Surya WorshipDevotionBenefits15 Shlokas

Adhyaya 60: Descriptions of Kimpurusha-varsha, Hari-varsha, Ilavrita (Meru-varsha), Ramyaka, and Hiranyamaya

उत्तरकुरुकथनम् (Uttarakuru-kathanam)

Surya Worship

ບົດນີ້ພາຍໃນມາກັນເດຍະປຸຣານະ ອະທິບາຍວ່າດ້ວຍດິນແດນສັກສິດຮອບພູເມຣຸ: ກິມປຸຣຸຊະ-ວັຣຊະ, ຮະຣິ-ວັຣຊະ, ອິລາວຣິຕ (ເມຣຸ-ວັຣຊະ), ຣາມຍະກ ແລະ ຮິຣັນຍະມະຍະ. ກ່າວເຖິງພູ, ແມ່ນ້ຳ, ທິດທາງ ແລະວິຖີຊີວິດຂອງຜູ້ອາໄສ ພ້ອມບັນຍາກາດແຫ່ງຄວາມເຄົາລົບບູຊາພຣະຮະຣິ/ວິສນຸ.

Divine Beings

Mārkaṇḍeya (speaker)Devalokacyutāḥ (deva-descended beings, as a category in Hari-varṣa)

Celestial Realms

Devaloka (as the point of origin for Hari-varṣa beings)Nandana (paradisal garden used as a simile)

Key Content Points

Kimpuruṣa-varṣa: ten-thousand-year lifespan, freedom from disease and grief, and perpetual youth sustained by drinking the fruit-essence of a vast plakṣa grove likened to Nandana.Hari-varṣa: humans are devaloka-descended and deva-like in form; they subsist on auspicious sugarcane juice, with aging and illness absent until the natural end of life.Ilāvṛta (Meru-varṣa): a central, exceptionally radiant region where solar heat does not burn; human traits are lotus-like (fragrance, radiance, and form), and celestial lights (sun, moon, stars, planets) are described as having heightened brilliance near Meru.Ramyaka: introduced as the next region, featuring a lofty nyagrodha (banyan) with green foliage whose fruit-essence grants long life and freedom from bodily decay and odor.Hiraṇmaya: introduced as the northern region, associated with the Hiraṇvatī river rich with lotuses; inhabitants are strong, radiant, wealthy, and imposing in stature.

Focus Keywords

Markandeya Purana Adhyaya 60Uttarakuru-kathanamKimpurusha-varsha descriptionHari-varsha deva-descended humansIlavrita Meru-varshaRamyaka-varsha nyagrodha fruit essenceHiranyamaya varsha Hiranyavati riverJambudvipa varshas Markandeya PuranaPuranic cosmography longevity and dharma

Shlokas in Adhyaya 60

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणेऽथोत्तरकुरुकथनं नामैकोनषष्टितमोऽध्यायः । षष्टितमोऽध्यायः— मार्कण्डेय उवाच । यत्तु किम्पुरुषं वर्षं तत् प्रवक्ष्याम्यहं द्विज । यत्रायुर् दशसाहस्रं पुरुषाणां वपुष्मताम् ॥

(ຄໍາລົງທ້າຍ:) ດັ່ງນີ້ ຈົບບົດທີ 59 ຊື່ «ການບັນຍາຍເຖິງ ອຸຕຕະຣະ-ກຸຣຸ» ໃນ ສີຣີ ມາຣກັນເດຍ ປຸຣານະ. (ບັດນີ້ເລີ່ມ) ບົດທີ 60. ມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: «ບັດນີ້ ຂ້າຈະພັນລະນາດິນແດນທີ່ເອີ້ນວ່າ ກິໍມປຸຣຸສະ, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ທີ່ນັ້ນມະນຸດຜູ້ມີກາຍມີອາຍຸ 10,000 ປີ»។

Verse 2

अनामया ह्यशोकाश्च नरा यत्र तथा स्त्रियः । प्लक्षः षण्डश्च तत्रोक्तः सुमहान्नन्दनोपमः ॥

ທີ່ນັ້ນ ຊາຍແລະຍິງລ້ວນປອດຈາກໂລກໄພ ແລະປອດຈາກຄວາມໂສກ. ທີ່ນັ້ນມີຕົ້ນພລັກສະໃຫຍ່ ແລະສວນປ່າໜຶ່ງ—ກວ້າງໃຫຍ່ຫຼາຍ ປຽບໄດ້ກັບ ນັນດະນະ (ສວນທິບ).

