Shloka 10
धनंजयस्य आश्वासनम्
Dhanaṃjaya’s Reassurance and the Opening Engagement
मनु: पूरू रघुर्भानु: कृशाश्वः सगरो नलः । विमाने देवराजस्य समदृश्यन्त सुप्रभा:,उस विमानमें इन्द्रसहित तैंतीस देवता विराजमान थे। इनके सिवा गन्धर्व, राक्षस, सर्प, पितर, महर्षिगण, राजा वसुमना, बलाक्ष, सुप्रतर्दन, अष्टक, शिबि, ययाति, नहुष, गय, मनु, पूरु, रघु, भानु, कृशाश्व, सगर तथा नल--ये सब तेजस्वी रूप धारण करके देवराजके विमानमें दृष्टिगोचर हो रहे थे
vaiśampāyana uvāca |
manuḥ pūrū raghur bhānuḥ kṛśāśvaḥ sagaro nalaḥ |
vimāne devarājasya samadṛśyanta suprabhāḥ ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ມະນຸ, ປູຣຸ, ຣະຄຸ, ພານຸ, ກຣິຊາສະວະ, ສະຄະຣະ ແລະ ນະລະ—ລ້ວນສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີ—ຖືກເຫັນຢູ່ໃນລົດອາກາດຂອງຈອມເທວະ (ອິນທຣະ)។ ພາບນັ້ນຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຊື່ສຽງແລະຄວາມສູງສົ່ງແທ້ ຕັ້ງຢູ່ເທິງທຳມະ ແລະການປະພຶດອັນຄວນ ບໍ່ແມ່ນເພີ່ງອຳນາດຢ່າງດຽວ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse implicitly links lasting honor with dharma: exemplary ancestors and kings are portrayed as radiant and welcomed in Indra’s celestial realm, suggesting that ethical rule and righteous living lead to enduring renown and spiritual elevation.
Vaiśampāyana describes a vision of Indra’s vimāna in which illustrious figures—Manu and several famed kings—are seen shining with splendor, forming part of a larger depiction of exalted beings gathered in the divine presence.