Shloka 33
इदं च राज्यं पार्थाय यच्चान्यदपि किउ्चन । प्रतिगृह्नन्तु तत् सर्व पाण्डवा अविशड्कया,“मेरा यह राज्य कुन्तीपुत्रको समर्पित है। इसके सिवा और भी जो कुछ मेरे पास है, वह सब पाण्डवलोग बिना किसी संकोचके ग्रहण करें
idaṃ ca rājyaṃ pārthāya yac cānyad api kiñcana | pratigṛhṇantu tat sarvaṃ pāṇḍavā aviśaṅkayā ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: “ອານາຈັກນີ້ຂອງຂ້າ ຂ້າຂໍຖວາຍແດ່ພາຣຖະ; ແລະສິ່ງອື່ນໃດກໍຕາມທີ່ຂ້າມີ—ຂໍໃຫ້ພວກປານດະວະຮັບເອົາທັງໝົດ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງລັງເລ ຫຼືສົງໄສ.” ຖ້ອຍຄຳນີ້ວາງພາບການເປັນກະສັດເປັນຄວາມໄວ້ວາງໃຈທີ່ຄວນມອບໃຫ້ຜູ້ມີສິດແລະຄຸນທຳ ເນັ້ນຄວາມໃຈກວ້າງ ການປອງດອງ ແລະການລົບລ້າງຄວາມລະແວງໃນຫ້ວງເວລາສຳຄັນຂອງເລື່ອງ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic kingship and ethical giving: rightful sovereignty and possessions should be offered without possessiveness, and the recipients should accept without suspicion—promoting trust, reconciliation, and the restoration of legitimate order.
In Vaiśampāyana’s narration, a ruler/host formally offers his kingdom and all other possessions to Pārtha (Arjuna) and the Pāṇḍavas, urging them to accept everything confidently, signaling alliance and the transfer of support at a crucial juncture.