Shloka 33
Aṣṭāvakra–Kahoda Upākhyāna: Śvetaketu’s Āśrama, Sarasvatī, and the Origin of Aṣṭāvakra
विभ्राजमानो वपुषाप्यारुरोह त्रिविष्टपम् । तदेतत् सदन राजन् राज्ञस्तस्य महात्मन:
vibhrājamāno vapuṣāpy ārurōha triviṣṭapam | tad etat sadana rājan rājñas tasya mahātmanaḥ |
ຊຽນາໄດ້ກ່າວວ່າ: “ດ້ວຍຮ່າງກາຍອັນສະຫວ່າງໄສ ພະອົງໄດ້ຂຶ້ນສູ່ຕຣິວິສຕະປະ (ສະຫວັນ). ໂອ ພະຣາຊາ, ນີ້ແມ່ນທີ່ພຳນັກຂອງພະຣາຊາຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ນັ້ນ.” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພະອິນທຣາກໍກັບໄປສູ່ໂລກເທວະດາ; ແລະພະຣາຊາອຸຊີນະຣະຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນທຳ ກໍໂດຍອານຸພາບແຫ່ງທຳ ແຜ່ລັງສີຄອບຄຸມດິນຟ້າ ແລ້ວຈາກໄປສູ່ສະຫວັນໃນຮ່າງອັນສະຫວ່າງ. ໂອ ພະຣາຊາ, ອາສຣົມນີ້ຂອງອຸຊີນະຣະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ເປັນບ່ອນເກີດບຸນ ແລະປົດປ່ອຍຈາກບາບ. ຈົ່ງມາກັບຂ້າເພື່ອເບິ່ງອາສຣົມອັນບໍລິສຸດນີ້. ທີ່ນັ້ນ ພຣາຫມະນະຜູ້ມີບຸນ ແລະມີຈິດໃຫຍ່ ຍ່ອມເຫັນເທວະດາອັນນິລັນດອນ ແລະບັນດາມຸນີ ຢູ່ເປັນນິດ.”
श्येन उवाच
Educational Q&A
Dharma is portrayed as a power that elevates a person beyond mortality: the righteous king Uśīnara attains heaven in a radiant form, and his sacred abode becomes a place of merit and purification, suggesting that ethical conduct leaves a lasting sanctifying imprint on the world.
Śyena points out the dwelling/āśrama associated with the great king Uśīnara. Indra has departed back to the divine realm, and Uśīnara too has ascended to heaven. The speaker invites the king to visit this holy place, described as merit-giving and sin-removing, where brāhmaṇas regularly behold gods and sages.