Kalpa-Lakṣaṇa and Gṛhya-Kalpa: Classifications, Purifications, Implements, and Spatial Rite-Design

Verse 1

अथातः संप्रवक्ष्यामि कल्पग्रन्थं मुनीश्वर । यस्य विज्ञानमात्रेण स्यात् कर्मकुशलो नरः 1. ॥ १ ॥

ບັດນີ້ ໂອ ພຣະມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍ «ກັລປະ-ຄຣັນຖະ» ຄືຄູ່ມືພິທີກຳ ຢ່າງຄົບຖ້ວນ; ພຽງແຕ່ເຂົ້າໃຈມັນ ມະນຸດກໍຈະຊໍານານໃນການປະກອບພິທີ.

Verse 2

नक्षत्रकल्पो वेदानां संहितानां तथैव च । चतुर्थः स्यादाङ्गिरसः शान्तिकल्पश्च पञ्चमः ॥ २ ॥

ສໍາລັບພຣະເວດ ແລະສັງຫິຕາຂອງພຣະເວດນັ້ນ, ກັລປະລໍາດັບທີ 4 ເອີ້ນວ່າ «ນັກສັດຕຣະ-ກັລປະ»; ຕໍ່ໄປ (ທີ 5) ແມ່ນ «ອາງຄິຣະສະ-ກັລປະ» ແລະຍັງມີ «ຊານຕິ-ກັລປະ» ດ້ວຍ.

Verse 3

नक्षत्राधीश्वराख्यानं विस्तरेण यथातथम् । नक्षत्रकल्पे निर्दिष्टं ज्ञातव्यं तदिहापि च ॥ ३ ॥

ເລື່ອງລາວຢ່າງລະອຽດຂອງອົງຜູ້ເປັນປະທານແຫ່ງນັກສັດຕຣະ (ເຮືອນດາວ) ຕາມຄວາມເປັນຈິງ ໄດ້ຖືກກໍານົດໄວ້ໃນ «ນັກສັດຕຣະ-ກັລປະ»; ຄໍາສອນນັ້ນເອງ ຄວນເຂົ້າໃຈໃນທີ່ນີ້ດ້ວຍ.

Verse 4

वेदकल्पे विधानं तु ऋगादीनां मुनीश्वर । धर्मार्थकाममोक्षाणां सिद्ध्यै प्रोक्तं सविस्तरम् ॥ ४ ॥

ໂອ ພຣະມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງນັກບວດ, ໃນ «ເວດະ-ກັລປະ» ໄດ້ສອນຢ່າງລະອຽດເຖິງຂໍ້ກໍານົດຂອງຣິກ ແລະພຣະເວດອື່ນໆ ເພື່ອໃຫ້ສໍາເລັດ ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ ແລະ ໂມກສະ.

Verse 5

मन्त्राणामृषयश्चैव छन्दांस्यथ च देवताः । निर्दिष्टाः संहिताकल्पे मुनिभिस्तत्त्वदर्शिभिः ॥ ५ ॥

ຣິສີຂອງມັນຕຣາ, ສັນທະ (chandas) ແລະ ເທວະຕາຜູ້ຄຸ້ມຄອງ ຖືກກ່າວກຳນົດໄວ້ແລ້ວ ໃນສຳຫິຕາ ແລະ ກັລປະ ໂດຍມຸນີຜູ້ເຫັນສັດຈະ।

Verse 6

तथैवाङ्गिरसे कल्पे षट्कर्माणि सविस्तरम् । अभिचारविधानेन निर्दिष्टानि स्वयम्भुवा ॥ ६ ॥

ເຊັ່ນດຽວກັນ ໃນອາງຄິຣະສະ-ກັລປະ ກຳຫົກປະການ (ṣaṭkarman) ຖືກອະທິບາຍຢ່າງລະອຽດ—ອັນສະວະຍັມພູ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ກຳນົດໄວ້ຕາມພິທີອະພິຈາຣະ (abhicāra) ເພື່ອຜົນຈຳເພາະ।

