Adhyaya 46: Cosmic Dissolution, the Emergence of Brahma, and the Measures of Time (Yugas, Manvantaras, and Brahma’s Day)

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे ब्रह्मोत्पतिर् नाम पञ्चचत्वारिंशोऽध्यायः । श्रीमन्महर्षिवेदव्यासप्रणीतं श्रीमार्कण्डेयपुराणम् । (द्वितीयो भागः) षट्चत्वारिंशोऽध्यायः । क्रौष्टुकिरुवाच भगवन्स्त्वण्डसम्भूतिर्यथावत् कथिता मम । ब्रह्माण्डे ब्रह्मणो जन्म तथा चोक्तं महात्मनः ॥

ດັ່ງນີ້ ໃນ ສຣີ ມາຣະກັນເດຍ ປຸຣານະ ບົດທີ 45 ຊື່ ‘ກໍາເນີດຂອງພຣະພຣະຫມາ’ (ພາກທີສອງ) ຈຶ່ງສິ້ນສຸດ. ບົດທີ 46. ກຣາວສະຕຸກີ (Krauṣṭuki) ກ່າວວ່າ: ‘ໂອ ພຣະອົງຜູ້ຈະເລີນ, ກໍາເນີດຂອງໄຂ່ໂລກ (Brahmāṇḍa) ໄດ້ຖືກອະທິບາຍໃຫ້ຂ້າພະອົງຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ແລະການປະສູດຂອງພຣະພຣະຫມາ ພາຍໃນ Brahmāṇḍa ດ້ວຍ, ໂອ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່.’

Verse 2

एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं त्वत्तो भृगुकुलोद्भव । यदा न सृष्टिर्भूतानामस्ति किं नु न चास्ति वा । काले वै प्रलयस्यान्ते सर्वस्मिन्नुपसंहृते ॥

ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາຟັງຈາກທ່ານ ໂອ ຜູ້ເກີດໃນສາຍຕະກູນພຣຶກຸ: ເມື່ອບໍ່ມີການສ້າງສັດທັງຫມົດ ໃນເວລານັ້ນຍັງມີສິ່ງໃດຢູ່ຫຼືບໍ່? ແລະໃນທ້າຍສຸດຂອງພຣາລະຍະ ເມື່ອທຸກສິ່ງຖືກດຶງກັບເຂົ້າສູ່ການລະລາຍ ສະພາບນັ້ນເປັນແນວໃດ?

Verse 3

मार्कण्डेय उवाच । यदा तु प्रकृतौ याति लयं विश्वमिदं जगत् । तदोच्यते प्राकृतोऽयं विद्वद्भिः प्रतिसञ्चरः ॥

ມາຣະກັນເດຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຈັກກະວານທັງປວງລະລາຍເຂົ້າໃນປຣະກຣິຕິ, ນັກປັນຍາເອີ້ນການກັບຄືນ (ການຖອນກັບ) ນັ້ນວ່າ “ປຣາກຣິຕະ” ການລະລາຍທາງວັດຖຸ.

Verse 4

स्वात्मन्यवस्थितेव्यक्ते विकारे प्रतिसंहृते । प्रकृतिः पुरुषश्चैव साधर्म्येणावतिṣ्ठतः ॥

ເມື່ອອະວະຍັກຕະ (ສິ່ງບໍ່ປາກົດ) ພັກຢູ່ໃນສະພາບຂອງຕົນ ແລະການແປປ່ຽນທັງຫມົດຖືກຖອນກັບ, ປຣະກຣິຕິ ແລະ ປຸຣຸສະ ດໍາລົງຢູ່ໃນຄວາມເທົ່າທຽມຄ້າຍກັນ (ສົມດຸນ/ບໍ່ແຍກ).

Verse 5

तदा तमश्च सत्त्वञ्च समत्वेन व्यवस्थितौ । अनुद्रिक्तावनूनौ च तत्प्रोतौ च परस्परम् ॥

ໃນເວລານັ້ນ ຕະມັສ ແລະ ສັດຕະວະ ຢືນຢູ່ໃນຄວາມສົມດຸນ—ບໍ່ເກີນ ແລະບໍ່ຂາດ—ແລະພວກມັນສອດປະສານກັນໂດຍກັນແລະກັນ (ຜູກພັນກັນ).

