Shloka 1
Udyoga Parva Adhyāya 58 — Saṃjaya’s Audience and Kṛṣṇa’s Deterrent Counsel (संजय-प्रवेशः कृष्णवाक्यं च)
ऑपन--मा_जल छा जज ड:ि:अ एकोनषशष्टितमो< ध्याय: संजयका 4:30 87 छनेपर उन्हें श्रीकृष्ण और अर्जुनके अन्तःपुरमें कहे हुए संदेश सुनाना धृतराष्ट उवाच यदब्रूतां महात्मानौ वासुदेवधनंजयौ । तन्मे ब्रूहि महाप्राज्ञ शुश्रूषे वचनं तव,धृतराष्ट्रने पूछा--महाप्राज्ञ संजय! महात्मा भगवान् श्रीकृष्ण और अर्जुनने जो कुछ कहा हो, वह मुझे बताओ; मैं तुम्हारे मुखसे उनके संदेश सुनना चाहता हूँ
dhṛtarāṣṭra uvāca | yad abrūtāṃ mahātmānau vāsudeva-dhanañjayau | tan me brūhi mahāprājña śuśrūṣe vacanaṃ tava ||
ທຣິຕຣາສະຕຣະ ກ່າວວ່າ: «ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ທັງສອງ—ວາສຸເທວ (ກຣິສນະ) ແລະ ທະນັນຊະຍະ (ອາຣຊຸນ)—ໄດ້ກ່າວໄວ້ ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າ. ໂອ ສັນຊະຍະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຟັງສານຂອງເຂົາຈາກປາກເຈົ້າເອງ».
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical importance of attentive listening to wise counsel: a ruler seeks to know what the noble agents (Kṛṣṇa and Arjuna) have said, indicating that decisions in a crisis of dharma and war should be informed by truthful reporting and reflective hearing.
Dhṛtarāṣṭra asks Sañjaya to report the words spoken by Kṛṣṇa and Arjuna, setting up Sañjaya’s role as the narrator who conveys crucial communications and deliberations during the tense pre-war diplomacy of the Udyoga Parva.