Shloka 15
Sāvitrī’s Report and Nārada’s Prognosis (सावित्र्याख्यान—सत्यवान्-गुणवर्णनं तथा अल्पायुषः पूर्वसूचना)
अद्य पुष्यो निशि ब्रह्मन् पुण्यं योगमुपैष्यति । सम्भारा: सम्ध्रियन्तां मे रामश्नोपनिमन्त्रयताम्
adya puṣyo niśi brahman puṇyaṁ yogam upaiṣyati | sambhārāḥ sandhriyantāṁ me rāmaś ca upanimantrayatām ||
ມາຣະກັນເດຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນ! ມື້ນີ້ ນັກສັດຕຣາ ປຸສຍະ (Puṣya) ໃນຍາມຄ່ຳ ຈະເຂົ້າສູ່ໂຢກອັນບໍລິສຸດ ແລະມີມົງຄຸນຢ່າງພິເສດ. ຂໍໃຫ້ຮວບຮວມສິ່ງຕຽມການໃຫ້ແກ່ຂ້າ ແລະໃຫ້ເຊີນ ຣາມະ (Rāma) ຕາມພິທີການດ້ວຍ»។ ໃນເລື່ອງທີ່ລະລຶກເຖິງ ທະສະຣະຖະ ນີ້ກາຍເປັນພຣະບັນຊາອັນຊື່ນບານຂອງກະສັດຕໍ່ພຣະປຸໂຣຫິດ: ເຫັນເວລາເໝາະສົມທັງພິທີ ແລະທັງທຳ ຈຶ່ງສັ່ງໃຫ້ຕຽມເຄື່ອງຣາຊາພິເສກ ແລະແຈ້ງໃຫ້ຣາມະຮູ້—ເປັນການວາງລາກຖານອຳນາດກະສັດໃຫ້ຢູ່ເທິງເວລາອັນສັກສິດ, ຂັ້ນຕອນທີ່ຖືກຕ້ອງ, ແລະຄວາມຊອບທຳຕໍ່ສາທາລະນະ.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Right action is shown as action done with propriety: aligning major public decisions (like installing a ruler) with dharmic procedure—consulting priestly counsel, observing auspicious timing, and ensuring formal invitation and preparation—so that authority rests on legitimacy rather than impulse.
Mārkaṇḍeya reports an instruction about timing: Puṣya nakṣatra will become especially auspicious at night, so the speaker orders the necessary coronation materials to be assembled and Rāma to be formally summoned/invited—setting the stage for a royal consecration (abhiṣeka) within the remembered Rāma-story.