Adhyaya 65: Svarocis Enjoys on the Mountain; A Debate on Marital Fidelity and Desire

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणेऽथ स्वारोचिषे मन्वन्तरेऽ चतुःषष्ठितमोऽध्यायः । पञ्चषष्ठितमोऽध्यायः- ६५ मार्कण्डेय उवाच । ततः स ताभिः सहितः पत्नीभिरमरद्युतिः । ररामा तस्मिन् शैलेन्द्रे रम्यकानननिर्झरे ॥

ດັ່ງນີ້ ບົດທີ 64 ໃນ «ສີຣີ ມາຣກັນເດຍະ ປູຣານະ» ໃນສະວາໂຣຈິສະ ມັນວັນຕະຣະ ກໍສິ້ນສຸດ; ບົດທີ 65 ເລີ່ມຕົ້ນ. ມາຣກັນເດຍະ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວຕໍ່ມາ ສັດທິບພະຜູ້ສະຫວ່າງໄສນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍພຣະຍາທັງຫຼາຍ ໄດ້ສະໜຸກສະໜານຢູ່ເທິງພູອັນສົງ່າງາມນັ້ນ ທ່າມກາງປ່າງາມ ແລະ ນ້ຳຕົກໄຫຼຊື່ນ।

Verse 2

सर्वोपभोगरत्नानि मधूनि मधुराणि च । निधयः समुपाजह्रुः पद्मिन्या वशवर्तिनः ॥

ນິທິທັງຫຼາຍ ຜູ້ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງ ປັດມິນີ ໄດ້ນຳເອົາເພັດນິລະມະນີສຳລັບຄວາມສຳລານທຸກປະການ ແລະ ນ້ຳເຜິ້ງຫວານຊື່ນມາດ້ວຍ।

Verse 3

स्रजो वस्त्राण्यलङ्कारान् गन्धाढ्यमनुलेपनम् । आसनान्यतिशुभ्राणि काञ्चनानि यथेच्छया ॥

ພວງມາລາ, ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ, ເຄື່ອງປະດັບ, ນ້ຳຫອມແລະຂີ້ເຜິ້ງທາກາຍທີ່ຫອມຟຸ້ງ, ພ້ອມທັງບ່ອນນັ່ງຄຳທີ່ສະຫວ່າງໄສຢ່າງຍິ່ງ—ທັງໝົດນີ້ ຖືກຈັດຫາໃຫ້ຕາມຄວາມປາຖະໜາ।

Verse 4

सौवर्णानि महाभाग ! करकान् भाजनानि च । तथा शय्याश्च विविधा दिव्यैरास्तरणैर्युताः ॥

ໂອ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ, ພວກເຂົາໄດ້ນຳເອົາໝໍ້ຄຳ ແລະ ພາຊະນະຄຳຕ່າງໆມາດ້ວຍ; ພ້ອມທັງຕຽງນອນຫຼາຍຊະນິດ ທີ່ປູດ້ວຍຜ້າຄຸມທິບພະ।

Verse 5

एवं स ताभिः सहितो दिव्यगन्धाधिवासिते । ररम स्व रुचिर्भाभिर्भासिते वरपर्वते ॥

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງພ້ອມດ້ວຍນາງທີ່ເປັນທີ່ຮັກເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ຫຼິ້ນສະໜຸກຢູ່ເທິງພູອັນປະເສີດ ທີ່ຫອມດ້ວຍກິ່ນທິບ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍປະກາຍແຫ່ງຄວາມງາມຂອງນາງເອງ।

Verse 6

ताश्चापि सह तेनेति लेभिरे मुदमुत्तमाम् । रममाणाः यथा स्वर्गे तथा तत्र शिलोच्चये ॥

ນາງເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍ ເມື່ອຢູ່ກັບພຣະອົງ ກໍໄດ້ບັນລຸຄວາມປິຕິສູງສຸດ—ຫຼິ້ນສະໜຸກຢູ່ເທິງຍອດຜາຫີນນັ້ນ ດັ່ງຢູ່ໃນສະຫວັນ।

