນ ໂດຍຂຶ້ນນັ່ງຢູ່ເທິງພາຫະນະທິບຍະ.

Verse 112

महिषीदो जयत्येव ह्यपमृत्युं न संशयः । गवां तृणप्रदानेन रुद्र लोकमवाप्नुयात् ॥ ११२ ॥

ຜູ້ໃຫ້ທານແມ່ຄວາຍ-ແມ່ງົວ ຍ່ອມຊະນະຄວາມຕາຍກ່ອນເວລາ ຢ່າງແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແລະດ້ວຍການໃຫ້ຫຍ້າ/ອາຫານແກ່ງົວ ຈະໄດ້ບັນລຸໂລກຂອງ ຣຸດຣະ (ຊິວະ)។

Verse 113

वारुणं लोकमाप्नोति महीश लवणप्रदः । स्वाश्रमाचारनिरता सर्वभूतहिते रताः ॥ ११३ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ຜູ້ໃຫ້ທານເກືອ ຈະໄດ້ຮອດໂລກຂອງ ວາຣຸນະ. ຜູ້ທີ່ຍຶດໝັ້ນໃນຫນ້າທີ່ຕາມອາສຣະມະຂອງຕົນ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ ກໍໄດ້ບັນລຸຄວາມມົງຄຸນເຊັ່ນກັນ.

Verse 114

अदाम्भिका गतासूयाः प्रयान्ति ब्रह्मणः पदम् । परोपदेशनिरता वीतरागा विमत्सरा ॥ ११४ ॥

ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີການເສີມແຕ່ງຫຼອກລວງ, ລະທິ້ງຄວາມອິດສາ, ມຸ່ງໝັ້ນໃນການຊີ້ນໍາຜູ້ອື່ນ, ມີໃຈບໍ່ຕິດພັນ ແລະບໍ່ອິດສາຮ້າຍ—ຄົນເຊັ່ນນັ້ນ ຈະໄດ້ຮອດສະຖານະສູງສຸດແຫ່ງ ພຣະພຣະຫມັນ.

Verse 115

हरिपादार्चनरताः प्रयान्ति सदनं हरेः । सत्सङ्गाह्लादनिरताः सत्कर्मसु सदोद्यताः ॥ ११५ ॥

ຜູ້ທີ່ມຸ່ງໝັ້ນໃນການບູຊາພຣະບາດຂອງ ຮະຣິ ຈະໄດ້ໄປຮອດພຣະສະຖານຂອງ ຮະຣິ. ພວກເຂົາຊື່ນບານໃນຄວາມປິຕິແຫ່ງສັດສັງຄະ (ສັງຄົມຜູ້ດີ) ແລະຂະຫຍັນຢູ່ເທື່ອໃນກຳດີ.

Verse 116

परापवादविमुखाः प्रयान्ति हरिमन्दिरम् । नित्यं हितकरा ये तु ब्राह्मणेषु च गोषु च ॥ ११६ ॥

ຜູ້ທີ່ຫຼີກເວັ້ນຈາກການນິນທາວ່າຮ້າຍຜູ້ອື່ນ ຈະໄດ້ໄປຮອດພຣະວິຫານ/ພຣະສະຖານຂອງ ຮະຣິ. ແລະຜູ້ທີ່ເຮັດປະໂຫຍດເປັນນິດໃຫ້ແກ່ພຣາຫມະນະ ແລະງົວ ກໍຈະໄດ້ຮອດທີ່ນັ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 117

परस्त्रीसङ्गविमुखा न पश्यन्ति यमालयम् । जितेन्द्रि या जिताहारा गोषु क्षान्ताः सुशीलिनः ॥ ११७ ॥

ຜູ້ທີ່ຫຼີກຫ່າງຈາກການຄົບຫາກັບເມຍຂອງຄົນອື່ນ ບໍ່ເຫັນທີ່ພຳນັກຂອງພະຍົມ. ຜູ້ຄວບຄຸມອິນຊີ ກິນອາຫານພອດປານ, ອົດທົນ ແລະອ່ອນໂຍນຕໍ່ຝູງງົວ, ມີຄຸນຄວາມດີ—ບໍ່ໄປສູ່ໂລກແຫ່ງການລົງໂທດ.

