Shloka 22
एवमुक्तो गुडाकेश: प्रगृह्म सशरं धनु: । आमुक्तखड््गो मेधावी तत् सर: प्रत्यपद्यत,युधिष्ठिरके ऐसा कहनेपर निद्राविजयी बुद्धिमान् अर्जुन धनुष-बाण और खड़्ग लिये उस सरोवरके तटपर गये
yakṣa uvāca | evam ukto guḍākeśaḥ pragṛhya saśaraṃ dhanuḥ | āmuktakhaḍgo medhāvī tat saraḥ pratyapadyata ||
ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ກຸດາເກຊະ (ອາຣຊຸນ) ຜູ້ສະຫຼາດ ແລະຜູ້ຊະນະຄວາມງ່ວງນອນ ກໍຈັບຄັນທະນູພ້ອມລູກສອນ ແລະຄາດດາບໄວ້ ແລ້ວມຸ່ງໄປຫາສະນ້ຳນັ້ນ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມພ້ອມຢ່າງມີວິໄນ: ແມ່ນແມ່ນຢູ່ໃນຄວາມບໍ່ແນ່ນອນ ຜູ້ຍຶດທຳກໍກະທຳດ້ວຍຄວາມຕື່ນຕົວ ຄວາມສຳລວມ ແລະການຕຽມພ້ອມ ບໍ່ໃຊ້ຄວາມຫຸນຫັນ.
यक्ष उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined preparedness and self-mastery: Arjuna, described as wise and a conqueror of sleep, responds to a summons with alertness and restraint, embodying dharmic readiness rather than impulsive action.
After the Yaksha’s words, Arjuna arms himself—bow with arrows and a girded sword—and proceeds to the lake, setting up the ensuing confrontation in the Yaksha-prashna episode.