Shloka 2
Dvārakāyāṃ Sāhāyya-vibhāgaḥ (Alliance Allocation at Dvārakā) / उद्योगपर्व अध्याय ७
प्रस्थाप्य दूतानन्यत्र द्वारकां पुरुषर्षभ: । स्वयं जगाम कौरव्य: कुन्तीपुत्रो धनंजय:,अन्य सब स्थानोंमें दूत भेजकर कुरुकुलनन्दन कुन्तीपुत्र नरश्रेष्ठ धनंजय स्वयं द्वारकापुरीको गये
prasthāpya dūtān anyatra dvārakāṃ puruṣarṣabhaḥ | svayaṃ jagāma kauravyaḥ kuntīputro dhanaṃjayaḥ ||
ເມື່ອສົ່ງທູດໄປບ່ອນອື່ນໆແລ້ວ ທ້າວທະນັນຊະຍະ—ບຸດຂອງກຸນຕີ, ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ມະນຸດ, ຄວາມພູມໃຈແຫ່ງວົງກຸຣຸ—ໄດ້ໄປນະຄອນດວາຣະກາດ້ວຍຕົນເອງ. ຖ້ອຍຄໍານີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນປັນຍາແຫ່ງລັດຖະສາດອັນຮອບຄອບ: ເມື່ອເລື່ອງໃດໜຶ່ງເປັນຕົວຊີ້ຂາດຕໍ່ທຳມະ ແລະ ສົງຄາມທີ່ກໍາລັງຈະມາ ບໍ່ຄວນພຶ່ງແຕ່ທູດ ແຕ່ຄວນອອກໄປປະກອບພາລະກິດສໍາຄັນນັ້ນດ້ວຍຕົນເອງ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
When dharma and public welfare are at stake, a leader combines broad outreach (sending envoys) with personal accountability (going himself) for the most consequential alliance or decision.
Vaiśampāyana narrates that Arjuna, after sending messengers to various places, personally travels to Dvārakā—signaling the importance of securing support there in the unfolding political crisis.