सहदेवस्य गोसंख्य-तन्तिपाल-रूपेण विराट-समागमः | Sahadeva’s Audience with Virāṭa as Cattle-Enumerator
Tantipāla
द्रौपहुवाच नास्मि देवी न गन्धर्वी नासुरी न च राक्षसी । सैरन्ध्री तु भुजिष्यास्मि सत्यमेतद् ब्रवीमि ते,द्रौपदी बोली--रानीजी! मैं न तो देवी हूँ, न गन्धर्वी; न असुरपत्नी हूँ, न राक्षसी। मैं तो सेवा करनेवाली सैरन्ध्री हूँ। यह मैं आपसे सच-सच कह रही हूँ
draupady uvāca nāsmi devī na gandharvī nāsurī na ca rākṣasī | sairandhrī tu bhujiṣyāsmi satyam etad bravīmi te ||
ດຣໍປະດີ ກ່າວວ່າ: “ຂ້າບໍ່ແມ່ນເທວີ, ບໍ່ແມ່ນຍິງກັນທັຣວະ, ບໍ່ແມ່ນຍິງອະສຸຣະ, ແລະບໍ່ແມ່ນຣາກສະສີ. ຂ້າເປັນແຕ່ ‘ໄສຣັນທຣີ’—ຍິງຮັບໃຊ້ຜູ້ອື່ນ ແລະຢູ່ໃນຄວາມພຶງພາ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຂ້າບອກແກ່ເຈົ້າ.”
वैशम्पायन उवाच
The verse foregrounds satya (truthfulness) and measured speech: Draupadī asserts her identity plainly while adopting humility appropriate to her concealed situation, showing how dharma can involve truthful restraint and self-control under danger.
During the Pāṇḍavas’ incognito stay in Virāṭa’s kingdom, Draupadī, questioned about her nature and background, denies being any supernatural being and presents herself as a mere sairandhrī (female attendant), maintaining the disguise necessary for safety.