Shloka 23
स पाण्डवस्तूर्णमुदीर्णकोप: कृतागसं कर्णमुदीक्ष्य हर्षात् । क्षणेन साक्षं सरथं ससारथि- मन्तर्दधे घोरशरौघवृष्ट्या,अपने अपराधी कर्णको सामने देखकर पाण्डुनन्दन अर्जुनकी क्रोधाग्नि भड़क उठी। वे तुरंत ही हर्ष एवं उत्साहसे भर गये और भयंकर बाणोंकी वर्षा करके उन्होंने क्षणभरमें घोड़े, रथ और सारथिसहित कर्णको ढँक दिया
sa pāṇḍavas tūrṇam udīrṇakopaḥ kṛtāgasaṃ karṇam udīkṣya harṣāt | kṣaṇena sākṣaṃ sarathaṃ sasārathim antardadhe ghorśaraughavṛṣṭyā ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນກັນນະ—ຜູ້ໄດ້ກະທຳຜິດ—ຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ອາຣະຊຸນ ບຸດແຫ່ງປານດຸ ກໍລຸກໄຟໂກດຂຶ້ນທັນທີ. ແຕ່ພ້ອມກັນນັ້ນ ຄວາມຮືບຮື້ມຂອງນັກຮົບກໍພຸ້ນຂຶ້ນ; ລາວຈຶ່ງປ່ອຍຝົນລູກສອນອັນນ່າສະພຶງກົວ ແລະໃນພິບຕາດຽວ ກໍປົກຄຸມກັນນະໄວ້ທັງໝົດ—ພ້ອມມ້າ ລົດຮົບ ແລະສາຣະຖີ. ພາບນີ້ຊີ້ວ່າ ຄວາມໂກດອັນຊອບທຳໃນສະໜາມຮົບ ອາດພຸ້ນຂຶ້ນຄຽງຄູ່ກັບຄວາມຮືບຮື້ມທາງຍຸດທະ; ແລະການຕອບໂຕຂອງນັກຮົບຖືກວາງໄວ້ເປັນການລົງໂທດຕໍ່ຄວາມຜິດ ບໍ່ແມ່ນຄວາມຊັງສ່ວນຕົວ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how a warrior’s anger is portrayed as morally charged—directed at an offender (kṛtāgasaṃ)—and how martial action is framed as a swift, decisive response to wrongdoing. It also shows the coexistence of kopa (wrath) and harṣa (exhilarated zeal) in the kṣatriya ethos.
Vaiśampāyana narrates that Arjuna, upon seeing Karṇa, becomes intensely angry and immediately releases a terrifying rain of arrows, so dense that Karṇa is covered from view along with his chariot and charioteer (and, by context, his horses as well).