Verse 6

तिलेषु वा यथा तैलं घृतं पयसि वा स्थितम् । तथा तमसि सत्त्वे च रजोऽप्यनुसृतं स्थितम् ॥

ເຫມືອນນ້ໍາມັນຢູ່ໃນເມັດງາ ຫຼື ເຫມືອນເນີຍໃສ (ghee) ຢູ່ໃນນ້ໍານົມ, ດັ່ງນັ້ນເອງ ຣາຈັສ ຍັງຄົງມີຢູ່—ແຜ່ຊຶມແລະແຝງເຊື່ອງ—ພາຍໃນ ຕະມັສ ແລະ ສັດຕະວະ.

Verse 7

उत्पत्तिर्ब्रह्मणो यावदायुṣो द्विपरार्धिकम् । तावद्दिनं परेśस्य तत्समा संयमे निशा ॥

ນັບແຕ່ພຣະພຣະຫມາເກີດຂຶ້ນ ຈົນຮອດສິ້ນອາຍຸຂອງພຣະອົງ—ມີຂະໜາດສອງ ປາຣາດທະ—ນີ້ແມ່ນ «ກາງວັນ» ຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ; «ກາງຄືນ» ຂອງພຣະອົງກໍຍາວເທົ່າກັນ ໃນນັ້ນຈັກກະວານຖືກກັ້ນໄວ້ໃນພາວະລະລາຍ (ລະຍະລະລາຍ)។

Verse 8

अहर्मुखे प्रबुद्धस्तु जगदादिरनादिमान् । सर्वहेतुरचिन्त्यात्मा परः कोऽप्यपरक्रियः ॥

ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງ (ຈັກກະວານ) ກາງວັນ ຜູ້ເປັນຕົ້ນກໍາເນີດແຫ່ງໂລກ—ແຕ່ພຣະອົງເອງບໍ່ມີຕົ້ນ—ຕື່ນຂຶ້ນ: ເປັນເຫດແຫ່ງສິ່ງທັງປວງ, ມີສະພາບທີ່ຄາດຄະເນບໍ່ໄດ້, ເປັນຜູ້ສູງສຸດ, ກະທໍາໂດຍບໍ່ພຶ່ງພາສິ່ງອື່ນໃດ.

Verse 9

प्रकृतिं पुरुषञ्चैव प्राविश्याशु जगत्पतिः । क्षोभयामास योगेन परेण परमेश्वरः ॥

ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ—ປະຣະເມສະວະຣະ (Parameśvara)—ເຂົ້າໄປຢ່າງວ່ອງໄວໃນທັງ ປຣະກຣິຕິ (Prakṛti) ແລະ ປຸຣຸສະ (Puruṣa) ແລ້ວກະຕຸ້ນພວກມັນດ້ວຍ ໂຍຄະ ອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງ (ເພື່ອເລີ່ມການປາກົດ).

Verse 10

यथा मदो नवस्त्रीणां यथा वा माधवानिलः । अनुप्रविष्टः क्षोभाय तथासौ योगमूर्तिमान् ॥

ເຫມືອນຄວາມເມົາມົນ (ຫຼືຕັນຫາ) ເຂົ້າສູ່ນາງສາວຫນຸ່ມ, ຫຼືເຫມືອນລົມລະດູໃບໄມ້ຜຸກເຂົ້າມາແລ້ວກະຕຸ້ນສັດທັງຫຼາຍ, ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງນັ້ນ—ຜູ້ມີຮູບແຫ່ງໂຍຄະ—ເຂົ້າໄປເພື່ອໃຫ້ເກີດການກະເທືອນ.

