Previous Verse
Next Verse

Shloka 90

Kṛṣṇa at Duryodhana’s House: Refusal of Hospitality and Departure to Vidura (कृष्णस्य धार्तराष्ट्रनिवेशनगमनम्)

वैशम्पायन उवाच तत आश्वासयामास पुत्राधिभिरभिप्लुताम्‌ । पितृष्वसारं शोचन्तीं शौरि: पार्थसख: पृथाम्‌

vaiśampāyana uvāca | tata āśvāsayāmāsa putrādhibhir abhiplutām | pitṛṣvasāraṃ śocantīṃ śauriḥ pārthasakhaḥ pṛthām ||

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ສໍຣິ—ພຣະກຣິດສະນະ ມິດສະນິດຂອງ ປາຣຖະ (ອາຣຊຸນ)—ໄດ້ປອບໂຍນ ປຣຶຖາ (ກຸນຕີ) ປ້າຝ່າຍພໍ່ຂອງພຣະອົງ ຜູ້ກໍາລັງໂສກເສົ້າ ແລະຖືກຄວາມກັງວົນເລື່ອງລູກຊາຍທັງຫຼາຍຖ້ວມທັບ. ໃນຂະນະນັ້ນ ຄໍາປອບໂຍນຂອງພຣະກຣິດສະນະ ວາງໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄວາມໂສກບໍ່ແມ່ນຄວາມອ່ອນແອ ແຕ່ເປັນພາລະທີ່ຕ້ອງຖືກປະຄອງໃຫ້ໝັ້ນຄົງ ດ້ວຍຄໍາແນະນໍາ ດ້ວຍສາຍຍາດ ແລະດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໝັ້ນຕາມທຳມະ ໃນຍາມສົງຄາມກໍາລັງໃກ້ເຂົ້າມາ.

वैशम्पायनःVaiśampāyana
वैशम्पायनः:
Karta
TypeNoun
Rootवैशम्पायन
FormMasculine, Nominative, Singular
उवाचsaid
उवाच:
TypeVerb
Rootवच्
FormPerfect, 3rd, Singular, Parasmaipada
ततःthen, thereafter
ततः:
TypeIndeclinable
Rootततः
आश्वासयामासcomforted, reassured
आश्वासयामास:
TypeVerb
Rootआ-श्वस्
FormPerfect, 3rd, Singular, Parasmaipada, true
पुत्र-अधिभिःwith/through anxieties about (her) sons
पुत्र-अधिभिः:
Karana
TypeNoun
Rootपुत्राधि
FormMasculine, Instrumental, Plural
अभिप्लुताम्overwhelmed, submerged
अभिप्लुताम्:
TypeAdjective
Rootअभिप्लुत
FormFeminine, Accusative, Singular
पितृ-स्वसारम्paternal aunt (father's sister)
पितृ-स्वसारम्:
Karma
TypeNoun
Rootपितृस्वसृ
FormFeminine, Accusative, Singular
शोचन्तीम्lamenting, grieving
शोचन्तीम्:
TypeVerb
Rootशुच्
FormFeminine, Accusative, Singular, Present active
शौरिःŚauri (Kṛṣṇa)
शौरिः:
Karta
TypeNoun
Rootशौरि
FormMasculine, Nominative, Singular
पार्थ-सखःfriend of Pārtha (Arjuna)
पार्थ-सखः:
TypeNoun
Rootपार्थसख
FormMasculine, Nominative, Singular
पृथाम्Pṛthā (Kuntī)
पृथाम्:
Karma
TypeNoun
Rootपृथा
FormFeminine, Accusative, Singular

वैशम्पायन उवाच

V
Vaiśampāyana
J
Janamejaya
Ś
Śauri (Kṛṣṇa)
P
Pārtha (Arjuna)
P
Pṛthā (Kuntī)

Educational Q&A

The verse highlights dharmic consolation: grief born of responsibility for one’s family is acknowledged, yet it should be steadied through wise counsel and supportive kinship—especially when decisive action and moral clarity are required in a time of crisis.

As the story is narrated by Vaiśampāyana to King Janamejaya, Kṛṣṇa (Śauri), Arjuna’s intimate friend, approaches Kuntī (Pṛthā), his paternal aunt, and reassures her as she mourns and worries intensely about her sons.