Verse 3

तस्य ते वै फलरसं पिबन्तः पुरुषाः सदा । स्थिरयौवननिष्पन्नाः स्त्रियश्चोत्पलगन्धिकाः ॥

ເພາະດື່ມນ້ຳຫວານຈາກຜົນໄມ້ນັ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ບຸລຸດທັງຫຼາຍຈຶ່ງຄົງຢູ່ໃນວັຍໜຸ່ມອັນໝັ້ນຄົງ; ຍິງທັງຫຼາຍມີກິ່ນຫອມດັ່ງດອກບົວ।

Verse 4

अतः परं किंपुरुषाद्धरिवर्षं प्रचक्ष्यते । महारजतसङ्काशा जायन्ते तत्र मानवाः ॥

ເກີນກວ່າກິມປຸຣຸສະ ມີດິນແດນທີ່ເອີ້ນວ່າ ຮະຣິວັຣສະ ຖືກພັນນາ. ທີ່ນັ້ນ ມະນຸດເກີດມາມີສະຫວ່າງໄສດັ່ງເງິນອັນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 5

देवलोकच्युताः सर्वे देवरूपाश्च सर्वशः । हरिवर्षे नराः सर्वे पिबन्तीक्षुरसं शुभम् ॥

ທຸກຄົນເປັນຜູ້ຕົກລົງ (ລົງມາ) ຈາກໂລກເທວະ ແລະມີຮູບຮ່າງດັ່ງເທວະທຸກປະການ. ໃນຮະຣິວັຣສະ ປະຊາຊົນທັງປວງດື່ມນ້ຳອ້ອຍອັນເປັນມົງຄຸນ।

Verse 6

न जरा बाधते तत्र न जीर्यन्ते च कर्हिचित् । तावन्तमेव ते कालं जीवन्त्यथ निरामयाः ॥

ທີ່ນັ້ນ ຄວາມແກ່ຊະລາບໍ່ຮົບກວນພວກເຂົາ ແລະພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍເສື່ອມສະລາຍ. ພວກເຂົາດຳລົງຊີວິດພຽງເທົ່າໄລຍະນັ້ນ ແລ້ວ (ຈາກໄປ) ໂດຍປາສະຈາກໂລກາພະຍາດ।

Verse 7

मेरुवर्षं मया प्रोक्तं मध्यमं यदिलावृतम् । न तत्र सूर्यस्तपति न ते जीर्यन्ति मानवाः ॥

ຂ້ອຍໄດ້ພັນນາແດນເມຣຸ ອັນເປັນດິນແດນກາງ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ອິລາວຣິຕະ. ທີ່ນັ້ນ ດວງອາທິດບໍ່ແຜດເຜົາ ແລະມະນຸດທີ່ນັ້ນບໍ່ແກ່ຊະລາ।

Verse 8

लभन्ते नात्मलाभञ्च रश्मयश्चन्द्रसूर्ययोः । नक्षत्राणां ग्रहाणाञ्च मेरॊस्तत्र परा द्युतिः ॥

ທີ່ນັ້ນ ແສງຈັນ ແລະ ແສງຕາເວັນ ບໍ່ອາດສົ່ງຜົນໄດ້ເຕັມທີ່; ແສງຂອງດາວ ແລະ ດາວເຄາະກໍບໍ່ເຕັມທີ່ ເນື່ອງຈາກຄວາມສະຫວ່າງຂອງພູເມຣຸ ເປັນສູງສຸດ।

Verse 9

पद्मप्रभाः पद्मगन्धा जम्बूफलरसाशिनः । पद्मपत्रायताक्षास्तु जायन्ते तत्र मानवाः ॥

ທີ່ນັ້ນ ມະນຸດເກີດມາມີຄວາມສະຫວ່າງດັ່ງດອກບົວ ແລະ ມີກິ່ນຫອມດັ່ງດອກບົວ; ພວກເຂົາດຳລົງຊີວິດດ້ວຍນ້ຳຫມາກຈັມບູ ແລະ ດວງຕາຍາວດັ່ງກີບດອກບົວ।

Verse 10

वर्षाणान्तु सहस्राणि तत्राप्यायुः त्रयोदश । सरावाकारसंस्तारो मेरुमध्ये इलावृते ॥

ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ອາຍຸຂອງຊີວິດເຖິງ ສິບສາມພັນປີ. ໃນອິລາວຣິຕະ (Ilāvṛta) ທີ່ກາງພູເມຣຸ ແຜ່ນດິນແຜ່ອອກເປັນຮູບອ່າງ ຫຼື ຮູບຊາມ.