Verse 7

शान्तिकल्पे तु दिव्यानां भौमानां मुनिसत्तम । तथान्तरिक्षोत्पातानां शान्तयो ह्युदिताः पृथक् ॥ ७ ॥

ແຕ່ໃນຊານຕິ-ກັລປະ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ພິທີສະງົບສັນຕິ (śānti) ໄດ້ຖືກສອນແຍກຕ່າງຫາກ—ສຳລັບນິມິດທິບພະ, ສຳລັບນິມິດແຜ່ນດິນ, ແລະສຳລັບລາງບອກເຫດໃນອາກາດກາງດ້ວຍ।

Verse 8

संक्षेपेणैतदुद्दिष्टं लक्षणं कल्पलक्षणे । विशेषः पृथगेतेषां स्थितः शाखान्तरेषु च ॥ ८ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍຫຍໍ້ ລັກສະນະຂອງກັລປະນີ້ ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ໃນຫົວຂໍ້ວ່າດ້ວຍລັກສະນະ; ສ່ວນລາຍລະອຽດຈຳເພາະຂອງແຕ່ລະອັນ ກໍມີຢູ່ແຍກຕ່າງຫາກໃນສາຂາເວດ (śākhā) ອື່ນໆ ດ້ວຍ।

Verse 9

गृह्यकल्पे तु सर्वेषामुपयोगितयाऽधुना । वक्ष्यामि ते द्विजश्रेष्ठ सावधानतया शृणु ॥ ९ ॥

ບັດນີ້ ເພື່ອປະໂຫຍດໃນການນຳໃຊ້ແກ່ທຸກຄົນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍ ຄຣິຫຍະ-ກັລປະ (Gṛhya-kalpa) ໃຫ້ເຈົ້າ, ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ; ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມຮອບຄອບຢ່າງເຕັມທີ່।

Verse 10

ॐकारश्चाथ शब्दश्च द्वावेतौ ब्रह्मणः पुरा । कण्ठं भित्वा विनिर्यातौ तस्मान्माङ्गल्यकाविमौ ॥ १० ॥

ໃນປະຖົມການ ສອງຢ່າງນີ້—«ໂອມກາຣ» ແລະ «ສັບດະ» ສຽງສັກສິດ—ໄດ້ພຸ້ນອອກຈາກພຣະພຣະຫມາ ຜ່ານລໍ້ຄໍ; ດັ່ງນັ້ນທັງສອງຈຶ່ງເປັນມົງຄຸນໂດຍທໍາມະຊາດ।

Verse 11

कृत्वा प्रोक्तानि कर्माणि तदूर्द्ध्वानि करोति यः । सोऽथ शब्दं प्रयुञ्जीत तदानन्त्यार्थमिष्यते ॥ ११ ॥

ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດກຳພິທີທີ່ຖືກສອນໄວ້ກ່ອນແລ້ວ ແລະຈຶ່ງກ້າວໄປສູ່ການປະຕິບັດທີ່ສູງກວ່າ—ຜູ້ນັ້ນຄວນນໍາໃຊ້ «ສັບດະ» ພຣະວາຈາ; ເພາະມັນຖືກມຸ່ງໝາຍໃຫ້ນໍາໄປສູ່ອະນັນຕະ ອັນໄຮ້ຂອບເຂດ।

Verse 12

कुशाः परिसमूहाय व्यस्तशाखाः प्रकीर्तिताः । न्यूनाधिका निष्फलाय कर्मणोऽभिमतस्य च ॥ १२ ॥

ຫຍ້າຄຸຊະ (kuśa) ຖືກກໍານົດໃຫ້ເກັບເປັນກໍ່ທີ່ແນ່ນ ແລະໃຫ້ປາຍກິ່ງ/ປາຍໃບແຍກອອກ. ຖ້າເອົານ້ອຍເກີນ ຫຼືຫຼາຍເກີນ ພິທີກຳທີ່ປາດຖະໜາຈະກາຍເປັນໄຮ້ຜົນ।

Verse 13

कृमिकीटपतङ्गाद्या भ्रमति वसुधातले । तेषां संरक्षणार्थाय प्रोक्तं परिसमूहनम् ॥ १३ ॥

