The Origin of the Gaṅgā and the Gods’ Defeat Caused by Bali

Verse 1

नारद उवाच । विष्णुपादाग्रसंभूता या गङ्गेत्यभिधीयते । तदुत्पत्तिं वद भ्रातरनुग्राह्योऽस्मि ते यदि ॥ १ ॥

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ແມ່ນ້ຳທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ຄັງຄາ’ ນັ້ນ ກ່າວກັນວ່າເກີດຈາກປາຍພຣະບາດຂອງພຣະວິດສະນຸ. ໂອ້ ພີ່ນ້ອງ, ຂໍຈົ່ງບອກກຳເນີດຂອງນາງແກ່ຂ້າ, ຖ້າຂ້າເປັນຜູ້ຄວນໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາຈາກທ່ານ.”

Verse 2

सनक उवाच । श्रृणु नारद वक्ष्यामि गङ्गोत्पत्तिं तवानघ । वदतां श्रृण्वतां चैंव पुण्यदां पापनाशिनीम् ॥ २ ॥

ສະນະກະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ້ ນາຣະດະ, ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ. ຂ້າຈະເລົ່າກຳເນີດຂອງຄັງຄາໃຫ້ເຈົ້າ; ນາງເປັນຜູ້ປະທານບຸນແກ່ຜູ້ເວົ້າແລະຜູ້ຟັງ ແລະເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ.”

Verse 3

आसीदिंद्रादिदेवानां जनकः कश्यपो मुनिः । दक्षात्मजे तस्य भार्ये दितिश्चादितिरेव च ॥ ३ ॥

ມຸນີກັດສະຍະປະ ເປັນບັນພະບຸລຸດຂອງພຣະອິນທຣະ ແລະເທວະອື່ນໆ. ພັນລະຍາຂອງທ່ານມີ ດິຕິ ແລະ ອະດິຕິ ທັງສອງເປັນທິດາຂອງທັກສະ।

Verse 4

अदितिर्देवमातास्ति दैत्यानां जननी दितिः । ते तयोरात्मजा विप्र परस्परजयैषिणः ॥ ४ ॥

ອະດິຕິເປັນແມ່ຂອງເທວະ; ດິຕິເປັນແມ່ຂອງໄດຕະ. ໂອ ພຣາຫມະນ, ລູກທີ່ເກີດຈາກທັງສອງນັ້ນ ມຸ່ງຫາຊະນະກັນຢູ່ເສມອ.

Verse 5

सदा सपूर्वदेवास्तु यतो दैत्याः प्रकीर्तिताः । आदिदैंत्यो दितेः पुत्रो हिरण्यकशिपुर्बली ॥ ५ ॥

ເນື່ອງຈາກໄດຕະຖືກກ່າວຄຽງຄູ່ກັບເທວະເກົ່າແກ່ຢູ່ເສມອ, ຜູ້ເປັນປະຖົມໃນໝູ່ໄດຕະ ຄື ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່, ບຸດຂອງດິຕິ.

Verse 6

प्रह्लादस्तस्य पुत्रो।़भूत्सुमहान्दैत्यसत्तमः । विरोचन स्तस्य सुतो बभूव द्विजभक्तिमान् ॥ ६ ॥

ບຸດຂອງລາວຄື ປຣະຫລາດ—ຍິ່ງໃຫຍ່ຫາທຽບບໍ່ໄດ້, ເປັນຜູ້ປະເສີດສຸດໃນໝູ່ໄດຕະ. ແລະບຸດຂອງປຣະຫລາດຄື ວິໂຣຈະນ, ຜູ້ມີຄວາມພັກດີຕໍ່ດວິຊະ (ພຣາຫມະນ).

Verse 7

तस्य पुत्रोऽतितेजस्वी बलिरासीत्प्रतापवान् । स एव वाहिनीपालो दैत्यानामभवन्मुनेः ॥ ७ ॥

ບຸດຂອງລາວຄື ບະລິ—ມີຣັດສະໝີສຸດຍິ່ງ ແລະມີອຳນາດກ້າຫານ. ໂອ ມຸນິ, ລາວໄດ້ເປັນຜູ້ນຳ ແລະຜູ້ພິທັກກອງທັບຂອງໄດຕະ.