Verse 11

प्रधानॆ क्षोभ्यमाणे तु स देवो ब्रह्मसंज्ञितः । समुत्पन्नोऽण्डकोषस्थो यथा ते कथितं मया ॥

ເມື່ອ ປຣະທານະ (Pradhāna) ກໍາລັງຖືກກະຕຸ້ນ, ທິວະດາທີ່ເອີ້ນວ່າ ພຣະພຣະຫມາ ກໍເກີດຂຶ້ນ, ສະຖິດຢູ່ພາຍໃນເປືອກໄຂ່ຈັກກະວານ—ດັ່ງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງ.

Verse 12

स एव क्षोभकः पूर्वं स क्षोभ्यः प्रकृतेः पतिः । स सङ्कोचविकाशाभ्यां प्रधानत्वेऽपि च स्थितः ॥

ພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວເປັນຜູ້ກະຕຸ້ນຄັ້ງທໍາອິດ ແລະເປັນຜູ້ຖືກກະຕຸ້ນດ້ວຍ—ເຈົ້າແຫ່ງປຣະກຣິຕິ. ແມ່ນຢູ່ເປັນປຣະທານ (ທໍາມະຊາດດັ້ງເດີມ) ແຕ່ຍັງຄົງຢູ່ໃນການຫົດຕົວ ແລະຂະຫຍາຍຕົວ.

Verse 13

अत्पन्नः स जगद्योनिरगुणोऽपि रजोगुणम् । भुञ्जन् प्रवर्तते सर्गे ब्रह्मत्वं समुपाश्रितः ॥

ເມື່ອພຣະອົງປາກົດອອກແລ້ວ ພຣະອົງກາຍເປັນຄັນທ້ອງ/ແຫຼ່ງກໍ່ເກີດຂອງໂລກ. ແມ່ນເກີນກວ່າກຸນະ ແຕ່ພຣະອົງຮ່ວມກັບຣາຈັສ (rajas) ແລະເດີນໜ້າໃນການສ້າງ ໂດຍຮັບສະພາບເປັນພຣະພຣະຫມາ (Brahmā).

Verse 14

ब्रह्मत्वे स प्रजाः सृष्ट्वा ततः सत्त्वातिरेकवान् । विष्णुत्वमेत्य धर्मेण कुरुते परिपालनम् ॥

ໃນສະພາບເປັນພຣະພຣະຫມາ ພຣະອົງສ້າງສັດທັງຫຼາຍ; ຕໍ່ມາ ເມື່ອສັດຕະວະ (sattva) ເດັ່ນຂຶ້ນ ພຣະອົງບັນລຸສະພາບເປັນພຣະວິສນຸ (Viṣṇu) ແລະດ້ວຍທັມມະ ປະຕິບັດການປົກປ້ອງ.

Verse 15

ततस्तमोगुणोद्रिक्तो रुद्रत्वे चाखिलं जगत् । उपसंहृत्य वै शेते त्रैलोक्यं त्रिगुणोऽगुणः ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອພຣະອົງເຕັມໄປດ້ວຍຕະມັສ (tamas) ໃນສະພາບຮຸດຣະ (Rudra) ພຣະອົງຖອນຄືນຈັກກະວານທັງໝົດ; ເມື່ອດູດກັບເຂົ້າໄປແລ້ວ ພຣະອົງນອນສະຫງົບ—ໂລກທັງສາມກັບຄືນເຂົ້າໃນພຣະອົງ—ຜູ້ທີ່ໃນໜ້າທີ່ມີກຸນະທັງສາມ ແຕ່ໃນສານະແທ້ເກີນກວ່າກຸນະ.

Verse 16

यथा प्राग्व्यापकः क्षेत्री पालको लावकस्तथा । यथा स सञ्ज्ञामायाति ब्रह्मविष्ण्वीशकारिणीम् ॥

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບ “ຜູ້ຮູ້ແຫ່ງສະໜາມ” (kṣetrin) ທີ່ແຕ່ເດີມແຜ່ຊາຍທົ່ວໄປ ແລະເຊັ່ນດຽວກັນກັບຜູ້ປົກປ້ອງ ແລະຜູ້ລະລາຍ—ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງຮັບນາມທີ່ປະຕິບັດບົດບາດເປັນພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ແລະ ອີສະ (Īśa).