ໜອນ, ແມງ, ຜີເສື້ອ ແລະສັດນ້ອຍອື່ນໆ ພາກັນເດີນຫຼິ້ນຢູ່ເທິງໜ້າດິນ. ເພື່ອປົກປ້ອງພວກມັນ ຈຶ່ງໄດ້ກໍານົດການປະຕິບັດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ປະຣິສະມູຫະນະ» (ການເກັບ/ກວາດຢ່າງລະມັດລະວັງ)។

Verse 14

रेखाः प्रोक्ताश्च यास्तिस्रः कर्तव्यास्ताः समा द्विज । न्यूनाधिका न कर्तव्या इत्येव परिभाषितम् ॥ १४ ॥

ເສັ້ນທັງສາມທີ່ຖືກກໍານົດໄວ້ ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ເທົ່າກັນ ແລະສະໝໍ້ສະເໝີ, ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ). ຢ່າເຮັດໃຫ້ນ້ອຍກວ່າ ຫຼືຫຼາຍກວ່າ—ນີ້ແມ່ນກົດທີ່ກ່າວໄວ້।

Verse 15

मेदिनी मेदसा व्याप्ता मधुकैटभदैत्ययोः । गोमयेनोपलेप्येयं तदर्थमिति नारद ॥ १५ ॥

«ແຜ່ນດິນນີ້ຖືກຊຶມຊາບດ້ວຍໄຂມັນຂອງອະສຸຣະ ມະທຸ ແລະ ໄກຕະພະ. ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອຊໍາລະແລະປົກປ້ອງ ຄວນທາດ້ວຍຂີ້ງົວ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ» ນາຣະດະກ່າວ.

Verse 16

वन्ध्या दुष्टा च दीनाङ्गी मृतवत्सा स च या भवेत् । यज्ञार्थं गोमयं तस्या नाहरेदिति भाषितम् ॥ १६ ॥

ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ: ເພື່ອການບູຊາຍັດ (ຍັຊະ) ບໍ່ຄວນເກັບຂີ້ງົວຈາກງົວທີ່ເປັນໝັນ, ດຸຮ້າຍ, ຮ່າງກາຍອ່ອນແອ, ຫຼືງົວທີ່ລູກຕາຍ.

Verse 17

ये भ्रमन्ति सदाकाशे पतङ्गाद्या भयङ्कराः । तेषां प्रहरणार्थाय मतं प्रोद्धरणं द्विज ॥ १७ ॥

ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ), ສັດນ່າຢ້ານ—ເລີ່ມຈາກພວກມີປີກ—ທີ່ບິນວົນຢູ່ໃນຟ້າເປັນນິດ; ເພື່ອຕີລົງພວກນັ້ນ ວິທີທີ່ຖືກຮັບຮອງຄື ຂວ້າງຂຶ້ນໄປເທິງ.

Verse 18

स्रुवेण च कुशेनापि कुर्यादुल्लेखनं भुवः । अस्थिकण्टकसिर्द्ध्य्थं ब्रह्मणा परिभाषितम् ॥ १८ ॥

ດ້ວຍສຣຸວະ (ທັບບູຊາ) ຫຼືແມ່ນແຕ່ໃບຫຍ້າກຸສະ ກໍຄວນຂີດໝາຍເບົາໆໃສ່ພື້ນດິນ; ພິທີນີ້ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວກໍານົດໄວ້ ເພື່ອຈັດການແລະກໍາຈັດອະສຸດທິດັ່ງກະດູກແລະໜາມ.

Verse 19

आपो देवगणाः सर्वे तथा पितृगणा द्विज । तेनाद्भिरुक्षणं प्रोक्तं मुनिभिर्विधिकोविदैः ॥ १९ ॥

ໂອ ທະວິຊະ, ນ້ໍາທັງຫມົດແມ່ນຫມູ່ເທວະທັງປວງ ແລະກໍແມ່ນຫມູ່ປິຕຣິ (ບັນພະບຸລຸດ) ທັງປວງ. ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາມຸນີຜູ້ຮູ້ວິທີພິທີ ໄດ້ກໍານົດໃຫ້ການປະພອຍນ້ໍາເປັນພິທີຊໍາລະ.