Verse 8

बलेन महता युक्तो बुभुजे मेदिनीमिमाम् । विजित्य वसुधां सर्वां स्वर्गं जेतुं मनो दधे ॥ ८ ॥

ດ້ວຍພະລັງອັນໃຫຍ່, ລາວໄດ້ຄອບຄອງແລະເສວຍສຸກໃນແຜ່ນດິນນີ້. ເມື່ອຊະນະທົ່ວວະສຸທາແລ້ວ, ລາວກໍຕັ້ງໃຈຈະຊະນະສະຫວັນດ້ວຍ.

Verse 9

गजाश्च यस्यायुतकोटिलक्षास्तावन्त एवाश्वरथा मुनींद्र । गजेगजे पंचशती पदातेः किं वर्ण्यते तस्य चमूर्वरिष्टा ॥ ९ ॥

ໂອ ພຣະມຸນີອິນທຣາ, ພຣະອົງມີຊ້າງນັບເຖິງໝື່ນ ໂກດິ ແລະ ລັກ, ແລະລົດມ້າກໍມີຈໍານວນເທົ່າກັນ. ຊ້າງແຕ່ລະໂຕມີທະຫານຍ່າງຕີນຫ້າຮ້ອຍ. ຈະພັນລະນາຄວາມຍອດຢ່າງຂອງກອງທັບອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ນັ້ນໄດ້ແນວໃດ?

Verse 10

अमात्यकोट्यग्रसरावमात्यौ कुम्भाण्डनामाप्यथ कूपकर्णः । पित्रा समं शौर्यपराक्रमाभ्यां बाणो बलेः पुत्रशतग्रजोऽभूत् ॥ १० ॥

ໃນຫມູ່ອະມາຕະຫຼາຍໂກດິ ມີອະມາຕະຜູ້ເປັນຫົວໜ້າສອງຄົນ ຊື່ ກຸມພານຑາ ແລະ ກູປະກັນນະ. ແລະ ບານະ—ຜູ້ມີຄວາມກ້າຫານແລະພະລັງດັ່ງບິດາ—ເກີດເປັນເຫຼນຂອງ ບະລິ ໃນສາຍລູກຊາຍຮ້ອຍຄົນ.

Verse 11

बलिः सुराञ्जेतुमनाः प्रवृत्तः सैन्येन युक्तो महता प्रतस्थे । ध्वजातपर्त्रैर्गगनाबुराशेस्तरङ्गविद्युत्स्मरणं प्रकुर्वन् ॥ ११ ॥

ບະລິ ມີໃຈມຸ່ງຈະຊະນະເທວະ ໄດ້ອອກເດີນທາງພ້ອມກອງທັບໃຫຍ່. ຜ້າທຸງທີ່ພັດພິ້ວໄຫວ ເຮັດໃຫ້ຟ້າຄ້າຍທະເລ—ດັ່ງມີຄື້ນແລະຟ້າຜ່າໃຫ້ລະລຶກ.

Verse 12

अवाप्य वृत्रारिपुरं सुरारी रुरोघ दैत्यैर्मृगराजगाढैः । सुरश्च युद्धाय पुरात्तथैव विनिर्ययुर्वज्रकरादयश्च ॥ १२ ॥

ເມື່ອໄປຮອດນະຄອນຂອງ ວຶດຣາຣິ (ອິນທຣາ) ສັດຕູແຫ່ງເທວະ ໄດ້ນໍາພວກໄດຕະທີ່ດຸດັນ ໜາແນ່ນດັ່ງສິງ ມາປິດລ້ອມນະຄອນ. ແລ້ວພວກເທວະກໍອອກຈາກເມືອງເພື່ອຮົບ ໂດຍມີຜູ້ຖືວັຊຣະ (ອິນທຣາ) ແລະອື່ນໆ ເປັນຜູ້ນໍາ.

Verse 13

ततः प्रववृते युद्धं घोरं गीर्वाणदैत्ययो । कल्पांतमेघानिर्धोषं डिंडिंमध्वनिसंभ्रमम् ॥ १३ ॥

ແລ້ວຈຶ່ງເກີດສົງຄາມອັນນ່າຢ້ານ ລະຫວ່າງເທວະ ແລະ ໄດຕະ. ສຽງຄໍາຮ້ອງຮືອຂອງມັນດັ່ງຟ້າຮ້ອງໃນເມກແຫ່ງວາລະສິ້ນກັລປະ ແລະຄວາມວຸ້ນວາຍເຕັມໄປດ້ວຍສຽງກອງຮົບ.

