Shloka 36
तस्मै सप्त सहस्राणि हयानां वातरंहसाम् । द्वेच नागशते मुख्ये प्रादादू बहुधनं तदा,विवाहकालमें विराटने प्रज्वलित अग्निमें विधिवत् होम कराकर ब्राह्मणोंका पूजन करनेके पश्चात् दहेजमें वरपक्षको वायुके समान वेगवान् सात हजार घोड़े, दो सौ बड़े-बड़े हाथी तथा और भी बहुत-सा धन भेंट किया। साथ ही राजपाट, सेना और खजानेसहित सब कुछ एवं अपने-आपको भी उनकी सेवामें समर्पित कर दिया
tasmai sapta sahasrāṇi hayānāṃ vātaraṃhasām | dve ca nāgaśate mukhye prādād bahudhanaṃ tadā ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວໃນຖານະເປັນຂອງຂວັນວິວາຫະ ພຣະອົງໄດ້ມອບໃຫ້ຝ່າຍເຈົ້າບ່າວ ມ້າເຈັດພັນຕົວ ໄວດັ່ງລົມ, ຊ້າງໃຫຍ່ຊັ້ນເອກສອງຮ້ອຍເຊືອກ, ແລະຊັບສິນອຸດົມອີກຫຼາຍ. ການໃຫ້ທານອັນກວ້າງຂວາງນີ້ສະທ້ອນໜ້າທີ່ຂອງກະສັດໃນການເຄົາລົບພິທີສັກສິດ ແລະຕ້ອນຮັບແຂກ—ໂດຍສະເພາະພຣາຫມັນ—ດ້ວຍການຖວາຍບູຊາທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະການໃຫ້ຢ່າງໃຈກວ້າງໃນວັນມົງຄຸນ ເພື່ອຮັກສາທຳທັງດ້ານສັງຄົມແລະພິທີກຳ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dāna (generous giving) and the royal obligation to support sacred rites and social order: wealth and power are to be used to honor dharma, especially in rites like marriage and in respectful treatment of recipients.
A royal figure bestows an immense dowry-like gift—7,000 swift horses, 200 prime elephants, and much wealth—at the time of a marriage, underscoring the scale of royal patronage and the ceremonial importance of the event.