Verse 20

अग्नेरानयनं प्रोक्तं सौभाग्यस्त्रीभिरेव च । शुभदे मृण्मये पात्रे प्रोक्ष्याद्भिस्तं निधापयेत् ॥ २० ॥

ການນໍາໄຟສັກສິດ (ອັກນິ) ມາ ຖືກກໍານົດໃຫ້ເຮັດໂດຍແມ່ຍິງຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ ແລະມີຄູ່ຄອງ. ເມື່ອພອຍນໍ້າບໍລິສຸດແລ້ວ ຈຶ່ງນໍາໄຟນັ້ນໄປວາງໃນພາຊະນະດິນເຜົາອັນເປັນມົງຄຸນ.

Verse 21

अमृतस्य क्षयं दृष्ट्वा ब्रह्माद्यैः सर्वदैवतैः । वेद्यां निधापितस्तस्मात्समिद्गर्भो हुताशनः ॥ २१ ॥

ເມື່ອເຫັນວ່າ ອະມຣິຕະ (ນໍ້າອະມະຕະ) ກໍາລັງຫຼຸດຫາຍ ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະທັງປວງ ຈຶ່ງນໍາໄຟຮຸຕາຊະນະ ຜູ້ອຸ້ມສະມິດໄວ້ໃນຄັນທ້ອງ ໄປວາງໄວ້ເທິງແທ່ນບູຊາ ເພື່ອໃຫ້ພິທີດໍາເນີນຖືກຕ້ອງ.

Verse 22

दक्षिणस्यां दानवाद्याः स्थिता यज्ञस्य नारद । तेभ्यः संरक्षणार्थाय ब्रह्माणं तद्दिशि न्यसेत् ॥ २२ ॥

ໂອ ນາຣະດະ, ທາງທິດໃຕ້ຂອງຍັດຍະ ມີພວກດານະວະ ແລະສັດຕູອື່ນໆ ຢືນຢູ່. ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອປົກປ້ອງຈາກພວກເຂົາ ຄວນອັນເຊີນພຣະພຣະຫມາໄວ້ໃນທິດນັ້ນເອງ.

Verse 23

उत्तरे सर्वपात्राणि प्रणीताद्यानि पश्चिमे । यजमानः पूर्वतः स्युर्द्विजाः सर्वेऽपि नारद ॥ २३ ॥

ພາຊະນະພິທີທັງໝົດ ຄວນວາງໄວ້ທາງທິດເໜືອ; ນໍ້າປຣະນີຕາ ແລະສິ່ງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ຄວນຈັດໄວ້ທາງທິດຕາເວັນຕົກ. ຍະຈະມານະ (ເຈົ້າພິທີ) ຄວນນັ່ງຫັນໜ້າໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ ແລະພວກທະວິຊະທັງໝົດກໍເຊັ່ນດຽວກັນ, ໂອ ນາຣະດະ.

Verse 24

द्यूते च व्यवहारे च यज्ञकर्मणि चेद्भवेत् । कर्त्तोदासीनचित्तस्तत्कर्म नश्येदिति स्थितिः ॥ २४ ॥

ບໍ່ວ່າໃນການພະນັນ, ໃນການຄ້າຂາຍທາງໂລກ, ຫຼືໃນກຳມະຍັດຍະກໍຕາມ—ຖ້າຜູ້ກະທໍາມີໃຈອຸດາສີນ (ບໍ່ຍຶດຕິດ) ກຳມະນັ້ນຖືກກ່າວວ່າບໍ່ຜູກມັດ ແລະສູນຜົນ; ນີ້ແມ່ນຫຼັກທີ່ຕັ້ງໄວ້ແນ່ນອນ.

Verse 25

ब्रह्माचार्यौ स्वशाखौ हि कर्तव्यौ यज्ञकर्मणि । ऋत्विजां नियमो नास्ति यथालाभं समर्चयेत् ॥ २५ ॥

ໃນພິທີຍັດຍະກຳ ຄວນແຕ່ງຕັ້ງພຣະນັກສຶກສາພຣະພົມຈາຣິນສອງອົງ ຕາມສາຂາເວດຂອງຕົນ. ສ່ວນພຣະປະໂລຫິດຜູ້ປະກອບພິທີ (ṛtvij) ບໍ່ມີຂໍ້ຈຳກັດແນ່ນອນ—ຄວນນັບຖື ແລະໃຊ້ຕາມທີ່ມີຢູ່.