Verse 11

मेरुस्तत्र महाशैलस्तदाख्यातमिलावृतम् । रम्यकं वर्षमस्माच्च कथयिष्ये निबोध तत् ॥

ທີ່ນັ້ນ ພູເມຣຸແມ່ນພູໃຫຍ່ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ພາກພື້ນນັ້ນເອີ້ນວ່າ ອິລາວຣິຕະ (Ilāvṛta). ບັດນີ້ ຈາກນີ້ໄປ ຂ້ອຍຈະພັນລະນາ ວັຣສະ (varṣa) ທີ່ເອີ້ນວ່າ ຣາມະຍະກະ (Ramyaka)—ຈົ່ງເຂົ້າໃຈ.

Verse 12

वृक्षस्तत्रापि चोत्तुङ्गो न्यग्रोधो हरितच्छदः । तस्यापि ते फलरसं पिबन्तो वर्तयन्ति वै ॥

ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ມີຕົ້ນໄມ້ສູງສົງໜຶ່ງຢືນຢູ່—ຕົ້ນນະຍະໂກຣດະ (nyagrodha) ຫຼື ຕົ້ນໄຊ ມີໃບຂຽວສົດ. ດ້ວຍການດື່ມນ້ຳຈາກຜົນຂອງມັນ ພວກເຂົາຈຶ່ງດຳລົງຊີວິດໄດ້ແທ້.

Verse 13

वर्षायुतायुषस्तत्र नरास्तत्फलभोगिनः । रतिप्रधानविमला जरादौर्गन्ध्यवर्जिताः ॥

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ຄົນດໍາລົງຊີວິດໄດ້ເຖິງຫມື່ນປີ ພ້ອມທັງເພີດເພີນກັບຜົນຜະລິດຂອງແຜ່ນດິນນັ້ນ. ພວກເຂົາບໍລິສຸດ ຮັກຄວາມສຸກໂດຍທໍາມະຊາດ ແລະພົ້ນຈາກຄວາມແກ່ ແລະກິ່ນເໝັນ.

Verse 14

तस्मादथोत्तरं वर्षं नाम्ना ख्यातं हिरण्मयम् । हिरण्वती नदी यत्र प्रभूतकमलोज्ज्वला ॥

ທາງເໜືອຈາກນັ້ນ ຍັງມີອີກພູມິພາກໜຶ່ງ ມີຊື່ສຽງວ່າ «ຫິຣັນມະຍະ». ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນ້ໍາ «ຫິຣັນວະຕີ» ສ່ອງສະຫວ່າງ ເພາະມີດອກບົວອຸດົມຫຼາຍ.

Verse 15

महाबलाः सतेजस्का जायन्ते तत्र मानवाः । महाकाया महासत्त्वा धनिनः प्रियदर्शनाः ॥

ທີ່ນັ້ນ ມະນຸດຜູ້ມີກໍາລັງແຮງຫຼາຍ ແລະມີລັດສະໝີສະຫວ່າງໄສ ເກີດຂຶ້ນ—ຮ່າງກາຍໃຫຍ່ ພະລັງຊີວິດສູງ ມັ່ງຄັ່ງ ແລະມີຮູບລັກງາມນ່າຊົມ.

Frequently Asked Questions

What is the primary philosophical or ethical inquiry of this Adhyaya?

The chapter implicitly examines how cosmic region (varṣa) correlates with embodied condition—longevity, freedom from grief, youthfulness, and sensory refinement—presenting these as outcomes within an ordered cosmology rather than as random traits.

How does this chapter advance the narrative of the Manvantaras (Ages of Manu)?

It does not enumerate a specific Manu or manvantara transition; instead, it supports the broader purāṇic framework that underlies manvantara narration by mapping the differentiated worlds of Jambūdvīpa and their regulated lifeways, which contextualize later genealogical and temporal accounts.

What lineage (vaṃśa) or cosmographic schema is most emphasized in this chapter?

The dominant schema is Jambūdvīpa cosmography: successive varṣas (Kimpuruṣa, Hari, Ilāvṛta/Meru, Ramyaka, Hiraṇmaya) are distinguished through sustaining substances (fruit-essences, sugarcane juice), exemplary flora (plakṣa, nyagrodha), and central-axis radiance around Meru, rather than through dynastic genealogy.