Verse 14

मुमुचुः शरजालानि दैंत्याः सुमनसां बले । देवाश्च दैत्यसेनासु संग्रामेऽत्यन्तदारुणे ॥ १४ ॥

ໃນສົງຄາມອັນນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງນັ້ນ ພວກໄດຕະຍະປ່ອຍຝົນລູກສອນໃສ່ກອງທັບເທວະ ແລະພວກເທວະກໍຍິງຝົນລູກສອນຕອບໃສ່ກອງໄດຕະຍະເຊັ່ນກັນ।

Verse 15

जहि दारय भिंधीते छिंधि मारय ताडय । इत्येवं सुमहान्घोषो वदतां सेनयोरभूत् ॥ १५ ॥

“ຟັນ! ສະຫຼາຍ! ຈິ້ມທະລຸ! ຕັດ! ຂ້າ! ຕີ!”—ດ້ວຍສຽງຮ້ອງເຊັ່ນນັ້ນ ສຽງກັງວານອັນໃຫຍ່ຫຼວງໄດ້ເກີດຂຶ້ນຈາກນັກຮົບທັງສອງຝ່າຍ ເມື່ອພວກເຂົາຕະໂກນໃສ່ກັນ।

Verse 16

शरदुन्दुभिनिध्वानैः सिंहनादैः सिंहनादैः सुरद्विषाम् । भाङ्कारैः स्यन्दनानां च बाणक्रेङ्गारनिःस्वनैः ॥ १६ ॥

ສະໜາມຮົບກັງວານດ້ວຍສຽງກອງສົງຄາມດັ່ງຟ້າຮ້ອງ, ດ້ວຍສຽງຮ້ອງດຸດັນດັ່ງສິງຂອງຜູ້ເປັນສັດຕູແຫ່ງເທວະ, ດ້ວຍສຽງກະທົບກະທັ່ງຂອງລົດຮົບ, ແລະດ້ວຍສຽງຫວີດຫວຽງກະທົບກັນຂອງລູກສອນ।

Verse 17

अश्वानां हेषितैश्चैव गजानां बृंहितैस्तथा । टङ्गारैर्धनुषां चैव लोकः शब्दत्मयोऽभवत् ॥ १७ ॥

ດ້ວຍສຽງຮ້ອງຂອງມ້າ, ດ້ວຍສຽງຮ້ອງກັງວານຂອງຊ້າງ, ແລະດ້ວຍສຽງດັງຕຶງຂອງຄັນທະນູ, ໂລກທັງປວງຮາວກັບກາຍເປັນສຽງລ້ວນໆ।

Verse 18

सुरासुरविनिर्मुक्तबाणनिष्पेषजानले । अकालप्रलयं मेने निरीक्ष्य सकलं जगत् ॥ १८ ॥

ເມື່ອເຫັນໂລກທັງປວງລຸກໄໝ້ດ້ວຍໄຟທີ່ເກີດຈາກການກະແທກແລະການບີບທັບຂອງລູກສອນທີ່ເທວະແລະອະສຸຣະປ່ອຍອອກ, ລາວຄິດວ່າ “ປຣະລະຍະ” ອັນມາກ່ອນເວລາໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ।

Verse 19

बभौ देवद्विषां सेना स्फुरच्छस्त्रौघधारिणी । चलद्विद्युन्निभा रात्रिश्छादिता जलदैरिव ॥ १९ ॥

ກອງທັບຂອງສັດຕູແຫ່ງເທວະ ປາກົດສະຫວ່າງໄສ ຖືອາວຸດຈຳນວນຫຼາຍທີ່ວາບວັບ—ດັ່ງຄືຄືນທີ່ມີຟ້າຜ່າເຄື່ອນໄຫວ ເຫມືອນຖືກເມກປົກຄຸມ।

Verse 20

तस्मिन्युद्धे महाधोरैर्गिरीन् क्षित्पान् सुरारिभिः । नाराचैश्चूर्णयामासुर्देवास्ते लघुविक्रमाः ॥ २० ॥

ໃນຍຸດທະການອັນນ່າຢ້ານຢິ່ງນັ້ນ ເມື່ອສັດຕູແຫ່ງເທວະໂຍນພູເຂົາລົງມາ ເທວະຜູ້ກ້າຫານວ່ອງໄວໄດ້ໃຊ້ລູກສອນເຫຼັກທຸບໃຫ້ແຕກລະອຽດ।