Verse 26

द्वे पवित्रे त्र्यङ्गुलेस्तः प्रोक्षिणी चतुरङ्गुला । आज्यस्थाली त्र्यङ्गुलाथ चरुस्थाली षडङ्गुला ॥ २६ ॥

ວົງຫຍ້າກຸສະທີ່ເອີ້ນວ່າ pavitra ສອງວົງ ແຕ່ລະວົງຍາວສາມອັງກຸລ. ທັບພີສາດນ້ຳພຣະ (prokṣiṇī) ສີ່ອັງກຸລ. ຖ້ວຍໃສ່ເນີຍຂຸ້ນ (ājyasthālī) ສາມອັງກຸລ ແລະ ໝໍ້ໃສ່ຂ້າວບູຊາສຸກ (carusthālī) ຫົກອັງກຸລ.

Verse 27

द्व्यङ्गुलं तूपयमनमेकं सम्मार्जनाङ्गुलम् । स्रुवं षडङ्गुलं प्रोक्तं स्रुचं सार्द्धत्रयाङ्गुलम् ॥ २७ ॥

ມາດຕາທີ່ເອີ້ນວ່າ upayamāna ແມ່ນສອງອັງກຸລ. ອັງກຸລສຳລັບການຊຳລະລ້າງ ແມ່ນໜຶ່ງອັງກຸລ. ທັບພີ sruva ກ່າວວ່າຍາວຫົກອັງກຸລ ແລະ sruc ຍາວສາມອັງກຸລກັບເຄິ່ງ.

Verse 28

प्रादेशमात्रा समिधः पूर्णपात्रं षडङ्गुलम् । प्रोक्षिण्या उत्तरे भागे प्रणीतापात्रमष्टभिः ॥ २८ ॥

ໄມ້ເຊື້ອໄຟ samidh ຄວນຍາວເທົ່າໜຶ່ງປຣາເດຊະ (ຊ່ວງຝາມື). ພາຊະນະທີ່ເຕັມນ້ຳ/ເຕັມຂອງ ຄວນມີຂະໜາດຫົກອັງກຸລ. ທາງເໜືອຂອງ prokṣiṇī ໃຫ້ວາງພາຊະນະ praṇītā ຫ່າງໄປແປດອັງກຸລ.

Verse 29

यानि कानि च तीर्थानि समुद्राः सरितस्तथा । प्रणीतायां समासन्नात्तस्मात्तां पूरयेज्जलैः ॥ २९ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອນຳພາຊະນະ praṇītā ອັນສັກສິດເຂົ້າມາໃກ້ ຈົ່ງເຕີມນ້ຳໃສ່ມັນ ໂດຍອັນເຊີນພຣະຄຸນຂອງທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດ (tīrtha) ທັງປວງ, ມະຫາສະໝຸດ ແລະ ແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍ ໃຫ້ມາສະຖິດໃນນ້ຳນັ້ນ.

Verse 30

वैदिका वस्त्रहीना च नग्ना संप्रोच्यते द्विज । परिस्तीर्य्य ततो दर्भैः परिदध्यादिमां बुधः ॥ ३० ॥

ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ພິທີເວດະ ຖືກເອີ້ນວ່າ «ເປົ່າໂປຣຍ» ເມື່ອຂາດເຄື່ອງຄຸ້ມຄອງແລະອຸປະກອນທີ່ຄວນມີ. ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກປູຫຍ້າດັບພະ ແລ້ວ ຜູ້ຮູ້ຄວນຈັດແຈງແລະປະກອບພິທີນີ້ຕາມຄຳສອນ।

Verse 31

इन्द्र वज्रं विष्णुचक्रं वामदेवत्रिशूलकम् । दर्भरूपतया त्रीणि पवित्रच्छेदनानि च ॥ ३१ ॥

ວັດຊະຣະຂອງອິນທຣະ, ຈັກຣະຂອງພຣະວິສນຸ, ແລະ ຕຣິຊູນຂອງວາມະເທວ—ທັງສາມນີ້ ເມື່ອນຶກໃຫ້ເປັນຮູບດັບພະຫຍ້າ ກໍເປັນເຄື່ອງຕັດອັນສັກສິດ ສຳລັບຈັດເຮັດພະວິຕຣະ (ວົງ/ສາຍຊຳລະ) ດ້ວຍ.

