Shloka 27
Draupadī’s Instruction on Marital Conduct and Household Discipline (चित्तग्रहण-उपदेश)
यावन्तः पावकाः: प्रोक्ता: सोमास्तावन्त एव तु । अन्रेश्नाप्यन्वये जाता ब्रह्मणो मानसा: प्रजा:,अद्भुतकी जो प्रियतमा पत्नी है, उसके गर्भसे उनके “विभूरसि” नामक पुत्र हुआ। अग्नियोंकी जितनी संख्या बतायी गयी है, सोमयागोंकी भी उतनी ही है। वे सब अग्नि ब्रद्माजीके मानसिक संकल्पसे अत्रिके वंशमें उनकी संतानरूपसे उत्पन्न हुए हैं
yāvantaḥ pāvakāḥ proktāḥ somās tāvanta eva tu | anṛśnāpy anvaye jātā brahmaṇo mānasāḥ prajāḥ ||
ມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: «ຈຳນວນໄຟສັກສິດ (ປາວະກະ) ທີ່ໄດ້ປະກາດໄວ້ມີເທົ່າໃດ ພິທີບູຊາໂຊມະກໍມີເທົ່ານັ້ນ. ໄຟເຫຼົ່ານັ້ນ—ແມ່ນແຕ່ບໍ່ໄດ້ເກີດຈາກການໃຫ້ກຳເນີດທາງກາຍຕາມປົກກະຕິ—ກໍເກີດຂຶ້ນໃນສາຍວົງ (ອັນວະຍະ) ເປັນລູກຫຼານທີ່ເກີດຈາກຈິດຂອງພຣະພຣະຫມາ»។ ໃນບໍລິບົດນີ້ ຖ້ອຍຄຳນີ້ຍົກສູງລະບຽບພິທີເວດະ: ໄຟແລະພິທີໂຊມະບໍ່ແມ່ນຂົນທຳນຽມຂອງມະນຸດເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ສືບຮາກຈາກຕົ້ນກຳເນີດອັນເທວະ ແລະເຈດຈຳນົງອັນແນ່ຊັດ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ທຳມະຖືກຄ້ຳຈຸນໂດຍວິໄນການບູຊາທີ່ຖືກຕັ້ງຂຶ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse links the structure of Vedic sacrifice to a divine origin: sacred fires and Soma rites are presented as correspondingly ordered and as mind-born progeny of Brahmā, implying that ritual dharma is grounded in cosmic intention rather than mere human invention.
Mārkaṇḍeya is explaining the provenance and status of the sacrificial fires and Soma rites, stating that their number corresponds and that these fires arose within a lineage as Brahmā’s mind-born offspring—an account that legitimizes and sacralizes the ritual tradition being discussed.