Verse 17

ब्रह्मत्वे सृजते लोकान् रुद्रत्वे संहरत्यपि । विष्णुत्वे चाप्युदासीनस्तिस्त्रोऽवस्थाः स्वयम्भुवः ॥

ໃນພາວະພຣະພຣະຫມາ ພຣະອົງສ້າງໂລກທັງຫຼາຍ; ໃນພາວະພຣະຣຸດຣະ ພຣະອົງກໍທຳລາຍມັນ; ແລະໃນພາວະພຣະວິສນຸ ພຣະອົງເປັນ «ອຸດາສີນ» ຄື ສະໝ່ຳເສມ ແລະວາງເຉື່ອນ. ນີ້ແມ່ນສະພາບສາມປະການຂອງຜູ້ເກີດດ້ວຍຕົນເອງ (Svayambhū).

Verse 18

रजो ब्रह्मा तमो रुद्रो विष्णुः सत्त्वं जगत्पतिः । एत एव त्रयो देवा एत एव त्रयो गुणाः ॥

ຣາຈັສ (rajas) ແມ່ນພຣະພຣະຫມາ; ຕະມັສ (tamas) ແມ່ນພຣະຣຸດຣະ; ສັດຕະວະ (sattva) ແມ່ນພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກ. ນີ້ແທ້ໆແມ່ນເທວະສາມອົງ; ແລະນີ້ແທ້ໆແມ່ນຄຸນະສາມປະການ.

Verse 19

अन्योन्यमिथुना ह्येते अन्योन्याश्रयिणस्तथा । क्षणं वियोगो नह्येषां न त्यजन्ति परस्परम् ॥

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກນີ້ເປັນຄູ່ກັນ ແລະອາໄສກັນແລະກັນ. ບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ຂະນະໜຶ່ງທີ່ຈະແຍກອອກ; ພວກນີ້ບໍ່ລະທິ້ງກັນ.

Verse 20

एवं ब्रह्मा जगत्पूर्वो देवदेवश्चतुर्मुखः । रजोगुणं समाश्रित्य स्त्रष्ट्टत्वे स व्यवस्थितः ॥

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີກ່ອນໂລກທັງປວງ, ເທວະແຫ່ງເທວະ, ຜູ້ມີສີ່ໜ້າ, ອາໄສຄຸນະຣາຈັສ ຈຶ່ງຖືກສະຖາປະນາໃນຖານະຜູ້ສ້າງ.

Verse 21

हिरण्यगर्भो देवादिरनादिरुपचारतः । भूपद्मकर्णिकासंस्थो ब्रह्माग्रे समजायत ॥

ຮິຣັນຍະຄັຣພະ (Hiraṇyagarbha) ເປັນອົງທຳອິດໃນບັນດາເທວະ—ໃນນັຍອຸປະມາວ່າບໍ່ມີຕົ້ນກຳເນີດ—ຄື ພຣະພຣະຫມາ, ຜູ້ສະຖິດເທິງໃຈກາງຂອງດອກບົວແຫ່ງປະຖະວີ, ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນປະຖົມການ.

Verse 22

तस्य वर्षशतं त्वेकं परमायुर्महात्मनः । ब्रह्म्येणैव हि मानेन तस्य संख्यां निबोध मे ॥

ອາຍຸອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງແມ່ນ 100 ປີ ແລະຖືກນັບຕາມມາດຕະຖານການວັດຂອງພຣະພຣະຫມາ. ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້ອຍເຖິງການຄຳນວນຂອງມາດຕະນັ້ນ.