Verse 118

ब्राह्मणेषु क्षमाशीलाः प्रयान्ति भवनं हरेः । अग्निशुश्रूषवश्चैव गुरुशुश्रूषकास्तथा ॥ ११८ ॥

ຜູ້ທີ່ອົດທົນ ແລະອະໄພຕໍ່ພຣາຫມັນ ຈະໄປຮອດພຳນັກຂອງພະຫາຣິ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຜູ້ອຸທິດໃຈຮັບໃຊ້ໄຟສັກສິດ ແລະຜູ້ຮັບໃຊ້ຄູອາຈານ (ກຸຣຸ) ກໍໄປຮອດທີ່ນັ້ນ.

Verse 119

पतिशुश्रूषणरता न वै संसृतिभागिनः । सदा देवार्चनरता हरिनामपरायणाः ॥ ११९ ॥

ຜູ້ທີ່ມຸ່ງໝັ້ນຮັບໃຊ້ສາມີ ບໍ່ແມ່ນຜູ້ມີສ່ວນໃນວົງວຽນສັງສາຣ. ຜູ້ທີ່ບູຊາເທວະຮູບເປັນນິດ ແລະອຸທິດໃຈແກ່ນາມຂອງພະຫາຣິຢ່າງໝົດຈິດ—ຍ່ອມພົ້ນຈາກສັງສາຣ.

Verse 120

प्रतिग्रहनिवृत्ताश्च प्रयान्ति परमं पदम् । अनाथं विप्रकुणपं ये दहेयुर्नृपोत्तम ॥ १२० ॥

ຜູ້ທີ່ຫຼີກຫ່າງຈາກການຮັບຂອງກຳນັນ (ທີ່ບໍ່ຖືກທຳມະ) ຈະໄປຮອດບົດສູງສຸດ. ແລະໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ທີ່ເຜົາສົບຂອງພຣາຫມັນທີ່ບໍ່ມີຜູ້ຮັບຮອງ ກໍໄປຮອດສະພາບສູງສຸດເຊັ່ນກັນ.

Verse 121

अश्वमेधसहस्राणां फलमश्नुवते सदा । पत्रैः पुष्पैः फलैर्वापि जलैर्वा मनुजेश्वर ॥ १२१ ॥

ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ, ຜູ້ໃດບູຊາເປັນນິດ ແມ່ນແຕ່ໃບໄມ້, ດອກໄມ້, ໝາກໄມ້ ຫຼືນ້ຳ ກໍຍ່ອມໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບອັດສະວະເມທະພັນຄັ້ງ.

Verse 122

पूजया रहितं लिङ्गमचर्येत्तत्फलं शृणु । अप्सरोगणगन्धर्वैः स्तूयमानो विमानगः ॥ १२२ ॥

ຈົ່ງຟັງຜົນແຫ່ງການນະມັດສະການລິງຄະ ໂດຍບໍ່ມີເຄື່ອງບູຊາຕາມພິທີ: ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຂຶ້ນວິມານບິນ ແລະຖືກຝູງອັບສະຣາ ແລະຄັນທະວະ ສັນລະເສີນຊົມເຊີຍ।

Verse 123

प्रयाति शिवसान्निध्यमित्याह कमलोद्भवः । चुलुकोदकमात्रेण लिङ्गं संस्नाप्य भूमिप ॥ १२३ ॥

“ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຂົ້າໃກ້ຊິວະ” ດັ່ງນີ້ ກະມະໂລດພະວະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ກ່າວ ໂອ ພຣະຣາຊາ—ແມ່ນແຕ່ອາບລິງຄະຂອງຊິວະ ດ້ວຍນ້ຳພຽງຝາມືໜຶ່ງກໍພໍ।

Verse 124

लक्षाश्वमेधजं पुण्यं संप्राप्नोति न संशयः । पूजया रहितं लिङ्गं कुसुमैर्योऽचयेत्सुधीः ॥ १२४ ॥

ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ: ຜູ້ມີປັນຍາທີ່ນຳດອກໄມ້ໄປຖວາຍແກ່ລິງຄະ ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີພິທີບູຊາຄົບຖ້ວນ ກໍໄດ້ບຸນທຽບເທົ່າບຸນຈາກອັດສະວະເມດະ ໜຶ່ງແສນຄັ້ງ।

Verse 125

अश्वमेधायुतफलं भवेत्तस्य जनेश्वर । भक्ष्यैर्भोज्यैः फलैर्वापि शून्यं लिङ्गं प्रपूज्य च ॥ १२५ ॥

ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ, ຜົນບຸນຂອງຜູ້ນັ້ນຈະເທົ່າກັບອັດສະວະເມດະ ໜຶ່ງໝື່ນຄັ້ງ, ຫາກເຂົາບູຊາລິງຄະອັນບໍ່ປາກົດຮູບ ດ້ວຍເຄື່ອງຖວາຍງ່າຍໆ—ອາຫານກິນ, ອາຫານປຸງ, ຫຼືໝາກໄມ້—ຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 126

शिवसायुज्यमाप्नोति पुनरावृत्तिवर्जितम् । पूजया रहितं विष्णुं योऽचयेदर्कवंशज ॥ १२६ ॥

ໂອ ຜູ້ສືບສາຍວົງສຸລິຍະ, ຜູ້ໃດທີ່ນະມັດສະການວິດສະນຸ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີພິທີບູຊາຄົບຖ້ວນ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮອດຊິວະ-ສາຍຸຊະ (ການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບຊິວະ) ອັນປາສະຈາກການກັບຄືນ (ການເກີດໃໝ່)។

Verse 127

जलेनापि स सालोक्यं विष्णोर्याति नरोत्तम । देवतायतने यस्तु कुर्यात्सम्मार्जनं सुधीः ॥ १२७ ॥

ໂອ ຜູ້ດີເລີດ, ແມ່ນແຕ່ການຊໍາລະດ້ວຍນ້ໍາກໍຕາມ, ຜູ້ມີປັນຍາທີ່ກວາດແລະຊໍາລະໃນວິຫານຂອງເທວະ ຈະໄດ້ຮັບ sālokya ຄືຢູ່ໃນໂລກດຽວກັນກັບພຣະວິສນຸ।

Verse 128

यावत्पांसु युगावासं वैष्णवे मन्दिरे लभेत् । शीर्णं स्फटिकलिङ्गं तु यः संदध्यान्नृपोत्तम ॥ १२८ ॥

ໂອ ກະສັດຜູ້ດີເລີດ, ຕາມທີ່ຜູ້ໃດຈະໄດ້ຢູ່ແລະຮັບໃຊ້ໃນວິຫານໄວສະນະວະ ແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະສັ້ນໆ, ກຸສົນກໍສະສົມແກ່ຜູ້ທີ່ຟື້ນຟູແລະຕັ້ງຄືນສັນຍາລັກຄຣິສຕັນ (liṅga) ທີ່ສຶກຫຼໍ່.

Verse 129

शतजन्मार्जितैः पापैर्मुच्यते स तु मानवः । यस्तु देवालये राजन्नपि गोचर्ममात्रकम् ॥ १२९ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທີ່ສະສົມມາແຕ່ຮ້ອຍຊາດ; ຜູ້ທີ່ໃນເຂດວິຫານ ແມ່ນແຕ່ເນື້ອທີ່ເທົ່າຜິວງົວໜຶ່ງຜືນ ກໍໄດ້ເຮັດກິດທຳອັນສັກສິດ (ເຊັ່ນ ອຸທິດ ຫຼື ຖວາຍດິນ/ພື້ນທີ່).

Verse 130

जलेन सिञ्चेद् भूभागं सोऽपि स्वर्गं लभेन्नरः । गन्धोदकेन यः सिञ्चेद्देवतायतने भुवम् ॥ १३० ॥

ຜູ້ໃດພຽງແຕ່ພອຍນ້ໍາລົງໃສ່ພື້ນດິນບາງສ່ວນ ກໍໄດ້ຮັບສະຫວັນ; ແລະຜູ້ທີ່ພອຍນ້ໍາຫອມລົງໃສ່ດິນໃນສະຖານສັກສິດຂອງເທວະ ຍິ່ງໄດ້ກຸສົນຫຼາຍກວ່ານັ້ນ.

Verse 131

यावत्कणानुकल्पं तु तिष्ठेत देवसन्निधौ । मृदा धातुविकारैर्वा यो लिम्पेद्देवतागृहम् ॥ १३१ ॥

ແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະທີ່ເທົ່າກັບເວລາຂອງອະນຸພາກໜຶ່ງ, ຜູ້ໃດຢືນຢູ່ໃນພຣະສະນິດຂອງເທວະ; ຫຼືຜູ້ໃດທາປູນ ແລະຊ່ອມແປງເຮືອນພຣະດ້ວຍດິນ ຫຼືດ້ວຍສ່ວນປະສົມຈາກໂລຫະ, ການນັ້ນເປັນກຸສົນຢ່າງສູງ.

