Shloka 12
Bhīṣma’s Admonition; Duryodhana’s Rājasūya Aspiration and the Proposal of a Vaiṣṇava-satra
गोरसानुपयुञ्जान उपभोगांश्व भारत । पश्यन् स रमणीयानि वनान्युपवनानि च
gorasa-anupayuñjāna upabhogān śva bhārata | paśyan sa ramaṇīyāni vanāny upavanāni ca ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພາຣະຕະ, ເມື່ອລິ້ມລອງອາຫານຈາກນົມ ແລະເສບສຸກຫຼາຍປະການ ພຣະອົງກໍເລີ່ມຊົມເບິ່ງປ່າແລະສວນປ່າອັນງາມງອນໃນທີ່ນັ້ນ.” ໃນບົດເລື່ອງ ຂໍ້ນີ້ເນັ້ນຄວາມສະບາຍແລະການຫຼົງໃນກາມສຸກຂອງທຸຣະໂຢທະນະທ່າມກາງຄວາມງາມຂອງທໍາມະຊາດ—ເປັນການຕັດກັນທາງຈິດທໍາກັບຄວາມສັນໂດດແລະການຍັບຍັ້ງທີ່ຄວນມີໃນປ່າ; ແລະຍັງປູທາງວ່າການໄລ່ຫາຄວາມສຸກກັບຄວາມທະນົງ ອາດເຮັດໃຫ້ປັນຍາມືດມົນ ແລະນໍາພາໄປສູ່ຄວາມຂັດແຍ້ງ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse implicitly contrasts self-indulgent enjoyment with the restraint and humility associated with dharmic conduct, especially in a forest setting; pleasure and pride can obscure judgment and set the stage for wrongdoing.
Vaiśampāyana describes Duryodhana (with his party implied by context) consuming rich dairy foods and enjoying pleasures while admiring the beauty of the forests and groves as he moves through the wilderness.