Verse 23

निमेषैर्दशभिः काष्ठा तथा पञ्चभिरुच्यते । कलास्त्रिंशच्च वै काष्ठा मुहूर्तं त्रिंशत्ताः कलाः ॥

ກາສຖາ (kāṣṭhā) ກ່າວກັນວ່າປະກອບດ້ວຍ 10 ນິເມສະ (nimeṣa) (ແລະຍັງກ່າວເຖິງການແບ່ງ 5 ສ່ວນ)។ 30 ກະລາ (kalā) ເປັນ 1 ກາສຖາ; ແລະ 30 ກະລາ ເປັນ 1 ມຸຫູຣຕະ (muhūrta)។

Verse 24

अहोरात्रं मुहूर्तानां नृणां त्रिंशत्तु वै स्मृतम् । अहोरात्रैश्च त्रिंशद्भिः पक्षौ द्वौ मास उच्यते ॥

ສຳລັບມະນຸດ ມື້ໜຶ່ງກັບຄືນໜຶ່ງ ຈື່ຈຳກັນວ່າມີ 30 ມຸຫູຣຕະ (muhūrta)। ໂດຍ 30 ມື້ຄືນແບບນັ້ນ ເກີດເປັນສອງປັກ (fortnights) ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ເດືອນ”।

Verse 25

तैः षड्भिरयनं वर्षं द्वेऽयने दक्षिणोत्तरे । तद्देवाना्महोरात्रं दिनं तत्रोत्तरायणम् ॥

6 ເດືອນ ເປັນ 1 ອະຍະນະ (ayana)؛ ປີໜຶ່ງມີ 2 ອະຍະນະ—ທາງໃຕ້ ແລະ ທາງເໜືອ. ປີນັ້ນແມ່ນມື້ແລະຄືນຂອງເທວະ: ການເຄື່ອນໄປທາງເໜືອແມ່ນມື້ຂອງພວກເຂົາ (ແລະທາງໃຕ້ແມ່ນຄືນ).

Verse 26

दिव्यैर्वर्षसहस्रैस्तु कृतत्रेतादिसंज्ञितम् । चतुर्युगं द्वादशभिस्तद्विभागं शृणुष्व मे ॥

ຍຸກ (yuga) ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ກຣິຕະ (Kṛta) ແລະ ເຕຣຕາ (Tretā) ຖືກກຳນົດເປັນພັນປີຂອງເທວະ. ຈະຕຸຣຍຸກ (caturyuga) ຖືກນັບເປັນ 12,000 (ປີເທວະ)؛ ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້ອຍເຖິງການແບ່ງສ່ວນຂອງມັນ.

Verse 27

चत्वारि तु सहस्राणि वर्षाणां कृतमुच्यते । शतानि सन्ध्या चत्वारि सन्ध्यांशश्च तथाविधः ॥

ກຣິຕະ (ສັດຕະຍະ) ຍຸກ ຖືກກ່າວວ່າມີ 4,000 ປີເທວະ. ສັນທະຍາ (ຊ່ວງຮອຍຕໍ່/ຄ່ຳຮຸ່ງ) ມີ 400 ປີ ແລະ ສັນທະຍາອັມສະ (ສ່ວນຂອງສັນທະຍາ) ກໍມີຂະໜາດເທົ່າກັນ.

Verse 28

त्रेता त्रीणि सहस्राणि दिव्याब्दानां शतत्रयम् । तत्सन्ध्या तत्समा चैव सन्ध्यांशश्च तथाविधः ॥

ເຕຣຕາ ຍຸກ ມີ 3,000 ປີເທວະ ແລະ ມີ 300 ປີ ເປັນຈຸດຕໍ່. ສັນທະຍາ ເທົ່າກັນກັບນັ້ນ ແລະ ສັນທະຍາອັມສະ ກໍມີຂະໜາດເທົ່າກັນ.

Verse 29

द्वापरं द्वे सहस्रे तु वर्षाणां द्वे शते तथा । तस्य सन्ध्या समाख्याता द्वे शताब्दे तदंशकः ॥

ດວາປະຣະ ຍຸກ ມີ 2,000 ປີເທວະ ແລະ ເຊັ່ນດຽວກັນ ຈຸດຕໍ່ມີ 200 ປີ. ສັນທະຍາ ຖືກປະກາດວ່າ 200 ປີ ແລະ ສັນທະຍາອັມສະ ກໍມີຂະໜາດເທົ່ານັ້ນ.