Verse 132

स कोटिकुलमुद्धृत्य याति साम्यं मधुद्विषः । शिलाचूर्णेन यो मर्त्यो देवागारं तु लेपयेत् ॥ १३२ ॥

ຜູ້ໃດເປັນມະນຸດ ນຳຜົງຫີນມາປູນທາວັດຂອງເທວະ ຜູ້ນັ້ນຍົກກູ້ວົງຕະກູນໄດ້ໜຶ່ງໂກດິ ແລະໄດ້ຄວາມເສມພາບໃກ້ຊິດກັບ ມະທຸດວິສ (ພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ປະຫານມະທຸ)។

Verse 133

स्वस्तिकादीनि वा कुर्यात्तस्य पुण्यमनन्तकम् । यः कुर्याद्दीपरचनां देवतायतने नृप ॥ १३३ ॥

ຫຼືຈະເຮັດເຄື່ອງໝາຍມົງຄຸນ ເຊັ່ນ ສະວັດສະຕິກະ ແລະອື່ນໆ ບຸນຂອງຜູ້ນັ້ນຈະໄຮ້ຂອບເຂດ. ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຜູ້ໃດຈັດວາງດວງໄຟບູຊາໃນວັດຂອງເທວະ ຍ່ອມໄດ້ບຸນອັນຫາທີ່ສິ້ນສຸດບໍ່ໄດ້.

Verse 134

तस्य पुण्यं प्रसङ्ख्यातुं नोत्सहेऽब्दशतैरपि । अखण्डदीपं यः कुर्याद्विष्णोर्वा शङ्करस्य च ॥ १३४ ॥

ບຸນຂອງຜູ້ນັ້ນ ຂ້ອຍບໍ່ອາດນັບຄຳນວນໄດ້ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຮ້ອຍປີ. ຜູ້ໃດຕັ້ງດວງໄຟບໍ່ຂາດ ເພື່ອພຣະວິດສະນຸ ຫຼືເພື່ອພຣະສັງກະຣະກໍຕາມ.

Verse 135

क्षणे क्षणेऽश्वमेधस्य फलं तस्य न दुर्लभम् । अर्चितं शङ्करं दृष्ट्वा विष्णुं वापि नमेत्तु यः ॥ १३५ ॥

ຜູ້ໃດເບິ່ງເຫັນພຣະສັງກະຣະທີ່ຖືກບູຊາ ໃນທຸກຂະນະ ແລ້ວກໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະວິດສະນຸດ້ວຍ ຜົນບຸນຂອງອັດສະວະເມດະຍັດ ຍ່ອມໄດ້ມາງ່າຍ ແລະເກີດຊ້ຳໆ.

Verse 136

स विष्णुभवनं प्राप्य मोदते च युगायुतम् । देव्याः प्रदक्षिणामेकां सप्त सूर्यस्य भूमिप ॥ १३६ ॥

ເຂົາໄດ້ເຖິງພຣະວິດສະນຸພະວັງ ແລະຊື່ນບານຢູ່ທີ່ນັ້ນຕະຫຼອດສິບພັນຍຸກ. ໂອ ພຣະຣາຊາ, ການເດີນວຽນຂວາຮອບເທວີພຽງໜຶ່ງຮອບ ໃຫ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບການວຽນຮອບພຣະອາທິດເຈັດຮອບ.

Verse 137

तिस्रो विनायकस्यापि चतस्रो विष्णुमन्दिरे । कृत्वा तत्तद्गृहं प्राप्य मोदते युगलक्षकम् ॥ १३७ ॥

ເມື່ອສ້າງສະຖານບູຊາ 3 ສໍາລັບ ວິນາຍກະ ແລະ 4 ໃນວິຫານຂອງ ພຣະວິສນຸ ແລ້ວ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຖິງພຣະສະຖານອັນຄວນໄດ້ ແລະຊື່ນບານຢູ່ນັ້ນຕະຫຼອດ 200,000 ຍຸກະ.

Verse 138

यो विष्णोर्भक्तिभावेन तथैव गोद्विजस्य च । प्रदक्षिणां चरेत्तस्य ह्यश्वमेधः पदे पदे ॥ १३८ ॥

ຜູ້ໃດມີໃຈພັກດີຕໍ່ ພຣະວິສນຸ ແລະເຮັດປະທັກສິນາ (ເດີນວຽນ) ຮອບງົວ ແລະພຣາຫມັນ, ທຸກກ້າວຂອງຜູ້ນັ້ນມີບຸນເທົ່າກັບພິທີ ອັດສະວະເມດະ.

