Shloka 20
Karṇa’s Counsel on Śrī
Fortune) and the Proposed Display before the Exiled Pāṇḍavas (कर्णवचनम् / श्रीप्रदर्शन-प्रस्तावः
गृहीतं तु धनुस्तेन विपुलं लोमहर्षणम्,त्रिपुरनाशक भगवान् शिवने देवशत्रुओंका विनाश करनेवाले जिस विशाल तथा रोमाज्चकारी श्रेष्ठ धनुषको रख छोड़ा था उसे बलवान् स्कन्दने उठा लिया और बड़े जोरसे गर्जना की
gṛhītaṃ tu dhanus tena vipulaṃ lomaharṣaṇam | tripuranāśako bhagavān śivena devaśatrūṇāṃ vināśārthaṃ yat parityaktaṃ tad balavān skandaḥ samutthāpya mahābalena nādaṃ cakāra |
ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: «ແລ້ວມາ ສະກັນດະ ຜູ້ມີກຳລັງຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ໄດ້ຍົກຄັນທະນູອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ທີ່ເຮັດໃຫ້ຂົນລຸກ. ນັ້ນແມ່ນຄັນທະນູດຽວກັນທີ່ພຣະສິວະ ຜູ້ທຳລາຍຕຣິປຸຣະ ເຄີຍໃຊ້ເພື່ອທຳລາຍສັດຕູຂອງເທວະ. ເມື່ອຈັບມັນໄວ້ໃນມື ສະກັນດະກໍຮ້ອງຄຳຮາມດັ່ງຟ້າຮ້ອງ ເປັນໝາຍແຫ່ງພຣະປະສົງອັນທິບທິບ ທີ່ຈະຕໍ່ຕ້ານອຳນາດອັນຄຸກຄາມລະບຽບແຫ່ງຈັກກະວານ»។
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Divine power is portrayed as being exercised for the protection of dharma: formidable weapons and strength are legitimate when directed toward restraining forces that endanger cosmic and moral order, not for personal gain.
Mārkaṇḍeya narrates that Skanda picks up an awe-inspiring, massive bow associated with Śiva’s destruction of Tripura and the gods’ enemies, and then roars loudly—an announcement of readiness and divine resolve before action.