Daśagrīva-boonāvaraṇa, Viṣṇv-avatāra-niyoga, Vānara-sahāya-janana, Mantharā-nirmāṇa
दान्त: शमपर: शश्वत् परिक्लेशं न विन्दति । न च तप्यति दान्तात्मा दृष्टवा परगतां श्रियम्,“जो सदा अपनी इन्द्रियोंकों संयममें रखकर मनका निग्रह करता है, उसे कभी क्लेशका सामना नहीं करना पड़ता। जिसने अपने मनको वशमें कर लिया है, वह दूसरोंकी सम्पत्तिको देखकर संतप्त नहीं होता है”
dāntaḥ śamaparaḥ śaśvat parikleśaṃ na vindati | na ca tapyati dāntātmā dṛṣṭvā paragatāṃ śriyam ||
ໄວສຳປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ຜູ້ສຳລວມຕົນ ແລະ ຍຶດໝັ້ນໃນຄວາມສະງົບພາຍໃນ ບໍ່ຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ຜູ້ຊະນະໃຈຕົນ ບໍ່ຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຄວາມອິດສາ ເມື່ອເຫັນຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຂອງຜູ້ອື່ນ»។
वैशम्पायन उवाच
Sense-restraint (dama) and mental tranquility (śama) protect a person from recurring distress; mastery of the mind prevents envy and inner burning when witnessing others’ wealth.
Vaiśampāyana delivers a didactic statement within the Vana Parva’s moral instruction, emphasizing the ethical ideal of inner discipline as the basis for freedom from suffering and jealousy.