Verse 21

केचित्सताडयामासुर्नागैर्नागान्रथान्रथैः । अश्वैरश्वांश्च केचित्तु गदादण्डैरथार्द्दयन् ॥ २१ ॥

ບາງພວກຕີຊ້າງດ້ວຍຊ້າງ ແລະຕີລົດຮົບດ້ວຍລົດຮົບ; ບາງພວກຕີມ້າດ້ວຍມ້າ ແລະອື່ນໆກໍທຸບຟາດສັດຕູດ້ວຍຄ້ອນກະບອກແລະຄອນຕີ।

Verse 22

परिधैस्ताडिताः केचित्पेतुः शोणितकर्द्दमे । समुक्त्रांतासवः केचिद्विमानानि समाश्रिताः ॥ २२ ॥

ບາງພວກຖືກຟາດດ້ວຍຂອບເຫຼັກ ແລ້ວລົ້ມລົງໃນຕົມທີ່ປົນເລືອດ; ບາງພວກເມື່ອລົມຫາຍໃຈກຳລັງຈາກໄປ ກໍໄດ້ເຂົ້າອາໄສໃນວິມານເທິງຟ້າ।

Verse 23

ये दैत्या निहता देवैः प्रसह्य सङ्गरे तदा । ते देवभावमापन्ना दैतेयान्समुपाद्रवन् ॥ २३ ॥

ດາຍຕະບາງພວກ ທີ່ຖືກເທວະສັງຫານດ້ວຍກຳລັງໃນສົງຄາມນັ້ນ ໄດ້ບັນລຸສະພາບເປັນເທວະ; ເມື່ອກາຍເປັນຜູ້ມີທຳມະຊາດເທວະ ກໍຫັນໄປຈູ່ໂຈມດາຍຕະອື່ນໆອີກ।

Verse 24

अथ दैत्यगणाः क्रुद्वास्तड्यमानाः सुर्वैर्भृशम् । शस्त्रैर्बहुविधैर्द्देवान्निजध्नुरतिदारुणाः ॥ २४ ॥

ແລ້ວຝູງໄດຕະຍະທັງຫຼາຍ ໂກດແຄ້ນ ເມື່ອຖືກເທວະທັງຫຼາຍຕີຢ່າງຮຸນແຮງ ກໍຕອບໂຕຢ່າງໂຫດຮ້າຍ ດ້ວຍອາວຸດຫຼາຍຊະນິດ ແລະຟັນລົງເທວະຫຼາຍອົງ।

Verse 25

दृषद्भिर्भिदिपालैश्च खङ्गैः परशुतोमरैः । परिधैश्छुरिकाभिश्च कुन्तैश्चक्रैश्च शङ्कुभिः ॥ २५ ॥

ດ້ວຍກ້ອນຫີນ, ດ້ວຍຫອກບິນດິປາລະ, ດ້ວຍດາບ, ດ້ວຍຂວານແລະຫອກ, ດ້ວຍຄອນເຫຼັກ, ດ້ວຍມີດສັ້ນ, ດ້ວຍຫອກຍາວ, ດ້ວຍຈັກຣາ, ແລະດ້ວຍຫຼັກແຫຼມ—ເຂົາເຈົ້າໂຈມຕີຢ່າງດຸເດືອດ।

Verse 26

मुसलैरङ्कुशेश्वैव लाङ्गलैः पट्टिशैस्तथा । शक्त्योपलैः शतघ्रीभिः पाशैश्च तलमुष्टिभिः ॥ २६ ॥

ດ້ວຍຄອນໃຫຍ່ (ມຸສະລະ) ແລະງາດ (ອັງກຸຊະ), ດ້ວຍໄຖ (ລາງກະລະ) ແລະຂວານຮົບ (ປັດຕິຊະ); ດ້ວຍຫອກຊັກຕິ ແລະກ້ອນຫີນ; ດ້ວຍຄອນມີຫຼາຍຫຼັກ (ຊະຕະຄຣີ), ດ້ວຍບ່ວງບາດ (ປາຊະ) ແລະອາວຸດກຳປັ້ນ (ຕະລະມຸດຖິ)។

Verse 27

शूलैर्नालीकनाराचैः क्षेपणीयैस्समुद्ररैः । रथाश्वनागपदगैः सङ्कुलो ववृधे रणः ॥ २७ ॥