Verse 139

काश्यां माहेश्वरं लिङ्गं संपूज्य प्रणमेत्तु यः । न तस्य विद्यते कृत्यं संसृतिर्नैव जायते ॥ १३९ ॥

ຜູ້ໃດໃນ ກາຊີ ບູຊາ ລິງຄະມາເຫສະວະຣະ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລ້ວກໍກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ, ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນບໍ່ມີພັນທະກິດອື່ນອີກ; ການເກີດໃໝ່ໃນສັງສາຣະບໍ່ເກີດຂຶ້ນເລີຍ.

Verse 140

शिवं प्रदक्षिणं कृत्वा सव्येनैव विधानतः । नरो न च्यवते स्वर्गाच्छङ्करस्य प्रसादतः ॥ १४० ॥

ເມື່ອເຮັດປະທັກສິນາຮອບ ພຣະຊິວະ ຕາມພິທີທີ່ກໍານົດ ໂດຍໃຫ້ພຣະອົງຢູ່ຂ້າງຊ້າຍ, ມະນຸດບໍ່ຕົກຈາກສະຫວັນ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ຊັງກະຣະ.

Verse 141

स्तुत्वा स्तोत्रैर्जगन्नाथं नारायणमनामयम् । सर्वान्कामानवाप्नोति मनसा यद्यदिच्छति ॥ १४१ ॥

ເມື່ອສັນລະເສີນ ຈະກັນນາຖະ—ນາຣາຍະນະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ບໍ່ມີໂລກ ແລະບໍ່ມີມົນທິນ—ດ້ວຍບົດສະຕົດ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ ຕາມທີ່ໃຈປາດຖະໜາ.

Verse 142

देवतायतने यस्तु भक्तियुक्तः प्रनृत्यति । गायते वा स भूपाल रुद्र लोके च मुक्तिभाक् ॥ १४२ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ຜູ້ໃດມີພັກຕິ ແລ້ວຟ້ອນຫຼືຮ້ອງເພງໃນວິຫານຂອງເທວະ ຈະໄດ້ຮັບມົກສະ ແລະເຖິງໂລກຂອງຣຸດຣະດ້ວຍ.

Verse 143

ये तु वाद्यं प्रकुर्वन्ति देवतायतने नराः । ते हंसयानमारूढा व्रजन्ति ब्रह्मणः पदम् ॥ १४३ ॥

ແຕ່ຜູ້ຄົນທີ່ບັນເລງເຄື່ອງດົນຕີໃນວິຫານຂອງເທວະ ຈະຂຶ້ນຂີ່ພາຫະນະດຸດຫົງ ແລ້ວໄປສູ່ພະບົດຂອງພຣະພຣະຫມາ.

Verse 144

करतालं प्रकुर्वन्ति देवतायतने तु ये । ते सर्वपापनिर्मुक्ता विमानस्था युगायुतम् ॥ १४४ ॥

ຜູ້ໃດຕົບມື (ກະຣະຕາລ) ໃນວິຫານຂອງເທວະ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ; ນັ່ງຢູ່ໃນວິມານຟ້າ ແລະພັກຢູ່ສະຫວັນເປັນເວລາສິບພັນຍຸກ.

Verse 145

देवतायतने ये तु घण्टानादं प्रकुर्वते । तेषां पुण्यं निगदितुं न समर्थः शिवः स्वयम् ॥ १४५ ॥

ຜູ້ໃດຕີລະຄັງໃນວິຫານຂອງເທວະ ບຸນກຸສົນຂອງເຂົາເຈົ້າ ແມ່ນແຕ່ພຣະສິວະເອງກໍບໍ່ອາດກ່າວໄດ້ຄົບຖ້ວນ.

Verse 146

भेरीमृदङ्गपटहमुरजैश्च सडिण्डिमैः । संप्रीणयन्ति देवेशं तेषां पुण्यफलं शृणु ॥ १४६ ॥

ດ້ວຍກອງໃຫຍ່ (ເພຣີ), ມຣິດັງກະ, ປະຖະ, ມຸຣະຊະ ແລະ ດິນດິມະ, ພວກເຂົາເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງຊື່ນບານ; ຈົ່ງຟັງຜົນບຸນອັນເກີດຈາກນີ້.