Verse 32

प्रोक्षणी च प्रकर्तव्या प्रणीतोदकसंयुता । तेनातिपुण्यदं कर्म पवित्रमिति कीर्तितम् ॥ ३२ ॥

ຄວນຈັດເຮັດໂປຣກຊະນີ (ພາຊະນະສຳລັບພອຍນ້ຳ) ໃຫ້ເຕັມດ້ວຍ ປຣະນີຕໂອດະກະ (ນ້ຳທີ່ຖືກປະພອຍສັກສິດ). ໂດຍອານຸພາບນັ້ນ ກຳມະພິທີໃຫ້ຜົນບຸນຢ່າງຍິ່ງ ເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງຖືກຂານວ່າ ເປັນພິທີຊຳລະ.

Verse 33

आज्यस्थाली प्रकर्तव्या पलमात्रप्रमाणिका । कुलालचक्रघटितं आसुरं मृण्मयं स्मृतम् ॥ ३३ ॥

ຄວນເຮັດອາຊະຍະສະຖາລີ (ພາຊະນະນ້ອຍສຳລັບນ້ຳມັນເນີຍ/ກີ) ໃຫ້ມີຂະໜາດເທົ່າໜຶ່ງປະລະ. ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຊະນິດ «ອາສຸຣະ» ເຮັດດ້ວຍດິນເຜົາ ແລະປັ້ນດ້ວຍລໍ້ຊ່າງປັ້ນໝໍ້.

Verse 34

तदेव हस्तघटितं स्थाल्यादि दैविकं भवेत् । स्रुवे च सर्वकर्माणि शुभान्यप्यशुभानि च ॥ ३४ ॥

ສິ່ງທີ່ປັ້ນດ້ວຍມືເທົ່ານັ້ນ—ເຊັ່ນ ໝໍ້ຫຸງ (ສະຖາລີ) ແລະອື່ນໆ—ຈຶ່ງເປັນ «ໄດວິກະ» (ເໝາະສຳລັບພິທີສັກສິດ). ແລະໃນສຣຸວະ (ທັບຕັກ/ຊ້ອນບູຊາ) ມີຮວມກຳມະພິທີທັງປວງ—ທັງມົງຄຸນແລະອະມົງຄຸນ.

Verse 35

तस्य चैव पवित्रार्थं वह्नौ तापनमीरितम् । अग्रे धृतेन वैधव्यं मध्ये चैव प्रजाक्षयः ॥ ३५ ॥

ເພື່ອຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ຈຶ່ງກໍານົດໃຫ້ອົບອຸ່ນໃນໄຟ. ຖ້າຖືໄວ້ທາງໜ້າພ້ອມນ້ໍາມັນເນີຍ (ghee) ຈະນໍາໄປສູ່ຄວາມເປັນແມ່ໝ້າຍ; ຖ້າຖືໄວ້ກາງ ຈະເຮັດໃຫ້ລູກຫຼານສູນສິ້ນ।

Verse 36

मूले च म्रियते होता तस्माद्धार्यं विचार्य तत् । अग्निः सूर्यश्च सोमश्च विरञ्चिरनिलो यमः ॥ ३६ ॥

ເມື່ອຕັດຮາກ ຜູ້ປະກອບຍັດ (hotṛ) ກໍພິນາດດ້ວຍ; ດັ່ງນັ້ນຄວນໄຕ່ຕອງແລ້ວຮັກສາຮາກຖານນັ້ນໄວ້. ອັກນິ, ພະອາທິດ, ໂສມ, ວິຣານຈິ (ພຣະພຣະຫມາ), ອະນິລ (ວາຍຸ) ແລະ ຍະມ ແມ່ນພະລັງຄໍ້າຈຸນຂອງມັນ।