ສົງຄາມນັ້ນເພີ່ມພູນເປັນຄວາມວຸ່ນວາຍໜາແໜ້ນ—ເຕັມໄປດ້ວຍຫອກສາມງ່າ (ຊູລະ), ດ້ວຍລູກສອນມີງ່າມ ແລະລູກສອນກ້ານອ້ອຍ, ດ້ວຍອາວຸດຂວ້າງ ແລະຄ້ອນຮົບ; ແອດແນ່ນດ້ວຍລົດຮົບ, ມ້າ, ຊ້າງ, ແລະທະຫານຍ່າງທາງ।

Verse 28

देवाश्च विविधास्त्राणि दैतेयेभ्यः समाक्षिपन् । एवमष्टसहस्त्राणि युद्धमासीत्सुदारुणम् ॥ २८ ॥

ເທວະທັງຫຼາຍກໍຂວ້າງອາວຸດນານາໃສ່ຝ່າຍໄດຕະຍະ. ດັ່ງນັ້ນ ສົງຄາມອັນນ່າສະພຶງກົວຢ່າງຍິ່ງ ໄດ້ດຳເນີນຢູ່ເຖິງແປດພັນປີ।

Verse 29

अथ दैत्यबले वृद्धे पराभूता दिवौकसः । सुरलोकं परित्यतज्य सर्वे भीताः प्रदुद्रुवुः ॥ २९ ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອກຳລັງຂອງພວກໄດຕະຍະເພີ່ມພູນ ຊາວສະຫວັນຖືກພ່າຍແພ້; ພວກເຂົາລະທິ້ງໂລກເທວະ ແລະຫນີໄປດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ।

Verse 30

नररुपपरिच्छन्ना विचेरुरवनीतले । वैरोचनिस्त्रिभुवनं नारायणपरायणः ॥ ३० ॥

ພວກເຂົາປອມໂຕເປັນຮູບມະນຸດ ແລະທ່ອງທ່ຽວຢູ່ເທິງຜືນແຜ່ນດິນ; ສ່ວນວິໂຣຈະນິ ຜູ້ອຸທິດໃຈແດ່ນາຣາຍະນະ ໄດ້ທ່ອງຜ່ານສາມໂລກ।

Verse 31

बुभुजेऽव्याहतैश्चर्यप्रवृद्धश्रीर्महाबलः । इत्याज चाश्वमेघैः स विष्णुप्रीणनतत्परः ॥ ३१ ॥

ລາວມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ແລະສິຣີອັນເພີ່ມພູນດ້ວຍທຳມະອັນບໍ່ຖືກຂັດຂວາງ ໄດ້ເສວຍສຸກໃນອານາຈັກຂອງຕົນ. ດັ່ງນັ້ນລາວຍັງປະກອບຍັດອັສວະເມດະ ໂດຍມຸ່ງໝັ້ນເພື່ອໃຫ້ພຣະວິດສະນຸພໍພຣະໄທ।

Verse 32

इन्द्रत्वं चाकरोत्स्वर्गे दिक्पालत्वं तथैव च । देवानां प्रीणनार्थाय यैः क्रियन्ते द्विजैर्मखाः ॥ ३२ ॥

ໃນສະຫວັນ ມັນປະທານສະຖານະເປັນອິນທຣະ ແລະຍັງປະທານຕຳແໜ່ງເປັນຜູ້ພິທັກທິດ (ດິກປາລ) ອີກດ້ວຍ—ນັ້ນແມ່ນມະຄະຍັດທີ່ພວກທະວິຊະປະກອບເພື່ອໃຫ້ເທວະພໍໃຈ।

Verse 33

तेषु यज्ञेषु सर्वेषु हविर्भुङ्क्ते स दैत्यराट् । अदितिः स्वात्मजान्वीक्ष्य देवमातातिदुःखिता ॥ ३३ ॥

ໃນຍັດທັງຫມົດນັ້ນ ກະສັດແຫ່ງໄດຕະຍະໄດ້ກິນຮາວິ (ເຄື່ອງບູຊາ). ອະດິຕິ ມານດາແຫ່ງເທວະ ເຫັນລູກຊາຍຂອງນາງແລ້ວ ກໍເສົ້າໂສກຢ່າງຫນັກ।

Verse 34

वृथात्र निवसामीति मत्वागाद्धिमवद्गिरम् । शक्रस्यैश्वर्यमिच्छंती दैत्यानां च पराजयम् ॥ २४ ॥

