Shloka 5
उत्तरो जयमावेदयति—विराटस्य हर्षः, द्यूतनिषेधः
Uttara’s Victory Report—Virāṭa’s Rejoicing and the Counsel Against Gambling
शरौघान् सम्यगस्यन्तो जीमूता इव वार्षिका: । ववर्षु: शरवर्षाणि पातयन्तो धनंजयम्,यह देख कृपाचार्य, कर्ण तथा रथियोंमें श्रेष्ठ आचार्य द्रोण--ये महापराक्रमी धनंजयको (चारों ओरसे) घेरकर अपने महान् धनुषोंसे उनपर राशि-राशि बाणोंका खूब जमकर प्रहार करने लगे। ये तीनों महारथी धनंजयको मार गिरानेकी इच्छासे वर्षाकालके मेघोंकी भाँति सायकोंकी वर्षा कर रहे थे
śaraughān samyag asyanto jīmūtā iva vārṣikāḥ | vavarṣuḥ śaravarṣāṇi pātayanto dhanañjayam ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ພວກເຂົາຍິງຝົນລູກສອນຢ່າງແມ່ນຍຳ ດັ່ງເມກມໍລະສຸມທີ່ອຸ້ມຝົນ, ແລ້ວປ່ອຍຝົນຫອກລົງມາ ຈົນກະທົບໃສ່ ທະນັນຊະຍະ. ເຫັນດັ່ງນັ້ນ ກຣິປາຈາຣຍະ, ກັນນະ, ແລະ ໂດຣນະ—ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດານັກຮົບລົດຮົບ—ໄດ້ລ້ອມຮອບ ທະນັນຊະຍະ ຜູ້ກ້າຫານຍິ່ງ ຈາກທຸກທິດ, ແລະດ້ວຍໃຈຈະໂຄ່ນລົງເຂົາ ກໍ່ລະດົມຍິງບໍ່ຢຸດດ້ວຍຄັນທະນູໃຫຍ່, ປະພັດຝົນລູກສອນດັ່ງເມກໃນລະດູຝົນ».
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the intensity of righteous warfare and the disciplined mastery of arms: even great heroes face overwhelming force, and steadfastness under pressure is part of kṣatriya-dharma. Ethically, it underscores how intent (to bring down an opponent) and coordinated action can magnify violence, reminding readers that power and skill must be governed by dharma.
Kṛpa, Karṇa, and Droṇa—leading chariot-warriors—encircle Dhanañjaya (Arjuna) and unleash concentrated volleys of arrows. Their attack is compared to monsoon clouds pouring rain, emphasizing the sheer volume and relentlessness of the assault.