Verse 30

कलिः सहस्रं दिव्यानामब्दानां द्विजसत्तम । सन्ध्या सन्ध्यांशकश्चैव शतकौ समुदाहृतौ ॥

ກາລິ ຍຸກ ມີ 1,000 ປີເທວະ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ. ສັນທະຍາ ແລະ ສັນທະຍາອັມສະ ຂອງມັນ ຖືກກ່າວວ່າ ຢ່າງລະ 100 ປີ.

Verse 31

एषा द्वादशसाहस्री युगाख्या कविभिः कृता । एतत् सहस्रगुणितमो ब्राह्म्यमुदाहृतम् ॥

ວົງຈອນຍຸກນີ້ ນັກ຤ິສີທັງຫຼາຍ ເອີ້ນວ່າ “ສິບສອງພັນ”. ນີ້ເມື່ອຄູນດ້ວຍ 1,000 ຖືກປະກາດວ່າເປັນມາດຕາທີ່ຂຶ້ນກັບພຣະພຣະຫມາ (brāhmya).

Verse 32

ब्रह्मणो दिवसे ब्रह्मन् मनवः स्युश्चतुर्दश । भवन्ति भागशस्तेषां सहस्रं तद्विभज्यते ॥

ໂອ ພຣາຫມະນະ, ໃນມື້ດຽວຂອງພຣະພຣະຫມາ ມີມະນຸ 14 ອົງ. ໄລຍະເວລາຂອງພວກເຂົາຖືກແບ່ງເປັນສ່ວນໆ; ແລະມື້ນັ້ນຖືກແບ່ງເປັນ 1,000 ສ່ວນ.

Verse 33

देवाः सप्तर्षयः सेन्द्रा मनुस्तत्सूनवो नृपाः । मनुना सह सृज्यन्ते संह्रियन्ते च पूर्ववत् ॥

ເທວະທັງຫຼາຍ, ຣິສິ 7 ອົງ, (ເທວະ) ພ້ອມກັບພຣະອິນທຣາ, ມະນຸ, ແລະກະສັດຜູ້ເປັນບຸດຂອງລາວ—ພ້ອມກັບມະນຸ ພວກເຂົາຖືກສ້າງຂຶ້ນ ແລະຖືກຖອນກັບຄືນອີກ ດັ່ງເກົ່າ.

Verse 34

चतुर्युगानां संख्याता साधिका ह्येकसप्ततिः । मन्वन्तरं तस्य संख्यां मानुषाब्दैर्निबोध मे ॥

ມັນວັນຕະຣະ ຖືກນັບເທົ່າກັບ 71 ຈະຕຸຣະຍຸກ (ພ້ອມສ່ວນເພີ່ມ). ຈົ່ງຮຽນຈາກຂ້ອຍ ຈໍານວນຂອງມັນໃນປີມະນຸດ.

Verse 35

त्रिंशत्कोट्यस्तु संपूर्णाः संख्याताः संख्यया द्विज । सत्पषष्ठिस्तथान्यानि नियुतानि च संख्यया ॥

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ມັນມີຈໍານວນເຕັມ 30 ໂກຕິ, ແລະຍັງເພີ່ມອີກ 66 ນິຍຸຕ ຕາມການນັບ.

Verse 36

विंशतिश्च सहस्राणि कालोऽयं साधिकं विना । एतन्मन्वन्तरं प्रोक्तं दिव्यैर्वर्षैर्निबोध मे ॥

ໄລຍະນີ້ແມ່ນ 20,000 ປີ ໂດຍບໍ່ລວມສ່ວນທີ່ເພີ່ມ. ຈົ່ງຮູ້ຈາກຂ້ອຍ: ນີ້ເອີ້ນວ່າ ມັນວັນຕະຣະ ເມື່ອວັດຕາມປີເທວະ.