Verse 7

कलहंसी जगादैकां चक्रवाकीं जले सतीम् । तस्य तासाञ्च ललिते सम्बन्धे च स्पृहावती ॥

ນາງຫົງສາກະລະຫັງສາ ໄດ້ເວົ້າກັບນາງຈັກຣະວາກາ ຜູ້ຮັກສາພຣະຈັນທະວິນັຍຢູ່ໃນນ້ຳ—ເພາະນາງເອງມີຄວາມປາຖະໜາຕໍ່ສາຍສຳພັນອັນອ່ອນຊ້ອຍງາມລະຫວ່າງພຣະອົງກັບນາງເຫຼົ່ານັ້ນ।

Verse 8

धन्यो 'यमतिपुण्यो 'यं यो 'यौवनगोचरः । दयिताभिः सहैताभिर्भुङ्क्ते भोगानभीप्सितान् ॥

ຜູ້ນີ້ແມ່ນຜູ້ມີພອນແທ້—ມີບຸນກຸສົນຢ່າງຍິ່ງ—ຢູ່ໃນຂອບເຂດແຫ່ງວັຍໜຸ່ມ ແລະໄດ້ເສບສຸກຕາມປາຖະໜາ ຮ່ວມກັບນາງທີ່ເປັນທີ່ຮັກເຫຼົ່ານີ້।

Verse 9

सन्ति यौवनिनः श्लाघ्यास्तत्पत्न्यो नातिशोभनाः । जगत्यामल्पकाः पत्न्यः पतयश्चातिशोभनाः ॥

ມີຊາຍໜຸ່ມທີ່ຄວນສັນລະເສີນ ແຕ່ພັນລະຍາຂອງເຂົາບໍ່ງາມຫຼາຍ. ໃນໂລກນີ້ ກໍມີນ້ອຍນັກທີ່ພັນລະຍາງາມຍິ່ງ ແລະສາມີກໍຫຼໍ່ຫຼາຍພ້ອມກັນ।

Verse 10

अभीष्टा कस्यचित्कान्ता कान्तः कस्याश्चिदीप्सितः । परस्परानुरागाढ्यं दाम्पत्यमतिदुर्लभम् ॥

ຜູ້ຊາຍອາດປາຖະນາເມຍທີ່ຮັກ ແລະ ຜູ້ຍິງອາດປາຖະນາຜົວທີ່ຮັກ; ແຕ່ການແຕ່ງງານທີ່ມີຄວາມຮັກຕໍ່ກັນຢ່າງອຸດົມ ແມ່ນຫາຍາກຍິ່ງ।

Verse 11

धन्यो 'यं दयिताभीष्टो ह्येताश्चास्यातिवल्लभाः । परस्परानुरागो हि धन्यानामेव जायते ॥

ຜູ້ນັ້ນເປັນຜູ້ມີພອນ ເມື່ອຖືກຜູ້ຮັກທັງຫຼາຍປາຖະນາ; ແລະ ນາງເຫຼົ່ານັ້ນກໍເປັນທີ່ຮັກຢ່າງຍິ່ງຂອງເຂົາ. ເພາະຄວາມຮັກຕໍ່ກັນແທ້ໆ ເກີດຂຶ້ນແຕ່ໃນຜູ້ມີວາສນາເທົ່ານັ້ນ।

Verse 12

एतन्निशम्य वचनं कलहंसीसमीरितम् । उवाच चक्रवाकी तां नातिविस्मितमानसा ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນທີ່ກາລະ-ຫັມສີ (kala-haṃsī) ໄດ້ກ່າວໄວ້ ຈັກຣະວາກີ (cakravākī) ກໍຕອບນາງ ໂດຍຈິດໃຈບໍ່ໄດ້ພິລຶກພິລັນຫຼາຍນັກ।

Verse 13

नायं धन्यो यतो लज्जा नान्यस्त्रीसन्निकर्षतः । अन्यां स्त्रियमयं भुङ्क्ते न सर्वास्वस्य मानसम् ॥

ເຂົາບໍ່ແມ່ນຜູ້ມີພອນ ເພາະບໍ່ມີຄວາມອາຍໃນທ່າມກາງຜູ້ຍິງອື່ນໆ. ຊາຍນີ້ໄປສຸກສົມກັບຜູ້ຍິງອື່ນ; ຈິດໃຈຂອງເຂົາບໍ່ໝັ້ນຄົງ ບໍ່ຢຸດຢູ່ດ້ວຍຄວາມຊື່ສັດຕໍ່ນາງໃດໆເລີຍ।