ນາງຄິດວ່າ «ຢູ່ນີ້ບໍ່ເກີດປະໂຫຍດ» ແລ້ວໄປສູ່ພູຫິມາລະຍະ ປາຖະໜາອຳນາດຂອງພຣະອິນທຣາ ແລະຄວາມພ່າຍແພ້ຂອງພວກໄດຕະຍະ।

Verse 35

हरिध्यानपरा भूत्वा तपस्तेपेऽतिदुष्करम् । किंचित्कालं समासीना तिष्टंती च ततः परम् ॥ ३५ ॥

ນາງເປັນຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນການພິຈາລະນາພຣະຫຣິ (ຮາຣິ) ຢ່າງໝົດໃຈ ແລ້ວປະຕິບັດຕະປະອັນຫນັກໜ່ວງຢ່າງຍິ່ງ; ນາງນັ່ງຢູ່ຊົ່ວເວລາໜຶ່ງ ແລ້ວຕໍ່ມາກໍຢືນປະພຶດພິນັຍຕໍ່ໄປ।

Verse 36

पादेनैकेन सुचिरं ततः पादाग्रमात्रतः । कंचित्कालं फलाहारा ततः शीर्णदलाशना ॥ ३६ ॥

ນາງຢືນດ້ວຍຕີນຂ້າງດຽວເປັນເວລາດົນ; ຕໍ່ມາກໍຢືນແຕ່ປາຍຕີນເທົ່ານັ້ນ। ຊົ່ວເວລາໜຶ່ງນາງກິນແຕ່ໝາກໄມ້ ແລ້ວຕໍ່ມາກິນແຕ່ໃບໄມ້ແຫ້ງທີ່ຫຼົ່ນລົງ।

Verse 37

ततो जलाशमा वायुभोजनाहारवर्जिता । सच्चिदानन्दसन्दोहं ध्यायत्यात्मानमात्मना ॥ ३७ ॥

ຕໍ່ມານາງພົ້ນຈາກຄວາມຫິວນ້ຳແລະຄວາມເມື່ອຍລ້າ ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍລົມ ແລະງົດອາຫານທົ່ວໄປ; ນາງພິຈາລະນາ—ດ້ວຍອາຕະມາ—ເຖິງອາຕະມາ ເປັນມວນແຫ່ງສັດ-ຈິດ-ອານັນດ (sat-cit-ānanda)។

Verse 38

दिव्याब्दानां सहस्त्रं सा तपोऽतप्यत नारद । दुरन्तं तत्तपः श्रुत्वा दैतेया मायिनोऽदितिम् ॥ ३८ ॥

ໂອ ນາຣະດາ, ນາງໄດ້ບຳເນົາຕະປະເປັນເວລາພັນປີທິບພະ. ເມື່ອພວກໄດຕະຍະຜູ້ຊຳນານມາຍາໄດ້ຍິນເຖິງຕະປະອັນນ່າຢ້ານນັ້ນ ພວກເຂົາກໍເລີ່ມເຂົ້າໄປຫາອະດິຕິ ເພື່ອຈົ່ມຕີນາງ।

Verse 39

देवतारुपमास्थाय संप्रोचुर्बलिनोदिताः । किमर्थं तप्यते मातः शरीरपरिशोषणम् ॥ ३९ ॥

ພວກເຂົາແປງຮູບເປັນເທວະ ແລະດ້ວຍການຊຸກຍູ້ຂອງບາລີ ຈຶ່ງກ່າວກັບນາງວ່າ: «ແມ່ເອີຍ ເຈົ້າຈຶ່ງທຳຕະປະສະຍາຈົນໃຫ້ຮ່າງກາຍແຫ້ງຫຼຸດ ເພາະເຫດໃດ?»

Verse 40

यदि जानन्ति दैतेया महदुखं ततो भवेत् । त्यजेदं दुःखबहुलं कायशोषणकारणम् ॥ ४० ॥

ຖ້າພວກໄດຕະຍະຮູ້ເລື່ອງນີ້ ຄວາມໂສກໃຫຍ່ຈະເກີດແກ່ພວກເຂົາ; ດັ່ງນັ້ນຄວນລະທິ້ງການທຳໃຫ້ຮ່າງກາຍແຫ້ງຫຼຸດນີ້ ອັນເຕັມໄປດ້ວຍທຸກຂ໌.