Verse 37

स्रुवे षडेते दैवास्तु प्रत्यङ्गुलमुपाश्रिताः । अग्निर्भोगार्थनाशाय सूर्यो व्याधिकरो भवेत् ॥ ३७ ॥

ໃນສຣຸວະ (ຊ້ອນຕັກເຄື່ອງບູຊາ) ກ່າວວ່າມີເທວະດາຫົກອົງສະຖິດຢູ່ ແຕ່ລະອົງຢູ່ໃນຂະໜາດໜຶ່ງນິ້ວ. ອັກນິຢູ່ເພື່ອທໍາລາຍຜົນແຫ່ງຄວາມເພີດເພີນ; ພະອາທິດກາຍເປັນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດໂລກໄພ.

Verse 38

निष्फलस्तु स्मृतः सोमो विरञ्चिः सर्वकामदः । अनिलो वृद्धिदः प्रोक्तो यमो मृत्युप्रदो मतः ॥ ३८ ॥

ໂສມຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນຜູ້ໃຫ້ຜົນບໍ່ມີ; ວິຣານຈິ (ພຣະພຣະຫມາ) ແມ່ນຜູ້ປະທານຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ. ອະນິລ (ວາຍຸ) ຖືກກ່າວວ່າໃຫ້ຄວາມເຕີບໂຕແລະຄວາມເພີ່ມພູນ; ຍະມ ຖືກເຫັນວ່າເປັນຜູ້ປະທານຄວາມຕາຍ.

Verse 39

सम्मार्जनोपयमनं कर्तव्यं च कुशद्वयम् । पूर्वं तु सर्वशाखं स्यात्पञ्चशाखं तथा परम् ॥ ३९ ॥

ສໍາລັບພິທີ ຄວນຈັດເຮັດເຄື່ອງກວາດຊໍາລະ ແລະ ອຸປະຍະມະນະ (upayamana) ພ້ອມທັງຫຍ້າກຸສະເປັນຄູ່. ກຸສະອັນທໍາອິດໃຫ້ມີກິ່ງຫຼາຍ; ອັນຫຼັງໃຫ້ມີຫ້າກິ່ງ.

Verse 40

श्रीपर्णी च शमी तद्वत्खदिरश्च विकङ्कतः । पलाशश्चैव विज्ञेयाः स्रुवे चैव तथा स्रुचि ॥ ४० ॥

ສຣີປັນນີ ແລະ ຊະມີ ເຊັ່ນດຽວກັນ, ພ້ອມທັງ ຄະດິຣ ແລະ ວິກັງກະຕະ, ອີກທັງ ປະລາຊະ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນໄມ້ທີ່ຄວນຮູ້ວ່າເໝາະສົມ ສໍາລັບເຮັດ sruva ແລະ sruc ໃນພິທີບູຊາ।

Verse 41

हस्तोन्मितं स्रुवं शस्तं त्रिदशाङ्गुलिकं स्रुचम् । विप्राणां चैतदाख्यातं ह्यन्येषामङ्गुलोनकम् ॥ ४१ ॥

sruva ຄວນມີຂະໜາດເທົ່າຊ່ວງມືໜຶ່ງ, ແລະ sruc ຄວນມີຂະໜາດ 30 ນິ້ວມື. ມາດຕານີ້ຖືກກ່າວໄວ້ສໍາລັບພຣາຫມັນ; ສໍາລັບຜູ້ອື່ນໃຫ້ຫຼຸດລົງ 1 ນິ້ວມື.

Verse 42

शूद्रा णां पतितानां च खरादीनां च नारद । दृष्टिदोषविनाशार्थं पात्राणां प्रोक्षणं स्मृतम् ॥ ४२ ॥

ໂອ ນາຣະດະ, ສໍາລັບພາຊະນະທີ່ຖືກຊູດຣະ, ຜູ້ຕົກຕໍ່າ (patita), ຫຼື ລາ ແລະສັດອື່ນໆ ເບິ່ງເຫັນ, ການປະພອຍນ້ໍາສັກສິດ (prokṣaṇa) ຖືກຈໍາໄວ້ເພື່ອທໍາລາຍມົນທິນຈາກສາຍຕານັ້ນ.