Verse 14

चित्तानुराग एकस्मिन्नधिष्ठाने यतः सखि । ततो हि प्रीतिमानेष भाऱ्यासु भविता कथम् ॥

ເພາະວ່າ ເພື່ອນຮັກເອີຍ ຄວາມຮັກໃນດວງໃຈຍ່ອມພັກຢູ່ໃນທີ່ນັ່ງດຽວ (ໃນວັດຖຸດຽວ); ແລ້ວເຂົາຈະຮັກເມຍທັງຫຼາຍຢ່າງແທ້ຈິງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 15

एता न दयिताः पत्युर्नैतासां दयितः पतिः । विनोदमात्रमेवैताः यथा परिजनोऽपरः ॥

ແມ່ຍິງເຫຼົ່ານີ້ ບໍ່ແມ່ນຄົນຮັກທີ່ແທ້ຂອງຜົວ ແລະຜົວກໍບໍ່ແມ່ນຄົນຮັກທີ່ແທ້ຂອງນາງເຫຼົ່ານັ້ນ. ພວກນາງມີໄວ້ເພື່ອຄວາມບັນເທີງ ເຫມືອນຜູ້ຮັບໃຊ້ອື່ນໆໃນເຮືອນ.

Verse 16

एतासाञ्च यदीष्टोऽयं तत्किं प्राणान्न मुञ्चति । आलिङ्गत्यपरां कान्तां ध्यातो वै कान्तयाऽन्यया ॥

ຖ້ານາງເຫຼົ່ານັ້ນປາຖະໜາເຂົາຢ່າງແທ້ຈິງ ເປັນຫຍັງເຂົາຈຶ່ງບໍ່ຍອມສະຫຼະຊີວິດ (ເພື່ອຄົນໜຶ່ງ)? ແທນນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ຖືກອ້ອມກອດໂດຍຄົນຮັກຄົນໜຶ່ງ ເຂົາກໍຖືກຄົນຮັກອີກຄົນໜຶ່ງນຶກເຖິງຢູ່ແທ້ໆ.

Verse 17

विद्याप्रदानमूल्येन विक्रीतो ह्येष भृत्यवत् । प्रवर्तते न हि प्रेम समं बह्वीषु तिष्ठति ॥

ເຂົາເຫມືອນຖືກຂາຍດັ່ງຄົນຮັບໃຊ້ ໂດຍຄ່າແຫ່ງການໃຫ້ຄຳສອນ. ເພາະຄວາມຮັກບໍ່ໄຫຼໄປຢ່າງເທົ່າທຽມ; ມັນບໍ່ອາດຄົງຢູ່ເທົ່າເດີມໃນຫຼາຍຄູ່ຄອງໄດ້.

Verse 18

कलहंसि ! पतिर्धन्यो मम धन्याहमेव च । यस्यैकस्याञ्चिरं चित्तं यस्याश्चैकत्र संस्थितम् ॥

ໂອ ນາງຫົງ! ຜົວຂອງຂ້ອຍເປັນຜູ້ມີພອນ ແລະຂ້ອຍກໍມີພອນເຊັ່ນກັນ—ໃຈຂອງເຂົາຕັ້ງຢູ່ດົນນານໃນຄົນດຽວ ແລະໃຈຂອງນາງກໍສະຖິດຢູ່ບ່ອນດຽວ (ໃນເຂົາ) ເຊັ່ນກັນ.

Verse 19

सर्वसत्त्वृतज्ञोऽसौ स्वरोचिरपराजितः । निशम्य लज्जितो दध्यौ सत्यमेव हि नानृतम् ॥

ເຂົາ—ຜູ້ຮູ້ສຽງຮ້ອງຂອງສັດທັງປວງ ແຕ່ (ກໍ) ຖືກສະວະໂຣຈີຄອບງຳ—ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ກໍອາຍ ແລະຄິດຕອບໃນໃຈວ່າ: «ແທ້ຈິງແລ້ວ ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ ບໍ່ແມ່ນຄວາມເທັດ»।