Verse 147

देवस्त्रीगणसंयुक्ताः सर्वकामैः समर्चिताः । स्वर्गलोकमनुप्राप्य मोदन्ते कल्पपञ्चकम् ॥ १४७ ॥

ມີຝູງນາງເທວະດາຮ່ວມຄຽງ ແລະໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາທຸກປະການ ພວກເຂົາໄດ້ເຖິງໂລກສະຫວັນ ແລະຊື່ນບານຢູ່ນັ້ນຕະຫຼອດຫ້າກັລປະ।

Verse 148

देवतामन्दिरे कुर्वन्नरः शङ्खं नृप । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुना सह मोदते ॥ १४८ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ສ້າງຫຼືຕິດຕັ້ງສັງຂ໌ໃນວິຫານຂອງເທວະດາ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະຊື່ນບານຮ່ວມກັບພຣະວິດສະນຸ।

Verse 149

तालकांस्यादिनिनदं कुर्वन् विष्णुगृहे नरः । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकमवाप्नुयात् ॥ १४९ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດສຽງສິ່ງດົນຕີເຊັ່ນ ສິ່ງຕີສຽງ, ກະດິ່ງ, ເຄື່ອງທອງສຳລິດ ແລະອື່ນໆ ໃນເຮືອນວິຫານຂອງພຣະວິດສະນຸ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄດ້ເຖິງໂລກຂອງພຣະວິດສະນຸ।

Verse 150

यो देवः सर्वदृग्विष्णुर्ज्ञानरूपी निरञ्जनः । सर्वधर्मफलं पूर्णं संतुष्टः प्रददाति च ॥ १५० ॥

ເທວະດານັ້ນ—ພຣະວິດສະນຸ—ຜູ້ເຫັນທຸກສິ່ງ, ຜູ້ມີຮູບເປັນປັນຍາ, ແລະບໍ່ມີມົນທິນ; ເມື່ອພຣະອົງພໍໃຈ ພຣະອົງປະທານຜົນແຫ່ງທຳທັງປວງຢ່າງເຕັມສົມບູນ।

Verse 151

यस्य स्मरणमात्रेण देवदेवस्य चक्रिणः । सफलानि भवन्त्येव सर्वकर्माणि भूपते ॥ १५१ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ແຕ່ພຽງແຕ່ລະລຶກເຖິງພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາທັງປວງ ຜູ້ຖືຈັກຣະ ການກະທຳທັງຫມົດກໍຍ່ອມສຳເລັດຜົນແທ້ຈິງ।

Verse 152

परमात्मा जगन्नाथः सर्वकर्म्मफलप्रदः । सत्कर्मकर्तृभिर्नित्यं स्मृतः सर्वार्तिनाशनः । तमुद्दिश्य कृतं यच्च तदानन्त्याय कल्पते ॥ १५२ ॥

ພຣະປະຣະມາຕະມາ ພຣະຈັກກະນາຖາ ເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ ປະທານຜົນແຫ່ງກຳທັງປວງ. ຜູ້ປະພຶດສັດກຳລະນຶກເຖິງພຣະອົງເປັນນິດ ແລະພຣະອົງທຳລາຍຄວາມທຸກທັງໝົດ. ສິ່ງໃດທີ່ເຮັດໂດຍມີພຣະອົງເປັນເປົ້າໝາຍ ຍ່ອມເປັນເຫດໃຫ້ເກີດບຸນອັນອະນັນຕະ.

Verse 153

धर्माणि विष्णुश्च फलानि विष्णुः कर्माणि विष्णुश्च फलानि भोक्ता । कार्यं च विष्णुः करणानि विष्णुरस्मान्न किञ्चिद्व्यतिरिक्तमस्ति ॥ १५३ ॥

ທຳມະແມ່ນພຣະວິດສະນຸ ແລະຜົນກໍແມ່ນພຣະວິດສະນຸ; ກຳກໍແມ່ນພຣະວິດສະນຸ ແລະຜູ້ເສວຍຜົນກໍແມ່ນພຣະວິດສະນຸ. ຜົນທີ່ເກີດຂຶ້ນແມ່ນພຣະວິດສະນຸ ແລະເຄື່ອງມືທັງປວງກໍແມ່ນພຣະວິດສະນຸ—ນອກຈາກພຣະອົງ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເລີຍ.

Verse 154

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे प्रथमपादे धर्मानुकथनं नाम त्रयोदशोऽध्यायः ॥ १३ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດບົດທີ 13 ຊື່ “ທັມມານຸກະຖະນະ” (ການເລົ່າຖຶງທຳມະ) ໃນພາກຕົ້ນ (Pūrva-bhāga) ປາດະທຳອິດ ຂອງ ສຣີ ບຣິຫັນ-ນາຣະດີຍະປຸຣານະ.