Verse 43

अकृते पूर्णपात्रे तु यज्ञच्छिद्रं समुद्भवेत् । तस्मिन् पूर्णीकृते विप्र यज्ञसम्पूर्णता भवेत् ॥ ४३ ॥

ຖ້າບໍ່ໄດ້ປະກອບພິທີ “pūrṇa-pātra” (ພາຊະນະເຕັມ) ຈະເກີດຊ່ອງໂຫວ່ໃນຍັດຍະ. ແຕ່ເມື່ອເຮັດໃຫ້ pūrṇa-pātra ສໍາເລັດຄົບຖ້ວນແລ້ວ, ໂອ ພຣາຫມັນ, ຍັດຍະຈຶ່ງສົມບູນພ້ອມ.

Verse 44

अष्टमुष्टिर्भवेत् किञ्चित् पुष्कलं तच्चतुष्टयम् । पुष्कलानि तु चत्वारि पूर्णपात्रं विदुर्बुधाः ॥ ४४ ॥

“kiñcit” ຖືກເຂົ້າໃຈວ່າເທົ່າ 8 ກໍາມື; ແລະ “puṣkala” ໜຶ່ງມີ 4 kiñcit. ສ່ວນ puṣkala 4 ນັ້ນ ບັນດານັກປັນຍາຮູ້ວ່າແມ່ນ “pūrṇa-pātra” (ພາຊະນະເຕັມ).

Verse 45

होमकाले तु सम्प्राप्ते न दद्यादासनं क्वचित् । दत्ते तृप्तो भवेद् वह्निः शापं दद्याच्च दारुणम् ॥ ४५ ॥

ເມື່ອເວລາພິທີໂຮມ (homa) ມາຮອດ ບໍ່ຄວນຍົກອາສນະຂອງຕົນໃຫ້ຜູ້ໃດ. ຖ້າຍົກໃຫ້ ອັກນິ (Agni) ຈະຖືວ່າເປັນສ່ວນຂອງທ່ານ ແລະອາດປະທານຄຳສາບອັນຮ້າຍແຮງ.

Verse 46

आघारौ नासिके प्रौक्तौ आज्यभागौ च चक्षुषी । प्राजापत्यं मुखं प्रोक्तं कटिर्व्याहृतिभिः स्मृता ॥ ४६ ॥

ອາຄາຣະ (āghāra) ສອງບົດບູຊາ ຖືກກ່າວວ່າເປັນຮູຈົກຈົມູກສອງຂ້າງ; ສ່ວນນ້ຳມັນຂີ້ເຜິ້ງ (ājyabhāga) ສອງສ່ວນ ແມ່ນດວງຕາສອງຂ້າງ. ພິທີປຣາຈາປັດຍະ (prājāpatya) ຖືກເອີ້ນວ່າປາກ ແລະສ່ວນແອວຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນວະຍາຫຣິຕິ (vyāhṛti) ຄຳອຸທານສັກສິດ.

Verse 47

शीर्षं हस्तौ च पादौ च पञ्चवारुणमीरितम् । तथास्विष्टकृतं विप्र श्रोत्रे पूर्णाहुतिस्तथा ॥ ४७ ॥

ສີສະ, ມືທັງສອງ ແລະ ຕີນທັງສອງ ຖືກປະກາດວ່າຖືກຊຳລະດ້ວຍພິທີວາຣຸນະຫ້າປະການ (pañca-vāruṇa). ເຊັ່ນດຽວກັນ ໂອ ພຣາຫມະນະ, ຕ້ອງປະຕິບັດອາຫຸຕິສຸດທ້າຍ (sviṣṭakṛt); ແລະສຳລັບຫູ ກໍມີການກຳນົດອາຫຸຕິຄົບຖ້ວນ (pūrṇāhuti) ດ້ວຍ.