Verse 20

ततो वर्षशते याते रममाणो महागिरौ । रममाणः समं ताभिर्ददर्श पुरतो मृगम् ॥

ເມື່ອຄົບຮ້ອຍປີແລ້ວ ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງຫຼິ້ນຢູ່ເທິງພູໃຫຍ່—ຫຼິ້ນຮ່ວມກັນກັບພວກເຂົາ—ພຣະອົງເຫັນກວາງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ।

Verse 21

सुस्निग्धपीनावयवं मृगयूथविहारिणम् । वासिताभिः सुरूपाभिर्मृगीभिः परिवारितम् ॥

ພຣະອົງເຫັນກວາງຕົວໜຶ່ງ ທີ່ອະວະຍະວະລຽບມັນ ແລະເຕັມສົມບູນຢ່າງຍິ່ງ, ມັນທ່ອງໄປໃນຝູງ—ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍແມ່ກວາງຫອມຫວານ ແລະງາມ।

Verse 22

आकृष्टघ्राणपुटका जिघ्रन्तीस्तास्ततो मृगीः । उवाच स मृगो रामा लज्जात्यागेन गम्यताम् ॥

ເມື່ອແມ່ກວາງເຫຼົ່ານັ້ນຍືດຮູດັງໄປຂ້າງໜ້າ ແລະດົມກິ່ນ(ມັນ), ກວາງຕົວນັ້ນກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ງາມທັງຫຼາຍ, ຈົ່ງໄປ—ໂດຍລະທິ້ງຄວາມອາຍ/ຄວາມຖ່ອມຕົນ.”

Verse 23

नाहं स्वरोचिस्तच्छीलो न चैवाहं सुलोचनाः । निर्लज्जा बहवः सन्ति तादृशास्तत्र गच्छतः ॥

“ຂ້ອຍບໍ່ແມ່ນ ສະວະໂຣຈິ (Svaroci), ແລະຂ້ອຍກໍບໍ່ແມ່ນຄົນປະເພດນັ້ນ; ຂ້ອຍກໍບໍ່ແມ່ນສໍາລັບຜູ້ຍິງຕາງາມ. ຜູ້ບໍ່ຮູ້ອາຍມີຫຼາຍ—ຈົ່ງໄປຫາພວກນັ້ນ, ຫາຄົນແບບນັ້ນ.”

Verse 24

एका त्वनेकानुगता यथा हासास्पदं जने । अनेकाभिस्तथैवैकॊ भोगदृष्ट्या निरीक्षितः ॥

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຜູ້ຍິງຄົນໜຶ່ງທີ່ຕາມຜູ້ຊາຍຫຼາຍຄົນ ຈະເປັນຫົວເລາະໃນຫມູ່ຊົນ, ຜູ້ຊາຍຄົນໜຶ່ງທີ່ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຜູ້ຍິງຫຼາຍຄົນ ກໍຖືກເບິ່ງດ້ວຍສາຍຕາແຫ່ງຄວາມເພີດເພີນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 25

तस्य धर्मक्रियाहानिरह्न्यहनि जायते । सक्तोऽन्यभार्यया चान्यकामासक्तः सदैव सः ॥

ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ການເສຍຫາຍແຫ່ງການປະພຶດທໍາມະເກີດຂຶ້ນທຸກມື້. ລາວຫຼົງໃຫຍ່ໃນເມຍຂອງຄົນອື່ນ ແລະຕິດຢູ່ໃນຄວາມປາຖະໜາທີ່ບໍ່ຖືກທໍາມະຢູ່ເສມອ.

Verse 26

यस्तादृशोऽन्यस्तच्छीलः परलोकपराङ्मुखः । तं कामयत भद्रं वो नाहं तुल्यः स्वरोचिषा ॥

ຊາຍອື່ນຜູ້ນັ້ນ—ຜູ້ມີນິໄສແບບນັ້ນ ແລະຫັນຫນີຈາກປະໂຫຍດແຫ່ງໂລກຫນ້າ—ຈົ່ງໃຫ້ເຈົ້າປາຖະໜາເຂົາເຖີດ ຖ້າເຈົ້າປາຖະໜາ. ຂໍໃຫ້ພອນແກ່ເຈົ້າ; ຂ້ອຍບໍ່ເທົ່າເຂົາໃນຄວາມສະຫວ່າງຮຸ່ງເຮືອງ (svārociṣā).