Shloka 326
Draupadī-apaharaṇa-saṃdeśaḥ
Report of Draupadī’s Abduction and the Pāṇḍavas’ Pursuit
अमन्यत वधे युक्तान् समर्थाश्व सुयोधन: । दुर्योधनने यह मान लिया कि संशप्तकगण तथा कर्ण ये शत्रुधाती अर्जुनके वधमें लगे हुए हैं और इसके लिये वे समर्थ हैं
amanayata vadhe yuktān samarthāś ca suyodhanaḥ |
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ສຸໂຢທະນະ (ທຸຣະໂຢທະນະ) ເຫັນວ່າ ຜູ້ທີ່ກຳລັງມຸ່ງໝັ້ນໃນການສັງຫານນັ້ນ ລ້ວນມີຄວາມສາມາດ—ເພາະເຊື່ອວ່າ ພວກສັມຊັບຕະກະ ພ້ອມກັບ ກັນນະ ໄດ້ທຸ່ມເທທັງໝົດເພື່ອທຳລາຍ ອັຣຈຸນະ. ຂໍ້ຄວາມນີ້ຊີ້ວ່າ ຄວາມໝັ້ນໃຈໃນກຳລັງ ແລະ ພັນທະມິດ ອາດຈະແຂງກະດ້າງກາຍເປັນຄວາມແນ່ໃຈທາງຈິດທຳ ແມ້ເປົ້າໝາຍຈະເປັນການສັງຫານຜູ້ຊອບທຳກໍຕາມ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse shows how a leader’s conviction can be shaped by martial calculations—mistaking capability and commitment for moral rightness. It implicitly contrasts strategic confidence with ethical discernment, a recurring Mahābhārata theme where intent (to kill the righteous) carries grave moral weight regardless of tactical strength.
Vaiśampāyana reports Duryodhana’s assessment: he believes the Saṁśaptaka warriors and Karṇa are actively engaged in, and capable of, killing Arjuna. It is a moment of Kaurava expectation that their chosen champions will eliminate a key Pāṇḍava hero.