Shloka 26
Cyavana’s Reconciliation with Indra; Tīrtha-Indexing at Ārcīka-parvata and Yamunā
Chapter 125
अत्र राजा महेष्वासो मान्धातायजत स्वयम् | साहदेविश्व कौन्तेय सोमको ददतां वर:
atra rājā maheṣvāso māndhātāyajata svayam | sāhadeviśva kaunteya somako dadatāṃ varaḥ ||
ທີ່ນີ້ແມ່ນແມ່ນ້ຳຢະມຸນາອັນສັກສິດ ທີ່ຝູງມະຫາຣິສີເຄີຍມາສັກກາລະ ແລະ ຕາມຝັ່ງຂອງນາງໄດ້ປະກອບຍັນຍາຫຼາຍຄັ້ງ; ນາງຂັບໄລ່ຄວາມຢ້ານທີ່ເກີດຈາກບາບ. ໂອ ລູກຂອງກຸນຕີ, ຢູ່ຝັ່ງນີ້ແຫຼະ ກະສັດນັກທະນູຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ມານດະຫາຕຣິ ໄດ້ປະກອບຍັນຍາດ້ວຍຕົນເອງ; ແລະທີ່ນີ້ດ້ວຍ ໂສມະກະ ບຸດຂອງສະຫະເທວະ ຜູ້ເປັນເລີດໃນການໃຫ້ ໄດ້ປະກອບພິທີຍັນຍາ. ຂໍ້ຄວາມນີ້ຍ້ຳໃຫ້ເຫັນວ່າ ສະຖານທີ່ສັກສິດ ແລະ ການກະທຳອັນຊອບທຳ—ໂດຍສະເພາະ ຍັນຍາ (yajña) ແລະ ທານ (dāna)—ຖືກຈື່ຈຳເປັນແບບຢ່າງອັນຍືນຍົງຂອງທຳມະ.
लोगमश उवाच
Educational Q&A
Sacred places gain authority through the accumulated dharmic acts performed there; yajña (sacrifice) and dāna (generosity) are held up as exemplary duties whose memory sanctifies a tīrtha and encourages ethical conduct by later generations.
Lomaśa, guiding the Pāṇḍavas on pilgrimage, points out the Yamunā as a revered river-bank where famed kings—Māndhātṛ and Somaka—performed sacrifices, using their examples to highlight the site’s purifying and merit-bestowing character.