Verse 41

प्रयाससाध्यं सुकृतं न प्रशँसन्ति पण्डिताः । शरीरं यन्ततो रक्ष्यं धर्मसाधनतत्परैः ॥ ४१ ॥

ນັກປັນຍາບໍ່ສັນລະເສີນກຸສົນທີ່ສຳເລັດໄດ້ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມຫນັກເກີນໄປ. ຜູ້ມຸ່ງສຳເລັດທຳມະຄວນຮັກສາຮ່າງກາຍໃຫ້ດີ ເພາະມັນເປັນເຄື່ອງມືໃນການປະພຶດທຳມະ.

Verse 42

ये शरीरमुपेक्षन्ते ते स्युरात्मविघातिनः । सुखं त्वं तिष्ट सुभगे पुत्रानस्मान्न खेदय ॥ ४२ ॥

ຜູ້ໃດລະເລີຍຮ່າງກາຍ ຜູ້ນັ້ນເປັນຜູ້ທຳລາຍຕົນເອງ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນເອີຍ ຈົ່ງຢູ່ຢ່າງສະບາຍ; ຢ່າໃຫ້ພວກເຮົາຜູ້ເປັນລູກເສົ້າໃຈເລີຍ.

Verse 43

मात्रा हीना जना मातर्मृतप्राया न संशयः । गावो वा पशवो वापि यत्र गावो महीरुहाः ॥ ४३ ॥

ແມ່ເອີຍ ຜູ້ຄົນທີ່ຂາດຄວາມພອດດີແລະຄວາມສົມຄວນ ກໍເຫມືອນຄົນຕາຍ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ຈະເປັນງົວຫຼືສັດລ້ຽງອື່ນໆກໍຕາມ, ບ່ອນໃດທີ່ເຂົາໃຊ້ງົວເປັນແຕ່ສັດແຮງງານ ເຫມືອນຕົ້ນໄມ້ທີ່ຕິດດິນ, ຊີວິດທີ່ນັ້ນກໍຊາແລະຕໍ່າຕ້ອຍ.

Verse 44

न लभन्ते सुखं किंचिन्मात्रा हीना मृतोपमाः । दरिद्रो वापि रोगी वा देशान्तरगतोऽपि वा ॥ ४४ ॥

ຜູ້ທີ່ຂາດແມ່ ບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມສຸກແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ; ເຂົາເຫມືອນຄົນຕາຍ—ຈະຍາກຈົນ ຫຼືເຈັບໄຂ້ ຫຼືໄປຢູ່ແດນໄກກໍຕາມ।

Verse 45

मातुर्दर्शनमात्रेण लभते परमां मुदम् । अन्ने वा सलिले वापि धनादौ वा प्रियासु च ॥ ४५ ॥

ແຕ່ພຽງໄດ້ເຫັນໜ້າແມ່ ຄົນກໍໄດ້ຮັບຄວາມຍິນດີສູງສຸດ—ຈະໃນອາຫານ ຫຼືໃນນ້ຳ ຫຼືໃນຊັບສິນແລະຂອງອື່ນໆ ຫຼືແມ່ນຢູ່ທ່າມກາງຜູ້ຮັກກໍຕາມ।

Verse 46

कदाचिद्विमुखो याति जनो मातरि कोऽपि न । यस्य माता गृहे नास्ति यत्र धर्मपरायणा । साध्वी च स्त्री पतिप्राणा गन्तव्यं तेन वै वनम् ॥ ४६ ॥

ບໍ່ມີໃຜເຄີຍຫັນໜ້າຫນີຈາກແມ່ຂອງຕົນ. ແຕ່ຜູ້ຊາຍຜູ້ໃດທີ່ໃນເຮືອນບໍ່ມີແມ່ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນທຳມະ ແລະບໍ່ມີເມຍຜູ້ສຸດຈິດທີ່ຖືຜົວເປັນຊີວິດ—ສໍາລັບເຂົາ ປ່າແມ່ນທີ່ຄວນໄປແທ້.

Verse 47

धर्मश्च नारायणभक्तिहीनां धनं च सद्भोगविवर्जितं हि । गृहं च मार्यातनयेर्विहीनं यथा तथा मातृविहीनमर्त्यः ॥ ४७ ॥

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຂາດພັກຕິຕໍ່ນາຣາຍະນະ ແມ່ນແຕ່ “ທຳມະ” ກໍກາຍເປັນຄວາມຫວ່າງເປົ່າ; ຊັບສິນກໍບໍ່ມີການເສບສຸກອັນດີງາມ. ເຮືອນທີ່ຂາດເມຍແລະລູກຫຼານກໍວ່າງເຫມືອນກັນ—ດັ່ງມະນຸດທີ່ຂາດແມ່.