Verse 37

अष्टौ वर्षसहस्राणि दिव्यया संख्यया युतम् । द्विपञ्चाशत्तथान्यानि सहस्राण्यधिकानि तु ॥

ແປດພັນປີ ຕາມການນັບແບບເທວະ; ແລະຍັງມີອີກ ຫ້າສິບສອງພັນປີ ເປັນຈໍານວນເພີ່ມເຕີມ។

Verse 38

चतुर्दशगुणो ह्येष कालो ब्रह्म्यमहः स्मृतम् । तस्यान्ते प्रलयः प्रोक्तो ब्रह्मन् नैमित्तिको बुधैः ॥

ເວລານີ້ເມື່ອຄູນເປັນ 14 ເທົ່າ ຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນ “ວັນຂອງພຣະພຣະຫມາ (Brahmā)”. ໃນທ້າຍສຸດຂອງມັນ, ໂອ ພຣາຫມະນະ, ນັກປັນຍາກ່າວວ່າມີການລະລາຍແບບ naimittika (ຊົ່ວຄາວ).

Verse 39

भूर्लोकोऽथ भुवर्लोकः स्वर्लोकश्च विनाशिनः । तथा विनाशमायान्ति महर्लोकश्च तिष्ठति ॥

ພູຣໂລກ, ພູວະຣໂລກ ແລະ ສະວັກຄະໂລກ ເປັນຂອງບໍ່ຖາວອນ; ພວກມັນກໍຖືກທໍາລາຍເຊັ່ນກັນ, ແຕ່ມະຫາຣໂລກຍັງຄົງຢູ່.

Verse 40

तद्वासिनोऽपि तापेन जनलोकं प्रयान्ति वै । एकार्णवे च त्रैलोक्ये ब्रह्मा स्वपिति वै निशि ॥

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ (ໃນມະຫາຣໂລກ) ຖືກຄວາມຮ້ອນເຜົາ ກໍໄປສູ່ ຈະນະໂລກ. ແລະເມື່ອສາມໂລກກາຍເປັນມະຫາສະໝຸດອັນດຽວ, ພຣະພຣະຫມາບັນທົມນອນໃນຄືນ.

Verse 41

तत्प्रमाणैव सा रात्रिस्तदन्ते सृज्यते पुनः । एवंतु ब्रह्मणो वर्षमेकं वर्षशतन्तु तत् ॥

ຄືນນັ້ນມີຂະໜາດເທົ່າກັນກັບວັນ; ເມື່ອສິ້ນສຸດຄືນນັ້ນ ການສ້າງຖືກເຮັດຂຶ້ນອີກຄັ້ງ. ດັ່ງນັ້ນແມ່ນໜຶ່ງປີຂອງພຣະພຣະຫມາ; ແລະວົງຈອນນັ້ນຂະຫຍາຍໄປຈົນເຖິງຮ້ອຍປີ.

Verse 42

शतं हि तस्य वर्षाणां परमित्यभिधीयते । पञ्चाशद्भिस्तथा वर्षैः परार्धमिति कीर्त्यते ॥

ອາຍຸຮ້ອຍປີຂອງພຣະອົງ ເອີ້ນວ່າ «ປະຣະ»; ແລະທຳນອງດຽວກັນ ຫ້າສິບປີ ຖືກປະກາດວ່າ «ປະຣາດທະ» (ເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງອາຍຸຄົບຖ້ວນ)។

Verse 43

एवमस्य परार्धन्तु व्यतीतं द्विजसत्तम । यस्यान्तेऽभून्महाकल्पः पाद्म इत्यभिविश्रुतः ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ປະຣາດທະໜຶ່ງຂອງພຣະອົງໄດ້ຜ່ານໄປແລ້ວ; ໃນທ້າຍນັ້ນ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນມະຫາກັລປະ ອັນມີຊື່ສຽງວ່າ «ປາດມະ»।

Verse 44

द्वितीयस्य परार्धस्य वर्तमानस्य वै द्विज । वाराह इति कल्पोऽयं प्रथमः परिकल्पितः ॥

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ໃນປະຣາດທະທີສອງທີ່ກຳລັງດຳເນີນຢູ່ບັດນີ້, ກັລປະນີ້—ເອີ້ນວ່າ «ວາຣາຫະ»—ຖືກນັບເປັນກັລປະທຳອິດ।