Shloka 14
विष्णुनाश्वशिर: प्राप्प तथादित्यां निवत्स्यता | गर्भे वधार्थ दैत्यानामज्ञातेनोषितं चिरम्,“भगवान् विष्णु भी दैत्योंका वध करनेके लिये हयग्रीवस्वरूप धारण करके अज्ञातभावसे अदितिके गर्भमें दीर्घकालतक रहे हैं
vaiśampāyana uvāca |
viṣṇunāśvaśiraḥ prāptaṃ tathādityāṃ nivatsyata |
garbhe vadhārthaṃ daityānām ajñātenoṣitaṃ ciram ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ວິສນຸ ໄດ້ຮັບຮູບຮ່າງຫົວມ້າ (ຫຍະກຣີວະ) ແລ້ວເຂົ້າໄປຫາອະດິຕິ ແລະພັກຢູ່ໃນຄັນຂອງນາງເປັນເວລາດົນ ດ້ວຍຄວາມລັບໆ ເພື່ອຈະທຳລາຍພວກໄດຕະຍະ. ເຫດການນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ການປົກປ້ອງລະບຽບແຫ່ງທຳມະ ບາງຄັ້ງຕ້ອງອາໄສກົນລະຍຸດອັນລັບລັບ ແລະການຕຽມການຢ່າງອົດທົນ ແມ່ນແຕ່ພຣະເທວະເອງກໍຕາມ»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that upholding dharma and restoring balance may involve patience, concealment, and careful timing; even divine action can proceed through strategic preparation rather than immediate confrontation.
Vaiśampāyana narrates that Viṣṇu assumed a horse-headed form (Hayagrīva) and secretly remained for a long time within Aditi’s womb, intending to later destroy the Daityas.