Verse 48

तस्माद्देवि परित्राहि दुःखार्तानात्मजांस्तव । इत्युक्ताप्यदितिर्दैप्यैर्न चचाल समाधितः ॥ ४८ ॥

“ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວີ ຂໍໃຫ້ປົກປ້ອງລູກຊາຍຂອງເຈົ້າ ຜູ້ຖືກທຸກຂ໌ບີບຄັ້ນ” ເຖິງແມ່ນດາຍຕະຍະຈະກ່າວດັ່ງນີ້ ອະດິຕິ—ຜູ້ມັ່ນຄົງໃນສະມາທິອັນເລິກ—ກໍບໍ່ຫວັ່ນໄຫວເລີຍ।

Verse 49

एवमुक्त्वासुराः सर्वे हरिध्यानपरायणाम् । निरीक्ष्य क्रोधसंयुक्ता हन्तुं चक्रुर्मनोरथम् ॥ ४९ ॥

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ອະສຸຣາທັງປວງໄດ້ເບິ່ງນາງຜູ້ອຸທິດຕົນໃນສະມາທິຕໍ່ພຣະຫຣິ ແລ້ວເກີດຄວາມໂກດ ແລະຕັ້ງໃຈຈະຂ້າ ມະໂນຣະຖາ।

Verse 50

कल्पान्तमेघनिर्घोषाः क्रोधसंरक्तलोचनाः । दंष्ट्रग्रैरसृजन्वह्निंम् सोऽदहत्काननं क्षणात् ॥ ५० ॥

ພວກເຂົາຮ້ອງກັງວານດັ່ງເມກໃນວາລະສິ້ນກັບ ດວງຕາແດງກ້າດ້ວຍໂທສະ ແລ້ວພົ່ນໄຟອອກຈາກປາຍຂີ້ວ ຈົນເຜົາປ່າໃຫ້ເປັນຖ່ານໃນພິບຕາດຽວ।

Verse 51

शतयोजनविस्तीर्णं नानाजीवसमाकुलम् । तेनैव दग्धा दैतेया ये प्रधर्षयितुं गताः ॥ ५१ ॥

ປ່ານັ້ນກວ້າງໄກເຖິງຮ້ອຍໂຢຊະນະ ແອດແນ່ນດ້ວຍສັດມີຊີວິດນານາ; ແຕ່ດ້ວຍໄຟອຳນາດນັ້ນເອງ ພວກໄດຕະຍະທີ່ອອກໄປເພື່ອຮຸກຮານ ກໍຖືກເຜົາຜານໝົດสิ້ນ।

Verse 52

सैवावशिष्टा जननी सुराणामब्दाच्छतादच्युतसक्तचिता । संरक्षिता विष्णुसुदर्शनेन दैत्यान्तकेन स्वजनानुकम्पिना ॥ ५२ ॥

ນາງຜູ້ດຽວ—ແມ່ແຫ່ງເທວະດາ—ເຫຼືອລອດ ໃຈຜູກພັນຢູ່ກັບອະຈຸຕະ (Acyuta); ແລະຕະຫຼອດຮ້ອຍປີ ນາງໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງໂດຍ ສຸດັຣຊະນະ ຂອງພຣະວິດສະນຸ—ຜູ້ປະຫານໄດຕະຍະ—ດ້ວຍຄວາມເມດຕາຕໍ່ພວກພ້ອມຂອງພຣະອົງ।

Verse 53

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे प्रथमपादे गङ्गोत्पत्तौ बलिकृतदेवपराजयवर्णनन्नाम दशमोऽध्यायः ॥ १० ॥

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີສິບ ຊື່ວ່າ «ການກຳເນີດແຫ່ງຄົງຄາ ແລະການພັນລະນາການພ່າຍແພ້ຂອງເທວະດາອັນເກີດຈາກບາລີ» ໃນປາດະທຳອິດ ຂອງພາກປູຣະວະ ແຫ່ງ «ສີຣີ ບຣິຫັນນາຣະດີຍະປຸຣານະ».